Metronidazol Polpharma

1 tabl. zawiera 250 mg lub 500 mg metronidazolu. Tabletki zawierają glukozę (odpowiednio 6,6 mg i 13,2 mg).

  1. Działanie
  2. Dawkowanie
  3. Wskazania
  4. Przeciwwskazania
  5. Środki ostrożności
  6. Niepożądane działanie
  7. Ciąża i laktacja
  8. Uwagi
  9. Interakcje
Nazwa Zawartość opakowania Substancja czynna Cena 100% Ost. modyfikacja
Metronidazol Polpharma 28 szt., tabl. 55,28zł 2017-10-31

Działanie

Chemioterapeutyk, pochodna 5-nitroimidazolu o działaniu przeciwpierwotniakowym i przeciwbakteryjnym. Mechanizm działania polega na rozrywaniu łańcucha DNA organizmów beztlenowych i ubogich w tlen. Działa na pierwotniaki: Trichomonas vaginalis, Giardia lamblia, Entamoeba histolytica i Balantidium coli oraz silnie bakteriobójczo na bakterie beztlenowe: Gram-ujemne pałeczki: Bacteroides spp. (w tym B. fragilis, B. distasonis, B. ovatus, B. thetaiotaomicron, B. vulgatus), Fusobacterium spp.; Gram-dodatnie pałeczki: Eubacterium, Clostridium; Gram-dodatnie ziarniaki: Peptococcus spp., Peptostreptococcus spp. Metronidazol nie wykazuje aktywności wobec większości bakterii tlenowych, względnych beztlenowców, grzybów i wirusów. Dobrze i szybko wchłania się z przewodu pokarmowego, osiągając Cmax w ciągu 1-3 h. Obecność pokarmu może wydłużyć wchłanianie i zmniejszyć Cmax. W 20% wiąże się z białkami osocza. Przenika do tkanek i płynów ustrojowych, m.in.: żółci, kości, śliny, płynu trzewnego, płynu nasiennego, wydzieliny pochwowej, płynu mózgowo-rdzeniowego, tkanki mózgu i wątroby. Przenika także przez łożysko oraz do mleka kobiecego. Jest metabolizowany w wątrobie (główny metabolit 2-hydroksymetronidazol wykazuje również działanie przeciwbakteryjne i przeciwpierwotniakowe). T0,5 wynosi 6-8 h (może się wydłużyć u pacjentów z zaburzeniami czynności wątroby). Jest wydalany głównie z moczem i częściowo z kałem.

Dawkowanie

Doustnie. Zapobieganie zakażeniom pooperacyjnym wywołanym przez bakterie beztlenowe. Dorośli i młodzież >12 lat: początkowo 1000 mg w dawce jednorazowej, następnie 250 mg lub 500 mg 3 razy na dobę w okresie 24 h przed zabiegiem; po zabiegu podawanie dożylne lub doodbytnicze do momentu, gdy pacjent może przyjmować  tabletki. Dzieci Zakażenia bakteriami beztlenowymi. Metronidazol można stosować w monoterapii lub z innymi preparatami przeciwbakteryjnymi. Przeciętny czas leczenia nie powinien przekraczać 7 dni. Dorośli i młodzież >12 lat: 250-500 mg 3 razy na dobę. Dzieci >8 tyg. do 12 lat: zwykle dawka dobowa wynosi 20-30 mg/kg mc. jako dawka pojedyncza lub podzielona na dawki wynoszące 7,5 mg/kg mc. podawane co 8 h; dawka dobowa może być zwiększona do 40 mg/kg mc., w zależności od nasilenia zakażenia; czas trwania leczenia wynosi zwykle 7 dni. Dzieci Rzęsistkowica. Leczenie przeprowadza się równocześnie u obojga partnerów seksualnych. Dorośli i dzieci >10 lat: 2000 mg w pojedynczej dawce lub 250 mg 3 razy na dobę przez 7 dni lub 500 mg 2 razy na dobę przez 5-7 dni. Dzieci Bakteryjne zapalenie pochwy. Dorośli i dzieci >10 lat: 500 mg rano i wieczorem przez 7 dni lub 2000 mg jednorazowo. Pełzakowica (ameboza). Dorośli i dzieci >10 lat: 500-750 mg 3 razy na dobę przez 5-10 dni. Dzieci od 7 do 10 lat: 200-400 mg 3 razy na dobę przez 5-10 dni. Dzieci od 3 do 7 lat: 100-200 mg 4 razy na dobę przez 5-10 dni. Dzieci od 1 do 3 lat: 100-200 mg 3 razy na dobę przez 5-10 dni. Alternatywny sposób dawkowania w tym wskazaniu dla dzieci od 1 do 10 lat: 35-50 mg/kg mc./dobę w 3 dawkach podzielonych przez 5-10 dni, nie przekraczając 2400 mg na dobę. Giardiaza (lamblioza). Dorośli: 250 mg 3 razy na dobę przez 5-7 dni lub 500 mg 2 razy na dobę przez 7-10 dni, lub 2000 mg raz na dobę przez 3 dni. Młodzież i dzieci >10 lat: 2000 mg raz na dobę przez 3 dni lub 500 mg 2 razy na dobę przez 7-10 dni. Dzieci od 7 do 10 lat: 1000 mg raz na dobę przez 3 dni. Dzieci od 3 do 7 lat: 600-800 mg raz na dobę przez 3 dni. Dzieci od 1 do 3 lat: 500 mg raz na dobę przez 3 dni. Alternatywny sposób dawkowania w tym wskazaniu: 15-40 mg/kg mc./dobę podzielone na 2-3 dawki. Eradykacja Helicobacter pylori. Metronidazol stosuje się przez co najmniej 7 dni w skojarzeniu z innymi preparatami zalecanymi w leczeniu zakażeń Helicobacter pylori. Dorośli: 500 mg 2-3 razy na dobę przez 7-14 dni. Dzieci i młodzież: 20 mg/kg mc./dobę, nie więcej niż 500 mg 2 razy na dobę przez 7-14 dni. Przed rozpoczęciem leczenia należy zapoznać się z oficjalnymi wytycznymi. Ostre wrzodziejące zapalenie dziąseł. Dorośli: 250 mg 2-3 razy na dobę przez 3 dni. Dzieci: 35-50 mg/kg mc./dobę, w 3 dawkach podzielonych, przez 3 dni. Ostre zakażenia okołozębowe. Dorośli i młodzież >17 lat: 250 mg 2-3 razy na dobę przez 3-7 dni. Dzieci i młodzież od 10 do 17 lat: 200-250 mg 3 razy na dobę przez 3-7 dni. Dzieci od 7 do 9 lat: 100 mg 3 razy na dobę przez 3-7 dni. Dzieci od 3 do 6 lat: 100 mg 2 razy na dobę przez 3-7 dni. Dzieci od 1 do 2 lat: 50 mg 3 razy na dobę przez 3-7 dni. Niemowlętom i dzieciom o mc. Owrzodzenia kończyn dolnych i odleżyny. Dorośli: 500 mg 2-3 razy na dobę przez 7 dni. Szczególne grupy pacjentów. U pacjentów z ciężką niewydolnością wątroby metronidazol metabolizowany jest powoli, czego efektem może być kumulowanie się metronidazolu i jego metabolitów w organizmie. Lek może kumulować się w znacznym stopniu u pacjentów z encefalopatią wątrobową, a osiągane duże stężenia metronidazolu w osoczu mogą wywołać objawy encefalopatii. U pacjentów z ciężką niewydolnością wątroby należy zmniejszyć całkowitą dobową dawkę metronidazolu do 1/3 i podawać ją w jednorazowej dawce dobowej. U pacjentów z niewydolnością nerek zmniejszenie dawki nie jest konieczne. U pacjentów poddawanych hemodializie metronidazol i jego metabolity są usuwane w ciągu 8 h trwania dializy; natychmiast po dializie należy metronidazol podać pacjentowi powtórnie. U pacjentów poddawanych dializie otrzewnowej przerywanej lub ambulatoryjnej ciągłej nie ma konieczności modyfikacji dawkowania. U pacjentów w podeszłym wieku lek należy stosować ostrożnie, szczególnie podczas podawania dużych dawek. Sposób podania. Preparat można przyjmować niezależnie od posiłków. Tabletki można rozkruszyć, aby ułatwić podawanie dzieciom.

Wskazania

Lek jest wskazany do stosowania u dorosłych i dzieci w poniższych wskazaniach. Leczenie zakażeń bakteriami beztlenowymi z rodzaju Bacteroides, Fusobacterium, Clostridium, Eubacterium, ziarniakami beztlenowymi i Gardnerella vaginalis, a także pierwotniakami Trichomonas, Entamoeba histolytica, Giardia lamblia i Balantidium. Zapobieganie zakażeniom pooperacyjnym wywołanym bakteriami beztlenowymi, szczególnie gatunkami z rodzaju Bacteroides i Streptococcus. Leczniczo w zakażeniach wywołanych bakteriami beztlenowymi (posocznica, bakteriemia, zapalenie otrzewnej, ropień mózgu, zapalenie płuc, zapalenie szpiku, gorączka połogowa, ropień w obrębie miednicy mniejszej, zapalenie przymacicza, zakażenia ran po zabiegach chirurgicznych). Rzęsistkowica układu moczowo-płciowego zarówno u kobiet, jak i u mężczyzn. Bakteryjne zapalenie pochwy. Pełzakowica (ameboza). Giardiaza (lamblioza). Ostre wrzodziejące zapalenie dziąseł. Ostre zakażenia okołozębowe. Owrzodzenia kończyn dolnych i odleżyny (zakażenia bakteriami beztlenowymi). W skojarzeniu z innymi zalecanymi preparatami w leczeniu wrzodu trawiennego z jednoczesnym zakażeniem Helicobacter pylori. Należy wziąć pod uwagę oficjalne wytyczne dotyczące właściwego stosowania leków przeciwbakteryjnych.

Przeciwwskazania

Nadwrażliwość na substancję czynną, inne pochodne 5-nitroimidazolu lub na którąkolwiek substancję pomocniczą. I trymestr ciąży.

Środki ostrożności

Ostrożnie stosować u pacjentów z ciężką niewydolnością wątroby, encefalopatią wątrobową, niewydolnością nerek, pacjentów leczonych kortykosteroidami lub podatnych na występowanie obrzęków oraz u pacjentów z czynną lub przewlekłą chorobą ośrodkowego i obwodowego układu nerwowego (z wyjątkiem pacjentów z ropniem mózgu). Należy kontrolować, czy u pacjenta nie występują takie objawy niepożądane, jak obwodowa lub uogólniona neuropatia (m.in. parestezje, ataksja, zawroty głowy, napady drgawkowe). Pacjenci, u których w czasie leczenia wystąpiły zaburzenia neurologiczne (drętwienie, mrowienie kończyn lub drgawki) mogą przyjmować lek tylko wtedy, jeśli korzyści z jego stosowania przewyższają ryzyko wystąpienia powikłań. Metronidazol nie wykazuje bezpośredniego działania bakteriobójczego w stosunku do bakterii tlenowych i względnych beztlenowców. Zakażenie dwoinką rzeżączki może nadal się utrzymywać, mimo eliminacji zakażenia Trichomonas vaginalis. Ze względu na niewystarczające dowody dotyczące ryzyka mutagenności u ludzi, należy dokładnie rozważyć, czy konieczne jest stosowanie metronidazolu przez okres dłuższy niż zwykle zalecany. Podczas stosowania metronidazolu zgłaszano przypadki ciężkich pęcherzowych reakcji skórnych, czasami śmiertelnych, takich jak zespół Stevensa-Johnsona (SJS) lub toksycznego martwiczego oddzielania się naskórka (TEN). Większość zgłoszonych przypadków SJS wystąpiła w okresie 7 tyg. od rozpoczęcia leczenia metronidazolem. Należy poinformować pacjenta o objawach i uważnie obserwować u niego reakcje skórne. Jeśli wystąpią objawy SJS lub TEN (np. objawy grypopodobne, postępująca wysypka, często z pęcherzami lub zmianami na błonach śluzowych), należy przerwać leczenie. Jeśli u pacjenta przed rozpoczęciem i po zakończeniu leczenia metronidazolem stwierdzono znaczne nieprawidłowości w obrazie krwi i wzorze odsetkowym, należy pozostawić go pod obserwacją, jeśli konieczne będzie powtórne zastosowanie metronidazolu. W czasie leczenia należy kontrolować obraz krwi, szczególnie liczbę leukocytów. Jeśli lek stosuje się dłużej niż przez 10 dni, kontrola taka jest bezwzględnie konieczna. Po zastosowaniu metronidazolu może wystąpić kandydoza jamy ustnej, pochwy i przewodu pokarmowego. Pacjenta należy poinformować, że nie należy spożywać alkoholu podczas i przez co najmniej 48 h po zakończeniu leczenia metronidazolem, gdyż może wystąpić reakcja disulfiramowa (uderzenia gorąca, wymioty, tachykardia). Po rozpoczęciu leczenia metronidazolem w postaci do podawania ogólnoustrojowego u pacjentów z zespołem Cockayne'a, odnotowano przypadki ciężkiej hepatotoksyczności lub ostrej niewydolności wątroby, w tym o bardzo szybkim przebiegu, zakończone zgonem – w tej grupie pacjentów metronidazol można stosować jedynie po dokładnej analizie stosunku korzyści do ryzyka oraz jeśli alternatywne sposoby leczenia nie są dostępne. Przed rozpoczęciem terapii, a także w trakcie jej trwania oraz po jej zakończeniu należy wykonać testy wątrobowe, aby upewnić się, że czynność wątroby mieści się w granicach normy lub że został osiągnięty poziom wartości początkowych. Jeśli parametry czynności wątroby będą znacznie podwyższone, należy zaprzestać stosowania leku. Pacjentom z zespołem Cockayne'a należy doradzić, aby natychmiast przerwali przyjmowanie metronidazolu oraz zgłosili swojemu lekarzowi wszelkie objawy, mogące świadczyć o uszkodzeniu wątroby. Ze względu na zawartość glukozy nie stosować leku u pacjentów z zespołem złego wchłaniania glukozy-galaktozy.

Niepożądane działanie

Rzadko: anafilaksja. Bardzo rzadko: agranulocytoza, neutropenia, trombocytopenia, pancytopenia, zaburzenia psychotyczne (w tym stany splątania i omamy), encefalopatia (np. stany splątania, gorączka, ból głowy, omamy, porażenie, wrażliwość na światło, zaburzenia widzenia i ruchu, sztywność karku) i podostry zespół móżdżkowy (np. zaburzenia koordynacji ruchowej, zaburzenia mowy, zaburzenia chodu, oczopląs i drżenie), mogące ustąpić po zaprzestaniu podawania leku; senność, zawroty głowy, drgawki, bóle głowy, zaburzenia widzenia (tj. podwójne widzenie i krótkowzroczność), w większości przypadków przemijające; zwiększenie aktywności enzymów wątrobowych (AspAT, AlAT, fosfatazy zasadowej), cholestatyczne lub mieszane zapalenie wątroby, uszkodzenia komórek wątroby, żółtaczka i zapalenie trzustki, ustępujące po odstawieniu leku; notowano przypadki niewydolności wątroby z koniecznością przeszczepienia narządu u pacjentów leczonych metronidazolem w połączeniu z innymi antybiotykami; wysypka, wykwity krostkowe, świąd, zaczerwienienie, bóle mięśni, bóle stawów, ciemniejsze zabarwienie moczu (spowodowane przez metabolity metronidazolu). Częstość nieznana: leukopenia, obrzęk naczynioruchowy, pokrzywka, gorączka, jadłowstręt, nastrój depresyjny, obwodowa neuropatia czuciowa lub przemijające napady padaczkopodobne notowane podczas intensywnego i (lub) długotrwałego leczenia metronidazolem; w większości przypadków neuropatia ustępowała po odstawieniu lub zmniejszeniu dawki metronidazolu; aseptyczne zapalenie opon mózgowych, neuropatia nerwu wzrokowego lub zapalenie nerwu wzrokowego, zaburzenia smaku, zapalenie błony śluzowej jamy ustnej, włochaty język, nudności, wymioty, zaburzenia żołądkowo-jelitowe (tj. ból w nadbrzuszu i biegunka), rumień wielopostaciowy, zespół Stevensa-Johnsona, toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka, ból w pochwie i zakażenie drożdżakami. Częstość występowania, rodzaj i nasilenie działań niepożądanych u dzieci są takie same, jak u dorosłych. Ciężkie działania niepożądane występują rzadko przy stosowaniu zalecanych schematów leczenia. Jeśli lekarz chce stosować długotrwałą terapię w leczeniu stanów przewlekłych, przez okresy dłuższe niż zalecane, powinien rozważyć stosunek ewentualnych korzyści terapeutycznych do ryzyka neuropatii obwodowej.

Ciąża i laktacja

Lek jest przeciwwskazany w I trymestrze ciąży. W II i III trymestrze ciąży preparat należy stosować tylko wtedy, gdy potencjalne korzyści z jego stosowania u matki przewyższają ryzyko szkodliwego wpływu na płód. Metronidazol przenika przez barierę łożyska. W okresie karmienia piersią nie należy stosować preparatu. Jeśli jest to konieczne, należy podjąć decyzję o zaprzestaniu karmienia. Metronidazol przenika do mleka kobiecego, osiągając stężenia bliskie stężeniom w osoczu.

Uwagi

Metronidazol może wpływać na wyniki niektórych badań laboratoryjnych (AspAT, AlAT, LDH, triglicerydy, glukoza). Przyjmowanie metronidazolu może spowodować ciemniejsze zabarwienie moczu. Należy ostrzec pacjentów o możliwości wystąpienia senności, zawrotów głowy, dezorientacji, omamów, drgawek lub przemijających zaburzeń widzenia - jeśli wystąpią takie objawy nie należy prowadzić pojazdów i obsługiwać maszyn.

Interakcje

Metronidazol nasila toksyczne działanie alkoholu (ryzyko wystąpienia reakcji niepożądanych tj.: uczucia gorąca, potów, bólów głowy, nudności, wymiotów, bólów w nadbrzuszu). Nie należy spożywać alkoholu podczas leczenia i przez co najmniej 48 h po zakończeniu terapii metronidazolem, gdyż może wystąpić reakcja disulfiramowa. Notowano nasilenie działania leków przeciwzakrzepowych typu warfaryny podczas jednoczesnego stosowania z metronidazolem - może być konieczne zmniejszenie dawki leków przeciwzakrzepowych. Należy kontrolować czas protrombinowy. Nie stwierdzono interakcji z heparyną. Leki aktywujące enzymy mikrosomalne wątroby, jak np. fenytoina i fenobarbital, przyspieszają wydalanie metronidazolu, skracając okres półtrwania do ok. 3 h, co prowadzi do zmniejszenia jego stężenia w surowicy, natomiast leki zmniejszające aktywność enzymów wątrobowych (np. cymetydyna) mogą wydłużać okres półtrwania metronidazolu. Podczas stosowania soli litu razem z metronidazolem obserwowano zatrzymanie soli litu w organizmie z jednoczesną możliwością uszkodzenia nerek - przed rozpoczęciem stosowania metronidazolu należy odstawić sole litu lub zmniejszyć ich dawki. U pacjentów stosujących sole litu należy kontrolować stężenie litu, kreatyniny i elektrolitów w osoczu. Metronidazol może wchodzić w interakcje z terfenadyną i astemizolem i wywołać działania niepożądane dotyczące układu krążenia (w zapisie EKG wydłużenie odstępu QT, arytmie itp.). Jednoczesne podawanie metronidazolu i disulfiramu może niekiedy wywołać ostre psychozy i dezorientację - leczenie metronidazolem można rozpocząć dopiero po upływie 2 tyg. po zakończeniu leczenia disulfiramem. Metronidazol może zwiększać stężenie busulfanu w osoczu, co może prowadzić do ciężkiej toksyczności busulfanu. Metronidazol jest inhibitorem cytochromu P450 3A4 (CYP 3A4) i może zmniejszać metabolizm leków, które są metabolizowane przez ten enzym. Zmniejsza klirens 5-fluorouracylu, nasilając jego toksyczność. U pacjentów otrzymujących cyklosporynę występuje ryzyko zwiększenia stężenia cyklosporyny w surowicy. Jeżeli jednoczesne stosowanie cyklosporyny z metronidazolem jest konieczne, należy ściśle kontrolować stężenia cyklosporyny i kreatyniny w surowicy. Metronidazol może wchodzić w interakcje z lekami wydłużającymi odstęp QT, takimi jak: amiodaron, cyprofloksacyna, lewofloksacyna, sparfloksacyna, erytromycyna, klarytromycyna, meflokina, ketokonazol, cyzapryd, tamoksyfen, donepezil, haloperydol, pimozyd, tiorydazyna, mezorydazyna.

Preparat zawiera substancję Metronidazole.

Lek refundowany: NIE

Lista leków zawierających te same substancje czynne

1 tabl. dopochwowa zawiera 250 mg metronidazolu i 100 mg chlorochinaldolu.

1 kaps. zawiera 140 mg zasadowego cytrynianu potasowo-bizmutowego (co odpowiada 40 mg tlenku bizmutu), 125 mg metronidazolu oraz 125 mg chlorowodorku tetracykliny; lek zawiera laktozę.

1 tabl. dopochwowa zawiera 500 mg metronidazolu.

1 g żelu, kremu lub emulsji do stosowania na skórę zawiera 7,5 mg metronidazolu.

1 g żelu zawiera 10 mg metronidazolu. Preparat zawiera parahydroksybenzoesan metylu, parahydroksybenzoesan propylu, glikol propylenowy.

1 globulka zawiera 1 g metronidazolu.

1 g maści zawiera 100 mg metronidazolu.

1 ml roztworu zawiera 5 mg metronidazolu. Preparat zawiera 14 mmol (322g) sodu w 100 ml.

1 ml roztworu zawiera 5 mg metronidazolu.

1 tabl. zawiera 250 mg lub 500 mg metronidazolu. Tabletki zawierają glukozę (odpowiednio 6,6 mg i 13,2 mg).

Najczęściej wyszukiwane

1 ml szamponu zawiera 10 mg permetryny. Preparat zawiera: p-hydroksybenzoesany metylu i propylu oraz glikol propylenowy.

1 g maści lub 1 g płynu zawiera 100 mg krotamitonu.

1 tabl. zawiera 100 mg mebendazolu; tabletki zawierają laktozę.

1 tabl. do rozgryzania i żucia zawiera 400 mg albendazolu; preparat zawiera laktozę. 20 ml zawiesiny zawiera 400 mg albendazolu; preparat zawiera kwas benzoesowy.

1 tabl. zawiera 250 mg pyrantelu w postaci embonianu pyrantelu.

1 tabl. zawiera 250 mg fosforanu chlorochiny.

1 ml zawiesiny zawiera 50 mg pyrantelu w postaci embonianu. Lek zawiera sorbitol.

Informacje o lekach dostarcza:
Pharmindex
Najpopularniejsze artykuły
Toksokaroza - przyczyny, objawy i leczenie Toksokaroza - przyczyny, objawy i leczenie

Toksokaroza to jedna z najgroźniejszych odzwierzęcych chorób pasożytniczych. Larwy będące przyczyną choroby umiejscawiają się nie tylko w przewodzie pokarmowym, lecz także w ...

więcej

OBRZEŻEK GOŁĘBI (kleszcze gołębie, ptasie) - objawy ugryzienia i zwalczanie OBRZEŻEK GOŁĘBI (kleszcze gołębie, ptasie) - objawy ugryzienia i ...

Obrzeżek gołębień (kleszcze gołębie, ptasie kleszcze) to gatunek kleszcza, którego zwalczanie nie jest łatwe. Obrzeżki gołębie to "ptasie kleszcze" - powszechnie występują ...

więcej

Biedronka azjatycka - objawy ugryzienia i zwalczanie. Jak się jej pozbyć? Biedronka azjatycka - objawy ugryzienia i zwalczanie. Jak się ...

Biedronka azjatycka (znana też jako biedronka ninja) to najczęściej żółta lub pomarańczowa biedronka w czarne kropki. Ugryzienie przez biedronkę azjatycką w niektórych ...

więcej

Strzyżak jeleni (sarni) - kleszcz ze skrzydłami. Objawy ukąszenia Strzyżak jeleni (sarni) - kleszcz ze skrzydłami. Objawy ukąszenia

Strzyżak jeleni (sarni) to potocznie kleszcz ze skrzydłami. Podobnie jak te groźne pajęczaki, strzyżaki występują w lesie i atakują ludzi - potrafią ...

więcej

Tasiemczyca – rzadka choroba odzwierzęca Tasiemczyca – rzadka choroba odzwierzęca

Tasiemczyca to choroba odzwierzęca wywoływana przez tasiemce, czyli płazińce pasożytujące wewnętrznie. Zakażenie tasiemcem może być bardzo groźne dla człowieka, ale często jest ...

więcej

Zdrowa społeczność

Właściciel portalu Poradnikzdrowie.pl nie jest właścicielem Bazy Leków. Dostawca bazy leków oświadcza i informuje, że dokłada wszelkich starań, aby wszystkie opisy leków były zgodne z obowiązującym stanem wiedzy, a także oświadcza jednocześnie, że podstawowe znaczenie prawne ma zawsze ulotka dołączona do konkretnego leku, zatwierdzona przez Ministerstwo Zdrowia.