Methotrexat-Ebewe

1 tabl. zawiera 2,5 mg, 5 mg lub 10 mg metotreksatu.

  1. Działanie
  2. Dawkowanie
  3. Wskazania
  4. Przeciwwskazania
  5. Środki ostrożności
  6. Niepożądane działanie
  7. Ciąża i laktacja
  8. Uwagi
  9. Interakcje
Nazwa Zawartość opakowania Substancja czynna Cena 100% Ost. modyfikacja
Methotrexat-Ebewe 50 szt., tabl. 41,44zł 2017-10-31

Działanie

Cytostatyk z grupy antymetabolitów, antagonista kwasu foliowego, inhibitor reduktazy dihydrofolianowej - enzymu katalizującego przejście dihydrofolianu w biologicznie czynny kwas tetrahydrofoliowy. Wynikiem inhibicji enzymu jest zaburzenie syntezy kwasów nukleinowych prowadzące do śmierci komórek, zwłaszcza szybko rosnących (komórki nowotworowe, szpiku, płodowe, błony śluzowej jamy ustnej, jelita cienkiego, pęcherza moczowego). Jeśli istnieją różnice w dynamice wzrostu komórki nowotworowej i komórek prawidłowych leczenie metotreksatem może prowadzić do zniszczenia komórek nowotworowych bez nieodwracalnego uszkodzenia komórek prawidłowych. Mechanizm działania w reumatoidalnym zapaleniu stawów nie jest znany, najprawdopodobniej związany jest z immunosupresyjnym działaniem leku. W łuszczycy działanie leku opiera się na większej niż u osób zdrowych szybkości wzrostu nabłonka skóry. Po podaniu doustnym lek szybko wchłania się z przewodu pokarmowego, osiągając maksymalne stężenie we krwi po 50 min. Średnie stężenie w surowicy krwi wynosi 170 ng/ml. Po podaniu doustnym nie osiąga terapeutycznego stężenia w płynie mózgowo-rdzeniowym. Lek kumuluje się w płynach wysiękowych w opłucnej i otrzewnej, co powoduje opóźnioną eliminacje leku z organizmu. Okres półtrwania metotreksatu w końcowej fazie eliminacji wynosi od 3-10 h u pacjentów leczonych z powodu łuszczycy lub reumatoidalnego zapalenia stawów oraz leczonych z powodu nowotworów małymi dawkami metotreksatu (poniżej 30 mg/m2 pc). U pacjentów otrzymujących duże dawki metotreksatu okres półtrwania w końcowej fazie eliminacji wynosi od 8-15 h. Częściowy metabolizm leku zachodzi w wątrobie. Lek jest wydalany w 90% z moczem i w 10% z żółcią.

Dawkowanie

W zależności od wskazania klinicznego. Pacjenci z oporną na inne leczenie uogólnioną postacią łuszczycy pospolitej, łuszczycowym zapaleniem stawów oraz pacjenci z innymi chorobami autoimmunologicznymi: dawkowanie i czas trwania terapii zależy od stopnia zaawansowania choroby i tolerancji pacjenta na metotreksat. Dawka tygodniowa wynosi zazwyczaj od 10 do 25 mg metotreksatu podawanego doustnie. Dawkowanie powinno być uzależnione od wyników terapii i występowania działań niepożądanych leku. Dlatego leczenie rozpoczyna się najczęściej od dawki 2,5 - 5 mg/tydzień. Dawka taka może zostać zwiększona do 7,5 - 25 mg/tydzień. Tygodniową dawkę metotreksatu można podać jednorazowo, na czczo, bezpośrednio przed posiłkiem. Metodą alternatywną dla takiego zastosowania leku jest podanie na początku tygodnia dwóch lub trzech podzielonych dawek pojedynczych z zachowaniem 12 h odstępów między nimi. W pozostałej części tygodnia pacjent nie otrzymuje leku (np. pacjent otrzymuje lek w poniedziałek rano i wieczorem oraz we wtorek rano, a później, do końca tygodnia następuje przerwa w leczeniu). Nowotwory złośliwe i ostre białaczki: dawkowanie leku zależy od wskazania, stanu wydolności chorego oraz morfologii krwi. Stosowane najczęściej małe (dawka pojedyncza metotreksatu nie przekracza 100 mg/m2 pc.), średnie (dawka pojedyncza od 100 mg/m2 pc. do 1000 mg/m2 pc.) lub duże dawki (dawka pojedyncza powyżej 1000 mg/m2 pc.) zależą od prowadzonego schematu wielolekowej chemioterapii. Doustna postać metotreksatu stanowi najczęściej uzupełnienie leczenia pozajelitowego i stosowana jest tylko w terapii małymi dawkami leku. Sposób podania. Tabletki przyjmuje się na czczo popijając małą ilością wody.

Wskazania

Najcięższa, oporna na leczenie postać uogólnionej łuszczycy pospolitej (psoriasis vulgaris), włącznie z łuszczycowym zapaleniem stawów (łuszczyca stawowa). Choroby autoimmunologiczne, takie jak np. reumatoidalne zapalenie stawów. Skojarzone leczenie wielolekowe nowotworów złośliwych i ostrych białaczek, kiedy występują wskazania do leczenia doustnego.

Przeciwwskazania

Nadwrażliwość na metotreksat lub którąkolwiek substancje pomocniczą. Ciężkie zaburzenia czynności wątroby [stężenie bilirubiny >5 mg/dl [85,5 μmol/l]), włącznie z marskością i zapaleniem wątroby. Ciężkie zaburzenia czynności nerek (klirens kreatyniny <20 ml/min). Zaburzenia układu krwiotwórczego, zaburzenia czynności szpiku kostnego (leukopenia, małopłytkowość, niedokrwistość). Niedobory odporności. Ciężkie ostre lub przewlekłe zakażenia, takie jak: gruźlica i zakażenie wirusem HIV. Nadużywanie alkoholu. Owrzodzenie jamy ustnej i rozpoznana czynna choroba wrzodowa żołądka lub dwunastnicy. Świeże rany chirurgiczne. Ciąża i okres karmienia piersią.

Środki ostrożności

Lek może być podawany jedynie pod nadzorem lekarza specjalisty doświadczonego w prowadzeniu chemioterapii przeciwnowotworowej oraz leczenia immunosupresyjnego. Lek należy stosować ze szczególną ostrożnością u pacjentów z obniżonymi wartościami parametrów hematologicznych, zwłaszcza gdy wcześniej poddani zostali radioterapii lub otrzymywali inne cytostatyki, u chorych z zaburzeniami czynności nerek, wrzodem trawiennym, wrzodziejącym zapaleniem okrężnicy, wrzodziejącym zapaleniem jamy ustnej, biegunką, w złym stanie ogólnym oraz u dzieci i osób w podeszłym wieku. U pacjentów z wysiękiem płucnym lub wodobrzuszem, w razie potrzeby należy przed leczeniem zastosować drenaż lub leczenie należy przerwać. Objawy toksyczności ze strony układu pokarmowego, manifestujące się początkowo zapaleniem jamy ustnej, stanowią wskazanie do przerwania leczenia. W razie kontynuacji leczenia, może wystąpić krwotoczne zapalenie jelit i śmierć z powodu ich perforacji. Podczas leczenia pacjenci wymagają częstych kontroli parametrów morfologicznych krwi, nerek i wątroby, analizy moczu, a w przypadku stosowania dużych dawek metotreksatu oznaczania stężenia metotreksatu we krwi. Każde znaczące zmniejszenie liczby leukocytów lub płytek krwi jest wskazaniem do natychmiastowego odstawienia leku i wdrożenia odpowiedniego leczenia wspomagającego. Aby zapobiec wytrącaniu się metotreksatu lub jego metabolitów w kanalikach nerkowych zaleca się profilaktycznie podawanie znacznych ilości płynów oraz alkalizację moczu do pH 6,5 - 7,0, co można uzyskać podając pacjentowi doustnie lub dożylnie dwuwęglan sodu (5 tabl. po 625 mg co 3 godziny) lub acetazolamid (doustnie 500 mg 4 razy na dobę). Szczególną uwagę należy zwrócić na objawy toksyczności wobec wątroby, które nie zawsze korelują z wynikami badań czynnościowych wątroby. Każdorazowe stwierdzenie zaburzeń czynności wątroby lub nieprawidłowy wynik biopsji wątroby stanowi wskazanie do przerwania leczenia lub przeciwwskazanie do jego rozpoczęcia. Ponowne podanie leku może nastąpić po 2 tyg. od momentu normalizacji wyników badań oceniających pracę wątroby.

Niepożądane działanie

Bardzo często: obniżona odporność na zakażenia, zapalenie gardła, leukopenia, zawroty głowy, ból głowy, po podaniu większych dawek - afazja, niedowłady lub niedowłady połowicze i drgawki; ból brzucha, wrzodziejące zapalenie jamy ustnej, nudności, zapalenie błony śluzowej (najczęściej jamy ustnej, ale także dziąseł i jelit, owrzodzenie jelit i krwawienie), niewydolność nerek, krwiomocz, neuropatia, zapalenie pochwy, odwracalne zwiększenie aktywności aminotransferaz. Często: gorączka, zahamowanie czynności szpiku kostnego najczęściej objawiające się leukopenią, małopłytkowością lub niedokrwistością, jadłowstręt, senność, nieostre widzenie, zapalenie naczyń, krwawienia w różnych okolicach ciała, przewlekłe śródmiąższowe zapalenie płuc (często związane ze zwiększeniem liczby granulocytów we krwi) mogące prowadzić do zgonu, ostry obrzęk płuc, nudności, wymioty, zapalenie jamy ustnej, biegunka, znaczne zwiększenie aktywności enzymów wątrobowych, ostry zanik wątroby, stłuszczenie, nadwrażliwość na światło, zmiany pigmentacji, krwotok skórny, wybroczyny, teleangiektazje, trądzik, bóle stawów, mocznica, zapalenie pęcherza moczowego, dreszcze, niewyjaśnione uczucie zmęczenia, złe samopoczucie. Niezbyt często: półpasiec, zapalenie płuc wywołane przez Pneumocystis carinii, inne zakażenia o różnej lokalizacji lub posocznica, małopłytkowość, pancytopenia, agranulocytoza, hipogammaglobulinemia, depresja, splątanie, zmiany nastroju, przemijające zaburzenia funkcji poznawczych niewielkiego stopnia oraz zwiększenie ciśnienia śródczaszkowego po podaniu małych dawek metotreksatu, podrażnienie oczu, wysięk osierdziowy, krwawienia z nosa, zwłóknienie płuc, zapalenie płuc, zapalenie pęcherzyków płucnych, astma oskrzelowa, wysięk opłucnowy, świąd, pokrzywka, utrata włosów, utrata libido, impotencja, owrzodzenia pochwy. Bardzo rzadko: reakcje anafilaktyczne, zwiększenie liczby guzków dnawych, po podaniu dużych dawek - zespół bólu opłucnej i zgrubienia opłucnej; zespół złego wchłaniania, toksyczne rozszerzenie okrężnicy, czyraczność, zespół Stevensa-Johnsona i martwica rozpływna naskórka, nasilenie zmian łuszczycowych przy jednoczesnej ekspozycji na światło ultrafioletowe, owrzodzenie skóry u chorych na łuszczycę, tzw. reakcja przypomnienia opisywana w przypadku skóry uszkodzonej napromienianiem jak i promieniami słonecznymi. Poza wymienionymi: choroba płucna wywołana stosowaniem metotreksatu w leczeniu reumatoidalnego zapalenia stawów – objawami są suchy kaszel bez odksztuszania (konieczne bywa przerwanie leczenia i przeprowadzenie dodatkowych badań); działanie rakotwórcze (podejrzenie zwiększonego ryzyka tzw. nowotworów wtórnych, zwykle nieziarniczych chłoniaków złośliwych nie zostało ostatecznie potwierdzone), mutagenne; zaburzenia płodności; osteoporoza, nieprawidłowa morfologia krwinek czerwonych ("megaloblastyczna"); cukrzyca, inne zaburzenia metaboliczne i nagła śmierć.

Ciąża i laktacja

Stosowanie metotreksatu jest przeciwwskazane u kobiet w ciąży. Jeżeli jednak metotreksat jest stosowany w ciąży z powodu choroby nowotworowej lub jeżeli pacjentka zajdzie w ciążę w czasie leczenia, konieczna jest ocena korzyści względem ryzyka zagrożenia dla rozwoju płodu. Metotreksat działa toksycznie na zarodek i powoduje wady płodu oraz może spowodować poronienie. Ponadto może powodować obniżenie płodności, zmniejszenie liczby plemników w nasieniu, zaburzenia miesiączkowania, brak miesiączki; działanie to przemija po przerwaniu terapii. Podczas leczenia metotreksatem chociaż jednego z partnerów płciowych oraz co najmniej przez 3 mies. po zakończeniu terapii należy stosować skuteczne metody zapobiegania ciąży. W czasie terapii metotreksatem karmienie piersią jest przeciwwskazane.

Uwagi

Lek może upośledzać zdolność prowadzenia pojazdów mechanicznych.

Interakcje

Metotreksat wykazuje działanie immunosupresyjne i dlatego należy spodziewać się braku lub osłabienia odpowiedzi na szczepienia prowadzone w trakcie terapii. Ponadto stosowanie żywych szczepionek u chorych otrzymujących metotreksat może powodować wystąpienie ciężkich odczynów poszczepiennych. Salicylany, sulfonamidy, leki moczopędne, doustne leki przeciwcukrzycowe, pochodne difenylohydantoiny, penicylina, tetracykliny, chloramfenikol, kwas para-aminobenzoesowy, cyklofosfamid, doksorubicyna i barbiturany zwiększają toksyczność metotreksatu poprzez wypieranie go z wiązań z białkami. Metotreksat jest czynnie wydalany przez nerki. Konkurencja z innymi lekami wydalanymi przy udziale tego samego mechanizmu co metotreksat, może powodować zwiększenie stężenia tego leku w surowicy. Alkaloidy Vinca mogą zwiększać wewnątrzkomórkowe stężenie metotreksatu i poliglutaminianów metotreksatu. Należy unikać równoczesnego stosowania z metotreksatem leków wykazujących działanie nefrotoksyczne i hepatotoksyczne (z alkoholem włącznie). Preparaty wielowitaminowe lub doustne preparaty żelaza zawierające kwas foliowy mogą zmieniać skuteczność leczenia metotreksatem. Probenecyd i związki będące słabymi kwasami mogą zmniejszać wydalanie metotreksatu, co może powodować zwiększenie ekspozycji na lek. Podczas równoczesnego podawania probenecydu należy zmniejszyć dawkę metotreksatu. Równoczesne stosowanie etretinatu może prowadzić do zwiększenia stężenia metotreksatu we krwi i ciężkiego zapalenia wątroby. Leki z grupy NLPZ mogą pogorszyć wydalanie nerkowe preparatu i nasilić jego toksyczność. Działanie metotreksatu osłabia kwas foliowy i steroidy. Spożywany alkohol, fenytoina, środki uspokajające, doustne leki antykoncepcyjne i penicyliny mogą zmniejszyć klirens nerkowy metotreksatu. Może to powodować wzrost stężenia leku w surowicy i nasilać toksyczność wobec układu krwiotwórczego oraz pokarmowego. Jednoczesne podawanie leków, które mogą powodować niedobór kwasu foliowego (np. sulfonamidów, trymetoprimu i sulfametoksazolu), może zwiększyć toksyczność metotreksatu. Zaleca się ostrożność przy stosowaniu metotreksatu u pacjentów ze współistniejącym niedoborem kwasu foliowego. Natomiast jednoczesne stosowaniem z metotreksatem kwasu folinowego może zmniejszyć skuteczność leczenia. Równoczesne podawanie innych antagonistów kwasu foliowego, takich jak trymetoprim i sulfametoksazol rzadko powodowało wystąpienie ostrej pancytopenii.

Preparat zawiera substancję Methotrexate.

Lek refundowany: TAK

Lista leków zawierających te same substancje czynne

1 tabl. zawiera 2,5 mg, 5 mg lub 10 mg metotreksatu.

1 ml roztworu do wstrzykiwań zawiera 10 mg metotreksatu. 1 ml koncentratu do sporządzania roztworu do infuzji zawiera 100 mg metotreksatu.

1 ml roztworu do wstrzykiwań w ampułko-strzykawce zawiera 50 mg metotreksatu (w postaci soli disodowej).

1 tabl. zawiera 2,5 mg lub 10 mg metotreksatu. Preparat zawiera laktozę.

1 ml roztworu zawiera 20 mg metotreksatu (w postaci soli dwusodowej).

1 ml roztworu zawiera 50 mg metotreksatu (w postaci metotreksatu disodowego). Preparat zawiera sód.

1 tabl. zawiera 2,5 mg, 7,5 mg lub 10 mg metotreksatu (w postaci metotreksatu disodowego). Preparat zawiera laktozę.

1 amp.-strzyk. 0,3 ml (0,4 ml; 0,38 ml; 0,5 ml; 0,63 ml; 0,75 ml) zawiera 7,5 mg (10 mg, 15 mg, 20 mg, 25 mg, 30 mg) metotreksatu.

Najczęściej wyszukiwane

1 amp.-strzyk. z proszkiem do sporządzania roztworu do wstrzykiwań zawiera 7,5 mg, 22,5 mg lub 45 mg octanu leuproreliny.

1 tabl. powl. zawiera 1 mg anastrozolu. Preparat zawiera laktozę.

1 implant podskórny zawiera 10,8 mg gosereliny (w postaci octanu).

1 fiolka lub amp.-strzyk. 0,5 ml zawiera 45 mg ustekinumabu; 1 fiolka 1 ml zawiera 90 mg ustekinumabu.

1 fiolka zawiera 10 000 j.m. kryzantaspazy (asparaginaza pochodząca z Erwinia chrysanthemi, L-asparginaza Erwinia).

1 ml koncentratu zawiera 20 mg ofatumumabu. 1 fiolka (50 ml) zawiera 1000 mg ofatumumabu. Preparat zawiera 116 mg sodu w dawce w dawce 1000 mg.

1 tabl. zawiera 50 mg azatiopryny. Preparat zawiera laktozę.

1 fiolka (5 ml) zawiera 100 mg panitumumabu; 1 fiolka (20 ml) zawiera 400 mg panitumumabu. Lek zawiera sód (0,15 mmol/ 3,45 mg w 1 ml).

1 amp. (1 ml) zawiera 3 000 000 j.m. naturalnego leukocytarnego interferonu alfa.

Informacje o lekach dostarcza:
Pharmindex
Najpopularniejsze artykuły
Mięsak (guz) Ewinga – przyczyny, objawy, leczenie i rokowania Mięsak (guz) Ewinga – przyczyny, objawy, leczenie i rokowania

Mięsak (guz) Ewinga to złośliwy nowotwór kości, który najczęściej dotyka dzieci. Pierwsze objawy mięsaka Ewinga to bóle kości, które niekiedy wiązane są ...

więcej

Guz przysadki mózgowej: przyczyny, objawy, leczenie Guz przysadki mózgowej: przyczyny, objawy, leczenie

Guz przysadki mózgowej to jeden z najbardziej zróżnicowanych guzów mózgu. Jego istotą jest nieprawidłowy rozrost komórek przysadki - nadrzędnego gruczołu w układzie ...

więcej

Masaż prostaty - na czym polega masaż gruczołu krokowego? Masaż prostaty - na czym polega masaż gruczołu krokowego?

Masaż prostaty (stercza) znany jest jako jedna z technik seksualnych. Mało kto wie, że masaż gruczołu krokowego ma także zastosowanie w medycynie, ...

więcej

Zespół POEMS - objawy, leczenie, przyczyny Zespół POEMS - objawy, leczenie, przyczyny

Zespół POEMS, inaczej zespół Crow-Fukase lub zespół Takatsuki, to bardzo rzadki zespół objawów, który towarzyszy chorobie nowotworowej układu krwiotwórczego, jaką jest osteosklerotyczna ...

więcej

Zespół rakowiaka - objawy, leczenie, rokowania Zespół rakowiaka - objawy, leczenie, rokowania

Zespół rakowiaka to zespół objawów, które pojawiają się u chorych na rakowiaka - rodzaj nowotworu rozwijającego się w różnych częściach przewodu pokarmowego ...

więcej

Zdrowa społeczność

Właściciel portalu Poradnikzdrowie.pl nie jest właścicielem Bazy Leków. Dostawca bazy leków oświadcza i informuje, że dokłada wszelkich starań, aby wszystkie opisy leków były zgodne z obowiązującym stanem wiedzy, a także oświadcza jednocześnie, że podstawowe znaczenie prawne ma zawsze ulotka dołączona do konkretnego leku, zatwierdzona przez Ministerstwo Zdrowia.