Mestinon®

1 tabl. zawiera 60 mg bromku pirydostygminy. Preparat zawiera sacharozę.

  1. Działanie
  2. Dawkowanie
  3. Wskazania
  4. Przeciwwskazania
  5. Środki ostrożności
  6. Niepożądane działanie
  7. Ciąża i laktacja
  8. Uwagi
  9. Interakcje
Nazwa Zawartość opakowania Substancja czynna Cena 100% Ost. modyfikacja
Mestinon® 150 szt., tabl. drażowane 119,36zł 2017-10-31

Działanie

Lek parasympatykomimetyczny z grupy inhibitorów esterazy cholinowej. Ułatwia przewodzenie impulsów nerwowych w obrębie płytki nerwowo-mięśniowej, czego efektem jest m.in. zwiększenie napięcia mięśni szkieletowych oraz błony mięśniowej jelit, zwężenie źrenicy, oskrzeli i moczowodów, bradykardia oraz nasilenie wydzielania przez gruczoły ślinowe i potowe. Wywiera także bezpośrednie działanie cholinomimetyczne na mięśnie szkieletowe. Słabo wchłania się z przewodu pokarmowego, osiągając po 1-2 h maksymalne stężenie we krwi. Biodostępność wynosi 10-20%. Metabolizm zachodzi w wątrobie, a wydalanie przez nerki, głównie w postaci niezmienionej. T0,5 wynosi 3-4 h. Stężenie w mleku matki wynosi 36-113% wartości stężenia w osoczu.

Dawkowanie

Doustnie. Miastenia. Dorośli i dzieci powyżej 12 lat: 30-180 mg kilka razy na dobę, w okresach, kiedy potrzebne jest uzyskanie największej siły fizycznej (np. przed wstaniem z łóżka, przed posiłkami). Lek działa przez 3-4 h od podania, a gdy zostanie podany przed spoczynkiem nocnym przez ok. 6 h. Dawka dobowa wynosi zwykle 120-1200 mg na dobę, jednak może być konieczne stosowanie większych dawek. Dzieci w wieku 6-12 lat: dawka początkowa wynosi 60 mg. Dzieci poniżej 6 lat: dawka początkowa wynosi 30 mg. Należy ją stopniowo zwiększać o 15-30 mg na dobę aż do uzyskania optymalnej odpowiedzi na leczenie. Dawka podtrzymująca wynosi zwykle 30-360 mg na dobę. U pacjentów po zabiegu tymektomii oraz przyjmujących NLPZ i (lub) leki immunosupresyjne, dawka konieczna do uzyskania optymalnego działania klinicznego jest zwykle mniejsza. Porażenna niedrożność jelit i pooperacyjne zatrzymanie moczu. Dorośli i dzieci powyżej 12 lat: 60-240 mg na dobę. Dzieci poniżej 12 lat: 15-60 mg na dobę. Szczególne populacje pacjentów:Pirydostygmina wydalana jest głównie z moczem w postaci niezmienionej, dlatego u pacjentów z zaburzeniami czynności nerek może być konieczne zastosowanie mniejszych dawek, a leczenie powinno polegać na ustalaniu dawki do uzyskania pożądanego działania. Brak specjalnych zaleceń dotyczących dawkowania u pacjentów w podeszłym wieku i z zaburzeniami czynności wątroby.

Wskazania

Miastenia, porażenna niedrożność jelit, pooperacyjne zatrzymanie moczu.

Przeciwwskazania

Nadwrażliwość na składniki preparatu. Niedrożność mechaniczna przewodu pokarmowego lub układu moczowego.

Środki ostrożności

Szczególnie ostrożnie stosować u pacjentów z astmą oskrzelową, POCHP, bradykardią i blokiem przedsionkowo-komorowym (osoby w podeszłym wieku mogą być bardziej podatne na wystąpienie niemiarowości), niedawno przebytym ostrym incydentem wieńcowym, niedociśnieniem tętniczym, wagotonią, chorobą wrzodową żołądka i (lub) dwunastnicy, padaczką lub chorobą Parkinsona, nadczynnością wątroby. W przypadku stosowania dużych dawek leku u pacjentów z miastenią, konieczne może być zastosowanie atropiny lub innego leku antycholinergicznego w celu zniesienia działania muskarynowego pirydostygminy. Należy jednak wówczas pamiętać, że leki te, spowolniając perystaltykę jelit, mogą wpływać na absorpcję pirydostygminy. U pacjentów z podejrzeniem przełomu cholinergicznego spowodowanego przez przedawkowanie pirydostygminy w diagnostyce różnicowej należy uwzględnić przełom miasteniczny wynikający z nasilenia miastenii. Oba te stany charakteryzują się nasileniem osłabienia mięśniowego, wymagają natomiast zupełnie różnego postępowania terapeutycznego (przełom miasteniczny wymagać może zintensyfikowania leczenia antycholinesterazowego, natomiast przełom cholinergiczny - natychmiastowego odstawienia leku i wdrożenia leczenia objawowego, w tym stosowania oddechu wspomaganego). Po operacji usunięcia grasicy możliwe jest zmniejszenie zapotrzebowania na lek. U pacjentów z zaburzeniami czynności nerek, efekt terapeutyczny jest zwykle osiągany po zastosowaniu mniejszych dawek. Ze względu na zawartość sacharozy, preparatu nie należy stosować u pacjentów z nietolerancją fruktozy, niedoborem sacharazy-izomaltazy lub zespołem złego wchłaniania glukozy-galaktozy.

Niepożądane działanie

Mogą wystąpić: nudności, wymioty, biegunka, skurcze brzucha, nadmierna motoryka przewodu pokarmowego, nadmierne wydzielanie śliny; zwężenie źrenic, wzmożone łzawienie, zaburzenia akomodacji; zaburzenia rytmu serca (w tym bradykardia, tachykardia, blok przedsionkowokomorowy), omdlenia, niedociśnienie tętnicze; wzmożone wydzielanie śluzu oskrzelowego z towarzyszącym skurczem oskrzeli; nadmierna potliwość; nasilenie osłabienia siły mięśni, drżenie pęczkowe, drżenie oraz skurcze mięśni lub hipotonia mięśni; nagłe parcie na mocz. Rzadko: wysypka (zazwyczaj ustępuje wkrótce po odstawieniu leku, ale leki zawierające bromki nie powinny być więcej stosowane).

Ciąża i laktacja

Nie zostało ustalone bezpieczeństwo stosowania w ciąży i okresie karmienia piersią. Preparat może być stosowany w ciąży jedynie w przypadkach, gdy spodziewane korzyści dla matki przewyższają potencjalne ryzyko dla płodu. U 20% noworodków urodzonych przez matki stosujące inhibitory esterazy cholinowej stwierdzono przemijające osłabienie siły mięśniowej. Lek jest wydzielany do mleka matki - zachodzi ryzyko wystąpienia działań niepożądanych u niemowląt karmionych piersią.

Uwagi

Ze względu na zwężenie źrenic oraz zaburzenia akomodacji wywołane przez pirydostygminę lub związane z nieodpowiednim leczeniem miastenii, preparat może osłabiać ostrość widzenia i w konsekwencji zdolność reagowania, a także zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn.

Interakcje

W przypadku stosowania dodatkowych leków (steroidy, leki immunosupresyjne) możliwe jest zmniejszenie zapotrzebowania na pirydostygminę. Metyloceluloza i leki zawierające metylocelulozę jako substancję pomocniczą mogą całkowicie zahamować wchłanianie pirydostygminy. Atropina i hioscyna znoszą muskarynowe działanie pirydostygminy, a spowodowane przez te leki osłabienie motoryki przewodu pokarmowego, może zaburzyć jej wchłanianie. Pirydostygmina znosi działanie niedepolaryzujących leków zwiotczających mięśnie (np. pankuronium i wekuronium). Może wydłużyć działanie depolaryzujących leków zwiotczających mięśnie (np. suksametonium). W interakcje z pirydostygminą mogą wchodzić antybiotyki aminoglikozydowe, środki znieczulające miejscowo oraz niektóre środki do znieczulenia ogólnego, leki przeciwarytmiczne i inne leki zakłócające przewodnictwo nerwowomięśniowe.

Preparat zawiera substancję Pyridostigmine bromide.

Lek refundowany: TAK

Lista leków zawierających te same substancje czynne

1 tabl. zawiera 60 mg bromku pirydostygminy. Preparat zawiera sacharozę.

Najczęściej wyszukiwane

1 tabl. zawiera 300 mg kwasu acetylosalicylowego, 100 mg etoksybenzamidu oraz 50 mg kofeiny.

Bilobil. 1 kaps. zawiera 40 mg wyciągu suchego z liści miłorzębu japońskiego (35-67:1), standaryzowanego na zawartość glikozydów flawonowych (24-29%), terpenów laktonowych (6-9%) i bilobalidu; kaps. zawierają laktozę. Bilobil Forte. 1 kaps. zawiera 80 mg wyciągu suchego z liści miłorzębu japońskiego, co odpowiada: 17,6-21,6 mg flawonoidów w postaci glikozydów flawonowych; 2,24-2,72 mg ginkgolidów A, B i C; 2,08-2,56 mg bilobalidu; kaps. Forte zawierają laktozę oraz glukozę. Bilobil Intense. 1 kaps. zawiera 120 mg wyciągu suchego z liści miłorzębu japońskiego (35-67:1), co odpowiada: 26,4-32,4 mg flawonoidów w postaci glikozydów flawonowych; 3,36 do 4,08 mg (6%) - 7,2 mg ginkgolidów A, B, C; 3,12-3,84 mg bilobalidu; kaps. Intense zawierają laktozę oraz glukozę.

1 tabl. zawiera 300 mg lub 500 mg paracetamolu.

1 tabl. zawiera 500 mg kwasu acetylosalicylowego (ASA) i 50 mg kofeiny.

1 tabl. zawiera 250 mg lub 100 mg (mite) lewodopy i 25 mg karbidopy.

1 fiolka (1,3 ml) zawiera 9,75 mg arypiprazolu.

1 tabl. zawiera 300 mg kwasu acetylosalicylowego, 100 mg etenzamidu, 50 mg kofeiny. Preparat zawiera laktozę.

1 kaps. twarda zawiera 300 mg paracetamolu, 5 mg chlorowodorku fenylefryny i 25 mg kofeiny.

1 tabl. powl. zawiera 800 mg lub 1,2 g piracetamu. 1 ml roztworu doustnego zawiera 200 mg lub 333 mg piracetamu.

Informacje o lekach dostarcza:
Pharmindex
Najpopularniejsze artykuły
Stwardnienie zanikowe boczne (SLA, ALS): przyczyny, objawy i leczenie Stwardnienie zanikowe boczne (SLA, ALS): przyczyny, objawy i leczenie

Stwardnienie zanikowe boczne (SLA, ALS) to postępująca choroba neurologiczna. Jej istotą jest porażenie neuronów ruchowych, które prowadzi do stopniowego upośledzenia funkcji wszystkich ...

więcej

Choroby nerwowo-mięśniowe: podział, objawy i leczenie Choroby nerwowo-mięśniowe: podział, objawy i leczenie

Choroby nerwowo-mięśniowe doprowadzają do nieprawidłowej czynności nerwów oraz mięśni. Objawy choroby nerwowo-mięśniowej to zarówno osłabienie siły mięśniowej czy zaniki mięśni, jak również ...

więcej

Komórki macierzyste w leczeniu porażenia mózgowego i autyzmu Komórki macierzyste w leczeniu porażenia mózgowego i autyzmu

Komórki macierzyste z krwi pępowinowej już od kilkudziesięciu lat są standardową terapią w leczeniu ponad 80 ciężkich chorób. Najnowsze badania wykazały, że ...

więcej

Parkinsonizm (zespół parkinsonowski) - przyczyny, objawy i leczenie Parkinsonizm (zespół parkinsonowski) - przyczyny, objawy i leczenie

Parkinsonizm (zespół parkinsonowski) to zespół objawów charakterystycznych dla choroby Parkinsona, które mogą się pojawić nie tylko w przebiegu tej choroby, lecz także ...

więcej

Wgłobienie mózgu: przyczyny, objawy, leczenie Wgłobienie mózgu: przyczyny, objawy, leczenie

Wgłobienie mózgu polega na nieprawidłowym przemieszczeniu tkanki nerwowej w obrębie czaszki. W zależności od tego, które dokładnie części mózgowia i w jakie ...

więcej

Zdrowa społeczność

Właściciel portalu Poradnikzdrowie.pl nie jest właścicielem Bazy Leków. Dostawca bazy leków oświadcza i informuje, że dokłada wszelkich starań, aby wszystkie opisy leków były zgodne z obowiązującym stanem wiedzy, a także oświadcza jednocześnie, że podstawowe znaczenie prawne ma zawsze ulotka dołączona do konkretnego leku, zatwierdzona przez Ministerstwo Zdrowia.