Meningitec

1 dawka (0,5 ml) zawiera 10 µg oligolisacharydu Neisseria meningitidis C (szczep C 11) sprzężonego z około 15 µg białka błoniczego i adsorbowanego na fosforanie glinu.

  1. Działanie
  2. Dawkowanie
  3. Wskazania
  4. Przeciwwskazania
  5. Środki ostrożności
  6. Niepożądane działanie
  7. Ciąża i laktacja
  8. Uwagi
  9. Interakcje
Nazwa Zawartość opakowania Substancja czynna Cena 100% Ost. modyfikacja
Meningitec 1 amp.-strzyk. 0,5 ml, zawiesina do wstrz. 140,78zł 2017-10-31

Działanie

Szczepionka meningokokowa grupy C, skoniugowana. Po podaniu 2 dawek szczepionki stwierdzono swoiste przeciwciała bakteriobójcze (SBA) o mianie co najmniej 1:8 u 98-99,5% niemowląt; podanie 2 dawek szczepionki wytworzyło pamięć immunologiczną, którą stwierdzono przed podaniem dawki przypominającej w wieku 12 mies. Po podaniu 1 dawki szczepionki stwierdzono SBA o mianie ≥1:8 u 91% u dzieci młodszych (12-24 mies.); u 89% tych dzieci stwierdzono 4-krotny wzrost stężenia przeciwciał w stosunku do miana przed szczepieniem. U wszystkich dorosłych w wieku 18-60 lat, którzy otrzymali pojedynczą dawkę szczepionki stwierdzono przeciwciała SBA o mianie ≥1:8 oraz 4-krokrotny wzrost miana przeciwciał w stosunku do miana oznaczonego przed szczepieniem. Nie ma danych o mianie przeciwciał po szczepieniu u osób w wieku ≥65 lat.

Dawkowanie

Domięśniowo (niemowlęta: przednio-boczna powierzchnia uda; starsze dzieci, młodzież i dorośli: mięsień naramienny). Szczepienie podstawowe. Niemowlęta od 2 mż. do 12 mż.: 2 dawki z zachowaniem co najmniej 2-miesięcznej przerwy między kolejnymi dawkami. Dzieci >12 mż., młodzież i dorośli: 1 dawka. Szczepienie przypominające. Po zakończeniu podstawowego cyklu szczepień u niemowląt zaleca się podanie dawki przypominającej (czas podania zgodnie z oficjalnymi zaleceniami). Nie ustalono, czy istnieje potrzeba podawania dawki przypominającej u osób, które otrzymały pierwszą dawkę w wieku 12 miesięcy lub później. O ile jest to możliwe, należy stosować tą samą szczepionkę w ciągu całego cyklu szczepienia.

Wskazania

Zapobieganie zakażeniom wywołanym przez Neisseria meningitidis grupy C u niemowląt od 2 mż., dzieci, młodzieży i dorosłych. Szczepionkę należy stosować zgodnie z oficjalnymi zaleceniami.

Przeciwwskazania

Nadwrażliwość na substancje czynne lub którąkolwiek substancję pomocniczą. Nadwrażliwość na jakąkolwiek szczepionkę zawierającą toksoid błoniczy lub nietoksyczne białko błonicze. Nadwrażliwość występująca po poprzednim podaniu szczepionki meningokokowej typ C. Ciężka choroba przebiegająca z gorączką (szczepienie należy przełożyć).

Środki ostrożności

Nie podawać dożylnie. Nie oceniano bezpieczeństwa stosowania ani wpływu na odpowiedź immunologiczną w przypadku podania szczepionki śródskórnie lub podskórnie. Podawać z zachowaniem ostrożności osobom z trombocytopenią, zaburzeniami krzepnięcia lub leczonym przeciwzakrzepowo, z uwagi na ryzyko wystąpienia krwawienia po wstrzyknięciu domięśniowym. Przed podaniem szczepionki należy przeprowadzić wywiad lekarski, ze szczególnym uwzględnieniem dotychczasowych szczepień i ewentualnych działań niepożądanych. Należy zapewnić możliwość natychmiastowego leczenia w przypadku wystąpienia reakcji anafilaktycznej po szczepieniu. Podanie szczepionki nie zastępuje rutynowych szczepień przeciw błonicy. Szczepionka powoduje wytworzenie odporności na zakażenie Neisseria meningitidis grupy C i może nie w pełni chronić przed zachorowaniem. Szczepionka nie chroni przed innymi grupami Neisseria meningitidis, ani przed innymi drobnoustrojami wywołującymi zapalenie opon mózgowo-rdzeniowych i posocznicę. Nie zostało udowodnione, że szczepionka powoduje zapalenie opon mózgowo-rdzeniowych spowodowane przez meningokoki grupy C, choć obserwowano objawy odczynu oponowego. Należy być świadomym możliwości jednoczesnego wystąpienia zapalenia opon mózgowo-rdzeniowych, gdy pacjent był zakażony przez meningokoki grupy C już przed szczepieniem. Przed wprowadzeniem szczepionki do programu szczepień ochronnych, należy ocenić ryzyko wystąpienia zakażenia szczepami Neisseria meningitidis grupy C oraz korzyści wynikające ze szczepień w danej populacji. Nie ma danych o wykorzystaniu szczepionki w celu opanowania epidemii. W przypadku podania szczepionki pacjentom z obniżoną odpornością (spowodowaną leczeniem immunosupresyjnym, zaburzeniem genetycznym, zakażeniem HIV lub inną przyczyną) może nie wystąpić oczekiwana odpowiedź immunologiczna. Pacjenci z niedoborami w układzie dopełniacza oraz pacjenci z czynnościową lub anatomiczną asplenią (wrodzony brak śledziony) mogą wytworzyć odpowiedź immunologiczną, jednak poziom ochrony jest nieznany. Należy wziąć pod uwagę ryzyko wystąpienia bezdechu oraz konieczność monitorowania czynności oddechowych przez 48-72 h w przypadku podawania dawek podstawowego cyklu szczepienia bardzo niedojrzałym wcześniakom (urodzonym ≤ 28. tyg. ciąży), szczególnie dotyczy to niemowląt, u których występowały objawy niedojrzałości układu oddechowego; z uwagi na znaczne korzyści wynikające ze szczepienia tej grupy niemowląt, nie należy rezygnować ze szczepienia, ani go odraczać. Nie ustalano bezpieczeństwa i immunogenności szczepionki u niemowląt <2 mż. Dostępne dane dotyczące bezpieczeństwa i immunogenności szczepionki u dorosłych są ograniczone. Nie ma danych na temat skuteczności szczepionki u osób w wieku ≥65 lat.

Niepożądane działanie

Bardzo często: reakcje w miejscu wstrzyknięcia (zaczerwienienie, obrzęk, ból, tkliwość); często: gorączka ≥ 38st.C. Ponadto u niemowląt oraz młodszych dzieci (12-24 mż.) - bardzo często: brak łaknienia, rozdrażnienie, senność, zaburzenia snu, wymioty, biegunka; często: głośny płacz. U starszych dzieci i dorosłych - bardzo często: ból głowy (u dorosłych); często: rozdrażnienie (u dzieci 3,5-6 lat), senność, ból głowy (u dzieci 3,5-6 lat), ból mięśni (u dorosłych). Po wprowadzeniu leku do obrotu zgłaszano nw., dodatkowe, bardzo rzadkie działania niepożądane: uogólnione powiększenie węzłów chłonnych, reakcje nadwrażliwości, anafilaktyczne i rzekomoanafilaktyczne (w tym skurcz oskrzeli, obrzęk twarzy, obrzęk naczynioruchowy, wstrząs anafilaktyczny), zawroty głowy, omdlenia, drgawki (w tym drgawki gorączkowe i drgawki u osób z drgawkami w wywiadzie; w niektórych przypadkach drgawkom towarzyszyła utrata przytomności), niedoczulica, parestezje, zmniejszenie napięcia mięśniowego (w tym epizody hipotensyjno-hiporeaktywne - HHE), nudności, wymioty, ból brzucha, wysypka, pokrzywka, świąd, wybroczyny, plamica, rumień wielopostaciowy, zespół Stevensa-Johnsona, ból stawów. Obserwowano nawrót zespołu nerczycowego związany ze stosowaniem skoniugowanych szczepionek meningokokowych grupy C. U niemowląt urodzonych ≤ 28. tyg. ciąży - bezdech.

Ciąża i laktacja

Nie wyklucza się szczepienia w ciąży, jeśli ryzyko narażenia na zakażenie meningokokami jest duże. Decyzja o szczepieniu w okresie karmienia piersią powinna być poprzedzona analizą ryzyka i korzyści.

Uwagi

Po zaszczepieniu mogą wystąpić zawroty głowy i senność, które mogą ograniczać zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn.

Interakcje

Szczepionka może być podawana równocześnie z następującymi szczepionkami: doustną szczepionką przeciw polio, inaktywowaną szczepionką przeciw polio, szczepionką przeciw wirusowemu zapaleniu wątroby typu B, szczepionką przeciw błonicy lub tężcowi, szczepionką przeciw błonicy i tężcowi oraz w połączeniu z pełnokomórkową lub bezkomórkową szczepionką przeciw krztuścowi, szczepionką tylko przeciw Haemophilus influenzae typ b lub w połączeniu z innymi antygenami, szczepionką pneumokokową lub szczepionką przeciw odrze, śwince i różyczce. W przypadku zastosowania szczepionki razem ze szczepionką pneumokokową, 7-składnikową skoniugowaną nie obserwowano wpływu na odpowiedź immunologiczną, ani po cyklu szczepienia podstawowego, ani po podaniu dawki przypominającej. Równoczesne stosowanie skoniugowanych szczepionek meningokokowych grupy C i skojarzonych szczepionek zawierających bezkomórkową szczepionkę przeciw krztuścowi (z lub bez inaktywowanych wirusów Polio, antygenu powierzchniowego wirusa HBV lub skoniugowanych Hib) stwierdzono mniejsze GMTs miana przeciwciał bakteriobójczych (SBA) w porównaniu z GMTs po podaniu tylko szczepionki meningokowej grupy C lub równoczesnego podania z pełnokomórkową szczepionką przeciw krztuścowi; proporcje osiągniętych mian SBA co najmniej 1:8 lub 1:128 nie były zmienione; obecnie nie jest znane potencjalne znaczenie tych obserwacji na czas trwania ochrony. Szczepionki nie należy mieszać w jednej strzykawce z innymi szczepionkami. W przypadku podawania więcej niż jednej szczepionki, wstrzyknięcia należy wykonywać w różne miejsca ciała.

Preparat zawiera substancję Meningococcal vaccine.

Lek refundowany: NIE

Lista leków zawierających te same substancje czynne

1 dawka szczepionki (0,5 ml) zawiera 5 µg polisacharydu Neisseria meningitidis grupy A, 5 µg polisacharydu Neisseria meningitidis grupy C, 5 µg polisacharydu Neisseria meningitidis grupy W-135 i 5 µg polisacharydu Neisseria meningitidis grupy Y skoniugowanego z toksoidem tężcowym jako nośnikiem białkowym 44 µg.

1 dawka (0,5 ml) zawiera 5 µg polisacharydu Haemophilus typ b związanego z toksoidem tężcowym jako nośnikiem białkowym (12,5 µg) oraz 5 µg polisacharydu Neisseria meningitidis grupy C (szczep C11) związanego z toksoidem tężcowym jako nośnikiem białkowym (5 µg). Lek zawiera sód (75 µmol/dawkę).

1 dawka (0,5 ml) szczepionki zawiera: 10 µg oligosacharydu meningokoków grupy A, 5 µg oligosacharydu meningokoków grupy C , 5 µg oligosacharydu meningokoków grupy W135 oraz 5 µg oligosacharydu meningokoków grupy Y, skoniugowanych z białkiem CRM197 Corynebacterium diphtheriae.

1 dawka (0,5 ml) zawiera: 50 µg rekombinowanego białka fuzyjnego NHBA ze szczepów Neisseria meningitidis grupy B, 50 µg rekombinowanego białka NadA ze szczepów Neisseria meningitidis grupy B, 50 µg rekombinowanego białka fuzyjnego fHbp ze szczepów Neisseria meningitidis grupy B (wytwarzane w komórkach E. coli przy użyciu technologii rekombinacji DNA, adsorbowane na wodorotlenku glinu), 25 µg pęcherzyków błony wewnętrznej (OMV) ze szczepu NZ98/254 Neisseria meningitidis grupy B - mierzone jako całkowita ilość białka zawierającego przeciwciało PorA P1.4 (adsorbowane na wodorotlenku glinu).

1 dawka (0,5 ml) zawiera 10 µg polisacharydu Neisseria meningitidis C (szczep C 11) skoniugowanego z 10-20 µg toksoidu tężcowego i adsorbowanego na wodorotlenku glinu, uwodornionym.

1 dawka (0,5 ml) zawiera 10 µg oligolisacharydu Neisseria meningitidis C (szczep C 11) sprzężonego z około 15 µg białka błoniczego i adsorbowanego na fosforanie glinu.

Najczęściej wyszukiwane

1 fiolka zawiera 500 mg imipenemu (w postaci jednowodzianu) oraz 500 mg cylastatyny (w postaci soli sodowej); lek zawiera sód: 37,5 mg w 1 fiolce.

1 dawka (0,5 ml) zawiera nie mniej niż 5 j.m. toksoidu błoniczego adsorbowanego na wodorotlenku glinu.

1 fiolka zawiera 250 mg acyklowiru w postaci soli sodowej.

1 tabl. powl. zawiera 250 mg, 500 mg lub 875 mg amoksycyliny w postaci trójwodzianu oraz 125 mg kwasu klawulanowego w postaci soli potasowej. Po rozpuszczeniu w wodzie - 5 ml zawiesiny zawiera 400 mg amoksycyliny w postaci trójwodzianu i 57 mg kwasu klawulanowego w postaci soli potasowej. 1 saszetka granulatu do sporz. zaw. doustnej zawiera 875 mg amoksycyliny w postaci trójwodzianu oraz 125 mg kwasu klawulanowego w postaci soli potasowej; granulat zawiera aspartam. 1 tabl. do sporz. zawiesiny doustnej/ulegająca rozpadowi w jamie ustnej (QUICKTAB) zawiera 500 mg lub 875 mg amoksycyliny w postaci trójwodzianu oraz 125 mg kwasu klawulanowego w postaci soli potasowej; tabl. QUICKTAB zawierają aspartam i olej rycynowy.

1 tabl. zawiera 100 mg, 400 mg lub 800 mg sulfametoksazolu i odpowiednio 20 mg, 80 mg lub 160 mg trimetoprimu. Preparat zawiera parahydroksybenzoesan metylu i parahydroksybenzoesan propylu.

1 dawka 2 ml szczepionki doustnej zawiera: nie mniej niż 2,2 x 106 IU rotawirusa typu G1, nie mniej niż 2,8 x 106 IU rotawirusa typu G2, nie mniej niż 2,2 x 106 IU rotawirusa typu G3, nie mniej niż 2,0 x 106 IU rotawirusa typu G4, nie mniej niż 2,3 x 106 IU rotawirusa typu P1A[8]. Preparat zawiera sacharozę.

1 dawka (0,5 ml) po rekonstytucji zawiera: nie mniej niż 30 j.m. toksoidu błoniczego adsorbowanego na wodorotlenku glinu; nie mniej niż 40 j.m. toksoidu tężcowego adsorbowanego na wodorotlenku glinu; antygeny Bordatella pertusis (25 µg toksoidu krztuścowego adsorbowanego na wodorotlenku glinu, 25 µg hemaglutyniny włókienkowej adsorbowanej na wodorotlenku glinu, 8 µg pertaktyny adsorbowanej na wodorotlenku glinu); inaktywowany poliowirus - 40 j. antygenu D wirusa polio typ 1 (szczep Mahoney namnażany w hodowli komórek Vero), 8 j. antygenu D wirusa polio typ 2 (szczep MEF-1 namnażany w hodowli komórek Vero), 32 j. antygenu D wirusa polio typ 3 (szczep Saukett namnażany w hodowli komórek Vero); 10 µg polisacharydu Haemophilus influenzae typ b (fosforanu polirybozylorybitolu), związanego z około 20-40 µg toksoidu tężcowego jako nośnikiem białkowym.

5 ml zawiesiny zawiera 200 mg sulfametoksazolu i 40 mg trimetoprimu. Lek zawiera maltitol oraz p-hydroksybenzoesany.

1 kaps. zawiera 50, 100, 150 lub 200 mg flukonazolu; kaps. zawierają laktozę. 1 ml syropu zawiera 5 mg flukonazolu; syrop zawiera sacharozę i glicerol.

1 fiolka zawiera 1g cefazoliny w postaci soli sodowej.

Informacje o lekach dostarcza:
Pharmindex
Najpopularniejsze artykuły
Grypa u dzieci - objawy, przyczyny i leczenie Grypa u dzieci - objawy, przyczyny i leczenie

Grypa u dzieci to jedna na najczęstszych chorób wirusowych układu oddechowego. Przyczyną choroby jest wirus grypy, który wywołuje dokuczliwe objawy. W tym ...

więcej

Domowe syropy NA KASZEL - przepisy na syropy własnej roboty Domowe syropy NA KASZEL - przepisy na syropy własnej ...

Przepisy na domowe syropy na kaszel, zarówno ten suchy, jak i mokry, są przekazywane z pokolenia na pokolenie. Nic dziwnego - syropy ...

więcej

Zioła na przeziębienie dla dzieci i dorosłych [PRZEPISY] Zioła na przeziębienie dla dzieci i dorosłych [PRZEPISY]

Zioła na przeziębienie to naturalne specyfiki, dzięki którym szybko można zwalczyć infekcję. Zioła na przeziębienie to zioła napotne, przeciwgorączkowe, które łagodzą katar ...

więcej

Zapalenie migdałków – przyczyny, objawy, leczenie Zapalenie migdałków – przyczyny, objawy, leczenie

Zapalenie migdałków wiąże się z silnym bólem gardła utrudniającym przełykanie, osłabieniem i gorączką. Preparaty stosowane w leczeniu zapalenia migdałków powinny z jednej ...

więcej

Ból gardła przy przełykaniu śliny – przyczyny i leczenie Ból gardła przy przełykaniu śliny – przyczyny i leczenie

Ból gardła spowodowany jest najczęściej zakażeniami górnych dróg oddechowych. Szczególnie doskwiera nam on przy przełykaniu – przeczytaj, jakie są tego przyczyny i ...

więcej

Zdrowa społeczność

Właściciel portalu Poradnikzdrowie.pl nie jest właścicielem Bazy Leków. Dostawca bazy leków oświadcza i informuje, że dokłada wszelkich starań, aby wszystkie opisy leków były zgodne z obowiązującym stanem wiedzy, a także oświadcza jednocześnie, że podstawowe znaczenie prawne ma zawsze ulotka dołączona do konkretnego leku, zatwierdzona przez Ministerstwo Zdrowia.