Meloxicam Adamed

1 tabl. zawiera 7,5 mg meloksykamu. Tabl. zawierają laktozę.

  1. Działanie
  2. Dawkowanie
  3. Wskazania
  4. Przeciwwskazania
  5. Środki ostrożności
  6. Niepożądane działanie
  7. Ciąża i laktacja
  8. Uwagi
  9. Interakcje
Nazwa Zawartość opakowania Substancja czynna Cena 100% Ost. modyfikacja
Meloxicam Adamed 10 szt., tabl. 6,26zł 2017-10-31

Działanie

Niesteroidowy lek przeciwzapalny z grupy oksykamów o działaniu przeciwzapalnym, przeciwbólowym i przeciwgorączkowym. Mechanizm działania polega na hamowaniu biosyntezy prostaglandyn. Po podaniu doustnym meloksykam dobrze wchłania się z przewodu pokarmowego (biodostępność 89%) niezależnie od przyjmowanych pokarmów. Maksymalne stężenie we krwi występuje po 5-6 h; podczas podawania dawek wielokrotnych stan stacjonarny jest osiągany po 3-5 dniach. W ok. 90% wiąże się z białkami osocza. Łatwo przenika do płynu stawowego, gdzie osiąga ok. 50% stężenia osoczowego. Jest metabolizowany w wątrobie z udziałem izoenzymu CYP2C9 i niewielkim CYP3A4. Meloksykam jest wydalany głównie w postaci metabolitów, w równych ilościach z moczem i kałem; mniej niż 5% dawki wydalane jest w postaci niezmienionej z kałem. T0,5 wynosi ok. 20 h. Łagodne i umiarkowane zaburzenia czynności nerek lub wątroby nie wpływają na farmakokinetykę meloksykamu. W wieku podeszłym szybkość wydalania leku jest zmniejszona.

Dawkowanie

Doustnie. Dorośli i młodzież powyżej 15 lat: 7,5 mg (1 tabl.) na dobę. Nie przekraczać dawki 7,5 mg na dobę. Bez konsultacji z lekarzem nie stosować leku dłużej niż przez 7 dni. Szczególne grupy pacjentów.  U pacjentów w podeszłym wieku, ze zwiększonym ryzykiem wystąpienia działań niepożądanych powinni rozpocząć leczenie od dawki 7,5 mg na dobę. U pacjentów z łagodną do umiarkowanej niewydolnością nerek lub wątroby nie jest wymagana modyfikacja dawki. U dializowanych pacjentów z ciężką niewydolnością nerek - nie przekraczać dawki 7,5 mg na dobę. Sposób podania. Tabletki należy przyjmować raz na dobę, podczas posiłku, popijając płynem. Należy stosować możliwie najkrótszy czas leczenia i oraz najmniejszą skuteczną dawkę leku.

Wskazania

Lek przeciwzapalny i przeciwbólowy stosowany w bólach kości, stawów i mięśni w przebiegu reumatoidalnego zapalenia stawów i choroby zwyrodnieniowej stawów. Stosowany w: krótkotrwałym objawowym leczeniu zaostrzeń chorób reumatoidalnych, takich jak: reumatoidalne zapalenie stawów, młodzieńcze reumatoidalne zapalenie stawów, zesztywniające zapalenie stawów kręgosłupa.

Przeciwwskazania

Nadwrażliwość na substancję czynną lub którąkolwiek substancje pomocniczą lub na inne leki o podobnym działaniu np. NLPZ, kwas acetylosalicylowy. Nie podawać pacjentom, u których stwierdzono objawy astmy, polipy nosa, obrzęk naczynioruchowy lub pokrzywkę po zastosowaniu kwasu acetylosalicylowego lub innych preparatów z grupy NLPZ. Krwawienie z przewodu pokarmowego lub perforacja w wywiadzie po uprzednim leczeniem NLPZ. Czynna choroba wrzodowa żołądka i/lub dwunastnicy lub nawracająca choroba wrzodowa i krwawienia w wywiadzie (2≥ oddzielne epizody potwierdzonego owrzodzenia lub krwawienia). Ciężkie zaburzenia czynności wątroby. Ciężka niewydolność nerek u pacjentów niedializowanych. Krwawienie z przewodu pokarmowego, krwawienia w obrębie mózgu lub inne zaburzenia przebiegające z występowaniem krwawień w wywiadzie. Ciężka niewydolność serca. Dzieci poniżej 15 lat. III trymestr ciąży i laktacja.

Środki ostrożności

Lek nie jest odpowiedni do leczenia ostrych ataków bólu. Przyjmowanie leku w najmniejszej skutecznej dawce przez najkrótszy konieczny okres zmniejsza ryzyko działań niepożądanych. Należy unikać jednoczesnego stosowania meloksykamu wraz z innymi NLPZ, włącznie z selektywnymi inhibitorami COX-2. Przed rozpoczęciem leczenia meloksykamem należy się upewnić, czy występujące w wywiadzie choroby, takie jak zapalenie przełyku, zapalenie błony śluzowej żołądka i (lub) choroba wrzodowa, zostały całkowicie wyleczone. Rutynowo należy zwrócić szczególną uwagę na możliwość wystąpienia nawrotu wyżej wymienionych chorób u pacjentów leczonych meloksykamem. Podczas stosowania meloksykamu obserwowano krwawienia z przewodu pokarmowego i powstawanie owrzodzeń lub perforacji. Ryzyko krwawienia z przewodu pokarmowego, owrzodzenia lub perforacji wzrasta wraz ze zwiększeniem dawki NLPZ u pacjentów z chorobą wrzodową w wywiadzie, w szczególności w przypadkach powikłanych krwawieniem lub perforacją oraz u osób w podeszłym wieku; u tych pacjentów i pacjentów wymagających jednoczesnego leczenia małymi dawkami kwasu acetylosalicylowego oraz innymi lekami podwyższającymi ryzyko działań niepożądanych w obrębie przewodu pokarmowego należy rozważyć skojarzone leczenie preparatami działającymi ochronnie (np. mizoprostolem lub inhibitorami pompy protonowej). Zaleca się zachowanie ostrożności u pacjentów otrzymujących inne leki, które mogą zwiększyć ryzyko owrzodzenia lub krwawienia (takie jak: heparyna w dawkach leczniczych lub podawana pacjentom w podeszłym wieku, doustne kortykosteroidy, warfaryna, selektywne inhibitory wychwytu zwrotnego serotoniny, inne NLPZ i kwas acetylosalicylowy w dawkach przeciwzapalnych ≥ 1 g jako dawka pojedyncza lub ≥ 3 g jako dawka dobowa). Należy zachować ostrożność u pacjentów z chorobami przewodu pokarmowego w wywiadzie (wrzodziejące zapalenie okrężnicy, choroba Crohna; ryzyko zaostrzenia przebiegu tych chorób) oraz z nadciśnieniem tętniczym w wywiadzie i (lub) łagodną do umiarkowanej zastoinową niewydolnością serca (ryzyko zatrzymywania płynów i wystąpienia obrzęków, osłabienie działania przeciwnadciśnieniowego; zaleca się rutynową kontrolę kliniczną i pomiary ciśnienia tętniczego przed rozpoczęciem leczenia i w czasie jego trwania). Stosowanie niektórych leków z grupy NLPZ (zwłaszcza w dużych dawkach i długotrwale) może być związane z niewielkim zwiększeniem ryzyka zakrzepicy tętnic (np. zawał serca lub udar). Ponadto pacjenci z niekontrolowanym nadciśnieniem tętniczym, zastoinową niewydolnością serca, potwierdzoną chorobą niedokrwienną serca, chorobą tętnic obwodowych i (lub) chorobą naczyń mózgu, powinni być leczeni meloksykamem bardzo rozważnie. Podobną rozwagę należy zachować przez rozpoczęciem długotrwałego leczenia pacjentów z czynnikami ryzyka chorób układu krążenia (np. nadciśnienie tętnicze, hiperlipidemia, cukrzyca, palenie tytoniu). W przypadku wystąpienia krwawienia z przewodu pokarmowego, owrzodzenia, wysypki skórnej (w tym zespołu Stevensa-Johnsona, złuszczającego zapalenia skóry, toksyczno - rozpływnej martwicy naskórka), zmian chorobowych dotyczących błon śluzowych lub jakichkolwiek objawów nadwrażliwości oraz w razie wystąpienia znacznych i długotrwałych zmian wskaźników czynności wątroby (np. aminotransferaz) lub nerek lek należy natychmiast odstawić. Jeśli u pacjenta wystąpił zespół Stevensa-Johnsona, złuszczające zapalenie skóry lub martwica toksyczno-rozpływna naskórka w powiązaniu z leczeniem meloksykamem, nigdy nie należy ponownie rozpoczynać u tego pacjenta leczenia tym lekiem. NLPZ mogą indukować czynnościową niewydolność nerek poprzez zmniejszenie filtracji kłębuszkowej, stąd na początku leczenia lub po zwiększeniu dawki, u pacjentów z następującymi czynnikami ryzyka, zaleca się uważną kontrolę diurezy oraz czynności nerek: podeszły wiek; leczenie skojarzone np. z inhibitorami ACE, antagonistami angiotensyny-II, sartanami, lekami moczopędnymi; hipowolemia (niezależnie od przyczyny); zastoinowa niewydolność serca; niewydolność nerek; zespół nerczycowy; nefropatia w przebiegu tocznia; ciężkie zaburzenia czynności wątroby (stężenie albumin w surowicy <25 g/l lub punktacja wg. klasyfikacji Child-Pugh ≥10). Podczas stosowania leków z grupy NLPZ może wystąpić zatrzymanie sodu, potasu i wody oraz zaburzenie działania leków moczopędnych, powodujących wydalanie sodu z moczem. W konsekwencji u pacjentów wrażliwych mogą wystąpić lub zaostrzyć się obrzęki, niewydolność serca lub nadciśnienie tętnicze; konieczna jest obserwacja kliniczna pacjentów z grup ryzyka. Cukrzyca lub leczenie skojarzone lekami, które zwiększają stężenie potasu mogą powodować hiperkaliemię; zaleca się regularną kontrolę stężenia potasu. Meloksykam może maskować objawy istniejącej choroby zakaźnej. Zaleca się unikanie stosowania leku w przypadku ospy wietrznej ze względu na możliwość poważnych powikłań infekcyjnych w obrębie skóry i tkanek miękkich (nie można wykluczyć udziału leków z grupy NLPZ w nasileniu tego rodzaju infekcji). Lek zawiera laktozę - nie należy go stosować u pacjentów z niedoborem laktazy (typu Lapp), dziedziczną nietolerancją galaktozy, zespołem złego wchłaniania glukozy-galaktozy.

Niepożądane działanie

Bardzo często: niestrawność, nudności, wymioty, bóle brzucha, zaparcia, wzdęcia, biegunka. Często: uczucie pustki w głowie, ból głowy. Niezbyt często: niedokrwistość, reakcje alergiczne (inne niż anafilaktyczne lub anafilaktoidalne), senność, zawroty głowy pochodzenia błędnikowego (zaburzenia równowagi), zwiększenie ciśnienia tętniczego, nagłe zaczerwienienie twarzy z uczuciem gorąca, krwawienie z przewodu pokarmowego (również utajone, czasem o ciężkim przebiegu zakończone zgonem), zapalenie błony śluzowej żołądka i jamy ustnej (w tym wrzodziejące), odbijanie, smoliste stolce, krwawe wymioty, zaburzenia czynności wątroby (zwiększenie aktywności aminotransferaz, hiperbilirubinemia), obrzęk naczynioruchowy, świąd, wysypka, zatrzymanie sodu i wody, hiperkaliemia, zaburzenia czynności nerek (zwiększenie stężenia kreatyniny lub mocznika), obrzęk (w tym kończyn dolnych). Rzadko: leukopenia, trombocytopenia, zaburzenia nastroju, bezsenność, koszmary senne, splątanie, zaburzenia widzenia (w tym nieostre widzenie), zapalenie spojówek, szumy uszne, kołatanie serca, niewydolność serca, napady astmy (u niektórych pacjentów z nadwrażliwością na ASA lub inne NLPZ), zapalenie okrężnicy, zaostrzenie zapalenia okrężnicy, zaostrzenie choroby Crohna, choroba wrzodowa dwunastnicy, zapalenie przełyku, zespół Stevens-Johnsona, toksyczno-rozpływna martwica naskórka, pokrzywka. Bardzo rzadko: agranulocytoza, perforacja przewodu pokarmowego (czasem o ciężkim przebiegu zakończone zgonem), zapalenie wątroby, pęcherzowe zapalenie skóry, rumień wielopostaciowy, ostra niewydolność nerek (zwłaszcza u pacjentów z czynnikami ryzyka). Częstość nieznana: reakcje anafilaktyczne lub rzekomoanafilaktyczne, stan splątania, dezorientacja, nadwrażliwość na światło. Opisano pojedyncze przypadki agranulocytozy. Inne działania niepożądane obserwowane w trakcie leczenia preparatami zawierającymi meloksykam: śródmiąższowe zapalenie nerek, ostra martwica cewek nerkowych, zespół nerczycowy, martwica brodawek nerkowych. W wyjątkowych przypadkach w przebiegu ospy wietrznej mogą wystąpić poważne powikłania infekcyjne w obrębie skóry i tkanek miękkich.

Ciąża i laktacja

Nie stosować w I i II trymestrze ciąży, jeśli nie jest to bezwzględnie konieczne. Lek jest przeciwwskazany do stosowania w III trymestrze ciąży i w okresie laktacji. Podczas stosowania w III trymestrze ciąży, wszystkie inhibitory syntezy prostaglandyn mogą powodować ekspozycję: płodu na - działanie toksyczne na układ krążenia i oddechowy (nadciśnienie płucne z przedwczesnym zamknięciem przewodu tętniczego), dysfunkcję nerek, która może postępować do niewydolności i małowodzia; matkę i noworodka pod koniec ciąży na - wydłużenie czasu krwawienia, działanie antyagregacyjne, które może wystąpić nawet po podaniu małych dawek i zahamowanie kurczliwości macicy powodujące opóźnienie i przedłużenie porodu. Leki z grupy NLPZ przenikają do mleka matki. Nie jest zalecane stosowanie leku u kobiet, które planują ciążę (lek może zaburzać płodność). Należy rozważyć odstawienie meloksykamu u kobiet z zaburzeniami płodności lub poddanych diagnostyce przyczyn bezpłodności.

Uwagi

W przypadku wystąpienia działań niepożądanych takich jak: zaburzenia widzenia, zawroty głowy, senność i inne zaburzenia OUN, nie należy prowadzić pojazdów ani obsługiwać maszyn.

Interakcje

Nie zaleca się stosowania meloksykamu z: innymi lekami z grupy NLPZ, w tym również z kwasem acetylosalicylowym podawanym w dawkach przeciwzapalnych (w pojedynczej dawce ≥1 g lub w całkowitej dawce dobowej ≥3 g) - zwiększone ryzyko wystąpienia owrzodzeń i krwawienia z przewodu pokarmowego; lekami przeciwzakrzepowymi lub heparyną podawaną pacjentom w podeszłym wieku lub stosowaną w dawce terapeutycznej (w pozostałych przypadkach heparynę należy stosować ostrożnie) - zwiększone ryzyko krwawienia. Należy zachować ostrożność stosując meloksykam z: kortykosteroidami, lekami trombolitycznymi, lekami przeciwpłytkowymi, SSRI - zwiększone ryzyko owrzodzenia przewodu pokarmowego lub krwawienia (jeśli nie można uniknąć jednoczesnego stosowania zaleca się kontrolę INR); z lekami moczopędnymi, inhibitorami konwertazy angiotensyny, antagonistami receptora angiotensyny II - występuje synergizm zmniejszający przesączanie kłębuszkowe (istotne zwłaszcza w upośledzonej czynności nerek, u pacjentów odwodnionych, w podeszłym wieku) co może prowadzić do ostrej niewydolności nerek - zaleca się nawodnienie i systematyczną kontrolę czynności nerek. Meloksykam może osłabiać działanie przeciwnadciśnieniowe inhibitorów konwertazy angiotensyny, antagonistów receptora angiotensyny II, leków β-adrenolitycznych. Z inhibitorami kalcyneuryny (np. cyklosporyną, takrolimusem) może nasilać się działanie nefrotoksyczne - konieczne jest monitorowanie czynności nerek. W przypadku łączenia z litem dochodzi do zwiększenia stężenia litu we krwi - należy unikać takiego połączenia lub monitorować stężenie litu we krwi; z metotreksatem zwiększa jego stężenie we krwi, może zwiększać hematologiczną toksyczność metotreksatu - należy ściśle monitorować wskaźniki morfologii krwi oraz czynność nerek; nie zaleca się łączenia z dużymi dawkami metotreksatu (>15 mg/tydzień). Należy zachować ostrożność, jeśli metotreksat (również w mniejszych dawkach) i NLPZ podawane są w odstępie 3 dni lub częściej, zwłaszcza u pacjentów z zaburzeniami czynności nerek. Cholestyramina wiąże meloksykam w przewodzie pokarmowym i przyspiesza jego wydalanie (klirens meloksykamu zwiększa się o 50%, a T0,5 zmniejsza do ok. 13 h). Nie stwierdzono istotnych klinicznie interakcji farmakokinetycznych podczas stosowania meloksykamu z digoksyną, cymetydyną, środkami zmniejszającymi kwaśność soku żołądkowego. Lek może zmniejszać skuteczność antykoncepcyjną wkładek wewnątrzmacicznych.

Preparat zawiera substancję Meloxicam.

Lek refundowany: NIE

Lista leków zawierających te same substancje czynne

1 tabl. zawiera 15 mg meloksykamu. Preparat zawiera aspartam.

1 tabl. zawiera 7,5 mg lub 15 mg meloksykamu. Preparat zawiera laktozę.

1 tabl. zawiera 7,5 mg meloksykamu. Lek zawiera aspartam.

1 tabl. zawiera 7,5 mg meloksykamu. Tabl. zawierają laktozę.

1 tabl. zawiera 15 mg meloksykamu.

1 tabl. zawiera 7,5 mg meloksykamu. Tabletki zawierają laktozę.

1 tabl. zawiera 7,5 mg meloksykamu. Preperat zawiera laktozę.

1 tabl. zawiera 7,5 mg meloksykamu. Lek zawiera laktozę

1 tabl. zawiera 7,5 mg lub 15 mg meloksykamu. Lek zawiera laktozę.

1 tabl. zawiera 7,5 mg meloksykamu. Tabletki zawierają laktozę.

Najczęściej wyszukiwane

1 g żelu zawiera 25 mg ketoprofenu.

1 ampułka (3 ml) zawiera 75 mg diklofenaku sodowego. Preparat zawiera alkohol benzylowy, glikol propylenowy, sód (poniżej 23 mg jonów sodu w 1 amp.).

1 tabl. powl. zawiera 30, 60 lub 90 etorykoksybu.

1 tabl. dojelitowa zawiera 25 mg lub 50 mg diklofenaku sodowego; tabletki zawierają laktozę.

1 fiolka zawiera 100 j. toksyny botulinowej typu A.

1 kaps. o przedł. uwalnianiu zawiera 100 mg soli sodowej diklofenaku. Preparat zawiera laktozę.

1 tabl. powl. lub 1 saszetka granulatu zawiera 25 mg deksketoprofenu w postaci soli deksketoprofenu z trometamolem; granulat zawiera sacharozę.

1 plaster leczniczy zawiera 140 mg diklofenaku sodowego.

1 g kremu zawiera 50 mg ibuprofenu.

1 fiolka zawiera 125 jednostek toksyny botulinowej typu A. 0,05 ml rekonstytuowanego roztworu zawiera 10 jednostek Speywood (1 jednostka Speywood jest określona jako mediana dawki śmiertelnej podanej dootrzewnowo myszy - LD50).

Informacje o lekach dostarcza:
Pharmindex
Najpopularniejsze artykuły
Choroba Perthesa (Legga-Calvego-Perthesa) Choroba Perthesa (Legga-Calvego-Perthesa)

Choroba Perthesa, a właściwie choroba Legga-Calvego-Perthesa (łac. coxa plana), jest jedną wielu przyczyn bólu biodra i zaburzeń chodzenia u dzieci. Jeśli objawy, ...

więcej

Złamanie kości udowej - przyczyny, obajwy i leczenie Złamanie kości udowej - przyczyny, obajwy i leczenie

Złamanie kości udowej to głównie problem osób starszych. Na złamanie kości udowej najczęściej narażone są kobiety po 60. roku życia. U nich ...

więcej

SKOLIOZA - przyczyny, objawy i leczenie SKOLIOZA - przyczyny, objawy i leczenie

Skolioza - potocznie mylnie określana jako boczne skrzywienie kręgosłupa - to najczęściej występująca wada postawy u dzieci. Do jej powstania przyczyniają się ...

więcej

Guzki Schmorla - co to jest? Objawy i leczenie Guzki Schmorla - co to jest? Objawy i leczenie

Guzki Schmorla to zmiany pojawiające się w obrębie kręgosłupa. Guzki Schmorla spotykane są u stosunkowo wielu ludzi (najczęściej u dorosłych), a mimo ...

więcej

KIFOZA (okrągłe plecy) - przyczyny, objawy, leczenie i ćwiczenia KIFOZA (okrągłe plecy) - przyczyny, objawy, leczenie i ćwiczenia

Kifoza pogłębiona (inaczej plecy okrągłe) to choroba kręgosłupa, której cechą charakterystyczną jest nadmierne wygięcie kręgosłupa ku tyłowi w odcinku piersiowym i krzyżowym. ...

więcej

Zdrowa społeczność

Właściciel portalu Poradnikzdrowie.pl nie jest właścicielem Bazy Leków. Dostawca bazy leków oświadcza i informuje, że dokłada wszelkich starań, aby wszystkie opisy leków były zgodne z obowiązującym stanem wiedzy, a także oświadcza jednocześnie, że podstawowe znaczenie prawne ma zawsze ulotka dołączona do konkretnego leku, zatwierdzona przez Ministerstwo Zdrowia.