Melobax 15

1 tabl. zawiera 15 mg meloksykamu. Preparat zawiera laktozę.

  1. Działanie
  2. Dawkowanie
  3. Wskazania
  4. Przeciwwskazania
  5. Środki ostrożności
  6. Niepożądane działanie
  7. Ciąża i laktacja
  8. Uwagi
  9. Interakcje
Nazwa Zawartość opakowania Substancja czynna Cena 100% Ost. modyfikacja
Melobax 15 30 szt., tabl. 23,11zł 2017-10-31

Działanie

Niesteroidowy lek przeciwzapalny z grupy oksykamów, o działaniu przeciwzapalnym, przeciwbólowym i przeciwgorączkowym. Mechanizm działania polega na hamowaniu biosyntezy prostaglandyn. Po podaniu doustnym dobrze wchłania się z przewodu pokarmowego (biodostępność 89%). Cmax w osoczu występuje po 5-6 h; po wielokrotnym podaniu stan stacjonarny jest osiągany po 3-5 dniach. Długotrwałe przyjmowanie leku nie wpływa na wielkość stężenia we krwi. W 99% wiąże się z białkami osocza. Przenika do mazi stawowej, gdzie osiąga około 50% stężenia osoczowego. Jest metabolizowany w wątrobie z udziałem izoenzymu CYP2C9 i niewielkim CYP3A4. Nieaktywne metabolity wydalane są w równych ilościach z moczem i kałem; mniej niż 5% dawki wydalane jest w postaci nie zmienionej z kałem. T0,5 wynosi około 20 h. Łagodna i umiarkowana niewydolność nerek lub wątroby nie wpływają na farmakokinetykę meloksykamu; w schyłkowej niewydolności nerek znacznie zwiększa się objętość dystrybucji.

Dawkowanie

Doustnie. Dorośli i dzieci powyżej 15 lat. Zaostrzenie choroby zwyrodnieniowej stawów - 7,5 mg/dobę (1/2 tabl.), w razie konieczności dawkę można zwiększyć do 15 mg/dobę (1 tabl.). Reumatoidalne zapalenie stawów i zesztywniające zapalenie stawów kręgosłupa - 15 mg/dobę (1 tabl.), dawkę można zmniejszyć do 7,5 mg/dobę (1/2 tabl.) w zależności od odpowiedzi terapeutycznej. Maksymalna dawka dobowa wynosi 15 mg. Dzieci i młodzież. Leku nie należy podawać dzieciom w wieku poniżej 15 lat. Szczególne grupy pacjentów. U pacjentów w podeszłym wieku lub ze zwiększonym ryzykiem wystąpienia działań niepożądanych leczenie należy rozpoczynać od dawki 7,5 mg/dobę. U pacjentów z łagodną do umiarkowanej niewydolnością nerek (CCr >25 ml/min) lub wątroby nie jest wymagana modyfikacja dawki. U dializowanych pacjentów z ciężką niewydolnością nerek - nie przekraczać dawki 7,5 mg na dobę. U pacjentów z ciężką niewydolnością nerek, niedializowanych oraz u pacjentów z ciężką niewydolnością wątroby lek jest przeciwwskazany. Sposób podania. Całkowitą dawkę należy przyjmować jednorazowo, popijając wodą lub innym płynem podczas posiłku.

Wskazania

Krótkotrwałe leczenie objawowe zaostrzeń choroby zwyrodnieniowej stawów. Długotrwałe leczenie objawowe reumatoidalnego zapalenia stawów lub zesztywniającego zapalenia stawów kręgosłupa.

Przeciwwskazania

Nadwrażliwość na meloksykam lub na którąkolwiek substancję pomocniczą lub nadwrażliwość na substancje o podobnym mechanizmie działania np. leki z grupy NLPZ, kwas acetylosalicylowy. Meloksykamu nie należy podawać pacjentom, u których występują objawy astmy, polipy nosa, obrzęk naczynioruchowy lub pokrzywka po podaniu kwasu acetylosalicylowego lub innych leków z grupy NLPZ. III trymestr ciąży i laktacja. Czynna choroba wrzodowa żołądka i (lub) dwunastnicy lub nawracająca choroba wrzodowa żołądka i dwunastnicy w wywiadzie. Ciężkie zaburzenia czynności wątroby. Ciężka, niedializowana niewydolność nerek. Krwawienie z przewodu pokarmowego, krwawienie naczyniowo-mózgowe lub inne krwawienia. Ciężka niewydolność serca. Ciężka zastoinowa niewydolność serca.

Środki ostrożności

Działania niepożądane można zminimalizować stosując możliwie najmniejszą skuteczną dawkę oraz możliwie jak najkrótszy czas do uzyskania kontroli objawów. Konieczna jest obserwacja oraz wydawanie właściwych zaleceń pacjentom z nadciśnieniem tętniczym i (lub) zastoinową niewydolnością serca o nasileniu łagodnym do umiarkowanego w wywiadzie (ryzyko zatrzymania płynów oraz wystąpienia obrzęków). Długotrwałe przyjmowanie NLPZ w dużych dawkach zwiększa ryzyko zatorów tętnic (np. zawał serca, udar). Należy leczyć bardzo rozważnie pacjentów z niekontrolowanym nadciśnieniem tętniczym, zastoinową niewydolnością serca, ustabilizowaną chorobą niedokrwienną serca, chorobą tętnic obwodowych, chorobą naczyń mózgu oraz przed rozpoczęciem długotrwałego leczenia pacjentów z czynnikami ryzyka chorób układu krążenia (np. nadciśnienie tętnicze, hiperlipidemia, cukrzyca, palenie tytoniu). Przed rozpoczęciem leczenia należy się upewnić, że występujące u pacjenta zapalenie błony śluzowej przełyku i (lub) wrzód trawienny zostały całkowicie wyleczone. Rutynowo należy zwrócić uwagę na potencjalne nawroty tych zaburzeń. Pacjenci z objawami dotyczącymi przewodu pokarmowego lub z chorobami przewodu pokarmowego w wywiadzie (np. wrzodziejące zapalenie okrężnicy, choroba Crohna) powinni pozostawać pod obserwacją w kierunku zaburzeń czynności przewodu pokarmowego, a szczególnie krwawienia z przewodu pokarmowego. Po zastosowaniu leku odnotowano krwawienia lub owrzodzenia lub perforacje w obrębie przewodu pokarmowego (w rzadkich przypadkach śmiertelne; mają one cięższy przebieg u pacjentów w wieku podeszłym). W przypadku wystąpienia krwawienia, owrzodzenia przewodu pokarmowego, ciężkich reakcji skórnych, reakcji nadwrażliwości zagrażających życiu  (tj. reakcji anafilaktycznych) należy odstawić lek. NLPZ mogą powodować śródmiąższowe zapalenie nerek, kłębuszkowe zapalenie nerek, martwicę rdzenia nerek lub zespół nerczycowy. Podczas stosowania NLPZ może dojść do indukcji sodu, potasu oraz zatrzymania wody w organizmie, jak również zaburzeń działania natriuretycznego leków moczopędnych (w konsekwencji pogorszenia stanu pacjentów z niewydolnością serca lub nadciśnieniem tętniczym). Zatrzymanie sodu i wody w organizmie może spowodować wystąpienie obrzęków, nadciśnienia tętniczego, zwiększenia niewydolności mięśnia sercowego. Na początku leczenia oraz po zwiększeniu dawki należy uważnie kontrolować wydalanie moczu oraz czynność nerek u pacjentów z następującymi czynnikami ryzyka: podeszły wiek, jednoczesne leczenie inhibitorami ACE, antagonistami receptora angiotensyny II, sartanami, lekami moczopędnymi, hipowolemia (z jakiejkolwiek przyczyny), zastoinowa niewydolność serca, niewydolność nerek, zespół nerczycowy, nefropatia toczniowa, ciężkie zaburzenie czynności wątroby (albumina surowicy Należy zachować ostrożność u pacjentów z astmą oskrzelową czynną lub w wywiadzie (ryzyko skurczu oskrzeli). Ze względu na zawartość laktozy, preparatu nie należy stosować u pacjentów z nietolerancją galaktozy, niedoborem laktazy typu Lapp lub zespołem złego wchłaniania glukozy-galaktozy.

Niepożądane działanie

Często: niedokrwistość, uczucie pustki w głowie, ból głowy, niestrawność, nudności, wymioty, ból brzucha, zaparcia, wzdęcia, biegunka, świąd, wysypka, obrzęki (w tym kończyn dolnych). Niezbyt często: leukocytopenia, trombocytopenia, agranulocytoza, zawroty głowy pochodzenia błędnikowego, szumy uszne, senność, kołatanie serca, zwiększenie ciśnienia tętniczego, zaczerwienienie twarzy, krwawienie z przewodu pokarmowego, wrzód trawienny, zapalenie błony śluzowej jamy ustnej, zapalenie błony śluzowej przełyku, pokrzywka, zatrzymanie sodu i wody w organizmie, hiperkaliemia, przemijające zmiany w wynikach badań czynności wątroby (np. zwiększenie aktywności aminotransferaz lub stężenia bilirubiny), zmiany w wynikach badań laboratoryjnych czynności nerek (np. wzrost stężenia kreatyniny lub mocznika). Rzadko: reakcje anafilaktyczne lub anafilaktoidalne, zaburzenia nastroju, bezsenność, koszmary senne, dezorientacja, zburzenia widzenia (w tym niewyraźne widzenie), napady astmy oskrzelowej (u pacjentów z nadwrażliwością na kwas acetylosalicylowy lub inne leki z grupy NLPZ), perforacja przewodu pokarmowego, zapalenie błony śluzowej żołądka, zapalenie okrężnicy, zapalenie wątroby, zespół Stevens-Johnsona, martwica toksyczno-rozpływna naskórka, obrzęk naczynioruchowy, rumień wielopostaciowy, reakcje nadwrażliwości na światło słoneczne, ciężka niewydolność nerek (u pacjentów z grupy ryzyka). Opisano pojedyncze przypadki agranulocytozy o potencjalnym działaniu mielotoksycznym. Odnotowano przypadki obrzęku, nadciśnienia tętniczego oraz niewydolności mięśnia sercowego, które były związane z leczeniem NLPZ. Wyniki badań sugerują, że stosowanie niektórych NLPZ może wiązać się z niewielkim wzrostem ryzyka przypadków zakrzepów w naczyniach tętniczych(np. zawał mięśnia sercowego czy udar). Odnotowano przypadki organicznego uszkodzenia nerek prawdopodobnie na skutek ciężkiej niewydolności nerek: pojedyncze przypadki śródmiąższowego zapalenia nerek, ostrej martwicy cewek nerkowych, zespołu nerczycowego oraz martwicy brodawkowej.

Ciąża i laktacja

Nie należy stosować meloksykamu u I i II trymestrze ciąży, o ile nie jest to absolutnie konieczne. Jeżeli lek jest podawany kobietom próbującym zajść w ciążę lub będącym w I i II trymestrze ciąży, dawkę należy utrzymać na możliwie najniższym poziomie, a leczenie powinno trwać jak najkrócej. Stosowanie inhibitorów syntezy prostaglandyn w III trymestrze ciąży może wywołać u płodu: nadciśnienie płucne i przedwczesne zamknięcie przewodu tętniczego, zaburzenia czynności nerek, które może przejść w niewydolność nerek z jednocześnie występującym małowodziem, a u matki: wydłużyć czas krwawienia (działanie antyagregacyjne może wystąpić nawet po bardzo małych dawkach), zahamować czynność skurczową macicy. Lek jest przeciwwskazany w III trymestrze ciąży. Lek przenika do mleka matki - nie stosować w okresie karmienia piersią. Stosowanie meloksykamu może prowadzić do zaburzeń płodności u kobiet i nie jest zalecane u kobiet planujących ciążę. U kobiet z zaburzeniami płodności lub poddawanych badaniu przyczyn niepłodności należy rozważyć odstawienie leku.

Uwagi

Sporadycznie może wystąpić zwiększenie aktywności aminotransferaz w surowicy, stężenia bilirubiny w surowicy lub innych wskaźników czynności wątroby; zwiększenie stężenia kreatyniny w surowicy i azotu mocznikowego we krwi lub inne zmiany wskaźników badań laboratoryjnych. Nie przeprowadzono badań nad wpływem leku na zdolność prowadzenia pojazdów mechanicznych i obsługiwania maszyn w ruchu. Można przypuszczać, że meloksykam nie ma wpływu na lub ma niewielki wpływ na te zdolności. Jednak w przypadku pojawienia się zaburzeń widzenia lub senności, zawrotów głowy pochodzenia błędnikowego lub innych zaburzeń OUN, zaleca się powstrzymanie się od prowadzenia pojazdów mechanicznych i obsługiwania maszyn w ruchu.

Interakcje

Stosowanie meloksykamu z innymi lekami z grupy NLPZ może zwiększać ryzyko owrzodzeń i krwawień z przewodu pokarmowego - nie zaleca się jednoczesnego stosowania; z lekami przeciwzakrzepowymi, trombolitycznymi, antyagregacyjnymi - zwiększa ryzyko krwawień i uszkodzenia błony śluzowej przewodu pokarmowego, nie zaleca się stosowania NLPZ z doustnymi lekami przeciwzakrzepowymi; z lekami moczopędnymi, inhibitorami ACE i antagonistami receptora angiotensyny II - NLPZ mogą zmniejszać działanie leków moczopędnych i innych leków przeciwnadciśnieniowych, jednoczesne podawanie stwarza u pacjentów odwodnionych ryzyko wystąpienia ostrej niewydolności nerek (zaleca się odpowiednie nawodnienie i kontrolowanie czynności nerek). Leczenie skojarzone może spowodować zmniejszenie skuteczności działania leków blokujących receptory β-adrenergiczne. W wyniku działania NLPZ może wystąpić zwiększenie działania nefrotoksycznego cyklosporyn. Leczenie skojarzone NLPZ z glikokortykosteroidami zwiększa ryzyko działań niepożądanych dotyczących przewodu pokarmowego. Istnieją doniesienia, że NLPZ zmniejszają skuteczność wkładek wewnątrzmacicznych. NLPZ zwiększają stężenie litu we krwi (do wartości toksycznych). Nie zaleca sie jednoczesnego stosowania litu i NLPZ (w przypadku konieczności stosowania, zaleca się dokładną kontrolę stężenia litu). NLPZ mogą zmniejszać wydzielanie kanalikowe metotreksatu, zaleca się leczenie skojarzone lekami NLPZ u pacjentów otrzymujących duże dawki metotreksatu (powyżej 15 mg/tydzień). Ryzyko wystąpienia interakcji pomiędzy NLPZ i matotreksatem należy rozważyć również u pacjentów przyjmujących małe dawki  metotreksatu (szczególnie u pacjentów z zaburzoną czynnością nerek). Cholestyramina przyspiesza wydalanie meloksykamu, co powoduje zwiększenie klirensu meloksykamu o 50% i skrócenie T0,5 do 13±3 h. Nie stwierdzono istotnych klinicznie interakcji z podawanymi równocześnie lekami zobojętniającymi, cymetydyną i digoksyną.

Preparat zawiera substancję Meloxicam.

Lek refundowany: NIE

Lista leków zawierających te same substancje czynne

1 tabl. zawiera 15 mg meloksykamu. Preparat zawiera laktozę.

1 tabl. zawiera 7,5 mg lub 15 mg meloksykamu. Preparat zawiera laktozę.

1 tabl. zawiera 7,5 mg meloksykamu. Tabletki zawierają laktozę.

1 amp. (1,5 ml) zawiera 15 mg meloksykamu.

1 tabl. zawiera 7,5 mg meloksykamu. Tabl. zawierają laktozę.

1 tabl. ulegająca rozpadowi w jamie ustnej zawiera 7,5 mg lub 15 mg meloksykamu. Preparat zawiera mannitol, sorbitol i aspartam.

1 tabl. zawiera 15 mg meloksykamu. Tabletki zawierają laktozę.

1 amp. (1,5 ml) zawiera 15 mg meloksykamu w postaci soli enolowej.

1 tabl. zawiera 15 mg meloksykamu. Preparat zawiera laktozę.

1 tabl. zawiera 15 mg meloksykamu. Preparat zawiera aspartam.

Najczęściej wyszukiwane

1 g żelu zawiera 25 mg ketoprofenu.

1 ampułka (3 ml) zawiera 75 mg diklofenaku sodowego. Preparat zawiera alkohol benzylowy, glikol propylenowy, sód (poniżej 23 mg jonów sodu w 1 amp.).

1 tabl. powl. zawiera 30, 60 lub 90 etorykoksybu.

1 tabl. dojelitowa zawiera 25 mg lub 50 mg diklofenaku sodowego; tabletki zawierają laktozę.

1 fiolka zawiera 100 j. toksyny botulinowej typu A.

1 kaps. o przedł. uwalnianiu zawiera 100 mg soli sodowej diklofenaku. Preparat zawiera laktozę.

1 tabl. powl. lub 1 saszetka granulatu zawiera 25 mg deksketoprofenu w postaci soli deksketoprofenu z trometamolem; granulat zawiera sacharozę.

1 plaster leczniczy zawiera 140 mg diklofenaku sodowego.

1 g kremu zawiera 50 mg ibuprofenu.

1 fiolka zawiera 125 jednostek toksyny botulinowej typu A. 0,05 ml rekonstytuowanego roztworu zawiera 10 jednostek Speywood (1 jednostka Speywood jest określona jako mediana dawki śmiertelnej podanej dootrzewnowo myszy - LD50).

Informacje o lekach dostarcza:
Pharmindex
Najpopularniejsze artykuły
Choroba Perthesa (Legga-Calvego-Perthesa) Choroba Perthesa (Legga-Calvego-Perthesa)

Choroba Perthesa, a właściwie choroba Legga-Calvego-Perthesa (łac. coxa plana), jest jedną wielu przyczyn bólu biodra i zaburzeń chodzenia u dzieci. Jeśli objawy, ...

więcej

Złamanie kości udowej - przyczyny, obajwy i leczenie Złamanie kości udowej - przyczyny, obajwy i leczenie

Złamanie kości udowej to głównie problem osób starszych. Na złamanie kości udowej najczęściej narażone są kobiety po 60. roku życia. U nich ...

więcej

SKOLIOZA - przyczyny, objawy i leczenie SKOLIOZA - przyczyny, objawy i leczenie

Skolioza - potocznie mylnie określana jako boczne skrzywienie kręgosłupa - to najczęściej występująca wada postawy u dzieci. Do jej powstania przyczyniają się ...

więcej

Guzki Schmorla - co to jest? Objawy i leczenie Guzki Schmorla - co to jest? Objawy i leczenie

Guzki Schmorla to zmiany pojawiające się w obrębie kręgosłupa. Guzki Schmorla spotykane są u stosunkowo wielu ludzi (najczęściej u dorosłych), a mimo ...

więcej

KIFOZA (okrągłe plecy) - przyczyny, objawy, leczenie i ćwiczenia KIFOZA (okrągłe plecy) - przyczyny, objawy, leczenie i ćwiczenia

Kifoza pogłębiona (inaczej plecy okrągłe) to choroba kręgosłupa, której cechą charakterystyczną jest nadmierne wygięcie kręgosłupa ku tyłowi w odcinku piersiowym i krzyżowym. ...

więcej

Zdrowa społeczność

Właściciel portalu Poradnikzdrowie.pl nie jest właścicielem Bazy Leków. Dostawca bazy leków oświadcza i informuje, że dokłada wszelkich starań, aby wszystkie opisy leków były zgodne z obowiązującym stanem wiedzy, a także oświadcza jednocześnie, że podstawowe znaczenie prawne ma zawsze ulotka dołączona do konkretnego leku, zatwierdzona przez Ministerstwo Zdrowia.