Mefacit®

1 tabl. zawiera 250 mg kwasu mefenamowego.

  1. Działanie
  2. Dawkowanie
  3. Wskazania
  4. Przeciwwskazania
  5. Środki ostrożności
  6. Niepożądane działanie
  7. Ciąża i laktacja
  8. Uwagi
  9. Interakcje
Nazwa Zawartość opakowania Substancja czynna Cena 100% Ost. modyfikacja
Mefacit® 30 szt., tabl. 11,88zł 2017-10-31

Działanie

Niesteroidowy lek o działaniu przeciwzapalnym, przeciwbólowym i przeciwgorączkowym. Mechanizm działania związany jest głównie z nieselektywnym hamowaniem cyklooksygenazy i w następstwie tego syntezy prostaglandyn. Po podaniu doustnym lek wchłania się szybko z przewodu pokarmowego. Po jednokrotnym podaniu dawki 1 g maksymalne stężenie kwasu mefenamowego w osoczu występuje po 2-4 h. Po podawaniu w dawce 1 g czterokrotnie w ciągu doby stężenie w stanie stacjonarnym występuje w drugiej dobie leczenia. Kwas mefenamowy wiąże się z białkami osocza w ponad 90%. Jest metabolizowany w wątrobie przez cytochrom P-450 (podtyp CYP2C9) do kwasu 3-hydroksymetylomefenamowego. Możliwa jest dalsza oksydacja do kwasu 3-karboksymefenamowego. Lek jest w około 52% wydalany w moczu, zarówno jako kwas mefenamowy, jak i w formie metabolitów po sprzężeniu z kwasem glukuronowym. Z kałem ulega eliminacji do 20% podanej dawki kwasu mefenamowego głównie w postaci niesprzężonego kwasu 3-karboksy-mefenamowego. T0,5 wynosi ok. 2 h. Metabolity mogą się kumulować u pacjentów z niewydolnością wątroby i (lub) nerek.

Dawkowanie

Doustnie. Ostry ból: leczenie rozpoczyna się od początkowej dawki 2 tabl. co 6 h, a następnie 1 tabl. co 6 h; leczenie nie powinno trwać dłużej niż 7 dni. Bolesne miesiączkowanie: początkowo w dawce 2 tabl. co 6 h, a następnie 1 tabl. co 6 h, rozpoczynając leczenie wraz z wystąpieniem krwawienia i początkowych objawów bólu. Zwykle wystarcza podawanie leku przez 2-3 dni. Lek należy przyjmować w trakcie lub po posiłku, popijać wodą.

Wskazania

Bóle o łagodnym lub umiarkowanym nasileniu różnego pochodzenia, w tym: bóle głowy, zębów, bóle mięśniowe, pourazowe, nerwobóle, reumatoidalne zapalenie stawów kręgosłupa, choroba zwyrodnieniowa stawów. Bolesne miesiączkowanie.

Przeciwwskazania

Nadwrażliwość na kwas mefenamowy lub którykolwiek składnik leku. Astma oskrzelowa, pokrzywka lub reakcje nadwrażliwości na kwas acetylosalicylowy lub inne NLPZ w wywiadzie. Czynna lub w wywiadzie choroba wrzodowa żołądka i (lub) dwunastnicy, krwawienie lub perforacja, również występująca po zastosowaniu NLPZ, przewlekłe stany zapalne górnego i dolnego odcinka przewodu pokarmowego. Ciężka niewydolność nerek, wątroby i serca. III trymestr ciąży. Dzieci do lat 14. Jednoczesne przyjmowanie innych NLPZ, w tym wybiórczych inhibitorów COX-2.

Środki ostrożności

W trakcie stosowania leku istnieje ryzyko wystąpienia krwotoku z przewodu pokarmowego, owrzodzenia lub perforacji, które może być śmiertelne i które może być poprzedzone objawami ostrzegawczymi lub nie. W razie wystąpienia krwotoku z przewodu pokarmowego czy owrzodzenia, należy natychmiast odstawić lek. Lek stosować ostrożnie zwłaszcza w początkowym okresie terapii u pacjentów z chorobami przewodu pokarmowego, szczególnie u pacjentów w podeszłym wieku. Pacjenci ci powinni stosować jak najmniejszą dawkę leku. Należy zachować ostrożność u pacjentów stosujących jednocześnie inne leki, które mogą zwiększać ryzyko zaburzeń żołądka i jelit lub krwawienia, takie jak kortykosteroidy, leki przeciwzakrzepowe, leki antyagregacyjne. Do czynników zwiększających ryzyko krwawienia z przewodu pokarmowego należą również: palenie tytoniu, nadużywanie alkoholu, podeszły wiek oraz zły ogólny stan zdrowia. W przypadku wystąpienia biegunki lek należy czasowo odstawić. Nawracające, uporczywe biegunki występujące w trakcie stosowania leku stanowią przeciwwskazanie do dalszego jego podawania. Zachować ostrożność podczas stosowania NLPZ u pacjentów z wcześniej przebytymi chorobami przewodu pokarmowego jak: wrzodziejące zapalenie okrężnicy, choroba Leśniowskiego-Crohna, ponieważ ich stan może ulec pogorszeniu. Zachować ostrożność u pacjentów z nadciśnieniem tętniczym w wywiadzie lub łagodną do umiarkowanej zastoinową niewydolnością serca, z zatrzymaniem płynów i obrzękami. Przyjmowanie niektórych NLPZ (szczególnie długotrwale w dużych dawkach) jest związane z niewielkim zwiększeniem ryzyka zatorów tętnic (np. zawał serca lub udar). Zachować ostrożność stosując lek u pacjentów z niekontrolowanym nadciśnieniem tętniczym, zastoinową niewydolnością serca, chorobą niedokrwienną serca, chorobą tętnic obwodowych lub chorobą naczyń mózgu oraz przed rozpoczęciem długotrwałego leczenia pacjentów z czynnikami ryzyka chorób układu krążenia (np. nadciśnienie tętnicze, hiperlipidemia, cukrzyca, palenie tytoniu). Reakcje rzekomoanafilaktyczne mogą wystąpić bez wcześniejszej ekspozycji na kwas mefenamowy. W szczególności leku nie należy podawać pacjentom z astmą oskrzelową i zapaleniem nosa z polipami lub bez oraz u tych pacjentów, u których występuje zagrażający życiu skurcz oskrzeli pod wpływem kwasu acetylosalicylowego lub innych NLPZ. Leku nie należy stosować u pacjentów odwodnionych oraz z zaburzeniami czynności nerek, zwłaszcza w okresie ich niewydolności. Długotrwałe podawanie leku może powodować martwicę brodawek nerkowych lub inne uszkodzenia rdzenia nerek. Nefrotoksyczne działanie NLPZ może wystąpić również u pacjentów, u których prostaglandyny odgrywają istotną rolę w utrzymaniu prawidłowej perfuzji nerek. Do czynników zwiększających ryzyko uszkodzenia nerek należą: wcześniej występujące choroby nerek, niewydolność serca, uszkodzenie wątroby, leczenie środkami moczopędnymi i inhibitorami ACE oraz wiek podeszły. Powikłanie to jest zwykle przemijające i ustępuje po odstawieniu leku. Znaczne zwiększenie aktywności aminotransferaz i (lub) wystąpienie objawów uszkodzenia wątroby może powodować konieczność odstawienia leku. Wpływ kwasu mefenamowego na czynność płytek jest mniejszy niż kwasu acetylosalicylowego, trwa krócej i jest przemijający. Należy zaprzestać stosowania leku po wystąpieniu pierwszych objawów: wysypka skórna, uszkodzenia skóry lub inne objawy nadwrażliwości. U pacjentów z toczniem rumieniowatym układowym i mieszanymi chorobami tkanki łącznej lek może zwiększyć ryzyko aseptycznego zapalenia opon mózgowych. Zachować ostrożność u pacjentów z padaczką.

Niepożądane działanie

Częstość nieznana: bóle brzucha, zaparcia, biegunka, niestrawność, wzdęcia, zgaga, nudności, wymioty, choroba wrzodowa żołądka i (lub) dwunastnicy, perforacje i krwawienia z przewodu pokarmowego, czasami zakończone zgonem, smoliste stolce, krwawe wymioty, zapalenie błony śluzowej odbytnicy, zapalenie błony śluzowej żołądka, zaostrzenie się zapalenia okrężnicy i choroby Leśniowskiego-Crohna, odbijanie się, zastoinowa niewydolność krążenia, nadciśnienie lub niedociśnienie tętnicze, częstoskurcz, omdlenie, zaburzenia rytmu serca, zawał serca, kołatania serca, niewydolność serca, obrzęki, niedokrwistość, wydłużenie czasu krwawienia i protrombinowego, eozynofilia, leukopenia, małopłytkowość, agranulocytoza, niedokrwistość hemolityczna i aplastyczna, limfadenopatia, pancytopenia, neutropenia, plamica, bóle i zawroty głowy, niepokój, osłabienie, depresja, zaburzenia snu, senność, bezsenność, złe samopoczucie, nadpobudliwość, parestezje, drgawki, śpiączka, omamy, zapalenie opon mózgowych, drżenia, dezorientacja, zaburzenia widzenia, zapalenie nerwu wzrokowego, zapalenie spojówek, szumy uszne, zaburzenia słuchu, duszność, astma, pogorszenie astmy, skurcz oskrzeli, niewydolność oddechowa, zapalenie płuc, zaburzenia czynności nerek, zapalenie pęcherza moczowego, dyzuria, krwiomocz, kłębuszkowe zapalenie nerek, ostre śródmiąższowe zapalenie nerek z krwiomoczem lub białkomoczem, a niekiedy z zespołem nerczycowym, skąpomocz, wielomocz, niewydolność nerek, świąd skóry, wysypki, wyłysienie, nadmierna potliwość, toksyczna nekroliza naskórka, złuszczające zapalenie skóry, rumień wielopostaciowy, zespół Stevensa-Johnsona, pokrzywka, nadwrażliwość, nadwrażliwość na światło, wstrząs, zmiany masy ciała, zaburzenia apetytu, hiperglikemia, zapalenie naczyń, wybroczyny i wylewy podskórne, obrzęk naczynioruchowy, zwiększona aktywność enzymów wątrobowych, zapalenie wątroby, żółtaczka, niewydolność wątroby, gorączka, suchość błony śluzowej jamy ustnej, reakcje rzekomoanafilaktyczne, zapalenie trzustki, zapalenie błony śluzowej przełyku, zapalenie języka, wrzodziejące zapalenie błony śluzowej jamy ustnej. Z badań klinicznych i danych epidemiologicznych wynika, że przyjmowanie niektórych NLPZ (szczególnie długotrwale w dużych dawkach) jest związane z niewielkim zwiększeniem ryzyka zatorów tętnic (np. zawał serca lub udar).

Ciąża i laktacja

U kobiet w III trymestrze ciąży podawanie leku jest przeciwwskazane ze względu na możliwość przedwczesnego zamknięcia u płodu przewodu tętniczego i zaburzeń przebiegu porodu. Lek może być stosowany u kobiet w I i II trymestrze ciąży tylko wówczas, gdy potencjalna korzyść dla matki przewyższa zagrożenie dla płodu. Nie należy stosować leku w okresie karmienia piersią. Stosowanie leku może niekorzystnie wpływać na płodność u kobiet - nie jest ono zalecane u kobiet, które planują zajść w ciążę. U kobiet, które mają trudność z zajściem w ciążę lub są poddawane badaniom w związku z niepłodnością należy rozważyć odstawienie leku.

Uwagi

W trakcie leczenia nie należy spożywać alkoholu. U pacjentów długotrwale leczonych NLPZ i wykazujących jakiekolwiek objawy niedokrwistości należy kontrolować wskaźniki morfologii krwi. Należy zachować ostrożność, jeśli w czasie stosowania leku prowadzi się pojazdy mechaniczne lub obsługuje urządzenia w ruchu; jeżeli wystąpią senność lub zawroty głowy należy powstrzymać się od wykonywania czynności wymagających zachowania pełnej sprawności psychofizycznej.

Interakcje

Nie należy stosować kwasu mefenamowego jednocześnie z kwasem acetylosalicylowym i innymi NLPZ. Kwas menefamowy może zwiększać działanie toksyczne metotreksatu w wyniku kompetencyjnego blokowania eliminacji nerkowej cytostatyku. Kwas mefenamowy może zwiększać działanie litu w wyniku zwiększenia jego stężenia w osoczu i zmniejszenia klirensu nerkowego w następstwie hamowania nerkowej syntezy prostaglandyn. Lek może zmniejszyć działanie zmniejszające ciśnienie krwi inhibitorów ACE, jak również działanie moczopędne furosemidu i tiazydowych leków moczopędnych w wyniku hamowania syntezy prostaglandyn w nerkach. Leki moczopędne mogą również zwiększać działanie nefrotoksyczne NLPZ. Lek zwiększa ryzyko krwawienia z przewodu pokarmowego u pacjentów równocześnie przyjmujących warfarynę (acenokumarol). Wodorotlenek magnezu podawany doustnie zwiększa biodostępność kwasu mefenamowego. Przy jednoczesnym stosowaniu leków przeciwzakrzepowych częściej monitorować parametry krzepnięcia. Jednoczesne stosowanie NLPZ i glikozydów nasercowych może spowodować zwiększenie niewydolności serca. NLPZ stosowane w okresie 8-12 dni po podaniu mifeprystonu mogą zmniejszyć jego skuteczność. Lek może zwiększać działanie nefrotoksyczne cyklosporyny i takrolimusu. Jednoczesne stosowanie NLPZ i glikokortykosteroidów może zwiększyć ryzyko krwawienia z przewodu pokarmowego. Podczas jednoczesnego stosowania fluorochinolonów zwiększa się ryzyko wystąpienia drgawek.

Preparat zawiera substancję Mefenamic acid.

Lek refundowany: NIE

Lista leków zawierających te same substancje czynne

1 tabl. zawiera 250 mg kwasu mefenamowego.

Najczęściej wyszukiwane

1 g żelu zawiera 25 mg ketoprofenu.

1 ampułka (3 ml) zawiera 75 mg diklofenaku sodowego. Preparat zawiera alkohol benzylowy, glikol propylenowy, sód (poniżej 23 mg jonów sodu w 1 amp.).

1 tabl. powl. zawiera 30, 60 lub 90 etorykoksybu.

1 tabl. dojelitowa zawiera 25 mg lub 50 mg diklofenaku sodowego; tabletki zawierają laktozę.

1 fiolka zawiera 100 j. toksyny botulinowej typu A.

1 tabl. powl. lub 1 saszetka granulatu zawiera 25 mg deksketoprofenu w postaci soli deksketoprofenu z trometamolem; granulat zawiera sacharozę.

1 plaster leczniczy zawiera 140 mg diklofenaku sodowego.

1 kaps. o przedł. uwalnianiu zawiera 100 mg soli sodowej diklofenaku. Preparat zawiera laktozę.

1 g kremu zawiera 50 mg ibuprofenu.

1 fiolka zawiera 125 jednostek toksyny botulinowej typu A. 0,05 ml rekonstytuowanego roztworu zawiera 10 jednostek Speywood (1 jednostka Speywood jest określona jako mediana dawki śmiertelnej podanej dootrzewnowo myszy - LD50).

Informacje o lekach dostarcza:
Pharmindex
Najpopularniejsze artykuły
Złamanie kości udowej - przyczyny, obajwy i leczenie Złamanie kości udowej - przyczyny, obajwy i leczenie

Złamanie kości udowej to głównie problem osób starszych. Na złamanie kości udowej najczęściej narażone są kobiety po 60. roku życia. U nich ...

więcej

SKOLIOZA - przyczyny, objawy i leczenie SKOLIOZA - przyczyny, objawy i leczenie

Skolioza - potocznie mylnie określana jako boczne skrzywienie kręgosłupa - to najczęściej występująca wada postawy u dzieci. Do jej powstania przyczyniają się ...

więcej

Guzki Schmorla - co to jest? Objawy i leczenie Guzki Schmorla - co to jest? Objawy i leczenie

Guzki Schmorla to zmiany pojawiające się w obrębie kręgosłupa. Guzki Schmorla spotykane są u stosunkowo wielu ludzi (najczęściej u dorosłych), a mimo ...

więcej

KIFOZA (okrągłe plecy) - przyczyny, objawy, leczenie i ćwiczenia KIFOZA (okrągłe plecy) - przyczyny, objawy, leczenie i ćwiczenia

Kifoza pogłębiona (inaczej plecy okrągłe) to choroba kręgosłupa, której cechą charakterystyczną jest nadmierne wygięcie kręgosłupa ku tyłowi w odcinku piersiowym i krzyżowym. ...

więcej

PROTEZA kończyny dolnej i górnej PROTEZA kończyny dolnej i górnej

Powrót do zdrowia po amputacji i pogodzenie się z nową rzeczywistością wymaga cierpliwości i czasu. Dopiero później można zacząć myśleć o protezie, ...

więcej

Zdrowa społeczność

Właściciel portalu Poradnikzdrowie.pl nie jest właścicielem Bazy Leków. Dostawca bazy leków oświadcza i informuje, że dokłada wszelkich starań, aby wszystkie opisy leków były zgodne z obowiązującym stanem wiedzy, a także oświadcza jednocześnie, że podstawowe znaczenie prawne ma zawsze ulotka dołączona do konkretnego leku, zatwierdzona przez Ministerstwo Zdrowia.