Matrifen

1 system transdermalny w postaci plastra o powierzchni 4,2; 8,4; 16,8; 25,2 lub 33,6 cm2 zawiera odpowiednio 1,38 mg, 2,75 mg, 5,5 mg, 8,25 mg lub 11 mg fentanylu, co odpowiada szybkości uwalniania fentanylu odpowiednio 12 µg/h, 25 µg/h, 50 µg/h, 75 µg/h lub 100 µg/h.

  1. Działanie
  2. Dawkowanie
  3. Wskazania
  4. Przeciwwskazania
  5. Środki ostrożności
  6. Niepożądane działanie
  7. Ciąża i laktacja
  8. Uwagi
  9. Interakcje
Nazwa Zawartość opakowania Substancja czynna Cena 100% Ost. modyfikacja
Matrifen 5 szt., system transdermalny 138,29zł 2017-10-31

Działanie

Silny lek przeciwbólowy z grupy czystych agonistów receptora opioidowego mi. Główne działanie terapeutyczne to analgezja i uspokojenie. Za minimalne efektywne stężenie analgetyczne (MAC) przyjmuje się 0,3-1,5 ng/ml (u osób nie leczonych wcześniej opioidami). Działania niepożądane są częstsze po przekroczeniu stężenia 2 ng/ml fentanylu w surowicy. Wraz ze wzrostem tolerancji na lek (duża zmienność osobnicza) zwiększa się jego MAC oraz stężenia, przy których nasilają się działania niepożądane. Preparat zapewnia po naklejeniu na skórę pierwszego plastra stopniowe narastanie stężenia fentanylu we krwi aż do osiągnięcia stanu równowagi między 12 a 24 h. Dalej stężenie fentanylu we krwi utrzymuje się na względnie stałym poziomie przez 72 h i zależy od powierzchni zastosowanego plastra. Stężenie fentanylu we krwi osiąga stan stacjonarny w czasie drugiego 72-godzinnego okresu zastosowania i utrzymuje się na tym poziomie podczas kolejnych zastosowań (jeżeli używane są plastry o tej samej wielkości). Fentanyl w około 84% wiąże się z białkami osocza. Metabolizowany jest głównie w wątrobie przy udziale cytochromu P-450 CYP3A4. Główny metabolit - norfentanyl jest nieaktywny. Około 75% dawki jest wydalane z moczem w większości w postaci metabolitów, mniej niż 10% wydalane jest w postaci niezmienionej. Około 9% dawki jest wydalane z kałem, przede wszystkim w postaci metabolitów. Po usunięciu plastra stężenie fentanylu we krwi zmniejsza się stopniowo osiągając 50% wartości wyjściowej po 13-22 h u dorosłych lub po 22-25 h u dzieci. Pacjenci w podeszłym wieku lub wyniszczeni mogą mieć wydłużony okres półtrwania leku. U pacjentów z zaburzeniem czynności nerek lub wątroby zwiększa się stężenie leku we krwi.

Dawkowanie

Odpowiednią dawkę fentanylu ustala się indywidualnie i ocenia regularnie po każdym podaniu. Dawkę ustala się na podstawie wcześniejszego stosowania opioidów, uwzględniając możliwość rozwoju tolerancji, stosowanie innych leków, stan ogólny pacjenta i nasilenie choroby. Dorośli. Pacjenci nieprzyjmujący dotychczas opioidów. Dawka początkowa nie powinna przekraczać 12 µg/h, jeśli odpowiedź na lek opioidowy stosowany w chorobie będącej przyczyną bólu nie jest w pełni znana. Doświadczenie kliniczne u pacjentów, którzy dotychczas nie stosowali systemu transdermalnego z fentanylem jest ograniczone. Jeśli u pacjentów nieprzyjmujących dotychczas opioidów wybór leczenia systemem transdermalnym z fentanylem uważa się za właściwy zaleca się zastosowanie u nich początkowo małych dawek opioidów o natychmiastowym uwalnianiu (np.: morfina, hydromorfon, oksykodon, tramadol i kodeina) w celu osiągnięcia dawki równoważnej przeciwbólowo do fentanylu z systemu transdermalnego. Następnie można u tych pacjentów dokonać zmiany na system transdermalny z fentanylem. W celu uzyskania najmniejszej skutecznej dawki systemu transdermalnego z fentanylem w zależności od odpowiedzi klinicznej i dodatkowego zapotrzebowania na leki przeciwbólowe dawkowanie można następnie zwiększać lub zmniejszać w razie potrzeby o 12 µg/h lub 25 µg/h. Pacjenci dotychczas przyjmujący opioidy. W celu zamiany opioidów stosowanych doustnie lub parenteralnie na preparat u pacjentów dotychczas przyjmujących opioidy należy zastosować procedurę Przeliczanie potencjału przeciwbólowego. Obliczyć zapotrzebowanie pacjenta na leki przeciwbólowe w ciągu ostatnich 24 h. Zamienić uzyskaną dawkę na równoważną przeciwbólowo (ekwianalgetyczną) dawkę doustną morfiny zgodnie z tabelą 1. z Charakterystyki Produktu Leczniczego Matrifen. Przeliczyć dobowe zapotrzebowanie na morfinę na równoważną dawkę preparatu. Zalecane dawki początkowe preparatu na podstawie dawek dobowych morfiny podawanej doustnie (dla pacjentów ze stabilną kontrolą bólu w okresie kilku tygodni uzyskaną doustną morfiną lub innymi opioidami o natychmiastowym uwalnianiu, u których istnieje potrzeba zamiany opioidów) (przelicznik zamiany doustnej morfiny na fentanyl w systemie transdermalnym wynosi ok. 1:150): przy dobowej dawce morfiny doustnie (mg/dobę) - MF wynoszącej Zalecane początkowe dawki preparatu w oparciu o dobową dawkę morfiny podawanej doustnie (dla pacjentów z długotrwałą kontrolą bólu uzyskaną dobrze tolerowanym lekiem opioidowym, u których istnieje potrzeba zamiany opioidów) (przelicznik zamiany doustnej morfiny na fentanyl w systemie transdermalnym wynosi ok. 1:100): przy dobowej dawce morfiny doustnie (mg/dobę) - MF wynoszącej Ustalenie dawki i leczenie podtrzymujące. System transdermalny należy zmieniać co 72 h. Dawkę należy zwiększać indywidualnie, do momentu uzyskania równowagi pomiędzy skutecznością działania przeciwbólowego a tolerancją. U pacjentów, którzy odczuwają zmniejszenie działania przeciwbólowego w czasie 48-72 h od nałożenia może być konieczna zmiana plastra z fentanylem po upływie 48 h. Dawka 12 µg/h jest odpowiednia do dostosowywania dawkowania w zakresie mniejszych dawek. Jeśli działanie przeciwbólowe pod koniec początkowego okresu zastosowania systemu transdermalnego nie jest dostateczne, dawkę można zwiększać co 3 dni aż do osiągnięcia pożądanego efektu u każdego pacjenta. Dodatkowe dostosowanie dawki powinno być dokonywane poprzez dodanie do już stosowanej dawki, dawki dodatkowej 12 µg/h lub 25 µg/h, uwzględniając przy tym zapotrzebowanie na dodatkowe leki przeciwbólowe i stan bólowy pacjenta. Można stosować więcej niż jeden system transdermalny w celu doboru i uzyskania dawki większej niż 100 µg/h. Okresowo pacjent może wymagać podania krótko działających leków przeciwbólowych w celu zlikwidowania bólu przebijającego. Jeśli wymagana dawka preparatu przekracza 300 µg/h należy rozważyć dodatkową lub alternatywną metodę zwalczania bólu lub dodatkowe zastosowanie opioidów. Opisywano przypadki występowania objawów z odstawienia charakterystycznych dla opioidów po zmianie długotrwale stosowanej morfiny na fentanyl w postaci systemu transdermalnego, mimo uzyskiwania wystarczającego działania przeciwbólowego. W przypadku wystąpienia objawów odstawienia zaleca się leczenie krótko działającą morfiną w małych dawkach. Zakończenie leczenia preparatem. Jeśli jest wymagane zakończenie stosowania fentanylu w postaci systemu transdermalnego, zamiana leku na inny opioidowy lek przeciwbólowy powinna przebiegać stopniowo, począwszy od małej dawki, którą następnie się zwiększa. Należy tak postępować, ponieważ stężenia fentanylu zmniejszają się stopniowo po usunięciu plastra i potrzeba co najmniej 17 h na zmniejszenie stężenia fentanylu w surowicy o 50%. Na ogół, leczenie opioidami należy odstawiać stopniowo w celu zapobieżenia objawom zespołu odstawienia (takim, jak nudności, wymioty, biegunka, lęk i drżenie mięśni). Aby uniknąć ustalenia nieprawidłowej dawki przeciwbólowej i możliwego przedawkowania nie należy wykorzystywać danych zawartych punkcie "Pacjenci dotychczas przyjmujący opioidy" w celu zamiany preparatu Matrifen na inny lek. Szczególne grupy pacjentów. Pacjenci w podeszłym wieku lub pacjenci wyniszczeni powinni być obserwowani ze szczególną uwagą. W razie konieczności dawka stosowana u tych pacjentów powinna być zmniejszona. Pacjenci z zaburzeniami czynności wątroby lub nerek powinni być obserwowani ze szczególną uwagą pod kątem wystąpienia objawów przedawkowania, a dawka powinna być zmniejszona w razie potrzeby. Pacjenci z gorączką powinni być obserwowani pod kątem występowania działań niepożądanych, a jeśli to konieczne dawka fentanylu powinna zostać u nich zmniejszona (stężenia fentanylu w surowicy mogą zwiększyć się o 1/3 jeśli temperatura skóry wzrośnie do 40st.C). Dzieci i młodzież. Dzieci w wieku 16 lat i powyżej - należy przestrzegać dawkowania dla dorosłych. Dzieci w wieku od 2. do 16. rż.: lek powinien być stosowany wyłącznie u dzieci, które tolerują leczenie lekami opioidowymi, i u których stosowane są leki przeciwbólowe w dawce równoważnej co najmniej 30 mg morfiny podawanej doustnie. Informacje dotyczące metody przeliczenia dawki opioidów podawanych doustnie lub pozajelitowo na dawkę preparatu Matrifen u dzieci znajdują się w tabeli 1. (równoważników działania przeciwbólowego różnych leków) Charakterystyki Produktu Leczniczego Matrifen. Zalecana dawka początkowa preparatu, obliczona na podstawie dobowej dawki morfiny podawanej doustnie: przy dobowej dawce morfiny doustnie (mg/dobę) - MF wynoszącej 30-44 mg dawka preparatu Matrifen wynosi 12 µg/h, przy MF=45-134 mg - 25 µg/h. Zamiana na dawki większe niż 25 µg/h jest taka sama dla dorosłych i dzieci. W przypadku dzieci, które otrzymują ponad 90 mg morfiny podawanej doustnie w ciągu doby, dostępne są aktualnie bardzo ograniczone informacje uzyskane w badaniach klinicznych. Należy zwrócić uwagę, że schematy dawkowania dla dzieci mogą być zastosowane wyłącznie do zmiany leczenia z doustnej postaci morfiny (lub jej równoważników) na plastry zawierające fentanyl. Schematu zamiany nie należy stosować do przeliczenia dawki fentanylu na inne rodzaje leków opioidowych, gdyż może to doprowadzić do przedawkowania. Działanie przeciwbólowe pierwszej dawki leku podanego w postaci plastra w ciągu pierwszych 24 h nie będzie pełne. Z tego względu w ciągu pierwszych 12 h po wprowadzeniu preparatu pacjent powinien otrzymać dotychczasową, zwykle stosowaną dawkę leku przeciwbólowego. W ciągu kolejnych 12 h lek ten powinien być podawany zgodnie z zapotrzebowaniem klinicznym. Ze względu na to, że stężenia fentanylu osiągają odpowiednią wartość po upływie 12 do 24 h, konieczne jest bądź obserwowanie stanu pacjenta pod kątem występowania działań niepożądanych, które mogą obejmować hipowentylację, przez okres co najmniej 48 h po wprowadzeniu leku, bądź stopniowe zwiększanie dawek. Dostosowywanie dawki i dawka podtrzymująca. Jeśli działanie leku jest niewystarczające, należy podać dodatkową dawkę morfiny lub innego krótko działającego opioidu. Zależnie od zapotrzebowania na dodatkowe leki przeciwbólowe oraz nasilenie dolegliwości możliwe jest zwiększenie dawki. Dawkę należy dostosować plastrem 12 µg/h. Sposób stosowania. System transdermalny z fentanylem należy stosować na płaski obszar skóry tułowia lub górnej części ramienia, który jest niepodrażniony i nie podlega napromienianiu, U małych dzieci, preferowanym miejscem aplikacji plastra jest górna część pleców. Dzięki temu możliwe jest zminimalizowanie ryzyka usunięcia plastra przez dziecko. Przed nałożeniem systemu należy przyciąć (ale nie ogolić) owłosienie, choć w miarę możliwości należy wybierać miejsca nieowłosione. Jeśli miejsce zastosowania plastra wymaga oczyszczenia, należy użyć do tego wody. Nie należy stosować mydeł, oliwki, lotionów, alkoholu lub innych substancji mogących podrażniać skórę lub zmienić jej właściwości. Skóra przed nałożeniem systemu powinna być całkowicie sucha. Plastry należy sprawdzić przed użyciem. Systemu transdermalnego nie należy dzielić ani przecinać. Ponieważ system jest zabezpieczony zewnętrzną folią wodoodporną, może pozostawać na skórze także podczas krótkotrwałej kąpieli pod prysznicem. System powinien pozostawać na skórze bez przerwy przez 72 h, po czym należy go zmienić. Nowy system należy nakładać zawsze w miejscu innym, niż wykorzystywane poprzednio. To samo miejsce może być użyte do nałożenia plastra najwcześniej po upływie 7 dni.

Wskazania

Dorośli: ciężki, przewlekły ból, który może być odpowiednio leczony tylko opioidowymi lekami przeciwbólowymi. Dzieci i młodzież: długotrwała terapia ciężkiego, przewlekłego bólu u dzieci od 2. rż., poddanych terapii opioidowej.

Przeciwwskazania

Nadwrażliwość na substancję czynną lub na którąkolwiek substancję pomocniczą. Ostry lub pooperacyjny ból, ponieważ nie jest możliwe ustalenie dawki w leczeniu krótkotrwałym oraz związanego z tym ryzyka wystąpienia ciężkich i zagrażających życiu zaburzeń oddechowych. Ciężka depresja oddechowa.

Środki ostrożności

Lek powinien być stosowany jako część integralnego leczenia bólu u pacjenta odpowiednio ocenianego pod względem medycznym, socjalnym, psychologicznym. Należy zachować ostrożność (monitorować stan pacjenta ewentualnie zmniejszyć dawkę) u chorych z: chorobami płuc (np. z przewlekłą obturacyjną chorobą płuc), istniejącą depresją oddechową, stwierdzonym lub zagrażającym nadciśnieniem śródczaszkowym, guzem mózgu, zaburzeniami świadomości, śpiączką, miastenią. Lek może powodować hipotensję, szczególnie u pacjentów z hipowolemią - należy zachować ostrożność u pacjentów z obniżonym ciśnieniem tętniczym, odwodnionych. Może powodować bradykardię - nie zaleca się stosowania u pacjentów z bradyarytmią. Należy zachować ostrożność (monitorować stan pacjenta ewentualnie zmniejszyć dawkę) u chorych z zaburzeniami czynności wątroby, zaburzeniami czynności nerek (w tym dializowanych), w podeszłym wieku, wyniszczonych, z wysoką gorączką (może zwiększać się szybkość wchłaniania fentanylu). Miejsca naklejenia systemu TDS nie należy wystawiać na działanie zewnętrznych źródeł ciepła (poduszki lub koce elektryczne, lampy nagrzewające, termofory, gorące kąpiele), nie wolno korzystać z sauny z naklejonym plastrem. Nie ustalono skuteczności i bezpieczeństwa stosowania preparatu u dzieci poniżej 2 rż. - nie zaleca się stosowania leku. Preparat można stosować wyłącznie u dzieci od 2 do 16 rż., które tolerują leczenie lekami opioidowymi i u których stosowne są leki przeciwbólowe w dawce równoważnej co najmniej 30 mg morfiny podawanej doustnie. Stężenie fentanylu w surowicy krwi po usunięciu plastra preparatu zmniejsza się stopniowo, dlatego pacjenci, u których wystąpiły ciężkie zdarzenia niepożądane (szczególnie depresja ośrodka oddechowego) powinni być monitorowani przez następne 24 h po usunięciu plastra.

Niepożądane działanie

Bardzo często: senność, ból i zawroty głowy, nudności, wymioty, zaparcie. Często: nerwowość, utrata apetytu, bezsenność, depresja, niepokój, stan splątania, halucynacje; drżenie, parestezja; zawroty głowy, kołatanie serca, tachykardia, nadciśnienie; duszność; biegunka, suchość w jamie ustnej, ból brzucha i nadbrzusza, niestrawność; potliwość, świąd, wysypka, rumień; kurcze mięśni; zatrzymanie moczu; zmęczenie, obrzęk obwodowy, uczucie zimna. Niezbyt często: pobudzenie, dezorientacja, euforia, niedoczulica, drgawki, amnezja; bradykardia, sinica; niedociśnienie; depresja lub niewydolność oddechowa; niedrożność jelit; wyprysk, alergiczne i kontaktowe zapalenie skóry; drgawki mięśniowe; zaburzenia erekcji i seksualne; objawy grypopodobne, uczucie zmiany temperatury ciała, zespół odstawienia. Rzadko: zwężenie źrenic; bezdech, hipowentylacja, stan przedniedrożnościowy jelit, zapalenie skóry i wyprysk w miejscu nałożenia systemu. Bardzo rzadko: wstrząs, reakcja anafilaktyczna; spowolnienie oddechu, urojenia. Przy stosowaniu przewlekłym może rozwinąć się tolerancja na lek, uzależnienie fizyczne i psychiczne. U niektórych pacjentów po zamianie dotychczas stosowanych opioidów na fentanylu TDS lub w przypadku nagłego odstawienia leczenia mogą wystąpić objawy odstawienia (nudności, wymioty, biegunka, niepokój i dreszcze).

Ciąża i laktacja

Nie ustalono bezpieczeństwa stosowania fentanylu w postaci plastrów podczas ciąży - lek może być stosowany w ciąży jedynie w przypadku absolutnej konieczności. Nie stosować w czasie porodu. Długotrwałe stosowanie w ciąży może wywołać objawy odstawienne u noworodka. Lek wydziela się do mleka matki i może powodować sedację i depresję oddechową u karmionego piersią dziecka. Nie należy karmić piersią w czasie stosowania leku i w ciągu 72 h po zdjęciu plastra.

Uwagi

Lek istotnie wpływa na zdolność prowadzenia pojazdów mechanicznych i obsługiwania urządzeń mechanicznych w ruchu, szczególnie na początku leczenia, przy zmianie dawki lub podczas jednoczesnego spożycia alkoholu lub przyjmowania leków uspokajających - należy ocenić możliwość prowadzenia pojazdów i obsługi urządzeń mechanicznych. Należy zachować ostrożność, aby uniknąć przypadkowego przeniesienia noszonego plastra na osobę postronną, np. dzielącą łóżko lub znajdującą się w bliskim kontakcie z pacjentem (zdarzają się przypadkowe ekspozycje ze skutkiem śmiertelnym; wszystkie przypadki dotyczyły dzieci). Należy pouczyć pacjenta i opiekuna: w razie przypadkowego przeniesienia plastra na osobę postronną należy go natychmiast usunąć; starannie wybierać miejsca aplikacji oraz kontrolować przyleganie plastra, aby zapobiec przypadkowemu przyjęciu go drogą doustną; zużyty plaster należy złożyć na pół, tak aby się skleił i dopiero go wyrzucić.

Interakcje

Należy unikać łączenia z pochodnymi kwasu barbiturowego ze względu na nasilenie depresyjnego wpływu na układ oddechowy. Stosowanie z innymi lekami lub środkami wpływającymi depresyjnie na oun (opioidy, anksjolityki, leki uspokajające, nasenne, anestetyki, pochodne fenotiazyny, leki zmniejszające napięcie mięśni szkieletowych, leki przeciwhistaminowe o działaniu ośrodkowym, alkohol) może powodować hipowentylację, hipotensję, nasiloną sedację lub śpiączkę. Nie stosować przed upływem 14 dni od zakończenia leczenia inhibitorami MAO. Silne inhibitory cytochromu CYP3A4 (np. ritonawir, itrakonazol, niektóre antybiotyki makrolidowe) mogą powodować zwiększenie stężenia fentanylu w osoczu - należy zachować szczególną ostrożność i prowadzić obserwację pacjenta. Leki o działaniu agonistyczno-antagonistycznym do receptora opioidowego (buprenorfina, pentazocyna) mogą wywołać objawy odstawienia u leczonych fentanylem.

Preparat zawiera substancję Fentanyl.

Lek refundowany: TAK

Lista leków zawierających te same substancje czynne

1 tabl. podjęzykowa zawiera 67 µg, 133 µg, 267 µg, 400 µg, 533 µg lub 800 µg fentanylu w postaci cytrynianu (oraz 0,651 mg sodu).

100 µg/dawkę: 1,55 ml roztworu zawiera 1,55 mg fentanylu (w postaci cytrynianu), co pozwala na podanie 8 pełnych rozpyleń po 100 µg. 400 µg/dawkę: 1,55 ml roztworu zawiera 6,2 mg fentanylu (w postaci cytrynianu), co pozwala na podanie podanie 8 pełnych rozpyleń po 400 µg fentanylu. Preparat zawiera parahydroksybenzoesan propylu.

1 tabl. podpoliczkowa zawiera 100 µg, 200 µg, 400 µg lub 800 µg fentanylu w postaci cytrynianu (1 tabl. 100 µg zawiera 10 mg sodu; 1 tabl. 200 µg, 400 µg lub 800 µg zawiera 20 mg sodu).

1 ml roztworu zawiera 50 µg fentanylu w postaci cytrynianu.

1 system transdermalny w postaci plastra o powierzchni 4,2; 8,4; 16,8; 25,2 lub 33,6 cm2 zawiera odpowiednio 1,38 mg, 2,75 mg, 5,5 mg, 8,25 mg lub 11 mg fentanylu, co odpowiada szybkości uwalniania fentanylu odpowiednio 12 µg/h, 25 µg/h, 50 µg/h, 75 µg/h lub 100 µg/h.

1 system transdermalny w postaci plastra o powierzchni 10,5, 21, 31,5 lub 42 cm2 zawiera odpowiednio 5,78 mg, 11,56 mg, 17,34 mg lub 23,12 mg fentanylu, co odpowiada szybkości uwalniania fentanylu odpowiednio 25 µg/h, 50 µg/h, 75 µg/h lub 100 µg/h. Plastry zawierają oczyszczony olej sojowy.

Każdy system transdermalny uwalnia odpowiednio 12,5 µg, 25 µg, 50 µg, 75 µg lub 100 µg fentanylu na godzinę. Każdy z plastrów zawiera odpowiednio 2,1 mg, 4,2 mg, 8,4 mg, 12,6 mg i 16,8 mg fentanylu.

1,8 ml roztworu zawiera 0,9 mg fentanylu (w postaci cytrynianu), zapewnia dostarczenie 10 dawek po 50 µg fentanylu. 2,9 ml roztworu zawiera 2,9 mg fentanylu (w postaci cytrynianu), zapewnia dostarczenie 20 dawek po 100 µg fentanylu. 5 ml roztworu zawiera 10 mg fentanylu (w postaci cytrynianu), zapewnia dostarczenie 40 dawek po 200 µg fentanylu.

1 system transdermalny w postaci plastra o powierzchni 7,5; 15, 22,5 lub 30 cm2 zawiera odpowiednio 4,125 mg, 8,25 mg, 12,375 mg lub 16,5 mg fentanylu, co odpowiada szybkości uwalniania fentanylu odpowiednio 25 µg/h, 50 µg/h, 75 µg/h lub 100 µg/h (przez okres 3 dni).

Najczęściej wyszukiwane

1 tabl. zawiera 300 mg kwasu acetylosalicylowego, 100 mg etoksybenzamidu oraz 50 mg kofeiny.

Bilobil. 1 kaps. zawiera 40 mg wyciągu suchego z liści miłorzębu japońskiego (35-67:1), standaryzowanego na zawartość glikozydów flawonowych (24-29%), terpenów laktonowych (6-9%) i bilobalidu; kaps. zawierają laktozę. Bilobil Forte. 1 kaps. zawiera 80 mg wyciągu suchego z liści miłorzębu japońskiego, co odpowiada: 17,6-21,6 mg flawonoidów w postaci glikozydów flawonowych; 2,24-2,72 mg ginkgolidów A, B i C; 2,08-2,56 mg bilobalidu; kaps. Forte zawierają laktozę oraz glukozę. Bilobil Intense. 1 kaps. zawiera 120 mg wyciągu suchego z liści miłorzębu japońskiego (35-67:1), co odpowiada: 26,4-32,4 mg flawonoidów w postaci glikozydów flawonowych; 3,36 do 4,08 mg (6%) - 7,2 mg ginkgolidów A, B, C; 3,12-3,84 mg bilobalidu; kaps. Intense zawierają laktozę oraz glukozę.

1 tabl. zawiera 300 mg lub 500 mg paracetamolu.

1 tabl. zawiera 500 mg kwasu acetylosalicylowego (ASA) i 50 mg kofeiny.

1 tabl. zawiera 250 mg lub 100 mg (mite) lewodopy i 25 mg karbidopy.

1 fiolka (1,3 ml) zawiera 9,75 mg arypiprazolu.

1 tabl. zawiera 300 mg kwasu acetylosalicylowego, 100 mg etenzamidu, 50 mg kofeiny. Preparat zawiera laktozę.

1 kaps. twarda zawiera 300 mg paracetamolu, 5 mg chlorowodorku fenylefryny i 25 mg kofeiny.

1 tabl. powl. zawiera 800 mg lub 1,2 g piracetamu. 1 ml roztworu doustnego zawiera 200 mg lub 333 mg piracetamu.

Informacje o lekach dostarcza:
Pharmindex
Najpopularniejsze artykuły
Stwardnienie zanikowe boczne (SLA, ALS): przyczyny, objawy i leczenie Stwardnienie zanikowe boczne (SLA, ALS): przyczyny, objawy i leczenie

Stwardnienie zanikowe boczne (SLA, ALS) to postępująca choroba neurologiczna. Jej istotą jest porażenie neuronów ruchowych, które prowadzi do stopniowego upośledzenia funkcji wszystkich ...

więcej

Choroby nerwowo-mięśniowe: podział, objawy i leczenie Choroby nerwowo-mięśniowe: podział, objawy i leczenie

Choroby nerwowo-mięśniowe doprowadzają do nieprawidłowej czynności nerwów oraz mięśni. Objawy choroby nerwowo-mięśniowej to zarówno osłabienie siły mięśniowej czy zaniki mięśni, jak również ...

więcej

Komórki macierzyste w leczeniu porażenia mózgowego i autyzmu Komórki macierzyste w leczeniu porażenia mózgowego i autyzmu

Komórki macierzyste z krwi pępowinowej już od kilkudziesięciu lat są standardową terapią w leczeniu ponad 80 ciężkich chorób. Najnowsze badania wykazały, że ...

więcej

Parkinsonizm (zespół parkinsonowski) - przyczyny, objawy i leczenie Parkinsonizm (zespół parkinsonowski) - przyczyny, objawy i leczenie

Parkinsonizm (zespół parkinsonowski) to zespół objawów charakterystycznych dla choroby Parkinsona, które mogą się pojawić nie tylko w przebiegu tej choroby, lecz także ...

więcej

Wgłobienie mózgu: przyczyny, objawy, leczenie Wgłobienie mózgu: przyczyny, objawy, leczenie

Wgłobienie mózgu polega na nieprawidłowym przemieszczeniu tkanki nerwowej w obrębie czaszki. W zależności od tego, które dokładnie części mózgowia i w jakie ...

więcej

Zdrowa społeczność

Właściciel portalu Poradnikzdrowie.pl nie jest właścicielem Bazy Leków. Dostawca bazy leków oświadcza i informuje, że dokłada wszelkich starań, aby wszystkie opisy leków były zgodne z obowiązującym stanem wiedzy, a także oświadcza jednocześnie, że podstawowe znaczenie prawne ma zawsze ulotka dołączona do konkretnego leku, zatwierdzona przez Ministerstwo Zdrowia.