Marcaine® - Adrenaline 0,5%

1 ml roztworu zawiera 5 mg chlorowodorku bupiwakainy i 5 µg epinefryny w postaci winianu.

  1. Działanie
  2. Dawkowanie
  3. Wskazania
  4. Przeciwwskazania
  5. Środki ostrożności
  6. Niepożądane działanie
  7. Ciąża i laktacja
  8. Uwagi
  9. Interakcje
Nazwa Zawartość opakowania Substancja czynna Cena 100% Ost. modyfikacja
Marcaine® - Adrenaline 0,5% 5 fiolek 20 ml, roztw. do wstrz. 64,75zł 2017-10-31

Działanie

Długo działający środek miejscowo znieczulający z grupy amidów, zawierający dodatek adrenaliny. W dużych dawkach powoduje znieczulenie chirurgiczne, w mniejszych powoduje blokadę czuciowa i mniej nasiloną blokadę ruchową. Początek i czas działania bupiwakainy zależą od dawki i miejsca podania. Adrenalina w przypadku znieczulenia nasiękowego i znieczulenia nerwów obwodowych wydłuża czas działania, w przypadku znieczulenia zewnątrzoponowego wydłużenie czasu działania jest mniejsze. Bupiwakaina odwracalnie hamuje przewodzenie impulsów nerwowych na skutek zmniejszania przepuszczalności błony komórkowej neuronu dla jonów sodowych. Stężenie bupiwakainy zależy od podanej dawki, drogi podania i unaczynienia miejsca podania. Wiąże się z białkami osocza w 96%. Metabolizowana w wątrobie, około 1% dawki wydalane jest z moczem w postaci nie zmienionej. T0,5 wynosi 2,7 h.

Dawkowanie

Znieczulenia może wykonywać jedynie odpowiednio wyszkolony lekarz, z zabezpieczeniem w sprzęt i leki do resuscytacji.Dorośli i młodzież od 12 lat. Znieczulenie zewnątrzoponowe: lędźwiowe do zabiegu chirurgicznego - 75-150 mg bupiwakainy (roztwór 0,5%); lędźwiowe do cięcia cesarskiego - 75-150 mg bupiwakainy (roztwór 0,5%); piersiowe do zabiegu chirurgicznego - 12,5-37,5 mg bupiwakainy (roztwór 2,5%), 25-50 mg bupiwakainy (roztwór 0,5%); krzyżowe - 50-75 mg bupiwakainy (roztwór 2,5%), 100-150 mg bupiwakainy (roztwór 0,5%); blokada nerwów obwodowych 50-200 mg bupiwakainy (roztwór 0,5%); znieczulenie nasiękowe, blokady małych nerwów - Dzieci 1-12 lat. Leczenie ostrego bólu: zewnątrzoponowe krzyżowe, lędźwiowe, piersiowe - 1,5-2 mg/kg mc. bupiwakainy (roztwór 2,5%). Należy wykonywać aspirację przed i podczas podawania leku, zaleca się podać dawkę próbną (3-5 ml) z adrenaliną (wystąpienie tachykardii ułatwia wówczas rozpoznanie niezamierzonego wstrzyknięcia donaczyniowego, a wystąpienie blokady nerwowej ułatwia wówczas rozpoznanie niezamierzonego wstrzyknięcia podpajęczynówkowego); dawka główna powinna być wstrzykiwana powoli (25-50 mg/min). U dorosłych nie przekraczać dawki jednorazowej 150 mg bupiwakainy.

Wskazania

Znieczulenia o długim czasie działania: nasiękowe, nerwów obwodowych, zewnątrzoponowe. Preparat jest szczególnie zalecany w leczeniu bólu (np. podczas porodu) ze względu na silną blokadę czuciową i mniejszą - ruchową.

Przeciwwskazania

Nadwrażliwość na leki miejscowo znieczulające z grupy amidów lub inne składniki leku. Nadwrażliwość na metylo- i (lub) propyloparahydroksybenzoesan (metylo-/propyloparaben) lub jego metabolit, kwas paraaminobenzoesowy (PABA). Pacjenci z nadwrażliwością na estry miejscowych środków znieczulających lub ich metabolitów, PABA, powinni unikać stosowania leków zawierających bupiwakainę i parabeny. Nadwrażliwość na pirosiarczan sodu. Nie należy stosować bupiwakainy w odcinkowym znieczuleniu dożylnym (blokada Bier'a), ponieważ nieumyślne przedostanie się do krwiobiegu może powodować ostrą toksyczność układową.

Środki ostrożności

Lek może być stosowany wyłącznie przez lekarza doświadczonego w wykonywaniu blokady, diagnozowaniu ostrych objawów toksycznych i leczeniu działań niepożądanych, w warunkach możliwości prowadzenia tlenoterapii i resuscytacji, w ośrodkach zatrudniających przeszkolony personel. Należy bezwzględnie unikać podania leku donaczyniowo. Należy zachować szczególną ostrożność przy znieczuleniach dużych pni nerwowych i innych technikach - gdy konieczne jest podanie dużej objętości leku; u pacjentów w złym stanie ogólnym, podeszłym wieku, przy podawaniu kolejnych dawek leku (ryzyko kumulacji); u pacjentów z zaawansowaną chorobą wątroby, ciężką niewydolnością nerek, z częściowym lub całkowitym blokiem przewodzenia. Pacjenci przyjmujący leki przeciwarytmiczne klasy III powinni być starannie monitorowani (EKG) w czasie znieczulenia. Zewnątrzoponowo - szczególnie ostrożnie stosować u pacjentów z hipowolemią (ryzyko pogłębienia hipotensji). Ostrożnie stosować do znieczuleń w obrębie głowy i szyi (ryzyko podania dotętniczego), do znieczulenia pozagałkowego oraz dostawowego, jeśli występuje podejrzenie niedawno przebytego urazu stawu lub staw był poddawany zabiegowi chirurgicznemu. Ze względu na dodatek adrenaliny ostrożnie stosować u pacjentów z ciężkim lub nieleczonym nadciśnieniem tętniczym, źle kontrolowaną nadczynnością tarczycy, chorobą wieńcową, blokiem przewodnictwa mięśnia sercowego, niewydolnością naczyń mózgowych, zaawansowaną cukrzycą. Roztwory zawierające adrenalinę szczególnie ostrożnie stosować w obszarach zaopatrywanych przez tętnice końcowe np. palce lub w obszarach o zmniejszonym ukrwieniu z innych powodów. Preparat zawiera pirosiarczan sodu, w związku z czym może powodować reakcje alergiczne.

Niepożądane działanie

Działania niepożądane po znieczuleniu mogą być skutkiem działania preparatu miejscowo znieczulającego, fizjologicznej reakcji na blokadę przewodnictwa nerwowego (niedociśnienie, bradykardia), bezpośredniego uszkodzenia nerwu związanego z nakłuciem, pośredniego uszkodzenia związanego z nakłuciem (np. krwiak podtwardówkowy). Podczas stosowania preparatu mogą wystąpić: bardzo często - niedociśnienie, nudności; często - bradykardia, hipertensja, wymioty, parestezje, zawroty głowy, zatrzymanie moczu; niezbyt często - reakcje toksyczne ze strony o.u.n.: drgawki, uczucie drętwienia wokół ust, drętwienie języka, przeczulica słuchowa, zaburzenia widzenia, utrata przytomności, drżenie mięśni, zawroty głowy, szum w uszach, zaburzenia wymowy; rzadko - neuropatia, uszkodzenia nerwów obwodowych, zapalenie pajęczynówki, zatrzymanie akcji serca, zaburzenia rytmu serca, reakcje alergiczne, wstrząs anafilaktyczny, depresja oddechowa, podwójne widzenie.

Ciąża i laktacja

Nie stosować we wczesnej ciąży z wyłączeniem sytuacji, gdy korzyści z zastosowanego znieczulenia przewyższają ryzyko. Nie wykazano wpływu bupiwakainy na proces rozrodu u ludzi. Stosowana w dawkach terapeutycznych przenika do mleka matki w małych ilościach, nie stwarzając zagrożenia dla dziecka karmionego piersią.

Uwagi

W zależności od wielkości dawki leki miejscowo znieczulające mogą wywierać nieznaczny wpływ na funkcje psychiczne, jak również mogą wpływać na funkcje motoryczne i koordynację ruchową.

Interakcje

Należy zachować ostrożność u pacjentów stosujących inne miejscowe środki znieczulające lub leki o budowie podobnej do amidowych leków znieczulających np. przeciwarytmiczne ze względu na ryzyko sumowania się efektów toksycznych. Badania interakcji bupiwakainy z lekami przeciwarytmicznymi klasy III (np. amiodaron) nie były przeprowadzane, jednak podczas jednoczesnego stosowania obu leków należy zachować ostrożność. Należy zachować ostrożność u pacjentów stosujących trójcykliczne leki przeciwdepresyjne, pochodne sporyszu - ryzyko ciężkiego, długotrwałego nadciśnienia tętniczego oraz powikłań sercowych i naczyniowo-mózgowych. Środki znieczulenia ogólnego, takie jak halotan, enfluran, mogą powodować ciężkie zaburzenia rytmu serca. Nieselektywne beta-andrenolityki np. propranolol, nasilają wpływ adrenaliny na ciśnienie krwi, co może prowadzić do ciężkiego nadciśnienia i bradykardii.

Preparat zawiera substancje Bupivacaine hydrochloride, Epinephrine.

Lek refundowany: NIE

Lista leków zawierających te same substancje czynne

1 ml roztworu zawiera 5 mg chlorowodorku bupiwakainy i 5 µg epinefryny w postaci winianu.

1 dawka (0,3 ml) zawiera 300 µg adrenaliny. Preparat zawiera pirosiarczyn sodu.

1 ml roztworu zawiera 20 mg chlorowodorku mepiwakainy i 0,01 mg adrenaliny w postaci winianu.

Septanest z adrenaliną 1:200 000: 1 ml roztworu zawiera 40 mg chlorowodorku artykainy oraz 5 µg adrenaliny w postaci winianu (1 wkład 1,8 ml zawiera 72 mg chlorowodorku artykainy i 9 µg adrenaliny). Septanest z adrenaliną 1:100 000: 1 ml roztworu zawiera 40 mg chlorowodorku artykainy oraz 10 µg adrenaliny w postaci winianu (1 wkład 1,8 ml zawiera 72 mg chlorowodorku artykainy i 18 µg adrenaliny). Lek zawiera pirosiarczyn sodu.

1 ml roztworu zawiera 1 mg adrenaliny w postaci winianu. Preparat zawiera pirosiarczyn sodu.

1 ml roztworu Citocartin 100 zawiera 40 mg chlorowodorku artykainy i 10 µg L-adrenaliny (stężenie adrenaliny 1:100 000). 1 ml roztworu Citocartin 200 zawiera 40 mg chlorowodorku artykainy i 5 µg L-adrenaliny (stężenie adrenaliny 1:200 000). Wkłady do strzykawki zawierają 1,7 ml roztworu.

1 ml zawiera 5 mg chlorowodorku bupiwakainy.

1 dawka (0,3 ml) zawiera 0,15 mg lub 0,3 mg epinefryny.

1 ml zawiera 5 mg chlorowodorku bupiwakainy.

Najczęściej wyszukiwane

1 tabl. zawiera 300 mg kwasu acetylosalicylowego, 100 mg etoksybenzamidu oraz 50 mg kofeiny.

Bilobil. 1 kaps. zawiera 40 mg wyciągu suchego z liści miłorzębu japońskiego (35-67:1), standaryzowanego na zawartość glikozydów flawonowych (24-29%), terpenów laktonowych (6-9%) i bilobalidu; kaps. zawierają laktozę. Bilobil Forte. 1 kaps. zawiera 80 mg wyciągu suchego z liści miłorzębu japońskiego, co odpowiada: 17,6-21,6 mg flawonoidów w postaci glikozydów flawonowych; 2,24-2,72 mg ginkgolidów A, B i C; 2,08-2,56 mg bilobalidu; kaps. Forte zawierają laktozę oraz glukozę. Bilobil Intense. 1 kaps. zawiera 120 mg wyciągu suchego z liści miłorzębu japońskiego (35-67:1), co odpowiada: 26,4-32,4 mg flawonoidów w postaci glikozydów flawonowych; 3,36 do 4,08 mg (6%) - 7,2 mg ginkgolidów A, B, C; 3,12-3,84 mg bilobalidu; kaps. Intense zawierają laktozę oraz glukozę.

1 tabl. zawiera 300 mg lub 500 mg paracetamolu.

1 tabl. zawiera 500 mg kwasu acetylosalicylowego (ASA) i 50 mg kofeiny.

1 fiolka (1,3 ml) zawiera 9,75 mg arypiprazolu.

1 tabl. zawiera 250 mg lub 100 mg (mite) lewodopy i 25 mg karbidopy.

1 tabl. zawiera 300 mg kwasu acetylosalicylowego, 100 mg etenzamidu, 50 mg kofeiny. Preparat zawiera laktozę.

1 tabl. powl. zawiera 800 mg lub 1,2 g piracetamu. 1 ml roztworu doustnego zawiera 200 mg lub 333 mg piracetamu.

1 kaps. twarda zawiera 300 mg paracetamolu, 5 mg chlorowodorku fenylefryny i 25 mg kofeiny.

Informacje o lekach dostarcza:
Pharmindex
Najpopularniejsze artykuły
Stwardnienie zanikowe boczne (SLA, ALS): przyczyny, objawy i leczenie Stwardnienie zanikowe boczne (SLA, ALS): przyczyny, objawy i leczenie

Stwardnienie zanikowe boczne (SLA, ALS) to postępująca choroba neurologiczna. Jej istotą jest porażenie neuronów ruchowych, które prowadzi do stopniowego upośledzenia funkcji wszystkich ...

więcej

Choroby nerwowo-mięśniowe: podział, objawy i leczenie Choroby nerwowo-mięśniowe: podział, objawy i leczenie

Choroby nerwowo-mięśniowe doprowadzają do nieprawidłowej czynności nerwów oraz mięśni. Objawy choroby nerwowo-mięśniowej to zarówno osłabienie siły mięśniowej czy zaniki mięśni, jak również ...

więcej

Komórki macierzyste w leczeniu porażenia mózgowego i autyzmu Komórki macierzyste w leczeniu porażenia mózgowego i autyzmu

Komórki macierzyste z krwi pępowinowej już od kilkudziesięciu lat są standardową terapią w leczeniu ponad 80 ciężkich chorób. Najnowsze badania wykazały, że ...

więcej

Parkinsonizm (zespół parkinsonowski) - przyczyny, objawy i leczenie Parkinsonizm (zespół parkinsonowski) - przyczyny, objawy i leczenie

Parkinsonizm (zespół parkinsonowski) to zespół objawów charakterystycznych dla choroby Parkinsona, które mogą się pojawić nie tylko w przebiegu tej choroby, lecz także ...

więcej

Wgłobienie mózgu: przyczyny, objawy, leczenie Wgłobienie mózgu: przyczyny, objawy, leczenie

Wgłobienie mózgu polega na nieprawidłowym przemieszczeniu tkanki nerwowej w obrębie czaszki. W zależności od tego, które dokładnie części mózgowia i w jakie ...

więcej

Zdrowa społeczność

Właściciel portalu Poradnikzdrowie.pl nie jest właścicielem Bazy Leków. Dostawca bazy leków oświadcza i informuje, że dokłada wszelkich starań, aby wszystkie opisy leków były zgodne z obowiązującym stanem wiedzy, a także oświadcza jednocześnie, że podstawowe znaczenie prawne ma zawsze ulotka dołączona do konkretnego leku, zatwierdzona przez Ministerstwo Zdrowia.