Lysodren

1 tabl. zawiera 500 mg mitotanu.

  1. Działanie
  2. Dawkowanie
  3. Wskazania
  4. Przeciwwskazania
  5. Środki ostrożności
  6. Niepożądane działanie
  7. Ciąża i laktacja
  8. Uwagi
  9. Interakcje
Nazwa Zawartość opakowania Substancja czynna Cena 100% Ost. modyfikacja
Lysodren 100 szt., tabl. 2132,63zł 2017-10-31

Działanie

Cytostatyk działający na korę nadnerczy. Hamuje czynność kory nadnerczy, nie doprowadzając do zniszczenia komórek. Biochemiczny mechanizm działania nie został poznany. Prawdopodobnie mitotan modyfikuje obwodowy metabolizm steroidów, jak również bezpośrednio hamuje czynność kory nadnerczy. U człowieka podanie mitotanu powoduje zmianę metabolizmu kortyzolu prowadząc do zmniejszenia dającego się oznaczyć stężenia 17-hydroksykortykosteroidów nawet wtedy, gdy stężenie steroidów w osoczu nie zmniejsza się. Mitotan wyraźnie zwiększa syntezę 6-β-hydroksycholesterolu. Lek gromadzi się w większości tkanek ciała, a w największym stopniu w tkance tłuszczowej. Głównym metabolitem leku jest kwas o,p' - DDA. Po podaniu dożylnym, 25% dawki jest wydalane w postaci metabolitu. Po odstawieniu leczenia mitotanem, lek jest stopniowo uwalniany z magazynującej go tkanki tłuszczowej. T0,5 wynosi 18-159 dni.

Dawkowanie

Leczenie powinno być rozpoczęte, a następnie kontrolowane przez odpowiednio doświadczonego specjalistę. Doustnie. Dorośli. Leczenie należy rozpocząć od dawki 2-3 g mitotanu na dobę, a następnie stopniowo zwiększać (np. w odstępach dwutygodniowych), aż do osiągnięcia stężenia w osoczu 14-20 mg/l. Jeśli konieczne jest szybkie złagodzenie silnych objawów zespołu Cushinga, należy rozpocząć leczenie od dawki początkowej 4-6 g na dobę i szybciej dokonywać zwiększenia dawki (np. co tydzień). Na ogół nie zaleca się podawania dawki początkowej większej niż 6 g/dobę. Neurotoksyczność może wystąpić w przypadku stężenia mitotanu powyżej 20 mg/l, nie należy przekraczać tej wartości progowej. Docelowe stężenie mitotanu w osoczu (14-20 mg/l) osiągane jest w okresie 3-5 miesięcy. Leczenie należy kontynuować tak długo, jak widoczne są korzyści kliniczne. Jeśli nie zostaną zaobserwowane korzyści kliniczne po 3 miesiącach przyjmowania dawki optymalnej, należy przerwać leczenie na stałe. Dzieci. Dawkowanie mitotanu u dzieci nie zostało dobrze określone, ale wydaje się być równoważne dawkowaniu dla pacjentów dorosłych po skorygowaniu o powierzchnię ciała. U dzieci i młodzieży leczenie należy rozpoczynać od dawki 1,5-3,5 g/m2 pc./dobę, aż do osiągnięcia dawki 4 g/m2 pc./dobę, a następnie po 2-3 miesiącach dawkę można zmniejszać w zależności od stężenia mitotanu w osoczu. Stężenia mitotanu w osoczu należy kontrolować tak, jak u pacjentów dorosłych, ze szczególną uwagą, w przypadku osiągnięcia stężenia w osoczu na poziomie 10 mg/l. Całkowitą dawkę dobową można podzielić na 2-3 dawki. Tabl. przyjmować z wysokotłuszczowym posiłkiem. Brak doświadczeń ze stosowaniem mitotanu u pacjentów z zaburzeniem czynności wątroby lub nerek oraz u pacjentów w podeszłym wieku.

Wskazania

Leczenie objawowe zaawansowanego raka kory nadnerczy (nieoperacyjnego, z przerzutami lub z wznową nowotworową). Działanie preparatu w niewydzielającym raku kory nadnerczy nie zostało ustalone.

Przeciwwskazania

Nadwrażliwość na mitotan lub pozostałe składniki preparatu. Okres karmienia piersią. Leku nie wolno stosować równocześnie ze spironolaktonem.

Środki ostrożności

Przed rozpoczęciem leczenia preparatem należy usunąć chirurgicznie największą możliwą ilość tkanki nowotworowej z dużych ognisk przerzutowych, w celu zminimalizowania ryzyka wystąpienia zawału lub krwotoku w tkance nowotworowej na skutek szybkiego cytotoksycznego działania mitotanu. U pacjentów z guzem czynnym lub nieczynnym hormonalnie należy rozważyć leczenie substytucyjne steroidami, a w celu ustalenia optymalnego dawkowania steroidów należy oznaczyć stężenie wolnego kortyzolu i kortykotropiny, gdyż mitotan zwiększa stężenie osoczowe białek wiążących steroidy. W przypadku wystąpienia wstrząsu, ciężkiego urazu lub infekcji należy czasowo odstawić mitotan (ryzyko niewydolności kory nadnerczy) i rozpocząć podawanie egzogennych steroidów. Brak wystarczających danych uzasadniających stosowanie leku u pacjentów z ciężkim zaburzeniem czynności wątroby lub nerek; nie zaleca się stosowania mitotanu u pacjentów z ciężkim zaburzeniem czynności wątroby lub nerek. U pacjentów z łagodnym do umiarkowanego zaburzeniem czynności wątroby lub nerek oraz u pacjentów w podeszłym wieku należy zachować ostrożność i monitorować stężenie osoczowe. Ponadto należy zachować ostrożność u pacjentów z nadwagą, gdyż może u nich dojść do wydłużonego uwalniania mitotanu - należy szczególnie monitorować stężenie mitotanu. Podczas leczenia mitotanem zaobserwowano wydłużony czas krwawienia, co należy wziąć pod uwagę, gdy rozważa się przeprowadzenie zabiegu chirurgicznego. Podczas stosowania mitotanu u dzieci i młodzieży obserwowane jest opóźnienie neuropsychologiczne - w takich przypadkach należy ocenić czynność tarczycy w celu rozpoznania możliwego zaburzenia czynności tarczycy związanego ze stosowaniem mitotanu. Zaleca się wykonywanie pomiarów mitotanu w osoczu po każdej zmianie dawkowania, w niewielkich przedziałach czasowych (np. co 2 tyg.), aż do ustalenia optymalnej dawki podtrzymującej. Oznaczenie stężenia leku należy wykonywać częściej (np. co tydzień), jeśli zastosowano wysoką dawkę początkową. Po ustaleniu dawki podtrzymującej kontrola stężenia mitotanu w osoczu powinna być przeprowadzana regularnie (np. co miesiąc). Regularna kontrola (np. co 2 miesiące) stężenia mitotanu w osoczu jest również konieczna po przerwaniu terapii. Leczenie można wznowić, kiedy stężenie mitotanu w osoczu będzie się mieściło pomiędzy 14 a 20 mg/l. Podczas leczenia należy regularnie przeprowadzać badania neurologiczne i psychologiczne, zwłaszcza wtedy, gdy stężenie mitotanu jest większe niż 20 mg/l. Leczenie mitotanem może wpływać na wszystkie rodzaje komórek krwi - podczas leczenia należy kontrolować liczbę czerwonych i białych komórek krwi oraz płytek krwi. W przypadku wystąpienia ciężkich działań niepożądanych tj. neurotoksyczność konieczne może być przejściowe przerwanie stosowania dawki lub jej zmniejszenie.

Niepożądane działanie

Bardzo często: podwyższona aktywność enzymów wątrobowych, podwyższone stężenie cholesterolu i triglicerydów w osoczu; leukopenia, przedłużony czas krwawienia; ataksja, parestezje, zawroty głowy, senność; zapalenie śluzówki, wymioty, biegunka, nudności, dyskomfort w nadbrzuszu; wysypka skórna; miastenia; niewydolność nadnerczy; jadłowstręt, hipercholesterolemia, hipertriglicerydemia; astenia; ginekomastia; splątanie. Często: niedokrwistość, trombocytopenia; upośledzenie umysłowe, polineuropatia, zaburzenia ruchu, zawroty głowy, ból głowy; autoimmunologiczne zapalenie wątroby. Częstość nieznana: obniżenie stężenia kwasu moczowego we krwi; zaburzenia równowagi; zwyrodnienie plamki, uszkodzenie siatkówki, podwójne widzenie, zmętnienie soczewki, zaburzenia widzenia, niewyraźne widzenie; nadmierne wydzielanie śliny, zaburzenia odczuwania smaku, niestrawność; krwotoczne zapalenie pęcherza moczowego, krwiomocz, białkomocz; niewydolność tarczycy; hipourykemia; oportunistyczne zakażenia grzybicze; nadciśnienie, niedociśnienie ortostatyczne, nagłe zaczerwienienia; bardzo wysoka gorączka, uogólniony ból; uszkodzenie wątroby (komórkowe/cholestatyczne/mieszane). Ponadto mogą wystąpić: zaburzenia pamięci, agresja, ośrodkowy zespół przedsionkowy, dyzartria lub zespół Parkinsona. U dzieci podczas leczenia mitotanem można zaobserwować opóźnienie neuropsychologiczne oraz niedoczynność tarczycy i opóźnienie wzrostu.

Ciąża i laktacja

Lek może być stosowany u kobiet w ciąży jedynie w przypadku wyraźnej potrzeby oraz gdy korzyści kliniczne wyraźnie przeważają nad potencjalnym ryzykiem dla płodu. Kobiety w wieku rozrodczym powinny stosować skuteczne metody antykoncepcyjne w trakcie leczenia oraz po jego przerwaniu, tak długo jak stężenia osoczowe mitotanu są wykrywalne. Należy również brać pod uwagę przedłużoną eliminację leku z organizmu po jego odstawieniu. W trakcie przyjmowania mitotanu oraz po przerwaniu leczenia, tak długo jak stężenia osoczowe leku są wykrywalne karmienie piersią jest przeciwwskazane.

Uwagi

Pacjenci powinni mieć przy sobie kartę załączoną do ulotki informacyjnej, która zawiera informację, że pacjent jest zagrożony niewydolnością kory nadnerczy i w związku z tym w nagłych wypadkach należy stosować odpowiednie środki ostrożności. Preparat znacząco wpływa na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania urządzeń mechanicznych w ruchu.

Interakcje

Mitotanu nie należy podawać jednocześnie z preparatami zawierającymi spironolakton, ponieważ mogą one blokować działanie mitotanu. Mitotan przyspiesza metabolizm warfaryny poprzez mechanizm indukowania mikrosomalnych enzymów wątrobowych, co prowadzi do zwiększenia zapotrzebowania na warfarynę - należy monitorować pacjentów i modyfikować dawki leków przeciwzakrzepowych podczas skojarzonego leczenia. Mitotan wykazuje działanie indukujące enzymy cytochromu P-450, co może prowadzić do zmiany osoczowego stężenia substancji metabolizowanych przez cytochrom P-450 (m.in. leków przeciwdrgawkowych, ryfabutyny, ryfampicyny, gryzeofulwiny, preparatów zawierających ziele dziurawca). Mitotan należy stosować ostrożnie ze środkami działającymi uspokajająco. Podawanie mitotanu z pokarmem i (lub) tłuszczami nasila jego wchłanianie. Mitotan wywołuje zwiększenie stężenia osoczowego białek wiążących hormony (np. białka wiążące hormony płciowe oraz białka wiążące kortykosteroidy); należy wziąć to pod uwagę podczas interpretacji wyników oznaczania hormonów i może prowadzić do ginekomastii.

Preparat zawiera substancję Mitotane.

Lek refundowany: NIE

Lista leków zawierających te same substancje czynne

1 tabl. zawiera 500 mg mitotanu.

Najczęściej wyszukiwane

1 amp.-strzyk. z proszkiem do sporządzania roztworu do wstrzykiwań zawiera 7,5 mg, 22,5 mg lub 45 mg octanu leuproreliny.

1 tabl. powl. zawiera 1 mg anastrozolu. Preparat zawiera laktozę.

1 implant podskórny zawiera 10,8 mg gosereliny (w postaci octanu).

1 fiolka lub amp.-strzyk. 0,5 ml zawiera 45 mg ustekinumabu; 1 fiolka 1 ml zawiera 90 mg ustekinumabu.

1 fiolka zawiera 10 000 j.m. kryzantaspazy (asparaginaza pochodząca z Erwinia chrysanthemi, L-asparginaza Erwinia).

1 ml koncentratu zawiera 20 mg ofatumumabu. 1 fiolka (50 ml) zawiera 1000 mg ofatumumabu. Preparat zawiera 116 mg sodu w dawce w dawce 1000 mg.

1 tabl. zawiera 50 mg azatiopryny. Preparat zawiera laktozę.

1 fiolka (5 ml) zawiera 100 mg panitumumabu; 1 fiolka (20 ml) zawiera 400 mg panitumumabu. Lek zawiera sód (0,15 mmol/ 3,45 mg w 1 ml).

1 amp. (1 ml) zawiera 3 000 000 j.m. naturalnego leukocytarnego interferonu alfa.

Informacje o lekach dostarcza:
Pharmindex
Najpopularniejsze artykuły
Mięsak (guz) Ewinga – przyczyny, objawy, leczenie i rokowania Mięsak (guz) Ewinga – przyczyny, objawy, leczenie i rokowania

Mięsak (guz) Ewinga to złośliwy nowotwór kości, który najczęściej dotyka dzieci. Pierwsze objawy mięsaka Ewinga to bóle kości, które niekiedy wiązane są ...

więcej

Guz przysadki mózgowej: przyczyny, objawy, leczenie Guz przysadki mózgowej: przyczyny, objawy, leczenie

Guz przysadki mózgowej to jeden z najbardziej zróżnicowanych guzów mózgu. Jego istotą jest nieprawidłowy rozrost komórek przysadki - nadrzędnego gruczołu w układzie ...

więcej

Masaż prostaty - na czym polega masaż gruczołu krokowego? Masaż prostaty - na czym polega masaż gruczołu krokowego?

Masaż prostaty (stercza) znany jest jako jedna z technik seksualnych. Mało kto wie, że masaż gruczołu krokowego ma także zastosowanie w medycynie, ...

więcej

Zespół POEMS - objawy, leczenie, przyczyny Zespół POEMS - objawy, leczenie, przyczyny

Zespół POEMS, inaczej zespół Crow-Fukase lub zespół Takatsuki, to bardzo rzadki zespół objawów, który towarzyszy chorobie nowotworowej układu krwiotwórczego, jaką jest osteosklerotyczna ...

więcej

Zespół rakowiaka - objawy, leczenie, rokowania Zespół rakowiaka - objawy, leczenie, rokowania

Zespół rakowiaka to zespół objawów, które pojawiają się u chorych na rakowiaka - rodzaj nowotworu rozwijającego się w różnych częściach przewodu pokarmowego ...

więcej

Zdrowa społeczność

Właściciel portalu Poradnikzdrowie.pl nie jest właścicielem Bazy Leków. Dostawca bazy leków oświadcza i informuje, że dokłada wszelkich starań, aby wszystkie opisy leków były zgodne z obowiązującym stanem wiedzy, a także oświadcza jednocześnie, że podstawowe znaczenie prawne ma zawsze ulotka dołączona do konkretnego leku, zatwierdzona przez Ministerstwo Zdrowia.