Loratadyna Galena

1 tabl. zawiera 10 mg loratadyny.

  1. Działanie
  2. Dawkowanie
  3. Wskazania
  4. Przeciwwskazania
  5. Środki ostrożności
  6. Niepożądane działanie
  7. Ciąża i laktacja
  8. Uwagi
  9. Interakcje
Nazwa Zawartość opakowania Substancja czynna Cena 100% Ost. modyfikacja
Loratadyna Galena 90 szt., tabl. 45,86zł 2017-10-31

Działanie

Lek przeciwhistaminowy o selektywnym antagonistycznym działaniu na obwodowe receptory H1. Nie wykazuje istotnego klinicznie działania sedatywnego i przeciwcholinergicznego u większości osób. Po podaniu doustnym loratadyna szybko i dobrze wchłania się z przewodu pokarmowego. Jest w znacznym stopniu metabolizowana w procesie pierwszego przejścia przez wątrobę, głównie z udziałem CYP3A4 i CYP2D6. Główny metabolit - desloratadyna jest czynny farmakologicznie i w dużym stopniu odpowiedzialny za działanie kliniczne. Maksymalne stężenie loratadyny we krwi występuje po 1-1,5 h, a desloratadyny po 1,5-3,7 h od podania. Loratadyna wiąże się z białkami osocza w 97-99%, a desloratadyna - w 73-76%. Średni T0,5 loratadyny wynosi 8,4 h (3-20 h), desloratadyny - 28 h (8,8-92 h). Loratadyna i jej metabolity są wydalane zarówno z moczem (ok. 40%), jak i z kałem (ok. 42%).

Dawkowanie

Doustnie. Dorośli i dzieci >12 lat: 10 mg raz na dobę. Dzieci 2-12 lat: mc. >30 kg - 10 mg raz na dobę, mc. Szczególne grupy pacjentów. U pacjentów z ciężką niewydolnością wątroby należy zastosować mniejszą dawkę początkową, gdyż klirens loratydyny może być u nich zmniejszony. U dorosłych i dzieci o mc. >30 kg z ciężką niewydolnością wątroby zaleca się rozpoczęcie leczenia od dawki 10 mg co drugi dzień, a u dzieci o mc. ≤30 kg od dawki 5 mg (>6 lat - pół tabletki, 2-6 lat - w postaci syropu) co drugi dzień. Nie ma konieczności zmiany dawki u pacjentów w podeszłym wieku oraz u pacjentów z niewydolnością nerek. Sposób podania. Preparat można stosować niezależnie od posiłków. Tabletkę można podzielić na połowy.

Wskazania

Łagodzenie objawów sezonowego i całorocznego alergicznego zapalenia błony śluzowej nosa. Łagodzenie objawów przewlekłej pokrzywki idiopatycznej.

Przeciwwskazania

Nadwrażliwość na loratadynę lub na którąkolwiek substancję pomocniczą. Nie stosować u kobiet w ciąży.

Środki ostrożności

Należy zachować ostrożność u pacjentów z ciężką niewydolnością wątroby. Nie ustalono skuteczności i bezpieczeństwa stosowania leku u dzieci <2 lat.

Niepożądane działanie

U dorosłych i młodzieży obserwowano często: senność; niezbyt często: ból głowy, zwiększenie apetytu, bezsenność. U dzieci w wieku od 2 do 12 lat obserwowano często: ból głowy, nerwowość, zmęczenie. Inne działania niepożądane obserwowane bardzo rzadko po wprowadzeniu leku do obrotu: reakcje nadwrazliwości (w tym obręk naczynioruchowy i anafilaksja), zawroty głowy, drgawki, tachykardia, kołatanie serca, nudności, suchość błony śluzowej jamy ustnej, zapalenie błony śluzowej żołądka, zaburzenia czynności wątroby, wysypka, łysienie, zmęczenie.

Ciąża i laktacja

Dane otrzymane z dużej liczby zastosowań w okresie ciąży (ponad 1000 kobiet w ciąży) wskazują, że loratadyna nie wywołuje wad rozwojowych i nie działa szkodliwie na płód/noworodka. W celu zachowania ostrożności należy unikać stosowania leku w okresie ciąży. Loratadyna przenika do mleka matki, dlatego nie zaleca się jej stosowania u kobiet karmiących piersią.

Uwagi

Należy przerwać stosowanie leku na ok. 48 h przed planowanym wykonaniem skórnych testów alergicznych. Loratadyna nie wpływa na sprawność psychomotoryczną, jednak u niektórych osób występuje senność, która może zaburzać zdolność prowadzenia pojazdów lub obsługiwania maszyn.

Interakcje

Jednoczesne stosowanie z cymetydyną, erytromycyną lub ketokonazolem powoduje zwiększenie stężenia loratadyny w osoczu, nie obserwowano jednak istotnych klinicznie zmian (w tym zmian w EKG). Potencjalne interakcje mogą wystąpić z wszystkimi znanymi inhibitorami CYP3A4 lub CYP2D6 wskutek zwiększenia stężenia loratadyny w osoczu krwi, co może powodować nasilenie działań niepożądanych. Loratadyna nie nasila działania alkoholu.

Preparat zawiera substancję Loratadine.

Lek refundowany: TAK

Lista leków zawierających te same substancje czynne

1 tabl. zawiera 10 mg loratadyny; tabl. zawierają laktozę. 1 ml syropu zawiera 1 mg loratadyny; syrop zawiera sacharozę.

1 tabl. zawiera 10 mg loratadyny.

1 tabl. zawiera 10 mg loratadyny.

1 tabl. zawiera 10 mg loratadyny. Preparat zawiera laktozę.

1 tabl. zawiera 10 mg loratadyny. Preparat zawiera laktozę.

1 kaps. zawiera 10 mg loratadyny; 5 ml syropu zawiera 5 mg loratadyny.

1 tabl. zawiera 10 mg loratadyny; tabl. zawierają laktozę. 1 ml syropu zawiera 1 mg loratadyny; syrop zawiera sacharozę.

1 tabl. o przedłużonym uwalnianiu zawiera 5 mg loratadyny i 120 mg siarczanu pseudoefedryny. Preparat zawiera laktozę i sacharozę.

1 tabl. zawiera 10 mg loratadyny; tabletki zawierają laktozę. 5 ml zawiesiny zawiera 5 mg loratadyny; zawiesina zawiera sacharozę i glicerol.

Najczęściej wyszukiwane

2 ml roztw. do nebulizacji zawierają 15 mg chlorowodorku ambroksolu. Preparat zawiera chlorek benzalkoniowy.

5 ml syropu Junior zawiera 7,5 mg bromowodorku dekstrometorfanu oraz 50 mg dekspantenolu; 5 ml syropu Duo zawiera 15 mg bromowodorku dekstrometorfanu oraz 50 mg dekspantenolu. Lek zawiera sacharozę.

100 g preparatu zawiera: 40 g soku z ziela babki lancetowatej, 15 g nalewki z kwiatostanu lipy, 15 g nalewki z korzenia lukrecji, 10 g nalewki z liści mięty, 20 g wyciągu z ziela tymianku. Preparat zawiera etanol.

1 dawka odmierzona zawiera 25 µg salmeterolu (w postaci ksynafonianu) i 125 µg propionianu flutykazonu, co odpowiada 21 µg salmeterolu i 110 µg propionianu flutykazonu dostarczanym przez dozownik (dawka dostarczana) lub 1 dawka odmierzona zawiera 25 µg salmeterolu (w postaci ksynafonianu) i 250 µg propionianu flutykazonu, co odpowiada 21 µg salmeterolu i 220 µg propionianu flutykazonu dostarczanym przez dozownik (dawka dostarczana).

1 tabl. zawiera 5 mg desloratadyny.

1 dawka (1 plastikowy pojemnik) zawiera 400 µg propionianu flutykazonu mikronizowanego.

1 tabl. zawiera 60 mg chlorowodorku pseudoefedryny i 2,5 mg chlorowodorku triprolidyny.

100 g syropu zawiera 36 g wodnego maceratu z 5 g korzenia prawoślazu lekarskiego. Preparat zawiera etanol, sacharozę i kwas benzoesowy.

1 ml roztworu zawiera 0,5 mg chlorowodorku oksymetazoliny.

1 ml roztworu (ok. 20 kropli) zawiera 250 mg niketamidu.

Informacje o lekach dostarcza:
Pharmindex
Najpopularniejsze artykuły
Oczyszczanie płuc po rzuceniu palenia - dieta i ćwiczenia oddechowe Oczyszczanie płuc po rzuceniu palenia - dieta i ćwiczenia ...

Oczyszczenie płuc po rzuceniu palenia jest procesem długotrwałym i zależy od ilości toksyn zalegających w płucach i upośledzenia funkcji rzęsek, które odpowiadają ...

więcej

Leki przeciwgorączkowe (na gorączkę) - działanie, dawkowanie Leki przeciwgorączkowe (na gorączkę) - działanie, dawkowanie

Leki przeciwgorączkowe (na gorączkę) to leki obniżające niefizjologicznie podwyższoną temperaturę ciała. Leki przeciwgorączkowe najczęściej zawierają takie substancje, jak paracetamol czy ibuprofen. Jak ...

więcej

Tracheostomia Tracheostomia

TRACHEOSTOMIA to otwór w przedniej ścianie tchawicy, przez który wprowadza się rurkę tracheostomijną. Pozwala ona na swobodne oddychanie z pominięciem górnych dróg ...

więcej

Suchość i drapanie w gardle. Domowe sposoby na chore gardło Suchość i drapanie w gardle. Domowe sposoby na chore ...

Suchość i drapanie w gardle oraz męcząca chrypka to dolegliwości, które najczęściej pojawiają się zimą i jesienią. Aby je zlikwidować lub choć ...

więcej

Układ oddechowy: budowa i działanie Układ oddechowy: budowa i działanie

Układ oddechowy człowieka składa się z dróg oddechowych (górnych i dolnych) oraz z płuc. Zadaniem układu oddechowego jest wymiana gazowa pomiędzy organizmem ...

więcej

Zdrowa społeczność

Właściciel portalu Poradnikzdrowie.pl nie jest właścicielem Bazy Leków. Dostawca bazy leków oświadcza i informuje, że dokłada wszelkich starań, aby wszystkie opisy leków były zgodne z obowiązującym stanem wiedzy, a także oświadcza jednocześnie, że podstawowe znaczenie prawne ma zawsze ulotka dołączona do konkretnego leku, zatwierdzona przez Ministerstwo Zdrowia.