Loper

1 tabl. zawiera 2 mg chlorowodorku loperamidu; lek zawiera laktozę.

  1. Działanie
  2. Dawkowanie
  3. Wskazania
  4. Przeciwwskazania
  5. Środki ostrożności
  6. Niepożądane działanie
  7. Ciąża i laktacja
  8. Uwagi
  9. Interakcje
Nazwa Zawartość opakowania Substancja czynna Cena 100% Ost. modyfikacja
Loper 10 szt., tabl. 6,94zł 2017-10-31

Działanie

Lek hamujący perystaltykę jelit. Loperamid wiąże się z receptorami opioidowymi w ścianie jelita, wyniku czego hamuje uwalniane acetylocholiny i prostaglandyn, zmniejszając tym samym perystaltykę i wydłużając czas pasażu treści pokarmowej w jelitach. Zwiększa spoczynkowe napięcie zwieracza odbytu, jednocześnie zmniejszając natychmiastową potrzebę wypróżnienia. Ze względu na duże powinowactwo do ściany jelita i duży stopień metabolizmu związany z efektem pierwszego przejścia przez wątrobę, loperamid prawie nie przenika do krążenia ogólnego. Eliminacja zachodzi głównie na drodze oksydacyjnej N-demetylacji. Jest wydalany z kałem, w postaci metabolitów oraz postaci niezmienionej. T0,5 loperamidu wynosi 9-14 h (średnio ok. 11 h).

Dawkowanie

Doustnie. Dorośli i dzieci >6 lat. Ostra biegunka: początkowa dawka 4 mg (2 tabl.) dla dorosłych i 2 mg (1 tabl.) dla dzieci; następnie 2 mg (1 tabl.) po każdym kolejnym luźnym stolcu. Przewlekła biegunka: początkowa dawka 4 mg (2 tabl.) na dobę dla dorosłych i 2 mg (1 tabl.) na dobę dla dzieci; tę początkową dawkę należy zmodyfikować aż do momentu uzyskania 1-2 normalnych stolców na dobę, co zazwyczaj osiąga się poprzez stosowanie dawki podtrzymującej wynoszącej 2-12 mg (1-6 tabl.) na dobę. Dawka maksymalna w ostrej i przewlekłej biegunce wynosi 16 mg (8 tabl.) na dobę dla dorosłych i dzieci. U dzieci dawka musi być dostosowana do masy ciała (3 tabl./20 kg mc./dobę), ale nie więcej niż 8 tabl. na dobę. Szczególne grupy pacjentów. U osób w podeszłym wieku oraz u pacjentów z zaburzeniami czynności nerek nie jest konieczna modyfikacja dawkowania.

Wskazania

Objawowe leczenie ostrej i przewlekłej biegunki. U pacjentów z wytworzoną przetoką jelita krętego lek może być stosowany w celu zmniejszenia liczby i objętości stolców oraz zwiększenia ich konsystencji.

Przeciwwskazania

Nadwrażliwość na loperamid lub na którąkolwiek substancję pomocniczą. Dzieci w wieku megacolon) i toksycznego rozszerzenia okrężnicy (megacolon toxicum). Leczenie natychmiast przerwać w przypadku wystąpienia zaparcia, wzdęcia brzucha lub niedrożności jelit. Nie stosować jako leczenia zasadniczego u pacjentów: z ostrą czerwonką, która charakteryzuje się obecnością krwi w kale i wysoką gorączką; z ostrym rzutem wrzodziejącego zapalenia jelit; z bakteryjnym zapaleniem jelita cienkiego i okrężnicy spowodowanym chorobotwórczymi bakteriami Salmonella spp., Shigella spp. i Campylobacter spp.; z rzekomobłoniastym zapaleniem jelit, związanym z podawaniem antybiotyków o szerokim zakresie działania. W każdym przypadku, w którym możliwe jest ustalenie etiologii, gdy jest to uzasadnione (lub wskazane) należy zastosować leczenie przyczynowe

Środki ostrożności

Ostrożnie stosować u pacjentów z zaburzeniami czynności wątroby (spowolnienie metabolizmu loperamidu); uważnie obserwować, czy u pacjenta nie występują objawy toksyczności ze strony o.u.n. U pacjentów z AIDS należy przerwać podawanie leku przy pierwszych objawach wzdęcia brzucha (opisywano pojedyncze przypadki wystąpienia toksycznego rozszerzenia okrężnicy podczas stosowania loperamidu u pacjentów z AIDS z zakaźnym zapaleniem okrężnicy wywołanym zarówno przez bakterie jak i wirusy). W przypadku odwodnienia związanego z biegunką należy uzupełnić płyny i elektrolity. Ze względu na zawartość laktozy, leku nie należy stosować u pacjentów z rzadko występującą dziedziczną nietolerancją galaktozy, niedoborem laktazy typu Lapp lub zespołem złego wchłaniania glukozy-galaktozy.

Niepożądane działanie

Często: ból głowy, zawroty głowy, zatwardzenie, nudności, wzdęcia. Niezbyt często: bezsenność, ból brzucha, dolegliwości w obrębie brzucha, suchość w jamie ustnej, ból w nadbrzuszu, wymioty, niestrawność, wysypka. Rzadko: reakcja nadwrażliwości, reakcja anafilaktyczna (w tym wstrząs anafilaktyczny), reakcja anafilaktoidalna, utrata świadomości, otępienie, obniżony poziom świadomości, hipertonia, nieprawidłowa koordynacja, zwężenie źrenicy, niedrożność jelita (w tym niedrożność jelita porażenna), rozszerzenie okrężnicy (w tym toksyczne rozszerzenie okrężnicy), glossodynia - pieczenie języka (tylko po podaniu tabl. ul. rozp. w j. ust.), zwiększenie obwodu brzucha, obrzęk naczynioruchowy, wysypka pęcherzowa (w tym zespół Stevensa-Johnsona, toksyczna nekroliza naskórka oraz rumień wielopostaciowy), świąd, pokrzywka, zatrzymanie moczu, zmęczenie.

Ciąża i laktacja

Nie stwierdzono, aby loperamid wykazywał działanie teratogenne lub embriotoksyczne, jednak należy dokładnie rozważyć przewidywane korzyści terapeutyczne względem potencjalnego ryzyka związanego z podaniem leku kobietom w ciąży, szczególnie w I trymestrze. Małe ilości loperamidu przenikają do mleka kobiecego, dlatego nie zaleca się stosowania leku w okresie karmienia piersią.

Uwagi

Zachować ostrożność podczas prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn, ponieważ mogą wystąpić: zmęczenie, zawroty głowy, senność.

Interakcje

Loperamid jest substratem P-gp. Chinidyna lub rytonawir (inhibitory P-gp) zwiększają ok. 2-3-krotnie stężenie loperamidu we krwi; kliniczne znaczenie takich interakcji z loperamidem podawanym w zalecanych dawkach (2-16 mg na dobę) nie jest znane. Itrakonazol (inhibitor CYP3A4 i P-gp) zwiększa ok. 3-4-krotnie stężenie loperamidu we krwi. Gemfibrozyl (inhibitor CYP2C8) zwiększa stężenie loperamidu 2-krotnie. Skojarzenie itrakonazolu i gemfibrozylu zwiększa 4-krotnie szczytowe stężenie loperamidu i 13-krotnie całkowitą ekspozycję osocza. Wzrostom tym nie towarzyszyły objawy ze strony o.u.n. Ketokonazol (inhibitor CYP3A4 i P-gp) zwiększa 5-krotnie stężenie loperamidu we krwi. Wzrostowi nie towarzyszyło nasilone działanie farmakodynamiczne. Loperamid zwiększa 3-krotnie stężenie we krwi doustnie stosowanej desmopresyny, prawdopodobnie w związku z mniejszą ruchliwością w przewodzie pokarmowym. Oczekuje się, że leki o podobnych właściwościach farmakologicznych mogą wzmagać działanie loperamidu oraz że leki przyspieszające przejście przez przewód pokarmowy mogą hamować jego działanie.

Preparat zawiera substancję Loperamide hydrochloride.

Lek refundowany: NIE

Lista leków zawierających te same substancje czynne

1 tabl. zawiera 2 mg chlorowodorku loperamidu. Preparat zawiera laktozę.

1 tabl. zawiera 2 mg chlorowodorku loperamidu. Preparat zawiera laktozę.

1 tabl. zawiera 2 mg chlorowodorku loperamidu.

1 tabl. (liofilizat doustny) zawiera 2 mg chlorowodorku loperamidu.

1 tabl. zawiera 2 mg chlorowodorku loperamidu; lek zawiera laktozę.

Najczęściej wyszukiwane

1 amp. (2 ml) zawiera 100 mg chlorowodorku tiaminy, 100 mg chlorowodorku pirydoksyny, 1 mg cyjanokobalaminy i 20 mg chlorowodorku lidokainy.

1 ml zawiera 100 j. (około 0,58 mg) laronidazy. 1 fiolka (5 ml) zawiera 500 j. laronidazy (oraz 1,29 mmol sodu).

1 kaps. zawiera 100 mg DL-metioniny, 50 mg L-cystyny, 50 mg pantotenianu wapnia, 1,5 mg witaminy B1, 10 mg witaminy B6, 20 mg kwasu p-aminobenzoesowego, 50 mg wyciągu z prosa, 50 mg wyciągu z kiełków pszenicy, 50 mg drożdży piwnych oraz składniki mineralne w postaci chelatów: 2 mg żelaza, 2 mg cynku i 0,5 mg miedzi.

1 tabl. drażowana zawiera 50 mg (Sylimarol 35 mg) lub 100 mg (Sylimarol 70 mg) wyciągu suchego z łuski ostropestu plamistego. Preparat zawiera benzoesan sodu, sacharozę. Ponadto Sylimarol 35 mg zawiera indygotynę E 132 i żółcień chinolinową E 104.

1 tabl. zawiera 52 mg jonów magnezowych w postaci 200 mg ciężkiego węglanu magnezu. Preparat zawiera sorbitol.

1 g roztw. zawiera 1,11 mg octanu deksametazonu i 50 mg tymolu.

1 kaps. zawiera 2x109 CFU bakterii kwasu mlekowego: Lactobacillus rhamnosus R0011 i Lactobacillus helveticus R0052.

1 ml (ok. 30 kropli) roztworu zawiera 15 000 j.m. cholecalcyferolu (1 kropla zawiera ok. 500 IU cholecalcyferolu). Preparat zawiera sacharozę i alkohol benzylowy.

1 draż. zawiera 100 mg benfotiaminy i 100 mg chlorowodorku pirydoksyny. Preparat zawiera sacharozę.

1 kaps. zawiera 70 mg sylimaryny. Preparat zawiera laktozę.

Informacje o lekach dostarcza:
Pharmindex
Najpopularniejsze artykuły
Przepuklina udowa: przyczyny i objawy. Jak wygląda leczenie przepukliny udowej? Przepuklina udowa: przyczyny i objawy. Jak wygląda leczenie przepukliny ...

Przepuklina udowa to schorzenie diagnozowane głównie u kobiet, zwłaszcza tych, które już rodziły. Jeśli więc odczuwasz przewlekły dyskomfort w okolicy pachwiny, górnej ...

więcej

Zapalenie otrzewnej – przyczyny, objawy, leczenie i powikłania po zapaleniu otrzewnej Zapalenie otrzewnej – przyczyny, objawy, leczenie i powikłania po ...

Zapalenie otrzewnej to stan bezpośredniego zagrożenia życia. W związku z tym gdy pojawią się objawy zapalenia otrzewnej, nie należy podejmować prób samodzielnego ...

więcej

Zaparcia nawykowe u dorosłych - przyczyny i objawy. Jak leczyć przewlekłe zaparcia u dorosłych? Zaparcia nawykowe u dorosłych - przyczyny i objawy. Jak ...

Zaparcia nawykowe u dorosłych zazwyczaj są efektem błędów dietetycznych. Stosowanie ubogoresztkowej diety, która zawiera bardzo niewielkie ilości błonnika, powoduje osłabienie ruchów perystaltycznych ...

więcej

Brak apetytu - przyczyny zaburzenia łaknienia u dzieci i dorosłych Brak apetytu - przyczyny zaburzenia łaknienia u dzieci i ...

Przyczyny braku apetytu są różne. Zaburzenia łaknienia u dzieci często są efektem błędów żywieniowych rodziców, którym zdarza się zmuszać dzieci do jedzenia. ...

więcej

Szkorbut – objawy. Jak leczyć szkorbut? Czy jest zaraźliwy? Szkorbut – objawy. Jak leczyć szkorbut? Czy jest zaraźliwy?

Szkorbut, zwany chorobą żeglarzy , jest chorobą spowodowaną niedoborem witaminy C (kwasu askorbinowego). Szkorbut został opisany przez Hipokratesa (ok. 460 p.n.e. - ...

więcej

Zdrowa społeczność

Właściciel portalu Poradnikzdrowie.pl nie jest właścicielem Bazy Leków. Dostawca bazy leków oświadcza i informuje, że dokłada wszelkich starań, aby wszystkie opisy leków były zgodne z obowiązującym stanem wiedzy, a także oświadcza jednocześnie, że podstawowe znaczenie prawne ma zawsze ulotka dołączona do konkretnego leku, zatwierdzona przez Ministerstwo Zdrowia.