Lonquex

1 ml roztworu do wstrzykiwań zawiera 10 mg lipegfilgrastymu (1 ampułko-strzykawka (0,6 ml) zawiera 6 mg lipegfilgrastymu). Preparat zawiera sorbitol i sód.

  1. Działanie
  2. Dawkowanie
  3. Wskazania
  4. Przeciwwskazania
  5. Środki ostrożności
  6. Niepożądane działanie
  7. Ciąża i laktacja
  8. Uwagi
  9. Interakcje
Nazwa Zawartość opakowania Substancja czynna Cena 100% Ost. modyfikacja
Lonquex 1 amp.-strzyk. 0,6 ml, roztw. do wstrz. 2018-01-25

Działanie

Lek immunostymulujący tworzenie kolonii. Ludzki czynnik wzrostu dla kolonii granulocytów (G-CSF) jest glikoproteiną regulująca dojrzewanie i uwalnianie dojrzałych neutrofili czynnościowych ze szpiku kostnego. Preparat zawiera nieglikozylowany, rekombinowany, metioninowy ludzki G-CSF. Lipegfilgrastym jest postacią filgrastymu o dłuższym T0,5, z powodu zmniejszonego klirensu nerkowego. Lipegfilgrastym wiąże się z ludzkim receptorem G-CSF jak filgrastym i pegfilgrastym. Powoduje znaczące zwiększenie liczby granulocytów obojętnochłonnych we krwi obwodowej w ciągu 24 h, przy niewielkim zwiększeniu liczby monocytów i (lub) limfocytów. Stymuluje proliferację krwiotwórczych komórek progenitorowych, różnicowanie w dojrzałe komórki i uwalnianie do krwi obwodowej. Efekt ten obejmuje nie tylko linię neutrofili, ale inne jednoliniowe i wieloliniowe progenitorowe i pluripotentne krwiotwórcze komórki macierzyste. G-CSF zwiększa również aktywność przeciwbakteryjną neutrofili, w tym fagocytozę. Cmax zostaje osiągnięte po ok. 30-36 h. T0,5 wynosi około 32-62 h po pojedynczym wstrzyknięciu podskórnym. Lipegfilgrastym jest metabolizowany poprzez wewnątrz- i zewnątrzkomórkowy rozkład przez enzymy proteolityczne; jest internalizowany przez neutrofile, a następnie rozkładany w komórce przez endogenne enzymy proteolityczne.

Dawkowanie

Podskórnie (w brzuch, ramię lub udo). Leczenie preparatem powinno być rozpoczęte i nadzorowane przez lekarzy z doświadczeniem w dziedzinie onkologii lub hematologii. Zalecana dawka wynosi 6 mg lipegfilgrastymu (1 amp.-strzyk.) w każdym cyklu chemioterapii, podawana około 24 h po chemioterapii cytotoksycznej. Szczególne grupy pacjentów. Pacjenci w podeszłym wieku: nie jest konieczne dostosowanie dawki. Pacjenci z zaburzeniami czynności nerek: brak zaleceń dotyczących dawkowania. Pacjenci z zaburzeniami czynności wątroby: brak zaleceń dotyczących dawkowania. Dzieci i młodzież: nie określono dotychczas bezpieczeństwa stosowania ani skuteczności Lonquex u dzieci i młodzieży w wieku do 17 lat. Sposób podania. Samodzielne podawanie preparatu może być wykonywane tylko przez pacjentów, którzy mają silną motywację, zostali odpowiednio przeszkoleni i mają dostęp do fachowej porady. Pierwsze wstrzyknięcie powinno być wykonane pod bezpośrednim nadzorem lekarza.

Wskazania

Skrócenie czasu trwania neutropenii i zmniejszenie częstości występowania neutropenii z gorączką u dorosłych pacjentów leczonych chemioterapią cytotoksyczną z powodu nowotworów złośliwych (z wyjątkiem przewlekłej białaczki szpikowej i zespołów mielodysplastycznych).

Przeciwwskazania

Nadwrażliwość na substancję czynną lub na którąkolwiek substancję pomocniczą.

Środki ostrożności

Nie badano bezpieczeństwa stosowania i skuteczności preparatu u pacjentów otrzymujących duże dawki chemioterapeutyków. Preparatu nie należy stosować w celu zwiększenia dawki cytotoksycznych chemioterapeutyków poza ustalone schematy dawkowania. Pacjenci z nadwrażliwością na G-CSF lub pochodne są również zagrożeni wystąpieniem reakcji nadwrażliwości na lipegfilgrastym z powodu możliwej reaktywności krzyżowej - u tych pacjentów nie należy rozpoczynać leczenia lipegfilgrastymem. Większość biologicznych preparatów wywołuje pewien stopień odpowiedzi w postaci wytworzenia przeciwciał przeciwlekowych, może to prowadzić do wystąpienia działań niepożądanych lub utraty skuteczności. Jeśli pacjent nie odpowiada na leczenie, należy go poddać dalszym badaniom. Jeśli wystąpi ciężka reakcja alergiczna, należy rozpocząć odpowiednie leczenie z kilkudniową ścisłą obserwacją pacjenta. Leczenie lipegfilgrastymem nie wyklucza wystąpienia małopłytkowości i niedokrwistości, wywołanych stosowaniem chemioterapii mielosupresyjnej. Lipegfilgrastym może również powodować odwracalną małopłytkowość. Zaleca się systematyczne monitorowanie liczby płytek krwi i hematokrytu. Należy zachować szczególną ostrożność podczas podawania w monoterapii lub w skojarzeniu z chemioterapeutycznymi preparatami, o których wiadomo, że wywołują ciężką małopłytkowość. Podczas leczenia należy systematycznie oznaczać liczbę białych krwinek. Jeśli liczba białych krwinek będzie większa niż 50 x 109/l po wystąpieniu przewidywanego nadiru, należy natychmiast przerwać podawanie lipegfilgrastymu. Zwiększenie aktywności krwiotwórczej szpiku w odpowiedzi na leczenie czynnikiem wzrostu było związane z przemijającym gromadzeniem znacznika w obrazowaniu kości. Należy brać to pod uwagę podczas interpretowania wyników badań obrazowych kości. Czynnik stymulujący tworzenie kolonii granulocytów może pobudzać wzrost komórek szpikowych i niektórych komórek pozaszpikowych in vitro. Nie badano bezpieczeństwa stosowania i skuteczności preparatu u pacjentów z przewlekłą białaczką szpikową, zespołami mielodysplastycznymi lub wtórną ostrą białaczką szpikową. Z tego powodu nie należy go stosować u takich pacjentów. Należy zwrócić szczególną uwagę na odróżnienie przemiany blastycznej w przewlekłej białaczce szpikowej od ostrej białaczki szpikowej. Należy starannie monitorować wielkość śledziony (np. podczas badania lekarskiego i USG). Należy wziąć pod uwagę możliwość pęknięcia śledziony u pacjentów zgłaszających ból w lewej górnej części brzucha lub na szczycie barku. Pacjenci z naciekami w płucach lub zapaleniem płuc w niedalekiej przeszłości mogą być w grupie większego ryzyka wystąpienia śródmiąższowego zapalenia płuc. Wystąpienie takich objawów płucnych jak kaszel, gorączka i duszność w powiązaniu z objawami radiologicznymi świadczącymi o naciekach w płucach i pogorszeniem czynności płuc wraz ze zwiększeniem liczby neutrofili mogą świadczyć o rozwijającym się zespole ostrej niewydolności oddechowej (Acute Respiratory Distress Syndrome - ARDS) - w takich przypadkach należy zaprzestać stosowania preparatu i rozpocząć odpowiednie leczenie. U pacjentów, u których wystąpią objawy przesiąkania włośniczek. tj: niedociśnienie tętnicze, niedobory albumin we krwi, obrzęki i zagęszczenie krwi, należy uważnie obserwować i zapewnić standardowe leczenie objawowe, które może obejmować intensywną opiekę medyczną. U pacjentów z niedokrwistością sierpowatokrwinkową, ze stosowaniem G-CSF lub pochodnych był powiązany przełom sierpowatokrwinkowy. Należy zachować ostrożność, podając preparat pacjentom z niedokrwistością sierpowatokrwinkową, monitorować parametry kliniczne i wyniki laboratoryjne oraz brać pod uwagę ryzyko powiększenia śledziony i wystąpienia przełomu spowodowanego zamknięciem naczyń krwionośnych. W przypadku pacjentów ze zwiększonym ryzykiem wystąpienia hipokaliemii z powodu choroby zasadniczej lub jednocześnie przyjmowanych leków, zalecane jest dokładne monitorowanie stężenia potasu w surowicy i w razie potrzeby substytucja potasu. Nie określono bezpieczeństwa stosowania i skuteczności preparatu u dzieci i młodzieży do 17 lat. Ze względu na zawartość sorbitolu, nie stosować u pacjentów z rzadko występującą dziedziczną nietolerancją fruktozy. Lek zawiera mniej niż 1 mmol (23 mg) sodu na amp.-strzyk., to znaczy uznaje się go za „wolny od sodu".

Niepożądane działanie

Bardzo często: bóle mięśniowo-szkieletowe. Często: małopłytkowość, hipokaliemia, bóle głowy, reakcje skórne (rumień, wysypka), ból w klatce piersiowej. Niezbyt często: leukocytoza, reakcje nadwrażliwości (m.in. reakcje skórne, pokrzywka, obrzęk naczynioruchowy i poważne reakcje alergiczne), działania niepożądane dotyczące płuc (m.in. śródmiąższowe zapalenie płuc, obrzęk płuc, nacieki w płucach, zwłóknienie w płucach, niewydolność oddechowa, ARDS), stwardnienie i ból w miejscu wstrzyknięcia, zwiększenie aktywności fosfatazy alkalicznej i LDH we krwi. Niektórych działań niepożądanych nie obserwowano dotychczas podczas stosowania lipegfilgrastymu, ale są one ogólnie uznawane za związane z G-CSF i pochodnymi: powiększenie śledziony (zazwyczaj bezobjawowe), pęknięcie śledziony (w tym niektóre przypadki śmiertelne), przełom sierpowatokrwinkowy u pacjentów z niedokrwistością sierpowatokrwinkową, zespół przesiąkania włośniczek (na ogół dotyczyło to pacjentów z zaawansowanymi chorobami nowotworowymi, posocznicą, przyjmujących wielokrotnie chemioterapię lub pacjentów, u których wykonywano aferezę), ostra dermatoza neutrofilowa z gorączką (zespół Sweeta), zapalenie naczyń skórnych.

Ciąża i laktacja

Należy unikać stosowania preparatu w okresie ciąży. Podczas leczenia preparatem należy przerwać karmienie piersią. Badania na zwierzętach z G-CSF i pochodnymi nie wykazały szkodliwego wpływu na płodność.

Uwagi

Lek nie ma wpływu lub wywiera nieistotny wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn. W celu poprawy możliwości identyfikacji, w dokumentacji pacjenta należy wyraźnie odnotować nazwę handlową i numer serii podanego preparatu.

Interakcje

Z uwagi na możliwą wrażliwość szybko dzielących się komórek szpiku na cytotoksyczną chemioterapię, preparat należy podawać po około 24 h od podania cytotoksycznej chemioterapii. Nie badano jednoczesnego stosowania lipegfilgrastymu z jakimkolwiek chemioterapeutycznym preparatem u pacjentów. W badaniach na modelach zwierzęcych wykazano, że jednoczesne podawanie G-CSF i 5-fluorouracylu (5-FU) lub innych antymetabolitów nasila mielosupresję. Nie oceniano bezpieczeństwa stosowania i skuteczności preparatu u pacjentów otrzymujących chemioterapię związaną z opóźnioną mielosupresją, np. pochodne nitrozomocznika. Nie przeprowadzono swoistych badań dotyczących możliwości interakcji z litem, który również powoduje nasilenie uwalniania neutrofili. Brak jest dowodów, by taka interakcja była szkodliwa.

Preparat zawiera substancję Lipegfilgrastim.

Lek refundowany: NIE

Lista leków zawierających te same substancje czynne

1 ml roztworu do wstrzykiwań zawiera 10 mg lipegfilgrastymu (1 ampułko-strzykawka (0,6 ml) zawiera 6 mg lipegfilgrastymu). Preparat zawiera sorbitol i sód.

Najczęściej wyszukiwane

1 tabl. zawiera: 0,215 ml alkoholowo - wodnego wyciągu (1:11) odpowiadającego: 10 mg korzenia dzikiego indygo, 7,5 mg korzenia jeżówki purpurowej oraz 2 mg ziela żywotnika zachodniego. Preparat zawiera laktozę i sacharozę.

1 fiolka zawiera 0,1 mg tryptoreliny w postaci octanu.

1 implant zawiera 10,8 mg gosereliny (w postaci octanu).

1 kaps. zawiera 150 mg cerytynibu.

1 ml zawiesiny zawiera 40 mg octanu megestrolu w postaci zmikronizowanej. Preparat zawiera sacharozę.

1 amp.-strzyk. z proszkiem do sporządzania roztworu do wstrzykiwań zawiera 7,5 mg, 22,5 mg lub 45 mg octanu leuproreliny.

1 tabl. powl. zawiera 1 mg anastrozolu. Preparat zawiera laktozę.

1 fiolka proszku zawiera 38,5 µg blinatumomabu. Po rozpuszczeniu w wodzie do wstrzykiwań końcowe stężenie blinatumomabu wynosi 12,5 µg/ml.

1 ml koncentratu do sporządzania roztworu do infuzji zawiera 6 mg paklitakselu; lek zawiera etanol (391 mg/ml) oraz polioksylenowany olej rycynowy, tj. rycynooleinian makrogologlicerolu (527 mg/ml).

1 tabl. zawiera 2,5 mg, 5 mg lub 10 mg metotreksatu.

Informacje o lekach dostarcza:
Pharmindex
Najpopularniejsze artykuły
Chłoniak: przyczyny, objawy, rodzaje, leczenie Chłoniak: przyczyny, objawy, rodzaje, leczenie

Chłoniaki to nowotwory złośliwe wywodzące się z białych krwinek. Objawy chłoniaków bywają niespecyficzne: mogą nimi być np. uczucie zmęczenia, nocne poty czy ...

więcej

Młodzieńcza białaczka mielomonocytowa (JMML) - przyczyny, objawy i leczenie Młodzieńcza białaczka mielomonocytowa (JMML) - przyczyny, objawy i leczenie

Młodzieńcza białaczka mielomonocytowa (JMML) to rzadki rodzaj białaczki, który występuje u niemowląt i małych dzieci, z reguły u tych poniżej 2. roku ...

więcej

Ostra białaczka szpikowa (AML) - przyczyny, objawy i leczenie Ostra białaczka szpikowa (AML) - przyczyny, objawy i leczenie

Ostra białaczka szpikowa (AML - acute myeloid leukemia) to nowotwór układu krwiotwórczego, który w większości przypadków dotyka dorosłych. Ryzyko jej rozwoju zwiększa ...

więcej

Białaczka u niemowląt - przyczyny, objawy i leczenie Białaczka u niemowląt - przyczyny, objawy i leczenie

Białaczka u niemowląt to rzadko występująca, ale bardzo złośliwa choroba nowotworowa układu krwiotwórczego. Białaczka niemowlęca cechuje się znacznym zaawansowaniem choroby już w ...

więcej

Białaczka włochatokomórkowa: przyczyny, objawy, leczenie Białaczka włochatokomórkowa: przyczyny, objawy, leczenie

Białaczka włochatokomórkowa (hairy cell leukemia - HCL) to rzadka odmiana przewlekłej białaczki limfocytowej. Nie ma leku powodującego wyleczenie z białaczki włochatokomórkowej, ale ...

więcej

Zdrowa społeczność

Właściciel portalu Poradnikzdrowie.pl nie jest właścicielem Bazy Leków. Dostawca bazy leków oświadcza i informuje, że dokłada wszelkich starań, aby wszystkie opisy leków były zgodne z obowiązującym stanem wiedzy, a także oświadcza jednocześnie, że podstawowe znaczenie prawne ma zawsze ulotka dołączona do konkretnego leku, zatwierdzona przez Ministerstwo Zdrowia.