Lincocin®

1 kaps. zawiera 500 mg linkomycyny w postaci chlorowodorku. Preparat zawiera laktozę.

  1. Działanie
  2. Dawkowanie
  3. Wskazania
  4. Przeciwwskazania
  5. Środki ostrożności
  6. Niepożądane działanie
  7. Ciąża i laktacja
  8. Uwagi
  9. Interakcje
Nazwa Zawartość opakowania Substancja czynna Cena 100% Ost. modyfikacja
Lincocin® 12 szt., kaps. 17,32zł 2017-10-31

Działanie

Antybiotyk linkozamidowy. W zależności od stężenia leku i wrażliwości drobnoustroju linkomycyna działa bakteriostatycznie lub bakteriobójczo. Drobnoustroje wrażliwe na linkomycynę - beztlenowe bakterie Gram-dodatnie: Actinomyces spp., Propionibacterium spp., Eubacterium spp., Peptococcus spp., Peptostreptococcus spp.; paciorkowce mikroaerofilne; tlenowe bakterie Gram-dodatnie: gronkowce, paciorkowce (z wyjątkiem Streptococcus faecalis) i pneumokoki. Drobnoustroje umiarkowanie wrażliwe - beztlenowe bakterie Gram-ujemne: Bacteriodes spp., Fusobacterium spp.; beztlenowe bakterie Gram-dodatnie: Clostridium spp. Drobnoustroje niewrażliwe lub słabo wrażliwe - Streptococcus faecalis, Neisseria spp., większość szczepów Haemophilus influenzae, Pseudmonas spp. i inne bakterie Gram-ujemne. Linkomycyna wykazuje oporność krzyżową z klindamycyną (bezwzględna oporność krzyżowa) oraz z makrolidami (erytromycyna, oleandomycyna, spiramycyna). Badania wskazują, że linkomycyna nie wykazuje działania antygenowego u osób uczulonych na penicyliny. Linkomycyna przyjęta przed posiłkiem wchłania się w 20-30%, osiągając maksymalne stężenie we krwi w ciągu 2-4 h. Wartość ta jest około 50% mniejsza, gdy lek jest przyjmowany z pokarmem. Stężenie terapeutyczne, przekraczające MIC dla większości drobnoustrojów utrzymuje się we krwi przez 6-8 h. Lek dobrze przenika do narządów i tkanek, w tym do kości. Słabo przenika do płynu mózgowo-rdzeniowego, jednak w przypadku zapalenie opon mózgowo-rdzeniowych obserwowano stężenia leku rzędu 40% stężenia we krwi. Przenika przez barierę łożyska i do mleka kobiecego. Linkomycyna jest metabolizowany w wątrobie. T0,5 wynosi ok. 5 h. U pacjentów z zaburzeniami czynności wątroby lub nerek T0,5 może się wydłużać. Antybiotyk jest wydalany głównie z żółcią i w małych ilościach z moczem. Hemodializa i dializa otrzewnowa nie usuwają linkomycyny z krwi.

Dawkowanie

Doustnie. Dorośli: 500 mg trzy razy na dobę (co 8 h); w ciężkich zakażeniach 500 mg cztery razy na dobę (co 6 h). W zakażeniach paciorkowcami β-hemolizującymi czas leczenia wynosi co najmniej 10 dni. Szczególne grupy pacjentów. U pacjentów z zaburzeniami czynności nerek lub wątroby częstotliwość dawkowania powinna być zmniejszona; u pacjentów z ciężką niewydolnością nerek podaje się dawkę wynoszącą 25-30% zwykle stosowanej dawki. Preparat nie jest zalecany do stosowania u dzieci z powodu niemożności precyzyjnego dawkowania kapsułek. Sposób podania. Preparat należy przyjmować 1-2 h przed posiłkiem lub po posiłku.

Wskazania

Ciężkie zakażenia wywołane przez wrażliwe bakterie beztlenowe, a także zakażenie wywołane przez wrażliwe paciorkowce lub gronkowce, gdy zastosowanie innych antybiotyków jest niewłaściwe lub przeciwwskazane lub gdy leczenie innymi antybiotykami jest nieskuteczne: zakażenia górnych dróg oddechowych, w tym zapalenie migdałków podniebiennych, zapalenie ucha środkowego; zakażenia dolnych dróg oddechowych, w tym zachłystowe zapalenie płuc, ropniak opłucnej i ropień płuca; zakażenia skóry i tkanek miękkich; zakażenia kości i stawów, w tym zapalenie szpiku kostnego; posocznica. Z uwagi na ryzyko wystąpienia działań niepożądanych (rzekomobłoniaste zapalenie jelit), należy zawsze rozważyć możliwość podania zamiast linkomycyny antybiotyku z innej grupy. Podejmując decyzję o leczeniu preparatem należy uwzględnić oficjalne zalecenia dotyczące stosowania leków przeciwbakteryjnych.

Przeciwwskazania

Nadwrażliwość na linkomycynę, klindamycynę lub na którąkolwiek substancję pomocniczą.

Środki ostrożności

Nie stosować w zapaleniu opon mózgowo-rdzeniowych z powodu niewystarczającego stężenia leku w płynie mózgowo-rdzeniowym. Ostrożnie stosować u pacjentów z chorobami układu pokarmowego w wywiadzie (zwłaszcza po przebytym zapaleniu jelita grubego), z ciężkimi zaburzeniami czynności nerek lub wątroby oraz z występującymi jednocześnie zaburzeniami metabolicznymi (podczas stosowania dużych dawek linkomycyny należy monitorować stężenie leku we krwi, ponieważ T0,5 leku w osoczu może być 2 do 3 razy dłuższy), z chorobami atopowymi, z nadwrażliwością na penicylinę oraz u pacjentów, którym podawane są leki blokujące przewodnictwo nerwowo-mięśniowe. Podczas długotrwałego leczenia należy regularnie kontrolować czynność wątroby i nerek. Wskazaniem do odstawienia preparatu jest pojawienie się ciężkiej i długotrwałej biegunki, która może być objawem rzekomobłoniastego zapalenia jelit; natychmiast po ustaleniu rozpoznania tej choroby należy wdrożyć odpowiednie leczenie (metronidazol, a w ciężkich przypadkach - wankomycynę). Reakcje z nadwrażliwości występowały u pacjentów nadwrażliwych na penicylinę. Stosowanie antybiotyków, w tym linkomycyny, może powodować nadmierny wzrost niewrażliwych drobnoustrojów, zwłaszcza drożdżaków. W razie wystąpienia ciężkiej reakcji anafilaktycznej konieczne jest natychmiastowe leczenie doraźne z zastosowaniem adrenaliny, tlenu i steroidów w postaci dożylnej. Jeśli to wskazane, należy udrożnić drogi oddechowe, ewentualnie wykonać intubację. Preparat zawiera laktozę i nie powinien być stosowany u pacjentów z rzadko występującą dziedziczną nietolerancją galaktozy, niedoborem laktazy typu Lapp lub zespołem złego wchłaniania glukozy-galaktozy.

Niepożądane działanie

Często: biegunka, nudności, wymioty. Niezbyt często: zakażenia pochwy, wysypka, pokrzywka. Rzadko: świąd. Częstość nieznana: rzekomobłoniaste zapalenie jelit, zakażenie bakterią Clostridium difficile; pancytopenia, agranulocytoza, niedokrwistość aplastyczna, neutropenia, leukopenia, plamica małopłytkowa; reakcje anafilaktyczne, obrzęk naczynioruchowy, zespół choroby posurowiczej; zatrzymanie krążenia i oddechu (raportowano rzadkie przypadki po zbyt szybkim podaniu dożylnym); niedociśnienie (po podaniu pozajelitowym, zwłaszcza po zbyt szybkim), zakrzepowe zapalenie żył (zdarzenie zaraportowano po podaniu dożylnym); zapalenie błony śluzowej przełyku (zdarzenie zaraportowano po podaniu doustnym), dolegliwości w obrębie jamy brzusznej; żółtaczka, nieprawidłowe wyniki badań czynności wątroby; zespół Stevensa-Johnsona, pęcherzowe zapalenie skóry, złuszczające zapalenie skóry, rumień wielopostaciowy; jałowy ropień w miejscu podania infuzji (zdarzenia zaraportowano po podaniu domięśniowym), stwardnienie w miejscu podania (zdarzenia zaraportowano po podaniu domięśniowym), ból w miejscu podania (zdarzenia zaraportowano po podaniu domięśniowym), podrażnienie w miejscu podania (zdarzenia zaraportowano po podaniu domięśniowym).Mogą wystąpić: , ból i dyskomfort w jamie brzusznej, biegunka, zapalenie błony śluzowej przełyku, neutropenia, leukopenia, agranulocytoza, plamica małopłytkowa, niedokrwistość aplastyczna, pancytopenia, świąd, wykwity plamiste, pokrzywka, zapalenie błony śluzowej pochwy, pęcherzowe zapalenie skóry, żółtaczka, nieprawidłowe wyniki testów czynnościowych wątroby (zwłaszcza zwiększenie aktywności aminotransferaz we krwi), obrzęk naczynioruchowy, choroba posurowicza, rumień wielopostaciowy, niekiedy przypominający zespół Stevensa-Johnsona, ciężkie reakcje anafilaktyczne, zmniejszenie ciśnienia tętniczego krwi, zatrzymanie krążenie i oddechu. Stosowanie linkomycyny może powodować nadmierny wzrost niewrażliwych drobnoustrojów, zwłaszcza drożdżaków. Może także wystąpić rzekomobłoniaste zapalenie jelit.

Ciąża i laktacja

Lek można stosować w okresie ciąży tylko wówczas, gdy jest to konieczne. Nie stosować w okresie karmienia piersią. W badaniach przeprowadzonych u zwierząt, preparat nie wykazywał wpływu na płodność. Brak danych klinicznych dotyczących wpływu leku na płodność u ludzi.

Uwagi

Podczas długotrwałego leczenia należy regularnie kontrolować czynność wątroby i nerek.

Interakcje

Linkomycyna wykazuje antagonizm w stosunku do antybiotyków makrolidowych (nie stosować łącznie). Może nasilać działanie leków blokujących przewodnictwo nerwowo-mięśniowe. Preparaty zawierające kaolin i pektynę hamują wchłanianie linkomycyny (należy je przyjmować co najmniej 2 h przed lub 3-4 h po przyjęciu linkomycyny). Wykazuje oporność krzyżową z klindamycyną.

Preparat zawiera substancję Lincomycin.

Lek refundowany: NIE

Lista leków zawierających te same substancje czynne

1 ampułka (2 ml) zawiera 600 mg linkomycyny w postaci jednowodnego chlorowodorku. Preparat zawiera alkohol benzylowy.

1 kaps. zawiera 500 mg linkomycyny w postaci chlorowodorku. Preparat zawiera laktozę.

1 ml roztworu zawiera 300 mg linkomycyny w postaci chlorowodorku. Roztwór zawiera alkohol benzylowy.

Najczęściej wyszukiwane

1 fiolka zawiera 500 mg imipenemu (w postaci jednowodzianu) oraz 500 mg cylastatyny (w postaci soli sodowej); lek zawiera sód: 37,5 mg w 1 fiolce.

1 dawka (0,5 ml) zawiera nie mniej niż 5 j.m. toksoidu błoniczego adsorbowanego na wodorotlenku glinu.

1 fiolka zawiera 250 mg acyklowiru w postaci soli sodowej.

1 tabl. powl. zawiera 250 mg, 500 mg lub 875 mg amoksycyliny w postaci trójwodzianu oraz 125 mg kwasu klawulanowego w postaci soli potasowej. Po rozpuszczeniu w wodzie - 5 ml zawiesiny zawiera 400 mg amoksycyliny w postaci trójwodzianu i 57 mg kwasu klawulanowego w postaci soli potasowej. 1 saszetka granulatu do sporz. zaw. doustnej zawiera 875 mg amoksycyliny w postaci trójwodzianu oraz 125 mg kwasu klawulanowego w postaci soli potasowej; granulat zawiera aspartam. 1 tabl. do sporz. zawiesiny doustnej/ulegająca rozpadowi w jamie ustnej (QUICKTAB) zawiera 500 mg lub 875 mg amoksycyliny w postaci trójwodzianu oraz 125 mg kwasu klawulanowego w postaci soli potasowej; tabl. QUICKTAB zawierają aspartam i olej rycynowy.

1 tabl. zawiera 100 mg, 400 mg lub 800 mg sulfametoksazolu i odpowiednio 20 mg, 80 mg lub 160 mg trimetoprimu. Preparat zawiera parahydroksybenzoesan metylu i parahydroksybenzoesan propylu.

1 dawka 2 ml szczepionki doustnej zawiera: nie mniej niż 2,2 x 106 IU rotawirusa typu G1, nie mniej niż 2,8 x 106 IU rotawirusa typu G2, nie mniej niż 2,2 x 106 IU rotawirusa typu G3, nie mniej niż 2,0 x 106 IU rotawirusa typu G4, nie mniej niż 2,3 x 106 IU rotawirusa typu P1A[8]. Preparat zawiera sacharozę.

1 dawka (0,5 ml) po rekonstytucji zawiera: nie mniej niż 30 j.m. toksoidu błoniczego adsorbowanego na wodorotlenku glinu; nie mniej niż 40 j.m. toksoidu tężcowego adsorbowanego na wodorotlenku glinu; antygeny Bordatella pertusis (25 µg toksoidu krztuścowego adsorbowanego na wodorotlenku glinu, 25 µg hemaglutyniny włókienkowej adsorbowanej na wodorotlenku glinu, 8 µg pertaktyny adsorbowanej na wodorotlenku glinu); inaktywowany poliowirus - 40 j. antygenu D wirusa polio typ 1 (szczep Mahoney namnażany w hodowli komórek Vero), 8 j. antygenu D wirusa polio typ 2 (szczep MEF-1 namnażany w hodowli komórek Vero), 32 j. antygenu D wirusa polio typ 3 (szczep Saukett namnażany w hodowli komórek Vero); 10 µg polisacharydu Haemophilus influenzae typ b (fosforanu polirybozylorybitolu), związanego z około 20-40 µg toksoidu tężcowego jako nośnikiem białkowym.

1 kaps. zawiera 50, 100, 150 lub 200 mg flukonazolu; kaps. zawierają laktozę. 1 ml syropu zawiera 5 mg flukonazolu; syrop zawiera sacharozę i glicerol.

5 ml zawiesiny zawiera 200 mg sulfametoksazolu i 40 mg trimetoprimu. Lek zawiera maltitol oraz p-hydroksybenzoesany.

1 fiolka zawiera 1g cefazoliny w postaci soli sodowej.

Informacje o lekach dostarcza:
Pharmindex
Najpopularniejsze artykuły
Grypa u dzieci - objawy, przyczyny i leczenie Grypa u dzieci - objawy, przyczyny i leczenie

Grypa u dzieci to jedna na najczęstszych chorób wirusowych układu oddechowego. Przyczyną choroby jest wirus grypy, który wywołuje dokuczliwe objawy. W tym ...

więcej

Domowe syropy NA KASZEL - przepisy na syropy własnej roboty Domowe syropy NA KASZEL - przepisy na syropy własnej ...

Przepisy na domowe syropy na kaszel, zarówno ten suchy, jak i mokry, są przekazywane z pokolenia na pokolenie. Nic dziwnego - syropy ...

więcej

Zioła na przeziębienie dla dzieci i dorosłych [PRZEPISY] Zioła na przeziębienie dla dzieci i dorosłych [PRZEPISY]

Zioła na przeziębienie to naturalne specyfiki, dzięki którym szybko można zwalczyć infekcję. Zioła na przeziębienie to zioła napotne, przeciwgorączkowe, które łagodzą katar ...

więcej

Zapalenie migdałków – przyczyny, objawy, leczenie Zapalenie migdałków – przyczyny, objawy, leczenie

Zapalenie migdałków wiąże się z silnym bólem gardła utrudniającym przełykanie, osłabieniem i gorączką. Preparaty stosowane w leczeniu zapalenia migdałków powinny z jednej ...

więcej

Ból gardła przy przełykaniu śliny – przyczyny i leczenie Ból gardła przy przełykaniu śliny – przyczyny i leczenie

Ból gardła spowodowany jest najczęściej zakażeniami górnych dróg oddechowych. Szczególnie doskwiera nam on przy przełykaniu – przeczytaj, jakie są tego przyczyny i ...

więcej

Zdrowa społeczność

Właściciel portalu Poradnikzdrowie.pl nie jest właścicielem Bazy Leków. Dostawca bazy leków oświadcza i informuje, że dokłada wszelkich starań, aby wszystkie opisy leków były zgodne z obowiązującym stanem wiedzy, a także oświadcza jednocześnie, że podstawowe znaczenie prawne ma zawsze ulotka dołączona do konkretnego leku, zatwierdzona przez Ministerstwo Zdrowia.