Lignocainum Jelfa

1 g żelu zawiera 20 mg chlorowodorku lidokainy. Preparat zawiera parahydroksybenzoesan metylu i parahydroksybenzoesan propylu.

  1. Działanie
  2. Dawkowanie
  3. Wskazania
  4. Przeciwwskazania
  5. Środki ostrożności
  6. Niepożądane działanie
  7. Ciąża i laktacja
  8. Uwagi
  9. Interakcje
Nazwa Zawartość opakowania Substancja czynna Cena 100% Ost. modyfikacja
Lignocainum Jelfa typ U - tuba 30 g, żel 32,72zł 2017-10-31

Działanie

Preparat stosowany do znieczulania miejscowego, nasiękowego błony śluzowej lub skóry. W działaniu miejscowym lidokaina nie drażni tkanek i nie rozszerza naczyń krwionośnych. Ze względu na dużą lepkość i niskie napięcie powierzchniowe żelu, znacznie zmniejsza się współczynnik tarcia między błoną śluzową  a dotykającymi ją narzędziami medycznymi. Początek działania preparatu występuje po 2-3 min. od aplikacji. Działanie utrzymuje się przez ok. 30-60 min. Lidokaina wchłania się do krążenia ogólnego, najszybciej z błon śluzowych. Lidokaina ulega dystrybucji we wszystkich tkankach, przechodzi przez barierę krew-mózg i barierę łożyskową. Stopień wiązania z białkami krwi zależy od stężenia w osoczu. Z białkami krwi wiąże się w 33-66%. T0,5 w fazie eliminacji u dorosłych wynosi 1,4-2,2 h. U pacjentów z niewydolnością wątroby lub niewydolnością serca i noworodków ulega on wydłużeni do 5 h. Lidokaina w 90% metabolizowana jest w wątrobie, częściowo do aktywnych metabolitów. Jeden z metabolitów pośrednich wykazuje działanie antyarytmiczne i wpływ drgawkotwórczy na OUN.

Dawkowanie

Anestezjologia i laryngologia: przed zabiegami laryngologicznymi żel wprowadza się na błony śluzowe przez pędzlowanie. Urologia: celem znieczulenia cewki moczowej żel wprowadza się (z użyciem jałowej kaniuli) do światła cewki, w ilości ok. 15-20 ml, aż do uczucia wypełnienia cewki. W mężczyzn zaciska się ujście cewki moczowej na 5 min. Po tym okresie zdejmuje się zacisk i przystępuje do zabiegu. Po użyciu zarówno kaniula urologiczna jak i kontaktujący sie z nią żel  przestają być jałowe i dlatego nie należy ich powtórnie stosować. Lidokaina łatwo wchłania się z błon śluzowych. W przypadku stosowania u dzieci, pacjentów z małą masą ciała, osłabionych, w podeszłym wieku lub w przypadku stosowania dużych dawek wskazane jest wyliczenie dawki w zależności od masy ciała. Nie należy przekraczać dawki 3 mg/kg mc.

Wskazania

Żel typu A stosowany w anestezjologii i laryngologii: do pokrywania rurek intubacyjnych i tracheotomijnych, sond żołądkowych, zgłębników. Do powierzchniowego znieczulania błon śluzowych nosa, jamy nosowo-gardłowej przed wziernikowaniem krtani, operacją polipów przewodów nosowych, usunięciem przerosłego migdałka gardłowego. Jako wstępne znieczulenie do intubacji osób przytomnych. Żel typu U stosowany w urologii: do znieczulania cewki moczowej przed zabiegami (cewnikowanie pęcherza moczowego, cystoskopia, kruszenie kamieni w pęcherzu moczowym, elektrokoagulacja brodawczaka pęcherza moczowego, rozszerzenie zwężenia cewki moczowej); jałowa kaniula zakładana na tubę umożliwia podanie żelu bezpośrednio do cewki moczowej. Do pokrywania powierzchni narzędzi (cewniki, cystoskopy).

Przeciwwskazania

Nadwrażliwość na substancję czynną lub inne leki miejscowo znieczulające o budowie amidowej oraz którąkolwiek substancję pomocniczą.

Środki ostrożności

Nie należy stosować żelu do smarowania metalowego usztywniacza rurki dotchawiczej. Należy uważać, aby lidokaina nie dostała się do światła rurki tracheotomijnej. Ostrożnie stosować u osób leczonych trójcyklicznymi lekami przeciwdepresyjnymi lub innymi inhibitorami MAO. Lidokainę należy stosować bardzo ostrożnie na zakażoną lub uszkodzoną błonę śluzową. Należy stosować najniższe skuteczne dawki w celu uniknięcia dużego stężenia lidokainy we krwi i ciężkich działań niepożądanych. Preparaty zawierające lidokainę należy stosować ostrożnie u pacjentów z chorobami serca i zaburzeniami ze strony układu krążenia. Ze względu na zawartość parahydroksybenzoesanu metylu i parahydroksybenzoesanu propylu, preparat może powodować reakcje alergiczne (możliwe reakcje typu późnego) i wyjątkowo skurcz oskrzeli.

Niepożądane działanie

Lidokaina po podaniu miejscowym może być przyczyną reakcji uczuleniowych oraz po wchłonięciu, działań ogólnoustrojowych. Wystąpienie i nasilenie działań ogólnoustrojowych zależy od stężenia lidokainy w surowicy, stanu ogólnego pacjenta, wydolności wątroby, wieku, masy ciała, ewentualnych chorób serca i nadczynności tarczycy. Zaburzenia serca: bradykardia, zapaść sercowo-naczyniowa prowadząca do zatrzymania akcji serca. Zaburzenia naczyniowe: zmniejszenie ciśnienia krwi. Zaburzenia układu nerwowego: zawroty głowy, parastezje. Senność po podaniu lidokainy jest zwykle wczesnym objawem jej dużego stężenia we krwi (np. w wyniku bardzo szybkiego wchłonięcia). Zaburzenia psychiczne: pobudzenie, niepokój, dezorientacja. Zaburzenia skóry i tkanki podskórnej: zmiany skórne, pokrzywka, obrzęki. Zaburzenia układu immunologicznego: reakcje anafilaktyczne.

Ciąża i laktacja

W okresie ciąży i lek może być stosowany wyłącznie po rozważeniu korzyści wynikających z jego zastosowania i ryzyka związanego ze stosowaniem. Lidokaina stosowana w dawkach terapeutycznych w znikomej ilości przenika do mleka matki i nie powinna mieć wpływu na dziecko karmione piersią. Należy zachować ostrożność podczas stosowania lidokainy u kobiet karmiących piersią.

Uwagi

Preparat może wywierać niewielki wpływ na prowadzenie pojazdów i obsługiwanie maszyn.

Interakcje

Lidokaina nasila działanie leków zwiotczających mięśnie poprzecznie prążkowane. Osłabia działanie sulfonamidów.

Preparat zawiera substancję Lidocaine hydrochloride.

Lek refundowany: NIE

Lista leków zawierających te same substancje czynne

1 g preparatu zawiera: 50 mg suchego wyciągu z kory kasztanowca i 5 mg chlorowodorku lidokainy.

1 tabl. do ssania zawiera: 1,5 mg chlorku cetylopirydyniowego, 1 mg chlorowodorku lidokainy i 17,42 mg glukonianu cynku (co odpowiada 2,5 mg jonów cynku); tabl. zawierają aspartam i mannitol. 1 ml aerozolu zawiera: 2,9 mg chlorku cetylopirydyniowego, 1,96 mg chlorowodorku lidokainy i 25,6 mg cynku glukonianu (co odpowiada 3,7 mg jonów cynku); aerozol zawiera etanol.

10 g żelu zawiera: 1500 mg nalewki z rumianku, 34 mg chlorowodorku lidokainy, 32 mg eteru laurylowego makrogolu. Preparat zawiera glikol propylenowy, sorbitol oraz maksymalnie 9,5% etanolu.

1 g żelu zawiera 3,3 mg chlorowodorku lidokainy i 1 mg chlorku cetylopirydyniowego. Preparat zawiera sorbitol, etanol i sód.

Xylodont 2% z adrenalina 1:50 000: 1 ml roztworu zawiera 20 mg chlorowodorku lidokainy i 0,02 mg adrenaliny w postaci winianu (1 wkład 1,8 ml zawiera 36 mg chlorowodorku lidokainy i 0,036 mg adrenaliny w postaci winianu). Xylodont 2% z adrenalina 1:80 000: 1 ml roztworu zawiera 20 mg chlorowodorku lidokainy i 0,0125 mg adrenaliny w postaci winianu (1 wkład 1,8 ml zawiera 36 mg chlorowodorku lidokainy i 0,0225 mg adrenaliny w postaci winianu). Xylodont 2% z adrenalina 1:100 000: 1 ml roztworu zawiera 20 mg chlorowodorku lidokainy i 0,01 mg adrenaliny w postaci winianu (1 wład 1,8 ml zawiera 36 mg chlorowodorku lidokainy i 0,018 mg adrenaliny w postaci winianu).

1 g kremu zawiera 50 mg tribenozydu i 20 mg chlorowodorku lidokainy. Preparat zawiera: alkohol cetylowy, parahydroksybenzoesan metylu, parahydroksybenzoesan propylu.

1 pastylka zawiera 2 mg chlorowodorku lidokainy, 0,60 mg amylometakrezolu, 1,20 mg alkoholu 2,4-dichlorobenzylowego. Ponadto pastylka o smaku miętowym zawiera sacharozę i glukozę; pastylka o smaku miodowo-cytrynowym zawiera sacharozę, glukozę i żółcień pomarańczową; pastyla o smaku pomarańczowym zawiera sacharozę i glukozę, zółcień pomarańczową i czerwień koszenilową.

1 ampułka 2 ml zawiera 40 mg lidokainy i 0,05 mg L-noradrenaliny.

1 tabl. do ssania zawiera 1 mg chlorku benzoksoniowego i 1 mg chlorowodorku lidokainy; tabl. zawierają sorbitol. 1 ml roztworu zawiera 2 mg chlorku benzoksoniowego i 1,5 mg chlorowodorku lidokainy; aerozol zawiera etanol.

100 g żelu zawiera 0,5 g chlorowodorku lidokainy. Preparat zawiera sorbitol, glikol propylenowy, parahydroksybenzoesan metylu oraz propylu.

Najczęściej wyszukiwane

1 tabl. zawiera 300 mg kwasu acetylosalicylowego, 100 mg etoksybenzamidu oraz 50 mg kofeiny.

Bilobil. 1 kaps. zawiera 40 mg wyciągu suchego z liści miłorzębu japońskiego (35-67:1), standaryzowanego na zawartość glikozydów flawonowych (24-29%), terpenów laktonowych (6-9%) i bilobalidu; kaps. zawierają laktozę. Bilobil Forte. 1 kaps. zawiera 80 mg wyciągu suchego z liści miłorzębu japońskiego, co odpowiada: 17,6-21,6 mg flawonoidów w postaci glikozydów flawonowych; 2,24-2,72 mg ginkgolidów A, B i C; 2,08-2,56 mg bilobalidu; kaps. Forte zawierają laktozę oraz glukozę. Bilobil Intense. 1 kaps. zawiera 120 mg wyciągu suchego z liści miłorzębu japońskiego (35-67:1), co odpowiada: 26,4-32,4 mg flawonoidów w postaci glikozydów flawonowych; 3,36 do 4,08 mg (6%) - 7,2 mg ginkgolidów A, B, C; 3,12-3,84 mg bilobalidu; kaps. Intense zawierają laktozę oraz glukozę.

1 tabl. zawiera 300 mg lub 500 mg paracetamolu.

1 tabl. zawiera 500 mg kwasu acetylosalicylowego (ASA) i 50 mg kofeiny.

1 tabl. zawiera 250 mg lub 100 mg (mite) lewodopy i 25 mg karbidopy.

1 fiolka (1,3 ml) zawiera 9,75 mg arypiprazolu.

1 tabl. zawiera 300 mg kwasu acetylosalicylowego, 100 mg etenzamidu, 50 mg kofeiny. Preparat zawiera laktozę.

1 kaps. twarda zawiera 300 mg paracetamolu, 5 mg chlorowodorku fenylefryny i 25 mg kofeiny.

1 tabl. powl. zawiera 800 mg lub 1,2 g piracetamu. 1 ml roztworu doustnego zawiera 200 mg lub 333 mg piracetamu.

Informacje o lekach dostarcza:
Pharmindex
Najpopularniejsze artykuły
Stwardnienie zanikowe boczne (SLA, ALS): przyczyny, objawy i leczenie Stwardnienie zanikowe boczne (SLA, ALS): przyczyny, objawy i leczenie

Stwardnienie zanikowe boczne (SLA, ALS) to postępująca choroba neurologiczna. Jej istotą jest porażenie neuronów ruchowych, które prowadzi do stopniowego upośledzenia funkcji wszystkich ...

więcej

Choroby nerwowo-mięśniowe: podział, objawy i leczenie Choroby nerwowo-mięśniowe: podział, objawy i leczenie

Choroby nerwowo-mięśniowe doprowadzają do nieprawidłowej czynności nerwów oraz mięśni. Objawy choroby nerwowo-mięśniowej to zarówno osłabienie siły mięśniowej czy zaniki mięśni, jak również ...

więcej

Komórki macierzyste w leczeniu porażenia mózgowego i autyzmu Komórki macierzyste w leczeniu porażenia mózgowego i autyzmu

Komórki macierzyste z krwi pępowinowej już od kilkudziesięciu lat są standardową terapią w leczeniu ponad 80 ciężkich chorób. Najnowsze badania wykazały, że ...

więcej

Parkinsonizm (zespół parkinsonowski) - przyczyny, objawy i leczenie Parkinsonizm (zespół parkinsonowski) - przyczyny, objawy i leczenie

Parkinsonizm (zespół parkinsonowski) to zespół objawów charakterystycznych dla choroby Parkinsona, które mogą się pojawić nie tylko w przebiegu tej choroby, lecz także ...

więcej

Wgłobienie mózgu: przyczyny, objawy, leczenie Wgłobienie mózgu: przyczyny, objawy, leczenie

Wgłobienie mózgu polega na nieprawidłowym przemieszczeniu tkanki nerwowej w obrębie czaszki. W zależności od tego, które dokładnie części mózgowia i w jakie ...

więcej

Zdrowa społeczność

Właściciel portalu Poradnikzdrowie.pl nie jest właścicielem Bazy Leków. Dostawca bazy leków oświadcza i informuje, że dokłada wszelkich starań, aby wszystkie opisy leków były zgodne z obowiązującym stanem wiedzy, a także oświadcza jednocześnie, że podstawowe znaczenie prawne ma zawsze ulotka dołączona do konkretnego leku, zatwierdzona przez Ministerstwo Zdrowia.