Levosert

System terapeutyczny domaciczny zawiera 52 mg lewonorgestrelu. Uwalniana początkowo dawka lewonorgestrelu wynosi około 20 µg na dobę, pomniejszona do około 12 µg na dobę po 3 latach.

  1. Działanie
  2. Dawkowanie
  3. Wskazania
  4. Przeciwwskazania
  5. Środki ostrożności
  6. Niepożądane działanie
  7. Ciąża i laktacja
  8. Uwagi
  9. Interakcje
Nazwa Zawartość opakowania Substancja czynna Cena 100% Ost. modyfikacja
Levosert 1 szt., system terapeutyczny domaciczny 2017-10-31

Działanie

Wewnątrzmaciczny środek antykoncepcyjny, system terapeutyczny z progestagenem. Mechanizm działania systemu terapeutycznego domacicznego zawierającego lewonorgestrel opiera się głównie na działaniu hormonalnym, co powoduje następujące zmiany: zapobieganie wzrostowi endometrium, zagęszczenie śluzu szyjkowego zapobiega przedostawaniu się plemników przez kanał szyjki macicy, zahamowanie owulacji u niektórych kobiet. Fizyczna obecność systemu w macicy może również wywierać niewielki wpływ na działanie antykoncepcyjne. Po założeniu systemu zgodnie z instrukcją preparat wykazuje nieskuteczność antykoncepcyjną wynoszącą ok. 0,19% na rok. System terapeutyczny domaciczny zawierający lewonorgestrel może być szczególnie skuteczny jako środek antykoncepcyjny u pacjentek z nadmiernym krwawieniem miesiączkowym i może być stosowany w leczeniu idiopatycznych nadmiernych krwawień miesiączkowych. Po 3 mies. stosowania u kobiet z nadmiernym krwawieniem miesiączkowym nasilenie krwawienia zmniejsza się o 88%. W przypadku krwawień wywoływanych przez włókniaki podśluzówkowe skuteczność może być mniejsza. Zmniejszone krwawienie przyczynia się do wzrostu poziomu hemoglobiny we krwi u pacjentek, u których występują nadmierne krwawienia miesiączkowe. Zapobieganie wzrostowi śluzówki macicy to najbardziej prawdopodobny mechanizm działania domacicznego systemu terapeutycznego zawierającego lewonorgestrel w zmniejszaniu utraty krwi w przypadku idipatycznego nadmiernego krwawienia miesiączkowego. Początkowa szybkość uwalniania lewonorgestrelu wynosi 20 µg/24 h i jest on uwalniany bezpośrednio do jamy macicy. Ze względu na niskie stężenia w osoczu, wpływ na metabolizm jest niewielki.

Dawkowanie

U kobiet w wieku rozrodczym system należy założyć do jamy macicy w ciągu 7 dni od wystąpienia krwawienia miesiączkowego. System można wymienić na nowy w dowolnym dniu cyklu. Założenie poporodowe: w celu zredukowania ryzyka perforacji, założenie poporodowe należy przełożyć do czasu całkowitej inwolucji macicy. Nie należy zakładać systemu wcześniej niż po upływie 6 tyg. od porodu. W przypadku wystąpienia u pacjentki nadmiernego krwawienia poporodowego i (lub) bólu, przed założeniem systemu należy wykluczyć infekcję lub inne przyczyny. System można także założyć natychmiast po poronieniu w I trymestrze ciąży. System zachowuje skuteczność w antykoncepcji i w redukowaniu nadmiernych krwawień miesiączkowych przez 3 lata. System należy usunąć po 3 latach stosowania. Jeśli pacjentka chce kontynuować stosowanie tej samej metody, to po usunięciu poprzedniego systemu można od razu założyć nowy. System nie jest wskazany do stosowania przed wystąpieniem pierwszej miesiączki. Preparat nie był badany u pacjentek w wieku poniżej 16 lat. Zaleca się, aby system był zakładany tylko przez lekarzy i (lub) pracowników służby zdrowia z doświadczeniem w zakładaniu systemu terapeutycznego domacicznego zawierającego lewonorgestrel i (lub), którzy odbyli odpowiednie szkolenia. System jest zakładany do jamy macicy z wykorzystaniem załączonego aplikatora. W przypadku trudności przy zakładaniu i (lub) silnego bólu lub krwawienia podczas lub po założeniu systemu, należy natychmiast przeprowadzić badanie fizykalne i ultrasonograficzne w celu wykluczenia perforacji trzonu lub szyjki macicy. W razie potrzeby system należy usunąć i założyć nowy, sterylny. W celu usunięcia systemu z jamy macicy należy delikatnie pociągnąć kleszczykami za nitki wystające z kanału szyjki macicy. Jeśli nitki nie są widoczne, a system znajduje się w jamie macicy, można użyć wąskiego haczyka chirurgicznego. Ten sposób może wymagać rozszerzenia kanału szyjki. Po usunięciu systemu, należy sprawdzić, czy system nie został uszkodzony. W czasie szczególnie trudnych procedur usuwania systemu odnotowano pojedyncze przypadki przesunięcia się cylindra zawierającego hormon powyżej poziomych ramion i ukrycie ich wewnątrz cylindra. Sytuacja ta nie wymaga dalszej interwencji, o ile system pozostaje kompletny. Wybrzuszenia poziomych ramion zwykle uniemożliwią całkowite oderwanie cylindra ze szkieletu wkładki w kształcie litery „T”.

Wskazania

Antykoncepcja. Nadmierne krwawienia miesiączkowe. Preparat może być szczególnie skuteczny jako antykoncepcja (odwracalna) u kobiet, u których występują nadmierne krwawienia miesiączkowe.

Przeciwwskazania

Nadwrażliwość na substancję czynną lub którąkolwiek substancję pomocniczą. Ciąża lub podejrzenie ciąży. Istniejące lub nawracające stany zapalne narządów miednicy. Istniejące infekcje dróg rodnych. Poporodowe zapalenie błony śluzowej macicy. Infekcje macicy po poronieniu w ciągu ostatnich 3 miesięcy. Zapalenie szyjki macicy, dysplazja nabłonka szyjki macicy. Podejrzenie lub występowanie nowotworu złośliwego szyjki lub trzonu macicy. Nowotwór wątroby lub inne ostre lub ciężkie choroby wątroby. Wrodzone lub nabyte nieprawidłowości w budowie macicy, w tym włókniakomięśniaki zniekształcające jamę macicy. Niezdiagnozowane, nietypowe krwawienia z dróg rodnych. Stany, które sprzyjają rozwojowi infekcji. Występujące lub przebyte ciężkie choroby tętnic, takie jak udar lub zawał serca. Podejrzenie lub występowanie nowotworów zależnych od hormonów, takich jak nowotwór piersi. Nowotwory złośliwe dotyczące krwi lub białaczki za wyjątkiem okresu remisji. Niedawno przebyta choroba trofoblastu, gdy utrzymuje się podwyższony poziom hCG.

Środki ostrożności

Przed założeniem systemu należy sprawdzić, czy pacjentka nie jest w ciąży i wyleczyć infekcje dróg rodnych. System może być stosowany z ostrożnością po specjalistycznej konsultacji lub należy rozważyć usunięcie systemu, w przypadku występowania któregokolwiek z następujących stanów lub wystąpienia ich po raz pierwszy w czasie leczenia: migrena z występowaniem aury, wyjątkowo silny ból głowy lub nietypowo częsty ból głowy, żółtaczka, znaczne zwiększenie ciśnienia tętniczego krwi, nowotwory złośliwe dotyczące krwi lub białaczki w okresie remisji, długotrwałe leczenie kortykosteroidami, występowanie w przeszłości objawów czynnościowych torbieli jajnika, występująca obecnie lub przebyta w przeszłości, ciężka choroba tętnic, jak np. udar mózgu lub zawał serca, ciężkie lub liczne czynniki ryzyka wystąpienia chorób tętnic, zakrzepica tętnicza lub jakiekolwiek inne choroby zatorowe, żylna choroba zakrzepowo-zatorowa. Kobiety stosujące system należy zachęcać do rzucenia palenia. Ostrzeżenia dotyczące założenia i (lub) usunięcia systemu. Zakładaniu oraz usuwaniu systemu może towarzyszyć niewielki ból i krwawienie. W przypadku trudności przy zakładaniu i (lub) silnego bólu lub krwawienia podczas lub po założeniu systemu, należy natychmiast przeprowadzić badanie fizykalne i ultrasonograficzne w celu wykluczenia perforacji trzonu lub szyjki macicy. Zabieg może wywołać omdlenie na skutek reakcji wazowagalnej lub napad padaczkowy u chorych na padaczkę. W przypadku wczesnych objawów napadu wazowagalnego, może być konieczne przerwanie zakładania lub usunięcie systemu. W celu przywrócenia przepływu krwi przez mózg, jeśli to konieczne, kobieta powinna leżeć, z obniżoną głową i z nogami uniesionymi pionowo do góry. Należy utrzymywać drożność dróg oddechowych. Utrzymująca się bradykardia może być kontrolowana przez dożylne podanie atropiny. Można podać tlen, jeśli jest dostępny. Najczęściej podczas zakładania może dojść do przebicia trzonu lub szyjki macicy. Może to być związane z silnym bólem lub ciągłym krwawieniem. Jeżeli podejrzewa się perforację, należy jak najszybciej usunąć system. Ryzyko perforacji ściany macicy może być większe w przypadku założeń poporodowych, u kobiet karmiących oraz u kobiet z trwale tyłopochyloną macicą. U kobiet stosujących system, u których występują objawy przedmiotowe i podmiotowe sugerujące infekcję narządów miednicy, należy wdrożyć odpowiednią antybiotykoterapię. Nie ma potrzeby usuwania systemu, o ile objawy ustąpią w ciągu następnych 72 h lub jeśli pacjentka poprosi o usunięcie systemu. System należy usunąć, jeśli dochodzi do nawracających infekcji błony śluzowej macicy, narządów miednicy mniejszej lub jeśli występuje ostry stan zapalny. Komplikacje, które mogą prowadzić do niepowodzenia metody. Samoistne wydalenie systemu. Objawami całkowitego lub częściowego wypadnięcia systemu terapeutycznego domacicznego mogą być krwawienie lub ból. Do wydalenia systemu z jamy macicy może również dojść bez wiedzy pacjentki. Częściowe wydalenie systemu może zmniejszyć skuteczność jego działania. Ponieważ system zmniejsza obfitość krwawień miesiączkowych, nasilenie tych krwawień może być objawem wypadnięcia systemu. W przypadku przemieszczenia się systemu należy go usunąć i założyć nowy. Pacjentka powinna zostać poinformowana, w jaki sposób należy kontrolować obecność nitek systemu. Brak nitek w ujściu szyjki macicy. Jeśli podczas badania kontrolnego nitki służące do usuwania systemu nie są widoczne w ujściu szyjki macicy, należy w pierwszej kolejności sprawdzić, czy pacjentka nie jest w ciąży. Nitki mogły schować się do kanału szyjki lub do jamy macicy i mogą się pojawić dopiero w czasie następnego krwawienia miesiączkowego. Jeżeli ustalono, ze pacjentka nie jest w ciąży, nitki zwykle można odnaleźć w czasie delikatnego badania za pomocą odpowiednich instrumentów. Jeśli nitek nie można znaleźć - mogły zerwać się lub należy podejrzewać wydalenie systemu. W celu upewnienia się o prawidłowym umiejscowieniu systemu można wykonać badanie USG lub przeprowadzić badanie radiologiczne. Nieregularności w krwawieniach. Nieregularne krwawienia. Stosowanie systemu powoduje zazwyczaj znaczną redukcję krwawienia miesiączkowego w ciągu 3-6 mies. leczenia. Obfite krwawienie miesiączkowe lub nieoczekiwane krwawienie może wskazywać na wydalenie systemu. Jeżeli utrzymuje się krwotok miesiączkowy, kobietę należy ponownie zbadać. Ocenę jamy macicy należy wykonać za pomocą badania USG. Należy rozważyć również biopsję endometrium. Ponieważ nieregularne krwawienia i (lub) plamienia mogą wystąpić w pierwszych miesiącach leczenia u kobiet przed menopauzą, przed założeniem systemu należy sprawdzić, czy nie występują stany patologiczne endometrium. Kiedy należy sprawdzić, czy kobiety w wieku rozrodczym nie są w ciąży. Należy wziąć pod uwagę możliwość ciąży, jeśli miesiączka nie wystąpiła w ciągu 6 tyg. od początku poprzedniego krwawienia. Należy również wykluczyć wydalenie systemu. Nie ma potrzeby powtórzenia testu ciążowego u niemiesiączkujących kobiet, o ile nie występują inne objawy. Porada dotycząca leczenia krwotoku miesiączkowego. Stosowanie systemu powoduje zazwyczaj znaczną redukcję krwawienia miesiączkowego w ciągu 3-6 mies. leczenia. Jeżeli w tym czasie nie zostanie istotnie zmniejszona utrata krwi, należy rozważyć alternatywne sposoby leczenia. Inne zagrożenia związane ze stosowaniem. Ciąża pozamaciczna. Bezwzględne ryzyko ciąży pozamacicznej u pacjentek stosujących system terapeutyczny domaciczny zawierający lewonorgestrel jest małe. Jednak, jeśli kobieta zajdzie w ciążę po umieszczeniu systemu w macicy, względne ryzyko ciąży pozamacicznej jest zwiększone. Należy wziąć pod uwagę prawdopodobieństwo ciąży pozamacicznej w przypadku wystąpienia bólu w podbrzuszu, szczególnie, gdy towarzyszy on zatrzymaniu krwawienia miesiączkowego lub pojawieniu się krwawień u kobiet niemiesiączkujących. U kobiet z przebytą ciążą pozamaciczną zwiększa się ryzyko kolejnej ciąży pozamacicznej. Torbiele jajników. Cykle owulacyjne z pęknięciem pęcherzyka jajnikowego występują zazwyczaj u kobiet w wieku rozrodczym. Czasami atrezja pęcherzyka jest opóźniona i folikulogeneza może być kontynuowana. Tych powiększonych pęcherzyków nie można rozróżnić klinicznie od torbieli jajnika. Torbiele jajnika odnotowano u ok. 7% kobiet stosujących system. W większości przypadków pęcherzyki te nie dają żadnych objawów, czasem jednak mogą powodować ból w obrębie miednicy lub ból w czasie stosunku. W większości przypadków powiększone torbiele jajników zanikają samoistnie w ciągu 2-3 mies. Jeśli to nie nastąpi, zaleca się regularne badania kontrolne USG i wdrożenie postępowania diagnostyczno-leczniczego. Rzadko konieczne jest leczenie chirurgiczne. Rak piersi. U kobiet przyjmujących złożone doustne środki antykoncepcyjne, głównie zawierające estrogen i progestagen, nieznacznie zwiększa się względne ryzyko zachorowania na raka piersi. To zwiększone ryzyko stopniowo zanika w ciągu 10 lat od zaprzestania stosowania złożonego doustnego środka antykoncepcyjnego. Ponieważ małe dawki lewonorgestrelu mogą wpływać na tolerancję glukozy, u kobiet chorujących na cukrzycę stosujących system należy kontrolować stężenie glukozy we krwi.

Niepożądane działanie

Bardzo często: zmiany wzorca krwawień, łagodne torbiele jajników. Często: nastroje depresyjne, nerwowość, zmniejszone libido, ból głowy, ból brzucha, nudności, trądzik, ból pleców, ból w miednicy, bolesne miesiączkowanie, upławy, zapalenie sromu i pochwy, tkliwość piersi, ból piersi, wypadnięcie systemu wewnątrzmacicznego, wzrost masy ciała. Niezbyt często: zmienny nastrój, migrena, wzdęcia brzucha, łysienie, hirsutyzm, świąd, wyprysk, choroby zapalne miednicy, zapalenie błony śluzowej trzonu macicy, zapalenie szyjki macicy, rozmaz normalny klasy II Papanicolau, obrzęk. Rzadko: wysypka, pokrzywka, perforacja macicy. W badaniach klinicznych u 12% pacjentek stosujących system terapeutyczny domaciczny zawierający lewonorgestrel, obserwowano powiększone pęcherzyki jajnikowe, jednak większość z nich nie dawała objawów i zanikała w okresie 3 miesięcy. Jeśli kobieta zajdzie w ciążę po umieszczeniu systemu w macicy, względne prawdopodobieństwo ciąży pozamacicznej jest zwiększone. Ponadto, u kobiet stosujących domaciczny system terapeutyczny zawierający lewonorgestrel, zgłaszano przypadki raka piersi (częstość nieznana).

Ciąża i laktacja

Stosowanie systemu jest przeciwwskazane w czasie ciąży lub w razie podejrzenia, że pacjentka jest w ciąży. Jeśli pacjentka zaszła w ciążę pomimo założonego systemu, należy upewnić się, że pacjentka nie jest w ciąży pozamacicznej i usunąć system. Należy rozważyć możliwość przerwania ciąży, ponieważ może być zwiększone ryzyko komplikacji w ciąży (poronienie, infekcja, sepsa). Usuwanie systemu  lub badanie jamy macicy może również doprowadzić do samoistnego poronienia. Jeśli systemu nie można usunąć z jamy macicy, pacjentkę należy poinformować o ryzyku. Następnie taką ciążę należy prowadzić pod szczególną kontrolą lekarza. Pacjentkę należy poinformować, że wszelkie objawy sugerujące komplikacje ciąży, np. ściskający ból brzucha z gorączką należy natychmiast zgłosić lekarzowi. Dane kliniczne dotyczące przypadków ciąż w czasie stosowania systemu terapeutycznego domacicznego zawierającego lewonorgestrel są ograniczone. Dotychczas nie stwierdzono występowania wad wrodzonych spowodowanych przez miejscowe stosowanie systemu terapeutycznego domacicznego zawierającego lewonorgestrel, jeżeli ciąża rozwijała się przy założonym systemie. Po zastosowaniu systemu terapeutycznego domacicznego zawierającego lewonorgestrel, lewonorgestrel jest wydzielany w bardzo małych ilościach do mleka matki. Ponieważ nie stwierdzono żadnego ryzyka dla dziecka, podczas stosowania systemu można kontynuować karmienie piersią. Podczas stosowania systemu u kobiet karmiących piersią rzadko występowały krwawienia z macicy. Stosowanie systemu terapeutycznego domacicznego zawierającego lewonorgestrel nie wpływa na płodność kobiety po jego usunięciu.

Uwagi

Przed założeniem systemu należy zebrać pełny wywiad lekarski, w tym rodzinny. Należy przeprowadzić badanie fizykalne z uwzględnieniem wyników wywiadu oraz przeciwwskazań i ostrzeżeń. Należy przeprowadzić pomiar tętna i ciśnienia krwi oraz oburęczne badanie miednicy w celu ustalenia położenia macicy. Pacjentkę należy ponownie zbadać po upływie 6 tyg. od założenia sytemu, a następne badania należy przeprowadzić, jeśli będzie to klinicznie uzasadnione i dostosowane indywidualnie do stanu pacjentki. Kobiety należy zachęcać do udziału w badaniach przesiewowych szyjki macicy i piersi, odpowiednio do ich wieku.

Interakcje

Działanie systemu może być osłabione podczas jednoczesnego stosowania leków indukujących enzymy wątrobowe, w tym barbituranów, prymidonu, fenytoiny, karbamazepiny, gryzeofulwiny i ryfampicyny. Nie przeprowadzono żadnych badań dotyczących wpływu wyżej wymienionych leków na skuteczność działania systemu.

Preparat zawiera substancję Levonorgestrel.

Lek refundowany: NIE

Lista leków zawierających te same substancje czynne

System transdermalny fazy I zawiera 1,5 mg estradiolu półwodnego; z systemu o pow. 15 cm2 uwalnia się 50 μg estradiolu na dobę, przez 7 dni. System transdermalny fazy II zawiera 1,5 mg estradiolu półwodnego i 1,5 mg lewonorgestrelu; z systemu o pow. 15 cm2 uwalnia się 50 μg estradiolu i 10 µg lewonorgestrelu na dobę, przez 7 dni.

1 tabl. powl. zawiera 0,03 mg etynyloestradiolu i 0,15 mg lewonorgestrelu. Preparat zawiera laktozę.

Opakowanie zawiera 28 tabl. powl.: 21 tabl. różowych, z których każda zawiera 0,10 mg lewonorgestrelu i 0,02 mg etynyloestradiolu; 7 tabl. białych (placebo), które nie zawierają substancji czynnych. Lek zawiera laktozę. Otoczka tabletki różowej zawiera lak czerwieni Allura (E129), lak indygotyny (E132) i lecytynę sojową.

System terapeutyczny domaciczny zawiera 52 mg lewonorgestrelu. Uwalniana początkowo dawka lewonorgestrelu wynosi około 20 µg na dobę, pomniejszona do około 12 µg na dobę po 3 latach.

Opakowanie składa się z 9 tabl. żółtych zawierających 2 mg walerianianu estradiolu i 12 tabl. brązowych zawierających 2 mg walerianianu estradiolu i 0,15 mg lewonorgestrelu. Tabletki zawierają laktozę i sacharozę.

System terapeutyczny domaciczny zawiera 13,5 mg lewonorgestrelu.

Opakowanie zawiera 28 tabl. powl.: 21 tabl. żółtych, z których każda zawiera: 0,150 mg lewonorgestrelu i 0,030 mg etynyloestradiolu; 7 tabl. białych (placebo), które nie zawierają substancji czynnych. Lek zawiera laktozę.

1 tabl. powl. zawiera 0,03 mg etynyloestradiolu i 0,15 mg lewonorgestrelu. Preparat zawiera laktozę i sacharozę.

1 tabl. powl. zawiera 0,03 mg etynyloestradiolu i 0,15 mg lewonorgestrelu. Preparat zawiera laktozę i sacharozę.

Najczęściej wyszukiwane

Opakowanie zawiera 21 tabl. o składzie: 0,15 mg dezogestrelu i 0,02 mg etynyloestradiolu.

System w kształcie pierścienia, zawierający 11 mg etonogestrelu oraz 3,474 mg etynyloestradiolu. System uwalnia średnio 0,12 mg etonogestrelu i 0,015 mg etynyloestradiolu na dobę, przez okres 3 tygodni.

System w kształcie pierścienia, zawierający 11 mg etonogestrelu oraz 3,474 mg etynyloestradiolu. System uwalnia średnio 0,12 mg etonogestrelu i 0,015 mg etynyloestradiolu na dobę, przez okres 3 tygodni.

1 tabl. powl. zawiera 0,03 mg etynyloestradiolu i 2 mg octanu chlormadynonu. Preparat zawiera laktozę.

1 tabl. biała zawiera 2 mg walerianianu estradiolu; 1 tabl. niebieska zawiera 2 mg walerianianu estradiolu i 10 mg octanu medroksyprogesteronu. Lek zawiera laktozę.

1 tabl. o zmodyfikowanym uwalnianiu zawiera 680 mg cytrynianu potasu.

1 tabl. powl. zawiera 1 mg lub 2 mg winianu tolterodyny. 1 kaps. o przedł. uwalnianiu zawiera 4 mg winianu tolterodyny; kaps. zawierają laktozę.

1 tabl. powl. zawiera 3 mg drospirenonu oraz 0,02 mg lub 0,03 mg etynyloestradiolu; preparat zawiera laktozę.

1 tabl. powl. zawiera 0,03 mg etynyloestradiolu i 2 mg octanu chlormadynonu. Preparat zawiera laktozę.

Informacje o lekach dostarcza:
Pharmindex
Najpopularniejsze artykuły
Pokonujemy MITY na temat nietrzymania moczu! Pokonujemy MITY na temat nietrzymania moczu!

Prawie połowa Polek (45%) uważa, że wystąpienie dolegliwości nietrzymania moczu (NTM) powodowałoby u nich konieczność rezygnacji z prowadzenia aktywnego trybu życia – ...

więcej

5 najczęstszych pytań na temat nietrzymania moczu 5 najczęstszych pytań na temat nietrzymania moczu

Nietrzymanie moczu to schorzenie, które występuje coraz częściej. Borykają się z nim ludzie starsi i młodsi, kobiety i mężczyźni. Czy z nietrzymaniem ...

więcej

Jak się uchronić przed zapaleniem pęcherza? Jak się uchronić przed zapaleniem pęcherza?

Zapalenia pęcherza możemy nabawić się przez cały rok, jednak sezon jesienno-zimowy sprzyja temu szczególnie. Częste przeziębienia, wychłodzenie i osłabienie organizmu to czynniki ...

więcej

Nowoczesne metody leczenia nietrzymania moczu – inwazyjne i nieinwazyjne Nowoczesne metody leczenia nietrzymania moczu – inwazyjne i nieinwazyjne

Wbrew obiegowym opiniom, nietrzymanie moczu – niezależnie od jego rodzaju i przyczyny – można skutecznie leczyć. Niestety wiele osób uważa ten problem ...

więcej

Nietrzymanie moczu może być efektem choroby lub złych nawyków Nietrzymanie moczu może być efektem choroby lub złych nawyków

Nietrzymanie moczu to przewlekła choroba, która dotyka wiele osób, choć tylko niewielka część chorych otwarcie mówi o tej dolegliwości. W zależności od ...

więcej

Zdrowa społeczność

Właściciel portalu Poradnikzdrowie.pl nie jest właścicielem Bazy Leków. Dostawca bazy leków oświadcza i informuje, że dokłada wszelkich starań, aby wszystkie opisy leków były zgodne z obowiązującym stanem wiedzy, a także oświadcza jednocześnie, że podstawowe znaczenie prawne ma zawsze ulotka dołączona do konkretnego leku, zatwierdzona przez Ministerstwo Zdrowia.