Lecalpin

1 tabl. powl. zawiera 10 mg lub 20 mg chlorowodorku lerkanidypiny. Preparat zawiera laktozę.

  1. Działanie
  2. Dawkowanie
  3. Wskazania
  4. Przeciwwskazania
  5. Środki ostrożności
  6. Niepożądane działanie
  7. Ciąża i laktacja
  8. Uwagi
  9. Interakcje
Nazwa Zawartość opakowania Substancja czynna Cena 100% Ost. modyfikacja
Lecalpin 56 szt., tabl. powl. 43,57zł 2017-10-31

Działanie

Antagonista wapnia z grupy dihydropirydyny. Lerkanidypina hamuje przezbłonowy transport jonów wapnia do komórek mięśnia sercowego i komórek mięśni gładkich. Działanie hipotensyjne jest wynikiem bezpośredniego działania rozkurczającego na mięśnie gładkie naczyń krwionośnych, co powoduje zmniejszenie całkowitego oporu obwodowego. Pomimo krótkiego farmakokinetycznego okresu półtrwania, lerkanidypina jest obdarzona przedłużoną aktywnością hipotensyjną, dzięki wysokiemu współczynnikowi podziału błonowego. Jest pozbawiona ujemnego działania inotropowego, dzięki wysokiej selektywności naczyniowej. Po podaniu doustnym wchłania się całkowicie, osiągając Cmax w czasie 1,5 -3 h. Całkowita biodostępność lerkanidypiny wynosi ok. 10%, co jest spowodowane efektem pierwszego przejścia. W ponad 98% wiąże się z białkami osocza. Jest intensywnie metabolizowana w wątrobie przez CYP3A4; nie stwierdza się macierzystej substancji czynnej w moczu oraz kale. Około 50% podanej dawki jest wydalane z moczem. T0,5 wynosi 8-10 h, zaś aktywność terapeutyczna utrzymuje się przez 24 h wskutek silnego wiązania leku z błonami lipidowymi.

Dawkowanie

Doustnie. Dorośli: zalecana dawka wynosi 10 mg raz na dobę, co najmniej 15 min. przed posiłkiem. Dawka może zostać zwiększona do 20 mg, w zależności od indywidualnej reakcji pacjenta na leczenie. Dawkę należy zwiększać stopniowo, ponieważ maksymalne działanie przeciwnadciśnieniowe może wystąpić w ciągu 2 tyg. U pacjentów, u których podczas stosowania jednego leku przeciwnadciśnieniowego ciśnienie nie jest wystarczająco kontrolowane, korzystne może okazać się dodatkowe podawanie lerkanidypiny, oprócz β-adrenolityku, leku moczopędnego (hydrochlorotiazydu) lub inhibitora konwertazy angiotensyny. Ponieważ krzywa zależności reakcji od dawki jest stroma i osiąga stałą w zakresie dawek 20-30 mg, jest mało prawdopodobne, że skuteczność będzie większa podczas stosowania większych dawek; może zwiększyć się natomiast ryzyko wystąpienia działań niepożądanych. Dzieci i młodzież: z powodu braku doświadczeń klinicznych, nie zaleca się stosowania leku u dzieci i młodzieży Szczególne grupy pacjentów. Dane i doświadczenie kliniczne sugerują, że u pacjentów w podeszłym wieku nie ma potrzeby dostosowania dawki dobowej, należy zachować szczególną ostrożność podczas rozpoczynania leczenia w tej grupie pacjentów. Zaleca się zachowanie szczególnej ostrożności podczas stosowania u pacjentów z łagodnymi do umiarkowanych zaburzeniami czynności nerek lub wątroby. Chociaż zwykle zalecany schemat dawkowania może być tolerowany przez te grupy pacjentów, to w przypadku zwiększania dawki do 20mg należy zachować ostrożność. Działanie przeciwnadciśnieniowe może być nasilone u pacjentów z zaburzeniami czynności wątroby, dlatego należy w tym przypadku rozważyć dostosowanie dawki. Nie należy stosować lerkanidypiny u pacjentów z ciężkimi zaburzeniami czynności wątroby lub ciężkimi zaburzeniami czynności nerek (CCrSposób podania. Tabletki należy przyjmować z niewielką ilością wody, co najmniej 15 min. przed posiłkiem.

Wskazania

Leczenie łagodnego do umiarkowanego nadciśnienia tętniczego samoistnego.

Przeciwwskazania

Nadwrażliwość na substancję czynną, na którąkolwiek dihydropirydynę lub na którąkolwiek substancję pomocniczą. Zwężenie drogi odpływu z lewej komory serca. Nieleczona zastoinowa niewydolność serca. Niestabilna dusznica bolesna. Pierwszy miesiąc po przebytym zawale serca. Ciężkie zaburzenia czynności nerek lub wątroby. Jednoczesne stosowanie: silnych inhibitorów CYP3A4; cyklosporyny; soku grejpfrutowego. Okres ciąży i karmienia piersią. U kobiet w okresie rozrodczym, jeśli nie jest stosowana skuteczna antykoncepcja.

Środki ostrożności

Szczególnie ostrożnie stosować u pacjentów z zespołem chorego węzła zatokowego, którzy nie mają wszczepionego stymulatora serca. Ostrożnie stosować u pacjentów z zaburzeniami czynności lewej komory serca. Istnieją doniesienia, że stosowanie niektórych krótko działających pochodnych dihydropirydyny może zwiększać ryzyko wystąpienia zdarzeń sercowo-naczyniowych u pacjentów z chorobą niedokrwienną serca; pomimo, że preparat jest lekiem długo działającym, należy stosować go ostrożnie u pacjentów z chorobą niedokrwienną serca. Niektóre pochodne dihydropirydyny mogą w rzadkich przypadkach spowodować wystąpienie bólu w okolicy przedsercowej lub napadów dusznicy bolesnej. Bardzo rzadko, u pacjentów z wcześniej rozpoznaną dusznicą bolesną może wystąpić nasilenie ciężkości, częstości występowania i wydłużenie czasu trwania napadów bólów wieńcowych. W pojedynczych przypadkach może wystąpić zawał serca. Szczególnie ostrożnie stosować u pacjentów z łagodną do umiarkowanej niewydolnością nerek lub wątroby. Działanie przeciwnadciśnieniowe może być nasilone u pacjentów z zaburzeniami czynności wątroby, dlatego należy w tym przypadku rozważyć dostosowanie dawki. Nie należy stosować lerkanidypiny u pacjentów z ciężkimi zaburzeniami czynności wątroby lub ciężkimi zaburzeniami czynności nerek (CCr <30 ml/min). Przeciwnadciśnieniowe działanie lerkanidypiny może być osłabione u pacjentów leczonych induktorami CYP3A4 - należy częściej kontrolować ciśnienie tętnicze krwi. Nie zaleca się stosowania leku u dzieci i młodzieży <18 lat. Ze względu na zawartość laktozy, nie stosować u pacjentów z nietolerancją galaktozy, niedoborem laktazy typu Lapp lub zaburzeniami wchłaniania glukozy-galaktozy.

Niepożądane działanie

Niezbyt często: ból głowy, zawroty głowy, tachykardia, kołatanie serca, obrzęki obwodowe, nagłe zaczerwienienie, zwłaszcza twarzy. Rzadko: senność, dusznica bolesna, niestrawność, biegunka, ból brzucha, wymioty, wysypka, ból mięśni, wielomocz, osłabienie, zmęczenie. Bardzo rzadko: nadwrażliwość, ból w klatce piersiowej, zawał serca, niedociśnienie, przerost dziąseł, częste oddawanie moczu, odwracalne zwiększenie aktywności transaminaz wątrobowych. Niektóre dihydropirydyny mogą rzadko powodować ból okolicy przedsercowej lub dusznicę bolesną. Bardzo rzadko u pacjentów z uprzednio istniejącą dusznicą bolesną może wystąpić zwiększona częstość, wydłużony czas trwania lub nasilenie napadów. Lerkandypina nie wykazuje niekorzystnego wpływu na stężenie glukozy lub stężenie lipidów w surowicy krwi.

Ciąża i laktacja

Preparatu nie należy stosować podczas ciąży ani podawać kobietom w wieku rozrodczym, chyba że jest stosowana skuteczna antykoncepcja. Nie należy podawać lerkanidypiny matkom karmiącym.

Uwagi

Preparat nie ma wpływu lub wywiera nieistotny wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn. Jednakże wskazana jest ostrożność ponieważ mogą wystąpić zawroty głowy, osłabienie, zmęczenie i rzadziej senność.

Interakcje

Nie stosować z inhibitorami CYP3A4 (takimi jak: ketokonazol, itrakonazol, rytonawir, erytromycyna, troleandomycyna), ze względu na ryzyko znacznego zwiększenia stężenia lerkanidypiny we krwi. Po jednoczesnym podaniu lerkanidypiny i cyklosporyny występowały zwiększone stężenia obu leków we krwi - nie stosować jednocześnie. Pacjenci leczeni lerkanidypiną nie powinni pić soku grejpfrutowego, gdyż spowalnia on metabolizm lerkanidypiny, zwiększa jej biodostępność i nasila działanie hipotensyjne. Podczas jednoczesnego stosowania lerkanidypiny w dawce dobowej 20 mg z doustnie podawanym midazolamem u pacjentów w podeszłym wieku stwierdzono zwiększenie wchłaniania lerkanidypiny (o około 40%) i zmniejszenie szybkości wchłaniania (wydłużenie Tmax z 1,75 do 3 h); stężenie midazolamu nie uległo zmianie. Induktory CYP3A4 (np. fenytoina, karbamazepina, ryfampicyna) mogą zmniejszać stężenie lerkanidypiny we krwi, osłabiając jej działanie hipotensyjne - należy częściej monitorować ciśnienie krwi. Jednoczesne podawanie 20 mg lerkanidypiny pacjentom przewlekle leczonym b-metylodigoksyną nie powodowało interakcji farmakokinetycznych. Jednoczesne stosowanie cymetydyny w dawce dobowej 800 mg nie powodowało istotnych zmian w stężeniach osoczowych lerkanidypiny, ale w przypadku większych dawek wymagana jest ostrożność, ponieważ biodostępność lerkanidypiny może ulec zwiększeniu, a działanie hipotensyjne - nasileniu. Podanie na czczo 20 mg lerkanidypiny nie powodowało zaburzeń farmakokinetyki warfaryny. Należy zachować ostrożność, podczas jednoczesnego stosowania lerkanidypiny z innymi substratami CYP3A4, takimi jak: terfenadyna, astemizol, leki przeciwarytmiczne grupy III, tj.amiodaron, chinidyna. Należy unikać spożywania alkoholu, ponieważ może on nasilać działanie rozszerzające naczynia krwionośne leków przeciwnadciśnieniowych. Podczas jednoczesnego stosowania lerkanidypinyz metoprololem, β-adrenolitykiem eliminowanym głównie przez wątrobę, biodostępność metoprololu nie zmieniła się, natomiast lerkanidypiny zmniejszyła się o 50%. Lerkanidypina może być bezpiecznie stosowana z: β-adrenolitykami (ale może być konieczne dostosowanie dawkowania); z lekami moczopędnymi oraz inhibitorami ACE.

Preparat zawiera substancję Lercanidipine hydrochloride.

Lek refundowany: NIE

Lista leków zawierających te same substancje czynne

1 tabl. powl. zawiera 10 mg lub 20 mg chlorowodorku lerkanidypiny. Preparat zawiera laktozę.

1 tabl. powl. zawiera 10 mg chlorowodorku lerkanidypiny (co odpowiada 9,4 mg lerkanidypiny) lub 20 mg chlorowodorku lerkanidypiny (co odpowiada 18,8 mg lerkanidypiny).

1 tabl. powl. zawiera 10 mg lub 20 mg chlorowodorku lerkanidypiny. Tabletki zawierają laktozę.

1 tabl. powl. zawiera 10 mg chlorowodorku lerkanidypiny (co odpowiada 9,4 mg lerkanidypiny) lub 20 mg chlorowodorku lerkanidypiny (co odpowiada 18,8 mg lerkanidypiny). Preparat zawiera laktozę.

1 tabl. powl. zawiera 10 mg lub 20 mg chlorowodorku lerkanidypiny. Tabletki zawierają laktozę.

1 tabl. powl. zawiera 10 mg maleinianu enalaprylu i 10 mg chlorowodorku lerkanidypiny lub 20 mg maleinianu enalaprylu i 10 mg chlorowodorku lerkanidypiny lub 20 mg maleinianu enalaprylu i 20 mg chlorowodorku lerkanidypiny. Tabletki zawierają laktozę.

Najczęściej wyszukiwane

1 tabl. powl. zawiera 50 mg losartanu potasu.

1 tabl. powl. zawiera 50 mg losartanu potasu i 12,5 mg hydrochlorotiazydu.

1 tabl. zawiera 1,25 mg, 2,5 mg, 5 mg lub 10 mg ramiprylu.

1 tabl. powl. zawiera 1,25 mg, 2,5 mg, 3,75 mg, 5 mg, 7,5 mg lub 10 mg fumaranu bisoprololu.

1 tabl. zawiera 5 mg lub 10 mg torasemidu.

1 ampułka 5 ml zawiera 50 mg lub 200 mg dopaminy (roztwór 1% lub 4%) i odpowiednio 3,17mg i 12,27 mg sodu oraz pirosiarczyn sodu.

1 kaps. zawiera 5 mg izradypiny.

1 tabl. powl. zawiera 50 mg losartanu potasu.

1 tabl. powl. zawiera 5 mg, 10 mg lub 20 mg chlorowodorku benazeprylu. Preparat zawiera laktozę.

100 g preparatu zawiera: 50 g nalewki z ziela konwalii mianowanej, 25 g nalewki z kwiatostanu głogu i 25 g nalewki z korzenia kozłka lekarskiego. Preparat zawiera etanol.

Informacje o lekach dostarcza:
Pharmindex
Najpopularniejsze artykuły
SKAZA KRWOTOCZNA powoduje zaburzenia krzepnięcia krwi SKAZA KRWOTOCZNA powoduje zaburzenia krzepnięcia krwi

Skaza krwotoczna oznacza zwiększoną skłonność do często obfitych krwawień samoistnych lub pourazowych. Skaza krwotoczna może więc oznaczać krwawienia nawet z najmniejszej rany, ...

więcej

Niedomykalność zastawki aortalnej serca - objawy i leczenie Niedomykalność zastawki aortalnej serca - objawy i leczenie

Niedomykalność zastawki aortalnej to wada serca, która przez wiele lat może nie dawać żadnych objawów, przyczyniając się do systematycznego upośledzania funkcji serca. ...

więcej

CHOLESTEROL - dobry i zły cholesterol CHOLESTEROL - dobry i zły cholesterol

Cholesterol - zarówno ten dobry, jak i zły - choć brzmi groźnie, jest niezbędny do prawidłowego funkcjonowania organizmu. Bez dobrego i złego ...

więcej

TROMBOFILIA (nadkrzepliwość) - przyczyny, objawy i leczenie TROMBOFILIA (nadkrzepliwość) - przyczyny, objawy i leczenie

Trombofilia, czyli nadkrzepliwość, to skłonność do tworzenia się zakrzepów w naczyniach krwionośnych. Jest to stan zagrażający życiu, ponieważ skrzepy mogą przemieszczać się ...

więcej

Dyslipidemie Dyslipidemie

Dyslipidemie to najprościej mówiąc zaburzenia gospodarki lipidowej. Dyslipidemie to bardzo szerokie pojęcie, które obejmuje nieprawidłowości ilości, budowy czy funkcji poszczególnych frakcji lipidów. ...

więcej

Zdrowa społeczność

Właściciel portalu Poradnikzdrowie.pl nie jest właścicielem Bazy Leków. Dostawca bazy leków oświadcza i informuje, że dokłada wszelkich starań, aby wszystkie opisy leków były zgodne z obowiązującym stanem wiedzy, a także oświadcza jednocześnie, że podstawowe znaczenie prawne ma zawsze ulotka dołączona do konkretnego leku, zatwierdzona przez Ministerstwo Zdrowia.