Lanzul® S

1 kaps. zawiera 15 mg lub 30 mg lanzoprazolu. Lek zawiera sacharozę.

  1. Działanie
  2. Dawkowanie
  3. Wskazania
  4. Przeciwwskazania
  5. Środki ostrożności
  6. Niepożądane działanie
  7. Ciąża i laktacja
  8. Uwagi
  9. Interakcje
Nazwa Zawartość opakowania Substancja czynna Cena 100% Ost. modyfikacja
Lanzul® S 28 szt., kaps. 9,87zł 2017-10-31

Działanie

Inhibitor pompy protonowej (H+/K+- ATP-azy) w komórkach okładzinowych żołądka. Hamuje wydzielanie kwasu solnego zarówno podstawowe, jak i stymulowane (niezależnie od czynnika pobudzającego to wydzielanie). Lanzoprazol jest mieszaniną racemiczną dwóch aktywnych enancjomerów, które ulegają biotransformacji do postaci aktywnej w kwaśnym środowisku komórek okładzinowych. Lansoprazol jest gwałtownie inaktywowany przez kwas żołądkowy i dlatego jest podawany w postaci powlekanych preparatów dojelitowych. Dostępność biologiczna lansoprazolu podawanego doustnie wynosi 80-90%, Cmax występuje po 1,5-2 h. Pokarm zmniejsza szybkość wchłaniania lanzoprazolu i zmniejsza AUC o ok. 50%. Wiąże się w 97% z białkami osocza. Jest metabolizowany w wątrobie (głównie przy udziale CYP2C19, częściowo CYP3A4) i wydalany z moczem nerki (1/3) i kałem (2/3). T0,5 wynosi 1-2 h. U osób z zaburzeniami czynności wątroby oraz u pacjentów z niedoborem aktywnego izoenzymu CYP2C19 (wolno metabolizujący) ogólnoustrojowa ekspozycja na lanzoprazol jest większa.

Dawkowanie

Doustnie. Choroba wrzodowa dwunastnicy: 30 mg raz na dobę przez 2-4 tyg. Choroba wrzodowa żołądka: 30 mg raz na dobę przez 4-8 tyg. Refluksowe zapalenie przełyku: 30 mg raz na dobę przez 4-8 tyg. Zapobieganie refluksowemu zapaleniu przełyku: 15-30 mg raz na dobę. Objawowa choroba refluksowa przełyku: 15-30 mg raz na dobę przez 4 tyg.; w razie niepełnego wygojenia się zmian w czasie leczenia przez 4 tyg. dawką 30 mg zaleca się przeprowadzenie dalszych badań. Owrzodzenie żołądka i dwunastnicy u pacjentów wymagających stałego leczenia NLPZ: 30 mg raz na dobę przez 4-8 tyg.; u pacjentów z grupy szczególnego ryzyka lub w przypadku trudno gojących się owrzodzeń należy zastosować większe dawki i (lub) dłuższą terapię. Zapobieganie owrzodzeniom żołądka i dwunastnicy związanym ze stosowaniem NLPZ u pacjentów z grup ryzyka: 15-30 mg raz na dobę. Zespół Zollingera-Ellisona: indywidualnie, zaczynając od dawki 60 mg na dobę, stosowano dawki do 180 mg na dobę, nie jest określony maksymalny okres stosowania leku, dobową dawkę większą niż 120 mg należy podawać w 2 dawkach podzielonych. Eradykacja Helicobacter pylori: 30 mg 2 razy na dobę przez 7-14 dni w połączeniu z leczeniem przeciwbakteryjnym wg jednego z poniższych schematów: a) amoksycylina 1 g 2 razy na dobę i klarytromycyna 250-500 mg 2 razy na dobę; b) klarytromycyna 250 mg 2 razy na dobę i metronidazol 400-500 mg 2 razy na dobę; c) amoksycylina 1 g 2 razy na dobę i metronidazol 400-500 mg 2 razy na dobę. Wskaźnik eradykacji H. pylori sięga 90% kiedy klarytromycyna stosowana jest z lanzoprazolem w skojarzeniu z amoksycyliną lub metronidazolem. Schemat c) skojarzonego leczenia charakteryzuje się niższym wskaźnikiem eradykacji w porównaniu ze schematem zawierającym klarytromycynę, można go stosować w razie przeciwwskazania do eradykacji przy użyciu klarytromycyny w populacji o niewielkiej oporności na metronidazol. Szczególne grupy pacjentów. U pacjentów w podeszłym wieku, o ile nie istnieją istotne wskazania kliniczne, nie należy przekraczać dawki 30 mg na dobę. U pacjentów z umiarkowanymi lub ciężkimi zaburzeniami czynności wątroby należy zmniejszyć dawkę dobową lanzoprazolu o 50% oraz regularnie kontrolować pacjenta. Nie ma konieczności zmiany dawkowania u pacjentów z łagodnymi zaburzeniami czynności wątroby oraz u pacjentów z zaburzeniami czynności nerek. Sposób podania. Kapsułki należy połykać w całości, popijając wodą. Preparat przyjmować raz na dobę, najlepiej rano, co najmniej 30 min przed posiłkiem, a w eradykacji H.pylori 2 razy na dobę - rano i wieczorem, przed posiłkiem. W przypadku trudności z przełykaniem, kapsułkę można otworzyć, jednakże nie należy żuć ani rozdrabniać jej zawartości.

Wskazania

Leczenie choroby wrzodowej dwunastnicy i żołądka potwierdzonej za pomocą endoskopii lub badania radiologicznego. Leczenie refluksowego zapalenia przełyku. Zapobieganie refluksowemu zapaleniu przełyku. Eradykacja Helicobacter pylori - w połączeniu z odpowiednią terapią antybiotykową w leczeniu choroby wrzodowej wywołanej zakażeniem H. pylori. Leczenie łagodnych owrzodzeń żołądka i dwunastnicy towarzyszących leczeniu NLPZ u pacjentów wymagających stałego leczenia NLPZ. Profilaktyka owrzodzeń żołądka i dwunastnicy towarzyszących leczeniu NLPZ u pacjentów z grupy ryzyka, wymagających stałego leczenia. Objawowa choroba refluksowa przełyku. Zespół Zollingera i Ellisona.

Przeciwwskazania

Nadwrażliwość na lanzoprazol lub inne składniki preparatu. Nie stosować z atazanawirem.

Środki ostrożności

Stosować ostrożnie u pacjentów z umiarkowanymi lub ciężkimi zaburzeniami czynności wątroby. U pacjentów z chorobą wrzodową żołądka lub dwunastnicy należy rozważyć możliwość zakażenia H. pylori jako czynnika przyczynowego choroby. W przypadku leczenia skojarzonego z antybiotykami, należy zapoznać się z odpowiednimi ChPL leków stosowanych w skojarzeniu. Stosowanie lanzoprazolu w profilaktyce owrzodzeń trawiennych u pacjentów wymagających długotrwałej terapii NLPZ powinno być ograniczone wyłącznie do grup wysokiego ryzyka, np.: wcześniejsze krwawienia z przewodu pokarmowego, perforacja lub owrzodzenie, zaawansowany wiek, jednoczesne stosowanie leków, o których wiadomo, że zwiększają prawdopodobieństwo wystąpienia działań niepożądanych ze strony górnego odcinka przewodu pokarmowego (np. kortykosteroidy lub antykoagulanty), współwystępowanie ciężkich chorób lub długotrwałe stosowanie NLPZ w największych zalecanych dawkach. Przed rozpoczęciem leczenia należy wykluczyć nowotworowe podłoże choroby, gdyż leczenie lanzoprazolem może łagodzić objawy choroby nowotworowej i opóźniać jej rozpoznanie. Ze względu na ograniczone dane dotyczące bezpieczeństwa stosowania leczenia podtrzymującego dłużej niż 1 rok, u tych pacjentów zaleca się regularną ocenę skuteczności leczenia i dokładną ocenę ryzyka i korzyści wynikających z leczenia. Leczenie lanzoprazolem może powodować nieznaczne zwiększenie ryzyka zakażeń przewodu pokarmowego takimi bakteriami, jak Salmonella spp. i Campylobacter spp. U pacjentów leczonych lanzoprazolem przez co najmniej 3 mies. (w większości przypadków przez rok) notowano ciężką hipomagnezemię; u pacjentów, u których przewiduje się długotrwałe leczenie lub którzy przyjmują inhibitory pompy protonowej jednocześnie z digoksyną bądź lekami powodującymi hipomagnezemię (np. lekami moczopędnymi), należy rozważyć oznaczenie stężenia magnezu przed rozpoczęciem leczenia lanzoprazolem, a następnie okresowo w trakcie leczenia. Inhibitory pompy protonowej mogą zwiększyć ogólne ryzyko złamań o 10-40%; pacjentom zagrożonym osteoporozą należy zapewnić opiekę zgodnie z aktualnymi wytycznymi klinicznymi, a także podawać odpowiednie ilości witaminy D i wapnia. U pacjentów leczonych lanzoprazolem bardzo rzadko zgłaszano przypadki zapalenia okrężnicy - w razie wystąpienia ciężkiej i (lub) utrzymującej się biegunki należy rozważyć przerwanie leczenia lanzoprazolem. Stosowanie IPP jest związane ze sporadycznym występowaniem podostrej postaci skórnej tocznia rumieniowatego. Jeśli pojawią się zmiany skórne, zwłaszcza w miejscach narażonych na działanie promieni słonecznych, z jednoczesnym bólem stawów, pacjent powinien niezwłocznie poszukać pomocy medycznej, a lekarz powinien rozważyć możliwość przerwania stosowania produktu leczniczego. Stosowanie lanzoprazolu nie jest zalecane u dzieci z powodu ograniczonych danych klinicznych. Należy unikać leczenia małych dzieci (poniżej roku), gdyż dostępne dane nie wykazują korzystnego działania w leczeniu refluksu żołądkowo-przełykowego. Ze względu na zawartość sacharozy, leku nie należy stosować u pacjentów z rzadko występującą dziedziczną nietolerancją fruktozy, zespołem złego wchłaniania glukozy-galaktozy lub niedoborem sacharazy-izomaltazy.

Niepożądane działanie

Często: ból głowy, zawroty głowy, nudności, biegunka, ból brzucha, zaparcia, wymioty, wzdęcia z oddawaniem wiatrów, suchość w gardle lub jamie ustnej, zwiększenie aktywności enzymów wątrobowych, pokrzywka, świąd, osutka, zmęczenie. Niezbyt często: trombocytopenia, eozynofilia, leukopenia, depresja, ból stawów, ból mięśni, złamania kości biodrowej, kości nadgarstka lub kręgosłupa, obrzęki. Rzadko: niedokrwistość, bezsenność, omamy, splątanie, niepokój, zawroty głowy z zaburzeniami równowagi, parestezje, senność, drżenia mięśniowe, zaburzenia widzenia, zapalenie języka, kandydoza przełyku, zapalenie trzustki, zaburzenia smaku, zapalenie wątroby, żółtaczka, wybroczyny, plamica, utrata owłosienia, rumień wielopostaciowy, nadwrażliwość na światło, śródmiąższowe zapalenie nerek, ginekomastia, gorączka, wzmożona potliwość, obrzęk naczynioruchowy, jadłowstręt, impotencja. Bardzo rzadko: agranulocytoza, pancytopenia, zapalenie okrężnicy, zapalenie błony śluzowej jamy ustnej, zespół Stevensa-Johnsona, toksyczno-rozpływna martwica naskórka, wstrząs anafilaktyczny, zwiększenie stężenia cholesterolu i triglicerydów, hiponatriemia. Częstość nieznana: hipomagnezemia, podostra postać skórna tocznia rumieniowatego.

Ciąża i laktacja

Ze względu na brak badań klinicznych nie zaleca się stosowania w ciąży. Podejmując decyzję o karmieniu piersią bądź leczeniu lanzoprazolem, należy rozważyć korzyści wynikające z karmienia piersią dla dziecka oraz korzyści wynikające z leczenia lanzoprazolem dla matki.

Uwagi

Preparat może powodować zawroty głowy, zaburzenia widzenia i senność, przez co może upośledzać zdolność reakcji; należy wziąć to pod uwagę podczas prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn.

Interakcje

Lanzoprazol może zaburzać wchłanianie leków, których dostępność biologiczna zależy od pH w żołądku. Nie stosować z atazanawirem, ze względu na istotne zmniejszenie biodostępności atazanawiru. Unikać stosowania z ketokonazolem lub itrakonazolem, ponieważ lanzoprazol zmniejsza stężenie tych leków poniżej poziomu terapeutycznego. Lanzoprazol może zwiększać stężenie digoksyny we krwi - kontrolować stężenie digoksyny oraz dostosować jej dawkę. Może zwiększać stężenia leków metabolizowanych przez CYP3A4 - zachować ostrożność podczas terapii skojarzonej z substratami CYP3A4 o wąskim indeksie terapeutycznym. Zwiększa stężenie takrolimusa we krwi (substrat CYP3A4 oraz P-gp) - kontrolować stężenia takrolimusa na początku lub pod koniec leczenia skojarzonego z lanzoprazolem. Zmniejsza stężenie teofiliny we krwi - zachować ostrożność. Nie zaobserwowano znaczących klinicznie interakcji z lekami z grupy NLPZ. Fluwoksamina (inhibitor CYP2C19) powoduje 4-krotne zwiększenie stężenia lanzoprazolu - rozważyć zmniejszenie jego dawki podczas terapii skojarzonej. Induktory CYP2C19 i CYP3A4 tj. ryfampicyna i ziele dziurawca mogą znacząco zmniejszać stężenie lanzoprazolu we krwi. Sukralfat, leki zobojętniające kwas żołądkowy mogą zmniejszać biodostępność lanzoprazolu - lanzoprazol przyjmować po upływie co najmniej 1 h po zażyciu tego typu leków.

Preparat zawiera substancję Lansoprazole.

Lek refundowany: TAK

Lista leków zawierających te same substancje czynne

1 kaps. zawiera 15 mg lub 30 mg lanzoprazolu. Lek zawiera sacharozę.

1 kaps. zawiera 15 mg lub 30 mg lanzoprazolu. Lek zawiera sacharozę.

1 kaps. dojelitowa zawiera 15 mg lub 30 mg lanzoprazolu. Kapsułki zawierają sacharozę.

1 kaps. zawiera 15 mg lansoprazolu. Preparat zawiera sacharozę.

Najczęściej wyszukiwane

1 amp. (2 ml) zawiera 100 mg chlorowodorku tiaminy, 100 mg chlorowodorku pirydoksyny, 1 mg cyjanokobalaminy i 20 mg chlorowodorku lidokainy.

1 ml zawiera 100 j. (około 0,58 mg) laronidazy. 1 fiolka (5 ml) zawiera 500 j. laronidazy (oraz 1,29 mmol sodu).

1 kaps. zawiera 100 mg DL-metioniny, 50 mg L-cystyny, 50 mg pantotenianu wapnia, 1,5 mg witaminy B1, 10 mg witaminy B6, 20 mg kwasu p-aminobenzoesowego, 50 mg wyciągu z prosa, 50 mg wyciągu z kiełków pszenicy, 50 mg drożdży piwnych oraz składniki mineralne w postaci chelatów: 2 mg żelaza, 2 mg cynku i 0,5 mg miedzi.

1 tabl. zawiera 52 mg jonów magnezowych w postaci 200 mg ciężkiego węglanu magnezu. Preparat zawiera sorbitol.

1 tabl. drażowana zawiera 50 mg (Sylimarol 35 mg) lub 100 mg (Sylimarol 70 mg) wyciągu suchego z łuski ostropestu plamistego. Preparat zawiera benzoesan sodu, sacharozę. Ponadto Sylimarol 35 mg zawiera indygotynę E 132 i żółcień chinolinową E 104.

1 ml (ok. 30 kropli) roztworu zawiera 15 000 j.m. cholecalcyferolu (1 kropla zawiera ok. 500 IU cholecalcyferolu). Preparat zawiera sacharozę i alkohol benzylowy.

1 g roztw. zawiera 1,11 mg octanu deksametazonu i 50 mg tymolu.

1 kaps. zawiera 70 mg sylimaryny. Preparat zawiera laktozę.

1 tabl. powl. zawiera 150 mg ranitydyny.

1 kaps. zawiera 2x109 CFU bakterii kwasu mlekowego: Lactobacillus rhamnosus R0011 i Lactobacillus helveticus R0052.

Informacje o lekach dostarcza:
Pharmindex
Najpopularniejsze artykuły
Zapalenie otrzewnej – przyczyny, objawy, leczenie i powikłania po zapaleniu otrzewnej Zapalenie otrzewnej – przyczyny, objawy, leczenie i powikłania po ...

Zapalenie otrzewnej to stan bezpośredniego zagrożenia życia. W związku z tym gdy pojawią się objawy zapalenia otrzewnej, nie należy podejmować prób samodzielnego ...

więcej

Zaparcia nawykowe u dorosłych - przyczyny i objawy. Jak leczyć przewlekłe zaparcia u dorosłych? Zaparcia nawykowe u dorosłych - przyczyny i objawy. Jak ...

Zaparcia nawykowe u dorosłych zazwyczaj są efektem błędów dietetycznych. Stosowanie ubogoresztkowej diety, która zawiera bardzo niewielkie ilości błonnika, powoduje osłabienie ruchów perystaltycznych ...

więcej

Brak apetytu - przyczyny zaburzenia łaknienia u dzieci i dorosłych Brak apetytu - przyczyny zaburzenia łaknienia u dzieci i ...

Przyczyny braku apetytu są różne. Zaburzenia łaknienia u dzieci często są efektem błędów żywieniowych rodziców, którym zdarza się zmuszać dzieci do jedzenia. ...

więcej

Szkorbut – objawy. Jak leczyć szkorbut? Czy jest zaraźliwy? Szkorbut – objawy. Jak leczyć szkorbut? Czy jest zaraźliwy?

Szkorbut, zwany chorobą żeglarzy , jest chorobą spowodowaną niedoborem witaminy C (kwasu askorbinowego). Szkorbut został opisany przez Hipokratesa (ok. 460 p.n.e. - ...

więcej

Niedrożność jelit - objawy, przyczyny i leczenie Niedrożność jelit - objawy, przyczyny i leczenie

Niedrożność jelit oznacza upośledzenie pasażu treści pokarmowej przez jelito cienkie i grube w następstwie zahamowania ich perystaltyki. Niedrożność jelit często stanowi przyczynę ...

więcej

Zdrowa społeczność

Właściciel portalu Poradnikzdrowie.pl nie jest właścicielem Bazy Leków. Dostawca bazy leków oświadcza i informuje, że dokłada wszelkich starań, aby wszystkie opisy leków były zgodne z obowiązującym stanem wiedzy, a także oświadcza jednocześnie, że podstawowe znaczenie prawne ma zawsze ulotka dołączona do konkretnego leku, zatwierdzona przez Ministerstwo Zdrowia.