Lanvis®

1 tabl. zawiera 40 mg tioguaniny. Tabl. zawierają laktozę.

  1. Działanie
  2. Dawkowanie
  3. Wskazania
  4. Przeciwwskazania
  5. Środki ostrożności
  6. Niepożądane działanie
  7. Ciąża i laktacja
  8. Uwagi
  9. Interakcje
Nazwa Zawartość opakowania Substancja czynna Cena 100% Ost. modyfikacja
Lanvis® 25 szt., tabl. 741,88zł 2017-10-31

Działanie

Cytostatyk, sulhydrylowa pochodna guaniny. Działa jak antymetabolit dla zasad purynowych. Tioguanina jest aktywowana do nukleotydu, kwasu tioguanylowego. Metabolity tioguaniny hamują syntezę puryn de novo oraz interkonwersję nukleotydów purynowych. Tioguanina jest również wbudowywana do kwasów nukleinowych i uważa się, że wbudowanie tioguaniny do DNA przyczynia się do cytotoksyczności leku. Po podaniu doustnym lek w ciągu 2-4 h osiąga maksymalne stężenie we krwi. Jest szybko metabolizowany na drodze metylacji do 2-amino-6-metylotiopuryny oraz dezaminacji do 2-hydroksy-6-merkaptopuryny i następnie utleniany, głównie do  kwasu 6- tiomoczowego. Eliminacja leku jest dwufazowa: T0,5 wynosi 3 h oraz 5-9 h w fazie końcowej. Jako pochodna merkaptopuryny wykazuje mniej działań niepożądanych na przewód pokarmowy, jednak odznacza się krzyżową z nią opornością. W przypadku braku odpowiedzi na leczenie 6-MP, jest bardzo mało prawdopodobna reakcja na tioguaninę.

Dawkowanie

Doustnie. Dorośli - zazwyczaj 100-200 mg/m2 pc. na dobę; dzieci - dawki zbliżone do dawek stosowanych u dorosłych w przeliczeniu na powierzchnię ciała. Leczenie preparatem powinno się odbywać wyłącznie pod nadzorem lekarza doświadczonego w dziedzinie onkohematologii. Dokładne dawkowanie i czas leczenia są uzależnione od rodzaju oraz dawki innych stosowanych jednocześnie leków cytotoksycznych. Stopień wchłaniania tioguaniny po podaniu doustnym jest zróżnicowany. Stężenie w osoczu może być zmniejszone w przypadku wystąpienia wymiotów lub podania leku wraz z posiłkiem. Lek może być stosowany na różnych etapach leczenia, w krótkotrwałych cyklach. Nie zaleca się stosowania w trakcie leczenia podtrzymującego lub w innych schematach długotrwałego ciągłego leczenia, z powodu dużego ryzyka hepatotoksyczności. Szczególne grupy pacjentów. W przypadku zaburzeń czynności wątroby i/lub nerek należy rozważyć zmniejszenie dawki leku. U chorych w podeszłym wieku nie jest wymagana modyfikacja dawkowania.

Wskazania

Leczenie ostrych białaczek, zwłaszcza szpikowej i limfoblastycznej oraz przewlekłej białaczki granulocytowej.

Przeciwwskazania

Nadwrażliwość na substancję czynną lub na którąkolwiek substancję pomocniczą. Biorąc pod uwagę ciężkość chorób, w których wskazane jest stosowanie leku, brak bezwzględnych przeciwwskazań.

Środki ostrożności

Immunizacja przy pomocy szczepionek zawierających żywe drobnoustroje może potencjalnie spowodować infekcję u pacjenta w immunosupresji. Dlatego nie zaleca się stosowania u tych pacjentów szczepionek zawierających żywe drobnoustroje. Nie zaleca się stosowania leku w trakcie leczenia podtrzymującego lub w innych schematach długotrwałego ciągłego leczenia, z powodu dużego ryzyka toksycznego uszkodzenia wątroby. Należy przerwać stosowanie leku u pacjentów, u których wystąpią objawy uszkodzenia wątroby (donoszono o odwracalności objawów po odstawieniu). Możliwa zwiększona wrażliwość na lek u osób z niedoborem metylotransferazy tiopuryny, prowadząca do szybko występującej mielosupresji. Chorzy z niedoborem transferazy fosforybozylohipoksantynoguaninowej (zespół Lescha-Nyhana) wykazują oporność na działanie tioguaniny. Lek hamuje czynność szpiku kostnego, prowadząc do leukopenii, małopłytkowości i rzadziej do niedokrwistości. Podczas indukcji remisji należy monitorować morfologię krwi. Po zakończeniu leczenia występuje dalsze zmniejszenie liczby leukocytów i płytek krwi. W przypadku nadmiernego zmniejszenia liczby tych elementów krwi należy czasowo przerwać podawanie leku. Zahamowanie czynności szpiku kostnego jest przemijające, jeśli podawanie tioguaniny przerwie się dostatecznie wcześnie. Chorzy poddani leczeniu hamującemu czynność szpiku kostnego mogą być bardziej narażenia na występowanie zakażeń. W fazie indukcji remisji następuje szybki rozpad komórek, co może prowadzić do hiperurykemii, hiperurykozurii i nefropatii moczanowej. Preparat zawiera laktozę, dlatego nie powinien być stosowany u pacjentów z rzadko występującą dziedziczną nietolerancją galaktozy, niedoborem laktazy (typu Lapp) lub zespołem złego wchłaniania glukozy-galaktozy.  

Niepożądane działanie

Bardzo często: zahamowanie czynności szpiku kostnego; toksyczne uszkodzenie wątroby związane z uszkodzeniem śródbłonka naczyniowego (w przypadku, gdy lek jest stosowany w leczeniu podtrzymującym lub w innych schematach długotrwałego ciągłego leczenia, co nie jest zalecane) z objawami zespołu zamknięcia żył wątrobowych, tj. hiperbilirubinemia, tkliwa hepatomegalia, zwiększenie masy ciała z powodu zatrzymania płynów i wodobrzusza lub z objawami nadciśnienia wrotnego, tj. splenomegalia, trombocytopenia, żylaki przełyku; zwiększenie aktywności aminotransferaz wątrobowych, ALP i GGT, żółtaczka. Zmiany histologiczne związane z toksycznym uszkodzeniem wątroby obejmują stwardnienie wątrobowowrotne, guzkowy rozrost regeneracyjny wątroby, zmiany o typie peliosis hepatis oraz włóknienie okołowrotne wątroby. Często: zapalenie jamy ustnej, nietolerancja ze strony przewodu pokarmowego; toksyczne uszkodzenie wątroby w postaci zespołu zamknięcia żył wątrobowych w trakcie krótkotrwałego, cyklicznego leczenia (donoszono o odwracalności objawów hepatotoksyczności po odstawieniu). Rzadko: martwica i perforacja jelit; opisano kilka przypadków martwicy centralnej zrazików wątrobowych, w tym u pacjentów otrzymujących wielolekową chemioterapię, doustne środki antykoncepcyjne, duże dawki leku oraz pijących alkohol.

Ciąża i laktacja

Należy unikać stosowania w ciąży, zwłaszcza w I trymestrze. W każdym przypadku należy rozważyć stosunek potencjalnego zagrożenia dla płodu do oczekiwanych korzyści u matki. Należy zalecić stosowanie skutecznych środków antykoncepcyjnych w przypadku stosowania preparatu przez któregokolwiek z partnerów. Kobiety przyjmujące preparat nie powinny karmić piersią. Opisano pojedyncze przypadki, w których mężczyźni poddani skojarzonej terapii lekami cytotoksycznymi (w tym lekiem Lanvis), spłodzili potomstwo z wadami wrodzonymi.

Uwagi

Nie badano wpływu leku na zdolność prowadzenia pojazdów mechanicznych i obsługiwania urządzeń mechanicznych w ruchu. W trakcie leczenia konieczna jest częsta kontrola morfologii krwi oraz parametrów czynności nerek i wątroby.

Interakcje

U pacjentów w immunosupresji nie jest zalecane szczepienie szczepionkami zawierającymi żywe drobnoustroje. Allopurinol nie przedłuża i nie nasila działania leku. Badania in vitro wykazały, że pochodne aminosalicylanów, np. olsalazyna, mesalazyna lub sulfasalazyna hamują aktywność metylotransferazy tiopuryny i modyfikują działanie tioguaniny (należy zachować ostrożność podczas łącznego stosowania).

Preparat zawiera substancję Tioguanine.

Lek refundowany: TAK

Lista leków zawierających te same substancje czynne

1 tabl. zawiera 40 mg tioguaniny. Tabl. zawierają laktozę.

Najczęściej wyszukiwane

1 amp.-strzyk. z proszkiem do sporządzania roztworu do wstrzykiwań zawiera 7,5 mg, 22,5 mg lub 45 mg octanu leuproreliny.

1 tabl. powl. zawiera 1 mg anastrozolu. Preparat zawiera laktozę.

1 implant podskórny zawiera 10,8 mg gosereliny (w postaci octanu).

1 fiolka zawiera 10 000 j.m. kryzantaspazy (asparaginaza pochodząca z Erwinia chrysanthemi, L-asparginaza Erwinia).

1 fiolka lub amp.-strzyk. 0,5 ml zawiera 45 mg ustekinumabu; 1 fiolka 1 ml zawiera 90 mg ustekinumabu.

1 ml koncentratu zawiera 20 mg ofatumumabu. 1 fiolka (50 ml) zawiera 1000 mg ofatumumabu. Preparat zawiera 116 mg sodu w dawce w dawce 1000 mg.

1 fiolka (5 ml) zawiera 100 mg panitumumabu; 1 fiolka (20 ml) zawiera 400 mg panitumumabu. Lek zawiera sód (0,15 mmol/ 3,45 mg w 1 ml).

1 tabl. zawiera 50 mg azatiopryny. Preparat zawiera laktozę.

1 amp. (1 ml) zawiera 3 000 000 j.m. naturalnego leukocytarnego interferonu alfa.

Informacje o lekach dostarcza:
Pharmindex
Najpopularniejsze artykuły
Mięsak (guz) Ewinga – przyczyny, objawy, leczenie i rokowania Mięsak (guz) Ewinga – przyczyny, objawy, leczenie i rokowania

Mięsak (guz) Ewinga to złośliwy nowotwór kości, który najczęściej dotyka dzieci. Pierwsze objawy mięsaka Ewinga to bóle kości, które niekiedy wiązane są ...

więcej

Guz przysadki mózgowej: przyczyny, objawy, leczenie Guz przysadki mózgowej: przyczyny, objawy, leczenie

Guz przysadki mózgowej to jeden z najbardziej zróżnicowanych guzów mózgu. Jego istotą jest nieprawidłowy rozrost komórek przysadki - nadrzędnego gruczołu w układzie ...

więcej

Masaż prostaty - na czym polega masaż gruczołu krokowego? Masaż prostaty - na czym polega masaż gruczołu krokowego?

Masaż prostaty (stercza) znany jest jako jedna z technik seksualnych. Mało kto wie, że masaż gruczołu krokowego ma także zastosowanie w medycynie, ...

więcej

Zespół POEMS - objawy, leczenie, przyczyny Zespół POEMS - objawy, leczenie, przyczyny

Zespół POEMS, inaczej zespół Crow-Fukase lub zespół Takatsuki, to bardzo rzadki zespół objawów, który towarzyszy chorobie nowotworowej układu krwiotwórczego, jaką jest osteosklerotyczna ...

więcej

Zespół rakowiaka - objawy, leczenie, rokowania Zespół rakowiaka - objawy, leczenie, rokowania

Zespół rakowiaka to zespół objawów, które pojawiają się u chorych na rakowiaka - rodzaj nowotworu rozwijającego się w różnych częściach przewodu pokarmowego ...

więcej

Zdrowa społeczność

Właściciel portalu Poradnikzdrowie.pl nie jest właścicielem Bazy Leków. Dostawca bazy leków oświadcza i informuje, że dokłada wszelkich starań, aby wszystkie opisy leków były zgodne z obowiązującym stanem wiedzy, a także oświadcza jednocześnie, że podstawowe znaczenie prawne ma zawsze ulotka dołączona do konkretnego leku, zatwierdzona przez Ministerstwo Zdrowia.