Klimicin®

1 ampułka (2 ml) zawiera 300 mg; 1 fiolka (4 ml) zawiera 600 mg klindamycyny w postaci fosforanu.

  1. Działanie
  2. Dawkowanie
  3. Wskazania
  4. Przeciwwskazania
  5. Środki ostrożności
  6. Niepożądane działanie
  7. Ciąża i laktacja
  8. Uwagi
  9. Interakcje
Nazwa Zawartość opakowania Substancja czynna Cena 100% Ost. modyfikacja
Klimicin® 5 fiolek, roztw. do wstrz. i inf. 57,34zł 2017-10-31

Działanie

Antybiotyk linkozamidowy. W zależności od stężenia i rodzaju drobnoustroju działa silnie bakteriostatycznie lub bakteriobójczo na tlenowe bakterie Gram-dodatnie (m.in. Staphylococcus aureus i S. epidermidis, Streptococcus spp. - zwłaszcza S. pyogenes i S. pneumoniae), beztlenowe bakterie Gram-dodatnie (m.in. Peptococcus spp., Peptostreptococcus spp.) oraz beztlenowe bakterie Gram-ujemne (m.in. Bacteroides fragilis, Fusobacterium spp.). Nie działa na Enterococcus spp. i Gram-ujemne bakterie tlenowe. Wykazuje oporność krzyżową z linkomycyną i erytromycyną. Wiązanie z białkami osocza wynosi 60-95%. Klindamycyna osiąga duże stężenia m.in. w neutrofilach, makrofagach, żółci, kościach, błonie śluzowej żołądka i soku żołądkowym. Stężenia terapeutyczne osiąga także w ślinie, tkance dziąseł, wydzielinie oskrzeli. Przenika przez barierę łożyska i do mleka matki. Nie przenika do płynu mózgowo-rdzeniowego. Jest metabolizowana w wątrobie i wydalana z kałem i moczem w postaci niezmienionej oraz w postaci metabolitów. T0,5 we krwi wynosi 2-4 h.

Dawkowanie

Dorośli i młodzież powyżej 16 lat domięśniowo lub dożylnie w ciężkich zakażeniach: 600-1200 mg na dobę w 2,3 lub 4 dawkach; w bardzo ciężkich zakażeniach: 1200-2700 mg na dobę w 2,3 lub 4 dawkach; w zakażeniach zagrażających życiu: dożylnie do 4800 mg na dobę. Dzieci 2 mż.-16 lat: 20-40 mg/kg mc./dobę w 3-4 dawkach (maksymalnie 40 mg/kg mc./dobę). Pacjentom z ciężką niewydolnością nerek podaje się połowę dawki. U pacjentów poddawanych hemodializie, dializie otrzewnowej lub hemofiltracji modyfikacja dawki nie jest konieczna. U pacjentów z zaburzeniami czynności wątroby dawkę należy dostosować do stężenia klindamycyny w surowicy. Maksymalna dawka jednorazowa podana domięśniowo wynosi 600 mg, we wlewie dożylnym - 1200 mg.

Wskazania

Klindamycyna do podawania parenteralnie stosowana jest w ciężkich zakażeniach wywołanych przez bakterie wrażliwe na klindamycynę, takich jak: zakażenia układu oddechowego wywołane przez bakterie beztlenowe, Streptococcus pneumoniae i inne paciorkowce oraz Staphylococcus aureus; zakażenia skóry i tkanek miękkich wywołane przez Streptococcus pyogenes, Staphylococcus aureus i bakterie beztlenowe; zakażenia kości i stawów wywołane przez Staphylococcus aureus; posocznica wywołana przez Staphylococcus aureus; zakażenia w obrębie jamy brzusznej wołane przez bakterie beztlenowe; zakażenia żeńskich narządów płciowych wywołane przez bakterie beztlenowe. W przypadku ciężkiego przebiegu choroby wskazane jest zastosowanie preparatu w postaci dożylnej. U chorych z posocznicą zaleca się rozpoczynanie leczenia od dożylnego podania klindamycyny. Klindamycynę należy stosować wyłącznie w leczeniu ciężkich zakażeń bakteryjnych. Planując zastosowanie klindamycyny lekarz powinien wziąć pod uwagę rodzaj zakażenia oraz rozważyć ryzyko biegunki. Notowano bowiem przypadki zapalenia okrężnicy, występującego nawet 2 lub 3 tyg. po podaniu preparatu. Podejmując decyzję o leczeniu należy uwzględnić oficjalne zalecenia dotyczące stosowania leków przeciwbakteryjnych.

Przeciwwskazania

Nadwrażliwość na klindamycynę, linkomycynę lub jakąkolwiek substancję pomocniczą preparatu. Nie stosować u noworodków (zarówno wcześniaków, jak i urodzonych o czasie).

Środki ostrożności

Nie stosować w zapaleniu opon mózgowo-rdzeniowych z powodu niewystarczającego stężenia leku w płynie mózgowo-rdzeniowym. Ostrożnie stosować u pacjentów z chorobami przewodu pokarmowego (takimi jak celiakia, uchyłkowatość jelit, choroba Leśniowskiego-Crohna), zwłaszcza u pacjentów z chorobami żołądka i jelit w wywiadzie (np. przebytym zapaleniem jelita grubego), ze względu na możliwość zwiększonego wchłaniania klindamycyny; z alergią (atopią) w wywiadzie; z nadwrażliwością na penicylinę; z zaburzeniami czynności wątroby (okresowo kontrolować aktywność enzymów wątrobowych); z zaburzeniami czynności nerek; z zaburzeniami przewodnictwa nerwowo-mięśniowego (miastenia, choroba Parkinsona). U każdego pacjenta, u którego wystąpiła biegunka po zastosowaniu antybiotyku, należy rozważyć możliwość wystąpienia rzekomobłoniastego zapalenia okrężnicy - po ustaleniu rozpoznania tej choroby należy odstawić antybiotyk i wdrożyć odpowiednie leczenie. Wystąpienie wstrząsu anafilaktycznego, zespołu Stevensa-Johnsona lub innych reakcji nadwrażliwości jest wskazaniem do odstawienia preparatu. Ostrożnie stosować u dzieci do 3 lat (ze względu na toksyczne działanie alkoholu benzylowego wchodzącego w skład preparatu). Należy uwzględnić zawartość sodu w produkcie w przypadku leczenia pacjentów z zaburzeniami czynności nerek i kontrolujących zawartość sodu w diecie.

Niepożądane działanie

Często: zakrzepowe zapalenie żył, luźne stolce, zapalenie przełyku i błony śluzowej jamy ustnej, rzekomobłoniaste zapalenie jelita grubego, nieprawidłowe wyniki badań czynnościowych wątroby, wysypka plamkowo-grudkowa, zapalenie żyły w miejscu podania. Niezbyt często: przemijający wpływ na liczbę krwinek (w wyniku działania toksycznego lub reakcji alergicznej) mogący objawiać się w postaci granulocytopenii; zaburzenia smaku, działanie hamujace przewodnictwo nerwowo-mięśniowe, niedociśnienie tętnicze, zatrzymanie krążenia oraz oddechu, biegunka, nudności, rumień wielopostaciowy, świąd, pokrzywka, ból i/lub ropień w miejscu podania. Rzadko: obrzęk (Quinckiego, obrzęk stawów). Bardzo rzadko: wstrząs anafilaktyczny, ciężkie/ostre reakcje nadwrażliwości. Ponadto: zakażenia pochwy, agranulocytoza, leukopenia, neutropenia, małopłytkowość, eozynofila, reakcje rzekomoanafilaktyczne, osutka polekowa z eozynofilią i objawami układowymi (DRESS), ból brzucha, wymioty, żółtaczka, zespół Stevensa-Johnsona, toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka, ostra uogólniona osutka krostkowa, złuszczające zapalenie skóry, pęcherzowe zapalenie skóry, wysypka odropodobna, podrażnienie w miejscu podania. Długotrwałe leczenie może prowadzić do nadkażeń wywołanych przez oporne drobnoustroje, najczęściej grzyby. Zbyt szybkie dożylne podanie klindamycyny może powodować komorowe zaburzenie rytmu serca i zatrzymanie krążenia - nie należy podawać klindamycyny nierozcieńczonej w szybkim wstrzyknięciu dożylnym (bolus), tylko w infuzji trwającej co najmniej 10-60 minut.

Ciąża i laktacja

W ciąży stosować wyłącznie w przypadku zdecydowanej konieczności. Nie stosować w okresie karmienia piersią.

Uwagi

W zakażeniach wywołanych przez paciorkowce ß-hemolizujące lek podaje się przez co najmniej 10 dni. U niemowląt oraz podczas długotrwałego stosowania u dorosłych należy kontrolować czynność nerek, wątroby i obraz krwi. Także u pacjentów z zaburzeniami czynności wątroby zaleca się okresowe oznaczanie aktywności enzymów wątrobowych we krwi.

Interakcje

Klindamycyna może nasilać działanie leków zwiotczających mięśnie, m.in. tubokuraryny, pankuronium, eteru etylowego (może być konieczne zmniejszenie ich dawki). Ze względu na antagonizm działania nie zaleca się jednoczesnego stosowania klindamycyny z antybiotykami makrolidowymi. Jednoczesne stosowanie leków hamujących perystaltykę jelit nasila ryzyko rzekomobłoniastego zapalenia okrężnicy. Klindamycyna może zmniejszać skuteczność doustnych środków antykoncepcyjnych (podczas leczenia należy stosować dodatkowe metody antykoncepcji). Klindamycyna działa synergistycznie z gentamycyną w stosunku do wielu szczepów Enterobacteriacae i Pseudomonas aeruginosa; z prymachiną w stosunku do Pneumocystis jiroveci (carinii); z trowafloksacyną lub lewofloksacyną w stosunku do bakterii beztlenowych. Drobnoustroje oporne na linkomycynę wykazują również oporność na klindamycynę (tzw. oporność krzyżowa). U pacjentów otrzymujących klindamycynę razem z antagonistą witaminy K (tj. warfaryna, acenokumarol i fluindion) notowano zwiększenie wartości wskaźników krzepnięcia: czasu protrombinowego (PT), międzynarodowego wskaźnika znormalizowanego (INR) i (lub) czasu krwawienia. U pacjentów leczonych antagonistami witaminy K należy często kontrolować parametry krzepnięcia.

Preparat zawiera substancję Clindamycin.

Lek refundowany: TAK

Lista leków zawierających te same substancje czynne

1 tabl. powl. zawiera 300 mg lub 600 mg klindamycyny (w postaci chlorowodorku).

1 ampułka (2 ml) zawiera 300 mg; 1 fiolka (4 ml) zawiera 600 mg klindamycyny w postaci fosforanu.

1 g żelu zawiera 10 mg klindamycyny w postaci fosforanu. Preparat zawiera glikol propylenowy i parahydroksybenzoesan metylu.

5 g kremu (zawartość aplikatora) zawiera 100 mg klindamycyny w postaci fosforanu. Preparat zawiera glikol propylenowy i alkohol cetostearylowy.

1 ml płynu i emulsji oraz 1 g żelu zawiera 10 mg klindamycyny w postaci fosforanu.

1 kaps. zawiera 300 mg klindamycyny (w postaci chlorowodorku). Preparat zawiera laktozę.

1 ml roztworu zawiera 150 mg klindamycyny (w postaci fosforanu); roztwór zawiera alkohol benzylowy.

1 g żelu zawiera 10 mg klindamycyny w postaci fosforanu klindamycyny. Preparat zawiera glikol propylenowy.

1 g żelu zawiera 10 mg klindamycyny w postaci fosforanu. Preparat zawiera glikol propylenowy i parahydroksybenzoesan metylu.

1 kaps. zawiera 75 mg, 150 mg lub 300 mg klindamycyny (w postaci chlorowodorku); tabl. zawierają laktozę. Po sporządzeniu - 5 ml syropu zawiera 75 mg klindamycyny (w postaci chlorowodorku palmitynianu); granulat zawiera sacharozę.

Najczęściej wyszukiwane

1 fiolka zawiera 500 mg imipenemu (w postaci jednowodzianu) oraz 500 mg cylastatyny (w postaci soli sodowej); lek zawiera sód: 37,5 mg w 1 fiolce.

1 dawka (0,5 ml) zawiera nie mniej niż 5 j.m. toksoidu błoniczego adsorbowanego na wodorotlenku glinu.

1 fiolka zawiera 250 mg acyklowiru w postaci soli sodowej.

1 tabl. powl. zawiera 250 mg, 500 mg lub 875 mg amoksycyliny w postaci trójwodzianu oraz 125 mg kwasu klawulanowego w postaci soli potasowej. Po rozpuszczeniu w wodzie - 5 ml zawiesiny zawiera 400 mg amoksycyliny w postaci trójwodzianu i 57 mg kwasu klawulanowego w postaci soli potasowej. 1 saszetka granulatu do sporz. zaw. doustnej zawiera 875 mg amoksycyliny w postaci trójwodzianu oraz 125 mg kwasu klawulanowego w postaci soli potasowej; granulat zawiera aspartam. 1 tabl. do sporz. zawiesiny doustnej/ulegająca rozpadowi w jamie ustnej (QUICKTAB) zawiera 500 mg lub 875 mg amoksycyliny w postaci trójwodzianu oraz 125 mg kwasu klawulanowego w postaci soli potasowej; tabl. QUICKTAB zawierają aspartam i olej rycynowy.

1 dawka 2 ml szczepionki doustnej zawiera: nie mniej niż 2,2 x 106 IU rotawirusa typu G1, nie mniej niż 2,8 x 106 IU rotawirusa typu G2, nie mniej niż 2,2 x 106 IU rotawirusa typu G3, nie mniej niż 2,0 x 106 IU rotawirusa typu G4, nie mniej niż 2,3 x 106 IU rotawirusa typu P1A[8]. Preparat zawiera sacharozę.

1 dawka (0,5 ml) po rekonstytucji zawiera: nie mniej niż 30 j.m. toksoidu błoniczego adsorbowanego na wodorotlenku glinu; nie mniej niż 40 j.m. toksoidu tężcowego adsorbowanego na wodorotlenku glinu; antygeny Bordatella pertusis (25 µg toksoidu krztuścowego adsorbowanego na wodorotlenku glinu, 25 µg hemaglutyniny włókienkowej adsorbowanej na wodorotlenku glinu, 8 µg pertaktyny adsorbowanej na wodorotlenku glinu); inaktywowany poliowirus - 40 j. antygenu D wirusa polio typ 1 (szczep Mahoney namnażany w hodowli komórek Vero), 8 j. antygenu D wirusa polio typ 2 (szczep MEF-1 namnażany w hodowli komórek Vero), 32 j. antygenu D wirusa polio typ 3 (szczep Saukett namnażany w hodowli komórek Vero); 10 µg polisacharydu Haemophilus influenzae typ b (fosforanu polirybozylorybitolu), związanego z około 20-40 µg toksoidu tężcowego jako nośnikiem białkowym.

5 ml zawiesiny zawiera 200 mg sulfametoksazolu i 40 mg trimetoprimu. Lek zawiera maltitol oraz p-hydroksybenzoesany.

1 fiolka zawiera 1g cefazoliny w postaci soli sodowej.

1 tabl. zawiera 100 mg, 400 mg lub 800 mg sulfametoksazolu i odpowiednio 20 mg, 80 mg lub 160 mg trimetoprimu. Preparat zawiera parahydroksybenzoesan metylu i parahydroksybenzoesan propylu.

1 kaps. zawiera 50, 100, 150 lub 200 mg flukonazolu; kaps. zawierają laktozę. 1 ml syropu zawiera 5 mg flukonazolu; syrop zawiera sacharozę i glicerol.

Informacje o lekach dostarcza:
Pharmindex
Najpopularniejsze artykuły
Grypa u dzieci - objawy, przyczyny i leczenie Grypa u dzieci - objawy, przyczyny i leczenie

Grypa u dzieci to jedna na najczęstszych chorób wirusowych układu oddechowego. Przyczyną choroby jest wirus grypy, który wywołuje dokuczliwe objawy. W tym ...

więcej

Domowe syropy NA KASZEL - przepisy na syropy własnej roboty Domowe syropy NA KASZEL - przepisy na syropy własnej ...

Przepisy na domowe syropy na kaszel, zarówno ten suchy, jak i mokry, są przekazywane z pokolenia na pokolenie. Nic dziwnego - syropy ...

więcej

Zioła na przeziębienie dla dzieci i dorosłych [PRZEPISY] Zioła na przeziębienie dla dzieci i dorosłych [PRZEPISY]

Zioła na przeziębienie to naturalne specyfiki, dzięki którym szybko można zwalczyć infekcję. Zioła na przeziębienie to zioła napotne, przeciwgorączkowe, które łagodzą katar ...

więcej

Zapalenie migdałków – przyczyny, objawy, leczenie Zapalenie migdałków – przyczyny, objawy, leczenie

Zapalenie migdałków wiąże się z silnym bólem gardła utrudniającym przełykanie, osłabieniem i gorączką. Preparaty stosowane w leczeniu zapalenia migdałków powinny z jednej ...

więcej

Ból gardła przy przełykaniu śliny – przyczyny i leczenie Ból gardła przy przełykaniu śliny – przyczyny i leczenie

Ból gardła spowodowany jest najczęściej zakażeniami górnych dróg oddechowych. Szczególnie doskwiera nam on przy przełykaniu – przeczytaj, jakie są tego przyczyny i ...

więcej

Zdrowa społeczność

Właściciel portalu Poradnikzdrowie.pl nie jest właścicielem Bazy Leków. Dostawca bazy leków oświadcza i informuje, że dokłada wszelkich starań, aby wszystkie opisy leków były zgodne z obowiązującym stanem wiedzy, a także oświadcza jednocześnie, że podstawowe znaczenie prawne ma zawsze ulotka dołączona do konkretnego leku, zatwierdzona przez Ministerstwo Zdrowia.