Ketotifen WZF

1 tabl. lub 5 ml syropu zawiera 1 mg ketotyfenu w postaci wodorofumaranu. Syrop zawiera parahydroksybenzoesan propylu, parahydroksybenzoesan metylu, sacharozę i sorbitol.

  1. Działanie
  2. Dawkowanie
  3. Wskazania
  4. Przeciwwskazania
  5. Środki ostrożności
  6. Niepożądane działanie
  7. Ciąża i laktacja
  8. Uwagi
  9. Interakcje
Nazwa Zawartość opakowania Substancja czynna Cena 100% Ost. modyfikacja
Ketotifen WZF but. 100 ml, syrop 6,44zł 2017-10-31

Działanie

Lek przeciwhistaminowy do stosowania ogólnego, niekompetycyjny bloker receptorów H1, ma działanie przeciwastmatyczne oraz przeciwalergiczne. Lek nie rozszerza oskrzeli. Po podaniu doustnym prawie całkowicie wchłania się z przewodu pokarmowego. 50% dawki podlega procesowi pierwszego przejścia, co powoduje, że biodostępność wynosi 50%. Maksymalne stężenie we krwi występuje w ciągu 2-4 h. Pokarm nie wpływa na biodostępność. Z białkami wiąże się w 75%. Głównym metabolitem jest praktycznie nieczynny N-glukuronian ketotyfenu. Metabolizm leku u dzieci jest taki sam jak u dorosłych, ale klirens nerkowy jest większy u dzieci, dlatego u dzieci > 3 lat może być konieczne zastosowanie dawek dobowych takich samych jak u dorosłych. Proces eliminacji leku jest dwufazowy, z krótkim T0,5 w I fazie wynoszącym 3-5 h i dłuższym II fazie - 21 h. Lek wydalany jest z moczem, 60-70% dawki w postaci metabolitów.

Dawkowanie

Doustnie. Dorośli: 1 mg (1 tabl. lub 5 ml syropu) 2 razy na dobę. U pacjentów wrażliwych na działanie sedatywne ketotyfenu, zaleca się powolne zwiększanie dawki przez pierwszy tydzień leczenia rozpoczynając od 0,5 mg (1/2 tabl. lub 2,5 ml syropu) 2 razy na dobę, a następnie zwiększanie dawki aż do osiągnięcia dawki leczniczej. W razie konieczności można zwiększyć dawkę do 4 mg na dobę (2 tabl. lub 10 ml syropu 2 razy na dobę). Dzieci od 6 miesięcy do 3 lat: 0,05 mg ketotyfenu (0,25 ml syropu)/kg mc. 2 razy na dobę. Dzieci >3 lat: 1 mg (1 tabl. lub 5 ml syropu) 2 razy na dobę; zaleca się stosowanie syropu. Zarówno obserwacje kliniczne, jak i wyniki badań farmakokinetycznych wskazują, że w leczeniu dzieci w celu uzyskania optymalnego działania może okazać się konieczne zastosowanie większych dawek w mg/kg mc. niż u dorosłych; większa dawka jest równie dobrze tolerowana, jak mniejsza dawka. Szczególne grupy pacjentów. U pacjentów w podeszłym wieku nie ma konieczności modyfikacji dawkowania. Sposób podania. Preparat przyjmuje się co 12 h, rano i wieczorem, podczas posiłku.

Wskazania

Zapobieganie astmie oskrzelowej. Leczenie objawowe chorób alergicznych: alergicznego zapalenia błony śluzowej nosa i alergicznego zapalenia spojówek. Uwaga: Preparat nie jest skuteczny w leczeniu ostrej reakcji alergicznej oraz w przerywaniu napadów duszności w przebiegu astmy.

Przeciwwskazania

Nadwrażliwość na składniki preparatu.

Środki ostrożności

W zapobieganiu astmie oskrzelowej osiągnięcie pełnego działania terapeutycznego może wymagać leczenia trwającego kilka tygodni. Dlatego, jeżeli pożądana reakcja na lek nie występuje po kilku tygodniach, zaleca się kontynuowanie leczenia przez minimum 2-3 miesięcy. W przypadku jednoczesnego stosowania leków rozszerzających oskrzela i ketotyfenu, częstość przyjmowania leków rozszerzających oskrzela może być zmniejszona. W razie konieczności odstawienia ketotyfenu, należy robić to stopniowo, przez okres 2-4 tyg. Należy liczyć się z nawrotem objawów astmy. W początkowym okresie leczenia ketotyfenem nie należy nagle przerywać podawania dotychczas stosowanych leków przeciwastmatycznych, szczególnie kortykosteroidów, ze względu na możliwość występowania niewydolności nadnerczy. Powrót do normy czynności osi przysadka-nadnercza może trwać do roku, dlatego zaleca się, aby w pierwszych tygodniach stosowania leku utrzymywać poprzednie leczenie farmakologiczne i odstawiać je stopniowo przez dłuższy czas. U pacjentów przyjmujących jednocześnie ketotyfen i doustne leki przeciwcukrzycowe, w rzadkich przypadkach obserwowano przemijającą trombocytopenię. Dlatego należy unikać takiego leczenia skojarzonego lub jeżeli zachodzi konieczność jednoczesnego stosowania, należy kontrolować liczbę płytek krwi. Ostrożnie stosować u pacjentów z padaczką w wywiadzie, ponieważ ketotyfen może obniżać próg drgawkowy. Preparat w postaci syropu zawiera estry kwasu parahydroksybenzoesowego (środki konserwujące), które mogą powodować reakcje alergiczne (także typu późnego). Syrop zawiera sacharozę i sorbitol - nie powinien być stosowany u pacjentów z rzadkimi dziedzicznymi zaburzeniami związanymi z nietolerancją fruktozy, zespołem złego wchłaniania glukozy-galaktozy lub niedoborem sacharazy-izomaltazy.

Niepożądane działanie

Często: pobudzenie psychoruchowe, drażliwość, bezsenność, nerwowość (objawy te obserwowano zwłaszcza u dzieci). Niezbyt często: suchość błony śluzowej jamy ustnej, zawroty głowy, zapalenie pęcherza moczowego. Rzadko: uspokojenie, zwiększenie masy ciała. Bardzo rzadko: drgawki, zapalenie wątroby, zwiększenie aktywności enzymów wątrobowych, rumień wielopostaciowy, zespół Stevensa-Johnsona, ciężkie reakcje skórne.

Ciąża i laktacja

Lek może być stosowany w ciąży tylko w razie bezwzględnej konieczności. Nie stosować w okresie karmienia piersią.

Uwagi

Preparat należy odstawić 10-14 dni przed wykonaniem skórnych testów alergicznych. Podczas pierwszych dni stosowania leku zdolność prowadzenia pojazdów i obsługi maszyn może być zaburzona; nie należy prowadzić pojazdów i obsługiwać maszyn do czasu poznania indywidualnej reakcji na lek.

Interakcje

Ketotyfen może nasilać działanie leków hamujących czynność OUN, leków przeciwhistaminowych i alkoholu. Przy jednoczesnym stosowaniu doustnych leków przeciwcukrzycowych w rzadkich przypadkach obserwowano przemijającą trombocytopenię.

Preparat zawiera substancję Ketotifen.

Lek refundowany: NIE

Lista leków zawierających te same substancje czynne

1 ml zawiera 0,345 mg wodorofumaranu ketotifenu, co odpowiada 0,25 mg ketotifenu.

5 ml syropu lub 1 tabl. zawiera 1 mg ketotyfenu w postaci wodorofumaranu.

1 ml kropli do oczu zawiera 0,25 mg ketotifenu w postaci wodorofumaranu. Krople zawierają chlorek benzalkoniowy.

5 ml syropu zawiera 1 mg ketotyfenu w postaci wodorofumaranu ketotyfenu. Preparat zawiera sacharozę i sorbitol.

1 tabl. lub 5 ml syropu zawiera 1 mg ketotyfenu w postaci wodorofumaranu. Syrop zawiera parahydroksybenzoesan propylu, parahydroksybenzoesan metylu, sacharozę i sorbitol.

Najczęściej wyszukiwane

1 tabl. zawiera 60 mg chlorowodorku pseudoefedryny i 2,5 mg chlorowodorku triprolidyny.

1 tabl. zawiera 5 mg desloratadyny.

2 ml roztw. do nebulizacji zawierają 15 mg chlorowodorku ambroksolu. Preparat zawiera chlorek benzalkoniowy.

1 dawka odmierzona zawiera 25 µg salmeterolu (w postaci ksynafonianu) i 125 µg propionianu flutykazonu, co odpowiada 21 µg salmeterolu i 110 µg propionianu flutykazonu dostarczanym przez dozownik (dawka dostarczana) lub 1 dawka odmierzona zawiera 25 µg salmeterolu (w postaci ksynafonianu) i 250 µg propionianu flutykazonu, co odpowiada 21 µg salmeterolu i 220 µg propionianu flutykazonu dostarczanym przez dozownik (dawka dostarczana).

100 g syropu zawiera 36 g wodnego maceratu z 5 g korzenia prawoślazu lekarskiego. Preparat zawiera etanol, sacharozę i kwas benzoesowy.

100 g preparatu zawiera: 40 g soku z ziela babki lancetowatej, 15 g nalewki z kwiatostanu lipy, 15 g nalewki z korzenia lukrecji, 10 g nalewki z liści mięty, 20 g wyciągu z ziela tymianku. Preparat zawiera etanol.

1 ml roztworu (ok. 20 kropli) zawiera 250 mg niketamidu.

5 ml syropu Junior zawiera 7,5 mg bromowodorku dekstrometorfanu oraz 50 mg dekspantenolu; 5 ml syropu Duo zawiera 15 mg bromowodorku dekstrometorfanu oraz 50 mg dekspantenolu. Lek zawiera sacharozę.

1 ml roztworu zawiera 0,5 mg chlorowodorku oksymetazoliny.

1 ml syropu zawiera 2 mg chlorowodorku fenspirydu. Preparat zawiera sacharozę, glicerol, parahydroksybenzoesan metylu i propylu.

Informacje o lekach dostarcza:
Pharmindex
Najpopularniejsze artykuły
Oczyszczanie płuc po rzuceniu palenia - dieta i ćwiczenia oddechowe Oczyszczanie płuc po rzuceniu palenia - dieta i ćwiczenia ...

Oczyszczenie płuc po rzuceniu palenia jest procesem długotrwałym i zależy od ilości toksyn zalegających w płucach i upośledzenia funkcji rzęsek, które odpowiadają ...

więcej

Leki przeciwgorączkowe (na gorączkę) - działanie, dawkowanie Leki przeciwgorączkowe (na gorączkę) - działanie, dawkowanie

Leki przeciwgorączkowe (na gorączkę) to leki obniżające niefizjologicznie podwyższoną temperaturę ciała. Leki przeciwgorączkowe najczęściej zawierają takie substancje, jak paracetamol czy ibuprofen. Jak ...

więcej

Tracheostomia Tracheostomia

TRACHEOSTOMIA to otwór w przedniej ścianie tchawicy, przez który wprowadza się rurkę tracheostomijną. Pozwala ona na swobodne oddychanie z pominięciem górnych dróg ...

więcej

Suchość i drapanie w gardle. Domowe sposoby na chore gardło Suchość i drapanie w gardle. Domowe sposoby na chore ...

Suchość i drapanie w gardle oraz męcząca chrypka to dolegliwości, które najczęściej pojawiają się zimą i jesienią. Aby je zlikwidować lub choć ...

więcej

Układ oddechowy: budowa i działanie Układ oddechowy: budowa i działanie

Układ oddechowy człowieka składa się z dróg oddechowych (górnych i dolnych) oraz z płuc. Zadaniem układu oddechowego jest wymiana gazowa pomiędzy organizmem ...

więcej

Zdrowa społeczność

Właściciel portalu Poradnikzdrowie.pl nie jest właścicielem Bazy Leków. Dostawca bazy leków oświadcza i informuje, że dokłada wszelkich starań, aby wszystkie opisy leków były zgodne z obowiązującym stanem wiedzy, a także oświadcza jednocześnie, że podstawowe znaczenie prawne ma zawsze ulotka dołączona do konkretnego leku, zatwierdzona przez Ministerstwo Zdrowia.