Ketanest® 50

1 fiolka 20 ml zawiera 200 mg chlorowodorku ketaminy (1 ml = 10 mg ketaminy); 1 fiolka 10 ml zawiera 500 mg chlorowodorku ketaminy (1 ml = 50 mg ketaminy).

  1. Działanie
  2. Dawkowanie
  3. Wskazania
  4. Przeciwwskazania
  5. Niepożądane działanie
  6. Ciąża i laktacja
  7. Uwagi
  8. Interakcje
Nazwa Zawartość opakowania Substancja czynna Cena 100% Ost. modyfikacja
Ketanest® 50 5 fiolek 10 ml, roztw. do wstrz. 200,40zł 2017-10-31

Działanie

Pochodna fencyklidyny o działaniu anestetycznym i kataleptycznym. Poprzez działanie na o.u.n. (głównie układ limbiczny i korę mózgową) wywołuje stan tzw. znieczulenia zdysocjowanego objawiającego się zanikiem aktywności ruchowej, oddzieleniem od świata zewnętrznego, zdesynchronizowanym pobudzeniem niektórych ośrodków o.u.n., zniesieniem bólu i świadomości. Chory w czasie znieczulenia ketaminą może mieć otwarte oczy, wzrok utkwiony w jednym punkcie lub oczopląs poziomoruchowy, sprawiać wrażenie przytomnego (jednak z brakiem kontaktu lub znacznie ograniczonym kontaktem), ze zmniejszoną lub zniesioną reakcją na ból. Ketamina nie znosi bólu trzewnego, powoduje aktywację układu współczulnego, wzrost ciśnienia tętniczego, przyspieszenie akcji serca, wzmożone wydzielanie śliny, wzmożenie odruchów gardłowych i krtaniowych, wzrost ciśnienia śródczaszkowego i przepływu mózgowego, wzrost ciśnienia śródgałkowego, podwyższenie stężenia noradrenaliny we krwi, wzmożenie napięcia mięśniowego. Działa psychotwórczo, zmienia obraz EEG (zmiany aktywności elektrycznej w obrębie kory mózgowej i wzgórza, bez wpływu na czynność elektryczną pnia mózgu). Nie wywiera istotnego wpływu depresyjnego na układ oddechowy, pozwala skutecznie utrzymać drożność dróg oddechowych (istnieje jednak ryzyko zachłyśnięcia lub kurczu głośni ze względu na zwiększone wydzielanie śliny, nadwrażliwość okolicy nadkrtaniowej i krtani na bodźce i zahamowanie odruchu kaszlowego). Początek znieczulenia (utrata przytomności) po podaniu dożylnym następuje w około 10-15 sek. i utrzymuje się 5-10 min., po podaniu domięśniowym występuje po kilku min. i utrzymuje się 20-40 min.; po czym przez kilka godzin utrzymuje się senność. Kolejne dawki ketaminy działają z taką samą siłą - nie występuje osłabienie ani sumowanie efektu. Metabolizowana w wątrobie (dehydroksylacja, N-demetylacja) do norketaminy (tzw. metabolit I o aktywności anestetycznej około 1/3 ketaminy) i trzech dalszych metabolitów pośrednich; metabolity (w około 90%) wydalane z moczem, 5% leku wydalane przez nerki w postaci nie zmienionej. T0,5 około 3-4 h. Roztwory ketaminy nie drażnią tkanek, pH roztworu 10% wynosi 3,5-5,5.

Dawkowanie

Dawki zindywidualizowane w zależności od wskazań i stanu pacjenta. Zazwyczaj: (dorośli i dzieci) - dożylnie: 0,5-2,0 mg/kg m.c., w dawkach powtarzanych w wysokości od 1/4 do pełnej dawki początkowej co 5-15 minut w zależności od potrzeby i czasu trwania zabiegu; domięśniowo: 5-10 mg/kg m.c. ewentualnie kontynuując znieczulenie powtarzanymi dawkami dożylnie. W wybranych sytuacjach klinicznych można stosować wlew ciągły dożylny w dawce 2-6 mg/kg m.c./h.

Wskazania

Jako środek znieczulenia ogólnego: jako monoanestetyk do krótkotrwałych zabiegów chirurgicznych, bolesnych zmian opatrunków (w tym u oparzonych i u dzieci), w zabiegach diagnostycznych; do wielokrotnych znieczuleń u tego samego chorego; w znieczuleniach złożonych w połączeniu z innymi lekami (benzodiazepinami, barbituranami, neuroleptykami); we wprowadzeniu do znieczulenia ogólnego. Stosowana z dobrymi efektami w ciężkich, opornych na konwencjonalne leczenie kurczach oskrzeli. Często stosowana w anestezjologii pediatrycznej i u chorych z trudnym dostępem do żył do wprowadzenia w znieczulenie drogą domięśniową. Jako środek wprowadzający do znieczulenia ogólnego zalecana u chorych w stanie wstrząsu, oligowolemii, w wybranych sytuacjach zwiększonego ryzyka operacyjnego, może być stosowana w znieczuleniu do cięcia cesarskiego, u chorych z astmą, porfirią. Uważana za bardzo dobry środek do znieczuleń w warunkach polowych i w przypadku masowych urazów (katastof). Powinna być stosowana po premedykacji atropiną (ze względu na zwiększenie wydzielania śliny). U dorosłych zaleca się łączenia z benzodiazepinami (np. diazepam, midazolam), neuroleptykami (np. dehydrobenzperidolem) lub barbituranami w celu zmniejszenia lub zniesienia nieprzyjemnych wizji i snów towarzyszących znieczuleniu ketaminą. W stężeniu 10 mg/ml stosowana głównie do podaży dożylnej.

Przeciwwskazania

Nadciśnienie tętnicze (utrwalone lub skurczowe powyżej 160 mmHg przed zabiegiem), niewydolność mięśnia sercowego, padaczka, EPH gestoza, rzucawka lub zagrażająca rzucawka (EI) porodowa, zakażenie górnych dróg oddechowych, nadciśnienie śródczaszkowe (również u chorych z/po udarze mózgu i bezpośrednio po urazach czaszkowo-mózgowych), po przebytych zaburzeniach naczyniopochodnych mózgu, zabiegi w obrębie krtani. Nie należy stosować ketaminy u alkoholików, w obłędzie alkoholowym (delirium), w psychozach.

Niepożądane działanie

W czasie znieczulenia ketaminą występują: wzmożenie napięcia mięśni poprzecznie prążkowanych, ruchy mimowolne, oczopląs, nadwrażliwość na dzwięki. Mogą pojawić się: nudności, ślinotok, sny i wizje psychotyczne o nieprzyjemnej treści, katatonia, pobudzenie psychoruchowe, drgawki, atak padaczki. Występuje wzmożenie odruchów z gardła i krtani. Może wystąpić krótkotrwały bezdech lub inne przemijające zaburzenia oddychania. Zwiększenie stężenia katecholamin powoduje tachykardię, wzrost ciśnienia tętniczego, rozszerzenie oskrzeli.

Ciąża i laktacja

Ketamina przenika przez łożysko, co należy brać pod uwagę przy zabiegach operacyjnych w okresie ciąży. Nie prowadzono kontrolowanych badań klinicznych u kobiet ciężarnych, z wyjątkiem podawania preparatu podczas cesarskiego cięcia lub porodu naturalnego. Ze względu na brak danych dotyczących bezpieczeństwa, nie zaleca się stosowania preparatu u kobiet w ciąży oraz karmiących piersią.

Uwagi

W czasie znieczulenia ketaminą chory powinien znajdować się pod fachowym nadzorem, należy monitorować czynność układu krążenia, układu oddechowego; musi być zapewniona możliwość podjęcia postępowania ratowniczego w przypadku wystąpienia powikłań lub depresji układu oddechowego. Należy poinformować pacjentów, że nie powinni prowadzić pojazdów, obsługiwać urządzeń mechanicznych ani wykonywać niebezpiecznych czynności przez co najmniej 24 godziny po znieczuleniu.

Interakcje

Z innymi środkami przeciwbólowymi i anestetycznymi wykazuje synergizm. Nasila działanie β-blokerów. Wcześniejsze zastosowanie β-blokerów nie zapobiega wzrostowi ciśnienia tętniczego po ketaminie. Z barbituranami wykazuje niezgodność chemiczną (nie łączyć w jednej strzykawce). Nie należy stosować ketaminy u pacjentów leczonych z powodu nadczynności gruczołu tarczowego.

Preparat zawiera substancję Ketamine.

Lek refundowany: NIE

Lista leków zawierających te same substancje czynne

1 fiolka 20 ml zawiera 200 mg chlorowodorku ketaminy (1 ml = 10 mg ketaminy); 1 fiolka 10 ml zawiera 500 mg chlorowodorku ketaminy (1 ml = 50 mg ketaminy).

Najczęściej wyszukiwane

1 tabl. zawiera 300 mg kwasu acetylosalicylowego, 100 mg etoksybenzamidu oraz 50 mg kofeiny.

Bilobil. 1 kaps. zawiera 40 mg wyciągu suchego z liści miłorzębu japońskiego (35-67:1), standaryzowanego na zawartość glikozydów flawonowych (24-29%), terpenów laktonowych (6-9%) i bilobalidu; kaps. zawierają laktozę. Bilobil Forte. 1 kaps. zawiera 80 mg wyciągu suchego z liści miłorzębu japońskiego, co odpowiada: 17,6-21,6 mg flawonoidów w postaci glikozydów flawonowych; 2,24-2,72 mg ginkgolidów A, B i C; 2,08-2,56 mg bilobalidu; kaps. Forte zawierają laktozę oraz glukozę. Bilobil Intense. 1 kaps. zawiera 120 mg wyciągu suchego z liści miłorzębu japońskiego (35-67:1), co odpowiada: 26,4-32,4 mg flawonoidów w postaci glikozydów flawonowych; 3,36 do 4,08 mg (6%) - 7,2 mg ginkgolidów A, B, C; 3,12-3,84 mg bilobalidu; kaps. Intense zawierają laktozę oraz glukozę.

1 tabl. zawiera 300 mg lub 500 mg paracetamolu.

1 tabl. zawiera 500 mg kwasu acetylosalicylowego (ASA) i 50 mg kofeiny.

1 tabl. zawiera 250 mg lub 100 mg (mite) lewodopy i 25 mg karbidopy.

1 fiolka (1,3 ml) zawiera 9,75 mg arypiprazolu.

1 tabl. zawiera 300 mg kwasu acetylosalicylowego, 100 mg etenzamidu, 50 mg kofeiny. Preparat zawiera laktozę.

1 kaps. twarda zawiera 300 mg paracetamolu, 5 mg chlorowodorku fenylefryny i 25 mg kofeiny.

1 tabl. powl. zawiera 800 mg lub 1,2 g piracetamu. 1 ml roztworu doustnego zawiera 200 mg lub 333 mg piracetamu.

Informacje o lekach dostarcza:
Pharmindex
Najpopularniejsze artykuły
Stwardnienie zanikowe boczne (SLA, ALS): przyczyny, objawy i leczenie Stwardnienie zanikowe boczne (SLA, ALS): przyczyny, objawy i leczenie

Stwardnienie zanikowe boczne (SLA, ALS) to postępująca choroba neurologiczna. Jej istotą jest porażenie neuronów ruchowych, które prowadzi do stopniowego upośledzenia funkcji wszystkich ...

więcej

Choroby nerwowo-mięśniowe: podział, objawy i leczenie Choroby nerwowo-mięśniowe: podział, objawy i leczenie

Choroby nerwowo-mięśniowe doprowadzają do nieprawidłowej czynności nerwów oraz mięśni. Objawy choroby nerwowo-mięśniowej to zarówno osłabienie siły mięśniowej czy zaniki mięśni, jak również ...

więcej

Komórki macierzyste w leczeniu porażenia mózgowego i autyzmu Komórki macierzyste w leczeniu porażenia mózgowego i autyzmu

Komórki macierzyste z krwi pępowinowej już od kilkudziesięciu lat są standardową terapią w leczeniu ponad 80 ciężkich chorób. Najnowsze badania wykazały, że ...

więcej

Parkinsonizm (zespół parkinsonowski) - przyczyny, objawy i leczenie Parkinsonizm (zespół parkinsonowski) - przyczyny, objawy i leczenie

Parkinsonizm (zespół parkinsonowski) to zespół objawów charakterystycznych dla choroby Parkinsona, które mogą się pojawić nie tylko w przebiegu tej choroby, lecz także ...

więcej

Wgłobienie mózgu: przyczyny, objawy, leczenie Wgłobienie mózgu: przyczyny, objawy, leczenie

Wgłobienie mózgu polega na nieprawidłowym przemieszczeniu tkanki nerwowej w obrębie czaszki. W zależności od tego, które dokładnie części mózgowia i w jakie ...

więcej

Zdrowa społeczność

Właściciel portalu Poradnikzdrowie.pl nie jest właścicielem Bazy Leków. Dostawca bazy leków oświadcza i informuje, że dokłada wszelkich starań, aby wszystkie opisy leków były zgodne z obowiązującym stanem wiedzy, a także oświadcza jednocześnie, że podstawowe znaczenie prawne ma zawsze ulotka dołączona do konkretnego leku, zatwierdzona przez Ministerstwo Zdrowia.