Kalipoz® prolongatum

1 tabl. o przedłużonym uwalnianiu zawiera 750 mg chlorku potasu, co jest równoważne 391 mg potasu (10 mEq K+). Preparat zawiera laktozę i lak czerwieni koszenilowej.

  1. Działanie
  2. Dawkowanie
  3. Wskazania
  4. Przeciwwskazania
  5. Środki ostrożności
  6. Niepożądane działanie
  7. Ciąża i laktacja
  8. Uwagi
  9. Interakcje
Nazwa Zawartość opakowania Substancja czynna Cena 100% Ost. modyfikacja
Kalipoz® prolongatum 60 szt., tabl. o przedł. uwalnianiu 10,75zł 2017-10-31

Działanie

Preparat potasu o przedłużonym uwalnianiu. Potas jest kationem wewnątrzkomórkowym biorącym udział w wielu procesach fizjologicznych. Warunkuje prawidłową kurczliwość mięśni, odgrywa ważną rolę w przewodnictwie nerwowym i przemianie węglowodanowej. Chlorek potasu wchłania się szybko po podaniu doustnym, około 90% potasu dostarczonego z dietą ulega wchłonięciu. Chlorek potasu w preparacie jest zawieszony w podłożu nierozpuszczalnym w przewodzie pokarmowym. Substancja czynna uwalnia się z podłoża stopniowo w czasie przechodzenia tabletki przez przewód pokarmowy. Pozwala to uniknąć tworzenia się wysokich stężeń chlorku potasu, które są odpowiedzialne za powstanie owrzodzeń jelitowych. Szkielet tabletki (podłoże + otoczka) podczas tego przejścia często nie ulega deformacji i jest wydalany z kałem, co jest zjawiskiem prawidłowym i nie świadczy o braku efektu leczniczego. Potas wydalany jest głównie przez nerki. Wydzielany jest w kanaliku dalszym, gdzie zachodzi jego wymiana z jonem sodowym lub wodorowym. Nerka nie ma zdolności ograniczenia wydalania potasu, które zachodzi nawet przy znacznych niedoborach tego jonu w organizmie. Niewielkie ilości potasu są wydalane z kałem i potem.

Dawkowanie

Doustnie. Nieznaczna hipokaliemia (np. dieta uboga w potas lub uzupełnianie niedoboru potasu w trakcie stosowania leków moczopędnych): zwykle 1-2 tabl. na dobę. Znaczna hipokaliemia, w zależności od stopnia niedoboru potasu: 2-6 tabl. na dobę. Przy ustalaniu dawki należy uwzględnić zawartość potasu w pożywieniu (owoce, warzywa, soki). Tabletki należy połykać w całości, przyjmować w trakcie lub po posiłku, popijać dużą ilością wody.

Wskazania

Profilaktyka i leczenie stanów niedoboru potasu. Niedobory potasu w organizmie powstają najczęściej na skutek: podawania leków moczopędnych, glikokortykosteroidów, glikozydów nasercowych, przewlekłych biegunek i wymiotów, w przebiegu niektórych chorób nerek. Niedobór potasu towarzyszy także takim chorobom, jak: wtórny hiperaldosteronizm, marskość wątroby z wodobrzuszem, choroby układu krążenia, cukrzyca.

Przeciwwskazania

Nadwrażliwość na substancję czynną lub którąkolwiek substancję pomocniczą. Nadwrażliwość na suplementację potasu (np. napadowy niedowład hiperkaliemiczny). Hiperkaliemia. Niewydolność nerek. Jednoczesne stosowanie leków moczopędnych oszczędzających potas w monoterapii lub w połączeniu z diuretykami pętlowymi. Niewydolność nadnerczy (choroba Addisona). Hipoaldosteronizm hiporeninowy. Wrodzona paramiotonia. Zaburzenia metabolizmu (kwasica towarzysząca śpiączce cukrzycowej). Hipowolemia z hiponatremią. Ciężkie odwodnienie. Stany obejmujące rozległe zniszczenie komórek (np. ciężkie oparzenia). Krwawienia z przewodu pokarmowego. Choroba wrzodowa (zaostrzenia). Zaburzenia strukturalne lub czynnościowe utrudniające pasaż leku przez przewód pokarmowy.

Środki ostrożności

Lek należy podawać z zachowaniem ostrożności, ponieważ stopień niedoboru potasu lub właściwe dzienne zapotrzebowanie na potas często nie są dokładnie znane. Przed rozpoczęciem oraz w trakcie leczenia należy dokonać klinicznej oceny stanu pacjenta, wykonać EKG i (lub) oznaczyć stężenie potasu w surowicy. Preparat należy stosować ze szczególną ostrożnością u pacjentów w wieku podeszłym. U pacjentów z zaburzoną czynnością nerek należy wziąć pod uwagę konieczność zastosowania mniejszych dawek potasu. Podczas stosowania preparatów zawierających potas należy okresowo monitorować kaliemię, EKG oraz czynność nerek. W razie wystąpienia silnych bólów brzucha, fusowatych wymiotów, czarnych stolców lek należy odstawić. Chlorek potasu w monoterapii lub w skojarzeniu z innymi lekami może wywoływać owrzodzenia przewodu pokarmowego, w szczególności dolnej części przełyku i jelita cienkiego. Ryzyko zwiększa się u pacjentów z miejscowymi, czynnościowymi lub mechanicznymi zaburzeniami przewodu pokarmowego, z chorobami układu sercowo-naczyniowego, u pacjentów leczonych długotrwale lub przyjmujących leki przeciwcholinergiczne. Objawy przedmiotowe i podmiotowe wskazujące na owrzodzenie lub niedrożność przewodu pokarmowego należy uznać za kwalifikujące do natychmiastowego przerwania leczenia. U pacjentów ze stornią zmianie może ulec czas pasażu jelitowego i bardziej wskazane jest u nich leczenie innymi postaciami soli potasu. U pacjentów z chorobami wątroby sole potasu należy stosować z bardzo dużą ostrożnością (z uwagi na ryzyko hiperkaliemii). Należy zachować ostrożność podczas stosowania preparatu u pacjentów z chorobami serca. U niektórych pacjentów niedobory magnezu wywołane przez stosowanie diuretyków uniemożliwiają wewnątrzkomórkowe wyrównanie niedoboru potasu, dlatego należy skorygować hipomagnezemię jednocześnie z hipokaliemią. Preparat zawiera laktozę - nie powinien być stosowany u pacjentów z rzadko występującą dziedziczną nietolerancją galaktozy, niedoborem laktazy (typu Lappa), lub zespołem złego wchłaniania glukozy-galaktozy. Ze względu na zawartość laku czerwieni koszenilowej lek może powodować reakcje alergiczne.

Niepożądane działanie

Częstość nieznana: hiperkaliemia (z ryzykiem nagłego zgonu), niemiarowość pracy serca, zaburzenia przewodnictwa przedsionkowo-komorowego, nudności, wymioty, wzdęcia, bóle brzucha, uczucie dyskomfortu w brzuchu, biegunka, pieczenie w żołądku i przełyku, zaparcia, niewielkie zmiany nadżerkowe w jelicie cienkim, niedrożność, krwawienia, owrzodzenie żołądka i dwunastnicy (ryzyko wzrasta przy stosowaniu większych dawek), wysypka skórna, świąd, pokrzywka.

Ciąża i laktacja

Ciąża nie stanowi bezwzględnego przeciwwskazania do leczenia preparatem. Lek może być stosowany w ciąży i w okresie karmienia piersią jedynie, gdy korzyść dla matki przeważa nad potencjalnym zagrożeniem dla płodu lub karmionego dziecka.

Uwagi

Lek nie ma wpływu na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn

Interakcje

Przy równoczesnym podawaniu leków wchodzących w interakcje z chlorkiem potasu należy okresowo kontrolować stężenie potasu. Zwiększenie stężenia potasu w surowicy krwi może wystąpić w przypadku jednoczesnego stosowania z: lekami moczopędnymi oszczędzającymi potas, inhibitorami ACE, antagonistami receptora angiotensyny II (typu AT1), cyklosporyną, NLPZ (np.indometacyną), heparyną, glikozydami nasercowymi, lekami β-adrenolitycznymi, innymi preparatami zawierającymi potas. Jednoczesne stosowanie chlorku potasu z lekami moczopędnymi oszczędzającymi potas (np. spironolakton, kanrenon, amiloryd, triamteren, eplerenon) pojedynczo lub w skojarzeniu jest przeciwwskazane. Ryzyko potencjalnie śmiertelnej hiperkaliemii jest szczególnie duże u pacjentów z niewydolnością nerek (nakładający się efekt działania diuretyków oszczędzających potas). Jednoczesne stosowanie chlorku potasu z inhibitorami ACE (np. enalaprylem, kaptoprylem) poza przypadkami hipokaliemii nie jest zalecane. Jednoczesne stosowanie tych leków wymaga szczególnej ostrożności ze względu na zwiększone ryzyko potencjalnie zakończonej zgonem hiperkaliemii, szczególnie u osób z niewydolnością nerek. Należy zachować szczególną ostrożność podczas jednoczesnego stosowania chlorku potasu z glikozydami nasercowymi. Hiperkaliemia może powodować zaburzenia przewodzenia przedsionkowo-komorowego. Należy zachować szczególną ostrożność podczas jednoczesnego stosowania chlorku potasu z NLPZ (np. indometacyną). NLPZ mogą spowodować hiperkaliemię, dlatego konieczna jest kontrola stężenia potasu w surowicy krwi. Z uwagi na wpływ leków przeciwcholinergicznych na motorykę przewodu pokarmowego, należy stosować je z dużą ostrożnością w skojarzeniu ze stałymi doustnymi postaciami preparatów zawierających potas, szczególnie, jeśli podawane są w dużych dawkach.

Preparat zawiera substancję Potassium chloride.

Lek refundowany: TAK

Lista leków zawierających te same substancje czynne

1000 ml roztworu zawiera 5,75 g chlorku sodu, 0,38 g chlorku potasu, 0,264 g chlorku wapnia (dwuwodnego), 0,2 g chlorku magnezu (sześciowodnego), 4,62 g octanu sodu (trójwodnego), 0,9 g cytrynianu sodu (dwuwodnego). Stężenie jonów: 141,5 mmol/l sodu, 5,1 mmol/l potasu, 1,8 mmol/l wapnia, 0,985 mmol/l magnezu, 33,95 mmol/l octanów, 3,6 mmol/l cytrynianów, 109,05 mmol/l chloru. Osmolarność wynosi 301 mOsmol/l. pH:5,5-7,5.

1 saszetka zawiera: 13,125 g makrogolu 3350, 350,7 mg chlorku sodu, 46,6 mg chlorku potasu, 178,5 mg wodorowęglanu sodu.

1000 ml roztworu zawiera 5,55 g chlorku sodu, 0,3 g chlorku potasu, 0,37 g chlorku wapnia (dwuwodnego), 0,2 g chlorku magnezu (sześciowodnego), 5,05 g mleczanu sodu. Stężenie jonów: 140 mmol/l sodowych, 4 mmol/l potasowych, 2,5 mmol/l wapniowych, 1 mmol/l magnezowych, 106 mmol/l chlorkowych, 45 mmol/l mleczanowych. Teoretyczna osmolarność roztworu wynosi 299mOsm/l, pH 4,5-7,5.

Roztwór 2 mmol/l. Skład (na 1000 ml): komora duża A: 0,343 g dwuwodnego chlorku wapnia, 0,136 g sześciowodnego chlorku magnezu, 7,52 g chlorku sodu, 0,199 g chlorku potasu, 1,47 g glukozy jednowodnej; komora mała B: 13,4 g wodorowęglanu sodu. Końcowy roztwór po zmieszaniu (na 1000 ml): 0,257 g dwuwodnego chlorku wapnia, 0,102 g sześciowodnego chlorku magnezu, 6,12 g chlorku sodu, 0,149 g chlorku potasu, 1 g glukozy bezwodnej, 2,94 g wodorowęglanu sodu. Skład jonowy końcowego roztworu (na 1000 ml): 1,75 mmol wapnia, 0,5 mmol magnezu, 140 mmol sodu, 2 mmol potasu, 111,3 mmol chlorków, 5,55 mmol glukozy bezwodnej, 35 mmol wodorowęglanów. Osmolarność teoretyczna 296 mOsm/l. pH: 7,0-7,5. Roztwór 4 mmol/l. Skład (na 1000 ml): komora duża A: 0,343 g dwuwodnego chlorku wapnia, 0,136 g sześciowodnego chlorku magnezu, 7,52 g chlorku sodu, 0,398 g chlorku potasu, 1,47 g glukozy jednowodnej; komora mała B: 13,4 g wodorowęglanu sodu. Końcowy roztwór po zmieszaniu (na 1000 ml): 0,257 g dwuwodnego chlorku wapnia, 0,102 g sześciowodnego chlorku magnezu, 6,12 g chlorku sodu, 0,298 g chlorku potasu, 1 g glukozy bezwodnej, 2,94 g wodorowęglanu sodu. Skład jonowy końcowego roztworu (na 1000 ml): 1,75 mmol wapnia, 0,5 mmol magnezu, 140 mmol sodu, 4 mmol potasu, 113,3 mmol chlorków, 5,55 mmol glukozy bezwodnej, 35 mmol wodorowęglanów. Osmolarność teoretyczna 300 mOsm/l. pH: 7,0-7,5.

1000 ml roztworu do infuzji zawiera 6,8 g chlorku sodu, 0,3 g chlorku potasu, 0,2 g sześciowodnego chlorku magnezu, 0,37 g dwuwodnego chlorku wapnia, 3,27 g trójwodnego octanu sodu, 0,67 g kwasu L-jabłkowego; stężenia elektrolitów - 145 mmol/l sodu, 4 mmol/l potasu, 1 mmol/l magnezu, 2,5 mmol/l wapnia, 127 mmol/l chloru, 24 mmol/l octanu, 5 mmol/l jabłczanu. Osmolarność teoretyczna: 309 mOsmol/l. pH 5,1-5,9

1 saszetka (74 g) zawiera: 64,0 g makrogolu 4000 (glikol polietylenowy 4000), 5,7 g bezwodnego siarczanu sodu, 1,68 g wodorowęglanu sodu, 1,46 g chlorku sodu, 0,75 g chlorku potasu.

1 l roztworu zawiera: 1,17 g chlorku sodu, 1,50 g chlorku potasu, 1,35 g fosporanu dipotasu, 2,72 g trójwodnego octanu sodu. Stężenie jonów: 40,00 mmol/l Na+, 35,62 mmol/l K+, 7,75 mmol/l HPO42-, 19,99 mmol/l CH3COO-, 40,14 mmol/l Cl-.

10 ml syropu zawiera 782 mg potasu w postaci chlorku.

100 ml roztworu zawiera 0,54 g chlorku sodu, 0,03 g sześciowodnego chlorku magnezu, 0,04 g chlorku potasu, 0,34 g mleczanu sodu i 3 g żelatyny (w postaci żelatyny zmodyfikowanej płynnej). Całkowita osmolalność : 295 mOsmol/kg. pH:5,8 do 7,0. Zawartość jonów: sód 150 mmol/l; potas 5 mmol/l; magnez 1,5 mmol/l; chlorek 100 mmol/l; mleczan 30 mmol/l.

1000 ml roztworu zawiera 3 g chlorku potasu i 55 g glukozy jednowodnej (stężenie potasu 40 mmol/l, stężenie chlorku 40 mmol/l). Osmolarność teoretyczna 318 mOsmol/l (w przybliżeniu 358 mOsmol/l). pH 3,5-6,5. Kaloryczność 200 kcal.

Najczęściej wyszukiwane

1 amp. (2 ml) zawiera 100 mg chlorowodorku tiaminy, 100 mg chlorowodorku pirydoksyny, 1 mg cyjanokobalaminy i 20 mg chlorowodorku lidokainy.

1 ml zawiera 100 j. (około 0,58 mg) laronidazy. 1 fiolka (5 ml) zawiera 500 j. laronidazy (oraz 1,29 mmol sodu).

1 kaps. zawiera 100 mg DL-metioniny, 50 mg L-cystyny, 50 mg pantotenianu wapnia, 1,5 mg witaminy B1, 10 mg witaminy B6, 20 mg kwasu p-aminobenzoesowego, 50 mg wyciągu z prosa, 50 mg wyciągu z kiełków pszenicy, 50 mg drożdży piwnych oraz składniki mineralne w postaci chelatów: 2 mg żelaza, 2 mg cynku i 0,5 mg miedzi.

1 tabl. zawiera 52 mg jonów magnezowych w postaci 200 mg ciężkiego węglanu magnezu. Preparat zawiera sorbitol.

1 tabl. drażowana zawiera 50 mg (Sylimarol 35 mg) lub 100 mg (Sylimarol 70 mg) wyciągu suchego z łuski ostropestu plamistego. Preparat zawiera benzoesan sodu, sacharozę. Ponadto Sylimarol 35 mg zawiera indygotynę E 132 i żółcień chinolinową E 104.

1 ml (ok. 30 kropli) roztworu zawiera 15 000 j.m. cholecalcyferolu (1 kropla zawiera ok. 500 IU cholecalcyferolu). Preparat zawiera sacharozę i alkohol benzylowy.

1 g roztw. zawiera 1,11 mg octanu deksametazonu i 50 mg tymolu.

1 kaps. zawiera 70 mg sylimaryny. Preparat zawiera laktozę.

1 tabl. powl. zawiera 150 mg ranitydyny.

1 kaps. zawiera 2x109 CFU bakterii kwasu mlekowego: Lactobacillus rhamnosus R0011 i Lactobacillus helveticus R0052.

Informacje o lekach dostarcza:
Pharmindex
Najpopularniejsze artykuły
Zapalenie otrzewnej – przyczyny, objawy, leczenie i powikłania po zapaleniu otrzewnej Zapalenie otrzewnej – przyczyny, objawy, leczenie i powikłania po ...

Zapalenie otrzewnej to stan bezpośredniego zagrożenia życia. W związku z tym gdy pojawią się objawy zapalenia otrzewnej, nie należy podejmować prób samodzielnego ...

więcej

Zaparcia nawykowe u dorosłych - przyczyny i objawy. Jak leczyć przewlekłe zaparcia u dorosłych? Zaparcia nawykowe u dorosłych - przyczyny i objawy. Jak ...

Zaparcia nawykowe u dorosłych zazwyczaj są efektem błędów dietetycznych. Stosowanie ubogoresztkowej diety, która zawiera bardzo niewielkie ilości błonnika, powoduje osłabienie ruchów perystaltycznych ...

więcej

Brak apetytu - przyczyny zaburzenia łaknienia u dzieci i dorosłych Brak apetytu - przyczyny zaburzenia łaknienia u dzieci i ...

Przyczyny braku apetytu są różne. Zaburzenia łaknienia u dzieci często są efektem błędów żywieniowych rodziców, którym zdarza się zmuszać dzieci do jedzenia. ...

więcej

Szkorbut – objawy. Jak leczyć szkorbut? Czy jest zaraźliwy? Szkorbut – objawy. Jak leczyć szkorbut? Czy jest zaraźliwy?

Szkorbut, zwany chorobą żeglarzy , jest chorobą spowodowaną niedoborem witaminy C (kwasu askorbinowego). Szkorbut został opisany przez Hipokratesa (ok. 460 p.n.e. - ...

więcej

Niedrożność jelit - objawy, przyczyny i leczenie Niedrożność jelit - objawy, przyczyny i leczenie

Niedrożność jelit oznacza upośledzenie pasażu treści pokarmowej przez jelito cienkie i grube w następstwie zahamowania ich perystaltyki. Niedrożność jelit często stanowi przyczynę ...

więcej

Zdrowa społeczność

Właściciel portalu Poradnikzdrowie.pl nie jest właścicielem Bazy Leków. Dostawca bazy leków oświadcza i informuje, że dokłada wszelkich starań, aby wszystkie opisy leków były zgodne z obowiązującym stanem wiedzy, a także oświadcza jednocześnie, że podstawowe znaczenie prawne ma zawsze ulotka dołączona do konkretnego leku, zatwierdzona przez Ministerstwo Zdrowia.