Injectio Glucosi 5% Baxter

100 ml roztworu zawiera 5 g glukozy.

  1. Działanie
  2. Dawkowanie
  3. Wskazania
  4. Przeciwwskazania
  5. Środki ostrożności
  6. Niepożądane działanie
  7. Ciąża i laktacja
  8. Interakcje
Nazwa Zawartość opakowania Substancja czynna Cena 100% Ost. modyfikacja
Injectio Glucosi 5% Baxter worek 1000 ml, roztw. do inf. 2017-10-31

Działanie

Izotoniczny roztwór glukozy. Glukoza stanowi źródło energii w metabolizmie komórkowym. Roztwór glukozy ma wartość kaloryczną 200 kcal/l i daje możliwość uzupełnienia płynów w organizmie bez jednoczesnej podaży elektrolitów. Osmolarność ok. 278 mOsmol/l.

Dawkowanie

Dożylnie (do żyły obwodowej lub centralnej). Stężenie i dawkowanie roztworu glukozy zależy od wielu czynników, takich jak wiek, masa ciała i stan kliniczny pacjenta. Zalecane dawkowanie w leczeniu niedoborów węglowodanów i płynów: dorośli - 500 ml - 3 l/24 h; niemowlęta i dzieci - 0-10 kg mc.: 100 ml/kg mc./24 h, 10-20 kg mc.: 1000 ml + 50 ml/każdy kg mc. powyżej 10 kg/24 h, >20 kg mc.: 1500 ml + 20 ml/każdy kg mc. powyżej 20 kg/24 h. Maksymalna prędkość dla dorosłych: 5 mg/kg mc./min., dla dzieci i niemowląt 10-18 mg/kg mc./min. Zalecane dawkowanie do rozpuszczania lub rozcieńczania leków: 50-250 ml roztworu glukozy/dawkę podawanego leku.

Wskazania

Leczenie niedoborów węglowodanów i płynów. Preparat można również stosować jako rozpuszczalnik i środek do rozcieńczania zgodnych leków do podawania pozajelitowego.

Przeciwwskazania

Nadwrażliwość na substancje czynną. Alergia na kukurydzę. Niewyrównana cukrzyca oraz inne stwierdzone zaburzenia tolerancji glukozy (takich jak stres metaboliczny). Śpiączka hiperosmotyczna. Hiperglikemia. Hiperlaktatemia.

Środki ostrożności

Szczególna obserwacja kliniczna jest wymagana na początku każdej infuzji dożylnej. W zależności od objętości, szybkości infuzji oraz stanu klinicznego pacjenta i zdolności do metabolizowania glukozy, podawanie dożylne glukozy może powodować: hiperosmolalność, diurezę osmotyczną i odwodnienie, hipoosmolalność, zaburzenia elektrolitowe (hiponatremia, hipokaliemia, hipofosfatemia, hipomagnezemia), przewodnienie/ hiperwolemia (w tym przekrwienie i obrzęk płuc). Działania nie są jedynie wynikiem podania płynu niezawierającego elektrolitów, ale także podania glukozy. Szczególnie narażone na wystąpienie hiponatremii są dzieci, kobiety, pacjenci w podeszłym wieku, po operacji, z hipoksją, z chorobą OUN lub z polidypsją psychogenną. Należy przeprowadzać regularną ocenę kliniczną i okresowo kontrolować stężenia elektrolitów oraz równowagi kwasowo-zasadowej w trakcie długotrwałego leczenia pozajelitowego, również gdy stan pacjenta lub szybkość podawania wymaga takiej oceny. Zaleca się szczególną ostrożność u pacjentów z grupy zwiększonego ryzyka z powodu zaburzeń wodno-elektrolitowych, które mogą być nasilone przez zwiększone obciążenie wodą niezwiązaną, hiperglikemię lub ewentualne wymagane podanie insuliny. W przypadku przedłużonego podawania lub podawania dużych dawek glukozy, należy zachować ostrożność w celu uniknięcia wystąpienia hipokaliemii (zaleca się kontrolę stężenia potasu w surowicy i w razie potrzeby podanie soli potasu).    Szybkie podawanie roztworów glukozy może powodować znaczną hiperglikemię i zespół hiperosmolarny. W celu zmniejszenia ryzyka należy dostosować szybkość infuzji i (lub) podać insulinę. Należy zachować ostrożność przy dożylnym podawaniu glukozy u noworodków, pacjentów z zaburzeniami tolerancji glukozy (w niewydolności nerek, cukrzycy lub w posocznicy, urazie czy wstrząsie); z ciężkim niedożywieniem (ryzyko wytrącania w zespole ponownego odżywienia - przemieszczenie potasu, fosforu i magnezu do przestrzeni wewnątrzkomórkowej, gdy pacjent staje się anaboliczny); z niedoborem tiaminy (np. u pacjentów z przewlekłym alkoholizmem - ryzyko ciężkiej kwasicy mleczanowej z powodu upośledzenia metabolizmu oksydacyjnego pirogronianu); z udarem niedokrwiennym lub z ciężkim uszkodzeniem mózgu w wyniku urazu (unikać infuzji w pierwszych 24 godzinach po urazach głowy)- w tej grupie pacjentów kontrolować stężenia glukozy, ponieważ wczesna hiperglikemia była związana z niekorzystnymi wynikami u pacjentów z ciężkim uszkodzeniem mózgu w wyniku urazu. Przedłużone podawanie dożylne glukozy i związana z tym hiperglikemia mogą powodować zmniejszenie szybkości wydzielania insuliny stymulowanego glukozą. Przy stosowaniu roztworów glukozy odnotowano reakcje nadwrażliwości/ reakcje na infuzję obejmujące reakcje anafilaktyczne/ anafilaktoidalne. Infuzję należy natychmiast przerwać, jeżeli wystąpią jakiekolwiek objawy przedmiotowe lub podmiotowe podejrzewanej reakcji nadwrażliwości i zastosować odpowiednie leczenie. U dzieci i młodzieży szybkość oraz objętość wlewu zależą od wieku, masy ciała, stanu klinicznego i metabolicznego pacjenta oraz od współistniejącego leczenia i powinny być określone przez lekarza doświadczonego w leczeniu dzieci i młodzieży płynami dożylnymi. Należy zwrócić szczególną uwagę na sposób podawania, w celu uniknięcia wlewu nadmiernej ilości płynów dożylnych u noworodka, co potencjalnie może być śmiertelne. Noworodki, szczególnie urodzone przed terminem oraz z małą urodzeniową masą ciała są bardziej narażone na wystąpienie hipo-lub hiperglikemii i dlatego należy je szczególnie monitorować w trakcie leczenia celem zapewnienia odpowiedniej kontroli glikemii oraz uniknięcia możliwych długotrwałych działań niepożądanych. Dzieci (w tym noworodki i starsze dzieci) są w grupie zwiększonego ryzyka rozwoju hipoosmotycznej hiponatremii, jak również encefalopatii hiponatremicznej. Należy dokładnie monitorować stężenie elektrolitów w surowicy. Przy dokonywaniu wyboru roztworu do infuzji i objętości/ szybkości infuzji u pacjentów w podeszłym wieku, należy wziąć pod uwagę obecność choroby serca, nerek, wątroby oraz innych chorób i równocześnie stosowanych leków. Ze względu na możliwość wystąpienia hemolizy oraz pseudoaglutynacji, roztworu glukozy (wodnego, tj. roztworu glukozy bez elektrolitów) nie należy podawać równocześnie, przed ani po przetoczeniu krwi przy użyciu tego samego zestawu do infuzji. Ze względu na ryzyko zatoru powietrznego nie należy podłączać plastikowych pojemników seryjnie, wywierać dodatkowego ciśnienia na dożylne roztwory zawarte w elastycznych pojemnikach z tworzywa sztucznego w celu zwiększenia szybkości przepływu (jeśli przed podaniem z pojemnika nie usunięto całkowicie resztek powietrza), stosować zestawów do podawania dożylnego z zaworem odpowietrzenia w pozycji otwartej.

Niepożądane działanie

Częstość nieznana: reakcje anafilaktyczne/nadwrażliwość (potencjalne objawy przy alergii na kukurydzę), zaburzenia równowagi elektrolitowej, hipokaliemia, hipomagnezemia, hipofosfatemia, hiperglikemia, hiponatremia (również objawowa), odwodnienie, hiperwolemia, wysypka, zakrzepica żylna, zapalenie żył, wielomocz, dreszcze, gorączka, zakażenie w miejscu podania, podrażnienie w miejscu podania (np. rumień), wynaczynienie, reakcja miejscowa, ból zlokalizowany.

Ciąża i laktacja

Roztwór glukozy może być stosowany w trakcie ciąży. Należy zachować ostrożność w przypadku stosowania roztworu glukozy w trakcie porodu. Dożylna infuzja roztworu glukozy w trakcie porodu może prowadzić do wytwarzania insuliny przez płód oraz związanego z tym ryzyka hiperglikemii i kwasicy metabolicznej u płodu, a także ryzyka wystąpienia hipoglikemii „z odbicia” u noworodka. Brak odpowiednich danych dotyczących wpływu glukozy podczas laktacji. Nie oczekuje się jednak wpływu na kobiety karmiące piersią - roztwór glukozy może być stosowany. W przypadku dodawania leku do roztworu, należy oddzielnie rozważyć jego rodzaj i stosowanie w trakcie ciąży i laktacji.

Interakcje

Podczas stosowania roztworu glukozy u pacjentów leczonych innymi substancjami, które mogą wpływać na kontrolę glikemii oraz równowagę płynów i(lub) elektrolitów, należy wziąć pod uwagę zarówno wpływ roztworu glukozy na glikemię, jak i na równowagę wodno-elektrolitową. Jednoczesne podawanie katecholamin i steroidów zmniejsza przyswajanie glukozy.

Preparat zawiera substancję Dextrose.

Lek refundowany: NIE

Lista leków zawierających te same substancje czynne

1 ml roztworu 20% zawiera 200 mg glukozy.

Worek trzykomorowy zawierający w oddzielnych komorach roztwór glukozy, aminokwasów z elektrolitami i emulsję tłuszczową. 1000 ml mieszaniny otrzymanej po połączeniu zawartości komór zawiera: 7,1 g alaniny, 6,1 g argininy, 5,6 g glicyny, 1,5 g histydyny, 2,5 g izoleucyny, 3,8 g leucyny, 3,4 g lizyny (octan), 2,2 g metioniny, 2,6 g fenyloalaniny, 5,7 g proliny, 3,3 g seryny, 0,5 g tauryny, 2,2 g treoniny, 1 g tryptofanu, 0,2 g tyrozyny, 3,1 g waliny, 0,28 g chlorku wapnia (dwuwodnego) 2,1 g glicerofosforanu sodu (jednowodnego), 0,61 g siarczanu magnezu (siedmiowodnego), 2,3 g chlorku potasu, 1,7 g octanu sodu (trójwodnego), 0,0066 g siarczanu cynku (siedmiowodnego), 127 g glukozy (jednowodnej), 11,4 g oleju sojowego oczyszczonego, 11,4 g triglicerydów nasyconych kwasów tłuszczowych o średniej długości łańcucha, 9,5 g oleju z oliwek oczyszczonego, 5,7 g oleju rybnego bogatego w kwasy omega-3. Zawartość azotu: 8 g. Osmolalność: ok. 1800 mOsm/kg H2O, osmolarność: ok. 1500 mOsm/l, pH ok. 5,6. Całkowita wartość energetyczna dla worka 986 ml wynosi 1100 kcal.

1 worek 2000 ml gotowej do użycia emulsji do infuzji zawiera: 800 ml roztworu glukozy - 253 g glukozy jednowodnej (równoważnej 230 g glukozy bezwodnej), 1,03 dwuwodnego chlorku wapnia; 400 ml emulsji tłuszczowej - 80 g oleju sojowego i oleju z oliwek; 800 ml roztworu aminokwasów - 3,29 g izoleucyny, 4,56 g leucyny, 5,18 g lizyny, 3,29 g metioniny, 4,56 g fenyloalaniny, 3,29 g treoniny, 1,1 g tryptofanu, 4,21 g waliny, 6,45 g argininy, 3,93 g histydyny, 9,52 g alaniny, 1,9 g kwasu asparaginowego, 3,29 g kwasu glutaminowego, 4,56 g glicyny, 3,93 g proliny, 2,6 g seryny, 0,17 g tyrozyny, 4,47 g chlorku potasu, 2,99 g trójwodnego octanu sodu, 3,434 g octanu potasu, 1,62 g sześciowodny chlorek magnezu, 7,34 uwodnionego glicerofosforanu sodu. Wartość energetyczna: 1980 kcal. Osmolarność: 1120 mOsmol/kg. pH 6,4. Całkowita zawartość w 2000 ml - 65,8 g aminokwasów, 10,4 g azotu, 230 g glukozy, 80 g tłuszczów oraz elektrolity: 70 mmol sodu, 60 mmol potasu, 8 mmol magnezu, 7 mmol wapnia, 73 mmol octanów, 90 mmol chlorków, 30 mmol fosforanów. Preparat dostępny również w większych workach o obj. 2500 ml, zawierających proporcjonalnie zwielokrotnione ilości składników.

Roztwór zawierający 2 mmol/l potasu. Mniejsza komora (555 ml). Roztwór elektrolitów zawiera: 2,34 g chlorku sodu, 0,74 g chlorku potasu, 1,10 g dwuwodnego chlorku wapnia, 0,51 g sześciowodnego chlorku magnezu, 5,49 g glukozy jednowodnej (co odpowiada 5,0 g glukozy bezwodnej). Większa komora (4445 ml). Roztwór wodorowęglanu zawiera: 27,47 g chlorku sodu, 15,96 g wodorowęglanu sodu. 1000 ml gotowego (po zmieszaniu) do użycia roztworu do hemofiltracji zawiera: 140 mmol/l Na+, 2,0 mmol/l K+, 1,5 mmol/l Ca2+, 0,5 mmol/l Mg2+, 111 mmol/l Cl-, 35,0 mmol/l HCO3-, 5,6 mmol/l (co odp. 1,0 g) glukozy bezwodnej. Roztwór zawierający 4 mmol/l potasu. Mniejsza komora (555 ml). Roztwór elektrolitów zawiera: 2,34 g chlorku sodu, 1,49 g chlorku potasu, 1,10 g dwuwodnego chlorku wapnia, 0,51 g sześciowodnego chlorku magnezu, 5,49 g glukozy jednowodnej (co odpowiada 5,0 g glukozy bezwodnej). Większa komora (4445 ml). Roztwór wodorowęglanu zawiera: 27,47 g chlorku sodu, 15,96 g wodorowęglanu sodu. 1000 ml gotowego (po zmieszaniu) do użycia roztworu do hemofiltracji zawiera: 140 mmol/l Na+, 4,0 mmol/l K+, 1,5 mmol/l Ca2+, 0,5 mmol/l Mg2+, 113 mmol/l Cl-, 35,0 mmol/l HCO3-, 5,6 mmol/l (co odp. 1,0 g) glukozy bezwodnej.

1 pastylka zawiera 125 mg niketamidu i 1500 mg glukozy. Preparat zawiera glukozę i sacharozę.

Preparat dostarczany jest jako trzykomorowy worek - 20% roztwór glukozy (400 ml), 5,5% roztwór aminokwasów (400 ml), 10% emulsja tłuszczowa (200 ml). Komora z aminokwasami zawiera: 4,56 g alaniny, 2,53 g argininy, 2,27 glicyny, 1,06 g histydyny, 1,32 g izoleucyny, 1,61 g leucyny, 1,6 g chlorowodorku lizyny (co odpowiada 1,28 g lizyny), 0,88 g metioniny, 1,23 g fenyloalaniny, 1,5 g proliny, 1,1 g seryny, 0,92 g treoniny, 0,4 g tryptofanu, 0,09 g tyrozyny, 1,28 g waliny, 0,98 g trójwodnego octanu sodu, 2,14 g pięciowodnego glicerofosforanu sodu, 1,19 g chlorku potasu, 0,45 g sześciowodnego chlorku magnezu. Komora z glukozą zawiera 88 g jednowodnej glukozy (co odpowiada 80 g bezwodnej glukozy) i 0,3 g dwuwodnego chlorku wapnia. Komora z lipidami zawiera 20 g oczyszczonego oleju z oliwek (ok. 80%) i oczyszczonego oleju sojowego (ok. 20%). Wartość energetyczna: 610 kcal. Osmolarność: 750 mOsmol/l.

1000 ml roztworu zawiera 50 g glukozy w postaci glukozy jednowodnej.

1 worek 1250 ml gotowej do użycia emulsji do infuzji zawiera: 500 ml roztworu glukozy (lewa górna komora) - 165 g glukozy jednowodnej (równoważnej 150 g glukozy bezwodnej), 2,34 g dwuwodnego diwodorofosforanu sodu, 6,58 mg dwuwodnego octanu cynku; 250 ml emulsji tłuszczowej (prawa górna komora) - 20 g oleju sojowego, 25 g triglicerydów nasyconych kwasów tłuszczowych o średniej długości łańcucha, 5 g triglicerydów kwasów tłuszczowych omega-3; 500 ml roztworu aminokwasów (dolna komora) - 2,82 g izoleucyny, 3,76 g leucyny, 3,41 g chlorowodorku lizyny (co stanowi 2,73 g lizyny), 2,35 g metioniny, 4,21 g fenyloalaniny, 2,18 g treoniny, 0,68 g tryptofanu, 3,12 g waliny, 2,24 g argininy, 2,03 g jednowodnego chlorowodorku histydyny (co stanowi 1,5 g histydyny), 5,82 g alaniny, 1,8 g kwasu asparaginowego, 4,21 g kwasu glutaminowego, 1,98 g glicyny, 4,08 g proliny, 3,6 g seryny, 0,976 g wodorotlenku sodu, 0,503 g chlorku sodu, 0,277 g trójwodnego octanu sodu, 3,434 g octanu potasu, 0,858 g czterowodnego octanu magnezu, 0,588 g dwuwodny chlorku wapnia. Wartość energetyczna: 5300 kJ (1265 kcal). Osmolarność: 1540 mOsmol/kg. pH 5-6. Całkowita zawartość w 1250 ml - 48 g aminokwasów, 6,8 g azotu, 150 g węglowodanów, 50 g tłuszczów oraz elektrolity: 50 mmol sodu, 35 mmol potasu, 4 mmol magnezu, 4 mmol wapnia, 0,03 mmol cynku, 45 mmol chlorków, 45 mmol octanów, 15 mmol fosforanów. Preparat dostępny również w większych workach o obj. 1875 ml, 2500 ml, zawierających proporcjonalnie zwielokrotnione ilości składników.

100 ml przygotowanego roztworu zawiera: 1,55 g glukozy, 0,14 g sodu, 0,08 g potasu, 0,18 g chlorków, 0,19 g cytrynianu. Osmolarność 225 mOsm/l.

Najczęściej wyszukiwane

1 tabl. zawiera 1 mg lub 4 mg acenokumarolu. Tabletki zawierają laktozę.

1 ml roztworu zawiera 200 mg mannitolu. Osmolarność roztworu wynosi 1098 mOsm/l.

500 ml roztworu zawiera: 2,775 g chlorku sodu, ok. 1,635 g trójwodnego octanu sodu, 0,15 g chlorku potasu, ok. 0,075 g dwuwodnego chlorku wapnia, 0,1 g sześciowodnego chlorek magnezu oraz 20 g żelatyny (w postaci żelatyny zmodyfikowanej płynnej). Osmolarność teoretyczna: 284 mOsmol/l. pH 7,4±0,3. Stężenie elektrolitów: 151 mmol/l sodu, 103 mmol/l chlorków, 4 mmol/l potasu, 1 mmol/l wapnia, 1 mmol/l magnezu, 24 mmol/l octanów.

1 tabl. powl. zawiera 75 mg klopidogrelu w postaci wodorosiarczanu. Preparat zawiera laktozę i lecytynę.

1000 ml roztworu do infuzji zawiera 6,8 g chlorku sodu, 0,3 g chlorku potasu, 0,2 g sześciowodnego chlorku magnezu, 0,37 g dwuwodnego chlorku wapnia, 3,27 g trójwodnego octanu sodu, 0,67 g kwasu L-jabłkowego; stężenia elektrolitów - 145 mmol/l sodu, 4 mmol/l potasu, 1 mmol/l magnezu, 2,5 mmol/l wapnia, 127 mmol/l chloru, 24 mmol/l octanu, 5 mmol/l jabłczanu. Osmolarność teoretyczna: 309 mOsmol/l. pH 5,1-5,9

1 ml roztworu 20% zawiera 200 mg glukozy.

1000 ml roztw. zawiera: 8,6 g chlorku sodu, 0,3 g chlorku potasu, 0,33 g dwuwodnego chlorku wapnia, 147,2 mmol Na+, 4,0 mmol K+, 2,25 mmol Ca2+, 155,7 Cl-.

1 ml roztworu do infuzji zawiera: 6,429 mg chlorku sodu, 0,298 mg chlorku potasu, 0,147 mg dwuwodnego chlorku wapnia, 0,203 mg sześciowodnego chlorku magnezu, 4,082 mg trójwodnego octanu sodu, 11,0 mg jednowodnej glukozy (równowartość 10,0 mg glukozy), co odpowiada 140 mmol/l Na+, 4 mmol/l K+, 1 mmol/l Ca2+,  1 mmol/l Mg2+, 118 mmol/l Cl–, 30 mmol/l jonów octanowych, 55,5 mmol/l glukozy.

1000 ml roztworu zawiera: 5,75 g chlorku sodu, 4,62 g trójwodnego octanu sodu, 0,90 g dwuwodnego cytrynianu sodu, 0,26 g dwuwodnego chlorku wapnia, 0,38 g chlorku potasu, 0,20 g sześciowodnego chlorku magnezu. Preparat zawiera: 141 mmol/1000 ml Na+, 34 mmol/1000 ml CH3COO-, 3 mmol/1000 ml C6H5O73-, 2 mmol/1000 ml Ca2+, 5 mmol/1000 ml K+, 1 mmol/1000 ml Mg2+, 109 mmol/1000 ml Cl-.

1 tabl. do żucia zawiera 100 mg żelaza w postaci kompleksu wodorotlenku żelaza (III) z polimaltozą; tabletki zawierają aspartam. 5 ml syropu zawiera 50 mg żelaza w postaci kompleksu wodorotlenku żelaza (III) z polimaltozą; syrop zawiera sacharozę, sorbitol, parahydroksybenzoesan metylu i propylu oraz etanol (<100 mg/30 ml).

Informacje o lekach dostarcza:
Pharmindex
Najpopularniejsze artykuły
HIT, czyli małopłytkowość wywołana przez heparynę HIT, czyli małopłytkowość wywołana przez heparynę

HIT, czyli małopłytkowość wywołana przez heparynę lub małopłytkowość poheparynowa, to jeden z niepożądanych skutków ubocznych, który jest charakterystycznych dla tego leku przeciwkrzepliwego. ...

więcej

SKAZA KRWOTOCZNA powoduje zaburzenia krzepnięcia krwi SKAZA KRWOTOCZNA powoduje zaburzenia krzepnięcia krwi

Skaza krwotoczna oznacza zwiększoną skłonność do często obfitych krwawień samoistnych lub pourazowych. Skaza krwotoczna może więc oznaczać krwawienia nawet z najmniejszej rany, ...

więcej

Niedomykalność zastawki aortalnej serca - objawy i leczenie Niedomykalność zastawki aortalnej serca - objawy i leczenie

Niedomykalność zastawki aortalnej to wada serca, która przez wiele lat może nie dawać żadnych objawów, przyczyniając się do systematycznego upośledzania funkcji serca. ...

więcej

CHOLESTEROL - dobry i zły cholesterol CHOLESTEROL - dobry i zły cholesterol

Cholesterol - zarówno ten dobry, jak i zły - choć brzmi groźnie, jest niezbędny do prawidłowego funkcjonowania organizmu. Bez dobrego i złego ...

więcej

TROMBOFILIA (nadkrzepliwość) - przyczyny, objawy i leczenie TROMBOFILIA (nadkrzepliwość) - przyczyny, objawy i leczenie

Trombofilia, czyli nadkrzepliwość, to skłonność do tworzenia się zakrzepów w naczyniach krwionośnych. Jest to stan zagrażający życiu, ponieważ skrzepy mogą przemieszczać się ...

więcej

Zdrowa społeczność

Właściciel portalu Poradnikzdrowie.pl nie jest właścicielem Bazy Leków. Dostawca bazy leków oświadcza i informuje, że dokłada wszelkich starań, aby wszystkie opisy leków były zgodne z obowiązującym stanem wiedzy, a także oświadcza jednocześnie, że podstawowe znaczenie prawne ma zawsze ulotka dołączona do konkretnego leku, zatwierdzona przez Ministerstwo Zdrowia.