Increlex

1 fiolka zawiera 40 mg mekaserminy. Lek zawiera alkohol benzylowy (9 mg/ml).

  1. Działanie
  2. Dawkowanie
  3. Wskazania
  4. Przeciwwskazania
  5. Środki ostrożności
  6. Niepożądane działanie
  7. Ciąża i laktacja
  8. Uwagi
  9. Interakcje
Nazwa Zawartość opakowania Substancja czynna Cena 100% Ost. modyfikacja
Increlex 1 fiolka 4 ml, roztw. do wstrz. 2017-10-31

Działanie

Mekasermina jest ludzkim insulinopodobnym czynnikiem wzrostu-1 (rhIGF-1) uzyskanym za pomocą technologii rekombinacji DNA. Sekwencja aminokwasów leku jest identyczna z sekwencją ludzkiego endogennego IGF-1. Endogenny ludzki IGF-1 stymuluje wzrost i metabolizm chrząstek nasadowych, działa mitogennie, powoduje wzrost narządów (podczas leczenia szczurów z niedoborem IGF-1 za pomocą rhIGF-1 uzyskano wzrost ciała i narządów). Ponadto IGF-1 hamuje wytwarzanie glukozy w wątrobie i pobudza obwodowe zużycie glukozy. Hamuje wydzielanie insuliny. Wpływa na przybieranie i utrzymanie masy kostnej oraz zwiększa gęstość kości. Biodostępność po podaniu osiąga ok. 100%. IGF-1 jest metabolizowany zarówno przez wątrobę jak i nerki. T0,5 IGF-1 po pojedynczym podskórnym podaniu 0,12 mg/kg u wynosi 5,8 h.

Dawkowanie

Podskórnie. Leczenie preparatem powinno być prowadzone przez lekarza doświadczonego w diagnozowaniu i leczeniu pacjentów z zaburzeniami wzrostu. Dzieci >2 lat i młodzież. Dawka powinna być dobrana indywidualnie. Dawka początkowa wynosi 0,04 mg/kg mc. 2 razy na dobę w iniekcji podskórnej. Jeśli nie występują poważne objawy niepożądane, po co najmniej tygodniu dawka może być stopniowo zwiększana o 0,04 mg/kg mc. do dawki maksymalnej 0,12 mg/kg mc. podawanej 2 razy na dobę. Dawki >0,12 mg/kg podawane 2 razy na dobę nie były oceniane u dzieci z ciężkim pierwotnym IGFD. Jeżeli zalecana dawka nie jest tolerowana przez pacjenta, należy rozważyć leczenie mniejszą dawką. Efekt terapeutyczny powinien być oceniany na podstawie szybkości wzrostu. Najmniejsza dawka związana z istotnym przyspieszeniem wzrastania dla jednego pacjenta wynosi 0,04 mg/kg mc. 2 razy na dobę. Jeżeli przez rok nie uzyskano odpowiedzi na leczenie, kontynuację terapii należy ponownie rozważyć. Lek należy podawać we wstrzyknięciu podskórnym krótko przed lub po posiłku lub przekąsce. W przypadku wystąpienia hipoglikemii należy zmniejszyć dawkę leku. Stosowanie preparatu należy przerwać, jeżeli pacjent z jakiegokolwiek powodu nie może przyjmować pokarmów. Dawka mekaserminy nie może być zwiększana w celu uzupełnienia jednej lub więcej ominiętych dawek. Przy każdej kolejnej iniekcji należy zmieniać miejsce podania.

Wskazania

Długotrwałe leczenie zaburzeń wzrostu u dzieci i młodzieży w wieku 2-18 lat z ciężkim pierwotnym niedoborem insulinopodobnego czynnika wzrostu -1 (pierwotny IGFD). Ciężki pierwotny IGFD defininiowany jest jako: wskaźnik odchylenia standardowego wzrostu ≤-3,0 oraz podstawowe stężenie IGF-1 <2,5 percentyla dla płci i wieku oraz GH w granicach prawidłowych, niewystępowanie wtórnych postaci niedoboru IGF-1, takich jak niedożywienie, niedoczynność tarczycy lub przewlekłe leczenie farmakologicznymi dawkami steroidów przeciwzapalnych. Do grupy z ciężkim pierwotnym IGFD zalicza się pacjentów z mutacjami genu receptora GH, poreceptorowej drogi sygnałowej i uszkodzeniem genu IGF-1; nie występuje u nich niedobór GH i dlatego nie można oczekiwać u nich adekwatnej odpowiedzi na leczenie egzogennym GH. Zaleca się, aby rozpoznanie było potwierdzone testem wytwarzania IGF-1.

Przeciwwskazania

Nadwrażliwość na składniki leku lub substancje pomocnicze. Podejrzenie lub obecność czynnego procesu nowotworowego. Leku nie wolno podawać wcześniakom i noworodkom, ze względu na zawartość alkoholu benzylowego.

Środki ostrożności

Leku nie stosować dożylnie. Przed rozpoczęciem leczenia należy wyrównać niedobory dotyczące tarczycy lub stanu odżywienia. Lek nie jest substytutem leczenia GH. Lek nie powinien być stosowany do stymulacji wzrostu u pacjentów z zarośniętymi nasadami kości. Ponieważ może wywierać insulinopodobne działanie hipoglikemizujące, powinien być podawany krótko przed lub po posiłku lub przekąsce. Szczególnej uwagi wymagają małe dzieci, dzieci z hipoglikemią w wywiadzie i dzieci nieregularnie przyjmujące posiłki. Na początku leczenia, szczególnie do czasu ustalenia dobrze tolerowanej dawki leku, w ciągu 2-3 h po podaniu dawki pacjenci powinni unikać wszelkich czynności wysokiego ryzyka. Jeśli pacjent z poważną hipoglikemią jest nieprzytomny lub z innego powodu nie może we właściwy sposób przyjmować posiłków, może być konieczne podawanie glukagonu w iniekcji. Pacjenci, u których kiedyś już wystąpiła hipoglikemia, powinni mieć dostęp do glukagonu. Podczas pierwszego zlecenia leku należy pouczyć pacjenta o objawach przedmiotowych i podmiotowych i leczeniu hipoglikemii, z uwzględnieniem iniekcji glukagonu. Przed rozpoczęciem leczenia wskazane jest wykonanie badania echokardiograficznego u wszystkich pacjentów. Pacjenci kończący leczenie również powinni mieć wykonany echokardiogram. U pacjentów, u których wystąpiły nieprawidłowości w zapisie echokardiograficznym lub objawy sercowo-naczyniowe powinno się regularnie wykonywać echokardiogram. Zaleca się badanie dna oka na początku i okresowo podczas leczenia oraz regularne badanie pod kątem przerostu tkanki limfatycznej. U pacjentów, u których wzrost jest gwałtowny, może dojść do złuszczenia głowy kości udowej i progresji skoliozy; należy przebadać pacjentów, którzy zaczeli utykać lub skarżą się na ból biodra lub kolana. W przypadku wystąpienia objawów nadwrażliwości lub oznak choroby nowotworowej leczenie należy przerwać. Jeżeli przez rok brak jest odpowiedzi na leczenie, należy ponownie rozważyć jego zasadność. Lek zawiera alkohol benzylowy, który może powodować reakcje toksyczne i rzekomoanafilaktyczne u niemowląt i dzieci do 3 rż. Lek zawiera mniej niż 1 mmol sodu/fiolka, stąd uznaje się że jest zasadniczo "wolny od sodu".

Niepożądane działanie

Bardzo często: hipoglikemia, ból głowy, zapalenie ucha środkowego, wymioty, ból nadbrzusza, ból stawów, ból kończyn, przerost i zasinienie w miejscu wkłucia. Często: drgawki hipoglikemiczne, hiperglikemia, drgawki, zawroty głowy, drżenia, obrzęk plamki oka, niedosłuch, ból ucha, wysięk w uchu środkowym, szmery sercowe, częstoskurcz, zespół bezdechu śródsennego, przerost migdału gardłowego, przerost migdałków, chrapanie, ból brzucha, przerost skóry, nieprawidłowa konsystencja włosa, skolioza, ból mięśni, znamię malanocytowe, ginekomastia, ból w miejscu iniekcji, reakcja w miejscu iniekcji, krwiak, rumień, stwardnienie, krwawienie lub podrażnienie w miejscu iniekcji, założenie tympanostomii. Niezbyt często: przerost serca, przerost komór, niedomykalność zastawki dwudzielnej, niedomykalność zastawki trójdzielnej, wysypka w miejscu iniekcji, obrzęk w miejscu iniekcji, przerost tkanki tłuszczowej. Rzadko: łagodne ciśnienie śródczaszkowe. Częstość nieznana: ogólnoustrojowe reakcje nadwrażliwości (anafilaksja, pokrzywka uogólniona, obrzęk naczynioruchowy, duszność), miejscowe reakcje alergiczne w miejscu iniekcji (świąd, pokrzywka), łysienie.

Ciąża i laktacja

Brak odpowiednich danych dotyczących stosowania mekaserminy u kobiet w ciąży. Nie należy rozpoczynać leczenia preparatem do czasu uzyskania negatywnego wyniku testu ciążowego. Kobiety w wieku rozrodczym powinny stosować skuteczne metody antykoncepcji w czasie leczenia. Lek nie powinien być stosowany w ciąży, jeżeli nie jest zdecydowanie niezbędny. Podczas leczenia preparatem karmienie piersią nie jest zalecane.

Uwagi

Hipoglikemia, będąca działaniem niepożądanym preparatu, może upośledzać zdolność prowadzenia pojazdów i obsługi urządzeń mechanicznych.

Interakcje

Nie przeprowadzono badań dotyczących interakcji. U pacjentów z cukrzycą może być konieczne zmniejszenie dawek insuliny lub doustnych leków przeciwcukrzycowych.

Preparat zawiera substancję Mecasermin.

Lek refundowany: NIE

Lista leków zawierających te same substancje czynne

1 fiolka zawiera 40 mg mekaserminy. Lek zawiera alkohol benzylowy (9 mg/ml).

Najczęściej wyszukiwane

1 fiolka zawiera 40 mg metyloprednizolonu w postaci octanu oraz 10 mg chlorowodorku lidokainy. Lek zawiera alkohol benzylowy.

1 tabl. zawiera 30 mg, 60 mg, 90 mg chlorowodorku cynakalcetu. Preparat zawiera laktozę.

1 ampułka (1 ml) zawiera 4 mg betametazonu (5,3 mg soli sodowej fosforanu betametazonu).

1 fiolka zawiera 40 mg mekaserminy. Lek zawiera alkohol benzylowy (9 mg/ml).

1 ml roztworu do wstrzykiwań zawiera 5,3 mg lub 12 mg somatropiny.

1 ml roztworu zawiera 6,7 mg somatropiny. 1 mg somatropiny odpowiada 3 j.m. somatropiny.

1 tabl. zawiera 25 µg, 50 µg, 75 µg, 88 µg, 100 µg, 112 µg, 125 µg, 137 µg, 150 µg, 175 µg lub 200 µg soli sodowej lewotyroksyny. Tabl. zawierają laktozę.

1 tabl. zawiera 30 mg, 60 mg, 90 mg chlorowodorku cynakalcetu. Preparat zawiera laktozę.

1 fiolka zawiera 30 mg lanreotydu w postaci octanu lanreotydu.

1 amp. (1 ml) zawiera 100 µg karbetocyny. Aktywność oksytocynowa wynosi ok. 50 j.m./1 ml.

Informacje o lekach dostarcza:
Pharmindex
Najpopularniejsze artykuły
Nadczynność przysadki mózgowej - przyczyny, objawy i leczenie Nadczynność przysadki mózgowej - przyczyny, objawy i leczenie

Nadczynność przysadki mózgowej oznacza nadmiar hormonów przysadki. Jej najczęstszą przyczyną są guzy przysadki mózgowej (zwykle gruczolaki), które wydzielają lub uwalniają hormony przysadki ...

więcej

Kretynizm (choroba): objawy, przyczyny i leczenie kretynizmu Kretynizm (choroba): objawy, przyczyny i leczenie kretynizmu

Kretynizm to nie tylko obelga, ale i wyróżniana w medycynie jednostka chorobowa. Objawy kretynizmu obejmują zaburzenia intelektualne, ale i liczne problemy somatyczne. ...

więcej

Aldosteron: rola i normy Aldosteron: rola i normy

Aldosteron to hormon zaliczany do mineralokortykosteroidów produkowanych przez warstwę kłębkowatą nadnerczy. Zarówno zbyt niskie stężenie tego hormonu, jak i powyżej górnej granicy ...

więcej

Estradiol: jak ten ważny hormon żeński wpływa na organizm kobiety? Estradiol: jak ten ważny hormon żeński wpływa na organizm ...

Estradiol jest podstawowym kobiecym hormonem płciowym. Wywiera on oczywiście wpływ na kobiece narządy rozrodcze i zjawiska związane z rozrodczością, ale oprócz wpływa ...

więcej

Zespół oporności na hormony tarczycy Zespół oporności na hormony tarczycy

Zespół oporności na hormony tarczycy to choroba tarczycy dość nietypowa – w jej przebiegu pacjenci doświadczać mogą bowiem jednocześnie objawów nadczynności i ...

więcej

Zdrowa społeczność

Właściciel portalu Poradnikzdrowie.pl nie jest właścicielem Bazy Leków. Dostawca bazy leków oświadcza i informuje, że dokłada wszelkich starań, aby wszystkie opisy leków były zgodne z obowiązującym stanem wiedzy, a także oświadcza jednocześnie, że podstawowe znaczenie prawne ma zawsze ulotka dołączona do konkretnego leku, zatwierdzona przez Ministerstwo Zdrowia.