Implanon NXT

1 implant podskórny zawiera 68 mg etonogestrelu; współczynnik uwalniania wynosi 60 do 70 μg/dobę w tygodniu 5. do 6. i zmniejsza się do około 35 do 45 μg/dobę pod koniec 1. roku, a następnie do około 30 do 40 μg/dobę pod koniec 2. roku i do około 25 do 30 μg/dobę pod koniec 3. roku.

  1. Działanie
  2. Dawkowanie
  3. Wskazania
  4. Przeciwwskazania
  5. Środki ostrożności
  6. Niepożądane działanie
  7. Ciąża i laktacja
  8. Uwagi
  9. Interakcje
Nazwa Zawartość opakowania Substancja czynna Cena 100% Ost. modyfikacja
Implanon NXT 1 szt., implant podskórny 456,80zł 2017-10-31

Działanie

Implant podskórny zawierający etonogestrel, nie ulegający biodegradacji, nie przepuszczający promieni rentgenowskich. Etonogestrel jest biologicznie czynnym metabolitem dezogestrelu, progestagenu wchodzącego w skład wielu doustnych środków antykoncepcyjnych. Strukturalnie jest to pochodna 19-nortestosteronu, która wykazuje duże powinowactwo receptorów do progesteronu w narządach docelowych. Działanie antykoncepcyjne etonogestrelu polega przede wszystkim na hamowaniu owulacji. Owulacje nie są obserwowane w pierwszych dwóch latach stosowania implantu podskórnego i bardzo rzadko w trzecim roku. Poza hamowaniem owulacji etonogestrel powoduje zmiany w śluzie szyjkowym, co utrudnia migrację plemników. Po założeniu implantu podskórnego, etonogestrel szybko wchłania się do krążenia. Stężenia hamujące owulację osiągane są w ciągu 1 doby. Maksymalne stężenia w surowicy osiągane są w ciągu 1 do 13 dni. Tempo uwalniania leku z implantu podskórnego zmniejsza się w czasie. W rezultacie stężenia w surowicy szybko zmniejszają się w ciągu pierwszych kilku miesięcy. Etonogestrel jest w 95,5-99% związany z białkami osocza, głównie albuminami i w mniejszym stopniu z globuliną wiążącą hormony płciowe. Etonogestrel podlega hydroksylacji i redukcji. Metabolity są sprzęgane do postaci siarczanów i glukuronianów. Po dożylnym podaniu etonogestrelu T0,5 w fazie eliminacji wynosi w przybliżeniu 25 h. Zarówno etonogestrel jak i jego metabolity w postaci wolnych steroidów, jak i związków sprzężonych, wydalane są z moczem i kałem w proporcji 1,5:1.

Dawkowanie

Dorośli: 1 implant zakłada się podskórnie i może pozostać przez 3 lata. Nie określono bezpieczeństwa stosowania ani skuteczności u młodzieży w wieku poniżej 18 lat. Przed zastosowaniem implantu podskórnego należy upewnić się, że pacjentka nie jest w ciąży. Zaleca się, aby lekarze uczestniczyli w szkoleniu przygotowującym do stosowania aplikatora implantu podskórnego, a także technik jego zakładania i usuwania pod odpowiednim nadzorem. Implant należy usunąć nie później niż po upływie 3 lat od daty założenia. U kobiet z większą masą ciała można rozważyć wcześniejsze usunięcie implantu podskórnego. Niezwłoczne założenie następnego implantu podskórnego po usunięciu poprzedniego zapewnia stałą ochronę antykoncepcyjną. Jeśli implant podskórny nie zostanie umieszczony zgodnie z instrukcjami oraz we właściwym dniu, może to doprowadzić do niezamierzonej ciąży. Implant powinien być podawany bezpośrednio pod skórę w wewnętrzną stronę ramienia w celu ominięcia naczyń krwionośnych oraz nerwów znajdujących się głębiej w tkance łącznej pomiędzy bicepsem, a mięśniem trójgłowym. Obecność implantu podskórnego należy sprawdzić palpacyjnie bezpośrednio po jego założeniu. W przypadku, gdy obecności implantu podskórnego nie można stwierdzić palpacyjnie lub, gdy jego obecność budzi wątpliwości, należy zastosować inne metody w celu potwierdzenia jego obecności. Do czasu potwierdzenia obecności implantu podskórnego należy stosować niehormonalną metodę antykoncepcji. Termin założenia implantu podskórnego zależy od dotychczas stosowanej metody antykoncepcji. Brak antykoncepcji hormonalnej w ciągu poprzedniego miesiąca. Implant podskórny należy zakładać pomiędzy 1. a 5. dniem cyklu miesiączkowego, nawet jeśli kobieta wciąż krwawi (1. dzień cyklu jest 1. dniem krwawienia miesiączkowego). Jeśli implant podskórny został założony w sposób zalecany, nie jest konieczne stosowanie dodatkowych metod antykoncepcji. Jeśli termin założenia implantu podskórnego odbiega od zalecanego, należy doradzić kobiecie stosowanie przez 7 dni po założeniu implantu podskórnego metody barierowej. Jeśli miał miejsce stosunek płciowy, należy upewnić się, że pacjentka nie jest w ciąży. Zmiana ze złożonej antykoncepcji hormonalnej (złożone doustne środki antykoncepcyjne, system terapeutyczny dopochwowy lub system transdermalny). Preferuje się, aby implant podskórny zakładać w następnym dniu po przyjęciu ostatniej tabletki zawierającej substancje czynne stosowanego dotychczas złożonego doustnego środka antykoncepcyjnego lub w dniu usunięcia systemu terapeutycznego dopochwowego lub systemu transdermalnego. Należy założyć implant podskórny najpóźniej w następnym dniu po planowej przerwie w stosowaniu doustnego środka antykoncepcyjnego, systemu terapeutycznego dopochwowego, systemu transdermalnego lub tabletek zawierających placebo w ramach poprzedniego cyklu stosowania złożonych hormonalnych środków antykoncepcyjnych, kiedy należałoby rozpocząć następny cykl stosowania. Jeśli implant podskórny został założony w sposób zalecany, nie jest konieczne stosowanie dodatkowych metod antykoncepcji. Jeśli termin założeniu implantu podskórnego odbiega od zalecanego, należy doradzić kobiecie stosowanie przez 7 dni po założeniu implantu podskórnego metody barierowej. Jeśli miał miejsce stosunek płciowy, należy upewnić się, że pacjentka nie jest w ciąży. Zmiana z antykoncepcji hormonalnej, zawierającej wyłącznie progestagen (tabletki zawierające tylko progestagen, iniekcje, implant, system terapeutyczny domaciczny uwalniający progestagen - IUS). Istnieje kilka metod antykoncepcji zawierających tylko progestagen, w związku z tym założenie implantu podskórnego powinno być wykonane następująco: iniekcja - implant podskórny należy założyć w dniu, w którym wypada następna iniekcja; tabletka zawierająca tylko progestagen - pacjentka może przejść z tabletki zawierającej tylko progestagen na implant w dowolnym dniu miesiąca, implant podskórny powinien być założony w ciągu 24 h od przyjęcia ostatniej tabletki; implant podskórny i (lub) system terapeutyczny dopochwowy (IUS) - należy założyć implant podskórny w tym samym dniu, w którym poprzedni implant podskórny lub IUS jest usuwany. Jeśli implant podskórny został założony w sposób zalecany, w powyższych sytuacjach nie jest konieczne stosowanie dodatkowych metod antykoncepcji. Jeśli termin założenia implantu podskórnego odbiega od zalecanego, należy doradzić kobiecie stosowanie przez 7 dni po założeniu implantu podskórnego metody barierowej. Jeśli miał miejsce stosunek płciowy, należy upewnić się, że pacjentka nie jest w ciąży. Po aborcji lub poronieniu. W I trymestrze ciąży - implant podskórny powinien być założony w ciągu pierwszych 5 dni po poronieniu lub aborcji w I trymestrze ciąży. W II trymestrze ciąży - implant należy zakładać w 21. do 28. dniu po poronieniu w II trymestrze ciąży. Jeśli implant został założony w sposób zalecany, nie jest konieczne stosowanie dodatkowych metod antykoncepcji. Jeśli termin założenia odbiega od zalecanego, należy doradzić kobiecie stosowanie przez 7 dni po założeniu implantu podskórnego metody barierowej. Jeśli miał miejsce stosunek płciowy, należy upewnić się, że pacjentka nie jest w ciąży. Po porodzie. Kobiety nie karmiące piersią: implant podskórny należy zakładać w 21. do 28. dniu po porodzie. Jeśli implant podskórny został założony w sposób zalecany, nie jest konieczne stosowanie dodatkowych metod antykoncepcji. Jeśli implant podskórny został założony później niż 28 dni po porodzie, należy doradzić kobiecie stosowanie przez 7 dni po założeniu implantu podskórnego metody barierowej. Jeśli miał miejsce stosunek płciowy, należy upewnić się, że pacjentka nie jest w ciąży. Karmienie piersią: implant podskórny należy założyć 4 tyg. po porodzie. Należy doradzić kobiecie stosowanie metody barierowej przez 7 dni po założeniu implantu podskórnego. Jeśli miał miejsce stosunek płciowy, należy upewnić się, że pacjentka nie jest w ciąży. Jak zakładać implant podskórny. Implant zakładać podskórnie w ramię ręki niedominującej, zgodnie z instrukcją. Lekarz oraz pacjentka powinni móc sprawdzić obecność implantu podskórnego palpacyjnie po jego wprowadzeniu. Implant należy umieścić bezpośrednio pod skórą. Jeśli implant zostanie umieszczony zbyt głęboko, nerwy lub naczynia krwionośne mogą ulec uszkodzeniu. Zbyt głębokie lub nieprawidłowe założenie implantu podskórnego może doprowadzić do wystąpienia parestezji (w związku z uszkodzeniem nerwu) oraz do przemieszczenia implantu podskórnego (w związku z wstrzyknięciem domięśniowym lub powięziowym), a w rzadkich przypadkach może dojść do wstrzyknięcia donaczyniowego. Ponadto w przypadku, gdy implant podskórny umieszczony został zbyt głęboko, występuje problem z wyczuciem go palpacyjnie, a jego usunięcie może sprawiać trudności. Zakładanie implantu podskórnego powinno odbywać się w warunkach aseptycznych i być przeprowadzone przez lekarza zaznajomionego z procedurą. Zakładanie implantu przeprowadza się wyłącznie przy pomocy specjalnie opracowanego aplikatora. Dokładna instrukcja zakładania implantu - patrz ChPL. W przypadku, gdy implantu podskórnego nie można zlokalizować lub istnieje wątpliwość czy został założony: należy sprawdzić aplikator (igła powinna być całkowicie cofnięta a jedynie fioletowe zakończenie obturatora powinno być widoczne); należy zastosować inne metody w celu potwierdzenia obecności implantu podskórnego (dwuwymiarowe prześwietlenie rentgenowskie, tomografia komputerowa, ultrasonografia z zastosowaniem głowicy liniowej o dużej częstotliwości (10 MHz lub większej) lub rezonans magnetyczny), przed wcześniejszym zastosowaniem ww. metod zaleca się skontaktowanie z lokalnym dostawcą implantu. Jeśli powyższe metody wykrycia implantu podskórnego zawiodą, należy zmierzyć stężenie etonogestrelu we krwi. W takim przypadku lokalny dostawca zapewni odpowiednią procedurę. Do czasu potwierdzenia obecności implantu podskórnego, należy stosować niehormonalną metodę antykoncepcji. Nałożyć mały przylegający bandaż w miejscu założenia implantu podskórnego. Należy poinformować pacjentkę, aby sprawdzała palpacyjnie obecność implantu podskórnego. Nałożyć sterylny gazik oraz opatrunek uciskowy, aby nie dopuścić do powstania zasinienia w miejscu wprowadzenia implantu podskórnego. Pacjentka może usunąć opatrunek uciskowy po 24 h, natomiast gazik po 3-5 dniach od założenia implantu podskórnego. Należy wypełnić Kartę Użytkownika i przekazać ją pacjentce. Należy również wypełnić naklejkę i dołączyć ją do karty pacjentki. Aplikator jest przeznaczony do jednorazowego użycia. W jaki sposób usunąć implant podskórny. Przed rozpoczęciem procedury usuwania implantu podskórnego, lekarz powinien sprawdzić jego lokalizację w Karcie Użytkownika. Implant podskórny należy zlokalizować w ramieniu palpacyjnie. Jeśli położenia implantu podskórnego nie można zlokalizować palpacyjnie, przed zabiegiem należy wykonać dwuwymiarowe prześwietlenie rentgenowskie w celu zlokalizowania go. Zawsze przed usunięciem implantu podskórnego należy najpierw ustalić jego lokalizację. Odpowiednie metody stosowane w celu lokalizacji implantu podskórnego to - tomografia komputerowa, badanie ultrasonograficzne lub rezonans magnetyczny. Jeśli powyższe metody wykrycia implantu podskórnego zawiodą, należy zmierzyć stężenie etonogestrelu we krwi. Należy skontaktować się z lokalnym dostawcą w celu dalszych wskazówek. Po zlokalizowaniu implantu podskórnego metodą niepalpacyjną należy przeprowadzić zabieg jego usunięcia pod kontrolą USG. W rzadkich przypadkach zgłaszano przemieszczenie implantu podskórnego; zwykle jest to niewielkie przemieszczenie w stosunku do miejsca pierwotnej lokalizacji, jeśli implant podskórny nie został założony zbyt głęboko. Może to utrudniać palpacyjną lokalizację implantu podskórnego, lokalizację za pomocą USG i (lub) rezonansu magnetycznego, a usunięcie implantu podskórnego może wymagać wykonania większego lub wielokrotnego nacięcia. Zabieg usunięcia implantu podskórnego powinien wykonywać tylko lekarz, zaznajomiony z techniką takiego zabiegu, wyłącznie w aseptycznych warunkach. Nie zaleca się przeprowadzania zwiadowczego zabiegu chirurgicznego bez wcześniejszego ustalenia lokalizacji implantu podskórnego. Zabieg usunięcia implantu podskórnego założonego głęboko powinien być wykonywany ostrożnie, przez lekarza zaznajomionego z anatomią kończyny górnej, aby uniknąć uszkodzenia struktury nerwu lub naczyń krwionośnych w ramieniu. Jeśli implant podskórny nie może być usunięty należy skontaktować się z lokalnym dostawcą w celu otrzymania dalszych wskazówek. Dokładna instrukcja usuwania implantu - patrz ChPL. Jak wymieniać implant. Po usunięciu poprzedniego implantu podskórnego nowy może być założony od razu zgodnie z instrukcją. Nowy implant podskórny można założyć w to samo ramię i często poprzez to samo nacięcie, przez które był usuwany poprzedni implant podskórny. Jeśli wykorzystywane będzie to samo nacięcie, należy znieczulić miejsce zakładania implantu podskórnego poprzez wstrzyknięcie znieczulenia (np. 2 ml 1% roztworu lidokainy) bezpośrednio pod skórę, blisko nacięcia wzdłuż „kanału wprowadzenia implantu podskórnego” oraz przestrzegać instrukcji.

Wskazania

Antykoncepcja. Ustalono bezpieczeństwo i skuteczność stosowania preparatu u kobiet w wieku 18-40 lat.

Przeciwwskazania

Nadwrażliwość na substancję czynną lub na którąkolwiek substancję pomocniczą. Występowanie obecnie żylnej choroby zakrzepowo-zatorowej. Występowanie lub podejrzenie nowotworów złośliwych zależnych od hormonów płciowych. Występowanie guzów wątroby (łagodnych lub złośliwych) obecnie lub w wywiadzie. Występowanie obecnie lub w wywiadzie ciężkich chorób wątroby, do czasu powrotu wskaźników czynności wątroby do normy. Krwawienie z dróg rodnych o nieznanej przyczynie.

Środki ostrożności

Jeśli u pacjentki stwierdzona jest którakolwiek z chorób i (lub) czynników ryzyka wymienionych poniżej, korzyści ze stosowania progestagenu należy wyważyć względem potencjalnego ryzyka i przedyskutować to z kobietą przed podjęciem przez nią decyzji o założeniu implantu podskórnego. W przypadku nasilenia, zaostrzenia lub pojawienia się po raz pierwszy któregokolwiek ze stanów opisanych poniżej kobieta powinna skontaktować się z lekarzem prowadzącym, który zadecyduje wówczas, czy zaprzestać stosowania implantu. W czasie stosowania złożonych doustnych środków antykoncepcyjnych ryzyko rozpoznania raka piersi w niewielkim stopniu wzrasta. Zwiększone ryzyko stopniowo zmniejsza się w ciągu 10 lat od zaprzestania stosowania doustnych środków antykoncepcyjnych i nie jest związane z długością okresu ich stosowania, ale z wiekiem kobiety w czasie, gdy je stosowała. Ryzyko u kobiet stosujących środki antykoncepcyjne, zawierające wyłącznie progestageny, jest prawdopodobnie porównywalne do przypadku kobiet, stosujących złożone doustne środki antykoncepcyjne. W przypadku wystąpienia ostrych lub przewlekłych zaburzeń czynności wątroby, kobietę należy skierować do specjalisty. Ograniczone dane epidemiologiczne nie wskazują na istnienie zwiększonego ryzyka wystąpienia żylnej choroby zakrzepowo-zatorowej lub tętniczych zaburzeń zakrzepowo-zatorowych u kobiet stosujących implant, jednakże w okresie po wprowadzeniu preparatu do obrotu zgłaszano przypadki tych chorób u kobiet stosujących implanty etonogestrelu. Zaleca się dokonanie oceny czynników zwiększających ryzyko wystąpienia żylnej choroby zakrzepowo–zatorowej lub tętniczych zaburzeń zakrzepowo-zatorowych. Kobiety z chorobą zakrzepowo-zatorową w wywiadzie należy przestrzec przed możliwością nawrotu choroby. W przypadku wystąpienia zakrzepicy implant podskórny należy usunąć. Usunięcie implantu podskórnego należy rozważyć także w przypadku długotrwałego unieruchomienia wskutek operacji lub choroby. Jeśli w czasie stosowania implantu dojdzie do rozwoju nadciśnienia lub jeśli znaczące zwiększenie wartości ciśnienia tętniczego nie odpowiada w sposób zadowalający na terapię przeciwnadciśnieniową, należy zaprzestać stosowania implantu. Stosowanie środków antykoncepcyjnych zawierających progestageny może wpływać na obwodową insulinooporność oraz tolerancję glukozy; kobiety z cukrzycą należy starannie monitorować w pierwszych miesiącach stosowania implantu. W czasie stosowania implantu kobiety z tendencją do ostudy powinny unikać ekspozycji na słońce i promieniowanie ultrafioletowe. Działanie antykoncepcyjne implantu podskórnego zależy od stężenia etonogestrelu w osoczu, które jest odwrotnie proporcjonalne do masy ciała i zmniejsza się wraz z upływem czasu po wprowadzeniu implantu podskórnego. Doświadczenie kliniczne w 3. roku stosowania u kobiet z większą masą ciała jest ograniczone - nie można wykluczyć, że skuteczność antykoncepcyjna u tych kobiet w 3. roku stosowania implantu podskórnego będzie zmniejszona w porównaniu z grupą kobiet o prawidłowej masie ciała; można rozważyć wcześniejszą wymianę implantu podskórnego u kobiet z nadwagą. W rzadkich przypadkach, głównie wskutek zbyt głębokiego początkowego założenia implantu podskórnego i (lub) zewnętrznej siły (np. manipulacji przy implancie lub uprawiania sportów kontaktowych), implant podskórny może ulec przemieszczeniu z miejsca wprowadzenia. W takich przypadkach lokalizacja implantu podskórnego może być trudniejsza, a usunięcie wymagać większego nacięcia. Jeśli implantu podskórnego nie można usunąć, działanie antykoncepcyjne oraz ryzyko działań niepożądanych progestagenu mogą trwać przez dłuższy okres czasu, niż życzy sobie tego kobieta. Implant podskórny może ulec wysunięciu, szczególnie, jeśli nie został wprowadzony zgodnie z instrukcjami lub wskutek miejscowego stanu zapalnego. Przy stosowaniu hormonalnych środków antykoncepcyjnych o małych dawkach może dojść do nadmiernego rozwoju pęcherzyków jajnikowych, tak, że osiągną one rozmiary większe niż w prawidłowym cyklu. Zazwyczaj, powiększone pęcherzyki zanikają samoistnie. Często nie dają objawów; w pewnych przypadkach mogą być przyczyną łagodnego bólu brzucha. Rzadko wymagają interwencji chirurgicznej. Ochrona przed ciążą pozamaciczną, jaką dają tradycyjne środki antykoncepcyjne zawierające tylko progestagen, nie jest tak duża, jak w przypadku złożonych doustnych środków antykoncepcyjnych, co jest związane z częstszym występowaniem owulacji. Pomimo, że implant będzie hamował owulację, ciążę pozamaciczną należy brać pod uwagę w diagnostyce różnicowej u kobiet z zatrzymaniem miesiączki i bólami brzucha. W okresie ciąży i stosowania hormonów płciowych zgłaszano występowanie następujących chorób, ale nie ustalono ich związku ze stosowaniem progestagenów: żółtaczka i (lub) świąd związany z cholestazą; kamica żółciowa; porfiria; toczeń rumieniowaty układowy; zespół hemolityczno-mocznicowy; pląsawica Sydenhama; opryszczka ciężarnych; utrata słuchu związana z otosklerozą oraz (dziedziczny) obrzęk naczynioruchowy. Przed założeniem lub wymianą implantu należy zebrać kompletny wywiad lekarski (w tym wywiad rodzinny) oraz upewnić się, że pacjentka nie jest w ciąży. Należy zmierzyć ciśnienie krwi oraz przeprowadzić badanie przedmiotowe, uwzględniając przeciwwskazania oraz ostrzeżenia. Badanie kontrolne (w tym pomiar ciśnienia krwi) należy wykonać 3 miesiące po założeniu implantu. Częstość i rodzaj następnych badań okresowych należy dostosować w sposób indywidualny. W przypadku jednoczesnego stosowania innych leków skuteczność implantu może się zmniejszyć. W czasie stosowania implantu kobiety mogą zaobserwować zmiany w krwawieniu miesiączkowym. Zmiana dotyczy pojawienia się nieregularnych krwawień miesiączkowych (brak krwawień miesiączkowych, rzadko występujące, częste lub ciągłe krwawienia miesiączkowe), intensywności krwawień miesiączkowych (zwiększona lub zmniejszona) lub czasu trwania krwawienia miesiączkowego. Na podstawie przebiegu krwawień miesiączkowych w czasie pierwszych 3 mies. większość kobiet może określić przebieg kolejnych. Ocena krwawienia z dróg rodnych powinna być przeprowadzona ad hoc i może uwzględniać badanie w celu wykluczenia choroby ginekologicznej lub upewnienia się, że pacjentka nie jest w ciąży. Zgłaszano przypadki złamania lub wygięcia implantu podskórnego znajdującego się w ramieniu pacjentki - w takim przypadku szybkość uwalniania etonogestrelu może być nieznacznie zwiększona. Nie jest spodziewane, by zmiana ta miała jakiekolwiek znaczenie kliniczne. Ważne jest, by podczas usuwania implantu podskórnego w ciele pacjentki nie pozostała żadna jego część.

Niepożądane działanie

Bardzo często: zakażenia pochwy, bóle głowy, trądzik, tkliwość piersi, ból piersi, nieregularne krwawienia miesiączkowe, zwiększenie masy ciała. Często: zwiększenie apetytu, chwiejność emocjonalna, obniżony nastrój, nerwowość, zmniejszone libido, zawroty głowy, uderzenia gorąca, ból brzucha, nudności, wzdęcia, łysienie, bolesne krwawienia miesiączkowe, torbiele jajników, ból w miejscu wprowadzenia implantu podskórnego, reakcja w miejscu wprowadzenia implantu podskórnego, uczucie zmęczenia, objawy grypopodobne, bóle zmniejszenie masy ciała. Niezbyt często: zapalenie gardła, katar, zakażenie układu moczowego, nadwrażliwość, niepokój, bezsenność, migrena, senność, wymioty, zaparcia, biegunka, nadmierne owłosienie, wysypka, świąd, bóle pleców, bóle stawów, bóle mięśni, bóle kostno-mięśniowe, dyzuria, nadmierna wydzielina z dróg rodnych, dyskomfort w obrębie sromu i pochwy, mlekotok, powiększenie piersi, świąd narządów płciowych, gorączka, obrzęki. Po wprowadzeniu leku do obrotu, w rzadkich przypadkach, zaobserwowano znamienne klinicznie zwiększenie ciśnienia tętniczego. Odnotowano również występowanie łojotoku. Mogą wystąpić reakcje anafilaktyczne, pokrzywka, obrzęk naczynioruchowy, pogorszenie się obrzęku naczynioruchowego i (lub) pogorszenie się dziedzicznego obrzęku naczynioruchowego. W czasie zakładania i usuwania implantu podskórnego może dojść do powstania zasinienia, niewielkiego miejscowego podrażnienia, a także może wystąpić ból lub świąd. W miejscu zakładania implantu podskórnego może dochodzić do procesów zwłóknienia, może dojść do formowania blizn lub rozwinięcia ropnia. Mogą wystąpić parestezje lub objawy przypominające parestezje, możliwe jest wydalenie implantu podskórnego lub jego przemieszczenie. W przypadku nieprzestrzegania zaleceń implant podskórny może zostać założony nieprawidłowo; mogą także pojawić się trudności ze zlokalizowaniem i usunięciem implantu podskórnego. W czasie usuwania implantu podskórnego może być konieczny zabieg chirurgiczny. W rzadkich przypadkach odnotowano ciążę pozamaciczną. U kobiet stosujących (doustne złożone) środki antykoncepcyjne mogą wystąpić liczne (ciężkie) działania niepożądane: żylna choroba zakrzepowo-zatorowa, tętnicza choroba zakrzepowo-zatorowa, nowotwory zależne od hormonów (np. rak wątroby, rak piersi), oraz ostuda.

Ciąża i laktacja

Lek jest przeciwwskazany w okresie ciąży. Jeśli w czasie stosowania kobieta zajdzie w ciążę, implant podskórny należy usunąć. Obszerne badania epidemiologiczne nie potwierdziły zwiększonego ryzyka wad wrodzonych u dziecka, jeżeli kobieta stosowała doustne środki antykoncepcyjne przed zajściem w ciążę, ani wpływu teratogennego tych preparatów, stosowanych w sposób niezamierzony w okresie ciąży. Chociaż prawdopodobnie dotyczy to wszystkich doustnych środków antykoncepcyjnych, nie jest jasne, czy dotyczy także implantu Implanon NXT. Preparat można stosować w okresie karmienia piersią i powinien być założony w 4. tyg. po porodzie. Rozwój i wzrost dziecka należy starannie obserwować. Preparat nie wpływa na wydzielanie oraz jakość pokarmu kobiecego (stężenie białka, laktozy i tłuszczu).

Uwagi

Steroidy mogą wpływać na wyniki niektórych badań laboratoryjnych, w tym biochemiczne parametry czynności wątroby, tarczycy, nadnerczy i nerek, stężenie białek (nośnikowych) w osoczu, np. globuliny wiążące kortykosteroidy oraz frakcje lipidowo-lipoproteinowe, parametry metabolizmu węglowodanów oraz parametry koagulacji i fibrynolizy. Zmiany te zwykle pozostają w granicach normy. Nie wiadomo, do jakiego stopnia dotyczy to środków antykoncepcyjnych, zawierających wyłącznie progestageny. Preparat nie ma wpływu lub wywiera nieistotny wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn. Opakowanie implantu zawiera przeznaczoną dla pacjentki Kartę Użytkownika, w której należy zapisać numer serii implantu podskórnego. Lekarz umieszcza w Karcie Użytkownika datę i miejsce wprowadzenia implantu podskórnego (prawe lub lewe ramię) oraz zaplanowaną datę jego usunięcia. W opakowaniu znajduje się również etykieta samoprzylepna przeznaczona dla lekarza, na której zanotowany jest numer serii.

Interakcje

Interakcje pomiędzy hormonalnymi środkami antykoncepcyjnymi i innymi lekami mogą prowadzić do krwawienia miesiączkowego i (lub) zmniejszenia skuteczności antykoncepcyjnej. W literaturze opisano poniższe interakcje (głównie dla złożonych środków antykoncepcyjnych, ale czasami także dla środków antykoncepcyjnych zawierających wyłącznie progestagen). Interakcje mogą wystąpić z lekami, które indukują enzymy wątrobowe, szczególnie enzymy cytochromu P450, co może skutkować zwiększonym klirensem hormonów płciowych (np. fenytoina, fenobarbital, prymidon, bosentan, karbamazepina, ryfampicyna) oraz leki stosowane w leczeniu zakażenia HIV (np. rytonawir, nelfinawir, newirapina, efawirenz), a także okskarbazepina, topiramat, felbamat, gryzeofulwina i preparat ziołowy - ziele dziurawca zwyczajnego. Kobiety przyjmujące jednocześnie którekolwiek leki z wymienionych powyżej grup powinny stosować dodatkowo, oprócz implantu podskórnego, niehormonalną metodę antykoncepcji. W przypadku leków indukujących enzymy wątrobowe, niehormonalną metodę antykoncepcyjną należy stosować w czasie podawania leku oraz przez 28 dni po zakończeniu terapii. U kobiet leczonych przewlekle lekami indukującymi enzymy wątrobowe, zaleca się usunięcie implantu podskórnego i zastosowanie metody antykoncepcji, na którą nie wpływa lek wchodzący w interakcje. Leki indukujące enzymy wątrobowe takie jak CYP3A4 (np. ketokonazol), mogą powodować zwiększenie stężenia hormonów w osoczu. Hormonalne środki antykoncepcyjne mogą wpływać na metabolizm innych leków. W związku z tym, ich stężenie w osoczu i tkankach może być zwiększone (np. cyklosporyny) lub zmniejszone (np. lamotryginy).

Preparat zawiera substancję Etonogestrel.

Lek refundowany: NIE

Lista leków zawierających te same substancje czynne

1 implant podskórny zawiera 68 mg etonogestrelu; współczynnik uwalniania wynosi 60 do 70 μg/dobę w tygodniu 5. do 6. i zmniejsza się do około 35 do 45 μg/dobę pod koniec 1. roku, a następnie do około 30 do 40 μg/dobę pod koniec 2. roku i do około 25 do 30 μg/dobę pod koniec 3. roku.

System w kształcie pierścienia, zawierający 11 mg etonogestrelu oraz 3,474 mg etynyloestradiolu. System uwalnia średnio 0,12 mg etonogestrelu i 0,015 mg etynyloestradiolu na dobę, przez okres 3 tygodni.

System terapeutyczny dopochwowy zawiera 11,7 mg etonogestrelu i 2,7 mg etynyloestradiolu. System terapeutyczny dopochwowy uwalnia etonogestrel i etynyloestradiol w średniej ilości odpowiednio 0,120 mg i 0,015 mg w ciągu 24 h, przez okres 3 tyg.

System w kształcie pierścienia, zawierający 11 mg etonogestrelu oraz 3,474 mg etynyloestradiolu. System uwalnia średnio 0,12 mg etonogestrelu i 0,015 mg etynyloestradiolu na dobę, przez okres 3 tygodni.

System w kształcie pierścienia, zawierający 11,7 mg etonogestrelu oraz 2,7 mg etynyloestradiolu. System uwalnia średnio 120 µg etonogestrelu i 15 µg etynyloestradiolu na dobę przez okres 3 tygodni.

Najczęściej wyszukiwane

Opakowanie zawiera 21 tabl. o składzie: 0,15 mg dezogestrelu i 0,02 mg etynyloestradiolu.

System w kształcie pierścienia, zawierający 11 mg etonogestrelu oraz 3,474 mg etynyloestradiolu. System uwalnia średnio 0,12 mg etonogestrelu i 0,015 mg etynyloestradiolu na dobę, przez okres 3 tygodni.

1 tabl. powl. zawiera 0,03 mg etynyloestradiolu i 2 mg octanu chlormadynonu. Preparat zawiera laktozę.

System w kształcie pierścienia, zawierający 11 mg etonogestrelu oraz 3,474 mg etynyloestradiolu. System uwalnia średnio 0,12 mg etonogestrelu i 0,015 mg etynyloestradiolu na dobę, przez okres 3 tygodni.

1 tabl. biała zawiera 2 mg walerianianu estradiolu; 1 tabl. niebieska zawiera 2 mg walerianianu estradiolu i 10 mg octanu medroksyprogesteronu. Lek zawiera laktozę.

1 tabl. o zmodyfikowanym uwalnianiu zawiera 680 mg cytrynianu potasu.

1 tabl. powl. zawiera 1 mg lub 2 mg winianu tolterodyny. 1 kaps. o przedł. uwalnianiu zawiera 4 mg winianu tolterodyny; kaps. zawierają laktozę.

1 tabl. powl. zawiera 3 mg drospirenonu oraz 0,02 mg lub 0,03 mg etynyloestradiolu; preparat zawiera laktozę.

Femoston: opakowanie składa się z 14 tabl. ceglastoczerwonych zawierających 2 mg 17β-estradiolu w postaci estradiolu półwodnego i 14 tabl. żółtych zawierających 2 mg 17β-estradiolu w postaci estradiolu półwodnego oraz 10 mg dydrogesteronu. Preparat zawiera laktozę. Femoston mite: opakowanie składa się z 14 tabl. białych zawierających 1 mg 17β-estradiolu w postaci estradiolu półwodnego i 14 tabl. szarych zawierających 1 mg 17β-estradiolu w postaci estradiolu półwodnego oraz 10 mg dydrogesteronu. Preparat zawiera laktozę.

Informacje o lekach dostarcza:
Pharmindex
Najpopularniejsze artykuły
Pokonujemy MITY na temat nietrzymania moczu! Pokonujemy MITY na temat nietrzymania moczu!

Prawie połowa Polek (45%) uważa, że wystąpienie dolegliwości nietrzymania moczu (NTM) powodowałoby u nich konieczność rezygnacji z prowadzenia aktywnego trybu życia – ...

więcej

5 najczęstszych pytań na temat nietrzymania moczu 5 najczęstszych pytań na temat nietrzymania moczu

Nietrzymanie moczu to schorzenie, które występuje coraz częściej. Borykają się z nim ludzie starsi i młodsi, kobiety i mężczyźni. Czy z nietrzymaniem ...

więcej

Jak się uchronić przed zapaleniem pęcherza? Jak się uchronić przed zapaleniem pęcherza?

Zapalenia pęcherza możemy nabawić się przez cały rok, jednak sezon jesienno-zimowy sprzyja temu szczególnie. Częste przeziębienia, wychłodzenie i osłabienie organizmu to czynniki ...

więcej

Nowoczesne metody leczenia nietrzymania moczu – inwazyjne i nieinwazyjne Nowoczesne metody leczenia nietrzymania moczu – inwazyjne i nieinwazyjne

Wbrew obiegowym opiniom, nietrzymanie moczu – niezależnie od jego rodzaju i przyczyny – można skutecznie leczyć. Niestety wiele osób uważa ten problem ...

więcej

Nietrzymanie moczu może być efektem choroby lub złych nawyków Nietrzymanie moczu może być efektem choroby lub złych nawyków

Nietrzymanie moczu to przewlekła choroba, która dotyka wiele osób, choć tylko niewielka część chorych otwarcie mówi o tej dolegliwości. W zależności od ...

więcej

Zdrowa społeczność

Właściciel portalu Poradnikzdrowie.pl nie jest właścicielem Bazy Leków. Dostawca bazy leków oświadcza i informuje, że dokłada wszelkich starań, aby wszystkie opisy leków były zgodne z obowiązującym stanem wiedzy, a także oświadcza jednocześnie, że podstawowe znaczenie prawne ma zawsze ulotka dołączona do konkretnego leku, zatwierdzona przez Ministerstwo Zdrowia.