Iclopid®

1 tabl. powl. zawiera 250 mg chlorowodorku tyklopidyny.

  1. Działanie
  2. Dawkowanie
  3. Wskazania
  4. Przeciwwskazania
  5. Środki ostrożności
  6. Niepożądane działanie
  7. Ciąża i laktacja
  8. Interakcje
Nazwa Zawartość opakowania Substancja czynna Cena 100% Ost. modyfikacja
Iclopid® 60 szt., tabl. powl. 35,36zł 2017-10-31

Działanie

Lek hamujący agregację płytek krwi. Mechanizm działania polega na hamowaniu wywołanego przez ADP wiązania się fibrynogenu z receptorami płytkowymi GPIIb/IIIa. Działanie obserwuje się w ciągu 2 dni od rozpoczęcia leczenia i osiąga ono maksimum w ciągu 5-8 dni. Czas krwawienia może ulec ponad 2-krotnemu wydłużeniu, a po odstawieniu leku powraca do normy w ciągu tygodnia. Tyklopidyna zmniejsza ponadto stężenie fibrynogenu we krwi, zmniejsza lepkość krwi, a także ilość krążącej beta-tromboglobuliny, czynnika płytkowego 4 (PF4), płytkowego czynnika wzrostu (PDGF). Zwiększa również możliwość odkształcania erytrocytów, przedłuża czas życia płytek krwi; zmniejsza przyleganie płytek do powierzchni śródbłonka oraz hamuje chemicznie stymulowaną agregację erytrocytów. Nie blokuje natomiast cyklooksygenazy ani syntezy tromboksanu czy prostaglandyn. Nie wpływa też na lipooksygenazę. Po podaniu doustnym tyklopidyna wchłania się prawie w 100% z przewodu pokarmowego. Biodostępność tyklopidyny zwiększa się po posiłkach. Maksymalne stężenie we krwi występuje w ciągu 2 h. Jest metabolizowana w wątrobie. Około 50-60% leku jest wydalane z moczem, a około 23-30% z kałem. T0,5 w stanie stacjonarnym wynosi 30-50 h.

Dawkowanie

Doustnie, dorośli 1 tabl. (250 mg) 2 razy na dobę, podczas posiłku.

Wskazania

Zmniejszenie ryzyka wystąpienia udaru niedokrwiennego mózgu u chorych po przebytym epizodzie niedokrwienia naczyń mózgowych (udar niedokrwienny mózgu, przejściowe ataki niedokrwienne (TIA) w wywiadzie). Zapobieganie ciężkim incydentom niedokrwienia (szczególnie w obrębie naczyń wieńcowych) u pacjentów z zarostową miażdżycą tętnic kończyn dolnych w fazie chromania przestankowego. Zapobieganie wykrzepianiu w przetoce tętniczo-żylnej u pacjentów poddawanych hemodializom. Ze względu na ryzyko wystąpienia ostrej neutropenii i (lub) agranulocytozy tyklopidynę należy stosować tylko u tych pacjentów, u których występuje nadwrażliwość lub brak skutecznej reakcji na kwas acetylosalicylowy.

Przeciwwskazania

Nadwrażliwość na tyklopidynę lub pozostałe składniki preparatu. Skaza krwotoczna. Zmiany chorobowe ze skłonnością do krwawień np. choroba wrzodowa żołądka i (lub) dwunastnicy lub krwotoczne incydenty naczyniowo-mózgowe w ostrej fazie. Małopłytkowość, neutropenia lub agranulocytoza w wywiadzie. Zaburzenia czynności układu krwiotwórczego, w tym wydłużony czas krwawienia.

Środki ostrożności

W trakcie leczenia mogą wystąpić powikłania krwotoczne i hematologiczne, niekiedy o ciężkim przebiegu i niepomyślnym rokowaniu. Przyczyny ciężkich hematologicznych działań niepożądanych takich jak neutropenia lub agranulocytoza, zakrzepowa plamica małopłytkowa i niedokrwistość plastyczna mogą być związane, m.in. z równoczesnym podawaniem leków przeciwzakrzepowych lub przeciwpłytkowych, takich jak kwas acetylosalicylowy i NLPZ. Jednak w przypadku założenia stentu metalowego tyklopidynę należy podawać w skojarzeniu z kwasem acetylosalicylowym (100 mg do 325 mg na dobę) przez miesiąc po implantacji. Przed zastosowaniem leku należy wykonać pełną morfologię krwi z rozmazem (w tym oznaczenie liczby płytek krwi). Badanie należy powtarzać co 2 tyg. w ciągu pierwszych 3 miesięcy leczenia, a w przypadku konieczności przerwania leczenia w tym okresie - w ciągu 15 dni po jego zakończeniu. W przypadku neutropenii (liczba leukocytów obojętnochłonnych w 1 mm3 mniejsza niż 1500) lub małopłytkowości (liczba płytek krwi w 1 mm3 mniejsza niż 100 000) preparat należy odstawić i monitorować całkowitą liczbę krwinek wraz z rozmazem oraz liczbę płytek krwi do czasu powrotu parametrów do normy. Należy poinformować pacjentów, że w przypadku wystąpienia objawów neutropenii, małopłytkowości i (lub) zaburzeń krzepnięcia lub zapalenia wątroby, powinni natychmiast przerwać stosowanie leku i porozumieć się z lekarzem. Lekarz może podjąć decyzję o ponownym zastosowaniu tyklopidyny w zależności od stanu klinicznego pacjenta i wyników badań laboratoryjnych. W przypadku podejrzewania zakrzepowej plamicy małopłytkowej (TTP) pacjent powinien być leczony przez specjalistów hematologów (z powodu ryzyka zgonu). Należy zachować szczególną ostrożność, stosując tyklopidynę u pacjentów ze zwiększonym ryzykiem wystąpienia krwawienia. Wykonywanie punkcji lędźwiowej u pacjentów leczonych tyklopidyną zwiększa ryzyko krwawienia podpajęczynówkowego. Podawanie leku należy przerwać przynajmniej 10 dni przed planowanym zabiegiem chirurgicznym. W sytuacji, gdy konieczne jest przeprowadzenie operacji ze wskazań nagłych, można zastosować trzy rodzaje postępowania pojedynczo lub w skojarzeniu, w celu zmniejszenia ryzyka wystąpienia krwawienia i przedłużonego czasu krwawienia: podanie 0,5-1 mg/kg mc. metyloprednizolonu dożylnie, które można powtórzyć; zastosowanie desmopresyny w dawce 0,2-0,4 µg/kg mc.; przetoczenie masy płytkowej. Hipercholesterolemia może zmniejszać skuteczność przeciwpłytkową leku. U pacjentów z niewydolnością nerek zaleca się ostrożność i ewentualne zmniejszenie dawki dobowej, z kontrolą czasu krwawienia. Należy zachować szczególną ostrożność u pacjentów z zaburzeniem czynności wątroby. W przypadku wystąpienia zapalenia wątroby lub żółtaczki, leczenie tyklopidyną należy przerwać i zlecić wykonanie testów czynnościowych wątroby. Nie zaleca się stosowania u dzieci.

Niepożądane działanie

Bardzo często: biegunka i nudności. Często: neutropenia, w tym ciężka neutropenia (większość przypadków ciężkiej neutropenii lub agranulocytozy występowała w ciągu pierwszych 3 mies. stosowania leku); powikłania krwotoczne związane z wydłużeniem czasu krwawienia i ze zmniejszoną agregacją płytek (krwawienia z nosa lub przewodu pokarmowego, krwiomocz, siniaki i wybroczyny na skórze, przedłużone krwawienia miesiączkowe u kobiet, krwawienia śródoperacyjne i pooperacyjne); wysypka skórna o charakterze plamkowo-grudkowym lub pokrzywki, często z towarzyszącym świądem (reakcje skórne mogą mieć charakter uogólniony). Niezbyt często: izolowana trombocytopenia (poniżej 80 000/mm3) oraz rzadkie przypadki trombocytopenii połączonej z niedokrwistością hemolityczną. Rzadko: aplazja szpiku kostnego lub pancytopenia, zakrzepowa plamica małopłytkowa (TTP); zapalenie wątroby (cytolityczne i cholestatyczne) – bardzo rzadko ze skutkiem śmiertelnym, piorunujące zapalenie wątroby. Bardzo rzadko: ciężka biegunka z zapaleniem okrężnicy (włącznie z limfocytowym zapaleniem okrężnicy); rumień wielopostaciowy, zespół Stevensa-Johnsona, toksyczne martwicze oddzielanie naskórka; reakcje immunologiczne o różnej postaci np.: reakcje alergiczne, anafilaksja, obrzęk Quinckego, zapalenie stawów, zapalenie naczyń, toczeń, zaburzenia czynności nerek spowodowane nadwrażliwością, alergiczne zmiany w płucach, eozynofilia; izolowana gorączka. Podczas leczenia tyklopidyną może wystąpić zwiększenie aktywności enzymów wątrobowych oraz niewielkie zwiększenie stężenia bilirubiny. Długotrwałe stosowanie tyklopidyny może prowadzić do zwiększenia stężenia cholesterolu i triglicerydów w surowicy krwi.

Ciąża i laktacja

Leku nie należy stosować w ciąży i okresie karmienia piersią z wyjątkiem umotywowanych przypadków, gdzie zastosowanie tyklopidyny jest bezwzględnie wskazane.

Interakcje

Jednoczesne stosowanie z NLPZ, lekami przeciwpłytkowymi, pochodnymi salicylanów, doustnymi lekami przeciwzakrzepowymi lub heparynami zwiększa ryzyko krwotoku. Jeżeli konieczne jest jednoczesne stosowanie tych leków pacjenta należy dokładnie obserwować, ponadto w przypadku doustnych leków przeciwzakrzepowych należy kontrolować INR a w przypadku heparyn czas kaolinowo-kefalinowy. Podawanie z kaptoprylem korzystnie wpływa na ukrwienie kończyn dolnych u pacjentów z chromaniem przestankowym. Glikokortykosteroidy przeciwdziałają wydłużeniu czasu krwawienia po tyklopidynie, nie wpływając na agregację płytek krwi. Leki zobojętniające kwas solny zmniejszają wchłanianie tyklopidyny z przewodu pokarmowego. Cymetydyna zmniejsza klirens tyklopidyny, zwiększając Cmax i AUC, nie wpływając na okres półtrwania i Tmax. Tyklopidyna zmniejsza stężenie cyklosporyny. W przypadku jednoczesnego podawania obu leków, należy monitorować stężenie cyklosporyny we krwi. Tykolpidyna hamuje metabolizm teofiliny, wydłużając jej T0,5 i zmniejszając klirens, co zwiększa ryzyko wystąpienia powikłań. Pacjenta należy dokładnie obserwować, jeżeli konieczne oznaczyć stężenie teofiliny we krwi, a dawkowanie teofiliny dostosować podczas leczenia tyklopidyną i po jego zakończeniu. W badaniach in vitro tyklopidyna nie zmieniała stopnia wiązania fenytoiny z białkami osocza, natomiast opisano przypadek pacjenta, u którego odnotowano zwiększone stężenie długotrwale przyjmowanej fenytoiny z objawami toksycznego działania leku po miesiącu od włączenia tyklopidyny – podczas łącznego podawania należy zachować ostrożność; może być wskazana zmiana dawkowania fenytoiny po oznaczeniu jej stężenia we krwi. Tyklopidyna w niewielkim stopniu zmniejsza stężenie digoksyny we krwi, przy czym nie wykazano, aby miało to istotne znaczenie kliniczne. Nie stwierdzono interakcji z propranololem, fenobarbitalem, β-blokerami, antagonistami wapnia, lekami moczopędnymi.

Preparat zawiera substancję Ticlopidine hydrochloride.

Lek refundowany: TAK

Lista leków zawierających te same substancje czynne

1 tabl. powl. zawiera 250 mg chlorowodorku tyklopidyny.

1 tabl. powl. zawiera 250 mg chlorowodorku tyklopidyny.

1 tabl. powl. zawiera 250 mg chlorowodorku tyklopidyny.

1 tabl. powl. zawiera 250 mg chlorowodorku tyklopidyny. Preparat zawiera laktozę.

1 tabl. powl. zawiera 250 mg chlorowodorku tiklopidyny, co odpowiada 219,6 mg tiklopidyny.

Najczęściej wyszukiwane

1 tabl. zawiera 1 mg lub 4 mg acenokumarolu. Tabletki zawierają laktozę.

1 ml roztworu zawiera 200 mg mannitolu. Osmolarność roztworu wynosi 1098 mOsm/l.

1 tabl. powl. zawiera 75 mg klopidogrelu w postaci wodorosiarczanu. Preparat zawiera laktozę i lecytynę.

1000 ml roztworu do infuzji zawiera 6,8 g chlorku sodu, 0,3 g chlorku potasu, 0,2 g sześciowodnego chlorku magnezu, 0,37 g dwuwodnego chlorku wapnia, 3,27 g trójwodnego octanu sodu, 0,67 g kwasu L-jabłkowego; stężenia elektrolitów - 145 mmol/l sodu, 4 mmol/l potasu, 1 mmol/l magnezu, 2,5 mmol/l wapnia, 127 mmol/l chloru, 24 mmol/l octanu, 5 mmol/l jabłczanu. Osmolarność teoretyczna: 309 mOsmol/l. pH 5,1-5,9

500 ml roztworu zawiera: 2,775 g chlorku sodu, ok. 1,635 g trójwodnego octanu sodu, 0,15 g chlorku potasu, ok. 0,075 g dwuwodnego chlorku wapnia, 0,1 g sześciowodnego chlorek magnezu oraz 20 g żelatyny (w postaci żelatyny zmodyfikowanej płynnej). Osmolarność teoretyczna: 284 mOsmol/l. pH 7,4±0,3. Stężenie elektrolitów: 151 mmol/l sodu, 103 mmol/l chlorków, 4 mmol/l potasu, 1 mmol/l wapnia, 1 mmol/l magnezu, 24 mmol/l octanów.

1 ml roztworu 20% zawiera 200 mg glukozy.

1 ml roztworu do infuzji zawiera: 6,429 mg chlorku sodu, 0,298 mg chlorku potasu, 0,147 mg dwuwodnego chlorku wapnia, 0,203 mg sześciowodnego chlorku magnezu, 4,082 mg trójwodnego octanu sodu, 11,0 mg jednowodnej glukozy (równowartość 10,0 mg glukozy), co odpowiada 140 mmol/l Na+, 4 mmol/l K+, 1 mmol/l Ca2+,  1 mmol/l Mg2+, 118 mmol/l Cl–, 30 mmol/l jonów octanowych, 55,5 mmol/l glukozy.

1 tabl. powl. zawiera 75 mg klopidogrelu (w postaci wodorosiarczanu) i 75 mg kwasy acetylosalicylowego. Preparat zawiera laktozę i olej rycynowy uwodorniony.

1 tabl. powl. zawiera 250 mg chlorowodorku tyklopidyny. Preparat zawiera laktozę.

1 tabl. dojelitowa zawiera 75 mg lub 150 mg kwasu acetylosalicylowego.

Informacje o lekach dostarcza:
Pharmindex
Najpopularniejsze artykuły
SKAZA KRWOTOCZNA powoduje zaburzenia krzepnięcia krwi SKAZA KRWOTOCZNA powoduje zaburzenia krzepnięcia krwi

Skaza krwotoczna oznacza zwiększoną skłonność do często obfitych krwawień samoistnych lub pourazowych. Skaza krwotoczna może więc oznaczać krwawienia nawet z najmniejszej rany, ...

więcej

Niedomykalność zastawki aortalnej serca - objawy i leczenie Niedomykalność zastawki aortalnej serca - objawy i leczenie

Niedomykalność zastawki aortalnej to wada serca, która przez wiele lat może nie dawać żadnych objawów, przyczyniając się do systematycznego upośledzania funkcji serca. ...

więcej

CHOLESTEROL - dobry i zły cholesterol CHOLESTEROL - dobry i zły cholesterol

Cholesterol - zarówno ten dobry, jak i zły - choć brzmi groźnie, jest niezbędny do prawidłowego funkcjonowania organizmu. Bez dobrego i złego ...

więcej

TROMBOFILIA (nadkrzepliwość) - przyczyny, objawy i leczenie TROMBOFILIA (nadkrzepliwość) - przyczyny, objawy i leczenie

Trombofilia, czyli nadkrzepliwość, to skłonność do tworzenia się zakrzepów w naczyniach krwionośnych. Jest to stan zagrażający życiu, ponieważ skrzepy mogą przemieszczać się ...

więcej

Dyslipidemie Dyslipidemie

Dyslipidemie to najprościej mówiąc zaburzenia gospodarki lipidowej. Dyslipidemie to bardzo szerokie pojęcie, które obejmuje nieprawidłowości ilości, budowy czy funkcji poszczególnych frakcji lipidów. ...

więcej

Zdrowa społeczność

Właściciel portalu Poradnikzdrowie.pl nie jest właścicielem Bazy Leków. Dostawca bazy leków oświadcza i informuje, że dokłada wszelkich starań, aby wszystkie opisy leków były zgodne z obowiązującym stanem wiedzy, a także oświadcza jednocześnie, że podstawowe znaczenie prawne ma zawsze ulotka dołączona do konkretnego leku, zatwierdzona przez Ministerstwo Zdrowia.