Ibuprofen LGO

1 tabl. powl. zawiera 200 mg ibuprofenu.

  1. Działanie
  2. Dawkowanie
  3. Wskazania
  4. Przeciwwskazania
  5. Środki ostrożności
  6. Niepożądane działanie
  7. Ciąża i laktacja
  8. Interakcje
Nazwa Zawartość opakowania Substancja czynna Cena 100% Ost. modyfikacja
Ibuprofen LGO 60 szt., tabl. powl. 25,80zł 2017-10-31

Działanie

Niesteroidowy lek przeciwzapalny, pochodna kwasu propionowego. Działa przeciwzapalnie, przeciwbólowo i przeciwgorączkowo. Mechanizm działania polega na hamowaniu syntezy prostaglandyn. Ibuprofen wykazuje także zdolność odwracalnego zahamowania agregacji płytek krwi. Dobrze wchłania się z przewodu pokarmowego, Cmax osiągane jest w ciągu 1-2 h po podaniu. Wiąże się z białkami osocza w ok. 99%. Metabolizowany jest w wątrobie do dwóch głównych nieaktywnych metabolitów, które w wolnej postaci lub jako koniugaty wydalane są przez nerki razem z ibuprofenem w postaci niezmienionej. Wydalanie przez nerki jest szybkie i całkowite. T0,5 wynosi ok. 2h.

Dawkowanie

Doustnie. Doraźnie. Dorośli i dzieci w wieku powyżej 12 lat: dawka początkowa to 2 tabl., następnie w razie potrzeby po 4 h można przyjąć 1 lub 2 tabl. Nie stosować dawki większej niż 6 tabl. (1200 mg) ibuprofenu w ciągu doby. Należy zachować 4 h przerwy pomiędzy dawkami. Nie stosować dłużej niż 3 dni bez wskazań lekarza. U pacjentów w podeszłym wieku modyfikacja dawki nie jest konieczna. Nie stosować leku u dzieci w wieku poniżej 12 lat. Działania niepożądane można ograniczyć, stosując najmniejszą skuteczną dawkę przez najkrótszy okres konieczny do złagodzenia objawów. Tabletki należy popijać wodą. U osób z dolegliwościami przewodu pokarmowego zaleca się przyjmowanie leku leczniczego podczas posiłku.

Wskazania

Bóle różnego pochodzenia o nasileniu małym do umiarkowanego (bóle głowy, m. in. ból napięciowy i migrena, bóle zębów, bóle mięśni, stawów i kości, nerwobóle, bóle towarzyszące grypie i przeziębieniu). Gorączka różnego pochodzenia (m.in. w przebiegu grypy, przeziębienia lub innych chorób zakaźnych). Bolesne miesiączkowanie.

Przeciwwskazania

Nadwrażliwość na ibuprofen lub na którąkolwiek substancję pomocniczą oraz na inne NLPZ. U pacjentów, u których po przyjęciu kwasu acetylosalicylowego lub innych NLPZ występowały kiedykolwiek w przeszłości objawy alergii w postaci kataru, pokrzywki, obrzęku lub astmy. Czynna lub w wywiadzie choroba wrzodowa żołądka i (lub) dwunastnicy, z perforacją lub krwawieniem z przewodu pokarmowego, również tymi występującymi po zastosowaniu NLPZ. Ciężka niewydolność wątroby lub nerek. Ciężka niewydolność serca-klasa IV wg NYHA. Przyjmowanie jednocześnie innych NLPZ, w tym inhibitorów COX-2. III trymestr ciąży. Krwawienie z naczyń mózgowych lub inne czynne krwawienie. Skaza krwotoczna.

Środki ostrożności

Ostrożnie stosować u pacjentów: z układowym toczniem rumieniowatym lub mieszaną chorobą tkanki łącznej (ryzyko rozwoju aseptycznego zapalenia opon mózgowych); z przewlekłymi stanami zapalnymi jelit: wrzodziejące zapalenie jelita grubego, choroba Leśniowskiego-Crohna (ryzyko zaostrzenia choroby); z nadciśnieniem tętniczym i (lub) zaburzeniami czynności serca (ryzyko wystąpienia zaburzeń czynności nerek oraz zatrzymanie płynów); z zaburzoną czynnością nerek (ryzyko dalszego pogorszenia ich funkcjonowania); bezpośrednio po dużym zabiegu chirurgicznym; z zaburzoną czynnością wątroby; z zaburzeniami krzepnięcia krwi (lek może przedłużyć czas krwawienia); z czynną lub w wywiadzie astmą oskrzelową oraz chorobami alergicznymi (ryzyko skurczu oskrzeli); w podeszłym wieku (zwiększone ryzyko wystąpienia działań niepożądanych). Zachować ostrożność w czasie jednoczesnego stosowania z lekami przeciwzakrzepowymi (np. warfaryną), antyagregacyjnymi (np. kwasem salicylowym), kortykosteroidami oraz alkoholem - zwiększone ryzyko toksycznego wpływu na przewód pokarmowy i wystąpienia krwawień (w przypadku konieczności jednoczesnego leczenia ibuprofenem i tymi lekami należy rozważyć leczenie skojarzone z lekami ochronnymi np. mizoprostolem lub inhibitorami pompy protonowej). Jednoczesne długotrwałe przyjmowanie leków przeciwbólowych może prowadzić do uszkodzenia nerek z ryzykiem niewydolności nerek (nefropatia postanalgetyczna). W przypadku pacjentów z niekontrolowanym nadciśnieniem tętniczym, zastoinową niewydolnością serca (NYHA II-III), rozpoznaną chorobą niedokrwienną serca, chorobą naczyń obwodowych i (lub) chorobą naczyń mózgowych leczenie ibuprofenem należy stosować po jego starannym rozważeniu, przy czym należy unikać stosowania w dużych (2400 mg/dobę). Należy także starannie rozważyć włączenie długotrwałego leczenia pacjentów, u których występują czynniki ryzyka incydentów sercowo-naczyniowych (nadciśnienie tętnicze, hiperlipidemia, cukrzyca, palenie tytoniu), zwłaszcza jeśli wymagane są duże dawki ibuprofenu (2400 mg /dobę). Należy natychmiast przerwać leczenie ibuprofenem w przypadku wystąpienia: krwawienia lub owrzodzenia przewodu pokarmowego; wysypki skórnej, zmian chorobowych dotyczących błon śluzowych lub jakichkolwiek objawów nadwrażliwości, zaburzeń widzenia. Ibuprofen może maskować objawy zakażenia i gorączki.

Niepożądane działanie

Niezbyt często: niestrawność, ból brzucha, nudności, ból głowy, pokrzywka, świąd. Rzadko: biegunka, wzdęcia, zaparcia, wymioty, zapalenie błony śluzowej żołądka, zawroty głowy, bezsenność, pobudzenie, rozdrażnienie lub zmęczenie. Bardzo rzadko: zaostrzenie zapalenia okrężnicy i choroby Cohna, choroba wrzodowa żołądka i (lub) dwunastnicy, perforacje i krwawienie z przewodu pokarmowego (czasem ze skutkiem śmiertelnym, szczególnie u osób w podeszłym wieku), ostra niewydolność nerek, zaburzenia czynności wątroby (szczególnie podczas długotrwałego stosowania), martwica brodawek nerkowych - zwłaszcza podczas długotrwałego stosowania (ze zwiększonym stężeniem mocznika w surowicy krwi oraz obrzękami), zaburzenia krwi (anemia, leukopenia, trombocytopenia, pancytopenia, agranulocytoza), ciężkie reakcje skórne (rumień wielopostaciowy, zespół Stevensa-Johnsona, toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka), obrzęk twarzy, języka i krtani, duszność, tachykardia, hipotensja (obrzęk naczynioruchowy, wstrząs anafilaktyczny), zaostrzenie astmy i skurcz oskrzeli, kołatanie serca, niewydolność serca, zawał mięśnia sercowego. Częstość nieznana: depresja, reakcje psychotyczne, szumy uszne, jałowe zapalenie opon mózgowo-rdzeniowych. Podczas stosowania leków z grupy NLPZ odnotowano występowanie obrzęków, nadcisnienia i niewydolności serca. Przyjmowanie ibuprofenu szczególnie w dużych dawkach (2400 mg na dobę) przez długi okres czasu może być związane z niewielkim zwiększeniem ryzyka zatorów tętnic (np. zawał serca lub udar). U pacjentów z istniejącymi chorobami autoimmunologicznymi (toczeń rumieniowaty układowy, mieszana choroba tkanki łącznej) podczas leczenia ibuprofenem odnotowano pojedyncze przypadki objawów występujących w aseptycznym zapaleniu opon mózgowo-rdzeniowych, jak sztywność karku, ból głowy, nudności, wymioty, gorączka, dezorientacja.

Ciąża i laktacja

Nie należy podawać ibuprofenu w I i II trymestrze ciąży, jeśli nie jest to wyraźnie konieczne (zwiększone ryzyko poronienia i wad serca). Preparat jest przeciwwskazany w III trymestrze ciąży (u płodu mogą wystąpić: toksyczne działanie na serce i płuca, w tym przedwczesne zamknięcie przewodu tętniczego i nadciśnienie płucne, zaburzenia czynności nerek, które mogą prowadzić do niewydolności nerek z małowodziem; u matki może wystąpić hamowanie skurczu macicy powodujące opóźnianie lub przedłużenie porodu; u matki i u noworodka możliwe jest wystąpienie wydłużenie czasu krwawienia oraz działania przeciwagregacyjnego). Przerwanie karmienia piersią nie jest konieczne w trakcie krótkotrwałego leczenia ibuprofenem w dawkach stosowanych w leczeniu bólu i gorączki. Ibuprofen poprzez wpływ na owulację może zaburzać płodność u kobiet; działanie to jest przemijające i ustępuje po odstawieniu preparatu.

Interakcje

Jednoczesne stosowanie ibuprofenu z innymi NLPZ, w tym salicylanami oraz kortykosteroidami, lekami przeciwpłytkowymi, selektywnymi inhibitorami zwrotnego wychwytu serotoniny zwiększa ryzyko owrzodzenia przewodu pokarmowego oraz krwawienia - należy unikać leczenia skojarzonego. Jednoczesne stosowanie ibuprofenu z lekami zawierającymi glikozydy nasercowe (np. digoksyną) oraz fenytoiną czy litem może zwiększać stężenie tych leków w surowicy - nie jest wymagana rutynowa weryfikacja stężenia leku w surowicy przy łącznym stosowaniu przez 4 dni. Jednoczesne stosowanie kwasu acetylosalicylowego i ibuprofenu nie jest zalecane ze względu na możliwość nasilenia działań niepożądanych. Dane doświadczalne wskazują, że ibuprofen może kompetycyjnie hamować działanie małych dawek kwasu acetylosalicylowego polegające na hamowaniu agregacji płytek krwi, gdy leki te są podawane jednocześnie. Pomimo braku pewności, czy dane te można ekstrapolować do sytuacji klinicznych, nie można wykluczyć, że regularne, długotrwałe stosowanie ibuprofenu może ograniczać działanie kardioprotekcyjne małych dawek kwasu acetylosalicylowego. Uważa się, że sporadyczne przyjmowanie ibuprofenu nie ma istotnego znaczenia klinicznego. NLPZ mogą zwiększać działanie leków przeciwzakrzepowych (np. warfaryny). Probenecyd lub sulfinpyrazon mogą opóźniać wydalanie ibuprofenu. NLPZ mogą osłabiać działanie leków moczopędnych oraz innych leków przeciwnadciśnieniowych - u niektórych pacjentów z zaburzeniem czynności nerek, jednoczesne stosowanie inhibitorów ACE, leków β-adrenolitycznych lub antagonistów angiotensyny II oraz preparatów hamujących cyklooksygenazę może doprowadzić do dalszego pogorszenia czynności nerek, w tym do wystąpienia ostrej niewydolności nerek - należy zachować ostrożność podczas leczenia skojarzonego, w szczególności u osób w podeszłym wieku. Jednoczesne stosowanie ibuprofenu oraz diuretyków oszczędzających potas może prowadzić do wystąpienia hiperkaliemii (zaleca się kontrolę stężenia potasu we krwi). Podanie leku w ciągu 24 h przed lub po podaniu metotreksatu może prowadzić do zwiększenia stężenia metotreksatu i nasilenia jego toksyczności. Ryzyko działania nefrotoksycznego wskutek podania cyklosporyny lub takrolimusu jest zwiększone w przypadku jednoczesnego podania ibuprofenu. Istnieją dane wskazujące na zwiększone ryzyko krwawienia do stawu oraz powstawania krwiaków u HIV-dodatnich pacjentów z hemofilią otrzymujących jednocześnie zydowudynę i ibuprofen. W przypadku jednoczesnego stosowania ibuprofenu z pochodnymi sulfonylomocznika zaleca się kontrolę stężenia glukozy we krwi. NLPZ mogą zwiększać ryzyko drgawek związanych ze stosowaniem antybiotyków z grupy chinolonów.

Preparat zawiera substancję Ibuprofen.

Lek refundowany: NIE

Lista leków zawierających te same substancje czynne

1 czopek zawiera 60 mg lub 125 mg ibuprofenu.

1 ml roztworu zawiera 5 mg ibuprofenu (oraz 7,5 mg sodu).

1 tabl. powl. zawiera 200 mg ibuprofenu i 30 mg chlorowodorku pseudoefedryny.

1 tabl. powl. zawiera 200 mg ibuprofenu.

1 tabl. powl. zawiera 400 mg ibuprofenu w postaci soli z argininą. Lek zawiera sacharozę i sód (82,7 mg/1 tabl.).

1 tabl. powl. zawiera 200 mg ibuprofenu.

1 kaps. zawiera 100 mg ibuprofenu; kapsułki zawierają sorbitol i maltitol.

1 g kremu zawiera 50 mg ibuprofenu.

1 tabl. drażowana zawiera 200 mg ibuprofenu; tabletki zawierają sacharozę.

1 tabl. powl. zawiera 200 mg ibuprofenu. 1 tabl. powl. Max zawiera 400 mg ibuprofenu.

Najczęściej wyszukiwane

1 g żelu zawiera 25 mg ketoprofenu.

1 ampułka (3 ml) zawiera 75 mg diklofenaku sodowego. Preparat zawiera alkohol benzylowy, glikol propylenowy, sód (poniżej 23 mg jonów sodu w 1 amp.).

1 tabl. powl. zawiera 30, 60 lub 90 etorykoksybu.

1 tabl. dojelitowa zawiera 25 mg lub 50 mg diklofenaku sodowego; tabletki zawierają laktozę.

1 fiolka zawiera 100 j. toksyny botulinowej typu A.

1 tabl. powl. lub 1 saszetka granulatu zawiera 25 mg deksketoprofenu w postaci soli deksketoprofenu z trometamolem; granulat zawiera sacharozę.

1 plaster leczniczy zawiera 140 mg diklofenaku sodowego.

1 kaps. o przedł. uwalnianiu zawiera 100 mg soli sodowej diklofenaku. Preparat zawiera laktozę.

1 g kremu zawiera 50 mg ibuprofenu.

1 fiolka zawiera 125 jednostek toksyny botulinowej typu A. 0,05 ml rekonstytuowanego roztworu zawiera 10 jednostek Speywood (1 jednostka Speywood jest określona jako mediana dawki śmiertelnej podanej dootrzewnowo myszy - LD50).

Informacje o lekach dostarcza:
Pharmindex
Najpopularniejsze artykuły
Złamanie kości udowej - przyczyny, obajwy i leczenie Złamanie kości udowej - przyczyny, obajwy i leczenie

Złamanie kości udowej to głównie problem osób starszych. Na złamanie kości udowej najczęściej narażone są kobiety po 60. roku życia. U nich ...

więcej

SKOLIOZA - przyczyny, objawy i leczenie SKOLIOZA - przyczyny, objawy i leczenie

Skolioza - potocznie mylnie określana jako boczne skrzywienie kręgosłupa - to najczęściej występująca wada postawy u dzieci. Do jej powstania przyczyniają się ...

więcej

Guzki Schmorla - co to jest? Objawy i leczenie Guzki Schmorla - co to jest? Objawy i leczenie

Guzki Schmorla to zmiany pojawiające się w obrębie kręgosłupa. Guzki Schmorla spotykane są u stosunkowo wielu ludzi (najczęściej u dorosłych), a mimo ...

więcej

KIFOZA (okrągłe plecy) - przyczyny, objawy, leczenie i ćwiczenia KIFOZA (okrągłe plecy) - przyczyny, objawy, leczenie i ćwiczenia

Kifoza pogłębiona (inaczej plecy okrągłe) to choroba kręgosłupa, której cechą charakterystyczną jest nadmierne wygięcie kręgosłupa ku tyłowi w odcinku piersiowym i krzyżowym. ...

więcej

PROTEZA kończyny dolnej i górnej PROTEZA kończyny dolnej i górnej

Powrót do zdrowia po amputacji i pogodzenie się z nową rzeczywistością wymaga cierpliwości i czasu. Dopiero później można zacząć myśleć o protezie, ...

więcej

Zdrowa społeczność

Właściciel portalu Poradnikzdrowie.pl nie jest właścicielem Bazy Leków. Dostawca bazy leków oświadcza i informuje, że dokłada wszelkich starań, aby wszystkie opisy leków były zgodne z obowiązującym stanem wiedzy, a także oświadcza jednocześnie, że podstawowe znaczenie prawne ma zawsze ulotka dołączona do konkretnego leku, zatwierdzona przez Ministerstwo Zdrowia.