Hydroxyzinum Hasco

1 ml syropu zawiera 2 mg chlorowodorku hydroksyzyny. Preparat zawiera sacharozę.

  1. Działanie
  2. Dawkowanie
  3. Wskazania
  4. Przeciwwskazania
  5. Środki ostrożności
  6. Niepożądane działanie
  7. Ciąża i laktacja
  8. Uwagi
  9. Interakcje
Nazwa Zawartość opakowania Substancja czynna Cena 100% Ost. modyfikacja
Hydroxyzinum Hasco but. 200 ml, syrop 2017-10-31

Działanie

Lek psycholeptyczny; anksjolityk. Hydroksyzyna jest pochodną difenylometanu. Lek ma działanie przeciwhistaminowe, rozszerzające oskrzela i przeciwymiotne. W dawce terapeutycznej nie zwiększa wydzielania kwasu żołądkowego ani jego kwasowości oraz w większości przypadków wykazuje łagodne działanie przeciwwydzielnicze. Zmniejsza odczyn bąbel-rumień. Hydroksyzyna zmniejsza świąd w różnych postaciach pokrzywki, wyprysku i zapalenia skóry. Lek ma działanie anksjolityczno - sedacyjne. Działanie przeciwhistaminowe rozpoczyna się ok. 1 h, natomiast działanie sedacyjne po 30-45 min od podania. Hydroksyzyna wykazuje również działanie spazmolityczne i sympatykolityczne. Posiada słabe powinowactwo do receptorów muskarynowych. Lek wykazuje łagodne działanie przeciwbólowe. Hydroksyzyna szybko wchłania się z przewodu pokarmowego. Cmax jest osiągane po ok. 2 h. Szybkość i zakres ekspozycji na hydroksyzynę są bardzo podobne przy podawaniu leku w postaci syropu i tabletek. Po kolejnej dawce leku podawanej raz na dobę stężenie wzrasta o 30%. Hydroksyzyna jest szeroko dystrybuowana w organizmie i na ogół osiąga większe stężenia w tkankach niż w osoczu. Przenika do skóry po podaniu doustnym, gdzie jej stężenie jest większe niż w surowicy. Hydroksyzyna przechodzi przez barierę krew-mózg oraz barierę łożyskową, osiągając większe stężenie w organizmie płodu niż u matki. Jest w znacznym stopniu metabolizowana, głównie do cetyryzyny przy udziale dehydrogenazy alkoholowej. Metabolit ten wywiera istotne działanie blokujące na obwodowe receptory H1. Inne metabolity powstają przy udziale CYP3A4/5. T0,5 u osób dorosłych wynosi ok. 14 h. Całkowity klirens w badaniach wynosił 13 ml/min/kg mc. Hydroksyzyna jest wydalana z moczem głównie w postaci cetyryzyny, tylko niewielka część jest wydalana w postaci niezmienionej.

Dawkowanie

Doustnie. Należy stosować w najmniejszej skutecznej dawce. Czas leczenia powinien być możliwie najkrótszy. U dorosłych i dzieci o mc. powyżej 40 kg, max. dawka dobowa wynosi 100 mg. U osób w podeszłym wieku, max. dawka dobowa wynosi 50 mg. U dzieci o mc. do 40 kg, max. dawka dobowa wynosi 2 mg/kg mc. na dobę. Dorośli. Objawowe leczenie lęku: 50 mg na dobę w 2 lub 3 dawkach podzielonych; w ciężkich przypadkach można stosować do 100 mg na dobę. Objawowe leczenie świądu: należy rozpocząć od dawki 25 mg hydroksyzyny przed snem, w razie potrzeby zwiększyć dawkę do 25 mg 3 - 4 razy na dobę. Premedykacja przed zabiegami chirurgicznymi: 50 mg do 100 mg w dawce jednorazowej. Dzieci od 12 miesięcy. U dzieci o mc. do 40 kg max. dawka dobowa wynosi 2 mg/kg mc. na dobę. U dzieci o mc. powyżej 40 kg max. dawka dobowa wynosi 100 mg. Objawowe leczenie świądu: 1 - 2 mg na kg mc. na dobę w dawkach podzielonych. Premedykacja przed zabiegami chirurgicznymi: 0,6 mg hydroksyzyny na kg mc. w dawce jednorazowej. Szczególne grupy pacjentów. Osoby w podeszłym wieku: zaleca się rozpoczęcie leczenia od połowy dawki zalecanej dla dorosłych; max. dawka dobowa wynosi 50 mg. Pacjenci z niewydolnością wątroby: zaleca się zmniejszenie dawki dobowej o 33%. Pacjenci z umiarkowaną lub ciężką niewydolnością nerek: ze względu na zmniejszone wydalanie cetyryzyny, należy zmniejszyć stosowane dawki.

Wskazania

Objawowe leczenie lęku u osób dorosłych. Objawowe leczenie świądu. Premedykacja przed zabiegami chirurgicznymi.

Przeciwwskazania

Nadwrażliwość na hydroksyzynę, cetyryzynę i inne pochodne piperazyny, aminofilinę, etylenodiaminę lub na którąkolwiek substancję pomocniczą. Porfiria. Pacjenci z wydłużeniem odcinka QT w wywiadzie. Ciąża. Karmienie piersią. Rzadkie dziedziczne zaburzenia związane z nietolerancją fruktozy. Zespół złego wchłaniania glukozy-galaktozy. Niedobór sacharazy - izomaltazy. Chorzy na cukrzycę przy podawaniu syropu w ilości od około 7 ml., ze względu na zawartość sacharozy. Znane nabyte lub wrodzone wydłużenie odstępu QT. Znane czynniki ryzyka wydłużenia odstępu QT, w tym stwierdzona choroba układu krążenia, znaczące zaburzenia elektrolitowe (hipokaliemia, hipomagnezemia), nagła śmierć sercowa w rodzinie, znacząca bradykardia. Jednoczesne stosowanie leków, które wydłużają odstęp QT i (lub) wywołują zaburzenia rytmu serca typu torsade de pointes.

Środki ostrożności

Należy zachować ostrożność podając hydroksyzynę pacjentom ze zwiększoną skłonnością do występowania drgawek. Ze względu na większe narażenie występowania działań niepożądanych ze strony OUN u dzieci, szczególnie drgawek, należy zachować ostrożność przy podawaniu leku dzieciom. Należy zachować ostrożność podczas stosowania hydroksyzyny u pacjentów z jaskrą, z utrudnionym odpływem moczu z pęcherza moczowego, u osób z osłabioną perystaltyką przewodu pokarmowego, nużliwością mięśni oraz otępieniem, ze względu na możliwe działanie przeciwcholinergiczne. W przypadku stosowania hydroksyzyny z innymi lekami wpływającymi depresyjnie na OUN lub z lekami o właściwościach przeciwcholinergicznych, może być konieczne indywidualne dostosowanie dawkowania leku. Alkohol nasila działanie hydroksyzyny - należy unikać alkoholu w przypadku zażywania leku. Leczenie należy przerwać na co najmniej 5 dni przed wykonaniem testów alergicznych lub testu prowokacji oskrzelowej z metacholiną, aby uniknąć wpływu hydroksyzyny na wyniki tych badań. U osób w podeszłym wieku, w związku z wydłużonym działaniem hydroksyzyny, zaleca się rozpoczęcie leczenia od podania połowy zalecanej dawki. U pacjentów z niewydolnością wątroby i osób z ciężką niewydolnością nerek należy zmniejszyć stosowane dawki. Syrop nie zawiera etanolu. Ze względu na możliwość wydłużenia odcinka QT oraz zaburzeń rytmu serca typu porsade de pointes, hydroksyzynę należy stosować w najmniejszej skutecznej dawce; czas leczenia powinien być możliwie jak najkrótszy. Leczenie hydroksyzyną należy przerwać, jeśli wystąpią objawy przedmiotowe lub podmiotowe, które mogą być związane z zaburzeniami rytmu serca. Nie zaleca się stosowania hydroksyzyny u pacjentów w podeszłym wieku, ze względu na zmniejszoną eliminację hydroksyzyny oraz zwiększone ryzyko wystąpienia działań niepożądanych.

Niepożądane działanie

Często: sedacja. Niezbyt często: pobudzenie, splątanie, zawroty głowy, bezsenność, drżenie, nudności, złe samopoczucie, gorączka. Rzadko: reakcje nadwrażliwości, dezorientacja, omamy, drgawki, dyskineza, zaburzenia akomodacji, niewyraźne widzenie, tachykardia, niedociśnienie tętnicze, zaparcie, wymioty, świąd, wysypka rumieniowa, wysypka grudkowo-plamkowa, pokrzywka, zapalenie skóry, zatrzymanie moczu, nieprawidłowe wyniki testów czynnościowych wątroby. Bardzo rzadko: wstrząs anafilaktyczny, skurcz oskrzeli, obrzęk naczynioruchowy, wzmożona potliwość, utrwalona wysypka polekowa, ostra uogólniona osutka krostkowa, rumień wielopostaciowy, zespół Stevensa-Johnsona. Częstość nieznana: komorowe zaburzenia rytmu serca (np. torsade de pointes), wydłużenie odstępu QT. Zaobserwowano następujące działania niepożądane związane z cetyryzyną, tj. głównym metabolitem hydroksyzyny, które mogą wystąpić również po podaniu hydroksyzyny: małopłytkowość, agresywność, depresja, tiki, dystonia, parestezja, napady przymusowego patrzenia z rotacją gałek ocznych, biegunka, trudności w oddawaniu moczu, mimowolne oddawanie moczu, astenia, obrzęk, zwiększenie masy ciała.

Ciąża i laktacja

Nie podawać leku w czasie ciąży oraz podczas karmienia piersią. Badania wykonane u zwierząt wykazały toksyczny wpływ hydroksyzyny na reprodukcję.

Uwagi

Hydroksyzyna wywiera wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn oraz może zaburzać zdolność reakcji i koncentracji. Należy unikać jednoczesnego stosowania hydroksyzyny z innymi lekami o działaniu uspokajającym lub z alkoholem, gdyż to nasila ich depresyjny wpływ na OUN.

Interakcje

Jednoczesne stosowanie hydroksyzyny z lekami wpływającymi depresyjnie na OUN lub z lekami o działaniu przeciwcholinergicznym może spowodować nasilenie działania - dawkowanie należy dostosować indywidualnie. Alkohol nasila działanie hydroksyzyny, w związku z tym podczas zażywania leku należy unikać picia alkoholu. Należy unikać równoczesnego podawania leku razem z inhibitorami MAO, ze względu na antagonistycznie działanie hydroksyzyny do betahistyny oraz inhibitorów cholinoesterazy. Hydroksyzyna ogranicza wzrost ciśnienia krwi wywołany działaniem adrenaliny. Hydroksyzyna zmniejsza przeciwdrgawkowe działanie fentytoiny podawanej szczurom. Podanie 600 mg cymetydyny 2 razy na dobę zwiększa stężenie hydroksyzyny w surowicy o 36% oraz zmniejsza stężenie cetyryzyny o 20%. Hydroksyzyna jest inhibitorem CYP2D6 i w dużych dawkach powoduje interakcje z substratami izoenzymu CYP2D6. Lek nie wpływa hamująco na aktywność izoenzymów UDP-glukuronylotransferazy-1A1 oraz 1A6 w mikrosomach ludzkich komórek wątrobowych. Hydroksyzyna hamuje aktywność cytochromu P450, lecz w stężeniach znacznie przekraczających jej Cmax stwierdzane w osoczu krwi, dlatego jest mało prawdopodobne by podanie hydroksyzyny wpływało niekorzystnie na metabolizm leków będących substratami tych enzymów. Cetyryzyna, w stężeniu 100 μM nie wykazuje działania hamującego na cytochrom P450 ani na izoenzymy UDP-glukuronylotransferazy. Hydroksyzyna jest metabolizowana przy udziale dehydrogenazy alkoholowej oraz CYP3A4/5, dlatego podczas równoczesnego stosowania leków hamujących działanie tych enzymów może dojść do wzrostu stężenia w osoczu krwi; jednakże w przypadku, gdy hamowana jest aktywność tylko jednego ze szlaków metabolicznych, wówczas zwiększona aktywność innego może kompensować wywołane zaburzenie. Jednoczesne podawanie hydroksyzyny i preparatów mogących wywołać zaburzenia rytmu serca, może zwiększać ryzyko wydłużenia odcinka QT lub wystąpienia zaburzeń rytmu serca typu torsade de pointes. Jednoczesne stosowanie hydroksyzyny z lekami, o których wiadomo, że wydłużają odstęp QT i (lub) wywołują zaburzenia rytmu serca typu torsade de pointes, np. z lekami przeciwarytmicznymi klasy IA (np. chinidyna, dyzopiramid), klasy III (np. amiodaron, sotalol), niektórymi lekami przeciwhistaminowymi, niektórymi lekami przeciwpsychotycznymi (np. haloperydol), niektórymi lekami przeciwdepresyjnymi (np. cytalopram, escytalopram), niektórymi lekami przeciwmalarycznymi (np. meflochina), niektórymi antybiotykami (np. erytromycyna, lewofloksacyna, moksyfloksacyna), niektórymi lekami przeciwgrzybiczymi (np. pentamidyna), niektórymi lekami stosowanymi w chorobach układu pokarmowego (np. prukalopryd), niektórymi lekami stosowanymi w leczeniu raka (np. toremifen, wandetanib), z metadonem, zwiększa ryzyko zaburzeń rytmu serca, w związku z tym jednoczesne stosowanie tych leków jest przeciwwskazane. Należy zachować szczególną ostrożność w przypadku jednoczesnego stosowania leków, o których wiadomo, że są silnymi inhibitorami tych enzymów, gdyż zwiększają stężenie hydroksyzyny we krwi. Należy zachować ostrożność podczas jednoczesnego stosowania z lekami wywołującymi bradykardię i hipokaliemię.

Preparat zawiera substancję Hydroxyzine hydrochloride.

Lek refundowany: NIE

Lista leków zawierających te same substancje czynne

1 tabl. powl. zawiera 10 mg lub 25 mg chlorowodorku hydroksyzyny; tabletki zawierają laktozę. 5 ml syropu zawiera 10 mg chlorowodorku hydroksyzyny; syrop zawiera sacharozę.

1 tabl. powl. zawiera 10 mg lub 25 mg chlorowodorku hydroksyzyny. Tabletki zawierają laktozę. 1 ml syropu zawiera 2 mg chlorowodorku hydroksyzyny. Syrop zawiera maltitol ciekły (640 mg/ml).

1 ml zawiera 50 mg chlorowodorku hydroksyzyny.

1 ml syropu zawiera 2 mg chlorowodorku hydroksyzyny. Preparat zawiera etanol i sacharozę.

1 ml syropu zawiera 2 mg chlorowodorku hydroksyzyny. Syrop zawiera sacharozę (3,86 mg/5 ml) i benzoesan sodu.

1 ml syropu zawiera 2 mg chlorowodorku hydroksyzyny. Lek zawiera sacharozę.

1 tabl. powl. zawiera 10 mg lub 25 mg chlorowodorku hydroksyzyny. Preparat zawiera laktozę.

1 tabl. powl. zawiera 10 mg lub 25 mg chlorowodorku hydroksyzyny; tabl. zawierają laktozę. 1 ml syropu zawiera 2 mg chlorowodorku hydroksyzyny; 1 ml syropu zawiera 0,75 g sacharozy.

1 ml syropu zawiera 2 mg chlorowodorku hydroksyzyny. Preparat zawiera sacharozę.

Najczęściej wyszukiwane

1 tabl. zawiera 300 mg kwasu acetylosalicylowego, 100 mg etoksybenzamidu oraz 50 mg kofeiny.

Bilobil. 1 kaps. zawiera 40 mg wyciągu suchego z liści miłorzębu japońskiego (35-67:1), standaryzowanego na zawartość glikozydów flawonowych (24-29%), terpenów laktonowych (6-9%) i bilobalidu; kaps. zawierają laktozę. Bilobil Forte. 1 kaps. zawiera 80 mg wyciągu suchego z liści miłorzębu japońskiego, co odpowiada: 17,6-21,6 mg flawonoidów w postaci glikozydów flawonowych; 2,24-2,72 mg ginkgolidów A, B i C; 2,08-2,56 mg bilobalidu; kaps. Forte zawierają laktozę oraz glukozę. Bilobil Intense. 1 kaps. zawiera 120 mg wyciągu suchego z liści miłorzębu japońskiego (35-67:1), co odpowiada: 26,4-32,4 mg flawonoidów w postaci glikozydów flawonowych; 3,36 do 4,08 mg (6%) - 7,2 mg ginkgolidów A, B, C; 3,12-3,84 mg bilobalidu; kaps. Intense zawierają laktozę oraz glukozę.

1 tabl. zawiera 300 mg lub 500 mg paracetamolu.

1 tabl. zawiera 500 mg kwasu acetylosalicylowego (ASA) i 50 mg kofeiny.

1 tabl. zawiera 250 mg lub 100 mg (mite) lewodopy i 25 mg karbidopy.

1 fiolka (1,3 ml) zawiera 9,75 mg arypiprazolu.

1 tabl. zawiera 300 mg kwasu acetylosalicylowego, 100 mg etenzamidu, 50 mg kofeiny. Preparat zawiera laktozę.

1 kaps. twarda zawiera 300 mg paracetamolu, 5 mg chlorowodorku fenylefryny i 25 mg kofeiny.

1 tabl. powl. zawiera 800 mg lub 1,2 g piracetamu. 1 ml roztworu doustnego zawiera 200 mg lub 333 mg piracetamu.

Informacje o lekach dostarcza:
Pharmindex
Najpopularniejsze artykuły
Stwardnienie zanikowe boczne (SLA, ALS): przyczyny, objawy i leczenie Stwardnienie zanikowe boczne (SLA, ALS): przyczyny, objawy i leczenie

Stwardnienie zanikowe boczne (SLA, ALS) to postępująca choroba neurologiczna. Jej istotą jest porażenie neuronów ruchowych, które prowadzi do stopniowego upośledzenia funkcji wszystkich ...

więcej

Choroby nerwowo-mięśniowe: podział, objawy i leczenie Choroby nerwowo-mięśniowe: podział, objawy i leczenie

Choroby nerwowo-mięśniowe doprowadzają do nieprawidłowej czynności nerwów oraz mięśni. Objawy choroby nerwowo-mięśniowej to zarówno osłabienie siły mięśniowej czy zaniki mięśni, jak również ...

więcej

Komórki macierzyste w leczeniu porażenia mózgowego i autyzmu Komórki macierzyste w leczeniu porażenia mózgowego i autyzmu

Komórki macierzyste z krwi pępowinowej już od kilkudziesięciu lat są standardową terapią w leczeniu ponad 80 ciężkich chorób. Najnowsze badania wykazały, że ...

więcej

Parkinsonizm (zespół parkinsonowski) - przyczyny, objawy i leczenie Parkinsonizm (zespół parkinsonowski) - przyczyny, objawy i leczenie

Parkinsonizm (zespół parkinsonowski) to zespół objawów charakterystycznych dla choroby Parkinsona, które mogą się pojawić nie tylko w przebiegu tej choroby, lecz także ...

więcej

Wgłobienie mózgu: przyczyny, objawy, leczenie Wgłobienie mózgu: przyczyny, objawy, leczenie

Wgłobienie mózgu polega na nieprawidłowym przemieszczeniu tkanki nerwowej w obrębie czaszki. W zależności od tego, które dokładnie części mózgowia i w jakie ...

więcej

Zdrowa społeczność

Właściciel portalu Poradnikzdrowie.pl nie jest właścicielem Bazy Leków. Dostawca bazy leków oświadcza i informuje, że dokłada wszelkich starań, aby wszystkie opisy leków były zgodne z obowiązującym stanem wiedzy, a także oświadcza jednocześnie, że podstawowe znaczenie prawne ma zawsze ulotka dołączona do konkretnego leku, zatwierdzona przez Ministerstwo Zdrowia.