Hydrochlorothiazidum Polpharma

1 tabl. zawiera 12,5 mg lub 25 mg hydrochlorotiazydu. Preparat zawiera laktozę.

  1. Działanie
  2. Dawkowanie
  3. Wskazania
  4. Przeciwwskazania
  5. Środki ostrożności
  6. Niepożądane działanie
  7. Ciąża i laktacja
  8. Uwagi
  9. Interakcje
Nazwa Zawartość opakowania Substancja czynna Cena 100% Ost. modyfikacja
Hydrochlorothiazidum Polpharma 30 szt., tabl. 9,91zł 2017-10-31

Działanie

Lek moczopędny z grupy diuretyków tiazydowych. Hamuje wchłanianie zwrotne sodu w kanalikach dystalnych krętych, przez co powoduje zwiększenie natiurezy i diurezy. Zwiększa wydalanie potasu i magnezu. Zwiększa wchłanianie zwrotne wapnia, zmniejszając w ten sposób jego wydalanie. Hamuje wydalanie kwasu moczowego. Powoduje zmniejszenie przesączania kłębuszkowego. Wynikiem pozanerkowego działania hydrochlorotiazydu jest hiperglikemia występująca na czczo oraz występowanie nieprawidłowej krzywej glikemicznej po obciążeniu glukozą. Na skutek obniżenia zmiany objętości płynów krążących, nasila aktywność reniny w osoczu. Obniża ciśnienie tętnicze krwi u pacjentów z nadciśnieniem poprzez zmniejszenie objętości płynów pozakomórkowych i oporu obwodowego. Przez zmniejszenie stężenia sodu w ścianach naczyń krwionośnych zmniejsza ich wrażliwość na endogenne aminy katecholowe. Po podaniu doustnym początek działania moczopędnego występuje po około 2 h a maksymalny efekt po około 3-6 h od podania, czas działania wynosi 6-12 h. Początek działania hipotensyjnego występuje po 3-4 dobach. Po przerwaniu długotrwałego podawania działanie hipotensyjne zanika w pierwszym tygodniu po odstawieniu leku. Lek wiąże się z białkami osocza w 40-68%. Nie jest metabolizowany. Jest wydalany z moczem w postaci niezmienionej. T0,5 wynosi 5,6-14,8 h. U pacjentów z niewyrównaną niewydolnością serca lub zaburzeniami czynności nerek wydalanie przebiega wolniej.

Dawkowanie

Doustnie. Dorośli. Obrzęki: początkowo 25-75 mg/dobę w 1 dawce lub w 2 dawkach podzielonych; po uzyskaniu poprawy stopniowo zmniejszać dawkę do dawki podtrzymującej i podawać co drugi dzień; zalecana maksymalna dawka dobowa wynosi 100 mg. Nadciśnienie tętnicze: początkowo 25 mg/dobę w 1 dawce lub w dawkach podzielonych, u niektórych pacjentów efekt leczniczy występuje po dawce 12,5 mg (w monoterapii lub w skojarzeniu z innym lekiem hipotensyjnym); maksymalna dawka dobowa wynosi 50 mg; w przypadku terapii skojarzonej z innymi lekami hipotensyjnymi należy zmniejszyć dawkowanie hydrochlorotiazydu lub leku hipotensyjnego. U pacjentów w podeszłym dawkę ustala się w zależności od czynności nerek i reakcji klinicznej.

Wskazania

Obrzęki w zastoinowej niewydolności serca, marskości wątroby, zaburzeniach czynności nerek (np. w zespole nerczycowym, ostrym kłębuszkowym zapaleniu nerek). Nadciśnienie tętnicze, zwykle w skojarzeniu z innymi lekami moczopędnymi oszczędzającymi potas lub innymi lekami hipotensyjnymi.

Przeciwwskazania

Nadwrażliwość na sulfonamidy lub pozostałe składniki preparatu. Bezmocz. Ciężka niewydolność nerek. Ciężka niewydolność wątroby. Choroba Addisona. Hiperkalcemia. Stosowanie związków litu.

Środki ostrożności

Hydrochlorotiazyd nie jest skuteczny, jeśli klirens kreatyniny wynosi <30 ml/min. Zachować ostrożność u pacjentów z zastoinową niewydolnością krążenia lub chorobami wątroby, gdyż lek może powodować u tych osób hiponatremię (podczas upałów), zwłaszcza u osób w podeszłym wieku, kobiet z małą masą ciała, osób stosujących dietę ubogosodową, przyjmujących małe ilości płynów i elektrolitów - ww. osoby powinny ograniczać podaż płynów do ok. 500 ml/dobę i odstawić lek moczopędny; z ryzykiem hipokaliemii (m.in. pacjenci stosujący lek długotrwale lub pacjenci z marskością wątroby; hipokaliemia zwiększa kardiotoksyczność glikozydów naparstnicy); z astmą oskrzelową lub alergią (zwiększone ryzyko nadwrażliwości na hydrochlorotiazyd); z zaburzeniami czynności wątroby (ryzyko śpiączki wątrobowej wywołanej zaburzeniami równowagi elektrolitowej). Lek może nasilić objawy lub przyspieszyć wystąpienie mocznicy u pacjentów z zaburzeniami czynności nerek - konieczne jest wówczas przerwanie leczenia hydrochlorotiazydem; u pacjentów z cukrzycą utajoną może przyspieszyć jej ujawnienie; może wywołać lub zaostrzyć objawy układowego tocznia rumieniowatego; może powodować hiperurykemię i wywołać napad dny. Podczas leczenia należy kontrolować stężenie elektrolitów we krwi, szczególnie u pacjentów, którzy otrzymują parenteralnie płyny lub u których występują uporczywe wymioty. Nie zaleca się stosowania hydrochlorotiazydu u niemowląt i dzieci. Ze względu na zawartość laktozy, nie stosować preparatu u pacjentów z rzadko występującą dziedziczną nietolerancją galaktozy, niedoborem laktazy typu Lapp lub zespołem złego wchłaniania glukozy-galaktozy.

Niepożądane działanie

Brak łaknienia, podrażnienie błony śluzowej żołądka, nudności, wymioty, skurcze żołądka, biegunka, zaparcie, zapalenie trzustki, zapalenie ślinianek, żółtaczka, ból i zawroty głowy, parestezje, niepokój ruchowy, leukopenia, agranulocytoza, trombocytopenia, niedokrwistość aplastyczna i hemolityczna, niedociśnienie (w tym ortostatyczne), zaburzenia czynności nerek, śródmiąższowe zapalenie nerek, plamica, nadwrażliwość na światło, wysypka, pokrzywka, guzkowe zapalenie okołotętnicze, złuszczające zapalenie skóry, gorączka, zespół zaburzeń oddechowych (w tym zapalenie płuc i obrzęk płuc), reakcje nadwrażliwości, reakcje anafilaktyczne, toksyczna martwica naskórka, hiperglikemia, glikozuria, hiperurykemia, dna, zaburzenia równowagi elektrolitowej (hiponatremia, alkaloza hipochloremiczna, hipomagnezemia, hipokaliemia), skurcze mięśni, osłabienie, impotencja, widzenie w żółtym kolorze, niewyraźne widzenie. Hydrochlorotiazyd może wywołać lub nasilić objawy układowego tocznia rumieniowatego lub mocznicy, może zwiększać stężenie trójglicerydów i cholesterolu we krwi. Zmniejsza wydalanie wapnia z moczem, powodując u niektórych pacjentów (bez zaburzeń metabolicznych) niewielkie zwiększenie stężenia wapnia we krwi. Zmniejsza wiązanie jodu z białkami osocza, nie zaburzając czynności tarczycy.

Ciąża i laktacja

Hydrochlorotiazyd przenika barierę łożyska. Stosowany w II i III trymestrze ciąży może zmniejszać przepływ krwi przez łożysko oraz powodować u płodu i noworodka zaburzenia gospodarki elektrolitowej, żółtaczkę i trombocytopenię (w związku z ryzykiem zmniejszenia objętości osocza i hipoperfuzji łożyska, bez korzystnego wpływu na przebieg choroby). Nie powinien być stosowany w leczeniu nadciśnienia samoistnego u kobiet w ciąży, z wyjątkiem rzadkich sytuacji, gdy żadne inne leczenie nie może być zastosowane. Hydrochlorotiazyd w małych ilościach jest wydzielany do mleka matki. Stosowanie tiazydów w dużych dawkach nasila diurezę i może hamować wytwarzanie mleka. Stosowanie hydrochlorotiazydu w okresie karmienia piersią nie jest zalecane, a przyjmowane dawki powinny być najmniejszymi dawkami skutecznymi.

Uwagi

Hydrochlorotiazyd wpływa na metabolizm wapnia - lek należy odstawić przed wykonaniem badań czynnościowych przytarczyc. Może powodować fałszywie ujemne wyniki w oznaczeniach tyraminy i fentolaminy oraz w teście histaminowym guza chromochłonnego nadnerczy. Lek może powodować zawroty głowy i zaburzenia widzenia, przez co może upośledzać zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn.

Interakcje

Jednoczesne stosowanie z kortykosteroidami, kortykotropiną lub amfoterycyną B nasila hipokaliemię. Hydrochlorotiazyd zwiększa zapotrzebowanie na insulinę lub doustne leki przeciwcukrzycowe - może być konieczna modyfikacja dawkowania. Stosowany z barbituranami, opioidami lub alkoholem nasila niedociśnienie. Nasila działanie leków przeciwnadciśnieniowych; podczas jednoczesnego stosowania z guanetydyną, metylodopą lub lekami blokującymi zwoje nerwowe może wystąpić ciężkie niedociśnienie ortostatyczne. Zwiększa pobudliwość komór u pacjentów przyjmujących glikozydy naparstnicy; hipokaliemia spowodowana stosowaniem leku nasila toksyczne działanie glikozydów naparstnicy. Zwiększa stężenie litu we krwi, nasilając jego toksyczność - nie zaleca się łącznego podawania obu leków; w przypadku konieczności równoczesnego stosowania należy zmniejszyć dawkę soli litu o 50% i kontrolować stężenie litu we krwi. Nasila działanie tubokuraryny. Leki z grupy NLPZ osłabiają działanie hydrochlorotiazydu; jednoczesne stosowanie hydrochlorotiazydu i NLPZ zwiększa ryzyko wystąpienia niewydolności nerek. Cholestyramina i kolestypol zmniejszają wchłanianie tiazydów z przewodu pokarmowego - hydrochlorotiazyd należy przyjmować na 2 h przed podaniem tych leków.

Preparat zawiera substancję Hydrochlorothiazide.

Lek refundowany: NIE

Lista leków zawierających te same substancje czynne

1 tabl. zawiera 40 mg telmisartanu i 12,5 mg hydrochlorotiazydu lub 80 mg telmisartanu i 12,5 mg hydrochlorotiazydu lub 80 mg telmisartanu i 25 mg hydrochlorotiazydu.

1 tabl. powl. zawiera 5 mg cylazaprylu i 12,5 mg hydrochlorotiazydu. Lek zawiera laktozę.

1 tabl. powl. zawiera walsartan i hydrochlorotiazyd, odpowiednio: 80 mg + 12,5 mg lub 160 mg + 12,5 mg lub 160 mg + 25 mg. Tabletki zawierają laktozę.

1 tabl. powl. zawiera 50 mg losartanu potasu i 12,5 mg hydrochlorotiazydu.

1 tabl. zawiera: 10 mg lizynoprylu (w postaci lizynoprylu dwuwodnego) i 12,5 mg hydrochorotiazydu lub 20 mg lizynoprylu (w postaci lizynoprylu dwuwodnego) i 12,5 mg hydrochorotiazydu lub 20 mg lizynoprylu (w postaci lizynoprylu dwuwodnego) i 25 mg hydrochlorotiazydu.

1 tabl. powl. zawiera 50 mg losartanu potasu i 12,5 mg hydrochlorotiazydu (oraz 61,5 mg laktozy) lub 100 mg losartanu potasu i 25 mg hydrochlorotiazydu (oraz 123 mg laktozy).

1 tabl. powl. zawiera 160 mg walsartanu oraz 12,5 mg lub 25 mg hydrochlorotiazydu; tabletki zawierają laktozę i lecytynę, ponadto tabletki 160+12,5 mg zawierają żółcień pomarańczową.

1 tabl. powl. zawiera 50 mg losartanu potasowego i 12,5 mg hydrochlorotiazydu. Preparat zawiera laktozę.

1 tabl. powl. zawiera walsartan i hydrochlorotiazyd, odpowiednio: 80 mg+12,5 mg lub 160 mg+12,5 mg lub 160 mg+25 mg lub 320 mg+12,5 mg lub 320 mg+25 mg. Tabletki zawierają laktozę.

1 tabl. zawiera 5 mg nebiwololu (w postaci chlorowodorku) oraz 12,5 mg lub 25 mg hydrochlorotiazydu. Preparat zawiera laktozę.

Najczęściej wyszukiwane

1 tabl. powl. zawiera 50 mg losartanu potasu.

1 tabl. powl. zawiera 50 mg losartanu potasu i 12,5 mg hydrochlorotiazydu.

1 tabl. zawiera 1,25 mg, 2,5 mg, 5 mg lub 10 mg ramiprylu.

1 tabl. powl. zawiera 1,25 mg, 2,5 mg, 3,75 mg, 5 mg, 7,5 mg lub 10 mg fumaranu bisoprololu.

1 tabl. zawiera 5 mg lub 10 mg torasemidu.

1 tabl. powl. zawiera 50 mg losartanu potasu.

100 g preparatu zawiera: 50 g nalewki z ziela konwalii mianowanej, 25 g nalewki z kwiatostanu głogu i 25 g nalewki z korzenia kozłka lekarskiego. Preparat zawiera etanol.

1 ampułka 5 ml zawiera 50 mg lub 200 mg dopaminy (roztwór 1% lub 4%) i odpowiednio 3,17mg i 12,27 mg sodu oraz pirosiarczyn sodu.

1 kaps. zawiera 5 mg izradypiny.

1 g żelu zawiera 250 j.m. lub 1000 j.m. heparyny w postaci soli sodowej.

Informacje o lekach dostarcza:
Pharmindex
Najpopularniejsze artykuły
CHOLESTEROL - dobry i zły cholesterol CHOLESTEROL - dobry i zły cholesterol

Cholesterol - zarówno ten dobry, jak i zły - choć brzmi groźnie, jest niezbędny do prawidłowego funkcjonowania organizmu. Bez dobrego i złego ...

więcej

HIT, czyli małopłytkowość wywołana przez heparynę HIT, czyli małopłytkowość wywołana przez heparynę

HIT, czyli małopłytkowość wywołana przez heparynę lub małopłytkowość poheparynowa, to jeden z niepożądanych skutków ubocznych, który jest charakterystycznych dla tego leku przeciwkrzepliwego. ...

więcej

SKAZA KRWOTOCZNA powoduje zaburzenia krzepnięcia krwi SKAZA KRWOTOCZNA powoduje zaburzenia krzepnięcia krwi

Skaza krwotoczna oznacza zwiększoną skłonność do często obfitych krwawień samoistnych lub pourazowych. Skaza krwotoczna może więc oznaczać krwawienia nawet z najmniejszej rany, ...

więcej

Niedomykalność zastawki aortalnej serca - objawy i leczenie Niedomykalność zastawki aortalnej serca - objawy i leczenie

Niedomykalność zastawki aortalnej to wada serca, która przez wiele lat może nie dawać żadnych objawów, przyczyniając się do systematycznego upośledzania funkcji serca. ...

więcej

TROMBOFILIA (nadkrzepliwość) - przyczyny, objawy i leczenie TROMBOFILIA (nadkrzepliwość) - przyczyny, objawy i leczenie

Trombofilia, czyli nadkrzepliwość, to skłonność do tworzenia się zakrzepów w naczyniach krwionośnych. Jest to stan zagrażający życiu, ponieważ skrzepy mogą przemieszczać się ...

więcej

Zdrowa społeczność

Właściciel portalu Poradnikzdrowie.pl nie jest właścicielem Bazy Leków. Dostawca bazy leków oświadcza i informuje, że dokłada wszelkich starań, aby wszystkie opisy leków były zgodne z obowiązującym stanem wiedzy, a także oświadcza jednocześnie, że podstawowe znaczenie prawne ma zawsze ulotka dołączona do konkretnego leku, zatwierdzona przez Ministerstwo Zdrowia.