Heparinum WZF

1 ml roztworu zawiera 5 000 j.m. heparyny sodowej. Lek zawiera 9 mg alkoholu benzylowego oraz 0,219 mmol (5,04 mg) sodu w 1 ml roztworu.

  1. Działanie
  2. Dawkowanie
  3. Wskazania
  4. Przeciwwskazania
  5. Środki ostrożności
  6. Niepożądane działanie
  7. Ciąża i laktacja
  8. Uwagi
  9. Interakcje
Nazwa Zawartość opakowania Substancja czynna Cena 100% Ost. modyfikacja
Heparinum WZF 10 fiolek 5 ml, roztw. do wstrz. 238,55zł 2017-10-31

Działanie

Lek o działaniu przeciwzakrzepowym - niefrakcjonowana heparyna otrzymywanego z jelit wieprzowych. Heparyna hamuje reakcje, które prowadzą do krzepnięcia krwi i tworzenia się fibrynowego skrzepu. W małych ilościach heparyna w połączeniu z antytrombiną III unieczynnia aktywną postać osoczowego czynnika X (Xa) oraz hamuje proces przekształcania protrombiny w trombinę. W większych ilościach heparyna unieczynnia trombinę oraz zapobiega przekształcaniu fibrynogenu w fibrynę. Przeciwdziała stabilizacji fibryny i hamuje aktywację jej czynnika stabilizującego. Nie wykazuje aktywności fibrynolitycznej, nie rozpuszcza istniejącego skrzepu włóknikowego. Heparyna nie zmienia czasu krwawienia, ale może wydłużać czas protrombinowy. W zakresie dawek leczniczych heparyna powoduje wydłużenie czasu krzepnięcia (czas krzepnięcia pełnej krwi, czas kaolinowo-kefalinowy). Po podaniu dożylnym początek działania przeciwzakrzepowego występuje w ciągu kilkunastu sekund, maksymalne działanie występuje po 10 min. Działanie heparyny utrzymuje się przez 2-4 h. Heparyna wiąże się z lipoproteinami o małej gęstości, globulinami (w tym alfa-globuliną) i z fibrynogenem. Nie przenika przez barierę łożyskową i do mleka kobiecego. Jest metabolizowana głównie w wątrobie.

Dawkowanie

Dożylnie, w powtarzanych wstrzyknięciach lub we wlewie po rozcieńczeniu w 5% roztworze glukozy lub 0,9% roztworze NaCl. Dawki i szybkość wlewu należy ustalać indywidualnie na podstawie wyników testów czynności układu krzepnięcia; zalecane jest uzyskanie 1,5-2,5 krotnego przedłużenia czasu kaolinowo-kefalinowego (APTT) w porównaniu do średniej wartości prawidłowej lub wartości przed leczeniem. Lek stosuje się zwykle przez 7-10 dni. Leczenie zakrzepowego zapalenia żył głębokich, zatoru tętnicy płucnej, niestabilnej dławicy piersiowej, ostrych obwodowych zatorów tętniczych. Dorośli: dawka początkowa wynosi 5000 j.m., w ciężkich zatorach tętnicy płucnej dawkę można zwiększyć do 10000 j.m.; dawka podtrzymująca wynosi 1000-2000 j.m./h we wlewie dożylnym lub 5000-10000 j.m. we wstrzyknięciach dożylnych powtarzanych co 4 h. U pacjentów w wieku podeszłym może być wymagane zmniejszenie dawek. Dzieci i dorośli o małej masie ciała: dawka początkowa wynosi 50 j.m./kg mc.; dawka podtrzymująca 15-25 j.m./kg mc./h we wlewie dożylnym lub 100 j.m./kg mc. we wstrzyknięciach dożylnych powtarzanych co 4 h. Krążenie pozaustrojowe. Dawka początkowa wynosi 300 j.m./kg mc., następnie należy kontynuować podawanie, utrzymując czas koagulacji aktywowanej (ACT) w przedziale 400-500 s. Hemodializa. Dawka początkowa wynosi 1000-5000 j.m.; dawka podtrzymująca 1000-2000 j.m./h, aby utrzymać czas krzepnięcia >40 min. Szczególne grupy pacjentów. U pacjentów z ciężkimi zaburzeniami czynności nerek lub wątroby należy stosować mniejsze dawki heparyny. U pacjentów w wieku podeszłym może być konieczne zmniejszenie dawek.

Wskazania

Leczenie zakrzepowego zapalenia żył głębokich, zatoru tętnicy płucnej, niestabilnej dławicy piersiowej, ostrych obwodowych zatorów tętniczych. Zabiegi w krążeniu pozaustrojowym i zabiegi hemodializy. Diagnozowanie i leczenie ostrych i przewlekłych koagulopatii ze zużycia czynników krzepnięcia (np. DIC - zespół wykrzepiania wewnątrznaczyniowego).

Przeciwwskazania

Stwierdzona nadwrażliwość na heparynę lub alkohol benzylowy, lub na którąkolwiek substancję pomocniczą. Niepoddające się kontroli krwawienia z miejsc takich jak, np.: wrzód trawienny, miejsca objęte procesem nowotworowym, żylaki odbytu. Krwotok wewnątrzczaszkowy, zakrzepica naczyń krwionośnych mózgu, zagrażające poronienie, bakteryjne zapalenie wsierdzia, retinopatie. Hemofilia, skazy krwotoczne, z wyjątkiem zespołu wykrzepiania wewnątrznaczyniowego. Małopłytkowość aktualna lub małopłytkowość w wywiadach. Choroby wątroby o ciężkim przebiegu (w tym żylaki przełyku). Plamica. Czynna gruźlica. Nadciśnienie tętnicze o ciężkim przebiegu. Zwiększona przepuszczalność naczyń włosowatych. Rozległe urazy. Z uwagi na możliwość wystąpienia krwotoków po zabiegu chirurgicznym, podawanie heparyny jest przeciwwskazane przed operacjami okulistycznymi i neurochirurgicznymi. Miesiączka nie stanowi przeciwwskazania do stosowania leku.

Środki ostrożności

Podczas długotrwałego stosowania leku zaleca się oznaczanie liczby płytek krwi. W przypadku stwierdzenia małopłytkowości należy natychmiast zaprzestać stosowania heparyny. Ze względu na ryzyko hiperkaliemii, przed rozpoczęciem stosowania heparyny oraz w przypadku przedłużającego się leczenia, zaleca się oznaczanie stężenia potasu we krwi. Ryzyko hiperkaliemii jest większe u pacjentów z cukrzycą, przewlekłą niewydolnością nerek, uprzednio występującą kwasicą metaboliczną, ze zwiększonym stężeniem potasu we krwi lub przyjmujących leki oszczędzające potas. Ryzyko hiperkaliemii wzrasta wraz z przedłużającym się czasem stosowania heparyny. Lek stosować ostrożne u pacjentów z niewydolnością nerek, z zaburzeniami czynności wątroby lub z nadwrażliwością na heparyny drobnocząsteczkowe. U kobiet po 60. rż., przyjmujących heparynę długotrwale oraz u pacjentów z ciężką niewydolnością nerek istnieje zagrożenie wystąpienia powikłań krwotocznych. Szczególnego rozważenia wymaga leczenie heparyną pacjentów, którym podawano środki znieczulające w okolice opony twardej lub poddanych znieczuleniu rdzeniowemu, ze względu na ryzyko powstania krwiaka nadtwardówkowego lub krwiaka rdzenia, powodującego przemijające, a nawet trwałe porażenie. Ryzyko to jest większe w przypadku jednoczesnego stosowania leków wpływających na hemostazę (w tym NLPZ i leków hamujących czynność płytek) lub wielokrotnych nakłuć lędźwiowych. Jeśli zastosowanie heparyny w takich przypadkach jest konieczne, można ją podać 4 h przed zabiegiem chirurgicznym, dotyczy to także zabiegów na gałce ocznej lub uchu środkowym; w przypadku zastosowania heparyny konieczne jest zachowanie szczególnej ostrożności i regularne monitorowanie pacjenta w celu wykrycia ewentualnych objawów świadczących o zmianach neurologicznych. Lek zawiera alkohol benzylowy - 9 mg/ml, który może powodować zatrucia i reakcje alergiczne u niemowląt oraz dzieci do 3 lat; należy zachować ostrożność podczas stosowania leku u tych pacjentów, szczególnie jeśli w przeszłości występowały reakcje nadwrażliwości. Lek zawiera sód - 0,219 mmol/ml (5,04 mg/ml), co należy wziąć pod uwagę u pacjentów ze zmniejszoną czynnością nerek i u pacjentów kontrolujących zawartość sodu w diecie.

Niepożądane działanie

Krwawienia (główne działanie niepożądane; mogą wystąpić u pacjentów z organicznymi zmianami ze skłonnością do krwawień, zaburzeniami hemostazy w wywiadzie, w wieku podeszłym, u kobiet oraz w czasie jednoczesnego przyjmowania leków hamujących czynność płytek krwi), małopłytkowość (najczęściej pojawia się między 6. i 12. dniem stosowania heparyny i ma charakter łagodny i bezobjawowy; liczba płytek zwykle wraca do wartości wyjściowych w ciągu 48-72 h od zaprzestania stosowania heparyny; może wystąpić małopłytkowość o ciężkim przebiegu, tzw. zespół białego zakrzepu, z zaburzeniami zakrzepowo-zatorowymi), hipoaldosteronizm (powoduje zwiększenie stężenia potasu we krwi, głównie po 5-27 dniach stosowania heparyny; hiperkaliemia ma charakter odwracalny, mija po zaprzestaniu stosowania heparyny i dotyczy zwłaszcza pacjentów z cukrzycą lub niewydolnością nerek), martwica skóry lub zgorzel kończyn (jako wynik zaburzeń zakrzepowo-zatorowych), osteoporoza, zwiększenie aktywności enzymów wątrobowych (aminotransferaz) oraz stężenia wolnych kwasów tłuszczowych w surowicy (bezobjawowe i zwykle odwracalne). Rzadko: skórne i uogólnione reakcje nadwrażliwości (szczególnie u osób, u których w przeszłości wystąpiły reakcje alergiczne po zastosowaniu heparyny drobnocząsteczkowej), palenie stóp, zapalenie spojówek, łzawienie, nieżyt nosa, pokrzywka, świąd, łysienie (przemijające, występuje po długotrwałym, najczęściej po 4-12 tyg. podawaniu heparyny, zwykle w dużych dawkach), gorączka. Sporadycznie: wstrząs anafilaktyczny.

Ciąża i laktacja

Heparyna nie przenika przez barierę łożyskową i do mleka kobiecego. Heparynę u kobiet w ciąży należy stosować wyłącznie w ściśle uzasadnionych przypadkach, po szczegółowym rozważeniu ryzyka i korzyści dla kobiety. Szczególnie ostrożnie podawać w III trymestrze ciąży oraz w okresie okołoporodowym, z uwagi na ryzyko wystąpienia krwawień.

Uwagi

Lek nie wpływa na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn.

Interakcje

Kwas acetylosalicylowy, dekstran, fenylbutazon, indometacyna, dipirydamol, cefamandol, cefoperazon i antytrombina III mogą nasilać działanie przeciwzakrzepowe heparyny. Jednoczesne podawanie heparyny i aprotyniny wydłuża dodatkowo czas wykrzepiania pełnej krwi. Nitrogliceryna może znacząco zmniejszać skuteczność działania heparyny - w razie konieczności jednoczesnego stosowania (szczególnie gdy nitrogliceryna jest podawana dożylnie) należy często oznaczać czas kaolinowo-kefalinowy (APTT) i w razie potrzeby zwiększyć dawkę heparyny. Glikozydy naparstnicy, tetracykliny, nikotyna, chinina i leki przeciwhistaminowe mogą osłabić działanie heparyny. Podczas jednoczesnego stosowania heparyny i inhibitorów ACE nasila się ryzyko hiperkaliemii. Podczas jednoczesnego stosowania heparyny i leków trombolitycznych zwiększa się ryzyko komplikacji krwotocznych - należy kontrolować APTT.

Preparat zawiera substancję Heparin sodium.

Lek refundowany: NIE

Lista leków zawierających te same substancje czynne

1 g żelu zawiera 20 mg alfa-escyny, 50 mg salicylanu dwuetyloaminy, 50 j.m. heparyny.

1 g żelu zawiera 1000 j.m. heparyny sodowej. Lek zawiera metylu parahydroksybenzoesan (E218) i propylu parahydroksybenzoesan (E216).

1 ampułka 0,2 ml zawiera 5 000 j.m. soli sodowej heparyny.

1 g żelu zawiera 1000 j.m. heparyny sodowej. Lek zawiera etanol.

1 g żelu zawiera 250 j.m. lub 1000 j.m. heparyny w postaci soli sodowej.

1 g żelu zawiera 8,5 mg (1000 j.m.) heparyny sodowej. Preparat zawiera parahydroksybenzoesan metylu i propylu.

1 g żelu zawiera: 2400 j.m. heparyny sodowej. Preparat zawiera glikol propylenowy.

1 g kremu zawiera 300 j.m. heparyny sodowej. Preparat zawiera alkohol cetostearylowy.

1 g maści zawiera 1300 j.m. heparynianu sodu.

1 g żelu zawiera: 83,5 mg wyciągu gęstego z nasion kasztanowca i 50 j.m. heparyny sodowej.

Najczęściej wyszukiwane

1 tabl. zawiera 1 mg lub 4 mg acenokumarolu. Tabletki zawierają laktozę.

1 ml roztworu zawiera 200 mg mannitolu. Osmolarność roztworu wynosi 1098 mOsm/l.

1 tabl. powl. zawiera 75 mg klopidogrelu w postaci wodorosiarczanu. Preparat zawiera laktozę i lecytynę.

1 ml roztworu 20% zawiera 200 mg glukozy.

1000 ml roztworu do infuzji zawiera 6,8 g chlorku sodu, 0,3 g chlorku potasu, 0,2 g sześciowodnego chlorku magnezu, 0,37 g dwuwodnego chlorku wapnia, 3,27 g trójwodnego octanu sodu, 0,67 g kwasu L-jabłkowego; stężenia elektrolitów - 145 mmol/l sodu, 4 mmol/l potasu, 1 mmol/l magnezu, 2,5 mmol/l wapnia, 127 mmol/l chloru, 24 mmol/l octanu, 5 mmol/l jabłczanu. Osmolarność teoretyczna: 309 mOsmol/l. pH 5,1-5,9

500 ml roztworu zawiera: 2,775 g chlorku sodu, ok. 1,635 g trójwodnego octanu sodu, 0,15 g chlorku potasu, ok. 0,075 g dwuwodnego chlorku wapnia, 0,1 g sześciowodnego chlorek magnezu oraz 20 g żelatyny (w postaci żelatyny zmodyfikowanej płynnej). Osmolarność teoretyczna: 284 mOsmol/l. pH 7,4±0,3. Stężenie elektrolitów: 151 mmol/l sodu, 103 mmol/l chlorków, 4 mmol/l potasu, 1 mmol/l wapnia, 1 mmol/l magnezu, 24 mmol/l octanów.

1 tabl. powl. zawiera 75 mg klopidogrelu (w postaci wodorosiarczanu) i 75 mg kwasy acetylosalicylowego. Preparat zawiera laktozę i olej rycynowy uwodorniony.

1 tabl. powl. zawiera 250 mg chlorowodorku tyklopidyny. Preparat zawiera laktozę.

100 ml emulsji zawiera 20 g mieszaniny oczyszczonych olejów: z oliwek (ok. 80%) i sojowego (ok. 20%); w tym 4 g (20%) niezbędnych wielonienasyconych kwasów tłuszczowych. Wartość energetyczna: 8,36 MJ/l (2000 kcal/l), osmolarność: 270 mOsm/l, pH 7-8.

1 tabl. dojelitowa zawiera 75 mg lub 150 mg kwasu acetylosalicylowego.

Informacje o lekach dostarcza:
Pharmindex
Najpopularniejsze artykuły
SKAZA KRWOTOCZNA powoduje zaburzenia krzepnięcia krwi SKAZA KRWOTOCZNA powoduje zaburzenia krzepnięcia krwi

Skaza krwotoczna oznacza zwiększoną skłonność do często obfitych krwawień samoistnych lub pourazowych. Skaza krwotoczna może więc oznaczać krwawienia nawet z najmniejszej rany, ...

więcej

Niedomykalność zastawki aortalnej serca - objawy i leczenie Niedomykalność zastawki aortalnej serca - objawy i leczenie

Niedomykalność zastawki aortalnej to wada serca, która przez wiele lat może nie dawać żadnych objawów, przyczyniając się do systematycznego upośledzania funkcji serca. ...

więcej

CHOLESTEROL - dobry i zły cholesterol CHOLESTEROL - dobry i zły cholesterol

Cholesterol - zarówno ten dobry, jak i zły - choć brzmi groźnie, jest niezbędny do prawidłowego funkcjonowania organizmu. Bez dobrego i złego ...

więcej

TROMBOFILIA (nadkrzepliwość) - przyczyny, objawy i leczenie TROMBOFILIA (nadkrzepliwość) - przyczyny, objawy i leczenie

Trombofilia, czyli nadkrzepliwość, to skłonność do tworzenia się zakrzepów w naczyniach krwionośnych. Jest to stan zagrażający życiu, ponieważ skrzepy mogą przemieszczać się ...

więcej

Dyslipidemie Dyslipidemie

Dyslipidemie to najprościej mówiąc zaburzenia gospodarki lipidowej. Dyslipidemie to bardzo szerokie pojęcie, które obejmuje nieprawidłowości ilości, budowy czy funkcji poszczególnych frakcji lipidów. ...

więcej

Zdrowa społeczność

Właściciel portalu Poradnikzdrowie.pl nie jest właścicielem Bazy Leków. Dostawca bazy leków oświadcza i informuje, że dokłada wszelkich starań, aby wszystkie opisy leków były zgodne z obowiązującym stanem wiedzy, a także oświadcza jednocześnie, że podstawowe znaczenie prawne ma zawsze ulotka dołączona do konkretnego leku, zatwierdzona przez Ministerstwo Zdrowia.