Heligen

1 kapsułka dojelitowa, twarda zawiera 20 mg lub 40 mg omeprazolu. Preparat zawiera sacharozę oraz barwniki.

  1. Działanie
  2. Dawkowanie
  3. Wskazania
  4. Przeciwwskazania
  5. Środki ostrożności
  6. Niepożądane działanie
  7. Ciąża i laktacja
  8. Uwagi
  9. Interakcje
Nazwa Zawartość opakowania Substancja czynna Cena 100% Ost. modyfikacja
Heligen 28 szt., kaps. dojelitowe, twarde 21,01zł 2017-10-31

Działanie

Inhibitor pompy protonowej (H+/K+- ATP-azy) w komórkach okładzinowych żołądka. Hamuje wydzielanie kwasu solnego zarówno podstawowe, jak i stymulowane (niezależnie od czynnika pobudzającego to wydzielanie). Zwiększa pH soku żołądkowego. Po podaniu doustnym omeprazolu w postaci kaps. twardych, lek wchłania się w jelicie cienkim, osiągając Cmax po 1-2 h. Pokarm nie wpływa na biodostępność leku, która po podaniu pojedynczej dawki wynosi około 40%; po podaniu dawek wielokrotnych raz na dobę - około 60%. W około 97% wiąże się z białkami osocza. Lek jest całkowicie metabolizowany, głównie w wątrobie przez enzym CYP2C19. Prawie 80% dawki jest wydalane w postaci metabolitów z moczem, pozostałe 20% z kałem. T0,5 jest krótszy niż 1 h.

Dawkowanie

Doustnie. Dorośli: Leczenie choroby wrzodowej dwunastnicy: 20 mg raz na dobę przez 2-4 tyg.; choroba wrzodowa dwunastnicy oporna na leczenie: 40 mg raz na dobę przez około 4 tyg. Zapobieganie nawrotom choroby wrzodowej dwunastnicy, u pacjentów z u ujemnym wynikiem badania na obecność H. pylori lub gdy eradykacja H. pylori jest niemożliwa, zalecana dawka to 20 mg raz na dobę. U niektórych pacjentów wystarczająca może być dawka 10 mg na dobę. W razie konieczności dawkę można zwiększyć do 40 mg. Leczenie choroby wrzodowej żołądka: 20 mg raz na dobę przez 4-8 tyg.; choroba wrzodowa oporna na leczenie: 40 mg przez 8 tyg. Zapobieganie nawrotom choroby wrzodowej żołądka: 20 mg raz na dobę; w razie konieczności dawkę można zwiększyć do 40 mg raz na dobę. Eradykacja H. pylori w chorobie wrzodowej: wybór antybiotyków powinien uwzględniać tolerancję pacjenta na lek; należy zachować zgodność z krajowymi, regionalnymi i lokalnymi wzorami oporności i wytycznymi dotyczącymi leczenia. Zalecany jest jeden z następujących sposobów leczenia: A - omeprazol 20 mg + klarytromycyna 500 mg + amoksycylina 1000 mg wszystkie podawane 2 razy na dobę przez tydzień; B - omeprazol 20 mg + klarytromycyna 250 mg (alternatywnie 500 mg) + metronidazol 400 mg (lub 500 mg lub tynidazol 500 mg) wszystkie podawane 2 razy na dobę przez tydzień; C - omeprazol 40 mg raz na dobę z amoksycyliną 500 mg i metronidazolem 400 mg (lub 500 mg lub tynidazolem 500 mg) podawanymi 3 razy na dobę przez tydzień. W każdym schemacie leczenia terapię można powtórzyć, jeśli wynik na obecność H. pylori jest w dalszym ciągu dodatni. Leczenie choroby wrzodowej żołądka i dwunastnicy związanej ze stosowaniem NLPZ: 20 mg raz na dobę przez 4-8 tyg. Zapobieganie chorobie wrzodowej żołądka i dwunastnicy związanej ze stosowaniem NLPZ u pacjentów z grupy ryzyka (wiek>60 lat, wrzody żołądka i dwunastnicy w wywiadzie, krwawienia z górnego odcinka przewodu pokarmowego w wywiadzie): 20 mg raz na dobę. Leczenie refluksowego zapalenie przełyku: 20 mg raz na dobę przez 4-8 tyg.; ciężkie refluksowe zapalenie przełyku: 40 mg raz na dobę przez 8 tyg. Długotrwałe leczenie pacjentów po ustąpieniu refluksowego zapalenia przełyku: 10 mg raz na dobę; w razie konieczności dawkę można zwiększyć do 20-40 mg raz na dobę. Objawowe leczenie choroby refluksowej przełyku: 20 mg na dobę; po zastosowaniu dawki 10 mg na dobę może wystąpić u pacjenta dobra odpowiedź na leczenie, dlatego należy rozważyć indywidualne dostosowanie dawki; w przypadku gdy objawy nie ustąpią po 4 tyg. leczenia dawką 20 mg na dobę, pacjenta należy poddać dalszym badaniom. Zespół Zollingera-Ellisona: dawkę należy dostosować indywidualnie, a leczenie należy kontynuować tak długo, dopóki istnieją wskazania kliniczne, zalecana dawka początkowa wynosi 60 mg na dobę, większość pacjentów wymaga stosowania dawek podtrzymujących 20-120 mg na dobę. Dawki dobowe powyżej 80 mg należy podawać w 2 dawkach podzielonych. Dzieci w wieku >1 rż. i o masie ciała 10 kg. Leczenie refluksowego zapalenia przełyku i objawowe leczenie zgagi i zarzucania kwaśnej treści w chorobie refluksowej przełyku: dzieci ≥1 rż. o mc. 10-20 kg: 10 mg raz na dobę, w razie konieczności dawkę można zwiększyć do 20 mg raz na dobę; dzieci ≥2 lat o mc. >20 kg: 20 mg raz na dobę; w razie konieczności dawkę można zwiększyć do 40 mg raz na dobę. W refluksowym zapaleniu przełyku czas leczenia wynosi 4-8 tyg.; w objawowym leczeniu zgagi i zarzucania kwaśnej treści w chorobie refluksowej przełyku - 2-4 tyg., jeśli po tym okresie nie została uzyskana kontrola objawów, pacjenta należy poddać dalszym badaniom. Dzieci >4 lat i młodzież. Leczenie choroby wrzodowej dwunastnicy wywołanej przez H. pylori: dokonując wyboru właściwej terapii skojarzonej należy uwzględnić krajowe, regionalne i lokalne wytyczne dotyczące oporności bakterii, czas trwania leczenia (najczęściej 7 dni, czasem do 14 dni) i odpowiednie zastosowanie leków przeciwbakteryjnych. Terapia powinna być nadzorowana przez lekarza specjalistę. Masa ciała 15-30 kg: omeprazol 10 mg, amoksycylina 25 mg/kg mc. i klarytromycyna 7,5 mg /kg mc. wszystkie podawane 2 razy na dobę przez 1 tydzień; mc. 31-40 kg: omeprazol 20 mg, amoksycylina 750 mg i klarytromycyna 7,5 mg/kg mc. wszystkie podawane 2 razy na dobę przez 1 tydzień; mc. >40 kg: omeprazol 20 mg, amoksycylina 1 g i klarytromycyna 500 mg wszystkie podawane 2 razy na dobę przez 1 tydzień. Szczególne grupy pacjentów: Nie jest konieczna zmiana dawkowania u pacjentów z zaburzeniami czynności nerek oraz u osób w podeszłym wieku. U pacjentów z zaburzeniami czynności wątroby może być wystarczające podanie dawki 10-20 mg na dobę. Preparat należy podawać w godzinach porannych. Kapsułki połykać w całości popijając połową szklanki wody. Kapsułek nie należy żuć ani kruszyć. U pacjentów, mających trudność z połykaniem i u dzieci mogących pić lub połykać żywność półstałą kapsułkę można otworzyć i połknąć jej zawartość popijając połową szklanki wody. Można również wymieszać zawartość kapsułki z lekko kwaśnym płynem, np. sokiem owocowym, musem jabłkowym lub wodą. Zawiesinę należy wypić natychmiast lub najpóźniej do 30 min od przygotowania. Następnie należy ponownie napełnić szklankę wodą do połowy i wypić. Zawiesinę należy zawsze wymieszać przed wypiciem. Można również ssać kapsułkę i połknąć peletki popijając połową szklanki wody. Peletek powlekanych powłoką odporną na działanie kwasu solnego nie wolno żuć.

Wskazania

Dorośli. Leczenie choroby wrzodowej dwunastnicy. Zapobieganie nawrotom choroby wrzodowej dwunastnicy. Leczenie choroby wrzodowej żołądka. Zapobieganie nawrotom choroby wrzodowej żołądka. W terapii skojarzonej z odpowiednimi antybiotykami - eradykacja Helicobacter pylori w chorobie wrzodowej. Leczenie choroby wrzodowej żołądka i dwunastnicy związanej ze stosowaniem niesteroidowych leków przeciwzapalnych (NLPZ). Zapobieganie chorobie wrzodowej żołądka i dwunastnicy związanej ze stosowaniem NLPZ. Leczenie refluksowego zapalenia przełyku. Leczenie podtrzymujące refluksowego zapalenia przełyku w celu zapobiegania nawrotom. Objawowe leczenie choroby refluksowej przełyku. Leczenie zespołu Zollingera-Ellisona. Dzieci >1 rż. i o masie ciała ≥10 kg. Leczenie refluksowego zapalenia przełyku. Objawowe leczenie zgagi i zarzucania kwaśnej treści w chorobie refluksowej przełyku. Dzieci >4 lat i młodzież. W terapii skojarzonej z antybiotykami w leczeniu choroby wrzodowej dwunastnicy wywołanej przez H. pylori.

Przeciwwskazania

Nadwrażliwość na omeprazol, podstawione benzoimidazole lub którąkolwiek substancję pomocniczą. Nie stosować jednocześnie z nelfinawirem.

Środki ostrożności

Leczenie preparatem może powodować niewielkie zwiększenie ryzyka zakażeń układu pokarmowego, np. bakteriami Salmonella i Campylobacter. Omeprazol, ze względu na wywoływanie hipo- lub achlorhydrii, może zmniejszać wchłanianie witaminy B12 - należy wziąć to pod uwagę podczas długotrwałego leczenia pacjentów z ograniczonym zapasem tej witaminy w organizmie lub czynnikami ryzyka zmniejszonego wchłaniania witaminy B12. Omeprazol, jako inhibitor CYP2C19, może wchodzić w interakcje z lekami metabolizowanymi przez ten izoenzym - należy zachować ostrożność. Należy unikać jednoczesnego podawania omeprazolu i klopidogrelu. Nie jest zalecane stosowanie preparatu z atazanawirem. Niektóre dzieci cierpiące na choroby przewlekłe mogą wymagać leczenia długotrwałego, które jednak nie jest zalecane. Brak jest długoterminowych danych dotyczących wpływu leczenia omeprazolem na dojrzewanie i rozwój dziecka. Ze względu na zawartość sacharozy, preparat nie powinien być stosowany u pacjentów z nietolerancją fruktozy, zespołem złego wchłaniania glukozy-galaktozy oraz niedoborem sacharazy-izomaltazy.

Niepożądane działanie

Często: ból głowy, ból brzucha, biegunka, zaparcia, wzdęcia, nudności, wymioty, suchość w jamie ustnej, zapalenie jamy ustnej, kandydoza przewodu pokarmowego. Niezbyt często: bezsenność, zawroty głowy, parestezje, senność, zwiększona aktywność enzymów wątrobowych, zapalenie skóry, świąd, pokrzywka, wysypka, złe samopoczucie, obrzęki obwodowe. Rzadko: leukopenia, trombocytopenia, reakcje nadwrażliwości (np. gorączka, obrzęk naczynioruchowy, reakcja anafilaktyczna i (lub) wstrząs), hiponatremia, pobudzenie, splątanie, depresja, zaburzenia smaku, niewyraźne widzenie, skurcz oskrzeli, zapalenia wątroby z żółtaczką lub bez, łysienie, nadwrażliwość na światło, ból stawów, ból mięśni, śródmiąższowe zapalenie nerek, zwiększona potliwość. Bardzo rzadko: pancytopenia, agranulocytoza, hipomagnezemia, agresja, omamy, niewydolność wątroby, encefalopatia u pacjentów ze współistniejącą chorobą wątroby, rumień wielopostaciowy, zespół Stevensa-Johnsona, toksyczne martwicze oddzielanie naskórka, osłabienie mięśni, ginekomastia.

Ciąża i laktacja

Omeprazol może być stosowany w ciąży. Omeprazol przenika do mleka matki, lecz przy stosowaniu dawek terapeutycznych nie ma wpływu na dziecko.

Uwagi

Przed rozpoczęciem leczenia należy wykluczyć nowotworowy charakter choroby, gdyż omeprazol może maskować obraz kliniczny i opóźniać rozpoznanie nowotworu. W przypadku leczenia długotrwałego (>1 rok), należy prowadzić regularną obserwację pacjentów. W przypadku wystąpienia działań niepożądanych, takich jak zawroty głowy lub zaburzenia widzenia, nie należy prowadzić pojazdów i obsługiwać urządzeń mechanicznych.

Interakcje

Podczas stosowania omeprazolu, stężenie we krwi oraz ekspozycja na nelfinawir i jego czynny metabolit jest wyraźnie zmniejszona - jednoczesne stosowanie jest przeciwwskazane. Nie jest zalecane stosowanie z atazanawirem - jeśli nie można uniknąć takiego połączenia, należy zwiększyć dawkę atazanawiru do 400 mg podawanego ze 100 mg rytonawiru, zmniejszyć dawkę omeprazolu do 20 mg na dobę i dokładnie kontrolować pacjenta (np. wiremię). Omeprazol może zmieniać wchłanianie leków, których biodostępność zależy od pH. Zmniejsza wchłanianie pozakonazolu, erlotynibu, ketokonazolu, itrakonazolu, osłabiając ich skuteczność kliniczną - należy unikać stosowania z pozakonazolem i erlotynibem. Omeprazol może zwiększać wchłanianie digoksyny - zachować ostrożność w przypadku podawania dużych dawek omeprazolu, zwłaszcza u pacjentów w podeszłym wieku, kontrolować stężenie digoksyny we krwi. Może zmniejszać ekspozycję na aktywny metabolit klopidogrelu (prawdopodobnie w wyniku hamowania CYP2C19) i zmniejszać jego skuteczność terapeutyczną - nie zaleca się jednoczesnego stosowania. Omeprazol jest umiarkowanym inhibitorem CYP2C19 i może osłabiać metabolizm leków, będących substratami CYP2C19, zwiększać ich AUC. Do tych leków należy R-warfaryna i inni antagoniści witaminy K, cylostazol, diazepam i fenytoina. Zaleca się monitorowanie stężenia fenytoiny we krwi podczas pierwszych 2 tyg. leczenia omeprazolem. Jeśli dawka fenytoiny została zmodyfikowana, po zakończeniu leczenia omeprazolem, zaleca się kontrolę i kolejną modyfikację dawki. Jednoczesne podawanie sakwinawiru i rytonawiru z omeprazolem zwiększa stężenie sakwinawiru o 70% (sakwinawir jest dobrze tolerowany u pacjentów z HIV). Stosowanie z takrolimusem może zwiększać jego stężenie we krwi - należy kontrolować stężenie takrolimusu oraz czynność nerek (klirens kreatyniny) i w razie konieczności zmodyfikować dawkę takrolimusu. Leki hamujące CYP2C19 lub CYP3A4 (np. klarytromycyna i worykonazol) mogą zwiększać stężenie omeprazolu we krwi - duże dawki omeprazolu są na ogół dobrze tolerowane i modyfikacja dawkowania nie jest na ogół wymagana; należy jednak uwzględnić modyfikację dawki u pacjentów z ciężką niewydolnością wątroby oraz w przypadku długotrwałego leczenia. Leki indukujące CYP2C19, CYP3A4 lub obydwa izoenzymy (np. ryfampicyna i ziele dziurawca) mogą zmniejszać stężenie omeprazolu we krwi.

Preparat zawiera substancję Omeprazole.

Lek refundowany: TAK

Lista leków zawierających te same substancje czynne

1 kaps. zawiera 20 mg omeprazolu; lek zawiera sacharozę.

1 kaps. twarda zawiera 20 mg omeprazolu (oraz 96 mg sacharozy).

1 kaps. dojelitowa, twarda zawiera 10 mg, 20mg lub 40 mg omeprazolu; kaps. zawierają sacharozę.

1 kaps. dojelitowa, twarda zawiera 20 mg omeprazolu (oraz 102-116 mg sacharozy).

1 kaps. dojelitowa, twarda zawiera 20 mg lub 40 mg omeprazolu (oraz odpowiednio 2 mg lub 4 mg laktozy).

1 fiolka zawiera 42,5 mg soli sodowej omeprazolu, co odpowiada 40 mg omeprazolu.

1 kaps. dojelitowa, twarda zawiera 20 mg omeprazolu. Kaps. zawierają sacharozę i żółcień chinolinową.

1 kaps. zawiera 20 mg omeprazolu. Preparat zawiera laktozę i sacharozę.

1 kaps. dojelitowa zawiera 20 mg lub 40 mg omeprazolu. Preparat zawiera sacharozę i sód.

1 kaps. zawiera 10 mg omeprazolu (oraz 48 mg sacharozy).

Najczęściej wyszukiwane

1 amp. (2 ml) zawiera 100 mg chlorowodorku tiaminy, 100 mg chlorowodorku pirydoksyny, 1 mg cyjanokobalaminy i 20 mg chlorowodorku lidokainy.

1 ml zawiera 100 j. (około 0,58 mg) laronidazy. 1 fiolka (5 ml) zawiera 500 j. laronidazy (oraz 1,29 mmol sodu).

1 kaps. zawiera 100 mg DL-metioniny, 50 mg L-cystyny, 50 mg pantotenianu wapnia, 1,5 mg witaminy B1, 10 mg witaminy B6, 20 mg kwasu p-aminobenzoesowego, 50 mg wyciągu z prosa, 50 mg wyciągu z kiełków pszenicy, 50 mg drożdży piwnych oraz składniki mineralne w postaci chelatów: 2 mg żelaza, 2 mg cynku i 0,5 mg miedzi.

1 tabl. zawiera 52 mg jonów magnezowych w postaci 200 mg ciężkiego węglanu magnezu. Preparat zawiera sorbitol.

1 tabl. drażowana zawiera 50 mg (Sylimarol 35 mg) lub 100 mg (Sylimarol 70 mg) wyciągu suchego z łuski ostropestu plamistego. Preparat zawiera benzoesan sodu, sacharozę. Ponadto Sylimarol 35 mg zawiera indygotynę E 132 i żółcień chinolinową E 104.

1 ml (ok. 30 kropli) roztworu zawiera 15 000 j.m. cholecalcyferolu (1 kropla zawiera ok. 500 IU cholecalcyferolu). Preparat zawiera sacharozę i alkohol benzylowy.

1 g roztw. zawiera 1,11 mg octanu deksametazonu i 50 mg tymolu.

1 kaps. zawiera 70 mg sylimaryny. Preparat zawiera laktozę.

1 tabl. powl. zawiera 150 mg ranitydyny.

1 kaps. zawiera 2x109 CFU bakterii kwasu mlekowego: Lactobacillus rhamnosus R0011 i Lactobacillus helveticus R0052.

Informacje o lekach dostarcza:
Pharmindex
Najpopularniejsze artykuły
Zapalenie otrzewnej – przyczyny, objawy, leczenie i powikłania po zapaleniu otrzewnej Zapalenie otrzewnej – przyczyny, objawy, leczenie i powikłania po ...

Zapalenie otrzewnej to stan bezpośredniego zagrożenia życia. W związku z tym gdy pojawią się objawy zapalenia otrzewnej, nie należy podejmować prób samodzielnego ...

więcej

Zaparcia nawykowe u dorosłych - przyczyny i objawy. Jak leczyć przewlekłe zaparcia u dorosłych? Zaparcia nawykowe u dorosłych - przyczyny i objawy. Jak ...

Zaparcia nawykowe u dorosłych zazwyczaj są efektem błędów dietetycznych. Stosowanie ubogoresztkowej diety, która zawiera bardzo niewielkie ilości błonnika, powoduje osłabienie ruchów perystaltycznych ...

więcej

Brak apetytu - przyczyny zaburzenia łaknienia u dzieci i dorosłych Brak apetytu - przyczyny zaburzenia łaknienia u dzieci i ...

Przyczyny braku apetytu są różne. Zaburzenia łaknienia u dzieci często są efektem błędów żywieniowych rodziców, którym zdarza się zmuszać dzieci do jedzenia. ...

więcej

Szkorbut – objawy. Jak leczyć szkorbut? Czy jest zaraźliwy? Szkorbut – objawy. Jak leczyć szkorbut? Czy jest zaraźliwy?

Szkorbut, zwany chorobą żeglarzy , jest chorobą spowodowaną niedoborem witaminy C (kwasu askorbinowego). Szkorbut został opisany przez Hipokratesa (ok. 460 p.n.e. - ...

więcej

Niedrożność jelit - objawy, przyczyny i leczenie Niedrożność jelit - objawy, przyczyny i leczenie

Niedrożność jelit oznacza upośledzenie pasażu treści pokarmowej przez jelito cienkie i grube w następstwie zahamowania ich perystaltyki. Niedrożność jelit często stanowi przyczynę ...

więcej

Zdrowa społeczność

Właściciel portalu Poradnikzdrowie.pl nie jest właścicielem Bazy Leków. Dostawca bazy leków oświadcza i informuje, że dokłada wszelkich starań, aby wszystkie opisy leków były zgodne z obowiązującym stanem wiedzy, a także oświadcza jednocześnie, że podstawowe znaczenie prawne ma zawsze ulotka dołączona do konkretnego leku, zatwierdzona przez Ministerstwo Zdrowia.