Helicid® 40

1 fiolka zawiera 42,6 mg soli sodowej omeprazolu, co odpowiada 40 mg omeprazolu.

  1. Działanie
  2. Dawkowanie
  3. Wskazania
  4. Przeciwwskazania
  5. Środki ostrożności
  6. Niepożądane działanie
  7. Ciąża i laktacja
  8. Uwagi
  9. Interakcje
Nazwa Zawartość opakowania Substancja czynna Cena 100% Ost. modyfikacja
Helicid® 40 1 fiolka, proszek do sporz. roztw. do inf. 17,80zł 2017-10-31

Działanie

Swoisty inhibitor tzw. pompy protonowej (H+/K+ ATP-azy) w komórkach okładzinowych żołądka. Skutecznie hamuje zarówno podstawowe jak i stymulowane wydzielanie kwasu solnego w żołądku, niezależnie od rodzaju czynnika pobudzającego. W 97% wiąże się z białkami osocza, T0,5 wynosi zwykle poniżej 1 h. Metabolizm zachodzi w wątrobie, głównie z udziałem izoenzymu CYP2C19. 80% nieaktywnych metabolitów jest wydalane przez nerki, pozostała część z żółcią.

Dawkowanie

Dożylnie. Dorośli: Leczenie pacjentów, u których doustna terapia jest nieodpowiednia/niewskazana: 40 mg raz na dobę. Zespół Zollingera-Ellisona: zalecana dawka początkowa wynosi 60 mg. Może wystąpić konieczność podawania większych dawek leku i w takich przypadkach dawkę należy dostosować indywidualnie. Jeśli dawka dobowa jest większa niż 60 mg, dawka całkowita powinna zostać podzielona i lek powinien być podany 2 razy na dobę. Szczególne grupy pacjentów. Nie ma konieczności dostosowywania dawki u pacjentów w podeszłym wieku, pacjentów z zaburzeniami czynności nerek. Pacjentom z zaburzeniami czynności wątroby należy dostosować dawkę ze względu na to że okres półtrwania w osoczu jest wydłużony, wystarczająca dawka dobowa to 10-20 mg. Lek należy podawać we wlewie dożylnym przez 20-30 min. Sposób podania: rozcieńczać w 100 ml 5% roztworu glukozy lub 0,9% roztworu NaCl.

Wskazania

Lek jest wskazany jako alternatywa do terapii doustnej. Leczenie i zapobieganie nawrotom owrzodzenia dwunastnicy. Leczenie i zapobieganie nawrotom owrzodzenia żołądka. W skojarzeniu z odpowiednimi antybiotykami, terapia eradykacyjna Helicobacter pylori w chorobie wrzodowej. Leczenie owrzodzeń żołądka i dwunastnicy związanych z przyjmowaniem NLPZ i zapobieganie ich powstawaniu u pacjentów narażonych na ryzyko ich wystąpienia. Leczenie refluksowego zapalenia przełyku. Długoterminowe leczenie podtrzymujące pacjentów po wygojeniu refluksowego zapalenia przełyku. Leczenie objawowej choroby refluksowej przełyku. Leczenie zespołu Zollingera-Ellisona.

Przeciwwskazania

Nadwrażliwość na omeprazol, podstawione benzoimidazole lub pozostałe składniki preparatu. Nie należy podawać jednocześnie z nelfinawirem.

Środki ostrożności

Doświadczenie związane ze stosowaniem preparatu do podawania dożylnego u dzieci jest ograniczone. Omeprazol może zmniejszać wchłanianie witaminy B12, co należy wziąć pod uwagę u pacjentów z niedoborem witaminy B12 w organizmie oraz w przypadku występowania czynników ryzyka powodujących zmniejszenie wchłaniania witaminy B12 podczas długotrwałego leczenia. U pacjentów leczonych inhibitorami pompy protonowej (IPP) jak omeprazol, przez co najmniej trzy miesiące oraz u większości pacjentów przyjmujących IPP przez rok, odnotowano przypadki wstępowania ciężkiej hipomagnezemii. U pacjentów, u których przypuszcza się, że leczenie będzie długotrwałe lub przyjmujących IPP łącznie z digoksyną lub innymi lekami mogącymi wywołać hipomagnezemię (np. diuretyki), należy rozważyć pomiar stężenia magnezu we krwi przed rozpoczęciem leczenia IPP oraz okresowe pomiary w trakcie leczenia. Inhibitory pompy protonowej, szczególnie stosowane w dużych dawkach oraz w długotrwałej terapii (powyżej 1 roku), mogą nieznacznie zwiększać (o 10-40%) ryzyko występowania złamań kości biodrowej, kości nadgarstka i kręgosłupa, szczególnie u osób w podeszłym wieku lub u pacjentów z innymi rozpoznanymi czynnikami ryzyka. Pacjenci z ryzykiem wystąpienia osteoporozy powinni otrzymać opiekę zgodnie z obecnymi wytycznymi klinicznymi oraz powinni przyjmować odpowiednią dawkę witaminy D oraz wapnia. Stosowanie leków z grupy IPP może prowadzić do niewielkiego zwiększenia ryzyka występowania zakażeń przewodu pokarmowego bakteriami, takimi jak Salmonella i Campylobacter. Stosowanie IPP jest związane ze sporadycznym występowaniem skórnej postaci tocznia rumieniowatego (SCLE). Jeśli pojawią się zmiany skórne, zwłaszcza w miejscach narażonych na działanie promieni słonecznych, z jednoczesnym bólem stawów, pacjent powinien niezwłocznie poszukać pomocy medycznej, a lekarz powinien rozważyć możliwość przerwania stosowania preparatu.

Niepożądane działanie

Często: ból głowy; biegunka, zaparcie, ból brzucha, nudności i wymioty, wzdęcia. Niezbyt często: bezsenność; zawroty głowy pochodzenia błędnikowego i ośrodkowego, parestezje, senność; zapalenie skóry, wysypka i (lub) świąd, pokrzywka; zwiększona aktywność enzymów wątrobowych; złamania kości biodrowej, kości nadgarstka lub kręgosłupa; złe samopoczucie, obrzęki obwodowe. Rzadko: leukopenia, trombocytopenia; reakcje nadwrażliwości, np. gorączka, obrzęk naczynioruchowy i reakcja anafilaktyczna/wstrząs; hiponatremia; pobudzenie, splątanie, depresja; zaburzenia smaku; niewyraźne widzenie; skurcz oskrzeli; suchość w jamie ustnej, zapalenie błony śluzowej jamy ustnej i kandydoza przewodu pokarmowego, mikroskopowe zapalenie jelita grubego; zapalenie wątroby z żółtaczką i bez żółtaczki; łysienie, nadwrażliwość na światło; bóle stawów i mięśni; śródmiąższowe zapalenie nerek; zwiększona potliwość. Bardzo rzadko: agranulocytoza, pancytopenia; agresja, omamy; niewydolność wątroby, encefalopatia u pacjentów z istniejącą wcześniej chorobą wątroby; rumień wielopostaciowy, zespół Stevensa-Johnsona, toksyczne martwicze oddzielanie naskórka, osłabienie siły mięśniowej; ginekomastia. Częstość nieznana: hipomagnezemia (ciężka hipomagnezemia może powodować hipokalcemię; hipomagnezemia, może być również związana z hipokaliemią); podostra postać skórna tocznia rumieniowatego. Leczenie z zastosowaniem inhibitorów pompy protonowej może nieznacznie zwiększać ryzyko występowania zakażeń przewodu pokarmowego bakteriami takimi jak Salmonella i Campylobacter. U pacjentów w stanie krytycznym otrzymujących omeprazol w postaci infuzji dożylnych, szczególnie w dużych dawkach, zgłaszano występowanie nieodwracalnego upośledzenia widzenia, lecz nie stwierdzono istnienia związku przyczynowo-skutkowego między tymi zaburzeniami a stosowaniem leku.

Ciąża i laktacja

Preparat może być stosowany w ciąży. Omeprazol przenika do mleka matki, jakkolwiek występuje małe prawdopodobieństwo wpływu na karmione piersią niemowlę podczas przyjmowania w zalecanych dawkach.

Uwagi

Przed rozpoczęciem leczenia należy wykluczyć u pacjenta istnienie choroby nowotworowej, ponieważ omeprazol może maskować obraz kliniczny i opóźniać rozpoznanie nowotworu. Zwiększone stężenie chromograniny A (CgA) może zaburzać identyfikację neuroendokrynnych guzów. Należy przerwać stosowanie omeprazolu na co najmniej 5 dni przed wykonaniem badania stężenia CgA, aby uniknąć zafałszowania wyniku. Omeprazol nie wpływa na zdolność koncentracji, należy jednak zachować ostrożność, jeśli wystąpią takie objawy niepożądane, jak zawroty głowy lub niewyraźne widzenie.

Interakcje

Zmniejszona kwaśność soku żołądkowego podczas leczenia omeprazolem może zwiększać lub zmniejszać wchłanianie substancji czynnych, w przypadku gdy wchłanianie jest zależne od pH. Nie zaleca się jednoczesnego stosowania z atazanawirem (ze względu na znaczne zmniejszenie ekspozycji na atazanawir). Jeśli leczenie skojarzone jest konieczne zalecana jest ścisła kontrola kliniczna pacjenta w przypadku skojarzenia ze zwiększoną dawką atazanawiru do 400 mg z rytonawirem w dawce100 mg; nie należy stosować dawki większej niż 20 mg omeprazolu. Jednoczesne stosowanie omeprazolu i digoksyny zwiększa biodostępność digoksyny; należy zachować ostrożność w przypadku stosowania omeprazolu w dużych dawkach u pacjentów w podeszłym wieku, w tym przypadku należy kontrolować działanie terapeutyczne digoksyny. W przypadku jednoczesnego stosowania omeprazolu i klopidogrelu stwierdzono obniżenie poziomu ekspozycji na działanie czynnego metabolitu klopidogrelu, co znacznie zmniejszyło średnie zahamowanie agregacji płytek krwi. Nie zaleca się jednoczesnego stosowania klopidogrelu i omeprazolu. Wchłanianie pozakonazolu, erlotynibu, ketokonazolu i itrakonazolu jest znacznie zmniejszone dlatego ich skuteczność kliniczna może być znacznie bardziej zmniejszona. Należy unikać jednoczesnego stosowania pozakonazolu i erlotynibu. Omeprazol wykazuje umiarkowane hamowanie CYP2C19, w związku z tym może nastąpić zwiększenie ekspozycji organizmu na działanie substancji metabolizowanych przez ten enzym (np. R-warfaryna i inni antagoniści witaminy K, cylostazol, diazepam i fenytoina). Zaleca się kontrolę stężenia fenytoiny w osoczu podczas pierwszych 2 tyg. od rozpoczęcia leczenia omeprazolem oraz w przypadku zmiany dawki fenytoiny, należy kontrolować i dostosowywać dawkę do zakończenia leczenia omeprazolem. Jednoczesne stosowanie omeprazolu i sakwinawiru/rytonawiru powoduje zwiększenie stężeń osoczowych sakwinawiru do około 70% z dobrą tolerancją u pacjentów zakażonych wirusem HIV. W przypadku jednoczesnego podawania takrolimusu z omeprazolem odnotowano zwiększenie stężenia tego leku w osoczu. Wskazane jest dokładne kontrolowanie stężenia takrolimusu oraz parametrów funkcji nerek (klirens kreatyniny), z odpowiednim dostosowaniem dawki takrolimusu. U niektórych pacjentów odnotowywano zwiększone stężenie metotreksatu podawanego jednocześnie z IPP. Gdy metotreksat podawany jest w dużych dawkach, należy rozważyć tymczasowe odstawienie omeprazolu. Ponieważ omeprazol jest metabolizowany przez CYP2C19 i CYP3A4, stosowanie substancji czynnych hamujących (jak klarytromycyna, worykonazol) lub stymulujących (ryfampicyna, dziurawiec) czynność tych enzymów może prowadzić odpowiednio do zwiększenia lub zmniejszenia stężenia omeprazolu w osoczu. Szczególną ostrożność należy zachować w przypadku worykonazolu, ponieważ równoczesne jego stosowanie prowadzi do ponad dwukrotnego zwiększenia stężenia omeprazolu. Ze względu na dobrą tolerancję omeprazolu w tak dużych dawkach, dostosowanie dawki nie jest wymagane. Jednakże dostosowanie dawki leku należy rozważyć w przypadku pacjentów z ciężką niewydolnością wątroby oraz w razie konieczności długotrwałego stosowania leku.

Preparat zawiera substancję Omeprazole.

Lek refundowany: NIE

Lista leków zawierających te same substancje czynne

1 kaps. twarda zawiera 20 mg omeprazolu (oraz 96 mg sacharozy).

1 kaps. dojelitowa zawiera 20 mg omeprazolu; kapsułki zawierają sacharozę.

1 kaps. dojelitowa zawiera 20 mg lub 40 mg omeprazolu. Preparat zawiera sacharozę.

1 kaps. zawiera 20 mg omeprazolu (oraz 163 mg sacharozy i 8 mg laktozy).

1 kaps. zawiera 20 mg omeprazolu; lek zawiera sacharozę.

1 kaps. zawiera 40 mg omeprazolu (oraz 160,05 mg sacharozy).

1 kaps. dojelitowa, twarda zawiera 20 mg lub 40 mg omeprazolu (oraz odpowiednio 2 mg lub 4 mg laktozy).

1 kaps. dojelitowa zawiera 20 mg omeprazolu. Preparat zawiera sacharozę.

1 fiolka zawiera 42,5 mg soli sodowej omeprazolu, co odpowiada 40 mg omeprazolu.

1 kaps. dojelitowa, twarda zawiera 20 mg omeprazolu (oraz sacharozę).

Najczęściej wyszukiwane

1 amp. (2 ml) zawiera 100 mg chlorowodorku tiaminy, 100 mg chlorowodorku pirydoksyny, 1 mg cyjanokobalaminy i 20 mg chlorowodorku lidokainy.

1 ml zawiera 100 j. (około 0,58 mg) laronidazy. 1 fiolka (5 ml) zawiera 500 j. laronidazy (oraz 1,29 mmol sodu).

1 kaps. zawiera 100 mg DL-metioniny, 50 mg L-cystyny, 50 mg pantotenianu wapnia, 1,5 mg witaminy B1, 10 mg witaminy B6, 20 mg kwasu p-aminobenzoesowego, 50 mg wyciągu z prosa, 50 mg wyciągu z kiełków pszenicy, 50 mg drożdży piwnych oraz składniki mineralne w postaci chelatów: 2 mg żelaza, 2 mg cynku i 0,5 mg miedzi.

1 tabl. zawiera 52 mg jonów magnezowych w postaci 200 mg ciężkiego węglanu magnezu. Preparat zawiera sorbitol.

1 tabl. drażowana zawiera 50 mg (Sylimarol 35 mg) lub 100 mg (Sylimarol 70 mg) wyciągu suchego z łuski ostropestu plamistego. Preparat zawiera benzoesan sodu, sacharozę. Ponadto Sylimarol 35 mg zawiera indygotynę E 132 i żółcień chinolinową E 104.

1 ml (ok. 30 kropli) roztworu zawiera 15 000 j.m. cholecalcyferolu (1 kropla zawiera ok. 500 IU cholecalcyferolu). Preparat zawiera sacharozę i alkohol benzylowy.

1 g roztw. zawiera 1,11 mg octanu deksametazonu i 50 mg tymolu.

1 kaps. zawiera 70 mg sylimaryny. Preparat zawiera laktozę.

1 tabl. powl. zawiera 150 mg ranitydyny.

1 kaps. zawiera 2x109 CFU bakterii kwasu mlekowego: Lactobacillus rhamnosus R0011 i Lactobacillus helveticus R0052.

Informacje o lekach dostarcza:
Pharmindex
Najpopularniejsze artykuły
Zapalenie otrzewnej – przyczyny, objawy, leczenie i powikłania po zapaleniu otrzewnej Zapalenie otrzewnej – przyczyny, objawy, leczenie i powikłania po ...

Zapalenie otrzewnej to stan bezpośredniego zagrożenia życia. W związku z tym gdy pojawią się objawy zapalenia otrzewnej, nie należy podejmować prób samodzielnego ...

więcej

Zaparcia nawykowe u dorosłych - przyczyny i objawy. Jak leczyć przewlekłe zaparcia u dorosłych? Zaparcia nawykowe u dorosłych - przyczyny i objawy. Jak ...

Zaparcia nawykowe u dorosłych zazwyczaj są efektem błędów dietetycznych. Stosowanie ubogoresztkowej diety, która zawiera bardzo niewielkie ilości błonnika, powoduje osłabienie ruchów perystaltycznych ...

więcej

Brak apetytu - przyczyny zaburzenia łaknienia u dzieci i dorosłych Brak apetytu - przyczyny zaburzenia łaknienia u dzieci i ...

Przyczyny braku apetytu są różne. Zaburzenia łaknienia u dzieci często są efektem błędów żywieniowych rodziców, którym zdarza się zmuszać dzieci do jedzenia. ...

więcej

Szkorbut – objawy. Jak leczyć szkorbut? Czy jest zaraźliwy? Szkorbut – objawy. Jak leczyć szkorbut? Czy jest zaraźliwy?

Szkorbut, zwany chorobą żeglarzy , jest chorobą spowodowaną niedoborem witaminy C (kwasu askorbinowego). Szkorbut został opisany przez Hipokratesa (ok. 460 p.n.e. - ...

więcej

Niedrożność jelit - objawy, przyczyny i leczenie Niedrożność jelit - objawy, przyczyny i leczenie

Niedrożność jelit oznacza upośledzenie pasażu treści pokarmowej przez jelito cienkie i grube w następstwie zahamowania ich perystaltyki. Niedrożność jelit często stanowi przyczynę ...

więcej

Zdrowa społeczność

Właściciel portalu Poradnikzdrowie.pl nie jest właścicielem Bazy Leków. Dostawca bazy leków oświadcza i informuje, że dokłada wszelkich starań, aby wszystkie opisy leków były zgodne z obowiązującym stanem wiedzy, a także oświadcza jednocześnie, że podstawowe znaczenie prawne ma zawsze ulotka dołączona do konkretnego leku, zatwierdzona przez Ministerstwo Zdrowia.