Haloperidol WZF

1 ml roztworu zawiera 5 mg haloperydolu.

  1. Działanie
  2. Dawkowanie
  3. Wskazania
  4. Przeciwwskazania
  5. Środki ostrożności
  6. Niepożądane działanie
  7. Ciąża i laktacja
  8. Uwagi
  9. Interakcje
Nazwa Zawartość opakowania Substancja czynna Cena 100% Ost. modyfikacja
Haloperidol WZF 10 amp. 1 ml, roztw. do wstrz. 24,20zł 2017-10-31

Działanie

Leki przeciwpsychotyczny z grupy pochodnych butyrofenonu. Haloperydol jest silnym antagonistą ośrodkowych i obwodowych receptorów dopaminergicznych. Wykazuje właściwości antycholinergiczne, wiąże się również z receptorami opioidowymi. Po podaniu doustnym dobrze wchłania się z przewodu pokarmowego. Po podaniu 2 mg haloperydolu domięśniowo, maksymalne stężenia we krwi są podobne do wartości uzyskiwanych po podaniu doustnym, tj. wynoszą 10 µg/ml i są osiągane w ciągu 20 min. Haloperydol przenika przez barierę krew-mózg oraz do mleka kobiecego. Jest metabolizowany w procesie glukuronizacji oraz oksydatywnej dealkilacji (z udziałem CYP3A4 i CYP2D6).

Dawkowanie

Domięśniowo, indywidualnie, zależnie od wieku pacjenta i stopnia zaawansowania choroby. U pacjentów w podeszłym wieku, osłabionych lub u których wystąpiły działania niepożądane po zastosowaniu leków neuroleptycznych należy zmniejszyć dawkę o połowę, a następnie stopniowo zwiększać do osiągnięcia optymalnego efektu terapeutycznego. Należy stosować najmniejsze skuteczne dawki haloperydolu. Dorośli. Schizofrenia, inne psychozy, mania i hipomania, zaburzenia zachowania, pobudzenie psychoruchowe, zachowanie gwałtowne i impulsywne: w celu kontroli ostrego stanu pobudzenia - jednorazowo 2-10 mg, w zależności od reakcji pacjenta na lek kolejne dawki można podawać co 4-8 h. Maksymalna dawka dobowa wynosi 18 mg. W szczególnie ciężkich przypadkach dawka początkowa może wynosić do 18 mg. Po opanowaniu ostrego stanu pobudzenia za pomocą haloperydolu w postaci roztworu do wstrzykiwań, jeśli stan tego wymaga, można stosować tabletki (biodostępność po podaniu doustnym stanowi 60% w stosunku do podania domięśniowego, dlatego zaleca się modyfikację dawki). Nudności i wymioty: 1-2 mg.

Wskazania

Dorośli: schizofrenia - leczenie objawów i zapobieganie ich nawrotowi; inne psychozy, zwłaszcza paranoidalne; mania i hipomania; zaburzenia zachowania - agresja, nadmierna ruchliwość i skłonność do samouszkodzeń u osób upośledzonych umysłowo oraz u pacjentów z organicznym uszkodzeniem mózgu; wspomagająco w krótkotrwałym leczeniu umiarkowanego do ciężkiego pobudzenia psychoruchowego, zachowania gwałtownego i impulsywnego; nudności i wymioty.

Przeciwwskazania

Nadwrażliwość na składniki preparatu. Stany śpiączkowe. Zahamowanie czynności o.u.n. Uszkodzenie zwojów podstawy mózgu. Choroba Parkinsona. Zaburzeniami serca o znaczeniu klinicznym, np. niedawno przebyty ostry zawał serca, niewyrównana niewydolność serca, arytmie leczone lekami przeciwarytmicznymi klasy IA i III, wydłużenie odstępu QTc, arytmia komorowa lub torsade de pointes w wywiadzie, bradykardia, blok serca IIst. i IIIst. i niewyrównana hipokaliemia. Nie stosować jednocześnie z lekami wydłużającymi odstęp QT.

Środki ostrożności

Haloperydolu w postaci roztworu do wstrzykiwań nie stosować u dzieci. Nie stosować haloperydolu do leczenia demencji związanej z zaburzeniami zachowania. Jedynie po rozważeniu stosunku korzyści do ryzyka, stosować u pacjentów z ryzykiem wystąpienia komorowych zaburzeń rytmu serca, zwłaszcza z chorobą serca, z nagłymi zgonami w rodzinie i (lub) wydłużeniem odstępu QT, niewyrównanymi zaburzeniami elektrolitowymi (hipokaliemią, hipokalcemią), po krwotoku podpajęczynówkowym, z uzależnieniem od alkoholu, niedożywionych. Przed rozpoczęciem leczenia haloperydolem u wszystkich pacjentów zaleca się przeprowadzenie badania EKG. Podczas leczenia należy rozważać indywidualnie dla każdego pacjenta potrzebę wykonywania badań EKG (np. podczas zwiększania dawki). Jeżeli podczas leczenia odstęp QT ulegnie wydłużeniu, dawkę leku należy zmniejszyć; jeśli odstęp QT przekroczy 500 ms, haloperydol należy odstawić. Zaleca się okresowe monitorowanie stężenia elektrolitów we krwi, szczególnie u pacjentów stosujących leki moczopędne lub ze współistniejącymi chorobami. Stosować ostrożnie u pacjentów: z ryzykiem wystąpienia udaru; z padaczką oraz predysponowanych do drgawek (np. pacjenci odstawiający alkohol i z uszkodzeniem mózgu); z chorobą wątroby; z niewydolnością nerek; z guzem chromochłonnym nadnerczy; u osób, u których metabolizm z udziałem CYP2D6 przebiega wolniej oraz podczas stosowania inhibitorów cytochromu P-450. U pacjentów z nadczynnością tarczycy można prowadzić leczenie przeciwpsychotyczne tylko z zachowaniem szczególnej ostrożności i zawsze z utrzymaniem prawidłowej czynności tarczycy. Przed rozpoczęciem oraz podczas leczenia haloperydolem należy rozpoznać wszystkie możliwe czynniki ryzyka żylnej choroby zakrzepowo-zatorowej oraz podjąć odpowiednie działania prewencyjne. Haloperydol może być stosowany z lekami przeciwdepresyjnymi w stanach, gdy współistnieją depresja i psychozy. Leki stosowane w parkinsonizmie o działaniu cholinolitycznym mogą być stosowane, jednak nie zaleca się rutynowego ich przepisywania; jeśli zachodzi konieczność jednoczesnego stosowania leków stosowanych w parkinsonizmie, przyjmowanie ich może być kontynuowane po odstawieniu haloperydolu, jeżeli ich wydalanie przebiega szybciej niż haloperydolu, aby uniknąć wystąpienia lub nasilenia objawów zespołu pozapiramidowego; należy pamiętać o możliwości zwiększenia ciśnienia wewnątrzgałkowego w razie jednoczesnego stosowania haloperydolu z lekami cholinolitycznymi, w tym z lekami stosowanymi w parkinsonizmie. Należy unikać jednoczesnego stosowania haloperydolu i innych leków przeciwpsychotycznych. Należy przerwać leczenie haloperydolem w przypadku wystąpienia objawów złośliwego zespołu neuroleptycznego lub dyskinez późnych.

Niepożądane działanie

Bardzo często: pobudzenie, bezsenność, zaburzenia pozapiramidowe, hiperkineza, ból głowy. Często: depresja, zaburzenia psychiczne, dyskinezy późne, napad przymusowego patrzenia z rotacją gałek ocznych, dystonia, dyskineza, akatyzja, spowolnienie ruchowe, hipokineza, hipertonia, senność, maskowatość twarzy, drżenie, zawroty głowy, zaburzenia widzenia, niedociśnienie ortostatyczne, niedociśnienie, zaparcie, suchość w ustach, nadmierne wydzielanie śliny, nudności, wymioty, nieprawidłowe wyniki testów czynnościowych wątroby, wysypka, zatrzymanie moczu, zaburzenia erekcji, zwiększenie masy ciała, zmniejszenie masy ciała. Niezbyt często: leukopenia, reakcje nadwrażliwości, stan splątania, zmniejszenie libido, utrata libido, niepokój, drgawki, parkinsonizm, akineza, objaw koła zębatego, sedacja, mimowolne skurcze mięśni, zamazane widzenia, tachykardia, bezdech, zapalenie wątroby, żółtaczka, reakcje nadwrażliwości na światło, pokrzywka, świąd, nadmierne pocenie się, kręcz szyi, drżenie mięśniowe, skurcze mięśni, sztywność mięśniowo-szkieletowa, brak miesiączki, bolesne miesiączkowanie, mlekotok, dyskomfort w obrębie piersi, ból piersi, zaburzenia chodu, hipertermia, obrzęk. Rzadko: hiperprolaktynemia, zaburzenia ruchowe, złośliwy zespół neuroleptyczny, oczopląs, skurcz oskrzeli, szczękościsk, fascykulacje, krwotok miesiączkowy, zaburzenia menstruacji, zaburzenia seksualne, wydłużenie odstępu QT w obrazie EKG. Częstość nieznana: agranulocytoza, neutropenia, pancytopenia, trombocytopenia, reakcje anafilaktyczne, zespół nieprawidłowego wydzielania hormonu antydiuretycznego, hipoglikemia, migotanie komór, torsade de pointes, częstoskurcz komorowy, skurcze dodatkowe, obrzęk krtani, skurcz krtani, ciężka niewydolność wątroby, zastój żółci, leukocytoklastyczne zapalenie naczyń, złuszczające się zapalenie skóry, martwica toksyczno-rozpływna naskórka, zespół Stevensa-Johnsona, zespół odstawienia leku u noworodka, ginekomastia, priapizm, nagły zgon, obrzęk twarzy, hipotermia. Notowano przypadki zatrzymania serca po podaniu haloperydolu. Odnotowano przypadki żylnej choroby zakrzepowo-zatorowej (w tym przypadki zatoru tętnicy płucnej oraz przypadki zakrzepicy żył głębokich) związanej ze stosowaniem leków przeciwpsychotycznych.

Ciąża i laktacja

Lek może być stosowany w ciąży jedynie w przypadku, gdy korzyść dla matki przewyższa potencjalne zagrożenie dla płodu; podana dawka leku powinna być jak najmniejsza, a czas leczenia jak najkrótszy. Noworodki narażone na działanie leku in utero powinny być dokładnie obserwowane (mogą wystąpić objawy pozapiramidowe i (lub) objawy odstawienne, których ciężkość i czas trwania po urodzeniu może być różna; istnieją doniesienia o pobudzeniu, wzmożonym lub obniżonym napięciu mięśniowym, drżeniach, senności, niewydolności oddechowej, a także o zaburzeniach ssania). Haloperydol przenika do mleka kobiecego i może powodować objawy pozapiramidowe u dzieci karmionych piersią - należy rozważyć zastosowanie leku u kobiety karmiącej piersią, biorąc pod uwagę ryzyko wystąpienia działań niepożądanych u dziecka.

Uwagi

Lek należy odstawiać stopniowo. Podczas stosowania leku nie należy prowadzić pojazdów i obsługiwać maszyn, aż do czasu ustalenia wrażliwości na haloperydol.

Interakcje

Nie stosować jednocześnie z innymi lekami przeciwpsychotycznymi. Nie stosować jednocześnie z lekami wydłużającymi odstęp QT, takimi jak: leki przeciwarytmiczne klasy IA (chinidyna, dizopyramid, prokainamid), klasy III (amiodaron, sotalol, dofetylid), niektóre leki przeciwbakteryjne (sparfloksacyna, moksyfloksacyna, erytromycyna podawana dożylnie), trójpierścieniowe leki przeciwdepresyjne (np. amitryptylina), niektóre czteropierścieniowe leki przeciwdepresyjne (np. maprotylina), inne leki neuroleptyczne (np. fenotiazyny, pimozyd, sertyndol), niektóre leki przeciwhistaminowe (np. terfenadyna), cyzapryd, bretylium, niektóre przeciwmalaryczne (np. chinina i meflochina). Należy unikać stosowania z lekami moczopędnymi, szczególnie powodującymi hipokaliemię; w razie konieczności należy zastosować leki moczopędne oszczędzające potas. Leki będące substratami lub inhibitorami izoenzymów CYP3A4 lub CYP2D6, takie jak: itrakonazol, buspiron, wenlafaksyna, alprazolam, fluwoksamina, chinidyna, fluoksetyna, sertralina, chloropromazyna i prometazyna mogą zwiększać stężenie haloperydolu we krwi. Inhibitory metaboliczne (ketokonazol i paroksetyna) znacznie zwiększają stężenie haloperydolu we krwi, nasilając jego działania niepożądane (obserwowano zwiększenie odstępu QTc oraz objawy zespołu pozapiramidowego) - może być konieczne zmniejszenie dawki haloperydolu w trakcie takiej terapii skojarzonej. Karbamazepina, fenobarbital i ryfampicyna zmniejszają stężenie haloperydolu we krwi - może być konieczne zwiększenie dawki haloperydolu w trakcie takiej terapii skojarzonej; po zaprzestaniu leczenia skojarzonego z użyciem tych leków, może być konieczne ponowne dostosowanie dawek haloperydolu. Walproinian, który hamuje proces glukuronizacji, nie wpływa na stężenie haloperydolu we krwi. Haloperydol nasila działanie leków hamujących o.u.n. (leki nasenne, uspokajające, opioidowe leki przeciwbólowe) oraz alkoholu. Nasila działanie na o.u.n. w przypadku jednoczesnego stosowania metyldopy. Może działać przeciwstawnie do adrenaliny i innych leków sympatykomimetycznych oraz odwracać działanie leków obniżających ciśnienie tętnicze krwi - leków blokujących receptory adrenergiczne, takich jak guanetydyna. Może osłabiać działanie lewodopy. Hamuje eliminację trójpierścieniowych leków przeciwdepresyjnych, zwiększając ich stężenie we krwi. Haloperydol jest inhibitorem CYP2D6. Może nasilać neurotoksyczność litu - jeżeli jednoczesne stosowanie jest konieczne, należy podawać najmniejszą skuteczną dawkę haloperydolu, natomiast stężenie litu monitorować i utrzymywać <1 mmol/l; jeżeli wystąpią objawy zespołu przypominającego encefalopatię, należy natychmiast zaprzestać stosowania tych leków. Działa antagonistycznie wobec fenindionu (syntetyczna pochodna indandionu działająca przeciwzakrzepowo). Należy zwiększyć dawkowanie leków przeciwdrgawkowych, biorąc pod uwagę obniżony próg drgawkowy po zastosowaniu haloperydolu.

Preparat zawiera substancję Haloperidol.

Lek refundowany: NIE

Lista leków zawierających te same substancje czynne

1 ml (20 kropli) roztworu zawiera 2 mg haloperydolu (i 150 mg etanolu 96% v/v).

1 ml roztworu zawiera 5 mg haloperydolu.

1 tabl. zawiera 1 mg lub 5 mg haloperydolu; tabl. zawierają laktozę. 1 ml (20 kropli) roztworu zawiera 2 mg haloperydolu; krople zawierają parahydroksybenzoesan metylu (E218) i parahydroksybenzoesan propylu (E216).

Najczęściej wyszukiwane

1 tabl. zawiera 300 mg kwasu acetylosalicylowego, 100 mg etoksybenzamidu oraz 50 mg kofeiny.

Bilobil. 1 kaps. zawiera 40 mg wyciągu suchego z liści miłorzębu japońskiego (35-67:1), standaryzowanego na zawartość glikozydów flawonowych (24-29%), terpenów laktonowych (6-9%) i bilobalidu; kaps. zawierają laktozę. Bilobil Forte. 1 kaps. zawiera 80 mg wyciągu suchego z liści miłorzębu japońskiego, co odpowiada: 17,6-21,6 mg flawonoidów w postaci glikozydów flawonowych; 2,24-2,72 mg ginkgolidów A, B i C; 2,08-2,56 mg bilobalidu; kaps. Forte zawierają laktozę oraz glukozę. Bilobil Intense. 1 kaps. zawiera 120 mg wyciągu suchego z liści miłorzębu japońskiego (35-67:1), co odpowiada: 26,4-32,4 mg flawonoidów w postaci glikozydów flawonowych; 3,36 do 4,08 mg (6%) - 7,2 mg ginkgolidów A, B, C; 3,12-3,84 mg bilobalidu; kaps. Intense zawierają laktozę oraz glukozę.

1 tabl. zawiera 300 mg lub 500 mg paracetamolu.

1 tabl. zawiera 500 mg kwasu acetylosalicylowego (ASA) i 50 mg kofeiny.

1 fiolka (1,3 ml) zawiera 9,75 mg arypiprazolu.

1 tabl. zawiera 250 mg lub 100 mg (mite) lewodopy i 25 mg karbidopy.

1 tabl. zawiera 300 mg kwasu acetylosalicylowego, 100 mg etenzamidu, 50 mg kofeiny. Preparat zawiera laktozę.

1 tabl. powl. zawiera 800 mg lub 1,2 g piracetamu. 1 ml roztworu doustnego zawiera 200 mg lub 333 mg piracetamu.

1 kaps. twarda zawiera 300 mg paracetamolu, 5 mg chlorowodorku fenylefryny i 25 mg kofeiny.

Informacje o lekach dostarcza:
Pharmindex
Najpopularniejsze artykuły
Stwardnienie zanikowe boczne (SLA, ALS): przyczyny, objawy i leczenie Stwardnienie zanikowe boczne (SLA, ALS): przyczyny, objawy i leczenie

Stwardnienie zanikowe boczne (SLA, ALS) to postępująca choroba neurologiczna. Jej istotą jest porażenie neuronów ruchowych, które prowadzi do stopniowego upośledzenia funkcji wszystkich ...

więcej

Choroby nerwowo-mięśniowe: podział, objawy i leczenie Choroby nerwowo-mięśniowe: podział, objawy i leczenie

Choroby nerwowo-mięśniowe doprowadzają do nieprawidłowej czynności nerwów oraz mięśni. Objawy choroby nerwowo-mięśniowej to zarówno osłabienie siły mięśniowej czy zaniki mięśni, jak również ...

więcej

Komórki macierzyste w leczeniu porażenia mózgowego i autyzmu Komórki macierzyste w leczeniu porażenia mózgowego i autyzmu

Komórki macierzyste z krwi pępowinowej już od kilkudziesięciu lat są standardową terapią w leczeniu ponad 80 ciężkich chorób. Najnowsze badania wykazały, że ...

więcej

Parkinsonizm (zespół parkinsonowski) - przyczyny, objawy i leczenie Parkinsonizm (zespół parkinsonowski) - przyczyny, objawy i leczenie

Parkinsonizm (zespół parkinsonowski) to zespół objawów charakterystycznych dla choroby Parkinsona, które mogą się pojawić nie tylko w przebiegu tej choroby, lecz także ...

więcej

Wgłobienie mózgu: przyczyny, objawy, leczenie Wgłobienie mózgu: przyczyny, objawy, leczenie

Wgłobienie mózgu polega na nieprawidłowym przemieszczeniu tkanki nerwowej w obrębie czaszki. W zależności od tego, które dokładnie części mózgowia i w jakie ...

więcej

Zdrowa społeczność

Właściciel portalu Poradnikzdrowie.pl nie jest właścicielem Bazy Leków. Dostawca bazy leków oświadcza i informuje, że dokłada wszelkich starań, aby wszystkie opisy leków były zgodne z obowiązującym stanem wiedzy, a także oświadcza jednocześnie, że podstawowe znaczenie prawne ma zawsze ulotka dołączona do konkretnego leku, zatwierdzona przez Ministerstwo Zdrowia.