GlucaGen® 1 mg HypoKit®

1 fiolka zawiera 1 mg biosyntetycznego glukagonu ludzkiego w postaci chlorowodorku.

  1. Działanie
  2. Dawkowanie
  3. Wskazania
  4. Przeciwwskazania
  5. Środki ostrożności
  6. Niepożądane działanie
  7. Ciąża i laktacja
  8. Uwagi
  9. Interakcje
Nazwa Zawartość opakowania Substancja czynna Cena 100% Ost. modyfikacja
GlucaGen® 1 mg HypoKit® 1 fiolka + amp-strzyk. rozp., proszek i rozp. do sporz. roztw. do wstrz. 64,35zł 2017-10-31

Działanie

Glukagon jest lekiem o działaniu hiperglikemizującym, który uwalnia zmagazynowany w wątrobie glikogen w postaci glukozy do krwi. Glukagon nie wpływa na przemiany węglowodanów z zapasów glikogenu znajdujących się w mięśniach szkieletowych. Lek pobudza uwalnianie amin katecholowych oraz zmniejsza napięcie i czynność motoryczną mięśni gładkich w przewodzie pokarmowym. Glukagon rozkładany jest z udziałem enzymów we krwi i w narządach, do których jest dystrybuowany. Wątroba i nerki są głównymi narządami odpowiedzialnymi za eliminację glukagonu (każdy przyczynia się w 30% do całkowitego klirensu). T0,5 we krwi wynosi ok. 3-6 min. Po podaniu dożylnym początek działania występuje zwykle po 1 min, czas działania wynosi zwykle 5-20 min w zależności od dawki i badanego narządu. Po podaniu domięśniowym początek działania występuje zwykle po 5-15 min i utrzymuje się przez 10-40 min w zależności od dawki i badanego narządu. W leczeniu ciężkiej hipoglikemii wpływ na stężenie glukozy we krwi obserwowany jest zwykle w ciągu 10 min.

Dawkowanie

Wskazanie terapeutyczne. Podskórnie lub domięśniowo. Dorośli: 1 mg. Dzieci: o mc. powyżej 25 kg lub powyżej 6-8 lat: 1 mg; o mc. poniżej 25 kg lub poniżej 6-8 lat: 0,5 mg. Reakcja powinna nastąpić w ciągu 10 min. Po odzyskaniu przytomności należy podać pacjentowi doustnie węglowodany, aby uzupełnić zapasy glikogenu wątrobowego i zapobiec nawrotowi hipoglikemii. Jeśli w ciągu 10 min stan pacjenta nie poprawia się, należy podać dożylnie glukozę. Wskazanie diagnostyczne. Dożylnie lub domięśniowo. Dawka diagnostyczna w celu relaksacji żołądka, bańki dwunastnicy, dwunastnicy i jelita cienkiego wynosi zwykle: dożylnie - 0,2-0,5 mg lub domięśniowo - 1 mg. Dawka diagnostyczna w celu relaksacji okrężnicy wynosi: dożylnie - 0,5-0,75 mg lub domięśniowo - 1-2 mg. Po zakończeniu procedury diagnostycznej należy podać pacjentowi węglowodany, jeżeli jest to zgodne z zastosowaną procedurą diagnostyczną. Jeżeli wymagane jest pozostawienie pacjenta na czczo po badaniu lub w przypadku ciężkiej hipoglikemii może być konieczne dożylne podanie glukozy.

Wskazania

Wskazanie terapeutyczne: ciężka hipoglikemia, która może wystąpić u pacjentów z cukrzycą stosujących insulinę. Wskazanie diagnostyczne: hamowanie czynności motorycznej przewodu pokarmowego.

Przeciwwskazania

Nadwrażliwość na glukagon lub laktozę. Guz chromochłonny nadnerczy.

Środki ostrożności

Zachować szczególną ostrożność stosując lek u pacjentów z insulinoma lub glucagonoma. Ostrożnie stosować podczas badań endoskopowych i radiologicznych u pacjentów z cukrzycą i u pacjentów w podeszłym wieku z chorobami serca. Glukagon nie działa u pacjentów, którzy mają wyczerpane zapasy glikogenu wątrobowego, dlatego wykazuje niewielkie działanie terapeutyczne lub nie działa u pacjentów wygłodzonych, u pacjentów z niewydolnością kory nadnerczy, przewlekłą hipoglikemią i hipoglikemią poalkoholową.

Niepożądane działanie

Wskazanie terapeutyczne. Często: nudności. Niezbyt często: wymioty. Rzadko: ból brzucha. Bardzo rzadko: reakcje nadwrażliwości w tym reakcja anafilaktyczna (wstrząs). Wskazanie diagnostyczne. Często: nudności. Niezbyt często: wymioty, nawrót hipoglikemii (szczególnie u pacjentów na czczo). Rzadko: ból brzucha. Bardzo rzadko: śpiączka hipoglikemiczna, bradykardia, tachykardia, niedociśnienie, nadciśnienie (działania niepożądane ze strony układu sercowo-naczyniowego odnotowano, gdy lek stosowany był pomocniczo w badaniach endoskopowych i radiograficznych), reakcje nadwrażliwości w tym reakcja anafilaktyczna (wstrząs).

Ciąża i laktacja

Lek może być stosowany w ciąży i w czasie karmienia piersią.

Uwagi

Po zakończeniu procedury diagnostycznej obserwowano rzadkie przypadki hipoglikemii - należy unikać prowadzenia pojazdów do momentu spożycia przez pacjenta węglowodanów.

Interakcje

Insulina działa antagonistycznie do glukagonu. W interakcji z indometacyną glukagon może utracić zdolność do zwiększenia stężenia glukozy we krwi lub paradoksalnie może doprowadzić do hipoglikemii. Glukagon może zwiększać działanie antykoagulacyjne warfaryny. Interakcje między glukagonem stosowanym w zatwierdzonych wskazaniach a innymi lekami nie są znane.

Preparat zawiera substancję Glucagon hydrochloride.

Lek refundowany: TAK

Lista leków zawierających te same substancje czynne

1 fiolka zawiera 1 mg biosyntetycznego glukagonu ludzkiego w postaci chlorowodorku.

Najczęściej wyszukiwane

1 fiolka zawiera 40 mg metyloprednizolonu w postaci octanu oraz 10 mg chlorowodorku lidokainy. Lek zawiera alkohol benzylowy.

1 tabl. zawiera 30 mg, 60 mg, 90 mg chlorowodorku cynakalcetu. Preparat zawiera laktozę.

1 ampułka (1 ml) zawiera 4 mg betametazonu (5,3 mg soli sodowej fosforanu betametazonu).

1 fiolka zawiera 40 mg mekaserminy. Lek zawiera alkohol benzylowy (9 mg/ml).

1 ml roztworu do wstrzykiwań zawiera 5,3 mg lub 12 mg somatropiny.

1 ml roztworu zawiera 6,7 mg somatropiny. 1 mg somatropiny odpowiada 3 j.m. somatropiny.

1 tabl. zawiera 25 µg, 50 µg, 75 µg, 88 µg, 100 µg, 112 µg, 125 µg, 137 µg, 150 µg, 175 µg lub 200 µg soli sodowej lewotyroksyny. Tabl. zawierają laktozę.

1 tabl. zawiera 30 mg, 60 mg, 90 mg chlorowodorku cynakalcetu. Preparat zawiera laktozę.

1 fiolka zawiera 30 mg lanreotydu w postaci octanu lanreotydu.

1 amp. (1 ml) zawiera 100 µg karbetocyny. Aktywność oksytocynowa wynosi ok. 50 j.m./1 ml.

Informacje o lekach dostarcza:
Pharmindex
Najpopularniejsze artykuły
Nadczynność przysadki mózgowej - przyczyny, objawy i leczenie Nadczynność przysadki mózgowej - przyczyny, objawy i leczenie

Nadczynność przysadki mózgowej oznacza nadmiar hormonów przysadki. Jej najczęstszą przyczyną są guzy przysadki mózgowej (zwykle gruczolaki), które wydzielają lub uwalniają hormony przysadki ...

więcej

Kretynizm (choroba): objawy, przyczyny i leczenie kretynizmu Kretynizm (choroba): objawy, przyczyny i leczenie kretynizmu

Kretynizm to nie tylko obelga, ale i wyróżniana w medycynie jednostka chorobowa. Objawy kretynizmu obejmują zaburzenia intelektualne, ale i liczne problemy somatyczne. ...

więcej

Aldosteron: rola i normy Aldosteron: rola i normy

Aldosteron to hormon zaliczany do mineralokortykosteroidów produkowanych przez warstwę kłębkowatą nadnerczy. Zarówno zbyt niskie stężenie tego hormonu, jak i powyżej górnej granicy ...

więcej

Estradiol: jak ten ważny hormon żeński wpływa na organizm kobiety? Estradiol: jak ten ważny hormon żeński wpływa na organizm ...

Estradiol jest podstawowym kobiecym hormonem płciowym. Wywiera on oczywiście wpływ na kobiece narządy rozrodcze i zjawiska związane z rozrodczością, ale oprócz wpływa ...

więcej

Zespół oporności na hormony tarczycy Zespół oporności na hormony tarczycy

Zespół oporności na hormony tarczycy to choroba tarczycy dość nietypowa – w jej przebiegu pacjenci doświadczać mogą bowiem jednocześnie objawów nadczynności i ...

więcej

Zdrowa społeczność

Właściciel portalu Poradnikzdrowie.pl nie jest właścicielem Bazy Leków. Dostawca bazy leków oświadcza i informuje, że dokłada wszelkich starań, aby wszystkie opisy leków były zgodne z obowiązującym stanem wiedzy, a także oświadcza jednocześnie, że podstawowe znaczenie prawne ma zawsze ulotka dołączona do konkretnego leku, zatwierdzona przez Ministerstwo Zdrowia.