Glipizide BP

1 tabl. zawiera 5 mg glipizydu.

  1. Działanie
  2. Dawkowanie
  3. Wskazania
  4. Przeciwwskazania
  5. Środki ostrożności
  6. Niepożądane działanie
  7. Ciąża i laktacja
  8. Uwagi
  9. Interakcje
Nazwa Zawartość opakowania Substancja czynna Cena 100% Ost. modyfikacja
Glipizide BP 30 szt., tabl. 6,87zł 2017-10-31

Działanie

Doustny lek hipoglikemizujący, pochodna sulfonylomocznika. Działa stymulująco na wydzielanie insuliny przez komórki beta trzustki, szczególnie w odpowiedzi na posiłek, wywiera też wpływ pozatrzustkowy - wzmaga działanie insuliny. Po podaniu doustnym wchłania się jednostajnie, szybko i całkowicie z przewodu pokarmowego. Maksymalne stężenie w osoczu występuje po 1-3 h. T0,5 wynosi 2-4 h. Jednoczesne spożycie pokarmu zwalnia wchłanianie o ok. 40 min. Wiąże się z białkami osocza w 98-99%. Metabolizowany jest przede wszystkim w wątrobie. Lek wydalany jest z moczem w postaci nieaktywnych metabolitów, 10% w postaci niezmienionej.

Dawkowanie

Doustnie. Dawkę ustala się indywidualnie. Zalecana dawka początkowa wynosi 5 mg na dobę. U pacjentów z łagodną cukrzycą, pacjentów w podeszłym wieku lub pacjentów z niewydolnością wątroby leczenie rozpoczyna się od dawki 2,5 mg na dobę. Zazwyczaj dawkę zwiększa się o 2,5-5 mg w zależności od stężenia glukozy we krwi. Pomiędzy zmianami dawkowania powinno upłynąć minimum kilka dni. Maksymalna dawka jednorazowa wynosi 15 mg; jeżeli dawka dobowa jest większa niż 15 mg, należy ją podawać w dawkach podzielonych przed posiłkami (zwykle 2 razy na dobę). Maksymalna dawka dobowa wynosi 20 mg. Preparat powinien być przyjmowany 30 min przed posiłkiem. U pacjentów w podeszłym wieku, osłabionych, niedożywionych, z nieregularną podażą kalorii, zaburzeniami czynności wątroby i (lub) nerek dawka początkowa i podtrzymująca powinna być zmniejszona. U pacjentów leczonych poprzednio doustnymi lekami przeciwcukrzycowymi dawkowanie uzależnione jest od stanu klinicznego pacjenta i dotychczasowego leczenia; w przypadku zmiany pochodnych sulfonylomocznika o wydłużonym okresie półtrwania (np. chlorpropamid) na glipizyd należy monitorować pacjenta przez 1-2 tyg. Stosowanie glipizydu u pacjentów leczonych insuliną: przy zapotrzebowaniu na insulinę do 20 j.m. można odstawić insulinę i rozpocząć leczenie zaleconą dawką glipizydu; dawkę można modyfikować co kilka lub kilkanaście dni; przy zapotrzebowaniu na insulinę powyżej 20 j.m. dawkę insuliny zmniejszyć o połowę i rozpocząć leczenie zaleconą dawką glipizydu, dalsze zmniejszenie dawki insuliny w zależności od indywidualnej reakcji. Gdy pacjent przyjmuje ponad 40 j.m. insuliny wskazana jest hospitalizacja w okresie zmiany leczenia. W przypadku gdy w celu uzyskania prawidłowej glikemii do terapii glipizydem dołącza się pochodną biguanidu, glipizyd należy podawać w tej samej dawce, a pochodną biguanidu zacząć podawać od najmniejszej zalecanej dawki i zwiększać stopniowo do uzyskania prawidłowej glikemii.

Wskazania

Cukrzyca typu 2 (insulinoniezależna), w przypadkach, gdy prawidłowego stężenia glukozy we krwi nie można uzyskać za pomocą odpowiedniej diety i wysiłku fizycznego.

Przeciwwskazania

Nadwrażliwość na glipizyd, inne pochodne sulfonylomocznika i sulfonamidy lub na inne składniki preparatu. Cukrzyca typu 1 (insulinozależna), cukrzycowa kwasica ketonowa, śpiączka cukrzycowa.

Środki ostrożności

Ze względu na zwiększone ryzyko hipoglikemii preparat stosować ostrożnie u pacjentów z niewydolnością nerek lub wątroby, u pacjentów w podeszłym wieku, u pacjentów niedożywionych oraz u pacjentów z niewydolnością nadnerczy i przysadki mózgowej. Czynniki takie jak: gorączka, uraz, zakażenie lub zabieg chirurgiczny mogą spowodować zaburzenie wcześniej wyrównanej glikemii - w takich przypadkach może być konieczne odstawienie preparatu i okresowe podanie insuliny. Nie ustalono bezpieczeństwa stosowania i skuteczności u dzieci - nie zaleca się stosowania.

Niepożądane działanie

Mogą wystąpić: nudności, biegunka, zaparcie, ból żołądka, ból i zawroty głowy, senność, drżenie, splątanie, zaburzenia widzenia (nieostre widzenie, podwójne widzenie, nieprawidłowe widzenie), hipoglikemia, hiponatremia, reakcja disulfiramowa po spożyciu alkoholu (nietolerancja alkoholu), żółtaczka cholestatyczna (wymagająca odstawienia leku), zaburzenia czynności wątroby, toksyczne zapalenie wątroby, zaburzenia hematologiczne (leukopenia, pancytopenia, agranulocytoza, małopłytkowość, niedokrwistość hemolityczna, niedokrwistość aplastyczna), skórne reakcje alergiczne (rumień, wysypka plamisto-grudkowa, pokrzywka, świąd, wyprysk), nadwrażliwość na światło, niewielkie lub umiarkowane zwiększenie aktywności AspAT, fosfatazy zasadowej, LDH oraz stężenia kreatyniny i azotu mocznikowego we krwi.

Ciąża i laktacja

Nie stosować w okresie ciąży i karmienia piersią.

Uwagi

W trakcie leczenia należy systematycznie kontrolować stężenie glukozy we krwi na czczo i oznaczać stężenie hemoglobiny glikowanej. Ze względu na ryzyko hipoglikemii należy zachować ostrożność podczas prowadzenia pojazdów i obsługi maszyn.

Interakcje

Działanie hipoglikemizujące glipizydu mogą nasilać: mikonazol, flukonazol, NLPZ, inhibitory MAO, inhibitory ACE (kaptopryl, enalapryl), β-adrenolityki, inhibitory receptora H2, salicylany, leki silnie wiążące się z białkami osocza (sulfonamidy, chloramfenikol, probenecyd, pochodne kumaryny). Działanie hipoglikemizujące glipizydu mogą osłabiać: danazol, tiazydy i inne leki moczopędne, kortykosteroidy, pochodne fenotiazyny, preparaty tarczycy, estrogeny, doustne środki antykoncepcyjne, fenytoina, kwas nikotynowy, sympatykomimetyki (np. salbutamol, terbutalina), antagoniści wapnia, izoniazyd. Przy jednoczesnym stosowaniu glipizydu z tymi lekami należy monitorować stężenie glukozy we krwi. Po spożyciu alkoholu może wystąpić reakcja disulfiramowa.

Preparat zawiera substancję Glipizide.

Lek refundowany: TAK

Lista leków zawierających te same substancje czynne

1 tabl. o przedłużonym uwalnianiu zawiera 5 mg lub 10 mg glipizydu.

1 tabl. zawiera 5 mg glipizydu.

Najczęściej wyszukiwane

1 amp. (2 ml) zawiera 100 mg chlorowodorku tiaminy, 100 mg chlorowodorku pirydoksyny, 1 mg cyjanokobalaminy i 20 mg chlorowodorku lidokainy.

1 ml zawiera 100 j. (około 0,58 mg) laronidazy. 1 fiolka (5 ml) zawiera 500 j. laronidazy (oraz 1,29 mmol sodu).

1 kaps. zawiera 100 mg DL-metioniny, 50 mg L-cystyny, 50 mg pantotenianu wapnia, 1,5 mg witaminy B1, 10 mg witaminy B6, 20 mg kwasu p-aminobenzoesowego, 50 mg wyciągu z prosa, 50 mg wyciągu z kiełków pszenicy, 50 mg drożdży piwnych oraz składniki mineralne w postaci chelatów: 2 mg żelaza, 2 mg cynku i 0,5 mg miedzi.

1 tabl. zawiera 52 mg jonów magnezowych w postaci 200 mg ciężkiego węglanu magnezu. Preparat zawiera sorbitol.

1 tabl. drażowana zawiera 50 mg (Sylimarol 35 mg) lub 100 mg (Sylimarol 70 mg) wyciągu suchego z łuski ostropestu plamistego. Preparat zawiera benzoesan sodu, sacharozę. Ponadto Sylimarol 35 mg zawiera indygotynę E 132 i żółcień chinolinową E 104.

1 ml (ok. 30 kropli) roztworu zawiera 15 000 j.m. cholecalcyferolu (1 kropla zawiera ok. 500 IU cholecalcyferolu). Preparat zawiera sacharozę i alkohol benzylowy.

1 g roztw. zawiera 1,11 mg octanu deksametazonu i 50 mg tymolu.

1 kaps. zawiera 2x109 CFU bakterii kwasu mlekowego: Lactobacillus rhamnosus R0011 i Lactobacillus helveticus R0052.

1 kaps. zawiera 70 mg sylimaryny. Preparat zawiera laktozę.

1 draż. zawiera 100 mg benfotiaminy i 100 mg chlorowodorku pirydoksyny. Preparat zawiera sacharozę.

Informacje o lekach dostarcza:
Pharmindex
Najpopularniejsze artykuły
Zapalenie otrzewnej – przyczyny, objawy, leczenie i powikłania po zapaleniu otrzewnej Zapalenie otrzewnej – przyczyny, objawy, leczenie i powikłania po ...

Zapalenie otrzewnej to stan bezpośredniego zagrożenia życia. W związku z tym gdy pojawią się objawy zapalenia otrzewnej, nie należy podejmować prób samodzielnego ...

więcej

Zaparcia nawykowe u dorosłych - przyczyny i objawy. Jak leczyć przewlekłe zaparcia u dorosłych? Zaparcia nawykowe u dorosłych - przyczyny i objawy. Jak ...

Zaparcia nawykowe u dorosłych zazwyczaj są efektem błędów dietetycznych. Stosowanie ubogoresztkowej diety, która zawiera bardzo niewielkie ilości błonnika, powoduje osłabienie ruchów perystaltycznych ...

więcej

Brak apetytu - przyczyny zaburzenia łaknienia u dzieci i dorosłych Brak apetytu - przyczyny zaburzenia łaknienia u dzieci i ...

Przyczyny braku apetytu są różne. Zaburzenia łaknienia u dzieci często są efektem błędów żywieniowych rodziców, którym zdarza się zmuszać dzieci do jedzenia. ...

więcej

Szkorbut – objawy. Jak leczyć szkorbut? Czy jest zaraźliwy? Szkorbut – objawy. Jak leczyć szkorbut? Czy jest zaraźliwy?

Szkorbut, zwany chorobą żeglarzy , jest chorobą spowodowaną niedoborem witaminy C (kwasu askorbinowego). Szkorbut został opisany przez Hipokratesa (ok. 460 p.n.e. - ...

więcej

Niedrożność jelit - objawy, przyczyny i leczenie Niedrożność jelit - objawy, przyczyny i leczenie

Niedrożność jelit oznacza upośledzenie pasażu treści pokarmowej przez jelito cienkie i grube w następstwie zahamowania ich perystaltyki. Niedrożność jelit często stanowi przyczynę ...

więcej

Zdrowa społeczność

Właściciel portalu Poradnikzdrowie.pl nie jest właścicielem Bazy Leków. Dostawca bazy leków oświadcza i informuje, że dokłada wszelkich starań, aby wszystkie opisy leków były zgodne z obowiązującym stanem wiedzy, a także oświadcza jednocześnie, że podstawowe znaczenie prawne ma zawsze ulotka dołączona do konkretnego leku, zatwierdzona przez Ministerstwo Zdrowia.