Gastranin Zdrovit

1 tabl. musująca zawiera 150 mg ranitydyny w postaci chlorowodorku ranitydyny. Ponadto preparat zawiera aspartam, sorbitol i sód.

  1. Działanie
  2. Dawkowanie
  3. Wskazania
  4. Przeciwwskazania
  5. Środki ostrożności
  6. Niepożądane działanie
  7. Ciąża i laktacja
  8. Uwagi
  9. Interakcje
Nazwa Zawartość opakowania Substancja czynna Cena 100% Ost. modyfikacja
Gastranin Zdrovit 10 szt., tabl. musujące 10,17zł 2017-10-31

Działanie

Antagonista receptorów histaminowych H2. Hamuje wydzielanie kwasu solnego w żołądku (zarówno podstawowe, jak i poposiłkowe), a także zmniejsza wydzielanie pepsyny w żołądku. Dawka 150 mg hamuje wydzielanie kwasu przez około 12 h. Po podaniu doustnym szybko wchłania się z przewodu pokarmowego osiągając maksymalne stężenie w osoczu po 2-3 h. W ciągu pierwszych 24 h około 40% dawki doustnej wydala się z moczem w postaci niezmienionej. Ranitydyna przenika przez barierę łożyskową i do mleka kobiecego.

Dawkowanie

Doustnie. Dorośli i dzieci powyżej 16 lat: 1 tabl. na dobę, maksymalnie dwa razy w ciągu doby po 1 tabl. Jeżeli objawy dyspeptyczne utrzymują się dłużej niż 14 dni, należy zweryfikować diagnozę. Szczególne grupy pacjentów. Pacjenci z niewydolnością nerek (klirens kreatyniny mniejszy niż 50 ml/min): 1 tabl. na dobę. Pacjenci przewlekle dializowani: 1 tabl. bezpośrednio po dializie. Nie stosować preparatu u dzieci w wieku poniżej 16 lat. Sposób podania. Tabletkę rozpuścić w 1/2 szklanki wody.

Wskazania

Objawowe leczenie dolegliwości dyspeptycznych niezwiązanych z chorobą organiczną przewodu pokarmowego, takich jak zgaga, niestrawność, nadkwaśność.

Przeciwwskazania

Nadwrażliwość na substancję czynną lub na którąkolwiek substancję pomocniczą. Porfiria. Fenyloketonuria.

Środki ostrożności

Przed rozpoczęciem leczenia ranitydyną u pacjentów z chorobą wrzodową żołądka należy wykluczyć nowotworowy charakter choroby (szczególnie dotyczy to osób w średnim lub podeszłym wieku, u których dolegliwości dyspeptyczne nie występowały wcześniej lub zmieniły się), ponieważ leczenie ranitydyną może maskować objawy raka żołądka i opóźnić rozpoznanie. Ostrożnie stosować u pacjentów z zaburzeniami czynności nerek i (lub) wątroby. Ranitydyna jest wydalana przez nerki i dlatego u pacjentów z zaburzeniami czynności nerek dawkowanie należy dostosować indywidualnie. Należy unikać stosowania preparatu u pacjentów z ostrą porfirią w wywiadzie (istnieją rzadkie doniesienia kliniczne wskazujące, że ranitydyna może wywołać ostre napady porfirii). Pacjenci leczeni jednocześnie niesteroidowymi lekami przeciwzapalnymi i ranitydyną powinni być poddawani regularnej kontroli, dotyczy to szczególnie pacjentów w podeszłym wieku oraz pacjentów z chorobą wrzodową w wywiadzie. Stwierdzono, że w pewnych grupach pacjentów, jak osoby w podeszłym wieku, chorzy z cukrzycą lub z przewlekłą chorobą płuc lub z zaburzeniami odporności ryzyko zachorowania na pozaszpitalne zapalenie płuc jest zwiększone. W dużych badaniach epidemiologicznych wykazano, że ryzyko względne (RR) zachorowania na pozaszpitalne zapalenie płuc u osób aktualnie przyjmujących jedynie ranitydynę, w porównaniu z osobami, które przerwały leczenie, zwiększa się do 1,82 (1,26 –2,64 przy przedziale ufności CI 95%). Preparat zawiera sorbitol, który może powodować podrażnienie żołądka i biegunkę. Nie stosować u pacjentów z rzadko występującą dziedziczną nietolerancją fruktozy. Ze względu na zawartość sodu ostrożnie stosować lek u pacjentów kontrolujących zawartość sodu w diecie i u pacjentów z zaburzoną czynnością nerek. Ze względu na zawartość aspartamu lek może być szkodliwy dla pacjentów z fenyloketonurią.

Niepożądane działanie

Niezbyt często: bóle brzucha, zaparcia, nudności (objawy te przeważnie przemijają podczas kontynuowania terapii). Rzadko: reakcje nadwrażliwości, które występowały czasami po podaniu pojedynczej dawki leku (pokrzywka, obrzęk naczynioruchowy, gorączka, skurcz oskrzeli, obniżenie ciśnienia krwi, ból w klatce piersiowej, przemijające zmiany aktywności enzymów wątrobowych, wysypka skórna, zwiększenie stężenia kreatyniny w osoczu (zazwyczaj nieznaczne; wraca do normy podczas kontynuowania terapii). Bardzo rzadko: przemijające zmiany w obrazie krwi (zmniejszenie liczby leukocytów i płytek krwi, agranulocytoza, pancytopenia, niedokrwistość aplastyczna, czasami z częściowym lub całkowitym zahamowaniem czynności szpiku), wstrząs anafilaktyczny, pobudzenie, dezorientacja, depresja, omamy (zwłaszcza u pacjentów ciężko chorych, w podeszłym wieku i u pacjentów z nefropatią), bóle głowy (czasami silne) i zawroty głowy, przemijające ruchy mimowolne, przemijające niewyraźne widzenie (prawdopodobnie w wyniku zaburzenia akomodacji), zapalenie naczyń; ostre zapalenie trzustki, biegunka, zapalenie wątroby przebiegające z żółtaczką lub bez żółtaczki, rumień wielopostaciowy, łysienie, bóle stawów i mięśni, ostre śródmiąższowe zapalenie nerek, ginekomastia, mlekotok i przemijająca impotencja u mężczyzn, jak w przypadku innych antagonistów receptora H2 - bradykardia, blok przedsionkowo-komorowy i tachykardia. Częstość nieznana: duszność.

Ciąża i laktacja

Preparat może być stosowany w okresie ciąży i karmienia piersią tylko w przypadku zdecydowanej konieczności. Brak danych dotyczących wpływu ranitydyny na płodność u ludzi. W badaniach przeprowadzonych na zwierzętach nie wykazano wpływu na płodność osobników obu płci.

Uwagi

Podczas stosowania preparatu może nastąpić pogorszenie sprawności psychofizycznej. Jeśli wystąpią takie działania niepożądane jak zawroty głowy czy niewyraźne widzenie, nie należy prowadzić pojazdów ani obsługiwać maszyn.

Interakcje

Ranitydyna w dawkach terapeutycznych nie nasila działania leków, które są unieczynniane przez układ oksygenazy związanej z cytochromem P-450, takich jak diazepam, lidokaina, fenytoina, propranolol i teofilina. Podczas jednoczesnego stosowania leków przeciwzakrzepowych - pochodnych kumaryny (np. warfaryny) czas protrombinowy może się wydłużyć. W związku z wąskim indeksem terapeutycznym należy uważnie kontrolować wydłużanie lub skracanie czasu protrombinowego w trakcie jednoczesnego leczenia ranitydyną. Duże dawki ranitydyny mogą zmniejszać wydalanie prokainamidu i N-acetyloprokainamidu, powodując zwiększenie stężenia tych leków w osoczu. Zmiana pH soku żołądkowego podczas stosowania ranitydyny może spowodować zwiększenie wchłaniania triazolamu, glipizydu, midazolamu lub zmniejszenie wchłaniania ketokonazolu, atazanawiru, delawirydyny i gefitynibu. Jeśli jednocześnie z ranitydyną podawane są duże dawki sukralfatu (2 g), absorpcja ranitydyny może być obniżona. Działanie to nie występuje, jeśli sukralfat jest przyjmowany w odstępie przynajmniej 2 h. Nie stwierdzono interakcji między ranitydyną a amoksycyliną lub metronidazolem.

Preparat zawiera substancję Ranitidine.

Lek refundowany: NIE

Lista leków zawierających te same substancje czynne

1 tabl. powl. zawiera 150 mg ranitydyny w postaci chlorowodorku.

1 ml roztworu zawiera 25 mg ranitydyny, w postaci chlorowodorku.

1 tabl. powl. zawiera 300 mg ranitydyny.

1 tabl. musująca zawiera 150 mg ranitydyny w postaci chlorowodorku ranitydyny. Ponadto preparat zawiera aspartam, sorbitol i sód.

1 ampułka (5 ml) zawiera 50 mg ranitydyny.

1 tabl. powl. zawiera 150 mg ranitydyny.

1 tabl. musująca (Fast) zawiera 150 mg ranitydyny w postaci chlorowodorku; lek zawiera aspartam, sód i sorbitol. 1 tabl. powl. zawiera 75 mg (Pro) lub 150 mg (Max) ranitydyny w postaci chlorowodorku; lek zawiera żółcień pomarańczową.

1 fiolka 100 ml zawiera 50 mg ranitydyny w postaci chlorowodorku.

1 tabl. powl. zawiera 150 mg ranitydyny w postaci chlorowodorku.

1 tabl. musująca zawiera 150 mg ranitydyny w postaci chlorowodorku; tabletki zawierają aspartam, sód oraz benzoesan sodu.

Najczęściej wyszukiwane

1 amp. (2 ml) zawiera 100 mg chlorowodorku tiaminy, 100 mg chlorowodorku pirydoksyny, 1 mg cyjanokobalaminy i 20 mg chlorowodorku lidokainy.

1 ml zawiera 100 j. (około 0,58 mg) laronidazy. 1 fiolka (5 ml) zawiera 500 j. laronidazy (oraz 1,29 mmol sodu).

1 kaps. zawiera 100 mg DL-metioniny, 50 mg L-cystyny, 50 mg pantotenianu wapnia, 1,5 mg witaminy B1, 10 mg witaminy B6, 20 mg kwasu p-aminobenzoesowego, 50 mg wyciągu z prosa, 50 mg wyciągu z kiełków pszenicy, 50 mg drożdży piwnych oraz składniki mineralne w postaci chelatów: 2 mg żelaza, 2 mg cynku i 0,5 mg miedzi.

1 tabl. zawiera 52 mg jonów magnezowych w postaci 200 mg ciężkiego węglanu magnezu. Preparat zawiera sorbitol.

1 tabl. drażowana zawiera 50 mg (Sylimarol 35 mg) lub 100 mg (Sylimarol 70 mg) wyciągu suchego z łuski ostropestu plamistego. Preparat zawiera benzoesan sodu, sacharozę. Ponadto Sylimarol 35 mg zawiera indygotynę E 132 i żółcień chinolinową E 104.

1 ml (ok. 30 kropli) roztworu zawiera 15 000 j.m. cholecalcyferolu (1 kropla zawiera ok. 500 IU cholecalcyferolu). Preparat zawiera sacharozę i alkohol benzylowy.

1 g roztw. zawiera 1,11 mg octanu deksametazonu i 50 mg tymolu.

1 kaps. zawiera 70 mg sylimaryny. Preparat zawiera laktozę.

1 tabl. powl. zawiera 150 mg ranitydyny.

1 kaps. zawiera 2x109 CFU bakterii kwasu mlekowego: Lactobacillus rhamnosus R0011 i Lactobacillus helveticus R0052.

Informacje o lekach dostarcza:
Pharmindex
Najpopularniejsze artykuły
Zapalenie otrzewnej – przyczyny, objawy, leczenie i powikłania po zapaleniu otrzewnej Zapalenie otrzewnej – przyczyny, objawy, leczenie i powikłania po ...

Zapalenie otrzewnej to stan bezpośredniego zagrożenia życia. W związku z tym gdy pojawią się objawy zapalenia otrzewnej, nie należy podejmować prób samodzielnego ...

więcej

Zaparcia nawykowe u dorosłych - przyczyny i objawy. Jak leczyć przewlekłe zaparcia u dorosłych? Zaparcia nawykowe u dorosłych - przyczyny i objawy. Jak ...

Zaparcia nawykowe u dorosłych zazwyczaj są efektem błędów dietetycznych. Stosowanie ubogoresztkowej diety, która zawiera bardzo niewielkie ilości błonnika, powoduje osłabienie ruchów perystaltycznych ...

więcej

Brak apetytu - przyczyny zaburzenia łaknienia u dzieci i dorosłych Brak apetytu - przyczyny zaburzenia łaknienia u dzieci i ...

Przyczyny braku apetytu są różne. Zaburzenia łaknienia u dzieci często są efektem błędów żywieniowych rodziców, którym zdarza się zmuszać dzieci do jedzenia. ...

więcej

Szkorbut – objawy. Jak leczyć szkorbut? Czy jest zaraźliwy? Szkorbut – objawy. Jak leczyć szkorbut? Czy jest zaraźliwy?

Szkorbut, zwany chorobą żeglarzy , jest chorobą spowodowaną niedoborem witaminy C (kwasu askorbinowego). Szkorbut został opisany przez Hipokratesa (ok. 460 p.n.e. - ...

więcej

Niedrożność jelit - objawy, przyczyny i leczenie Niedrożność jelit - objawy, przyczyny i leczenie

Niedrożność jelit oznacza upośledzenie pasażu treści pokarmowej przez jelito cienkie i grube w następstwie zahamowania ich perystaltyki. Niedrożność jelit często stanowi przyczynę ...

więcej

Zdrowa społeczność

Właściciel portalu Poradnikzdrowie.pl nie jest właścicielem Bazy Leków. Dostawca bazy leków oświadcza i informuje, że dokłada wszelkich starań, aby wszystkie opisy leków były zgodne z obowiązującym stanem wiedzy, a także oświadcza jednocześnie, że podstawowe znaczenie prawne ma zawsze ulotka dołączona do konkretnego leku, zatwierdzona przez Ministerstwo Zdrowia.