Fostex

1 dawka odmierzona (z zaworu) zawiera 100 µg dipropionianu beklometazonu oraz 6 µg dwuwodnego fumaranu formoterolu, co odpowiada dawce dostarczonej zawierającej 84,6 µg dipropionianu beklometazonu oraz 5 µg dwuwodnego fumaranu formoterolu.

  1. Działanie
  2. Dawkowanie
  3. Wskazania
  4. Przeciwwskazania
  5. Środki ostrożności
  6. Niepożądane działanie
  7. Ciąża i laktacja
  8. Uwagi
  9. Interakcje
Nazwa Zawartość opakowania Substancja czynna Cena 100% Ost. modyfikacja
Fostex 180 dawek (pojemnik), aerozol inhalacyjny, roztwór 185,80zł 2017-10-31

Działanie

Preparat zawierający dwie substancje czynne o różnym sposobie działania. Dipropionian beklometazonu to glikokortykosteroid, który stosowany wziewnie wykazuje działanie przeciwzapalne w obrębie płuc. Formoterol jest selektywnym agonistą receptorów β2-adrenergicznych. Powoduje rozkurcz mięśni gładkich oskrzeli u pacjentów z odwracalnymi obturacyjnymi chorobami dróg oddechowych; działanie występuje w ciągu 1-3 min i utrzymuje się przez 12 h po podaniu pojedynczej dawki formoterolu. Łączne stosowanie dipropionianu beklometazonu i formoterolu powoduje złagodzenie objawów astmy, poprawę czynności płuc oraz zmniejszenie częstości występowania zaostrzeń choroby. Dipropionian beklometazonu jest prolekiem. Podany wziewnie ulega hydrolizie do aktywnego metabolitu - 17-monopropionianu beklometazonu, który wykazuje większą aktywność przeciwzapalną niż prolek. Aktywny metabolit wchłania się do krążenia ogólnego zarówno z płuc (36%), jak i z przewodu pokarmowego po połknięciu części dawki podanej wziewnie. Bezwzględna biodostępność po podaniu wziewnym wynosi 2% i 62% nominalnej dawki, odpowiednio dla dipropionianu beklometazonu i aktywnego metabolitu. Stopień wiązania z białkami osocza jest umiarkowanie duży. Lek wydalany jest głównie z kałem w postaci polarnych metabolitów, wydalanie z moczem jest minimalne. T0,5 w fazie eliminacji wynosi 0,5 h i 2,7 h odpowiednio dla dipropionianu beklometazonu i 17-monopropionianu beklometazonu. Formoterol po podaniu wziewnym wchłania się z płuc i z przewodu pokarmowego. 60-90% dawki może zostać połknięte podczas inhalacji. Co najmniej 65% połkniętej dawki wchłania się z przewodu pokarmowego. Maksymalne stężenie leku w postaci niezmienionej w osoczu występuje po 0,5-1 h po podaniu doustnym. Lek wiąże się w 61-64% z białkami osocza (34% z albuminami). Po podaniu doustnym T0,5 wynosi 2-3 h. Metabolizowany jest głównie w wątrobie. 67% doustnej dawki wydalane jest z moczem (głównie w postaci metabolitów), a pozostała część z kałem. W badaniu przeprowadzonym z udziałem zdrowych ochotników wykazano, że stosowanie spejsera AeroChamber Plus w porównaniu do standardowych inhalatorów, zwiększa dostarczanie do płuc 17-monopropionianu beklometazonu oraz formoterolu odpowiednio o 41% i 45%. Całkowite narażenie ogólnoustrojowe pozostaje bez zmian dla formoterolu, jest zmniejszone o 10% dla 17-monopropionianu beklometazonu i zwiększone dla niezmienionego dipropionianu beklometazonu.

Dawkowanie

Wziewnie. Astma. Dawkowanie składników preparatu należy ustalać indywidualne i należy dostosować je do stopnia ciężkości choroby. Preparat nie jest przeznaczony do stosowania w początkowym okresie leczenia astmy. Terapia podtrzymująca - preparat przyjmowany jest regularnie jako leczenie podtrzymujące, a dodatkowy, szybko działający lek rozszerzający oskrzela jest stosowany w razie potrzeby. Dorośli: 1 lub 2 inhalacje 2 razy na dobę. Maksymalna dawka dobowa to 4 inhalacje na dobę. Terapia podtrzymująca i doraźna - preparat przyjmowany jest regularnie jako leczenie podtrzymujące oraz, w razie potrzeby, w przypadku wystąpienia objawów astmy; ten sposób leczenia należy rozważyć u pacjentów z niedostateczną kontrolą astmy i koniecznością stosowania leczenia doraźnego oraz u pacjentów z zaostrzeniem astmy w przeszłości wymagającym interwencji medycznej. Dorośli: 1 inhalacja 2 razy na dobę (rano i wieczorem), pacjenci powinni przyjąć 1 dodatkową inhalację w razie potrzeby; jeśli objawy nadal się utrzymują po kilku minutach, należy jeszcze przyjąć dodatkową inhalację. Maksymalna dawka dobowa wynosi 8 inhalacji. Pacjentów należy poinstruować, by zawsze mieli przy sobie preparat do zastosowania doraźnie. W preparacie zawarty jest dipropionian beklometazonu w postaci cząsteczek o bardzo małych rozmiarach (extrafine), dzięki czemu osiągane jest silniejsze działanie niż w przypadku dipropionianu beklometazonu o cząsteczkach większych rozmiarów. 100 µg substancji bardzo drobnocząsteczkowej zawartej w leku Fostex jest równoważne 250 µg substancji o większych cząsteczkach zawartej w innych lekach. Należy wziąć to pod uwagę przy ustalaniu dawki, szczególnie przy zmianie leczenia z preparatu dipropionianu beklometazonu o większych cząsteczkach na preparat dipropionianu beklometazonu w postaci cząsteczek o bardzo małych rozmiarach - dawkę beklometazonu dipropionianu należy zmniejszyć i dostosować do indywidualnych potrzeb pacjenta. Należy stopniowo ustalić najmniejszą dawkę preparatu zapewniającą skuteczną kontrolę objawów choroby. Po uzyskaniu kontroli objawów astmy za pomocą najmniejszej zalecanej dawki, kolejnym etapem leczenia może być próba zastosowania tylko kortykosteroidu wziewnego. Preparat należy przyjmować codziennie, nawet w okresie bez objawów astmy. POChP. Dorośli: 2 inhalacje 2 razy na dobę. Szczególne grupy pacjentów. Nie ma konieczności dostosowywania dawkowania u pacjentów w podeszłym wieku. Brak danych dotyczących stosowania u pacjentów z zaburzeniami czynności wątroby lub nerek. Nie określono bezpieczeństwa stosowania i skuteczności preparatu u dzieci i młodzieży w wieku poniżej 18 lat. Nie ma danych dotyczących stosowania u dzieci w wieku poniżej 12 lat. Dostępne są jedynie ograniczone dane dotyczące stosowania u młodzieży w wieku od 12 do 17 lat. Z tego względu lek nie jest zalecany do stosowania u dzieci i młodzieży w wieku poniżej 18 lat aż do czasu uzyskania dodatkowych danych. Sposób podania. W celu zapewnienia właściwego zastosowania leku, lekarz lub inny wykwalifikowany pracownik opieki medycznej powinni pokazać pacjentowi, jak prawidłowo posługiwać się inhalatorem. Należy przestrzegać instrukcji zawartej w ulotce. Pacjenci, którzy mają trudności z synchronizowaniem uwolnienia dawki aerozolu z wykonaniem wdechu, mogą korzystać z komory inhalacyjnej (spejsera) AeroChamber Plus.

Wskazania

Astma. Regularne leczenie astmy wymagające zastosowania preparatu złożonego (wziewny kortykosteroid i długo działający β2-agonista): u pacjentów z niewystarczającą kontrolą objawów choroby za pomocą kortykosteroidów wziewnych oraz stosowanego doraźnie szybko działającego wziewnego β2-agonisty lub u pacjentów, u których uzyskano odpowiednią kontrolę objawów choroby za pomocą zarówno kortykosteroidów wziewnych, jak i długo działających β2-agonistów. POChP. Leczenie objawowe pacjentów z ciężką postacią przewlekłej obturacyjnej choroby płuc (POChP) (wartość FEV1 <50% wartości należnej) oraz nawracającymi w przeszłości zaostrzeniami, u których występują wyraźne objawy choroby pomimo regularnego leczenia długo działającymi lekami rozszerzającymi oskrzela.

Przeciwwskazania

Nadwrażliwość na dipropionian beklometazonu, dwuwodny fumaran formoterolu i (lub) na którąkolwiek substancję pomocniczą.

Środki ostrożności

Należy zachować ostrożność stosując lek u pacjentów z zaburzeniami rytmu serca (szczególnie z blokiem przedsionkowo-komorowym IIIst. i tachyarytmią), samoistnym podzastawkowym zwężeniem aorty, przerostową kardiomiopatią z zawężeniem drogi odpływu, ciężką chorobą serca (zwłaszcza z ostrym zawałem mięśnia sercowego, niedokrwienną chorobą serca, zastoinową niewydolnością serca), zarostowymi chorobami naczyń (zwłaszcza stwardnieniem tętnic), nadciśnieniem tętniczym i tętniakiem, z rozpoznaniem lub podejrzeniem wydłużenia odstępu QTc zarówno wrodzonym jak i polekowym (QTc >0,44 s). Należy zachować ostrożność u pacjentów z tyreotoksykozą, guzem chromochłonnym, niewyrównaną hipokaliemią i cukrzycą (inhalacja formoterolu może spowodować zwiększenie stężenia glukozy we krwi - należy ściśle kontrolować stężenie glukozy we krwi u pacjentów z cukrzycą). Należy zachować szczególną ostrożność w leczeniu ciężkiej astmy ze względu na ryzyko wystąpienia hipokaliemii, które może ulec zwiększeniu pod wpływem niedotlenienia. Hipokaliemia może także ulec zwiększeniu przez jednoczesne stosowanie innych leków, które mogą ją wywołać (np.: pochodne ksantyny, steroidy i leki moczopędne). Zaleca się także zachować ostrożność w przypadku niestabilnej astmy, kiedy istnieje możliwość stosowania doraźnie wielu leków rozszerzających oskrzela - w takich sytuacjach zaleca się kontrolę stężenia potasu w surowicy. Jeśli planowane jest znieczulenie za pomocą halogenowych środków znieczulających, należy upewnić się, że pacjent nie przyjmował preparatu przez co najmniej 12 h przed rozpoczęciem znieczulenia, ze względu na ryzyko zaburzeń rytmu serca. Lek stosować ostrożnie u pacjentów z aktywną lub nieaktywną gruźlicą płuc oraz z grzybiczymi lub wirusowymi zakażeniami dróg oddechowych. Nie należy rozpoczynać leczenia preparatem podczas zaostrzenia objawów choroby lub w przypadku znacznego pogorszenia się zaostrzenia astmy. W przypadku wystąpienia paradoksalnego skurczu oskrzeli, należy przerwać stosowanie leku i zastosować odpowiednie leczenie. Leku nie należy stosować jako leku pierwszego rzutu w leczeniu astmy. Doraźne inhalacje lekiem należy stosować w przypadku wystąpienia objawów astmy, lecz nie są one przeznaczone do regularnego stosowania zapobiegawczo np. przed wysiłkiem fizycznym. W badaniu przeprowadzonym z udziałem zdrowych ochotników wykazano, że stosowanie spejsera AeroChamber Plus w porównaniu do standardowych inhalatorów, zwiększa dostarczanie do płuc 17-monopropionianu beklometazonu oraz formoterolu odpowiednio o 41% i 45%. Całkowite narażenie ogólnoustrojowe na dipropionian beklometazonu oraz jego aktywny metabolit nie zmienia się, dlatego też stosowanie leku z powyższym spejserem nie powoduje zwiększenia ryzyka ogólnoustrojowych działań. Kortykosteroidy wziewne mogą spowodować wystąpienie działań ogólnoustrojowych, stąd należy regularnie oceniać stan pacjenta i zmniejszyć dawkę kortykosteroidu wziewnego do najmniejszej dawki zapewniającej skuteczną kontrolę objawów astmy. Długotrwałe leczenie dużymi dawkami kortykosteroidów wziewnych może spowodować zahamowanie czynności nadnerczy i ostry przełom nadnerczowy (szczególnie narażone są dzieci poniżej 16 lat stosujące większe niż zalecane dawki dipropionianu beklometazonu). Ostry przełom nadnerczowy może być spowodowany przez: uraz, zabieg chirurgiczny, infekcję i nagłe zmniejszenie dawkowania. W okresach stresu lub przed planowanym zabiegiem chirurgicznym należy rozważyć dodatkowe ogólne podanie kortykosteroidów. Należy zachować ostrożność w przypadku zmiany leczenia na leczenie preparatem, zwłaszcza przy podejrzeniu zaburzeń czynności nadnerczy związanych z wcześniejszym leczeniem steroidami ogólnoustrojowymi. U pacjentów, u których leczenie kortykosteroidami doustnymi zmieniono na leczenie kortykosteroidami wziewnymi, ryzyko zaburzeń czynności nadnerczy może utrzymywać się przez dłuższy okres. Ryzyko to może również dotyczyć pacjentów, którzy w przeszłości wymagali doraźnego podawania dużych dawek kortykosteroidów lub byli długotrwale leczeni lub przyjmowali duże dawki wziewnych kortykosteroidów. Brak danych dotyczących stosowania leku u pacjentów z zaburzeniami czynności wątroby lub nerek.

Niepożądane działanie

Często: zapalenie gardła, kandydoza jamy ustnej, zapalenie płuc (u pacjentów z POChP) ból głowy, dysfonia. Niezbyt często: grypa, zakażenia grzybicze jamy ustnej, kandydoza jamy ustnej i gardła, kandydoza przełyku, kandydoza sromu i pochwy, zapalenie błony śluzowej żołądka i jelit, zapalenie zatok, zapalenie błony śluzowej nosa, hipokaliemia, hiperglikemia, niepokój (zwłaszcza ruchowy), drżenie, zawroty głowy, zapalenie trąbki Eustachiusza, kołatanie serca, wydłużenie odstępu QTc w EKG, zmiany w zapisie EKG, tachykardia, tachyarytmia, migotanie przedsionków (u pacjentów z POChP), przekrwienie, zaczerwienienie, kaszel, kaszel z odksztuszaniem, podrażnienie gardła, przełom astmatyczny, biegunka, suchość błony śluzowej jamy ustnej, niestrawność, dysfagia, uczucie pieczenia warg, nudności, zaburzenia smaku, świąd, wysypka, nadmierne pocenie się, pokrzywka, granulocytopenia, alergiczne zapalenie skóry, kurcze mięśni, ból mięśni, zwiększenie stężenia białka C-reaktywnego (CRP), zwiększenie liczby płytek krwi, zwiększenie stężenia wolnych kwasów tłuszczowych, zwiększenie stężenia insuliny we krwi, zwiększenie stężenia ciał ketonowych we krwi, zmniejszenie stężenia kortyzolu we krwi (u pacjentów z POChP). Rzadko: skurcze dodatkowe komorowe, dławica piersiowa, paradoksalny skurcz oskrzeli, obrzęk naczynioruchowy, zapalenie nerek, zwiększenie ciśnienia krwi, zmniejszenie ciśnienia krwi. Bardzo rzadko: zahamowanie czynności nadnerczy, jaskra, zaćma, duszność, zaostrzenie astmy, trombocytopenia, reakcje nadwrażliwości (w tym rumień, obrzęk warg, twarzy, oczu, gardła), opóźnienie wzrostu u dzieci i młodzieży, obrzęk obwodowy, zmniejszenie gęstości kości. Częstość nieznana: nadpobudliwość psychoruchowa, zaburzenia snu, lęk, depresja, agresja, zmiany w zachowaniu (głównie u dzieci). Ogólnoustrojowe działania kortykosteroidów wziewnych (np. dipropionianu beklometazonu) mogą wystąpić zwłaszcza podczas długotrwałego stosowania dużych dawek. Należą do nich: zahamowanie czynności nadnerczy, zmniejszenie gęstości mineralnej kości, opóźnienie wzrostu u dzieci i młodzieży, jaskra i zaćma oraz rzadziej zespół zaburzeń psychicznych lub zmian w zachowaniu, w tym nadpobudliwość psychoruchowa, zaburzenia snu, lęk, depresja lub agresja (szczególnie u dzieci). Mogą również wystąpić reakcje nadwrażliwości, w tym wysypka, pokrzywka, świąd, rumień oraz obrzęk oczu, twarzy, warg i gardła.

Ciąża i laktacja

Brak odpowiednich danych klinicznych dotyczących stosowania leku u kobiet w ciąży. Ze względu na działanie tokolityczne β2-sympatykomimetyków, należy zachować szczególną ostrożność od zajścia w ciążę aż do porodu. Formoterol nie powinien być zalecany do stosowania w okresie ciąży, a szczególnie w końcowym okresie ciąży, ani w czasie porodu, chyba że nie istnieje żadna inna (bezpieczniejsza) alternatywa. Lek należy stosować w okresie ciąży tylko wówczas, gdy spodziewane korzyści przewyższają możliwe ryzyko. Brak odpowiednich danych klinicznych dotyczących stosowania leku u kobiet karmiących piersią. Stosowanie leku u kobiet karmiących piersią należy rozważyć wyłącznie w sytuacji, gdy spodziewane korzyści przewyższają możliwe ryzyko.

Uwagi

Nie należy nagle przerywać leczenia preparatem. Preparat zawiera małe ilości etanolu: ok. 7 mg na dawkę. W celu zmniejszenia ryzyka wystąpienia kandydozy jamy ustnej i gardła zaleca się dokładne płukanie jamy ustnej i gardła wodą oraz mycie zębów po każdej inhalacji. Lek nie wpływa na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn.

Interakcje

U pacjentów z astmą należy unikać stosowania leków β-adrenolitycznych (także kropli do oczu); β-adrenolityki zmniejszają działanie formoterolu. Jednoczesne stosowanie leków β-adrenergicznych może spowodować sumowanie się działania - należy zachować ostrożność podczas jednoczesnego stosowania formoterolu i teofiliny lub innych β-adrenomimetyków. Jednoczesne podawanie z chinidyną, dyzopiramidem, prokainamidem, fenotiazynami, lekami przeciwhistaminowymi, inhibitorami MAO, i trójpierścieniowymi lekami przeciwdepresyjnymi może wydłużać odstęp QTc i zwiększać ryzyko komorowych zaburzeń rytmu. L-dopa, L-tyroksyna, oksytocyna i alkohol mogą zaburzać tolerancję serca na leki β2-sympatykomimetyczne. Jednoczesne stosowanie z inhibitorami MAO lub lekami o podobnych właściwościach (furazolidon, prokarbazyna) może wywołać nadciśnienie tętnicze krwi. U pacjentów jednocześnie poddawanych znieczuleniu za pomocą halogenowych węglowodorów istnieje zwiększone ryzyko zaburzeń rytmu serca. Jednoczesne stosowanie pochodnych ksantyny, steroidów, leków moczopędnych może nasilać działanie hipokaliemiczne β2-agonistów. Hipokaliemia może zwiększyć ryzyko zaburzeń rytmu serca u pacjentów leczonych glikozydami naparstnicy. Lek zawiera małe ilości etanolu - teoretycznie istnieje możliwość interakcji u szczególnie wrażliwych pacjentów przyjmujących disulfiram lub metronidazol.

Preparat zawiera substancje Beclometasone dipropionate, Formoterol fumarate.

Lek refundowany: TAK

Lista leków zawierających te same substancje czynne

1 dawka odmierzona (z zaworu) zawiera 100 µg dipropionianu beklometazonu oraz 6 µg dwuwodnego fumaranu formoterolu, co odpowiada dawce dostarczonej zawierającej 84,6 µg dipropionianu beklometazonu oraz 5 µg dwuwodnego fumaranu formoterolu.

1 dawka (0,09 ml) aerozolu do nosa zawiera 50 µg dipropionianu beklometazonu. Preparat zawiera chlorek benzalkoniowy.

1 kaps. twarda (co odpowiada jednej dawce inhalacyjnej) zawiera 12 µg dwuwodnego fumaranu formoterolu. Preparat zawiera laktozę.

1 dawka odmierzona zawiera 12 µg dwuwodnego fumaranu formoterolu, co odpowiada dawce dostarczonej 9 µg. Preparat zawiera laktozę.

1 kaps. (1 dawka inhalacyjna) zawiera 12 µg fumaranu formoterolu (w postaci dwuwodnego fumaranu formoterolu). Preparat zawiera laktozę.

1 dawka dostarczona (dawka opuszczająca ustnik inhalatora) zawiera 80 µg, 160 µg lub 320 µg budezonidu i odpowiednio 4,5 µg, 4,5 µg lub 9 µg dwuwodnego fumaranu formoterolu. Preparat zawiera laktozę.

1 dawka odmierzona zawiera 12 µg dwuwodnego fumaranu formoterolu, co odpowiada dawce dostarczonej 10,1 µg.

1 dawka dostarczana (dawka opuszczająca ustnik inhalatora) zawiera: 160 µg budezonidu i 4,5 µg dwuwodnego fumaranu formoterolu lub 320 µg budezonidu i 9 µg dwuwodnego fumaranu formoterolu. W przypadku inhalatora Easyhaler dostarczana dawka (z urządzenia dawkującego) zawiera podobną ilość substancji czynnej, co dawka odmierzona (z zasobnika). Preparat zawiera laktozę.

1 dawka dostarczona zawiera 4,5 µg lub 9 µg dwuwodnego fumaranu formoterolu. 1 dawka odmierzona zawiera 6 µg lub 12 µg dwuwodnego fumaranu formoterolu. Preparat zawiera laktozę.

1 kaps. zawiera 12 µg dwuwodnego fumaranu formoterolu. Preparat zawiera laktozę.

Najczęściej wyszukiwane

1 tabl. zawiera 5 mg desloratadyny.

1 tabl. zawiera 60 mg chlorowodorku pseudoefedryny i 2,5 mg chlorowodorku triprolidyny.

2 ml roztw. do nebulizacji zawierają 15 mg chlorowodorku ambroksolu. Preparat zawiera chlorek benzalkoniowy.

1 dawka odmierzona zawiera 25 µg salmeterolu (w postaci ksynafonianu) i 125 µg propionianu flutykazonu, co odpowiada 21 µg salmeterolu i 110 µg propionianu flutykazonu dostarczanym przez dozownik (dawka dostarczana) lub 1 dawka odmierzona zawiera 25 µg salmeterolu (w postaci ksynafonianu) i 250 µg propionianu flutykazonu, co odpowiada 21 µg salmeterolu i 220 µg propionianu flutykazonu dostarczanym przez dozownik (dawka dostarczana).

100 g syropu zawiera 36 g wodnego maceratu z 5 g korzenia prawoślazu lekarskiego. Preparat zawiera etanol, sacharozę i kwas benzoesowy.

100 g preparatu zawiera: 40 g soku z ziela babki lancetowatej, 15 g nalewki z kwiatostanu lipy, 15 g nalewki z korzenia lukrecji, 10 g nalewki z liści mięty, 20 g wyciągu z ziela tymianku. Preparat zawiera etanol.

1 ml roztworu (ok. 20 kropli) zawiera 250 mg niketamidu.

5 ml syropu Junior zawiera 7,5 mg bromowodorku dekstrometorfanu oraz 50 mg dekspantenolu; 5 ml syropu Duo zawiera 15 mg bromowodorku dekstrometorfanu oraz 50 mg dekspantenolu. Lek zawiera sacharozę.

1 ml roztworu zawiera 0,5 mg chlorowodorku oksymetazoliny.

1 dawka (1 plastikowy pojemnik) zawiera 400 µg propionianu flutykazonu mikronizowanego.

Informacje o lekach dostarcza:
Pharmindex
Najpopularniejsze artykuły
Oczyszczanie płuc po rzuceniu palenia - dieta i ćwiczenia oddechowe Oczyszczanie płuc po rzuceniu palenia - dieta i ćwiczenia ...

Oczyszczenie płuc po rzuceniu palenia jest procesem długotrwałym i zależy od ilości toksyn zalegających w płucach i upośledzenia funkcji rzęsek, które odpowiadają ...

więcej

Leki przeciwgorączkowe (na gorączkę) - działanie, dawkowanie Leki przeciwgorączkowe (na gorączkę) - działanie, dawkowanie

Leki przeciwgorączkowe (na gorączkę) to leki obniżające niefizjologicznie podwyższoną temperaturę ciała. Leki przeciwgorączkowe najczęściej zawierają takie substancje, jak paracetamol czy ibuprofen. Jak ...

więcej

Tracheostomia Tracheostomia

TRACHEOSTOMIA to otwór w przedniej ścianie tchawicy, przez który wprowadza się rurkę tracheostomijną. Pozwala ona na swobodne oddychanie z pominięciem górnych dróg ...

więcej

Suchość i drapanie w gardle. Domowe sposoby na chore gardło Suchość i drapanie w gardle. Domowe sposoby na chore ...

Suchość i drapanie w gardle oraz męcząca chrypka to dolegliwości, które najczęściej pojawiają się zimą i jesienią. Aby je zlikwidować lub choć ...

więcej

Układ oddechowy: budowa i działanie Układ oddechowy: budowa i działanie

Układ oddechowy człowieka składa się z dróg oddechowych (górnych i dolnych) oraz z płuc. Zadaniem układu oddechowego jest wymiana gazowa pomiędzy organizmem ...

więcej

Zdrowa społeczność

Właściciel portalu Poradnikzdrowie.pl nie jest właścicielem Bazy Leków. Dostawca bazy leków oświadcza i informuje, że dokłada wszelkich starań, aby wszystkie opisy leków były zgodne z obowiązującym stanem wiedzy, a także oświadcza jednocześnie, że podstawowe znaczenie prawne ma zawsze ulotka dołączona do konkretnego leku, zatwierdzona przez Ministerstwo Zdrowia.