Fostex

1 dawka odmierzona (z zaworu) zawiera 100 µg lub 200 µg dipropionianu beklometazonu oraz 6 µg dwuwodnego fumaranu formoterolu, co odpowiada dawce dostarczonej zawierającej 84,6 µg lub 177,7 µg dipropionianu beklometazonu oraz 5 µg dwuwodnego fumaranu formoterolu.

  1. Działanie
  2. Dawkowanie
  3. Wskazania
  4. Przeciwwskazania
  5. Środki ostrożności
  6. Niepożądane działanie
  7. Ciąża i laktacja
  8. Uwagi
  9. Interakcje
  10. Cena
Nazwa Zawartość opakowania Substancja czynna Cena 100% Ost. modyfikacja
Fostex 180 dawek (pojemnik), aerozol inhalacyjny, roztw. 181,37 zł 2018-04-19

Działanie

Preparat zawierający dwie substancje czynne o różnym sposobie działania. Dipropionian beklometazonu to glikokortykosteroid, który stosowany wziewnie wykazuje działanie przeciwzapalne w obrębie płuc. Formoterol jest selektywnym agonistą receptorów β2-adrenergicznych. Powoduje rozkurcz mięśni gładkich oskrzeli u pacjentów z odwracalnymi obturacyjnymi chorobami dróg oddechowych; działanie występuje w ciągu 1-3 min i utrzymuje się przez 12 h po podaniu pojedynczej dawki formoterolu. Łączne stosowanie dipropionianu beklometazonu i formoterolu powoduje złagodzenie objawów astmy, poprawę czynności płuc oraz zmniejszenie częstości występowania zaostrzeń choroby. Dipropionian beklometazonu jest prolekiem. Podany wziewnie ulega hydrolizie do aktywnego metabolitu - 17-monopropionianu beklometazonu, który wykazuje większą aktywność przeciwzapalną niż prolek. Aktywny metabolit wchłania się do krążenia ogólnego zarówno z płuc (36%), jak i z przewodu pokarmowego po połknięciu części dawki podanej wziewnie. Bezwzględna biodostępność po podaniu wziewnym wynosi 2% i 62% nominalnej dawki, odpowiednio dla dipropionianu beklometazonu i aktywnego metabolitu. Stopień wiązania z białkami osocza jest umiarkowanie duży. Lek wydalany jest głównie z kałem w postaci polarnych metabolitów, wydalanie z moczem jest minimalne. T0,5 w fazie eliminacji wynosi 0,5 h i 2,7 h odpowiednio dla dipropionianu beklometazonu i 17-monopropionianu beklometazonu. Formoterol po podaniu wziewnym wchłania się z płuc i z przewodu pokarmowego. 60-90% dawki może zostać połknięte podczas inhalacji. Co najmniej 65% połkniętej dawki wchłania się z przewodu pokarmowego. Maksymalne stężenie leku w postaci niezmienionej w osoczu występuje po 0,5-1 h po podaniu doustnym. Lek wiąże się w 61-64% z białkami osocza (34% z albuminami). Po podaniu doustnym T0,5 wynosi 2-3 h. Metabolizowany jest głównie w wątrobie. 67% doustnej dawki wydalane jest z moczem (głównie w postaci metabolitów), a pozostała część z kałem. W badaniu przeprowadzonym z udziałem zdrowych ochotników wykazano, że stosowanie spejsera AeroChamber Plus w porównaniu do standardowych inhalatorów, zwiększa dostarczanie do płuc 17-monopropionianu beklometazonu oraz formoterolu odpowiednio o 41% i 45%. Całkowite narażenie ogólnoustrojowe pozostaje bez zmian dla formoterolu, jest zmniejszone o 10% dla 17-monopropionianu beklometazonu i zwiększone dla niezmienionego dipropionianu beklometazonu.

Dawkowanie

Wziewnie. Astma. Preparat nie jest przeznaczony do stosowania w początkowym okresie leczenia astmy. Dawkowanie składników preparatu należy ustalać indywidualne i należy dostosować je do stopnia ciężkości choroby. Należy stopniowo ustalić najmniejszą dawkę leku zapewniającą skuteczną kontrolę objawów choroby. Po uzyskaniu kontroli objawów astmy za pomocą najmniejszej zalecanej dawki, kolejnym etapem leczenia może być próba zastosowania tylko kortykosteroidu wziewnego. Należy zalecić pacjentom, aby przyjmowali lek codziennie, nawet w okresie bez objawów astmy. Dipropionian beklometazonu zawarty w preparacie ulega rozmieszczeniu w drogach oddechowych charakterystycznemu dla cząsteczek o bardzo drobnych rozmiarach (extrafine), dzięki czemu osiągane jest silniejsze działanie terapeutyczne niż w przypadku postaci dipropionianu beklometazonu o cząsteczkach większych rozmiarów (100 µg dipropionianu beklometazonu bardzo drobnocząsteczkowego zawartego w preparacie jest równoważne 250 µg dipropionianu beklometazonu o większych cząsteczkach). Z tego względu całkowita dawka dobowa dipropionianu beklometazonu przyjmowana w leku Fostex powinna być mniejsza niż całkowita dawka dobowa dipropionianu beklometazonu przyjmowana w preparatach zawierających tę substację o większych cząsteczkach. Należy wziąć to pod uwagę u pacjentów, u których zmieniono leczenie dipropionianem beklometazonu o dużych rozmiarach cząsteczek na leczenie lekiem Fostex; dawkę dipropionianu beklometazonu należy zmniejszyć i dostosować do indywidualnych potrzeb pacjenta. Fostex (100 µg+6 µg)/dawkę. Terapia podtrzymująca - preparat przyjmowany jest regularnie jako leczenie podtrzymujące, a dodatkowy, szybko działający lek rozszerzający oskrzela jest stosowany w razie potrzeby. Pacjentów należy poinstruować, by zawsze mieli przy sobie inny szybko działający lek rozszerzający oskrzela do stosowania w razie potrzeby. Dorośli: 1 lub 2 inhalacje 2 razy na dobę. Maksymalna dawka dobowa to 4 inhalacje. Terapia podtrzymująca i doraźna - preparat przyjmowany jest regularnie jako leczenie podtrzymujące oraz, w razie potrzeby, w przypadku wystąpienia objawów astmy; ten sposób leczenia należy rozważyć u pacjentów z niedostateczną kontrolą astmy i koniecznością stosowania leczenia doraźnego oraz u pacjentów z zaostrzeniem astmy w przeszłości wymagającym interwencji medycznej. Dorośli: 1 inhalacja 2 razy na dobę (rano i wieczorem). Pacjenci powinni przyjąć 1 dodatkową inhalację w razie potrzeby; jeśli objawy nadal się utrzymują po kilku minutach, należy jeszcze przyjąć dodatkową inhalację. Maksymalna dawka dobowa wynosi 8 inhalacji. Fostex (200 µg+6 µg)/dawkę. Terapia podtrzymująca. Dorośli: 2 inhalacje 2 razy na dobę. Maksymalna dawka dobowa to 4 inhalacje. Leku Fostex (200 µg+6 µg)/dawkę nie należy stosować w przypadku leczenia mającego na celu zmniejszenie dawkowania, ale w takim przypadku należy zastosować lek o mniejszej mocy, tj. Fostex (100 µg+6 µg)/dawkę. POChP - tylko Fostex (100 µg+6 µg)/dawkę. Dorośli: 2 inhalacje 2 razy na dobę. Szczególne grupy pacjentów. Nie ma konieczności dostosowywania dawkowania u pacjentów w podeszłym wieku. Brak danych dotyczących stosowania u pacjentów z zaburzeniami czynności wątroby lub nerek. Nie określono bezpieczeństwa stosowania i skuteczności leku w dawce (100 µg+6 µg)/dawkę u dzieci i młodzieży w wieku poniżej 18 lat. Nie ma danych dotyczących stosowania u dzieci w wieku poniżej 12 lat. Dostępne są jedynie ograniczone dane dotyczące stosowania u młodzieży w wieku od 12 do 17 lat. Z tego względu lek nie jest zalecany do stosowania u dzieci i młodzieży w wieku poniżej 18 lat aż do czasu uzyskania dodatkowych danych. Lek w dawce (200 µg+6 µg)/dawkę jest przeciwwskazany do stosowania u dzieci i młodzieży w wieku poniżej 18 lat. Sposób podania. W celu zapewnienia właściwego zastosowania leku, lekarz lub inny wykwalifikowany pracownik opieki medycznej powinni pokazać pacjentowi, jak prawidłowo posługiwać się inhalatorem. Należy przestrzegać instrukcji zawartej w ulotce. Pacjenci, którzy mają trudności z synchronizowaniem uwolnienia dawki aerozolu z wykonaniem wdechu, mogą korzystać z komory inhalacyjnej (spejsera) AeroChamber Plus. W celu zmniejszenia ryzyka kandydozy jamy ustnej i gardła zaleca się dokładne płukanie jamy ustnej i gardła wodą oraz mycie zębów po każdej inhalacji.

Wskazania

Astma. Regularne leczenie astmy wymagające zastosowania preparatu złożonego (wziewny kortykosteroid i długo działający β2-agonista): u pacjentów z niewystarczającą kontrolą objawów choroby za pomocą kortykosteroidów wziewnych oraz stosowanego doraźnie szybko działającego wziewnego β2-agonisty lub u pacjentów, u których uzyskano odpowiednią kontrolę objawów choroby za pomocą zarówno kortykosteroidów wziewnych, jak i długo działających β2-agonistów. POChP (tylko 100 µg+6 µg)/dawkę). Leczenie objawowe pacjentów z ciężką postacią przewlekłej obturacyjnej choroby płuc (POChP) (wartość FEV1 <50% wartości należnej) oraz nawracającymi w przeszłości zaostrzeniami, u których występują wyraźne objawy choroby pomimo regularnego leczenia długo działającymi lekami rozszerzającymi oskrzela.

Przeciwwskazania

Nadwrażliwość na dipropionian beklometazonu, dwuwodny fumaran formoterolu i (lub) na którąkolwiek substancję pomocniczą.

Środki ostrożności

Należy zachować ostrożność stosując lek u pacjentów z zaburzeniami rytmu serca (szczególnie z blokiem przedsionkowo-komorowym IIIst. i tachyarytmią), samoistnym podzastawkowym zwężeniem aorty, przerostową kardiomiopatią z zawężeniem drogi odpływu, ciężką chorobą serca (zwłaszcza z ostrym zawałem mięśnia sercowego, niedokrwienną chorobą serca, zastoinową niewydolnością serca), zarostowymi chorobami naczyń (zwłaszcza stwardnieniem tętnic), nadciśnieniem tętniczym i tętniakiem, z rozpoznaniem lub podejrzeniem wydłużenia odstępu QTc zarówno wrodzonym jak i polekowym (QTc >0,44 s). Należy zachować ostrożność u pacjentów z tyreotoksykozą, guzem chromochłonnym, niewyrównaną hipokaliemią i cukrzycą (inhalacja formoterolu może spowodować zwiększenie stężenia glukozy we krwi - należy ściśle kontrolować stężenie glukozy we krwi u pacjentów z cukrzycą). Należy zachować szczególną ostrożność w leczeniu ciężkiej astmy ze względu na ryzyko wystąpienia hipokaliemii, które może ulec zwiększeniu pod wpływem niedotlenienia. Hipokaliemia może także ulec zwiększeniu przez jednoczesne stosowanie innych leków, które mogą ją wywołać (np.: pochodne ksantyny, steroidy i leki moczopędne). Zaleca się także zachować ostrożność w przypadku niestabilnej astmy, kiedy istnieje możliwość stosowania doraźnie wielu leków rozszerzających oskrzela - w takich sytuacjach zaleca się kontrolę stężenia potasu w surowicy. Jeśli planowane jest znieczulenie za pomocą halogenowych środków znieczulających, należy upewnić się, że pacjent nie przyjmował preparatu przez co najmniej 12 h przed rozpoczęciem znieczulenia, ze względu na ryzyko zaburzeń rytmu serca. Lek stosować ostrożnie u pacjentów z aktywną lub nieaktywną gruźlicą płuc oraz z grzybiczymi lub wirusowymi zakażeniami dróg oddechowych. Nie należy rozpoczynać leczenia preparatem podczas zaostrzenia objawów choroby lub w przypadku znacznego pogorszenia się zaostrzenia astmy. W przypadku wystąpienia paradoksalnego skurczu oskrzeli, należy przerwać stosowanie leku i zastosować odpowiednie leczenie. Leku nie należy stosować jako leku pierwszego rzutu w leczeniu astmy.  Należy doradzić pacjentom, by w leczeniu ostrych napadów astmy stosowali doraźnie szybko działający lek rozszerzający oskrzela, który powinni mieć zawsze przy sobie, albo lek Fostex 100 µg+6 µg (dla pacjentów stosujących go jako terapię podtrzymującą i doraźną), albo inny, szybko działający lek rozszerzający oskrzela (dla pacjentów stosujących lek tylko jako leczenie podtrzymujące). Należy przypomnieć pacjentom o konieczności codziennego przyjmowania leku, zgodnie z zaleceniami lekarza, nawet w okresie bez objawów choroby. Doraźne inhalacje leku Fostex 100 µg+6 µg należy stosować w przypadku wystąpienia objawów astmy, lecz nie są one przeznaczone do regularnego stosowania zapobiegawczo, np. przed wysiłkiem fizycznym. W takim przypadku należy rozważyć zastosowanie innego szybko działającego leku rozszerzającego oskrzela. W badaniu przeprowadzonym z udziałem zdrowych ochotników wykazano, że stosowanie spejsera AeroChamber Plus w porównaniu do standardowych inhalatorów, zwiększa dostarczanie do płuc 17-monopropionianu beklometazonu oraz formoterolu odpowiednio o 41% i 45%. Całkowite narażenie ogólnoustrojowe na dipropionian beklometazonu oraz jego aktywny metabolit nie zmienia się, dlatego też stosowanie leku z powyższym spejserem nie powoduje zwiększenia ryzyka ogólnoustrojowych działań. Kortykosteroidy wziewne mogą spowodować wystąpienie działań ogólnoustrojowych, szczególnie, jeśli są one stosowane w dużych dawkach przez długi okres. Wystąpienie tych działań jest znacznie mniej prawdopodobne niż w przypadku stosowania doustnych kortykosteroidów. Z tego względu, ważne jest, by regularnie oceniać stan pacjenta i zmniejszyć dawkę kortykosteroidu wziewnego do najmniejszej dawki zapewniającej skuteczną kontrolę objawów astmy. Długotrwałe leczenie dużymi dawkami kortykosteroidów wziewnych może spowodować zahamowanie czynności nadnerczy i ostry przełom nadnerczowy (szczególnie narażone są dzieci poniżej 16 lat stosujące większe niż zalecane dawki dipropionianu beklometazonu). Ostry przełom nadnerczowy może być spowodowany przez: uraz, zabieg chirurgiczny, infekcję i nagłe zmniejszenie dawkowania. W okresach stresu lub przed planowanym zabiegiem chirurgicznym należy rozważyć dodatkowe ogólne podanie kortykosteroidów. Należy zachować ostrożność w przypadku zmiany leczenia na leczenie preparatem, zwłaszcza przy podejrzeniu zaburzeń czynności nadnerczy związanych z wcześniejszym leczeniem steroidami ogólnoustrojowymi. U pacjentów, u których leczenie kortykosteroidami doustnymi zmieniono na leczenie kortykosteroidami wziewnymi, ryzyko zaburzeń czynności nadnerczy może utrzymywać się przez dłuższy okres. Ryzyko to może również dotyczyć pacjentów, którzy w przeszłości wymagali doraźnego podawania dużych dawek kortykosteroidów lub byli długotrwale leczeni lub przyjmowali duże dawki wziewnych kortykosteroidów. Możliwość wystąpienia zaburzeń czynności nadnerczy należy zawsze brać pod uwagę w przypadku nagłych sytuacji lub planowanych zabiegów wywołujących stres; należy wówczas rozważyć podanie odpowiednich kortykosteroidów. Przed przystąpieniem do planowanych zabiegów chirurgicznych może być konieczna konsultacja ze specjalistą, który oceni stopień zaburzeń czynności nadnerczy. U pacjentów z POChP otrzymujących wziewne kortykosteroidy zaobserwowano zwiększenie częstości występowania zapalenia płuc, w tym zapalenia płuc wymagającego hospitalizacji. Należy szczególnie wnikliwie obserwować pacjentów z POChP, czy nie rozwija się u nich zapalenie płuc, ponieważ kliniczne objawy takich zakażeń oraz zaostrzenia POChP często się nakładają. Do czynników ryzyka zapalenia płuc u pacjentów z POChP należą aktualne palenie tytoniu, starszy wiek, niski wskaźnik masy ciała (BMI) i ciężka postać POChP. Preparat zawiera małe ilości etanolu (ok. 7 mg/rozpylenie - 100 µg+6 µg/dawkę; mniej niż 100 mg/rozpylenie - 200 µg+6 µg/dawkę), jednakże w przypadku przyjmowania zwykle stosowanych dawek, ilość etanolu jest nieznaczna i nie stwarza zagrożenia dla pacjenta.

Niepożądane działanie

Często: zapalenie gardła, kandydoza jamy ustnej, zapalenie płuc (u pacjentów z POChP), ból głowy, dysfonia. Niezbyt często: grypa, zakażenia grzybicze jamy ustnej, kandydoza jamy ustnej i gardła, kandydoza przełyku, kandydoza sromu i pochwy, zapalenie błony śluzowej żołądka i jelit, zapalenie zatok, zapalenie błony śluzowej nosa, granulocytopenia, alergiczne zapalenie skóry, hipokaliemia, hiperglikemia, niepokój (zwłaszcza ruchowy), drżenie, zawroty głowy, zapalenie trąbki Eustachiusza, kołatanie serca, wydłużenie odstępu QTc w EKG, zmiany w zapisie EKG, tachykardia, tachyarytmia, migotanie przedsionków (u pacjentów z POChP), przekrwienie, zaczerwienienie, kaszel, kaszel z odksztuszaniem, podrażnienie gardła, przełom astmatyczny, biegunka, suchość błony śluzowej jamy ustnej, niestrawność, dysfagia, uczucie pieczenia warg, nudności, zaburzenia smaku, świąd, wysypka, nadmierne pocenie się, pokrzywka, kurcze mięśni, ból mięśni, zwiększenie stężenia białka C-reaktywnego (CRP), zwiększenie liczby płytek krwi, zwiększenie stężenia wolnych kwasów tłuszczowych, zwiększenie stężenia insuliny we krwi, zwiększenie stężenia ciał ketonowych we krwi, zmniejszenie stężenia kortyzolu we krwi (u pacjentów z POChP), zwiększenie ciśnienia krwi. Rzadko: skurcze dodatkowe komorowe, dławica piersiowa, paradoksalny skurcz oskrzeli, obrzęk naczynioruchowy, zapalenie nerek, zmniejszenie ciśnienia krwi. Bardzo rzadko: trombocytopenia, reakcje nadwrażliwości (w tym rumień, obrzęk warg, twarzy, oczu, gardła), zahamowanie czynności nadnerczy, jaskra, zaćma, duszność, zaostrzenie astmy, opóźnienie wzrostu u dzieci i młodzieży, obrzęk obwodowy, zmniejszenie gęstości kości. Częstość nieznana: nadpobudliwość psychoruchowa, zaburzenia snu, lęk, depresja, agresja, zmiany w zachowaniu (głównie u dzieci). Ogólnoustrojowe działania kortykosteroidów wziewnych (np. dipropionianu beklometazonu) mogą wystąpić zwłaszcza podczas długotrwałego stosowania dużych dawek. Należą do nich: zahamowanie czynności nadnerczy, zmniejszenie gęstości mineralnej kości, opóźnienie wzrostu u dzieci i młodzieży, jaskra i zaćma oraz rzadziej zespół zaburzeń psychicznych lub zmian w zachowaniu, w tym nadpobudliwość psychoruchowa, zaburzenia snu, lęk, depresja lub agresja (szczególnie u dzieci). Mogą również wystąpić reakcje nadwrażliwości, w tym wysypka, pokrzywka, świąd, rumień oraz obrzęk oczu, twarzy, warg i gardła.

Ciąża i laktacja

Preparat należy stosować w okresie ciąży tylko wówczas, gdy spodziewane korzyści przewyższają możliwe ryzyko. Ze względu na działanie tokolityczne β2-sympatykomimetyków, należy zachować szczególną ostrożność od zajścia w ciążę aż do porodu. Formoterol nie powinien być zalecany do stosowania w okresie ciąży, a szczególnie w końcowym okresie ciąży, ani w czasie porodu, chyba że nie istnieje żadna inna (bezpieczniejsza) alternatywa. Stosowanie preparatu u kobiet karmiących piersią należy rozważyć wyłącznie w sytuacji, gdy spodziewane korzyści przewyższają możliwe ryzyko. Należy podjąć decyzję, czy przerwać karmienie piersią czy przerwać podawanie leku biorąc pod uwagę korzyści z karmienia piersią dla dziecka i korzyści z leczenia dla kobiety karmiącej piersią. Brak doświadczenia i dowodów na bezpieczeństwo stosowania gazu nośnego HFA-134a u kobiet w ciąży lub karmiących piersią. Jednakże badania nad wpływem HFA-134a na reprodukcję i rozwój zarodka i płodu u zwierząt nie wykazały żadnych działań niepożądanych o znaczeniu klinicznym. W badaniach na zwierzętach stosowanie dużych dawek dipropionianu beklometazonu było związane ze zmniejszoną płodnością samic szczurów oraz toksycznym działaniem na płód.

Uwagi

Nie należy nagle przerywać leczenia preparatem. Jest mało prawdopodobne, by lek miał jakikolwiek wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn.

Interakcje

Dipropionian beklometazonu jest bardzo szybko metabolizowany z udziałem esteraz. Metabolizm beklometazonu w mniejszym stopniu zależy od CYP3A niż w przypadku innych kortykosteroidów i interakcje są raczej mało prawdopodobne, jednak nie można wykluczyć wystąpienia działań ogólnoustrojowych po jednoczesnym stosowaniu silnie działających inhibitorów CYP3A (np. rytonawir, kobicystat). Z tego względu zaleca się ostrożność i właściwe monitorowanie podczas stosowania tych leków. Leki β-adrenolityczne mogą osłabić lub zahamować, działanie formoterolu. U pacjentów z astmą należy unikać podawania preparatu jednocześnie z lekami β-adrenolitycznymi (włącznie z kroplami do oczu), chyba że jest to uzasadnione. Jednoczesne stosowanie leków β-adrenergicznych może spowodować sumowanie się działania - należy zachować ostrożność podczas jednoczesnego stosowania formoterolu i teofiliny lub innych β-adrenomimetyków. Jednoczesne podawanie z chinidyną, dyzopiramidem, prokainamidem, fenotiazynami, lekami przeciwhistaminowymi, inhibitorami MAO, i trójpierścieniowymi lekami przeciwdepresyjnymi może wydłużać odstęp QTc i zwiększać ryzyko komorowych zaburzeń rytmu. L-dopa, L-tyroksyna, oksytocyna i alkohol mogą zaburzać tolerancję serca na leki β2-sympatykomimetyczne. Jednoczesne stosowanie z inhibitorami MAO lub lekami o podobnych właściwościach (furazolidon, prokarbazyna) może wywołać nadciśnienie tętnicze krwi. U pacjentów jednocześnie poddawanych znieczuleniu za pomocą halogenowych węglowodorów istnieje zwiększone ryzyko zaburzeń rytmu serca. Jednoczesne stosowanie pochodnych ksantyny, steroidów, leków moczopędnych może nasilać działanie hipokaliemiczne β2-agonistów. Hipokaliemia może zwiększyć ryzyko zaburzeń rytmu serca u pacjentów leczonych glikozydami naparstnicy. Lek zawiera małe ilości etanolu - teoretycznie istnieje możliwość interakcji u szczególnie wrażliwych pacjentów przyjmujących disulfiram lub metronidazol.

Cena

Fostex, cena 100% 181,37 zł

Preparat zawiera substancje Beclometasone dipropionate, Formoterol fumarate.

Lek refundowany: TAK

Lista leków zawierających te same substancje czynne

1 dawka odmierzona (z zaworu) zawiera 100 µg lub 200 µg dipropionianu beklometazonu oraz 6 µg dwuwodnego fumaranu formoterolu, co odpowiada dawce dostarczonej zawierającej 84,6 µg lub 177,7 µg dipropionianu beklometazonu oraz 5 µg dwuwodnego fumaranu formoterolu.

1 dawka odmierzona zawiera 12 µg dwuwodnego fumaranu formoterolu, co odpowiada dawce dostarczonej 10,1 µg.

1 kaps. (1 dawka inhalacyjna) zawiera 12 µg fumaranu formoterolu (w postaci dwuwodnego fumaranu formoterolu). Preparat zawiera laktozę.

1 dawka odmierzona zawiera 12 µg dwuwodnego fumaranu formoterolu, co odpowiada dawce dostarczonej 9 µg. Preparat zawiera laktozę.

1 dawka dostarczona zawiera 4,5 µg lub 9 µg dwuwodnego fumaranu formoterolu. 1 dawka odmierzona zawiera 6 µg lub 12 µg dwuwodnego fumaranu formoterolu. Preparat zawiera laktozę.

1 dawka inhalacyjna zawiera 100 µg lub 250 µg dipropionianu beklometazonu. Preparat zawiera etanol.

1 dawka dostarczana (dawka opuszczająca ustnik inhalatora) zawiera: 160 µg budezonidu i 4,5 µg dwuwodnego fumaranu formoterolu lub 320 µg budezonidu i 9 µg dwuwodnego fumaranu formoterolu. W przypadku inhalatora Easyhaler dostarczana dawka (z urządzenia dawkującego) zawiera podobną ilość substancji czynnej, co dawka odmierzona (z zasobnika). Preparat zawiera laktozę.

1 kaps. twarda zawiera 12 µg dwuwodnego fumaranu formoterolu (dawka odmierzona). Dawka dostarczona zawiera 9 µg dwuwodnego fumaranu formoterolu. Preparat zawiera laktozę.

1 dawka zawiera 12 µg dwuwodnego fumaranu formoterolu. Preparat zawiera laktozę.

1 dawka dostarczona (dawka opuszczająca ustnik inhalatora) zawiera 80 µg, 160 µg lub 320 µg budezonidu i odpowiednio 4,5 µg, 4,5 µg lub 9 µg dwuwodnego fumaranu formoterolu. Preparat zawiera laktozę.

Najczęściej wyszukiwane

1 dawka odmierzona zawiera 25 µg salmeterolu (w postaci ksynafonianu) i 125 µg propionianu flutykazonu, co odpowiada 21 µg salmeterolu i 110 µg propionianu flutykazonu dostarczanym przez dozownik (dawka dostarczana) lub 1 dawka odmierzona zawiera 25 µg salmeterolu (w postaci ksynafonianu) i 250 µg propionianu flutykazonu, co odpowiada 21 µg salmeterolu i 220 µg propionianu flutykazonu dostarczanym przez dozownik (dawka dostarczana).

5 ml syropu Junior zawiera 7,5 mg bromowodorku dekstrometorfanu oraz 50 mg dekspantenolu; 5 ml syropu Duo zawiera 15 mg bromowodorku dekstrometorfanu oraz 50 mg dekspantenolu. Lek zawiera sacharozę.

1 saszetka zawiera 500 mg paracetamolu, 200 mg kwasu askorbowego i 25 mg maleinianu feniraminy. Preparat zawiera sacharozę i etanol.

1 ml zawiesiny do nebulizacji zawiera 0,125 mg, 0,25 mg lub 0,5 mg budezonidu.

1 ml syropu zawiera 3 mg lub 6 mg chlorowodorku ambroksolu. Preparat zawiera sorbitol.

1 dawka dostarczona (dawka opuszczająca ustnik inhalatora) zawiera 80 µg, 160 µg lub 320 µg budezonidu i odpowiednio 4,5 µg, 4,5 µg lub 9 µg dwuwodnego fumaranu formoterolu. Preparat zawiera laktozę.

1 ml roztworu zawiera 20 mg teofiliny. Preparat zawiera sód.

1 tabl. zawiera 30 mg chlorowodorku ambroksolu; tabletki zawierają laktozę. 1 kaps. o przedłużonym uwalnianiu zawiera 75 mg chlorowodorku ambroksolu; kapsułki zawierają sacharozę i indygotynę. 1 ml kropli doustnych zawiera 7,5 mg chlorowodorku ambroksolu. 5 ml syropu zawiera 15 mg lub 30 mg chlorowodorku ambroksolu; syropy zawierają sorbitol. 1 rozpylenie 0,2 ml (1 dawka) roztworu doustnego zawiera 10 mg chlorowodorku ambroksolu; roztwór zawiera etanol i lewomentol.

1 kaps. zawiera 143 µg maleinianu indakaterolu, co odpowiada 110 µg indakaterolu oraz 63 µg bromku glikopironiowego, co odpowiada 50 µg glikopironium. 1 dostarczona dawka (dawka, która wydostaje się z ustnika inhalatora) zawiera 110 µg maleinianu indakaterolu, co odpowiada 85 µg indakaterolu oraz 54 µg bromku glikopironiowego, co odpowiada 43 µg glikopironium. Preparat zawiera laktozę.

1 ml zawiesiny do nebulizacji zawiera odpowiednio: 0,125 mg, 0,25 mg lub 0,5 mg budezonidu.

Informacje o lekach dostarcza:
Pharmindex
Najpopularniejsze artykuły
Płuca - budowa, funkcje, choroby Płuca - budowa, funkcje, choroby

Płuca znajdują się w klatce piersiowej i są częścią układu oddechowego. Ich najważniejszym zadaniem jest przenoszenie tlenu z powietrza do krwi oraz ...

więcej

Astma oskrzelowa - objawy, przyczyny i skuteczne leczenie Astma oskrzelowa - objawy, przyczyny i skuteczne leczenie

Astma oskrzelowa jest przewlekłą, zapalną chorobą dróg oddechowych. Astma to choroba o zmiennym przebiegu, jej objawy trudno przewidzieć. Czasem dolegliwości pojawiają się ...

więcej

Jak zwalczyć zanieczyszczone powietrze w mieszkaniu? Sprawdź! Jak zwalczyć zanieczyszczone powietrze w mieszkaniu? Sprawdź!

Zanieczyszczone powietrze w domu to wina m. in. szkodliwych substancji: tlenku i dwutlenku węgla, tlenku azotu, formaldehydu, a także pleśni, glonów, grzybów ...

więcej

Maski antysmogowe chronią przed zanieczyszczonym powietrzem? Maski antysmogowe chronią przed zanieczyszczonym powietrzem?

Maski antysmogowe, które mają chronić przed oddychaniem zanieczyszczonym powietrzem, stają się coraz popularniejsze. Wszystko dlatego, że poziom toksycznych substancji w powietrzu jest ...

więcej

Jak się chronić przed smogiem? Jak się chronić przed smogiem?

Jak się chronić przed smogiem? To pytanie szczególnie ważne w Polsce - kraju, w którym, według raportu Światowej Organizacji Zdrowia, znajdują się ...

więcej

Zdrowa społeczność

Właściciel portalu Poradnikzdrowie.pl nie jest właścicielem Bazy Leków. Dostawca bazy leków oświadcza i informuje, że dokłada wszelkich starań, aby wszystkie opisy leków były zgodne z obowiązującym stanem wiedzy, a także oświadcza jednocześnie, że podstawowe znaczenie prawne ma zawsze ulotka dołączona do konkretnego leku, zatwierdzona przez Ministerstwo Zdrowia.