Flumazenil B.Braun

1 amp. (5 ml, 10 ml) zawiera 0,5 mg lub 1 mg flumazenilu.

  1. Działanie
  2. Dawkowanie
  3. Wskazania
  4. Przeciwwskazania
  5. Środki ostrożności
  6. Niepożądane działanie
  7. Ciąża i laktacja
  8. Uwagi
  9. Interakcje
Nazwa Zawartość opakowania Substancja czynna Cena 100% Ost. modyfikacja
Flumazenil B.Braun 5 amp. 5 ml, roztw. do wstrz., konc. do sporz. roztw. do inf. 461,84zł 2017-10-31

Działanie

Imidazobenzodiazepina, wybiórczy, kompetycyjny inhibitor substancji działających poprzez receptor benzodiazepinowy. Flumazenil powoduje odwrócenie reakcji paradoksalnych. Po podaniu dożylnym działanie hypnosedatywne bezodiazepin jest blokowane natychmiast (w ciągu 1-2 min). Flumazenil nie odwraca działania substancji nie działających poprzez receptor benzodiazepinowy (barbiturany, GABA-mimetyki oraz agoniści receptora adezynowego). Nie-benzodiazepinowi agoniści, tacy jak cyklopirrolon oraz triazolopirydazyna są blokowani przez flumazenil. Flumazenil wywiera słabe, agonistyczne działanie przeciwdrgawkowe. W 50% wiąże się z białkami surowicy, w większości z albuminami. Metabolizm zachodzi głównie w wątrobie do nieaktywnej pochodnej karboksylowej. T0,5 w fazie dystrybucji wynosi 4-15 min, T0,5 w fazie eliminacji - 40-80 min. Okres półtrwania u pacjentów z niewydolnością wątroby jest znacznie wydłużony (70-210%), natomiast u dzieci > 1 rż. jest trochę krótszy i średnio wynosi 40 min. (najczęściej 20-75 min.). Flumazenil w niezmienionej postaci wydalany jest z moczem w znikomych ilościach, co może świadczyć o tym, że lek jest całkowicie metabolizowany.

Dawkowanie

Lek może być podawany we wstrzyknięciach dożylnych lub we wlewie kroplowym. Flumazenil powinien być podawany dożylnie przez anestezjologa lub doświadczonego lekarza. Dorośli. W anestezjologii. Zalecana dawka początkowa to 0,2 mg podana dożylnie w ciągu 15 s. Jeśli nie uzyskano pożądanego stanu świadomości pacjenta w ciągu 60 s można podać kolejną dawkę 0,1 mg i jeśli jest potrzeba powtarzać ją w odstępach co 60 s do dawki całkowitej 1 mg. Zwykle potrzebna dawka leku wynosi 0,3-0,6 mg, ale może się ona różnić z zależności od indywidualnych cech pacjenta oraz typu zastosowanych benzodiazepin. Intensywna terapia. Dawka początkowa wynosi 0,3 mg i ma być podawana dożylnie w ciągu 15 s. Jeśli nie uzyskano pożądanego stanu świadomości pacjenta w ciągu 60 s można podać kolejną dawkę 0,1 mg; jeśli potrzeba, powtarzać dawkę w odstępach co 60 s do dawki całkowitej 2 mg lub aż do momentu wybudzenia pacjenta. W przypadku nawracającej senności można zastosować wlew dożylny w dawce 0,1-0,4 mg/h. Szybkość wlewu powinno się ustalić indywidualnie w celu osiągnięcia pożądanego stanu wybudzenia pacjenta. Wlew powinien być przerywany co 6 h w celu sprawdzenia, czy nastąpił nawrót sedacji. Aby uniknąć wystąpienia objawów z odstawienia u pacjentów długo leczonych dużymi dawkami benzodiazepin na oddziałach intensywnej terapii, dawkowanie flumazenilu musi być dostosowane indywidualnie, a lek podawany w powolnym wstrzyknięciu. U pacjentów z dużym nasileniem lęku w okresie przedoperacyjnym oraz u osób wywiadem przewlekłych i sporadycznych stanów lękowych, dawki flumazenilu muszą być dostosowane indywidualnie. Dzieci i młodzież (od 1 do 17 rż.): w celu odwrócenia sedacji dawka początkowa wynosi 0,01 mg/kg. mc. (do 0,2 mg), podana w ciągu 15 s. Jeśli po 45 s okresie oczekiwania nie uzyskano pożądanego stanu świadomości, można wówczas podać we wstrzyknięciu kolejną dawkę 0,01 mg/kg mc. (do 0,2 mg) i jeśli jest potrzeba, powtarzać ją w odstępach co 60 s (maksymalnie 4 razy) do całkowitej maksymalnej dawki 0,05 mg/kg lub 1 mg, w zależności od tego, która dawka jest mniejsza. Dawka powinna być dostosowana w zależności od reakcji pacjenta na leczenie. Brak danych dotyczących bezpieczeństwa i skuteczności przewlekłego podawania flumazenilu u dzieci w celu zmniejszenia sedacji. Dzieci poniżej 1 rż.: z powodu niewystarczającej ilości danych dotyczących stosowania flumazenilu lek można podać jedynie wówczas, gdy potencjalna korzyść z jego stosowania jest większa niż potencjalne ryzyko. Ostrożnie stosować u pacjentów z zaburzoną czynnością wątroby (gdyż wydalanie może być spowolnione) oraz u pacjentów w podeszłym wieku (ta grupa pacjentów jest bardziej wrażliwa na działanie benzodiazepin). Flemazenil można stosować jednocześnie z innymi środkami stosowanymi w resuscytacji.

Wskazania

Całkowite lub częściowe znoszenie sedatywnego działania benzodiazepin: wyprowadzanie hospitalizowanych pacjentów ze znieczulenia ogólnego wywoływanego lub podtrzymywanego benzodiazepinami, znoszenie sedatywnego działania benzodiazepin stosowanych w związku z krótkotrwałymi zabiegami diagnostycznymi i terapeutycznymi u pacjentów leczonych w warunkach ambulatoryjnych i szpitalnych. Wybiórcze znoszenie ośrodkowego działania benzodiazepin w celu przywrócenia czynności oddechowej. Diagnostyka i leczenie przedawkowań i zatruć wywołanych tylko lub głównie benzodiazepinami. Produkt jest przeznaczony do stosowania u dzieci po ukończeniu 1. roku życia.

Przeciwwskazania

Nadwrażliwość na flumazenil lub którąkolwiek z substancji pomocniczych. Pacjenci, u których benzodiazepiny podawane są w związku z leczeniem stanu potencjalnie zagrażającemu życiu (np. w celu kontroli ciśnienia śródczaszkowego lub w stanie padaczkowym).

Środki ostrożności

Flumazenil wybiórczo odwraca działanie benzodiazepin; jeśli pacjent nie budzi się, należy wziąć pod uwagę inną przyczynę. Nie należy podawać flumazenilu, jeśli pacjent pozostaje pod wpływem środków zwiotczających mięśnie. Ponieważ czas działania flumazenilu jest zwykle krótszy niż benzodiazepin i sedacja może wystąpić ponownie, pacjent powinien pozostać pod stałym nadzorem, najlepiej na oddziale intensywnej terapii, do momentu ustąpienia działania flumazenilu. U pacjentów ze zwiększonym ryzykiem należy wziąć pod uwagę korzyści wywołania sedacji za pomocą benzodiazepin i ryzyko związane z raptownym wybudzeniem; u tych pacjentów (szczególnie z zaburzeniami pracy serca) zaleca się utrzymanie stałego poziomu sedacji, a nie całkowite wybudzenie. Należy unikać wykonywania szybkich wstrzyknięć flumazenilu. U pacjentów, u których stosowano dużą dawkę i (lub) długotrwale leczonych benzodiazepinami, u których leczenie kończy się w dowolnym momencie w przeciągu tygodnia poprzedzającego zastosowanie flumazenilu, szybkie wstrzyknięcia dawki 1 mg lub większej doprowadziły do wystąpienia objawów z odstawienia, w tym także kołatania serca, pobudzenia, lęku, niestabilności emocjonalnej, a także lekkiej dezorientacji i zaburzeń czucia. U pacjentów z nasilonym lękiem w okresie przedoperacyjnym oraz u osób z wywiadem przewlekłych lub sporadycznych stanów lękowych, dawki produktu muszą być dostosowywane indywidualnie. Należy brać pod uwagę odczuwanie bólu w okresie pooperacyjnym. U osób leczonych długotrwale dużymi dawkami flumazenilu korzyści płynące z zastosowania tego leku powinny przeważać nad możliwością wystąpienia objawów z odstawienia; jeśli pomimo zastosowania odpowiednich dawek leku, wystąpią objawy z odstawienia, należy podać w powolnym dożylnym wstrzyknięciu 5 mg diazepamu lub 5 mg midazolamu. Nie zaleca się stosowania u chorych na padaczkę leczonych długotrwale benzodiazepinami ze względu na ryzyko wystąpienia drgawek. U osób z poważnym urazem mózgu i/lub nieustabilizowanym ciśnieniem śródczaszkowym leczonych flumazenilem (w celu odwrócenia działania benzodiazepin) może rozwinąć się podwyższone ciśnienie śródczaszkowe. U pacjentów z niewydolnością wątroby wydalanie może być opóźnione. Należy zachować szczególną uwagę stosując flumazenil w przypadku przedawkowania wielolekowego. W szczególności w przypadku zatrucia benzodiazepinami i trójpierścieniowymi lekami przeciwdepresyjnymi pewne działania toksyczne tj. drgawki i zaburzenia rytmu serca, które są wywołane przez leki przeciwdepresyjne i pojawiają się wolniej w przypadku zastosowania z benzodiazepinami, stają się zaostrzone po zastosowaniu flumazenilu. Pacjenci leczeni flumazenilem w celu zniesienia działania benzodiazepin powinni być monitorowani pod kątem nawrotu sedacji, depresji oddechowej lub innych objawów resztkowych benzodiazepin przez odpowiedni okres w zależności od dawki i okresu utrzymywania się działania zastosowanej benzodiazepiny. Ponieważ u pacjentów ze współistniejącym upośledzeniem czynności wątroby wyżej opisane działania mogą wystąpić z opóźnieniem, konieczny może być dłuższy okres obserwacji. Nie zaleca się stosowania w leczeniu uzależnienia od benzodiazepin ani w leczeniu utrzymujących się objawów zespołu odstawienia benzodiazepin. Donoszono o przypadkach napadów paniki wywołanych działaniem produktu u pacjentów, u których zaburzenia takie występowały w przeszłości. Należy zachować ostrożność stosując flumazenil u pacjentów uzależnionych od innych leków lub alkoholu, ze względu na zwiększoną częstość występowania uzależnienia i tolerancji na benzodiazepiny. Z powodu ryzyka nawrotu sedacji oraz depresji oddechowej, dzieci, u których stosowano do sedacji midazolam, muszą być monitorowane przez co najmniej 2 h od podania flumazenilu. W przypadku zastosowania innych benzodiazepin, czas monitorowania musi być dostosowany do czasu ich oczekiwanego działania. Do czasu uzyskania wystarczających danych, flumazenil nie powinien być stosowany u dzieci przed ukończeniem 1. roku życia, chyba że korzyści płynące z terapii przeważają nad ryzykiem (zwłaszcza w przypadku niezamierzonego przedawkowania). Nie zaleca się stosowania produktu u dzieci w innych wskazaniach niż odwrócenie sedacji z zachowaniem świadomości, ponieważ nie przeprowadzono kontrolowanych badań.

Niepożądane działanie

Często: bezsenność, senność; zawroty i bóle głowy, pobudzenie, drżenie, suchość w ustach, hiperwentylacja, zaburzenia mowy, parestezja; diplopia, zez, wzmożone łzawienie; niedociśnienie tętnicze, niedociśnienie ortostatyczne; nudności, wymioty w okresie pooperacyjnym, czkawka; nasilone pocenie, uczucie zmęczenia, ból w miejscu wstrzyknięcia. Niezbyt często: niepokój, lęk; zaburzenia słuchu; kołatanie serca, tachykardia, bradykardia, ekstrasystole; duszność, kaszel, niedrożność nosa, ból w klatce piersiowej, dreszcze. Częstość nieznana: reakcje alergiczne, reakcje anafilaktyczne; objawy z odstawienia np. pobudzenie, lęk, niestabilność emocjonalna, dezorientacja, zaburzenia czucia (występujące po szybkich wstrzyknięciach dawek 1 mg lub większych u pacjentów, u których stosowano dużą dawkę i (lub) długotrwale leczonych benzodiazepinami, u których leczenie kończy się w dowolnym momencie w przeciągu tygodni poprzedzających zastosowanie flumazenilu); napad lęku panicznego (u pacjentów, u których w wywiadzie stwierdzono reakcje lęku panicznego), nietypowy płacz, pobudzenie, reakcje agresji; drgawki (szczególnie u pacjentów chorych na padaczkę lub ciężką niewydolność wątroby, głównie pod wpływem długotrwałego leczenia benzodiazepinami lub w przypadku przedawkowania wielolekowego); przejściowe podwyższenie ciśnienia krwi (po przebudzeniu); uderzenia gorąca. Działania niepożądane u dzieci są na ogół podobne do działań występujących u dorosłych. Po użyciu flumazenilu w celu zniesienia sedacji odnotowywane były: napady płaczu, pobudzenie oraz agresja.

Ciąża i laktacja

W ciąży stosować wyłącznie w przypadku, w którym korzyści płynące z jego zastosowania przerastają potencjalne zagrożenie dla płodu. W przypadkach nagłych stosowanie w okresie karmienia piersią nie jest przeciwwskazane; karmienie piersią należy przerwać na 24 h po podaniu flumazenilu.

Uwagi

W trakcie stosowania preparatu pacjenci powinni być ściśle monitorowani (EKG, tętno, oksymetria, reakcja na bodźce oraz inne oznaki życia jak akcja serca, liczba oddechów na minutę, ciśnienie krwi). Co najmniej 24 h po przyjęciu flumazenilu nie należy prowadzić pojazdów mechanicznych, obsługiwać urządzeń mechanicznych w ruchu, ani wykonywać jakichkolwiek innych czynności wymagających sprawności fizycznej i umysłowej, ze względu na ryzyko powrotu działania benzodiazepin.

Interakcje

Flumazenil znosi działanie innych niż pochodne benzodiazepiny leków działających na receptor benzodiazepinowy (m.in. zopiklon, triazolopirydazyna). Należy zachować ostrożność w przypadku niezamierzonego przedawkowania, ponieważ działanie toksyczne innych leków psychotropowych (zwłaszcza trójpierścieniowych leków przeciwdepresyjnych), przyjętych w tym samym czasie, może narastać wraz ze zmniejszaniem się działania benzodiazepin. Podanie flumazenilu chorym zatrutym trójpierścieniowymi lekami przeciwdepresyjnymi grozi wystąpieniem drgawek i zagrażających życiu zaburzeń rytmu serca. Nie obserwowano interakcji z innymi lekami działającymi hamująco na o.u.n. Lek nie zmienia farmakokinetyki pochodnych benzodiazepiny (midazolamu, flunitrazepamu oraz lormetazepamu), a pochodne benzodiazepiny nie wpływają na farmakokinetykę flumazenilu.

Preparat zawiera substancję Flumazenil.

Lek refundowany: NIE

Lista leków zawierających te same substancje czynne

1 amp. (5 ml, 10 ml) zawiera 0,5 mg lub 1 mg flumazenilu.

1 amp. 5 ml zawiera: 0,5 mg flumazenilu. 1 amp. 10 ml zawiera: 1mg flumazenilu. Preparat zawiera sód.

1 amp. 5 ml zawiera 0,5 mg flumazenilu.

Najczęściej wyszukiwane

Substancję czynną stanowią wyciągi alergenowe pochodzenia roślinnego, roztoczy kurzu domowego lub mieszanki wyciągów alergenowych w połączeniu z mannitolem (ilość mannitolu ≤40 mg/ml). Zestaw do leczenia podstawowego zawiera 3 fiolki z wyciągami alergenowymi o stężeniach 10 IR/ml, 300 IR/ml i 300 IR/ml. Zestaw do leczenia podtrzymującego zawiera 2 fiolki z wyciągami alergenowymi o stężeniach 300 IR/ml. Preparat zawiera sód (590 mg NaCl/10 ml roztworu).

Zestaw do leczenia podstawowego zawiera 4 fiolki z wyciągami alergenów pochodzenia roślinnego, zwierzęcego, roztoczy kurzu domowego lub jadów owadów błonkoskrzydłych. Stężenia: fiolka 1 - 100 SQ-U/ml, fiolka 2 - 1000 SQ-U/ml, fiolka 3 - 10000 SQ-U/ml, fiolka 4 - 100000 SQ-U/ml. Zestaw do leczenia podtrzymującego: 100000 SQ-U/ml.

1 ml zawiesiny zawiera 20 000 AUeq zaadsorbowanego zmodyfikowanego wyciągu alergenów z mieszaniny 50% Dermatophagoides pteronyssinus i 50% Dermatophagoides farinae.

1 fiolka zawiera 3,2 mg ibrytumomabu tiuksetanu. Preparat jest dostarczany w postaci zestawu do sporządzenia ibrytumomabu tiuksetanu znakowanego radioizotopem itru-90. Gotowy preparat po wyznakowaniu radioizotopem zawiera 2,08 mg ibrytumomabu tiuksetanu w całkowitej objętości 10 ml.

Po przygotowaniu koncentratu 1 ml zawiera 1,5 mg rasburykazy. 1 mg odpowiada 18,2 EAU (1 jednostka aktywności enzymu (EAU) odpowiada aktywności enzymu, która przekształca 1 µmol kwasu moczowego do alantoiny w czasie 1 min w określonych warunkach działania: +30st.C ±1st.C TEA pH 8,9 bufor).

100 ml roztworu zawiera 900 mg chlorku sodu. Osmolarność: 308 mOsmol/l.

Zestaw do leczenia początkowego: 4 fiolki zawierają 0,12 µg, 1,2 µg, 12 µg lub 120 µg jadu owada. Zestaw do leczenia podtrzymującego: fiolka zawiera 120 µg jadu owada.

1 liofilizat doustny zawiera 12 SQ-HDM standaryzowanego wyciągu alergenowego roztoczy kurzu domowego Dermatophagoides pteronyssinus i Dermatophagoides farinae.

Informacje o lekach dostarcza:
Pharmindex
Najpopularniejsze artykuły
Właściwości i zastosowanie dziurawca. Przepis na napar z dziurawca Właściwości i zastosowanie dziurawca. Przepis na napar z dziurawca

Dziurawiec zwyczajny, zwany także zielem świętojańskim, to bylina porastająca łąki, polany, widne zarośla, zbocza, skraje lasów. Dziurawiec jest jednym z najpopularniejszych i ...

więcej

WITAMINA B7 (biotyna) - działanie, źródła występowania, objawy niedoboru WITAMINA B7 (biotyna) - działanie, źródła występowania, objawy niedoboru

Witamina B7 (biotyna) jest niezbędna do prawidłowej przemiany materii, zwłaszcza w przemianie glukozy, której poziom we krwi stabilizuje. Z tego powodu witamina ...

więcej

GŁÓG poprawia pracę serca, obniża ciśnienie, wzmacnia i uspokaja GŁÓG poprawia pracę serca, obniża ciśnienie, wzmacnia i uspokaja

Głóg wygląda pięknie – zarówno wiosną, gdy kwitnie, jak i jesienią, kiedy dojrzewają jego owoce. W dodatku jest rośliną o wyjątkowych walorach ...

więcej

Traganek - właściwości lecznicze herbaty z traganka Traganek - właściwości lecznicze herbaty z traganka

Traganek (Astragalus L.) ma liczne właściwości lecznicze. Herbata z traganka wzmacnia układ odpornościowy, zapobiega infekcjom, wpływa korzystnie na pracę nerek, wątroby i ...

więcej

Konkurs! Wygraj 1 z 10 książek "Zioła na odporność" autorstwa dr Moniki Fijałek - WYNIKI! Konkurs! Wygraj 1 z 10 książek "Zioła na odporność" ...

Zapraszamy do udziału w naszym nowym konkursie - możecie wygrać 1 z 10 książek "Zioła na odporność". Z publikacji dowiecie się, jak ...

więcej

Zdrowa społeczność

Właściciel portalu Poradnikzdrowie.pl nie jest właścicielem Bazy Leków. Dostawca bazy leków oświadcza i informuje, że dokłada wszelkich starań, aby wszystkie opisy leków były zgodne z obowiązującym stanem wiedzy, a także oświadcza jednocześnie, że podstawowe znaczenie prawne ma zawsze ulotka dołączona do konkretnego leku, zatwierdzona przez Ministerstwo Zdrowia.