Flumazenil B.Braun

1 amp. (5 ml, 10 ml) zawiera 0,5 mg lub 1 mg flumazenilu.

  1. Działanie
  2. Dawkowanie
  3. Wskazania
  4. Przeciwwskazania
  5. Środki ostrożności
  6. Niepożądane działanie
  7. Ciąża i laktacja
  8. Uwagi
  9. Interakcje
  10. Cena
Nazwa Zawartość opakowania Substancja czynna Cena 100% Ost. modyfikacja
Flumazenil B.Braun 5 amp. 5 ml, roztw. do wstrz., konc. do sporz. roztw. do inf. 461,84 zł 2017-10-31

Działanie

Imidazobenzodiazepina, wybiórczy, kompetycyjny inhibitor substancji działających poprzez receptor benzodiazepinowy. Flumazenil powoduje odwrócenie reakcji paradoksalnych. Po podaniu dożylnym działanie hypnosedatywne bezodiazepin jest blokowane natychmiast (w ciągu 1-2 min). Flumazenil nie odwraca działania substancji nie działających poprzez receptor benzodiazepinowy (barbiturany, GABA-mimetyki oraz agoniści receptora adezynowego). Nie-benzodiazepinowi agoniści, tacy jak cyklopirrolon oraz triazolopirydazyna są blokowani przez flumazenil. Flumazenil wywiera słabe, agonistyczne działanie przeciwdrgawkowe. W 50% wiąże się z białkami surowicy, w większości z albuminami. Metabolizm zachodzi głównie w wątrobie do nieaktywnej pochodnej karboksylowej. T0,5 w fazie dystrybucji wynosi 4-15 min, T0,5 w fazie eliminacji - 40-80 min. Okres półtrwania u pacjentów z niewydolnością wątroby jest znacznie wydłużony (70-210%), natomiast u dzieci > 1 rż. jest trochę krótszy i średnio wynosi 40 min. (najczęściej 20-75 min.). Flumazenil w niezmienionej postaci wydalany jest z moczem w znikomych ilościach, co może świadczyć o tym, że lek jest całkowicie metabolizowany.

Dawkowanie

Lek może być podawany we wstrzyknięciach dożylnych lub we wlewie kroplowym. Flumazenil powinien być podawany dożylnie przez anestezjologa lub doświadczonego lekarza. Dorośli. W anestezjologii. Zalecana dawka początkowa to 0,2 mg podana dożylnie w ciągu 15 s. Jeśli nie uzyskano pożądanego stanu świadomości pacjenta w ciągu 60 s można podać kolejną dawkę 0,1 mg i jeśli jest potrzeba powtarzać ją w odstępach co 60 s do dawki całkowitej 1 mg. Zwykle potrzebna dawka leku wynosi 0,3-0,6 mg, ale może się ona różnić z zależności od indywidualnych cech pacjenta oraz typu zastosowanych benzodiazepin. Intensywna terapia. Dawka początkowa wynosi 0,3 mg i ma być podawana dożylnie w ciągu 15 s. Jeśli nie uzyskano pożądanego stanu świadomości pacjenta w ciągu 60 s można podać kolejną dawkę 0,1 mg; jeśli potrzeba, powtarzać dawkę w odstępach co 60 s do dawki całkowitej 2 mg lub aż do momentu wybudzenia pacjenta. W przypadku nawracającej senności można zastosować wlew dożylny w dawce 0,1-0,4 mg/h. Szybkość wlewu powinno się ustalić indywidualnie w celu osiągnięcia pożądanego stanu wybudzenia pacjenta. Wlew powinien być przerywany co 6 h w celu sprawdzenia, czy nastąpił nawrót sedacji. Aby uniknąć wystąpienia objawów z odstawienia u pacjentów długo leczonych dużymi dawkami benzodiazepin na oddziałach intensywnej terapii, dawkowanie flumazenilu musi być dostosowane indywidualnie, a lek podawany w powolnym wstrzyknięciu. U pacjentów z dużym nasileniem lęku w okresie przedoperacyjnym oraz u osób wywiadem przewlekłych i sporadycznych stanów lękowych, dawki flumazenilu muszą być dostosowane indywidualnie. Dzieci i młodzież (od 1 do 17 rż.): w celu odwrócenia sedacji dawka początkowa wynosi 0,01 mg/kg. mc. (do 0,2 mg), podana w ciągu 15 s. Jeśli po 45 s okresie oczekiwania nie uzyskano pożądanego stanu świadomości, można wówczas podać we wstrzyknięciu kolejną dawkę 0,01 mg/kg mc. (do 0,2 mg) i jeśli jest potrzeba, powtarzać ją w odstępach co 60 s (maksymalnie 4 razy) do całkowitej maksymalnej dawki 0,05 mg/kg lub 1 mg, w zależności od tego, która dawka jest mniejsza. Dawka powinna być dostosowana w zależności od reakcji pacjenta na leczenie. Brak danych dotyczących bezpieczeństwa i skuteczności przewlekłego podawania flumazenilu u dzieci w celu zmniejszenia sedacji. Dzieci poniżej 1 rż.: z powodu niewystarczającej ilości danych dotyczących stosowania flumazenilu lek można podać jedynie wówczas, gdy potencjalna korzyść z jego stosowania jest większa niż potencjalne ryzyko. Ostrożnie stosować u pacjentów z zaburzoną czynnością wątroby (gdyż wydalanie może być spowolnione) oraz u pacjentów w podeszłym wieku (ta grupa pacjentów jest bardziej wrażliwa na działanie benzodiazepin). Flemazenil można stosować jednocześnie z innymi środkami stosowanymi w resuscytacji.

Wskazania

Całkowite lub częściowe znoszenie sedatywnego działania benzodiazepin: wyprowadzanie hospitalizowanych pacjentów ze znieczulenia ogólnego wywoływanego lub podtrzymywanego benzodiazepinami, znoszenie sedatywnego działania benzodiazepin stosowanych w związku z krótkotrwałymi zabiegami diagnostycznymi i terapeutycznymi u pacjentów leczonych w warunkach ambulatoryjnych i szpitalnych. Wybiórcze znoszenie ośrodkowego działania benzodiazepin w celu przywrócenia czynności oddechowej. Diagnostyka i leczenie przedawkowań i zatruć wywołanych tylko lub głównie benzodiazepinami. Produkt jest przeznaczony do stosowania u dzieci po ukończeniu 1. roku życia.

Przeciwwskazania

Nadwrażliwość na flumazenil lub którąkolwiek z substancji pomocniczych. Pacjenci, u których benzodiazepiny podawane są w związku z leczeniem stanu potencjalnie zagrażającemu życiu (np. w celu kontroli ciśnienia śródczaszkowego lub w stanie padaczkowym).

Środki ostrożności

Flumazenil wybiórczo odwraca działanie benzodiazepin; jeśli pacjent nie budzi się, należy wziąć pod uwagę inną przyczynę. Nie należy podawać flumazenilu, jeśli pacjent pozostaje pod wpływem środków zwiotczających mięśnie. Ponieważ czas działania flumazenilu jest zwykle krótszy niż benzodiazepin i sedacja może wystąpić ponownie, pacjent powinien pozostać pod stałym nadzorem, najlepiej na oddziale intensywnej terapii, do momentu ustąpienia działania flumazenilu. U pacjentów ze zwiększonym ryzykiem należy wziąć pod uwagę korzyści wywołania sedacji za pomocą benzodiazepin i ryzyko związane z raptownym wybudzeniem; u tych pacjentów (szczególnie z zaburzeniami pracy serca) zaleca się utrzymanie stałego poziomu sedacji, a nie całkowite wybudzenie. Należy unikać wykonywania szybkich wstrzyknięć flumazenilu. U pacjentów, u których stosowano dużą dawkę i (lub) długotrwale leczonych benzodiazepinami, u których leczenie kończy się w dowolnym momencie w przeciągu tygodnia poprzedzającego zastosowanie flumazenilu, szybkie wstrzyknięcia dawki 1 mg lub większej doprowadziły do wystąpienia objawów z odstawienia, w tym także kołatania serca, pobudzenia, lęku, niestabilności emocjonalnej, a także lekkiej dezorientacji i zaburzeń czucia. U pacjentów z nasilonym lękiem w okresie przedoperacyjnym oraz u osób z wywiadem przewlekłych lub sporadycznych stanów lękowych, dawki produktu muszą być dostosowywane indywidualnie. Należy brać pod uwagę odczuwanie bólu w okresie pooperacyjnym. U osób leczonych długotrwale dużymi dawkami flumazenilu korzyści płynące z zastosowania tego leku powinny przeważać nad możliwością wystąpienia objawów z odstawienia; jeśli pomimo zastosowania odpowiednich dawek leku, wystąpią objawy z odstawienia, należy podać w powolnym dożylnym wstrzyknięciu 5 mg diazepamu lub 5 mg midazolamu. Nie zaleca się stosowania u chorych na padaczkę leczonych długotrwale benzodiazepinami ze względu na ryzyko wystąpienia drgawek. U osób z poważnym urazem mózgu i/lub nieustabilizowanym ciśnieniem śródczaszkowym leczonych flumazenilem (w celu odwrócenia działania benzodiazepin) może rozwinąć się podwyższone ciśnienie śródczaszkowe. U pacjentów z niewydolnością wątroby wydalanie może być opóźnione. Należy zachować szczególną uwagę stosując flumazenil w przypadku przedawkowania wielolekowego. W szczególności w przypadku zatrucia benzodiazepinami i trójpierścieniowymi lekami przeciwdepresyjnymi pewne działania toksyczne tj. drgawki i zaburzenia rytmu serca, które są wywołane przez leki przeciwdepresyjne i pojawiają się wolniej w przypadku zastosowania z benzodiazepinami, stają się zaostrzone po zastosowaniu flumazenilu. Pacjenci leczeni flumazenilem w celu zniesienia działania benzodiazepin powinni być monitorowani pod kątem nawrotu sedacji, depresji oddechowej lub innych objawów resztkowych benzodiazepin przez odpowiedni okres w zależności od dawki i okresu utrzymywania się działania zastosowanej benzodiazepiny. Ponieważ u pacjentów ze współistniejącym upośledzeniem czynności wątroby wyżej opisane działania mogą wystąpić z opóźnieniem, konieczny może być dłuższy okres obserwacji. Nie zaleca się stosowania w leczeniu uzależnienia od benzodiazepin ani w leczeniu utrzymujących się objawów zespołu odstawienia benzodiazepin. Donoszono o przypadkach napadów paniki wywołanych działaniem produktu u pacjentów, u których zaburzenia takie występowały w przeszłości. Należy zachować ostrożność stosując flumazenil u pacjentów uzależnionych od innych leków lub alkoholu, ze względu na zwiększoną częstość występowania uzależnienia i tolerancji na benzodiazepiny. Z powodu ryzyka nawrotu sedacji oraz depresji oddechowej, dzieci, u których stosowano do sedacji midazolam, muszą być monitorowane przez co najmniej 2 h od podania flumazenilu. W przypadku zastosowania innych benzodiazepin, czas monitorowania musi być dostosowany do czasu ich oczekiwanego działania. Do czasu uzyskania wystarczających danych, flumazenil nie powinien być stosowany u dzieci przed ukończeniem 1. roku życia, chyba że korzyści płynące z terapii przeważają nad ryzykiem (zwłaszcza w przypadku niezamierzonego przedawkowania). Nie zaleca się stosowania produktu u dzieci w innych wskazaniach niż odwrócenie sedacji z zachowaniem świadomości, ponieważ nie przeprowadzono kontrolowanych badań.

Niepożądane działanie

Często: bezsenność, senność; zawroty i bóle głowy, pobudzenie, drżenie, suchość w ustach, hiperwentylacja, zaburzenia mowy, parestezja; diplopia, zez, wzmożone łzawienie; niedociśnienie tętnicze, niedociśnienie ortostatyczne; nudności, wymioty w okresie pooperacyjnym, czkawka; nasilone pocenie, uczucie zmęczenia, ból w miejscu wstrzyknięcia. Niezbyt często: niepokój, lęk; zaburzenia słuchu; kołatanie serca, tachykardia, bradykardia, ekstrasystole; duszność, kaszel, niedrożność nosa, ból w klatce piersiowej, dreszcze. Częstość nieznana: reakcje alergiczne, reakcje anafilaktyczne; objawy z odstawienia np. pobudzenie, lęk, niestabilność emocjonalna, dezorientacja, zaburzenia czucia (występujące po szybkich wstrzyknięciach dawek 1 mg lub większych u pacjentów, u których stosowano dużą dawkę i (lub) długotrwale leczonych benzodiazepinami, u których leczenie kończy się w dowolnym momencie w przeciągu tygodni poprzedzających zastosowanie flumazenilu); napad lęku panicznego (u pacjentów, u których w wywiadzie stwierdzono reakcje lęku panicznego), nietypowy płacz, pobudzenie, reakcje agresji; drgawki (szczególnie u pacjentów chorych na padaczkę lub ciężką niewydolność wątroby, głównie pod wpływem długotrwałego leczenia benzodiazepinami lub w przypadku przedawkowania wielolekowego); przejściowe podwyższenie ciśnienia krwi (po przebudzeniu); uderzenia gorąca. Działania niepożądane u dzieci są na ogół podobne do działań występujących u dorosłych. Po użyciu flumazenilu w celu zniesienia sedacji odnotowywane były: napady płaczu, pobudzenie oraz agresja.

Ciąża i laktacja

W ciąży stosować wyłącznie w przypadku, w którym korzyści płynące z jego zastosowania przerastają potencjalne zagrożenie dla płodu. W przypadkach nagłych stosowanie w okresie karmienia piersią nie jest przeciwwskazane; karmienie piersią należy przerwać na 24 h po podaniu flumazenilu.

Uwagi

W trakcie stosowania preparatu pacjenci powinni być ściśle monitorowani (EKG, tętno, oksymetria, reakcja na bodźce oraz inne oznaki życia jak akcja serca, liczba oddechów na minutę, ciśnienie krwi). Co najmniej 24 h po przyjęciu flumazenilu nie należy prowadzić pojazdów mechanicznych, obsługiwać urządzeń mechanicznych w ruchu, ani wykonywać jakichkolwiek innych czynności wymagających sprawności fizycznej i umysłowej, ze względu na ryzyko powrotu działania benzodiazepin.

Interakcje

Flumazenil znosi działanie innych niż pochodne benzodiazepiny leków działających na receptor benzodiazepinowy (m.in. zopiklon, triazolopirydazyna). Należy zachować ostrożność w przypadku niezamierzonego przedawkowania, ponieważ działanie toksyczne innych leków psychotropowych (zwłaszcza trójpierścieniowych leków przeciwdepresyjnych), przyjętych w tym samym czasie, może narastać wraz ze zmniejszaniem się działania benzodiazepin. Podanie flumazenilu chorym zatrutym trójpierścieniowymi lekami przeciwdepresyjnymi grozi wystąpieniem drgawek i zagrażających życiu zaburzeń rytmu serca. Nie obserwowano interakcji z innymi lekami działającymi hamująco na o.u.n. Lek nie zmienia farmakokinetyki pochodnych benzodiazepiny (midazolamu, flunitrazepamu oraz lormetazepamu), a pochodne benzodiazepiny nie wpływają na farmakokinetykę flumazenilu.

Cena

Flumazenil B.Braun, cena 100% 461,84 zł

Preparat zawiera substancję Flumazenil.

Lek refundowany: NIE

Lista leków zawierających te same substancje czynne

1 amp. 5 ml zawiera: 0,5 mg flumazenilu. 1 amp. 10 ml zawiera: 1mg flumazenilu. Preparat zawiera sód.

1 amp. (5 ml, 10 ml) zawiera 0,5 mg lub 1 mg flumazenilu.

1 amp. 5 ml zawiera 0,5 mg flumazenilu.

Najczęściej wyszukiwane

1 ml zawiesiny zawiera 20 000 AUeq zaadsorbowanego zmodyfikowanego wyciągu alergenów z mieszaniny 50% Dermatophagoides pteronyssinus i 50% Dermatophagoides farinae.

1 tabl. podjęzykowa zawiera wyciąg alergenów z pyłków następujących traw: kupkówka pospolita, tomka wonna, życica trwała, wiechlina łąkowa oraz tymotka łąkowa, o wskaźniku reaktywności 100 IR lub 300 IR; tabl. podj. zawierają laktozę.

Substancję czynną stanowią wyciągi alergenowe pochodzenia roślinnego, roztoczy kurzu domowego lub mieszanki wyciągów alergenowych w połączeniu z mannitolem (ilość mannitolu ≤40 mg/ml). Zestaw do leczenia podstawowego zawiera 3 fiolki z wyciągami alergenowymi o stężeniach 10 IR/ml, 300 IR/ml i 300 IR/ml. Zestaw do leczenia podtrzymującego zawiera 2 fiolki z wyciągami alergenowymi o stężeniach 300 IR/ml. Preparat zawiera sód (590 mg NaCl/10 ml roztworu).

Woda do wstrzyknięć.

1 ml roztworu zawiera 100 mg acetylocysteiny.

100 ml roztworu zawiera 900 mg chlorku sodu. Osmolarność: 308 mOsmol/l.

1 liofilizat doustny zawiera 12 SQ-HDM standaryzowanego wyciągu alergenowego roztoczy kurzu domowego Dermatophagoides pteronyssinus i Dermatophagoides farinae.

1 amp. zawiera 5 ml lub 10 ml wody do wstrzykiwań.

Zestaw do leczenia początkowego: 4 fiolki zawierają 0,12 µg, 1,2 µg, 12 µg lub 120 µg jadu owada. Zestaw do leczenia podtrzymującego: fiolka zawiera 120 µg jadu owada.

Wyciągi alergenowe roztoczy kurzu domowego, pochodzenia zwierzęcego (sierści kota i psa) i grzybów pleśniowych Alternaria. Nazwy poszczególnych alergenów i ich udział procentowy są podane na opakowaniu. Standaryzacja jest prowadzona w TU (jednostkach terapeutycznych) lub PNU (jednostkach azotu białkowego). Wyciągi alergenowe roztoczy kurzu domowego: stęż. 1 zawiera 50 TU/ml lub 50 PNU/ml; stęż. 2 zawiera 500 TU/ml lub 500 PNU/ml; stęż. 3 zawiera 5000 TU/ml lub 5000 PNU/ml. Wyciągi alergenowe pochodzenia zwierzęcego (sierść kota, sierść psa): stęż. 1 zawiera 25 PNU/ml; stęż. 2 zawiera 250 PNU/ml; stęż. 3 zawiera 2500 PNU/ml. Wyciągi alergenowe grzybów pleśniowych Alternaria: stęż. 1 zawiera 5 PNU/ml; stęż. 2 zawiera 50 PNU/ml; stęż. 3 zawiera 500 PNU/ml. Stężenie 2 preparatu alergenowego jest rozcieńczeniem stężenia 3 w stosunku 1:10, stężenie 1 jest rozcieńczeniem stężenia 2 w stosunku 1:10.

Informacje o lekach dostarcza:
Pharmindex
Najpopularniejsze artykuły
Węgiel leczniczy (aktywowany) - zastosowanie i dawkowanie Węgiel leczniczy (aktywowany) - zastosowanie i dawkowanie

Węgiel leczniczy to węgiel aktywny (aktywowany) w postaci czarnych tabletek, który znalazł zastosowanie jako środek na biegunkę, zatrucia. Podawanie węgla aktywowanego jest ...

więcej

WITAMINA B12 - właściwości. Występowanie i dawkowanie witaminy B12 WITAMINA B12 - właściwości. Występowanie i dawkowanie witaminy B12

Witamina B12 to związek, którego właściwości zdrowotne są nie do przecenienia. Witamina B12 koi nerwy, podnosi odporność na stres, zapobiega anemii i ...

więcej

Syrop z mniszka lekarskiego nie tylko na kaszel. Jakie właściwości lecznicze ma miód z mniszka? Syrop z mniszka lekarskiego nie tylko na kaszel. Jakie ...

Syrop z mniszka lekarskiego jest stosowany głównie w celu łagodzenia kaszlu. Jednak miód z mniszka przyśpiesza także gojenie się ran, oczyszcza organizm ...

więcej

Mniszek lekarski – zastosowanie mniszka lekarskiego Mniszek lekarski – zastosowanie mniszka lekarskiego

Mniszek lekarski (łac. Taraxacum officinale), czyli mniszek pospolity, ma wiele właściwości leczniczych, dzięki którym znalazł zastosowanie w medycynie naturalnej. Jednak najczęściej jest ...

więcej

WITAMINA D - objawy oraz skutki niedoboru i nadmiaru witaminy D WITAMINA D - objawy oraz skutki niedoboru i nadmiaru ...

Witamina D w odpowiednim stężeniu sprawia, że kości są mocne, a zęby zdrowe. Właściwy poziom tej witaminy to również sprawne funkcjonujący układ ...

więcej

Zdrowa społeczność

Właściciel portalu Poradnikzdrowie.pl nie jest właścicielem Bazy Leków. Dostawca bazy leków oświadcza i informuje, że dokłada wszelkich starań, aby wszystkie opisy leków były zgodne z obowiązującym stanem wiedzy, a także oświadcza jednocześnie, że podstawowe znaczenie prawne ma zawsze ulotka dołączona do konkretnego leku, zatwierdzona przez Ministerstwo Zdrowia.