Flukonazol

1 ml roztworu zawiera 2 mg flukonazolu; lek zawiera sód: 0,154 mmol w 1 ml.

  1. Działanie
  2. Dawkowanie
  3. Wskazania
  4. Przeciwwskazania
  5. Środki ostrożności
  6. Niepożądane działanie
  7. Ciąża i laktacja
  8. Uwagi
  9. Interakcje
Nazwa Zawartość opakowania Substancja czynna Cena 100% Ost. modyfikacja
Flukonazol 1 fiolka 100 ml, roztw. do inf. 12,16zł 2017-10-31

Działanie

Lek przeciwgrzybiczy z grupy triazoli. Działa na: Candida spp., Cryptococcus spp. i różne dermatofity. Candida krusei jest oporny na flukonazol. Wrażliwość Candida glabrata jest zmienna. Candida dubliniensis nie wykazuje pierwotnej oporności, ale wykazuje silną tendencję do powstawania oporności, głównie w trakcie leczenia. Flukonazol działa słabo lub wcale nie działa na Aspergillus spp., Mucor spp., Microsporum spp. i Trichophyton spp. Jest skuteczny w leczeniu grzybic endemicznych, w tym w zakażeniach Blastomyces dermatitidis, Coccidioides immitis i Histoplasma capsulatum. Flukonazol w niewielkim stopniu wiąże się z białkami (12%). Dobrze przenika do wszystkich dotychczas przebadanych tkanek i płynów ustrojowych. Stężenia w ślinie i plwocinie są podobne do stężeń w osoczu. U pacjentów z grzybiczym zapaleniem opon mózgowo-rdzeniowych, stężenia flukonazolu w płynie mózgowo-rdzeniowym wynoszą około 80% odpowiednich stężeń w osoczu. Nie ma dowodów na występowanie metabolitów flukonazolu we krwi. Flukonazol jest wydalany głównie przez nerki: około 80% podanej dawki pojawia się w moczu w postaci niezmienionej. T0,5 wynosi 30 h.

Dawkowanie

Dożylnie, w infuzji z szybkością nie większą niż 10 ml/min u dorosłych i nie większą niż 5 ml/min u dzieci. Dorośli. Drożdżyca układowa: 1. dnia 400-800 mg raz na dobę, następnie 200 mg raz na dobę (w razie konieczności dawkę można zwiększyć do 400 mg raz na dobę przez cały okres leczenia); leczenie należy kontynuować do momentu, gdy badania laboratoryjne wykażą ustąpienie czynnego zakażenia grzybiczego. Ciężka kandyduria: 100 mg raz na dobę przez 14-30 dni. Ciężkie zapalenia drożdżakowe błon śluzowych (ciężka drożdżyca jamy ustnej i gardła, ciężka drożdżyca przełyku, ciężkie nieinwazyjne drożdżakowe zapalenie oskrzeli i płuc): 100 mg raz na dobę przez 14-30 dni. Kryptokokowe zapalenie opon mózgowo-rdzeniowych: 1. dnia 400 mg raz na dobę, następnie 200 mg raz na dobę (w razie konieczności dawkę można zwiększyć do 400 mg raz na dobę przez cały okres leczenia); w zapobieganiu nawrotom kryptokokowego zapalenia opon mózgowo-rdzeniowych u pacjentów z AIDS: 100-200 mg/dobę w leczeniu podtrzymującym (można stosować doustne postaci flukonazolu) - w dotychczasowych doświadczeniach okres leczenia wynosił do 25 mies. Dzieci. Podawać w pojedynczej dawce dobowej. Dzieci >4 tyg. życia: w ciężkim drożdżakowym zapaleniu błon śluzowych 3 mg/kg mc. na dobę., 1. dnia można zastosować dawkę nasycającą 6 mg/kg mc. w celu szybszego uzyskania stanu stacjonarnego we krwi; w leczeniu układowych zakażeń drożdżakami i zakażeń kryptokokowych 6-12 mg/kg mc. na dobę, w zależności od ciężkości choroby. U dzieci nie należy przekraczać maksymalnej dawki 400 mg na dobę. Dzieci ≤4 tyg. życia: w czasie 1. i 2. tyg. życia dziecka należy zastosować taką samą dawkę w mg/kg mc., jak dla dzieci starszych, ale podawać ją co 72 h (nie należy przekraczać dawki maksymalnej 12 mg/kg mc., podawanej co 72 h); w 3. i 4. tyg. życia dziecka taką samą dawkę należy podawać co 48 h (nie należy przekraczać dawki maksymalnej 12 mg/kg mc., podawanej co 48 h). Istnieje niewiele danych farmakokinetycznych na poparcie takiego schematu dawkowania u noworodków urodzonych o czasie. Szczególne grupy pacjentów. Pacjenci z zaburzeniami czynności nerek. U pacjentów (w tym w populacji pediatrycznej) z zaburzeniami czynności nerek, na początku wielodawkowej terapii flukonazolem należy podać dawkę nasycającą, zgodnie ze wskazaniami. Po dawce nasycającej, codzienne dawkowanie (zgodnie ze wskazaniami) należy ustalić na podstawie klirensu kreatyniny (CCr): >50 ml/min - zwykła dawka co 24 h; ≤50 ml/min (pacjenci niedializowani) - zwykła dawka co 48 h lub 50% zwykłej dawki co 24 h; pacjenci regularnie dializowani - zwykła dawka po każdej sesji dializ. U dzieci z zaburzeniami czynności nerek dawkę dobową należy zmniejszyć, zgodnie z wytycznymi przedstawionymi dla dorosłych; nie przebadano farmakokinetyki flukonazolu u dzieci z niewydolnością nerek. Nie ma konieczności zmiany dawkowania u pacjentów w podeszłym wieku z prawidłową czynnością nerek.Flukonazol roztwór do infuzji 2 mg/ml jest zgodny z następującymi roztworami: 20% roztworem glukozy, roztworem Ringera, roztworem Ringera z mleczanami, 1% roztworem chlorku potasu w 5% roztworze glukozy, 4,2% roztworem wodorowęglanu sodu, 0,9% roztworem chlorku sodu.

Wskazania

Leczenie chorób grzybiczych, spowodowanych przez drożdżaki i grzyby (Candida spp. i Cryptococcus spp.), w szczególności: drożdżyca układowa (w tym posocznica drożdżakowa, kandyduria, rozsiane zakażenia drożdżakowe oraz inne postaci inwazyjnych zakażeń wywołanych przez drożdżaki, w tym zakażenia otrzewnej, wsierdzia, płuc oraz dróg moczowych) - preparat może być stosowany w leczeniu pacjentów z chorobami nowotworowymi, pacjentów leczonych w oddziałach intensywnej terapii oraz pacjentów otrzymujących leki cytotoksyczne lub immunosupresyjne; ciężkie zapalenia drożdżakowe błon śluzowych, takie jak: ciężka drożdżyca jamy ustnej, gardła i przełyku oraz ciężkie nieinwazyjne drożdżakowe zapalenie oskrzeli i płuc (błony śluzowej górnych dróg oddechowych); kryptokokowe zapalenie opon mózgowo-rdzeniowych: leczeni mogą być pacjenci z prawidłową odpornością oraz z zaburzeniami odporności (np. w związku z AIDS i po przeszczepieniu narządów) - w leczeniu podtrzymującym w zapobieganiu nawrotom zakażeń kryptokokowych u chorych z AIDS można stosować flukonazol w postaci doustnej. Należy przestrzegać oficjalnych wytycznych dotyczących prawidłowego stosowania leków przeciwgrzybiczych.

Przeciwwskazania

Nadwrażliwość na flukonazol, na inne pochodne azolowe lub na którąkolwiek substancję pomocniczą. Przeciwwskazane jest stosowanie z lekami wydłużającymi odstęp QT, które są metabolizowane przez CYP3A4, takimi jak: cyzapryd, astemizol, pimozyd, chinidyna, erytromycyna. Przeciwwskazane jest stosowanie terfenadyny u pacjentów otrzymujących flukonazol w dawkach wielokrotnych, wynoszących ≥400 mg/dobę.

Środki ostrożności

Podczas leczenia należy kontrolować parametry hematologiczne oraz czynność wątroby i nerek, zwłaszcza u pacjentów z ciężkimi chorobami podstawowymi, jak AIDS lub rak. Ostrożnie stosować u pacjentów z zaburzeniami czynności nerek lub wątroby. Pacjentów przyjmujących flukonazol należy obserwować pod kątem objawów zaburzeń czynności wątroby. Pacjentów, u których wystąpią nieprawidłowe wyniki badań czynności wątroby podczas leczenia flukonazolem należy obserwować, czy nie wystąpią cięższe choroby tego narządu. Jeżeli w trakcie leczenia flukonazolem pojawią się objawy podmiotowe lub przedmiotowe świadczące o chorobie i (lub) uszkodzeniu wątroby, należy przerwać leczenie flukonazolem. Ostrożnie stosować u pacjentów z predyspozycją do wystąpienia arytmii: z wrodzonym lub udokumentowanym nabytym wydłużeniem odstępu QT, kardiomiopatią (w szczególności, gdy występuje niewydolność serca), bradykardią zatokową, istniejącymi objawowymi zaburzeniami rytmu serca, z zaburzeniami elektrolitowymi (np. hipokaliemią), leczonych jednocześnie lekami, które nie są metabolizowane przez CYP34A ale wydłużają odstęp QT. Należy dokładnie monitorować pacjentów przyjmujących jednocześnie terfenadynę i flukonazol w dawkach <400 mg na dobę. Zachować ostrożność stosując flukonazol w skojarzeniu z lekami, z którymi daje interakcje, zwłaszcza lekami o wąskim przedziale terapeutycznym, metabolizowanymi przez CYP2C9, CYP3A4. Należy przerwać stosowanie leku u pacjentów z grzybicą powierzchowną, jeśli wystąpi wysypka związana ze stosowaniem flukonazolu. Wystąpienie wysypki u pacjentów z inwazyjnymi lub ogólnoustrojowymi zakażeniami jest wskazaniem do dokładnej obserwacji i odstawienia leku w przypadku rozwinięcia się zmian pęcherzowych lub rumienia wielopostaciowego.

Niepożądane działanie

Często: ból głowy, nudności, wymioty, ból brzucha, biegunka, zwiększenie aktywności enzymów wątrobowych we krwi (LDH, AlAT, AspAT), wysypka skórna. Niezbyt często: niedokrwistość, świąd, bezsenność, senność, zawroty głowy, zaburzenia nerwów obwodowych, drżenia, zaburzenia odczuwania smaku, zwiększona potliwość, drgawki, przeczulica, zaburzenia równowagi, suchość w ustach, utrata łaknienia, zaparcia, niestrawność, wzdęcia, cholestaza, klinicznie istotne zwiększenie stężenia bilirubiny całkowitej, żółtaczka, hepatotoksyczność, ból mięśni, zmęczenie, złe samopoczucie, astenia, gorączka. Rzadko: leukopenia (w tym neutropenia i agranulocytoza), małopłytkowość, eozynofilia, reakcje anafilaktyczne (w tym obrzęk naczynioruchowy, obrzęk twarzy), hipercholesterolemia, hipertrójglicerydemia, hipokaliemia, zapalenie wątroby, martwica komórek wątroby, niewydolność wątroby (w pojedynczych przypadkach zakończona zgonem), łysienie, zespół Stevensa-Johnsona, martwica toksyczno-rozpływna naskórka. Obserwowano zmiany wyników badań laboratoryjnych czynności nerek oraz wydłużenie odstępu QT, torsade de pointes. U pacjentów zakażonych HIV działania niepożądane, obserwowano częściej niż u osób niezakażonych HIV, natomiast profil działań niepożądanych był podobny. U dzieci zdarzenia niepożądane obserwowano częściej niż w ogólnej populacji pacjentów; ponadto specyficznymi objawami występującymi u dzieci były drażliwość i niedokrwistość.

Ciąża i laktacja

Standardowe dawki flukonazolu (<200 mg/dobę) i krótkotrwałe leczenie nie powinno być stosowane w ciąży, chyba że jest to bezwzględnie konieczne. Nie należy stosować w ciąży dużych dawek flukonazolu, w szczególności podawanych w sposób długotrwały, z wyjątkiem sytuacji zagrażających życiu. Kobiety w wieku rozrodczym muszą stosować skuteczną antykoncepcję w trakcie długotrwałego leczenia flukonazolem. Karmienie piersią można kontynuować po podaniu pojedynczej dawki flukonazolu ≤200 mg. Karmienie piersią należy przerwać podczas leczenia dawkami wielokrotnymi i (lub) większymi.

Uwagi

Podczas prowadzenia pojazdów lub obsługiwania maszyn należy wziąć pod uwagę możliwość wystąpienia zawrotów głowy i drgawek.

Interakcje

Przeciwwskazane jest stosowanie flukonazolu z cyzaprydem, astemizolem, pimozydem, chinidyną, erytromycyną, terfenadyną, ze względu na ryzyko wydłużenia odstępu QT i wystąpienia ciężkich zaburzeń rytmu serca, w tym torsade de pointes. Można rozważyć stosowanie z terfenadyną, jeżeli dawka flukonazolu jest mniejsza niż 400 mg/dobę - w takim przypadku pacjentów należy dokładnie monitorować. Nie zaleca się stosowania z haloftaryną, ze względu na potencjalne ryzyko zwiększenia kardiotoksyczności. Flukonazol jest silnym inhibitorem CYP2C9 i umiarkowanym inhibitorem CYP3A4, może zatem zwiększać stężenie, nasilać działanie i toksyczność leków metabolizowanych przez te izoenzymy, m.in.: alfentanylu, fentanylu (ryzyko depresji oddechowej); amitryptyliny, nortryptyliny; pochodnych sulfonylomocznika (chlorpropamidu, glibenklamidu, gliklazydu, tolbutamidu - należy częściej kontrolować stężenie glukozy we krwi); leków przeciwzakrzepowych z grupy kumaryn (ryzyko wydłużenia czasu protrombinowego i krwawień; należy kontrolować parametry krzepnięcia); krótkodziałających benzodiazepin (midazolamu, triazolamu); antagonistów kanału wapniowego (nifedypiny, isradypiny, nikardypiny, amlodypiny, felodypiny); karbamazepiny; celekoksybu (leczenie celekoksybem należy rozpoczynać od najniższych zalecanych dawek); inhibitorów reduktazy HMG-CoA (atorwastatyny, lowastatyny, symwastatyny, fluwastatyny - ryzyko wystąpienia miopatii i rabdomiolizy; w przypadku zwiększenia aktywności kinazy kreatynowej lub podejrzenia rabdomiolizy należy przerwać stosowanie inhibitora reduktazy HMG-CoA); losartanu (należy regularnie kontrolować ciśnienie tętnicze krwi); metadonu; fenytoiny; zasad ksantynowych, innych leków przeciwpadaczkowych i izoniazydu; teofiliny; ryfabutyny (ryzyko wystąpienia zapalenia błony naczyniowej oka); trimetreksatu (unikać jednoczesnego stosowania; jeżeli terapia skojarzona jest konieczna, należy kontrolować stężenie i toksyczność trimetreksatu: mielosupresja, zaburzenia czynności nerek i wątroby oraz owrzodzenia przewodu pokarmowego); zydowudyny; cyklosporyny; syrolimusu; takrolimusu (ryzyko nefrotoksyczności); cyklofosfamidu (monitorować stężenie kreatyniny i bilirubiny we krwi); NLPZ (fluribuprofenu, ibuprofenu, naproksenu, lornoksykamu, meloksykamu, diklofenaku); sakwinawiru; alkaloidów barwinka (winkrystyny i winblastyny- ryzyko neurotoksyczności). Podczas jednoczesnego stosowania flukonazolu i ww. leków należy uważnie monitorować pacjenta pod kątem objawów niepożądanych tych leków lub monitorować ich stężenie we krwi; może zaistnieć konieczność zmniejszenia dawek ww. leków; hamujący aktywność enzymu wpływ flukonazolu może utrzymywać się przez 4-5 dni po zakończeniu leczenia, z powodu długiego okresu półtrwania flukonazolu. U pacjentów długotrwale leczonych flukonazolem i kortykosteroidami (np. prednizolonem) należy kontrolować, czy po odstawieniu flukonazolu nie występują objawy niewydolności kory nadnerczy. Flukonazol można stosować w skojarzeniu z witaminą A, jednak należy brać pod uwagę możliwość występowania działań niepożądanych ze strony o.u.n. Flukonazol może zwiększać AUC etynyloestradiolu i lewonorgestrelu, jest jednak bardzo mało prawdopodobne, aby wpływał na skuteczność złożonych doustnych środków antykoncepcyjnych. Wykazano antagonizm między amfoterycyną B i pochodnymi azolowymi. Ryfampicyna zmniejsza AUC i skraca T0,5 flukonazolu - należy rozważyć zwiększenie dawki flukonazolu. Równoczesne podawanie wielu dawek hydrochlorotiazydu wraz z flukonazolem może zwiększać stężenie flukonazolu we krwi, jednakże modyfikacja dawki nie jest konieczna. Nie zaobserwowano istotnych klinicznie interakcji farmakokinetycznych pomiędzy flukonazolem i azytromycyną. Pokarm, cymetydyna, preparaty zobojętniające sok żołądkowy oraz napromieniowanie całego ciała przed przeszczepem szpiku nie wpływają w klinicznie istotny sposób na wchłanianie doustnych postaci flukonazolu.

Preparat zawiera substancję Fluconazole.

Lek refundowany: NIE

Lista leków zawierających te same substancje czynne

1 ml roztworu zawiera 2 mg flukonazolu; lek zawiera sód: 0,154 mmol w 1 ml.

1 kaps. zawiera 50, 100, 150 lub 200 mg flukonazolu; kaps. zawierają laktozę. 1 ml syropu zawiera 5 mg flukonazolu; syrop zawiera sacharozę i glicerol.

1 kaps. zawiera 50 mg, 100 mg 150 mg lub 200 mg flukonazolu; kaps. zawierają laktozę.

1 ml roztworu zawiera 2 mg flukonazolu; lek zawiera sód: 9 mg (0,154 mmol) w 1 ml.

1 kaps. zawiera 50 mg, 100 mg, 150 mg lub 200 mg flukonazolu; kapsułki zawierają laktozę.

1 ml syropu zawiera 5 mg flukonazolu.

1 ml roztworu zawiera 2 mg flukonazolu; lek zawiera sód: 3,5 mg (0,15 mmol) w 1 ml.

1 tabl. zawiera 50 mg, 100 mg lub 200 mg flukonazolu (oraz odpowiednio 84 mg, 80 mg oraz 160 mg laktozy). 1 ml syropu zawiera 5 mg flukonazolu (oraz odpowiednio 4 g sacharozy i 3,5 g sorbitolu).

1 kaps. zawiera 50 mg, 100 mg lub 200 mg flukonazolu; kaps. zawierają laktozę.

1 kaps. zawiera 50 mg, 100 mg, 150 mg lub 200 mg flukonazolu; kapsułki zawierają laktozę, ponadto kapsułki 100 mg i 200 mg zawierają żółcień pomarańczową (E 110).

Najczęściej wyszukiwane

1 fiolka zawiera 500 mg imipenemu (w postaci jednowodzianu) oraz 500 mg cylastatyny (w postaci soli sodowej); lek zawiera sód: 37,5 mg w 1 fiolce.

1 dawka (0,5 ml) zawiera nie mniej niż 5 j.m. toksoidu błoniczego adsorbowanego na wodorotlenku glinu.

1 fiolka zawiera 250 mg acyklowiru w postaci soli sodowej.

1 tabl. powl. zawiera 250 mg, 500 mg lub 875 mg amoksycyliny w postaci trójwodzianu oraz 125 mg kwasu klawulanowego w postaci soli potasowej. Po rozpuszczeniu w wodzie - 5 ml zawiesiny zawiera 400 mg amoksycyliny w postaci trójwodzianu i 57 mg kwasu klawulanowego w postaci soli potasowej. 1 saszetka granulatu do sporz. zaw. doustnej zawiera 875 mg amoksycyliny w postaci trójwodzianu oraz 125 mg kwasu klawulanowego w postaci soli potasowej; granulat zawiera aspartam. 1 tabl. do sporz. zawiesiny doustnej/ulegająca rozpadowi w jamie ustnej (QUICKTAB) zawiera 500 mg lub 875 mg amoksycyliny w postaci trójwodzianu oraz 125 mg kwasu klawulanowego w postaci soli potasowej; tabl. QUICKTAB zawierają aspartam i olej rycynowy.

1 tabl. zawiera 100 mg, 400 mg lub 800 mg sulfametoksazolu i odpowiednio 20 mg, 80 mg lub 160 mg trimetoprimu. Preparat zawiera parahydroksybenzoesan metylu i parahydroksybenzoesan propylu.

1 dawka 2 ml szczepionki doustnej zawiera: nie mniej niż 2,2 x 106 IU rotawirusa typu G1, nie mniej niż 2,8 x 106 IU rotawirusa typu G2, nie mniej niż 2,2 x 106 IU rotawirusa typu G3, nie mniej niż 2,0 x 106 IU rotawirusa typu G4, nie mniej niż 2,3 x 106 IU rotawirusa typu P1A[8]. Preparat zawiera sacharozę.

1 dawka (0,5 ml) po rekonstytucji zawiera: nie mniej niż 30 j.m. toksoidu błoniczego adsorbowanego na wodorotlenku glinu; nie mniej niż 40 j.m. toksoidu tężcowego adsorbowanego na wodorotlenku glinu; antygeny Bordatella pertusis (25 µg toksoidu krztuścowego adsorbowanego na wodorotlenku glinu, 25 µg hemaglutyniny włókienkowej adsorbowanej na wodorotlenku glinu, 8 µg pertaktyny adsorbowanej na wodorotlenku glinu); inaktywowany poliowirus - 40 j. antygenu D wirusa polio typ 1 (szczep Mahoney namnażany w hodowli komórek Vero), 8 j. antygenu D wirusa polio typ 2 (szczep MEF-1 namnażany w hodowli komórek Vero), 32 j. antygenu D wirusa polio typ 3 (szczep Saukett namnażany w hodowli komórek Vero); 10 µg polisacharydu Haemophilus influenzae typ b (fosforanu polirybozylorybitolu), związanego z około 20-40 µg toksoidu tężcowego jako nośnikiem białkowym.

1 kaps. zawiera 50, 100, 150 lub 200 mg flukonazolu; kaps. zawierają laktozę. 1 ml syropu zawiera 5 mg flukonazolu; syrop zawiera sacharozę i glicerol.

5 ml zawiesiny zawiera 200 mg sulfametoksazolu i 40 mg trimetoprimu. Lek zawiera maltitol oraz p-hydroksybenzoesany.

1 fiolka zawiera 1g cefazoliny w postaci soli sodowej.

Informacje o lekach dostarcza:
Pharmindex
Najpopularniejsze artykuły
Grypa u dzieci - objawy, przyczyny i leczenie Grypa u dzieci - objawy, przyczyny i leczenie

Grypa u dzieci to jedna na najczęstszych chorób wirusowych układu oddechowego. Przyczyną choroby jest wirus grypy, który wywołuje dokuczliwe objawy. W tym ...

więcej

Domowe syropy NA KASZEL - przepisy na syropy własnej roboty Domowe syropy NA KASZEL - przepisy na syropy własnej ...

Przepisy na domowe syropy na kaszel, zarówno ten suchy, jak i mokry, są przekazywane z pokolenia na pokolenie. Nic dziwnego - syropy ...

więcej

Zioła na przeziębienie dla dzieci i dorosłych [PRZEPISY] Zioła na przeziębienie dla dzieci i dorosłych [PRZEPISY]

Zioła na przeziębienie to naturalne specyfiki, dzięki którym szybko można zwalczyć infekcję. Zioła na przeziębienie to zioła napotne, przeciwgorączkowe, które łagodzą katar ...

więcej

Zapalenie migdałków – przyczyny, objawy, leczenie Zapalenie migdałków – przyczyny, objawy, leczenie

Zapalenie migdałków wiąże się z silnym bólem gardła utrudniającym przełykanie, osłabieniem i gorączką. Preparaty stosowane w leczeniu zapalenia migdałków powinny z jednej ...

więcej

Ból gardła przy przełykaniu śliny – przyczyny i leczenie Ból gardła przy przełykaniu śliny – przyczyny i leczenie

Ból gardła spowodowany jest najczęściej zakażeniami górnych dróg oddechowych. Szczególnie doskwiera nam on przy przełykaniu – przeczytaj, jakie są tego przyczyny i ...

więcej

Zdrowa społeczność

Właściciel portalu Poradnikzdrowie.pl nie jest właścicielem Bazy Leków. Dostawca bazy leków oświadcza i informuje, że dokłada wszelkich starań, aby wszystkie opisy leków były zgodne z obowiązującym stanem wiedzy, a także oświadcza jednocześnie, że podstawowe znaczenie prawne ma zawsze ulotka dołączona do konkretnego leku, zatwierdzona przez Ministerstwo Zdrowia.