Fludarabin-Ebewe

1 fiolka zawiera 50 mg fosforanu fludarabiny.

  1. Działanie
  2. Dawkowanie
  3. Wskazania
  4. Przeciwwskazania
  5. Środki ostrożności
  6. Niepożądane działanie
  7. Ciąża i laktacja
  8. Uwagi
  9. Interakcje
Nazwa Zawartość opakowania Substancja czynna Cena 100% Ost. modyfikacja
Fludarabin-Ebewe 1 fiolka 2 ml, konc. do sporz. roztw. do wstrz. i (lub) inf. 2018-01-25

Działanie

Lek przeciwnowotworowy - fluorowany analog nukleotydowy widarabiny - 9-β-D-arabinofuranozyloadeniny (Ara-A). Fosforan fludarabiny jest szybko defosforylowany do 2F-Ara-A, który jest wychwytywany przez komórki organizmu i następnie fosforylowany wewnątrzkomórkowo przez kinazę deoksycytydynową do aktywnego trifosforanu - 2-fluoro-ara-ATP. Metabolit ten hamuje aktywność reduktazy rybonukleotydowej, polimeraz DNA, prymazę i ligazę DNA, prowadząc do zahamowania syntezy DNA. W wyniku tego dochodzi do częściowego zahamowania aktywności polimerazy II RNA i w konsekwencji redukcji syntezy białka. W wyniku zahamowania syntezy DNA, RNA i białek dochodzi do zatrzymania wzrostu komórek. Po podaniu preparatu we wlewie w dawce pojedynczej 25 mg/m2 pc., po osiągnięciu maksimum stężenie 2F-ara-A zmniejszało się w 3 fazach eliminacji: wstępnej z T0,5 ok. 5 min, pośredniej z T0,5 1-2 h i końcowej - T0.5 ok. 20 h. Lek jest wydalany głównie z moczem (40-60% podanej dawki). Fludarabina jest czynnie transportowana do komórek białaczkowych, gdzie ulega refosforylacji do mono-, dwu- i trójfosforanu, którego największe stężenie w komórkach białaczkowych jest osiągane po 4 h, a T0,5 leku z komórki wynosi 23 h.

Dawkowanie

Lek powinien być stosowany pod nadzorem wykwalifikowanego lekarza, doświadczonego w prowadzeniu terapii przeciwnowotworowych.Wyłącznie dożylnie. Dorośli: zalecana dawka dobowa wynosi 25 mg/m2 pc. przez 5 kolejnych dni w cyklach powtarzanych co 28 dni. Dawkę leku należy zmodyfikować w przypadku wystąpienia toksyczności hematologicznej. Konieczną dawkę preparatu należy pobrać do strzykawki. W celu podania dożylnego (bolus) dawkę należy rozcieńczyć w 10 ml 0,9% roztworu NaCl. Możliwe jest również rozcieńczenie całkowitej dawki leku w 100 ml 0,9% roztworu NaCl i podanie we wlewie dożylnym w ciągu około 30 min. Czas trwania terapii zależy od skuteczności i tolerancji leku. U chorych na przewlekłą białaczkę limfocytową typu B-komórkowego zaleca się podawanie preparatu aż do osiągnięcia najlepszej odpowiedzi na leczenie (zwykle 6 cyklów), a następnie lek należy odstawić.U pacjentów z zaburzoną czynnością nerek dawkę leku należy odpowiednio dostosować: przy klirensie kreatyniny 30-70 ml/min należy zredukować dawkę leku do 50% i przeprowadzać kontrolne badania krwi w celu oceny toksyczności.

Wskazania

Leczenie przewlekłej białaczki limfocytowej B-komórkowej u pacjentów z dostateczną czynnością szpiku kostnego. Leczenie pierwszego rzutu preparatem należy stosować tylko u pacjentów z zaawansowaną chorobą, stadium III/IV choroby wg skali Rai (stadium C wg skali Binet), bądź stadium I/II wg skali Rai (stadium A/B wg skali Binet), w przypadku gdy widoczne są objawy choroby lub objawy wskazujące na postęp choroby.

Przeciwwskazania

Nadwrażliwość na fosforan fludarabiny lub pozostałe składniki preparatu. Zaburzenia czynności nerek z klirensem kreatyniny poniżej 30 ml/min. Niewyrównana niedokrwistość hemolityczna. Okres karmienia piersią. Produktu leczniczego nie należy stosować w czasie ciąży, chyba że jest to bezwzględnie konieczne.

Środki ostrożności

Ostrożnie stosować u chorych w złym stanie ogólnym, po rozważeniu stosunku ryzyka do korzyści - szczególnie u pacjentów z ciężkim zaburzeniami czynności szpiku kostnego (trombocytopenia, niedokrwistość, granulocytopenia), z upośledzeniem odporności lub zakażeniami oportunistycznymi w wywiadzie. U pacjentów z niewydolnością wątroby - lek należy stosować ostrożnie, ponieważ może wywoływać hepatotoksyczność, lek podawać gdy korzyści przeważają nad potencjalnym ryzykiem. Należy zachować ostrożność u pacjentów stosujących fosforan fludarabiny, jeśli rozważa się pobranie komórek macierzystych w dalszym przebiegu leczenia. Pacjenci poddani leczeniu fludarabiną, u których będzie wykonywana transfuzja krwi, powinni otrzymywać tylko napromienioną krew w celu uniknięcia wystąpienia reakcji przeszczep przeciw gospodarzowi. Należy zachować szczególną ostrożność u pacjentów zagrożonych zespołem rozpadu guza. U pacjentów, u których w przeszłości w związku ze stosowaniem fosforanu fludarabiny wystąpiła autoimmunologiczna niedokrwistość hemolityczna (AIHA), należy spodziewać się nawrotu AIHA po zastosowaniu fludarabiny. W czasie leczenia lub po jego zakończeniu należy unikać szczepień preparatami zawierającymi żywe drobnoustroje. W przypadku braku odpowiedzi na leczenie fludarabiną, należy unikać stosowania chlorambucylu (u pacjentów z opornością na fludarabinę zastosowanie chlorambucylu jest również nieskuteczne). Ostrożnie stosować u pacjentów z umiarkowaną niewydolnością nerek (klirens kreatyniny 30-70 ml/min) oraz u pacjentów w podeszłym wieku (powyżej 75 lat). Bezpieczeństwo stosowania i skuteczność preparatu u dzieci i młodzieży nie zostały ustalone.

Niepożądane działanie

Bardzo często: objawy hematologiczne (neutropenia, trombocytopenia, niedokrwistość). Często: neuropatia obwodowa; zaburzenie widzenia; nudności i wymioty, biegunka, zapalenie jamy ustnej, brak apetytu; wysypka skórna; obrzęk; infekcje, zapalenie płuc; gorączka, zmęczenie, osłabienie, złe samopoczucie oraz dreszcze. Niezbyt często: schorzenia autoimmunologiczne (niedokrwistość hemolityczna autoimmunologiczna, trombocytopenia autoimmunologiczna, plamica małopłytkowa, Zespół Evansa); splątanie; reakcje nadwrażliwości opłucnowej (nacieki płucne, zapalenie płuc, zwłóknienie), powiązane z objawami duszności i kaszlu; krwawienia z przewodu pokarmowego, głównie będące wynikiem trombocytopenii, zmiany stężenia enzymów trzustkowych; pęcherzyca; zespół ostrego rozpadu guza (komplikacje mogą obejmować hiperurycemię, hiperfosfatemię, hipokalcemię, kwasicę metaboliczną, hiperkalemię, krwiomocz, krystalurię, niewydolność nerek; zwiastunem wystąpienia zespołu ostrego rozpadu guza jest ból biodra i boku oraz krwiomocz); zmiany poziomu enzymów wątrobowych. Rzadko: niewydolność serca i arytmia; zespół mielodysplastyczny; śpiączka, pobudzenie, napady padaczkowe; zapalenie nerwu wzrokowego, neuropatia nerwu wzrokowego, ślepota; krwotoczne zapalenie pęcherza moczowego; Zespół Stevensa-Johnsona, martwica toksyczno-rozpływna naskórka.

Ciąża i laktacja

Lek jest przeciwwskazany w ciąży i okresie karmienia piersią. Kobiety i mężczyźni w wieku rozrodczym muszą stosować skuteczne metody antykoncepcji w trakcie terapii i przez co najmniej 6 miesięcy po zakończeniu leczenia.

Uwagi

Należy ściśle monitorować pacjentów pod kątem neurologicznych objawów niepożądanych. Pacjenci poddawani leczeniu powinni być wnikliwie obserwowani czy nie wystąpią hematologiczne i niehematologiczne działania toksyczne. Przed rozpoczęciem leczenia oraz podczas jego trwania należy kontrolować morfologię krwi.

Interakcje

Ze względu na możliwość śmiertelnych powikłań ze strony układu oddechowego, leku nie zaleca się jednoczesnego stosowania w skojarzeniu z pentostatyną. Dipyrydamol i inne inhibitory wychwytu adenozyny mogą zmniejszać skuteczność fludarabiny. Interakcje farmakokinetyczne były obserwowane u pacjentów z przewlekłą białaczką limfocytową i ostrą białaczką szpikową podczas równoczesnego stosowania fosforanu fludarabiny i trifosforanu-5-cytarabiny (Ara-CTP). Badania kliniczne oraz badania in vitro na komórkach nowotworowych wykazały zwiększone stężenie wewnątrzkomórkowego Ara-CTP w komórkach białaczkowych podczas stosowania fosforanu fludarabiny i Ara-C. Nie zauważono wpływu na osoczowe stężenie Ara-C i szybkość eliminacji Ara-CTP.

Preparat zawiera substancję Fludarabine phosphate.

Lek refundowany: NIE

Lista leków zawierających te same substancje czynne

1 fiolka zawiera 50 mg fosforanu fludarabiny.

1 ml koncentratu do sporządzania roztworu do wstrzykiwań i do infuzji zawiera 25 mg fosforanu fludarabiny.

1 tabl. powl. zawiera 10 mg fosforanu fludarabiny; lek zawiera laktozę.

1 fiolka zawiera 50 mg fosforanu fludarabiny.

1 ml koncentratu zawiera 25 mg fludarabiny fosforanu. Preparat zawiera sód.

Najczęściej wyszukiwane

1 tabl. zawiera: 0,215 ml alkoholowo - wodnego wyciągu (1:11) odpowiadającego: 10 mg korzenia dzikiego indygo, 7,5 mg korzenia jeżówki purpurowej oraz 2 mg ziela żywotnika zachodniego. Preparat zawiera laktozę i sacharozę.

1 fiolka zawiera 0,1 mg tryptoreliny w postaci octanu.

1 implant zawiera 10,8 mg gosereliny (w postaci octanu).

1 kaps. zawiera 150 mg cerytynibu.

1 ml zawiesiny zawiera 40 mg octanu megestrolu w postaci zmikronizowanej. Preparat zawiera sacharozę.

1 amp.-strzyk. z proszkiem do sporządzania roztworu do wstrzykiwań zawiera 7,5 mg, 22,5 mg lub 45 mg octanu leuproreliny.

1 tabl. powl. zawiera 1 mg anastrozolu. Preparat zawiera laktozę.

1 ml koncentratu do sporządzania roztworu do infuzji zawiera 6 mg paklitakselu; lek zawiera etanol (391 mg/ml) oraz polioksylenowany olej rycynowy, tj. rycynooleinian makrogologlicerolu (527 mg/ml).

1 fiolka proszku zawiera 38,5 µg blinatumomabu. Po rozpuszczeniu w wodzie do wstrzykiwań końcowe stężenie blinatumomabu wynosi 12,5 µg/ml.

1 ml zawiera 2 mg chlorowodorku epirubicyny. Lek zawiera sód (3,54 mg/ml).

Informacje o lekach dostarcza:
Pharmindex
Najpopularniejsze artykuły
Chłoniak: przyczyny, objawy, rodzaje, leczenie Chłoniak: przyczyny, objawy, rodzaje, leczenie

Chłoniaki to nowotwory złośliwe wywodzące się z białych krwinek. Objawy chłoniaków bywają niespecyficzne: mogą nimi być np. uczucie zmęczenia, nocne poty czy ...

więcej

Młodzieńcza białaczka mielomonocytowa (JMML) - przyczyny, objawy i leczenie Młodzieńcza białaczka mielomonocytowa (JMML) - przyczyny, objawy i leczenie

Młodzieńcza białaczka mielomonocytowa (JMML) to rzadki rodzaj białaczki, który występuje u niemowląt i małych dzieci, z reguły u tych poniżej 2. roku ...

więcej

Ostra białaczka szpikowa (AML) - przyczyny, objawy i leczenie Ostra białaczka szpikowa (AML) - przyczyny, objawy i leczenie

Ostra białaczka szpikowa (AML - acute myeloid leukemia) to nowotwór układu krwiotwórczego, który w większości przypadków dotyka dorosłych. Ryzyko jej rozwoju zwiększa ...

więcej

Białaczka u niemowląt - przyczyny, objawy i leczenie Białaczka u niemowląt - przyczyny, objawy i leczenie

Białaczka u niemowląt to rzadko występująca, ale bardzo złośliwa choroba nowotworowa układu krwiotwórczego. Białaczka niemowlęca cechuje się znacznym zaawansowaniem choroby już w ...

więcej

Białaczka włochatokomórkowa: przyczyny, objawy, leczenie Białaczka włochatokomórkowa: przyczyny, objawy, leczenie

Białaczka włochatokomórkowa (hairy cell leukemia - HCL) to rzadka odmiana przewlekłej białaczki limfocytowej. Nie ma leku powodującego wyleczenie z białaczki włochatokomórkowej, ale ...

więcej

Zdrowa społeczność

Właściciel portalu Poradnikzdrowie.pl nie jest właścicielem Bazy Leków. Dostawca bazy leków oświadcza i informuje, że dokłada wszelkich starań, aby wszystkie opisy leków były zgodne z obowiązującym stanem wiedzy, a także oświadcza jednocześnie, że podstawowe znaczenie prawne ma zawsze ulotka dołączona do konkretnego leku, zatwierdzona przez Ministerstwo Zdrowia.