Flonidan®

1 tabl. zawiera 10 mg loratadyny; tabletki zawierają laktozę. 5 ml zawiesiny zawiera 5 mg loratadyny; zawiesina zawiera sacharozę i glicerol.

  1. Działanie
  2. Dawkowanie
  3. Wskazania
  4. Przeciwwskazania
  5. Środki ostrożności
  6. Niepożądane działanie
  7. Ciąża i laktacja
  8. Uwagi
  9. Interakcje
Nazwa Zawartość opakowania Substancja czynna Cena 100% Ost. modyfikacja
Flonidan® but. 120 ml, zawiesina doustna 12,83zł 2017-10-31

Działanie

Trójpierścieniowy lek przeciwhistaminowy drugiej generacji, blokujący wybiórczo obwodowe receptory H1. Słabo przenika do o.u.n, nie wykazuje istotnego klinicznie działania sedatywnego i przeciwcholinergicznego. Po podaniu doustnym szybko i dobrze wchłania się z przewodu pokarmowego. Jest w znacznym stopniu metabolizowany w procesie pierwszego przejścia przez wątrobę, głównie z udziałem CYP3A4 i CYP2D6. Główny metabolit - desloratadyna (DCL) - jest czynny farmakologicznie. Maksymalne stężenie loratadyny w surowicy występuje po 1-1,5 h, a DCL po 1,5-3,7 h. Loratadyna wiąże się z białkami osocza w 97-99%, a DCL w 73-76%. Średni T0,5 leku wynosi 8,4 h (3-20 h), głównego metabolitu - 28 h (8,8-92 h). Loratadyna i jej metabolity są wydalane zarówno z moczem (ok. 40%), jak i z kałem (ok. 42%).

Dawkowanie

Doustnie. Dorośli i dzieci w wieku powyżej 12 lat oraz dzieci w wieku 2-12 lat o mc. powyżej 30 kg: 10 mg raz na dobę. Dzieci w wieku 2-12 lat o mc. poniżej 30 kg: 5 mg raz na dobę w postaci zawiesiny (stosowanie tabletek nie jest wskazane). U pacjentów dorosłych i dzieci o mc. powyżej 30 kg z zaburzeniami czynności wątroby należy zastosować mniejszą dawkę początkową, a następnie dawkę 10 mg należy podawać co drugi dzień. Dzieciom z zaburzeniami czynności wątroby, o mc. mniejszej niż 30 kg należy podawać 5 mg loratadyny co drugi dzień. Nie jest konieczna zmiana dawkowania u osób w podeszłym wieku i u pacjentów z zaburzeniami czynności nerek. Preparat stosować niezależnie od posiłków. Tabletki połykać bez rozgryzania, popijając płynem.

Wskazania

Leczenie objawów alergicznego (sezonowego i całorocznego) zapalenia błony śluzowej nosa i przewlekłej pokrzywki idiopatycznej.

Przeciwwskazania

Nadwrażliwość na loratadynę lub na którąkolwiek substancję pomocniczą preparatu.

Środki ostrożności

Należy zachować ostrożność u pacjentów z zaburzeniami czynności wątroby lub nerek oraz podczas długotrwałego stosowania leku. Nie ustalono skuteczności i bezpieczeństwa stosowania u dzieci poniżej 2 lat. Preparat w postaci tabletek zawiera laktozę - nie powinien być stosowany u pacjentów z rzadko występującą dziedziczną nietolerancją galaktozy, niedoborem laktazy typu Lapp lub zespołem złego wchłaniania glukozy-galaktozy. Preparat w postaci zawiesiny zawiera sacharozę i glicerol - nie powinien być stosowany u pacjentów z rzadkimi dziedzicznymi zaburzeniami związanymi z nietolerancją fruktozy, zespołem złego wchłaniania glukozy-galaktozy lub niedoborem sacharazy-izomaltazy. Duże ilości glicerolu mogą powodować ból głowy i zaburzenia żołądkowe.

Niepożądane działanie

Często: ból głowy, nerwowość, senność, uczucie zmęczenia. Niezbyt często: bezsenność, zwiększony apetyt. Bardzo rzadko: anafilaksja, zawroty głowy, tachykardia, kołatanie serca, omdlenie, zaburzenia rytmu serca, nudności, suchość błony śluzowej jamy ustnej, zapalenie błony śluzowej żołądka, nieprawidłowa czynność wątroby, wysypka, łysienie. U dorosłych i młodzieży najczęściej występowały: senność, bole głowy, zwiększone łaknienie i bezsenność, a u dzieci w wieku 2-12 lat bóle głowy, nerwowość, uczucie zmęczenia.

Ciąża i laktacja

Stosowanie leku w okresie ciąży jest przeciwwskazane. Nie zaleca się stosowania w okresie karmienia piersią.

Uwagi

Należy przerwać stosowanie leku co najmniej 48 h przed planowanym wykonaniem skórnych testów alergicznych. Nie stwierdzono wpływu na zdolność prowadzenia pojazdów; należy jednak poinformować pacjentów, że u niektórych osób występowała senność. [R/FLON/001/06-2015; FLO 05/14/01].

Interakcje

Lek nie nasila działania alkoholu. Możliwe są interakcje ze wszystkimi znanymi inhibitorami izoenzymów CYP3A4 lub CYP2D6, prowadzące do zwiększenia stężenia loratadyny i w konsekwencji do nasilenia działań niepożądanych.

Preparat zawiera substancję Loratadine.

Lek refundowany: TAK

Lista leków zawierających te same substancje czynne

1 tabl. zawiera 10 mg loratadyny; tabl. zawierają laktozę. 1 ml syropu zawiera 1 mg loratadyny; syrop zawiera sacharozę.

1 tabl. zawiera 10 mg loratadyny.

1 tabl. o przedłużonym uwalnianiu zawiera 5 mg loratadyny i 120 mg siarczanu pseudoefedryny. Preparat zawiera laktozę i sacharozę.

1 tabl. zawiera 10 mg loratadyny; tabletki zawierają laktozę. 5 ml zawiesiny zawiera 5 mg loratadyny; zawiesina zawiera sacharozę i glicerol.

1 tabl. zawiera 10 mg loratadyny.

1 tabl. zawiera 10 mg loratadyny. Preparat zawiera laktozę.

1 kaps. zawiera 10 mg loratadyny; 5 ml syropu zawiera 5 mg loratadyny.

1 tabl. zawiera 10 mg loratadyny; tabl. zawierają laktozę. 1 ml syropu zawiera 1 mg loratadyny; syrop zawiera sacharozę.

1 tabl. zawiera 10 mg loratadyny. Preparat zawiera laktozę.

Najczęściej wyszukiwane

1 tabl. zawiera 60 mg chlorowodorku pseudoefedryny i 2,5 mg chlorowodorku triprolidyny.

1 tabl. zawiera 5 mg desloratadyny.

2 ml roztw. do nebulizacji zawierają 15 mg chlorowodorku ambroksolu. Preparat zawiera chlorek benzalkoniowy.

1 dawka odmierzona zawiera 25 µg salmeterolu (w postaci ksynafonianu) i 125 µg propionianu flutykazonu, co odpowiada 21 µg salmeterolu i 110 µg propionianu flutykazonu dostarczanym przez dozownik (dawka dostarczana) lub 1 dawka odmierzona zawiera 25 µg salmeterolu (w postaci ksynafonianu) i 250 µg propionianu flutykazonu, co odpowiada 21 µg salmeterolu i 220 µg propionianu flutykazonu dostarczanym przez dozownik (dawka dostarczana).

100 g syropu zawiera 36 g wodnego maceratu z 5 g korzenia prawoślazu lekarskiego. Preparat zawiera etanol, sacharozę i kwas benzoesowy.

100 g preparatu zawiera: 40 g soku z ziela babki lancetowatej, 15 g nalewki z kwiatostanu lipy, 15 g nalewki z korzenia lukrecji, 10 g nalewki z liści mięty, 20 g wyciągu z ziela tymianku. Preparat zawiera etanol.

1 ml roztworu (ok. 20 kropli) zawiera 250 mg niketamidu.

5 ml syropu Junior zawiera 7,5 mg bromowodorku dekstrometorfanu oraz 50 mg dekspantenolu; 5 ml syropu Duo zawiera 15 mg bromowodorku dekstrometorfanu oraz 50 mg dekspantenolu. Lek zawiera sacharozę.

1 ml roztworu zawiera 0,5 mg chlorowodorku oksymetazoliny.

1 dawka (1 plastikowy pojemnik) zawiera 400 µg propionianu flutykazonu mikronizowanego.

Informacje o lekach dostarcza:
Pharmindex
Najpopularniejsze artykuły
Oczyszczanie płuc po rzuceniu palenia - dieta i ćwiczenia oddechowe Oczyszczanie płuc po rzuceniu palenia - dieta i ćwiczenia ...

Oczyszczenie płuc po rzuceniu palenia jest procesem długotrwałym i zależy od ilości toksyn zalegających w płucach i upośledzenia funkcji rzęsek, które odpowiadają ...

więcej

Leki przeciwgorączkowe (na gorączkę) - działanie, dawkowanie Leki przeciwgorączkowe (na gorączkę) - działanie, dawkowanie

Leki przeciwgorączkowe (na gorączkę) to leki obniżające niefizjologicznie podwyższoną temperaturę ciała. Leki przeciwgorączkowe najczęściej zawierają takie substancje, jak paracetamol czy ibuprofen. Jak ...

więcej

Tracheostomia Tracheostomia

TRACHEOSTOMIA to otwór w przedniej ścianie tchawicy, przez który wprowadza się rurkę tracheostomijną. Pozwala ona na swobodne oddychanie z pominięciem górnych dróg ...

więcej

Suchość i drapanie w gardle. Domowe sposoby na chore gardło Suchość i drapanie w gardle. Domowe sposoby na chore ...

Suchość i drapanie w gardle oraz męcząca chrypka to dolegliwości, które najczęściej pojawiają się zimą i jesienią. Aby je zlikwidować lub choć ...

więcej

Układ oddechowy: budowa i działanie Układ oddechowy: budowa i działanie

Układ oddechowy człowieka składa się z dróg oddechowych (górnych i dolnych) oraz z płuc. Zadaniem układu oddechowego jest wymiana gazowa pomiędzy organizmem ...

więcej

Zdrowa społeczność

Właściciel portalu Poradnikzdrowie.pl nie jest właścicielem Bazy Leków. Dostawca bazy leków oświadcza i informuje, że dokłada wszelkich starań, aby wszystkie opisy leków były zgodne z obowiązującym stanem wiedzy, a także oświadcza jednocześnie, że podstawowe znaczenie prawne ma zawsze ulotka dołączona do konkretnego leku, zatwierdzona przez Ministerstwo Zdrowia.