Fenta MX 100

1 system transdermalny w postaci plastra o powierzchni 10,5, 21, 31,5 lub 42 cm2 zawiera odpowiednio 5,78 mg, 11,56 mg, 17,34 mg lub 23,12 mg fentanylu, co odpowiada szybkości uwalniania fentanylu odpowiednio 25 µg/h, 50 µg/h, 75 µg/h lub 100 µg/h. Plastry zawierają oczyszczony olej sojowy.

  1. Działanie
  2. Dawkowanie
  3. Wskazania
  4. Przeciwwskazania
  5. Środki ostrożności
  6. Niepożądane działanie
  7. Ciąża i laktacja
  8. Uwagi
  9. Interakcje
Nazwa Zawartość opakowania Substancja czynna Cena 100% Ost. modyfikacja
Fenta MX 100 5 szt., system transdermalny 2017-10-31

Działanie

Opioidowy lek przeciwbólowy wykazujący powinowactwo przede wszystkim do opioidowych receptorów µ. Jego głównymi działaniami są łagodzenie bólu i działanie uspokojenie. U pacjentów, którzy nie byli uprzednio leczeni opioidami, minimalne działanie przeciwbólowe uzyskuje się przy stężeniach fentanylu w surowicy 0,3-1,5 ng/ml. Częstość działań niepożądanych zwiększa się, gdy stężenie w surowicy jest większe niż 2 ng/ml. Fentanyl zawarty preparacie wchłaniany jest przez skórę w sposób ciągły przez 72 h. Po pierwszym nałożeniu systemu transdermalnego stężenie fentanylu w surowicy zwiększa się stopniowo i na ogół stabilizuje po upływie 12-24 h, a następnie pozostaje na względnie stałym poziomie przez pozostałą część 72-godzinnego okresu zastosowania. Stężenie w surowicy osiąga stan stacjonarny w czasie drugiego 72-godzinnego okresu zastosowania i utrzymuje się na tym poziomie podczas kolejnych zastosowań. Fentanyl w około 84% wiąże się z białkami osocza. Metabolizowany jest głównie w wątrobie przez CYP3A4. Główny metabolit - norfentanyl jest nieaktywny. Około 75% dawki jest wydalane z moczem w większości w postaci metabolitów, mniej niż 10% wydalane jest w postaci niezmienionej. Około 9% dawki jest wydalane z kałem, przede wszystkim w postaci metabolitów. Po usunięciu plastra stężenie fentanylu we krwi zmniejsza się stopniowo o ok. 50% w ciągu 13-22 h u dorosłych lub 22-25 h u dzieci. U pacjentów w podeszłym wieku klirens fentanylu jest zmniejszony, a T0,5 wydłużony. U pacjentów z marskością wątroby wartości Cmax w osoczu i AUC są większe. U pacjentów z zaburzeniami czynności nerek klirens może być zmniejszony. Wydaje się, że dostosowana do masy ciała wartość klirensu fentanylu u dzieci od 2 do 5 lat jest większa o 82%, a u dzieci od 6 do 10 lat o 25% niż u dzieci od 11 do 16 lat, u których klirens ma prawdopodobnie taką samą wartość, jak u osób dorosłych.

Dawkowanie

Przeskórnie. Dorośli. Dawkę początkową należy dobierać na podstawie aktualnego dawkowania opioidu oraz jego stan kliniczny, w tym masę ciała, wiek i stopień osłabienia oraz tolerancję opioidów. Pacjenci, którzy otrzymują leki opioidowe po raz pierwszy. Dawka początkowa nie powinna przekraczać 12,5-25 µg/h. W sytuacjach, gdy terapię preparatem u tych pacjentów uzna się za właściwą, zaleca się rozpoczęcie leczenia od małych dawek opioidów o natychmiastowym uwalnianiu (tj. morfina). Na początku leczenia należy stosować plastry uwalniające 12,5 µg fentanylu/h. Następnie pacjentów można przestawić na preparat uwalniający 25 µg/h. Potem, w razie konieczności, dawkę można zwiększać lub zmniejszać o 12,5 lub 25 µg/h, aż do uzyskania najmniejszej skutecznej dawki, zależnie od reakcji pacjenta oraz jego zapotrzebowania na dodatkowe leczenie przeciwbólowe. Leczenia opioidami w postaci fentanylu w systemach transdermalnych nie należy nigdy rozpoczynać u nieleczonych opioidami pacjentów w podeszłym wieku lub osłabionych. W takich przypadkach preferowane jest rozpoczęcie leczenia od małych dawek morfiny o natychmiastowym uwalnianiu i po ustaleniu jej optymalnej dawki zastosować fentanyl w postaci systemów transdermalnych. Zmiana innych opioidów na fentanyl w postaci systemów transdermalnych. Dawkę początkową należy ustalić następująco: ustalić zapotrzebowanie pacjenta na leki przeciwbólowe w ciągu ostatnich 24 h; przeliczyć otrzymaną dawkę na równoważną przeciwbólowo dawkę doustną morfiny i ustalić odpowiednią dawkę fentanylu. Poniżej podano doustne dawki dobowe morfiny (MF w mg/dobę) i odpowiadające im dawkowanie fentanylu MX (F) w µg/h. Pacjenci, u których istnieje potrzeba rotacji opioidowej (współczynnik przeliczeniowy doustnej morfiny na przezskórny fentanyl równy 150:1): MF 100 µg/h można uzyskać przez połączenie kilku systemów transdermalnych. Zwiększanie dawki i leczenie podtrzymujące. System transdermalny należy zmieniać co 72 h. Dawkę zwiększać indywidualnie aż do uzyskania działania przeciwbólowego. U pacjentów, którzy odczuwają znaczne zmniejszenie działania przeciwbólowego w ciągu 48-72 h po nałożeniu systemu transdermalnego może być konieczna jego wymiana po 48 h. Jeśli pod koniec okresu stosowania pierwszego systemu transdermalnego skuteczność przeciwbólowa jest niewystarczająca, dawkę można zwiększyć po 3 dniach aż do osiągnięcia pożądanego działania u każdego pacjenta. Jeśli to konieczne, dostosowanie dawki należy zwykle przeprowadzać stopniowo o 12,5 lub 25 µg/h, z uwzględnieniem zapotrzebowania pacjenta na inne leki przeciwbólowe (doustna dawka dobowa morfiny 90 mg odpowiada w przybliżeniu dawce 25 µg/h preparatu). Można stosować kilka plastrów, aby osiągnąć pożądaną dawkę. Pacjenci mogą wymagać okresowego podawania dodatkowych dawek krótko działającego leku przeciwbólowego w celu opanowania bólu przebijającego. Jeśli dawka fentanylu w postaci systemu transdermalnego będzie większa niż 300 µg/h, należy rozważyć zastosowanie dodatkowych lub innych metod leczenia bólu. Zmiana lub zakończenie leczenia. Jeżeli konieczne jest przerwanie stosowania preparatu, każda zmiana na inny lek opioidowy powinna przebiegać stopniowo, na początku od małej dawki, którą zwiększa się powoli. Opioidowe leki przeciwbólowe należy odstawiać stopniowo w celu uniknięcia objawów odstawienia. U niektórych pacjentów po zmianie terapii z fentanylu w postaci systemów transdermalnych na inne opioidy lub podczas dostosowywania dawki mogą wystąpić objawy odstawienia. W celu zmiany z leczenia preparatem na inne terapie, w celu uniknięcia za dużej dawki nowego leku przeciwbólowego i możliwości przedawkowania, nie należy posługiwać się wartościami wykorzystywanymi do wyliczenia zalecanej początkowej dawki fentanylu w postaci systemów transdermalnych na postawie doustnej dobowej dawki morfiny. Dzieci i młodzież. Dzieci ≥16 lat: należy stosować dawkowanie dla dorosłych. Dzieci 2-16 lat. Preparat należy stosować wyłącznie u dzieci i młodzieży (2-16 lat) wykazujących tolerancję na opioidy, już otrzymujących doustnie ekwiwalent co najmniej 30 mg morfiny na dobę. Przy przestawianiu dzieci i młodzieży z opioidów podawanych doustnie lub pozajelitowo na preparat, dawkę fentanylu (µg/h) należy ustalić na podstawie doustnej dobowej dawki morfiny (mg/dobę): MF 30-44 mg = F 12,5; MF 45-134 mg = F 25. Przeliczenie na dawki preparatu >25 µg/h jest takie samo jak dla dorosłych. Dostępne informacje o dzieciach, które otrzymują >90 mg doustnej morfiny na dobę, są obecnie ograniczone. W badaniach wymaganą dawkę fentanylu w systemie transdermalnym obliczano w następujący sposób: 30-44 mg doustnej morfiny na dobę lub odpowiadająca jej dawka opioidu była zastępowana przez jeden system transdermalny z fentanylem 12,5 µg/h. Powyższy schemat zmiany u dzieci ma zastosowanie wyłącznie do zmiany doustnej morfiny (lub jej ekwiwalentu) na preparat. Nie można go natomiast zastosować do zmiany preparatu na inne opioidy ze względu na możliwość przedawkowania. Działanie przeciwbólowe pierwszej dawki preparatu nie będzie optymalne przez pierwsze 24 h. Dlatego podczas pierwszych 12 h po zmianie na system transdermalny, plaster pacjent powinien otrzymywać normalną dawkę poprzednio stosowanego leku przeciwbólowego. W trakcie następnych 12 h jego dawkę należy ustalać w zależności od potrzeb klinicznych. Przez co najmniej 48 h po rozpoczęciu leczenia preparatem lub zwiększeniu dawki zaleca się kontrolowanie, czy u pacjenta pediatrycznego nie występują działania niepożądane, które mogą obejmować hipowentylację. Dostosowywanie dawki i leczenie podtrzymujące. Jeśli działanie przeciwbólowe preparatu jest niewystarczające, należy podać dodatkową dawkę morfiny lub innego krótko działającego opioidu. Zależnie od potrzeby zastosowania leku przeciwbólowego i nasilenia bólu u dziecka, można podjąć decyzję o zastosowaniu większej dawki fentanylu w postaci systemu transdermalnego. Dawkę należy dostosowywać stopniowo o 12,5 µg/h. Specjalne grupy pacjentów. Stan pacjentów w podeszłym wieku, z gorączką lub z zaburzeniami czynności wątroby lub nerek należy uważnie obserwować i w razie konieczności zmniejszyć dawkę. Sposób podawania. Plaster należy nakleić na czystą (umytą wodą bez użycia środków drażniących lub zmieniających właściwości skóry tj. mydła, olejków, płynów kosmetycznych, alkoholu), suchą, nieowłosioną (w razie potrzeby ostrzyżoną, a nie ogoloną), wolną od mikrouszkodzeń (np. wywołanych napromienianiem lub goleniem) i podrażnień skórę górnej części ciała (klatki piersiowej, pleców, górnej części ramienia). U małych dzieci preferowanym miejscem naklejenia systemu transdermalnego jest górna część pleców. Nałożony plaster należy lekko przyciskać dłonią przez około 30 s. Plaster może pozostawać naklejony podczas kąpieli. Plaster należy zmienić po 72 h. Jeśli w pojedynczych przypadkach konieczna jest wcześniejsza zmiana, należy jej dokonać po 48 h. Kolejny plaster można umieścić na tym samym miejscu po 7-dniowej przerwie. Działanie przeciwbólowe może utrzymywać się jeszcze przez jakiś czas po usunięciu plastra.

Wskazania

Dorośli: przewlekły ból o znacznym nasileniu, który może być odpowiednio kontrolowany wyłącznie za pomocą opioidów. Dzieci >2 lat: długotrwałe leczenie przewlekłego bólu o znacznym nasileniu u dzieci leczonych lekami z grupy opioidów.

Przeciwwskazania

Nadwrażliwość na fentanyl, kalafonię (uwodornioną), soję, orzeszki ziemne lub na którąkolwiek substancję pomocniczą. Ból ostry lub pooperacyjny, gdyż nie jest możliwe stopniowe dostosowanie dawki w krótkim czasie oraz ze względu na ryzyko ciężkiej i zagrażającej życiu hipowentylacji. Ciężka niewydolność oddechowa.

Środki ostrożności

Stan pacjentów, u których zaobserwowano ciężkie działania niepożądane, należy kontrolować przez co najmniej 24 h po usunięciu preparatu lub dłużej, zależnie od objawów. Nie można zagwarantować wymienialności różnych systemów transdermalnych zawierających fentanyl u poszczególnych pacjentów. Dlatego pacjenci nie powinni zmieniać stosowanych preparatów zawierających fentanyl w tej postaci bez szczególnego zalecenia przez specjalistę. Systemów transdermalnych nie należy ciąć. Niemal wszyscy pacjenci, mimo leczenia systemami transdermalnymi fentanylu, wymagają dodatkowego leczenia silnym, szybko uwalnianym lekiem w celu zahamowania bólu przebijającego. Wszystkich pacjentów należy obserwować, czy nie występuje u nich silna niewydolność oddechowa. Niewydolność oddechowa może się utrzymywać po usunięciu systemu transdermalnego. Częstość niewydolności oddechowej zwiększa się wraz ze zwiększeniem dawki. Substancje czynne działające na o.u.n. mogą pogłębiać niewydolność oddechową. Zastosowanie systemów transdermalnych z fentanylem, jako początkowej terapii opioidowej, u pacjentów niestosujących wcześniej opioidowych leków przeciwbólowych bardzo rzadko skutkowało znaczącą niewydolnością oddechową i (lub) zgonem. U tych pacjentów istnieje ryzyko ciężkiej lub zagrażającej życiu hipowentylacji, nawet po zastosowaniu w leczeniu początkowym najmniejszej dawki fentanylu w postaci przezskórnej. Zaleca się, aby fentanyl w postaci przezskórnej stosować u pacjentów, którzy tolerują lek opioidowe. U pacjentów z POCHP lub innymi chorobami układu oddechowego fentanyl w postaci systemu transdermalnego może spowodować cięższe działania niepożądane. U tych pacjentów opioidy mogą zmniejszyć napęd oddechowy i zwiększyć opór w drogach oddechowych. Wielokrotne stosowanie opioidów może spowodować rozwój tolerancji oraz uzależnienia fizycznego i psychicznego. Nadużycie lub niewłaściwe użycie fentanylu w postaci systemów transdermalnych może spowodować przedawkowanie i (lub) zgon. Ryzyko uzależnienia i nadużywania związanego z leczeniem opioidami jest znacznie większe u pacjentów z uzależnieniem od leków i (lub) nadużywaniem alkoholu w wywiadzie. Pacjenci z grupy zwiększonego ryzyka uzależnienia opioidowego mogą być właściwie leczeni opioidami w postaciach farmaceutycznych o zmodyfikowanym uwalnianiu, ale wymagają obserwacji. Fentanyl w postaci systemów transdermalnych należy stosować ostrożnie u pacjentów, którzy mogą być szczególnie podatni na retencję dwutlenku węgla w obrębie jamy czaszki, np. u pacjentów z cechami zwiększonego ciśnienia śródczaszkowego, z zaburzeniami świadomości lub śpiączką. Ostrożnie stosować u pacjentów z nowotworami mózgu oraz, ze wzgledu na ryzyko bradykardii, u pacjentów z bradyarytmią. Opioidy mogą powodować niedociśnienie tętnicze, zwłaszcza u pacjentów z ostrą hipowolemią. Istniejące objawowe niedociśnienie i (lub) hipowolemię należy wyrównać przed rozpoczęciem leczenia preparatem. Jeśli preparat stosowany jest u pacjentów u pacjentów w podeszłym wieku lub z zaburzeniami czynności wątroby lub nerek, należy uważnie obserwować, czy nie występują u nich objawy toksycznego działania fentanylu i w razie konieczności zmniejszyć jego dawkę. Stężenie fentanylu w surowicy może zwiększyć się o ok. 1/3, jeśli temperatura skóry podniesie się do 40st.C - pacjentów gorączkujących należy obserwować, czy nie występują u nich działania niepożądane charakterystyczne dla opioidów, a w razie potrzeby dostosować dawkę. Uwalnianie fentanylu z systemu transdermalnego może być zwiększone pod wpływem temperatury i prowadzić do przedawkowania lub zgonu pacjenta. Pacjenci powinni unikać narażania miejsca, w którym naklejono plaster na bezpośrednie działanie zewnętrznych źródeł ciepła (takich jak poduszki rozgrzewające, butelki z gorącą wodą, koce elektryczne, ogrzewane łóżka wodne, lampy rozgrzewające lub opalające, intensywne opalanie, długie gorące kąpiele, sauna lub gorące źródła uzdrowiskowe). Zaleca się ostrożność podczas jednoczesnego stosowania fentanylu w postaci transdermalnej i leków wpływających na serotoninergiczny układ neuroprzewodzący, możliwy jest rozwój potencjalnie groźnego dla życia zespołu serotoninowego. Zespół serotoninowy może wystąpić po zastosowaniu dawek leczniczych. W razie podejrzewania zespołu serotoninowego należy rozważyć szybkie przerwanie stosowania preparatu. Niezamierzone przeniesienie systemu transdermalnego z fentanylem ze skóry pacjenta na skórę innej osoby (zwłaszcza dziecka) podczas korzystania z tego samego łóżka lub podczas bliskiego kontaktu fizycznego może spowodować u osoby niebędącej pacjentem przedawkowanie opioidu. Preparatu nie należy stosować u dzieci, które nie miały jeszcze kontaktu z lekami opioidowymi ze względu na możliwość ciężkiej lub zagrażającej życiu hipowentylacji, niezależnie od podanej dawki fentanylu. Opioidy zwiększają napięcie oraz osłabiają skurcze propulsywne mięśni gładkich przewodu pokarmowego, co może powodować zaparcia. Pacjentów należy poinformować o metodach zapobiegania zaparciu i rozważyć profilaktyczne stosowanie leków przeczyszczających. Należy zachować szczególną ostrożność u pacjentów z przewlekłym zaparciem. W razie stwierdzenia lub podejrzewania niedrożności porażennej jelit stosowanie preparatu należy przerwać. Mogą występować reakcje (mio)kloniczne o charakterze niepadaczkowym. Należy zachować ostrożność podczas leczenia pacjentów z miastenią. Nie należy stosować preparatu u dzieci <2 lat. Zawarty w preparacie oczyszczony olej sojowy może wywoływać reakcje alergiczne.

Niepożądane działanie

Bardzo często: senność, ból i zawroty głowy, nudności, wymioty, zaparcia. Często: nadwrażliwość, jadłowstręt, bezsenność, depresja, niepokój, stan splątania, omamy, drżenie, parestezje, zawroty głowy pochodzenia błędnikowego, kołatanie serca, tachykardia, nadciśnienie tętnicze, duszność, biegunka, suchość błony śluzowej jamy ustnej, ból brzucha, ból w nadbrzuszu, niestrawność, nadmierna potliwość, świąd, wysypka, rumień, skurcze mięśni, zatrzymanie moczu, zmęczenie, obrzęk obwodowy, osłabienie, złe samopoczucie, odczucie zimna. Niezbyt często: pobudzenie, dezorientacja, nastrój euforyczny, niedoczulica, drgawki (w tym napady kloniczne typu grand mal), niepamięć, bradykardia, sinica, niedociśnienie tętnicze, niewydolność oddechowa, ostre wyczerpanie oddechowe, niedrożność jelita, wyprysk, zapalenie skóry (w tym alergiczne i kontaktowe), choroby skóry, drżenia mięśni, zaburzenia wzwodu, zaburzenia funkcji seksualnych, reakcje w miejscu podania, objawy grypopodobne, odczucie zmian temperatury ciała, reakcja nadwrażliwości w miejscu podania, zespół odstawienia, gorączka. Rzadko: zwężenie źrenicy, zaburzenia rytmu serca, bezdech, hipowentylacja, częściowa niedrożność jelita, zapalenie skóry lub wyprysk w miejscu podania. Częstość nieznana: wstrząs anafilaktyczny, reakcja anafilaktyczna, reakcja rzekomoanafilaktyczna, spowolnienie oddechu. Wielokrotne stosowanie fentanylu w postaci systemów transdermalnych może prowadzić do rozwoju tolerancji oraz zależności fizycznej i psychicznej. Objawy odstawienia związane z opioidami (tj. nudności, wymioty, biegunka, lęk i dreszcze) mogą występować u niektórych pacjentów po zmianie wcześniej stosowanego analgetyku opioidowego na fentanyl w postaci systemu transdermalnego lub po nagłym przerwaniu leczenia. Profil działań niepożądanych u dzieci i młodzieży był podobny do dorosłych. Bardzo częstymi działaniami niepożądanymi obserwowanymi w badaniach klinicznych z udziałem dzieci i młodzieży były: gorączka, ból głowy, wymioty, nudności, zaparcie, biegunka i świąd.

Ciąża i laktacja

Preparatu nie należy stosować w ciąży, chyba że jest to bezwzględnie konieczne. Fentanyl przenika przez łożysko. U noworodków matek przewlekle stosujących fentanyl w postaci transdermalnej w ciąży notowano objawy odstawienia. Nie jest zalecane stosowanie fentanylu w czasie porodu, nie powinno się go stosować w celu opanowania ostrego bólu pooperacyjnego. W czasie porodu może wywołać niewydolność oddechową u noworodka. Fentanyl przenika do mleka kobiecego i może powodować sedację i niewydolność oddechową u niemowlęcia karmionego piersią. Karmienie piersią należy przerwać na czas leczenia preparatem, można je podjąć ponownie nie wcześniej niż po upływie 72 h po usunięciu systemu transdermalnego.

Uwagi

Preparat może zaburzać sprawność umysłową i (lub) fizyczną konieczną do wykonywania potencjalnie niebezpiecznych czynności, takich jak prowadzenie pojazdów lub obsługiwania maszyn. U pacjentów otrzymujących konkretną, stałą dawkę, bez interferencji innych leków, ograniczenia dotyczące prowadzenia pojazdów i obsługi maszyn mogą nie być konieczne. Konieczne jest zachowanie ostrożności zwłaszcza na początku leczenia, przy każdej zmianie dawkowania oraz podczas stosowania w skojarzeniu z innymi lekami. Należy zachować ostrożność, aby uniknąć przypadkowego przeniesienia noszonego plastra na osobę postronną, np. dzielącą łóżko lub znajdującą się w bliskim kontakcie z pacjentem (zdarzają się przypadkowe ekspozycje ze skutkiem śmiertelnym; wszystkie przypadki dotyczyły dzieci). Należy pouczyć pacjenta i opiekuna: w razie przypadkowego przeniesienia plastra na osobę postronną należy go natychmiast usunąć; starannie wybierać miejsca aplikacji oraz kontrolować przyleganie plastra, aby zapobiec przypadkowemu przyjęciu go drogą doustną; zużyty plaster należy złożyć na pół, tak aby się skleił i dopiero go wyrzucić.

Interakcje

Jednoczesne stosowanie innych leków o działaniu hamującym o.u.n., w tym opioidów, leków uspokajających, nasennych, leków stosowanych do znieczulenia ogólnego, pochodnych fenotiazyny, trankwilizerów, leków przeciwpsychotycznych, leków zmniejszających napięcie mięśni szkieletowych, leków przeciwhistaminowych o działaniu sedatywnym oraz napojów alkoholowych, może powodować sumowanie się działań hamujących w postaci hipowentylacji, niedociśnienia tętniczego i głębokiej sedacji, śpiączki lub zgonu - stosowanie tych leków w skojarzeniu z fentanylem w postaci systemów transdermalnych wymaga starannej opieki nad pacjentem i obserwacji jego stanu. Jednoczesne stosowanie fentanylu w postaci transdermalnej z inhibitorami izoenzymu P450 3A4 (CYP3A4), takimi jak: rytonawir, ketokonazol, itrakonazol, flukonazol, worykonazol, troleandomycyna, klarytromycyna, nelfinawir, nefazodon, werapamil, diltiazem i amiodaron, może spowodować zwiększenie stężenia fentanylu w osoczu i prowadzić do nasilenia lub wydłużenia zarówno jego działania terapeutycznego, jak i działań niepożądanych, a także do ciężkiej niewydolności oddechowej. Nie zaleca się jednoczesnego stosowania fentanylu w postaci systemów transdermalnych oraz inhibitorów izoenzymu CYP3A4, chyba że stan pacjenta jest ściśle monitorowany. Jednoczesne stosowanie z lekami indukującymi CYP3A4 (tj. ryfampicyna, karbamazepina, fenobarbital, fenytoina) może zmniejszać stężenia fentanylu w osoczu i osłabiać jego działania. Konieczne może być dostosowanie dawki fentanylu. Po przerwaniu leczenia induktorem CYP3A4 jego działanie zmniejsza się stopniowo i może spowodować zwiększanie się stężenia fentanylu w osoczu, a także może spowodować ciężką niewydolność oddechową. W takiej sytuacji należy uważnie monitorować stan pacjenta i w razie konieczności modyfikować dawkę fentanylu. Nie zaleca się jednoczesnego stosowania fentanylu w postaci systemów transdermalnych u pacjentów, którzy wymagają leczenia inhibitorami MAO. Istnieją doniesienia o występowaniu ciężkich i nieprzewidywalnych działań niepożądanych, w tym nasilenia działania opioidu lub nasilenia działania serotoninergicznego. Preparatu nie należy stosować przed upływem 14 dni od zaprzestania leczenia inhibitorami MAO. Jednoczesne stosowanie fentanylu w postaci systemów transdermalnych z lekiem serotoninergicznym, takim jak selektywny inhibitor wychwytu zwrotnego serotoniny (SSRI), inhibitor wychwytu zwrotnego serotoniny i noradrenaliny (SNRI) lub inhibitor monoaminooksydazy (IMAO) może zwiększyć ryzyko potencjalnie zagrażającego życiu zespołu serotoninowego. Nie zaleca się jednoczesnego stosowania agonistów i antagonistów receptorów opioidowych (buprenorfina, nalbufina lub pentazocyna). Leki te antagonizują przeciwbólowe działanie fentanylu i mogą wywołać objawy odstawienia u pacjentów uzależnionych od opioidów.

Preparat zawiera substancję Fentanyl.

Lek refundowany: NIE

Lista leków zawierających te same substancje czynne

Każdy system transdermalny uwalnia odpowiednio 12,5 µg, 25 µg, 50 µg, 75 µg lub 100 µg fentanylu na godzinę. Każdy z plastrów zawiera odpowiednio 2,1 mg, 4,2 mg, 8,4 mg, 12,6 mg i 16,8 mg fentanylu.

1 tabl. podpoliczkowa zawiera 100 µg, 200 µg, 400 µg lub 800 µg fentanylu w postaci cytrynianu (1 tabl. 100 µg zawiera 10 mg sodu; 1 tabl. 200 µg, 400 µg lub 800 µg zawiera 20 mg sodu).

1 system transdermalny w postaci plastra o powierzchni 7,5; 15, 22,5 lub 30 cm2 zawiera odpowiednio 4,125 mg, 8,25 mg, 12,375 mg lub 16,5 mg fentanylu, co odpowiada szybkości uwalniania fentanylu odpowiednio 25 µg/h, 50 µg/h, 75 µg/h lub 100 µg/h (przez okres 3 dni).

1 system transdermalny w postaci plastra o powierzchni 10,5, 21, 31,5 lub 42 cm2 zawiera odpowiednio 5,78 mg, 11,56 mg, 17,34 mg lub 23,12 mg fentanylu, co odpowiada szybkości uwalniania fentanylu odpowiednio 25 µg/h, 50 µg/h, 75 µg/h lub 100 µg/h. Plastry zawierają oczyszczony olej sojowy.

1,8 ml roztworu zawiera 0,9 mg fentanylu (w postaci cytrynianu), zapewnia dostarczenie 10 dawek po 50 µg fentanylu. 2,9 ml roztworu zawiera 2,9 mg fentanylu (w postaci cytrynianu), zapewnia dostarczenie 20 dawek po 100 µg fentanylu. 5 ml roztworu zawiera 10 mg fentanylu (w postaci cytrynianu), zapewnia dostarczenie 40 dawek po 200 µg fentanylu.

1 tabl. podjęzykowa zawiera 67 µg, 133 µg, 267 µg, 400 µg, 533 µg lub 800 µg fentanylu w postaci cytrynianu (oraz 0,651 mg sodu).

1 system transdermalny w postaci plastra o powierzchni 4,2; 8,4; 16,8; 25,2 lub 33,6 cm2 zawiera odpowiednio 1,38 mg, 2,75 mg, 5,5 mg, 8,25 mg lub 11 mg fentanylu, co odpowiada szybkości uwalniania fentanylu odpowiednio 12 µg/h, 25 µg/h, 50 µg/h, 75 µg/h lub 100 µg/h.

100 µg/dawkę: 1,55 ml roztworu zawiera 1,55 mg fentanylu (w postaci cytrynianu), co pozwala na podanie 8 pełnych rozpyleń po 100 µg. 400 µg/dawkę: 1,55 ml roztworu zawiera 6,2 mg fentanylu (w postaci cytrynianu), co pozwala na podanie podanie 8 pełnych rozpyleń po 400 µg fentanylu. Preparat zawiera parahydroksybenzoesan propylu.

1 ml roztworu zawiera 50 µg fentanylu w postaci cytrynianu.

Najczęściej wyszukiwane

1 tabl. zawiera 300 mg kwasu acetylosalicylowego, 100 mg etoksybenzamidu oraz 50 mg kofeiny.

Bilobil. 1 kaps. zawiera 40 mg wyciągu suchego z liści miłorzębu japońskiego (35-67:1), standaryzowanego na zawartość glikozydów flawonowych (24-29%), terpenów laktonowych (6-9%) i bilobalidu; kaps. zawierają laktozę. Bilobil Forte. 1 kaps. zawiera 80 mg wyciągu suchego z liści miłorzębu japońskiego, co odpowiada: 17,6-21,6 mg flawonoidów w postaci glikozydów flawonowych; 2,24-2,72 mg ginkgolidów A, B i C; 2,08-2,56 mg bilobalidu; kaps. Forte zawierają laktozę oraz glukozę. Bilobil Intense. 1 kaps. zawiera 120 mg wyciągu suchego z liści miłorzębu japońskiego (35-67:1), co odpowiada: 26,4-32,4 mg flawonoidów w postaci glikozydów flawonowych; 3,36 do 4,08 mg (6%) - 7,2 mg ginkgolidów A, B, C; 3,12-3,84 mg bilobalidu; kaps. Intense zawierają laktozę oraz glukozę.

1 tabl. zawiera 300 mg lub 500 mg paracetamolu.

1 tabl. zawiera 500 mg kwasu acetylosalicylowego (ASA) i 50 mg kofeiny.

1 fiolka (1,3 ml) zawiera 9,75 mg arypiprazolu.

1 tabl. zawiera 250 mg lub 100 mg (mite) lewodopy i 25 mg karbidopy.

1 tabl. zawiera 300 mg kwasu acetylosalicylowego, 100 mg etenzamidu, 50 mg kofeiny. Preparat zawiera laktozę.

1 tabl. powl. zawiera 800 mg lub 1,2 g piracetamu. 1 ml roztworu doustnego zawiera 200 mg lub 333 mg piracetamu.

1 kaps. twarda zawiera 300 mg paracetamolu, 5 mg chlorowodorku fenylefryny i 25 mg kofeiny.

Informacje o lekach dostarcza:
Pharmindex
Najpopularniejsze artykuły
Stwardnienie zanikowe boczne (SLA, ALS): przyczyny, objawy i leczenie Stwardnienie zanikowe boczne (SLA, ALS): przyczyny, objawy i leczenie

Stwardnienie zanikowe boczne (SLA, ALS) to postępująca choroba neurologiczna. Jej istotą jest porażenie neuronów ruchowych, które prowadzi do stopniowego upośledzenia funkcji wszystkich ...

więcej

Choroby nerwowo-mięśniowe: podział, objawy i leczenie Choroby nerwowo-mięśniowe: podział, objawy i leczenie

Choroby nerwowo-mięśniowe doprowadzają do nieprawidłowej czynności nerwów oraz mięśni. Objawy choroby nerwowo-mięśniowej to zarówno osłabienie siły mięśniowej czy zaniki mięśni, jak również ...

więcej

Komórki macierzyste w leczeniu porażenia mózgowego i autyzmu Komórki macierzyste w leczeniu porażenia mózgowego i autyzmu

Komórki macierzyste z krwi pępowinowej już od kilkudziesięciu lat są standardową terapią w leczeniu ponad 80 ciężkich chorób. Najnowsze badania wykazały, że ...

więcej

Parkinsonizm (zespół parkinsonowski) - przyczyny, objawy i leczenie Parkinsonizm (zespół parkinsonowski) - przyczyny, objawy i leczenie

Parkinsonizm (zespół parkinsonowski) to zespół objawów charakterystycznych dla choroby Parkinsona, które mogą się pojawić nie tylko w przebiegu tej choroby, lecz także ...

więcej

Wgłobienie mózgu: przyczyny, objawy, leczenie Wgłobienie mózgu: przyczyny, objawy, leczenie

Wgłobienie mózgu polega na nieprawidłowym przemieszczeniu tkanki nerwowej w obrębie czaszki. W zależności od tego, które dokładnie części mózgowia i w jakie ...

więcej

Zdrowa społeczność

Właściciel portalu Poradnikzdrowie.pl nie jest właścicielem Bazy Leków. Dostawca bazy leków oświadcza i informuje, że dokłada wszelkich starań, aby wszystkie opisy leków były zgodne z obowiązującym stanem wiedzy, a także oświadcza jednocześnie, że podstawowe znaczenie prawne ma zawsze ulotka dołączona do konkretnego leku, zatwierdzona przez Ministerstwo Zdrowia.