Fenactil

1 g roztworu (31 kropli) zawiera 40 mg chlorowodorku chloropromazyny (oraz 84,5 mg sacharozy i 100 mg etanolu 96% v/v).

  1. Działanie
  2. Dawkowanie
  3. Wskazania
  4. Przeciwwskazania
  5. Środki ostrożności
  6. Niepożądane działanie
  7. Ciąża i laktacja
  8. Uwagi
  9. Interakcje
Nazwa Zawartość opakowania Substancja czynna Cena 100% Ost. modyfikacja
Fenactil but. 100 g, krople doustne, roztwór 4,33zł 2017-10-31

Działanie

Lek przeciwpsychotyczny, pochodna fenotiazyny. Wykazuje działanie przeciwpsychotyczne i przeciwwymiotne, w mniejszym stopniu hipotensyjne i uspokajające. Działanie przeciwpsychotyczne polega na blokowaniu receptorów dopaminergicznych. Lek powoduje również hamowanie receptorów α1-adrenergicznych i zmniejszenie uwalniania podwzgórzowych i przysadkowych hormonów (prolaktyna, hormon wzrostu, ACTH). Działanie przeciwwymiotne wiąże się głównie z blokowaniem nerwu błędnego. Po podaniu doustnym wchłania się szybko z przewodu pokarmowego i jest dobrze rozprowadzany po organizmie. Maksymalne stężenie we krwi osiąga w ciągu 1 h. Metabolizowany jest w wątrobie i wydalany z moczem i żółcią. Stężenie leku we krwi zmniejsza się szybko, podczas gdy jego metabolity wydalane są powoli. W dużym stopniu wiąże się z białkami osocza.

Dawkowanie

Doustnie. Dawkowanie należy ustalić indywidualnie dla każdego pacjenta. 1 kropla preparatu zawiera 1,29 mg chlorowodorku chloropromazyny. Leczenie schizofrenii, innych psychoz, stanów maniakalnych, stanów lękowych, pobudzenia psychoruchowego i zachowań impulsywnych, leczenie schizofrenii dziecięcej i autyzmu. Dorośli: początkowo 25 mg 3 razy na dobę lub 75 mg wieczorem, zwiększając dawkę dobową o 25 mg aż do uzyskania skutecznej podtrzymującej dawki dobowej. Podtrzymująca dawka dobowa wynosi od 75 mg do 300 mg, u niektórych pacjentów nawet do 1 g. Dzieci 1-6 lat: 0,5 mg/kg mc. co 4-6 h, aż do zalecanej dawki 40 mg na dobę. Dzieci 6-12 lat: 1/3 do 1/2 dawki dla dorosłych, aż do maksymalnej zalecanej dawki 75 mg na dobę. Pacjenci w podeszłym wieku lub osłabieni: początkowa dawka to 1/3 do 1/2 dawki dla dorosłych, dawkę zwiększać stopniowo. Leczenie nudności i wymiotów. Dorośli: 10-25 mg co 4-6 h. Dzieci 1-6 lat: 0,5 mg/kg mc. co 4-6 h, maksymalna dawka dobowa nie powinna być większa niż 40 mg. Dzieci 6-12 lat: 0,5 mg/kg mc. co 4-6 h, maksymalna dawka dobowa nie powinna być większa niż 75 mg. Pacjenci w podeszłym wieku lub osłabieni: dawka początkowa to 1/3 do 1/2 dawki dla dorosłych. Leczenie powinno odbywać się pod ścisłą kontrolą lekarza. Leczenie czkawki. Dorośli: 25-50 mg 3 lub 4 razy na dobę. U dzieci 1-12 lat oraz u pacjentów w podeszłym wieku lub osłabionych - brak danych. Nie należy stosować chlorowodorku chloropromazyny u dzieci w 1. rż. z wyjątkiem sytuacji stanowiących zagrożenie dla życia.

Wskazania

Zaburzenia psychiczne, takie jak: schizofrenia i psychozy innego typu (szczególnie paranoidalne), stany maniakalne, hipomaniakalne. Wspomagająco w krótkotrwałym leczeniu stanów lękowych, pobudzenia psychoruchowego, gwałtownych lub niebezpiecznych zachowań impulsywnych. Schizofrenia dziecięca i autyzm. Leczenie nudności i wymiotów, gdy inne leki są nieskuteczne lub niedostępne. Czkawka oporna na leczenie.

Przeciwwskazania

Nadwrażliwość na substancję czynną lub na którąkolwiek substancję pomocniczą. Zahamowanie czynności szpiku kostnego.

Środki ostrożności

Nie należy stosować chlorowodorku chloropromazyny w stanach chorobowych, takich jak: niewydolność nerek lub wątroby, choroba Parkinsona, padaczka, niedoczynność tarczycy, niewydolność serca, guz chromochłonny rdzenia nadnerczy (phaeochromocytoma), myasthenia gravis, przerost gruczołu krokowego, nadwrażliwość na fenotiazynę, agranulocytoza, jaskra wąskiego kąta. Preparat stosować ostrożnie u pacjentów w podeszłym wieku zwłaszcza narażonych na działanie wysokich lub niskich temperatur (ryzyko hiper- lub hipotermii). Pacjenci w podeszłym wieku są szczególnie narażeni na wystąpienie niedociśnienia ortostatycznego. Należy kontrolować stosowanie preparatu u pacjentów z padaczką lub z drgawkami w wywiadzie, ponieważ pochodne fenotiazyny mogą obniżać próg drgawkowy. W przypadku wystąpienia agranulocytozy należy przeprowadzać regularne badania krwi. Wystąpienie niewyjaśnionych infekcji lub gorączki może świadczyć o zaburzeniach w składzie krwi i wymaga natychmiastowego badania hematologicznego. Należy bezzwłocznie przerwać leczenie w momencie pojawienia się niewyjaśnionej gorączki, ponieważ może to świadczyć o wystąpieniu złośliwego zespołu neuroleptycznego. Objawy zaburzeń czynności autonomicznego układu nerwowego, takie jak: poty i niestabilność ciśnienia tętniczego mogą poprzedzać hipertermię i mogą służyć jako wczesne objawy ostrzegawcze. Odwodnienie i choroby organiczne mózgu mogą być czynnikami predysponującymi do wystąpienia złośliwego zespołu neuroleptycznego. W trakcie stosowania neuroleptyków istnieje ryzyko wydłużenia odstępu QT w EKG. Pacjenci, u których występują czynniki predysponujące do wystąpienia arytmii komorowych serca (np.: choroby serca, hipokaliemia, hipokalcemia i hipomagnezemia, głodzenie, nadużywanie alkoholu, jednoczesna terapia innymi lekami wydłużającymi odstęp QT) powinni być kontrolowani (badania biochemiczne krwi, EKG) szczególnie na początku terapii. Jeżeli depresja jest głównym objawem chorobowym nie należy stosować wyłącznie chlorowodorku chloropromazyny - można stosować lek w skojarzeniu z terapią przeciwdepresyjną, gdy jednocześnie występują psychozy. Ze względu na zawartość etanolu preparat należy stosować ostrożnie u kobiet w ciąży, dzieci i u pacjentów z grupy wysokiego ryzyka, takich jak pacjenci z chorobą wątroby lub z padaczką. Preparat jest szkodliwy dla pacjentów z chorobą alkoholową. Preparat zawiera sacharozę - nie powinien być stosowany u pacjentów z rzadkimi dziedzicznymi zaburzeniami związanymi z nietolerancją fruktozy, zespołem złego wchłaniania glukozy-galaktozy lub niedoborem sacharazy-izomaltazy.

Niepożądane działanie

Do najczęściej występujących należą zaburzenia ze strony układu nerwowego: ostre dystonie, dyskinezy (zwykle krótkotrwałe, częściej występują u dzieci i młodzieży w trakcie pierwszych 4 dni leczenia lub po zwiększeniu dawki), akatyzja (zwykle po podaniu dużej dawki początkowej), parkinsonizm (częściej u dorosłych i pacjentów w podeszłym wieku, zwykle po kilku tyg. lub miesiącach leczenia), dyskinezy późne (podczas stosowania przez dłuższy czas dużych dawek, nawet po zaprzestaniu leczenia), bezsenność, pobudzenie. Zaburzenia krwi i układu chłonnego: u 30% pacjentów przyjmujących duże dawki przez dłuższy czas może wystąpić niewielka leukopenia; rzadko - agranulocytoza (niezależna od dawki). Zaburzenia układu immunologicznego: reakcje alergiczne (takie jak: obrzęk naczynioruchowy, skurcz oskrzeli i pokrzywka), rzadko - wstrząs anafilaktyczny, bardzo rzadko - toczeń rumieniowaty układowy. Zaburzenia endokrynologiczne: hiperprolaktynemia, która może objawiać się mlekotokiem, ginekomastią, brakiem menstruacji i impotencją. Zaburzenia okulistyczne: zmiany oczne i pojawienie metalicznego szarofiołkoworóżowego zabarwienia odsłoniętej skóry (głównie u kobiet przyjmujących lek nieprzerwanie przez długi okres czasu - 4-8 lat). Zaburzenia serca: arytmia serca, w tym: arytmie przedsionkowe, blok A-V, częstoskurcz komorowy, migotanie komór, prawdopodobnie zależne od dawki (do pojawienia się tych objawów mogą predysponować wcześniejsze choroby serca, podeszły wiek, hipokaliemia i jednoczesne przyjmowanie trójpierścieniowych leków przeciwdepresyjnych), niewielkie zmiany w EKG (takie jak: wydłużenie odstępu QT, obniżenie odcinka ST, zmiany załamków U i T). Zaburzenia naczyniowe: niedociśnienie (zwykle ortostatyczne, szczególnie u pacjentów w podeszłym wieku lub z hipowolemią; częściej po podaniu domięśniowym). Zaburzenia żołądka i jelit: suchość błony śluzowej jamy ustnej. Zaburzenia układu oddechowego, klatki piersiowej i śródpiersia: u pacjentów wrażliwych (podatnych) może wystąpić depresja oddechowa, zmniejszenie drożności nosa. Zaburzenia wątroby i dróg żółciowych: u niewielkiego procenta pacjentów może wystąpić przejściowa żółtaczka (objawem ostrzegawczym może być nagłe pojawienie się gorączki po 1-3 tyg. od rozpoczęcia leczenia); żółtaczka po przyjęciu chlorowodorku chloropromazyny posiada cechy żółtaczki cholestatycznej i jest związana z zaleganiem w przewodach żółciowych skrzepliny żółciowej, towarzysząca eozynofilia wskazuje na alergiczne podłoże tego zjawiska; rzadko - uszkodzenie wątroby, czasami śmiertelne. W przypadku pojawienia się żółtaczki należy przerwać leczenie. Zaburzenia skóry i tkanki podskórnej: w przypadku częstego kontaktu z preparatem może (rzadko) pojawić się alergia kontaktowa, wysypka, u pacjentów przyjmujących duże dawki preparatu może wystąpić fotowrażliwość podczas słonecznej pogody. Zaburzenia układu rozrodczego i piersi: rzadko - priapizm. Zaburzenia ogólne i stany w miejscu podania: złośliwy zespół neuroleptyczny (hipertermia, sztywność, zaburzenia autonomicznego układu nerwowego, zaburzenia świadomości). W przypadku nagłego odstawienia dużych dawek neuroleptyków rzadko obserwuje się objawy ostrego zespołu odstawiennego, takie jak: nudności, wymioty i bezsenność; obserwowano nawrót choroby oraz reakcje pozapiramidowe. W schizofrenii może wystąpić opóźniona reakcja na leczenie neuroleptykami, dlatego po przerwaniu leczenia objawy choroby mogą pojawić się dopiero po pewnym czasie.

Ciąża i laktacja

Nie należy stosować leku w ciąży, chyba że korzyść dla matki przewyższa potencjalne zagrożenie dla płodu. Lek może wydłużyć akcję porodową, dlatego należy wstrzymać jego stosowanie do momentu, aż szyjka macicy rozszerzy się na 3-4 cm. Preparat może powodować apatię lub paradoksalną nadpobudliwość i drgawki u płodu. Może również spowodować uzyskanie przez noworodka mniejszej ilości punktów w skali Apgar. Lek przenika do mleka matki - nie należy karmić piersią podczas leczenia.

Uwagi

Zaleca się stopniowe odstawianie preparatu. W trakcie terapii należy unikać ekspozycji na słońce. Należy chronić skórę przed bezpośrednim kontaktem z roztworem ze względu na możliwość wystąpienia przebarwień na skórze. Preparat może powodować zabarwienie moczu w kolorach od różowego do pomarańczowego. Nie należy pić napojów alkoholowych w czasie stosowania leku. Maksymalna dawka dla dorosłych (25 g preparatu) zawiera do 2,5 g etanolu (co odpowiada 62 ml piwa - 5% v/v lub 26 ml wina - 12% v/v); maksymalna dawka dla dzieci 6-12 lat (2 g preparatu) zawiera do 0,2 g etanolu (co odpowiada 5 ml piwa lub 2 ml wina); maksymalna dawka dla dzieci 1-6 lat (1 g preparatu) zawiera do 0,1 g etanolu (co odpowiada 2,5 ml piwa lub 1 ml wina). Podczas stosowania preparatu obowiązuje bezwzględny zakaz prowadzenia pojazdów mechanicznych i obsługi urządzeń mechanicznych w ruchu.

Interakcje

Nie należy stosować adrenaliny u pacjentów po przedawkowaniu preparatu. Alkohol, barbiturany, środki uspokajające nasilają hamujące działanie chlorowodorku chloropromazyny na o.u.n. - może wystąpić depresja oddechowa. Leki antycholinergiczne mogą zmniejszać działanie przeciwpsychotyczne chlorowodorku chloropromazyny, a łagodne antycholinergiczne działanie chlorowodorku chloropromazyny może być nasilone przez inne leki antycholinergiczne prowadząc do zaparć, uderzeń gorąca itp. Leki alkalizujące, związki litu oraz leki stosowane w chorobie Parkinsona zmniejszają wchłanianie leków neuroleptycznych. W trakcie jednoczesnego stosowania preparatu oraz alkoholu, guanetydyny i leków hipoglikemizujących mogą wystąpić niepożądane interakcje kliniczne. W trakcie leczenia objawów pozapiramidowych wywołanych neuroleptykami, należy stosować antycholinergiczne leki przeciw parkinsonizmowi, ponieważ neuroleptyki działają antagonistycznie do leków dopaminergicznych. Duże dawki preparatu zmniejszają działanie leków hipoglikemizujących, dawkę leków hipoglikemizujących należy wówczas zwiększyć. Preparat może zwiększać hipotensyjne działanie leków obniżających ciśnienie krwi, np. α-adrenolityków. Niektóre leki, np.: amfetamina, lewodopa, klonidyna, guanetydyna i adrenalina działają antagonistycznie do chlorowodorku chloropromazyny. Chlorowodorek chloropromazyny powoduje zwiększenie lub zmniejszenie stężenia w osoczu, takich preparatów jak: propranolol, fenobarbital, nie obserwuje się jednak efektu klinicznego. Zaobserwowano krótkotrwałą encefalopatię metaboliczną, podczas jednoczesnego podania deferoksaminy i prochloroperazyny, która objawia się utratą świadomości na 48-72 h - możliwe jest pojawienie się tych objawów również przy jednoczesnym stosowaniu deferoksaminy i chlorowodorku chloropromazyny, który wykazuje podobne właściwości farmakologiczne do prochloroperazyny. Istnieje zwiększone ryzyko wystąpienia arytmii w trakcie stosowania neuroleptyków jednocześnie z lekami wydłużającymi odstęp QT, np.: z niektórymi lekami przeciwarytmicznymi, lekami przeciwdepresyjnymi i innymi lekami przeciwpsychotycznymi. Istnieje zwiększone ryzyko wystąpienia agranulocytozy w trakcie stosowania neuroleptyków jednocześnie z lekami mielosupresyjnymi, takimi jak: karbamazepina, niektóre antybiotyki i leki cytotoksyczne. U pacjentów leczonych jednocześnie neuroleptykami i preparatami litu mogą wystąpić objawy neurotoksyczne.

Preparat zawiera substancję Chlorpromazine hydrochloride.

Lek refundowany: NIE

Lista leków zawierających te same substancje czynne

1 ml zawiera 5 mg lub 25 mg chloropromazyny.

1 g roztworu (31 kropli) zawiera 40 mg chlorowodorku chloropromazyny (oraz 84,5 mg sacharozy i 100 mg etanolu 96% v/v).

Najczęściej wyszukiwane

1 tabl. zawiera 300 mg kwasu acetylosalicylowego, 100 mg etoksybenzamidu oraz 50 mg kofeiny.

Bilobil. 1 kaps. zawiera 40 mg wyciągu suchego z liści miłorzębu japońskiego (35-67:1), standaryzowanego na zawartość glikozydów flawonowych (24-29%), terpenów laktonowych (6-9%) i bilobalidu; kaps. zawierają laktozę. Bilobil Forte. 1 kaps. zawiera 80 mg wyciągu suchego z liści miłorzębu japońskiego, co odpowiada: 17,6-21,6 mg flawonoidów w postaci glikozydów flawonowych; 2,24-2,72 mg ginkgolidów A, B i C; 2,08-2,56 mg bilobalidu; kaps. Forte zawierają laktozę oraz glukozę. Bilobil Intense. 1 kaps. zawiera 120 mg wyciągu suchego z liści miłorzębu japońskiego (35-67:1), co odpowiada: 26,4-32,4 mg flawonoidów w postaci glikozydów flawonowych; 3,36 do 4,08 mg (6%) - 7,2 mg ginkgolidów A, B, C; 3,12-3,84 mg bilobalidu; kaps. Intense zawierają laktozę oraz glukozę.

1 tabl. zawiera 300 mg lub 500 mg paracetamolu.

1 tabl. zawiera 500 mg kwasu acetylosalicylowego (ASA) i 50 mg kofeiny.

1 tabl. zawiera 250 mg lub 100 mg (mite) lewodopy i 25 mg karbidopy.

1 fiolka (1,3 ml) zawiera 9,75 mg arypiprazolu.

1 tabl. zawiera 300 mg kwasu acetylosalicylowego, 100 mg etenzamidu, 50 mg kofeiny. Preparat zawiera laktozę.

1 kaps. twarda zawiera 300 mg paracetamolu, 5 mg chlorowodorku fenylefryny i 25 mg kofeiny.

1 tabl. powl. zawiera 800 mg lub 1,2 g piracetamu. 1 ml roztworu doustnego zawiera 200 mg lub 333 mg piracetamu.

Informacje o lekach dostarcza:
Pharmindex
Najpopularniejsze artykuły
Stwardnienie zanikowe boczne (SLA, ALS): przyczyny, objawy i leczenie Stwardnienie zanikowe boczne (SLA, ALS): przyczyny, objawy i leczenie

Stwardnienie zanikowe boczne (SLA, ALS) to postępująca choroba neurologiczna. Jej istotą jest porażenie neuronów ruchowych, które prowadzi do stopniowego upośledzenia funkcji wszystkich ...

więcej

Choroby nerwowo-mięśniowe: podział, objawy i leczenie Choroby nerwowo-mięśniowe: podział, objawy i leczenie

Choroby nerwowo-mięśniowe doprowadzają do nieprawidłowej czynności nerwów oraz mięśni. Objawy choroby nerwowo-mięśniowej to zarówno osłabienie siły mięśniowej czy zaniki mięśni, jak również ...

więcej

Komórki macierzyste w leczeniu porażenia mózgowego i autyzmu Komórki macierzyste w leczeniu porażenia mózgowego i autyzmu

Komórki macierzyste z krwi pępowinowej już od kilkudziesięciu lat są standardową terapią w leczeniu ponad 80 ciężkich chorób. Najnowsze badania wykazały, że ...

więcej

Parkinsonizm (zespół parkinsonowski) - przyczyny, objawy i leczenie Parkinsonizm (zespół parkinsonowski) - przyczyny, objawy i leczenie

Parkinsonizm (zespół parkinsonowski) to zespół objawów charakterystycznych dla choroby Parkinsona, które mogą się pojawić nie tylko w przebiegu tej choroby, lecz także ...

więcej

Wgłobienie mózgu: przyczyny, objawy, leczenie Wgłobienie mózgu: przyczyny, objawy, leczenie

Wgłobienie mózgu polega na nieprawidłowym przemieszczeniu tkanki nerwowej w obrębie czaszki. W zależności od tego, które dokładnie części mózgowia i w jakie ...

więcej

Zdrowa społeczność

Właściciel portalu Poradnikzdrowie.pl nie jest właścicielem Bazy Leków. Dostawca bazy leków oświadcza i informuje, że dokłada wszelkich starań, aby wszystkie opisy leków były zgodne z obowiązującym stanem wiedzy, a także oświadcza jednocześnie, że podstawowe znaczenie prawne ma zawsze ulotka dołączona do konkretnego leku, zatwierdzona przez Ministerstwo Zdrowia.