Femoston conti

1 tabl. powl. zawiera 1 mg 17 β-estradiolu (w postaci estradiolu półwodnego) i 5 mg dydrogesteronu. Preparat zawiera laktozę.

  1. Działanie
  2. Dawkowanie
  3. Wskazania
  4. Przeciwwskazania
  5. Środki ostrożności
  6. Niepożądane działanie
  7. Ciąża i laktacja
  8. Interakcje
Nazwa Zawartość opakowania Substancja czynna Cena 100% Ost. modyfikacja
Femoston conti 28 szt., tabl. powl. 24,95zł 2017-10-31

Działanie

Preparat stosowany w ciągłej złożonej hormonalnej terapii zastępczej. Zawarty w preparacie 17β-estradiol jest chemicznie i biologicznie identyczny z endogennym ludzkim estradiolem. Uzupełnia niedobór estradiolu u kobiet po menopauzie i łagodzi objawy wypadowe. Estrogeny zapobiegają utracie masy kości po menopauzie lub usunięciu jajników. Dodanie progestagenu (dydrogesteron) do terapii estrogenem znacznie zmniejsza ryzyko rozrostu błony śluzowej trzonu macicy i rozwoju raka u kobiet z zachowaną macicą. HTZ z użyciem samych estrogenów lub w skojarzeniu z progestagenem zmniejsza ryzyko złamania szyjki kości udowej, trzonów kręgów i innych złamań osteoporotycznych. Estradiol mikronizowany jest łatwo wchłaniany z przewodu pokarmowego. Estrogeny występują w postaci niezwiązanej jak i słabo związanej z białkami osocza wiązaniami niespecyficznymi lub specyficznymi wykazując duże powinowactwo do globuliny wiążącej hormon płciowy (SHBG). Procent wiązania z SHBG wynosi 9-37% u kobiet w okresie premenopauzalnym i 23-53% u kobiet w okresie postmenopauzalnym otrzymujących estrogeny skoniugowane. Po podaniu doustnym estradiol jest metabolizowany w znacznym stopniu. Głównymi metabolitami są estron i siarczan estronu. Metabolity te mogą brać udział w działaniu estrogennym, zarówno bezpośrednio lub po przemianie w estradiol. Siarczan estronu może podlegać krążeniu jelitowo-wątrobowemu. Główne metabolity wydalane z moczem to glukuronian estronu i estradiolu. T0,5 wynosi 10-16 h. Po podaniu doustnym dydrogesteron jest szybko wchłaniamy. Maksymalne stężenie w osoczu wstępuje po 0,5-2,5 h. Całkowita biodostępność wynosi 28%. Dydrogesteron i DHD są w ponad 90% związane z białkami osocza. Po podaniu doustnym dydrogesteron jest szybko metabolizowany do DHD. Najwyższe stężenie głównego metabolitu występuje po 1,5 h po przyjęciu dawki. AUC dla DHD jest 40 razy większe niż dla dydrogesteronu, a stężenie maksymalne jest 25 razy większe. Średnie T0,5 dydrogesteronu i DHD wynoszą odpowiednio: 5-7 h oraz 14-17 h. Średnio 63% dawki wydalane jest z moczem.

Dawkowanie

Doustnie: 1 tabl. na dobę przez 28 dni. Preparat należy przyjmować w sposób ciągły, bez przerw. Podczas rozpoczynania i kontynuacji leczenia objawów wypadowych należy stosować najmniejszą skuteczną dawkę w możliwie najkrótszym czasie. Leczenie metodą ciągłą złożoną można rozpoczynać od preparatu Femoston mite lub Femoston mini (0,5 mg estradiolu i 2,5 mg dydrogesteronu), w zależności od czasu jaki upłynął od ostatniej miesiączki i od ciężkości objawów. W zależności od odpowiedzi klinicznej dawkowanie może następnie zostać dostosowane. U pacjentek, u których następuje zmiana leczenia metodą ciągłą sekwencyjną lub cykliczną innym preparatem, należy zakończyć 28-dniowy cykl leczenia, a następnie rozpocząć przyjmowanie preparatu Femoston conti. U pacjentek, u których następuje zmiana leczenia z preparatu stosowanego metodą ciągłą złożoną, leczenie może być rozpoczęte dowolnego dnia. W przypadku pominięcia dawki należy przyjąć stosowaną dawkę tak szybko jak to jest możliwe. Jeśli upłynęło więcej niż 12 h zaleca się przyjęcie kolejnej dawki o wyznaczonej porze, bez przyjmowania pominiętej tabletki. W takim przypadku może zwiększyć się ryzyko wystąpienia krwawienia lub plamienie śródcyklicznego. Preparat może być przyjmowany niezależnie od posiłków.

Wskazania

Hormonalna terapia zastępcza (HTZ) w przypadku wystąpienia objawów niedoboru estrogenów u kobiet po menopauzie, u których od ostatniej miesiączki upłynęło co najmniej 12 miesięcy. Zapobieganie osteoporozie u kobiet po menopauzie z wysokim ryzykiem złamań, u których występują objawy nietolerancji innych leków stosowanych w leczeniu osteoporozy lub, u których stosowanie takich leków jest przeciwwskazane. Doświadczenia dotyczące leczenia kobiet w wieku powyżej 65 lat są ograniczone.

Przeciwwskazania

Nadwrażliwość na substancje czynne lub na którąkolwiek substancję pomocniczą. Rak piersi w wywiadzie lub jego uzasadnione podejrzenie. Rozpoznane lub uzasadnione podejrzenie występowania złośliwych guzów estrogenozależnych (np. rak endometrium). Rozpoznane lub uzasadnione podejrzenie występowania nowotworów zależnych od progestagenów (np. oponiak). Niezdiagnozowane krwawienia z dróg rodnych. Nieleczony rozrost endometrium. Przebyta lub występująca obecnie żylna choroba zakrzepowo-zatorowa (zakrzepica żył głębokich, zatorowość płucna). Znane zaburzenia zakrzepowe (np. niedobór białka C, białka S lub antytrombiny. Czynne lub niedawno przebyte zaburzenia zakrzepowo-zatorowe tętnic (np. choroba niedokrwienna serca, zawał serca). Ostra lub przebyta choroba wątroby, do czasu normalizacji wskaźników czynności wątroby. Porfiria.

Środki ostrożności

HTZ w leczeniu objawów menopauzy powinna być rozpoczynana jedynie wtedy, gdy objawy te powodują pogorszenie jakości życia. Zawsze powinno się rozważyć ryzyko i korzyści związane z leczeniem. Oceny takiej powinno się dokonywać przynajmniej raz w roku, a terapia powinna być kontynuowana, tak długo jak korzyści przeważają nad ryzykiem. Dane dotyczące ryzyka związanego z HTZ w leczeniu przedwczesnej menopauzy są ograniczone. Ponieważ całkowite ryzyko u młodszych kobiet jest niskie, stosunek korzyści do ryzyka u tych kobiet może być lepszy niż u starszych kobiet. Przed pierwszym lub ponownym zastosowaniem HTZ należy przeprowadzić całościowy wywiad dotyczący pacjentki oraz jej rodziny. Wskazane jest badanie przedmiotowe (w tym narządów miednicy i piersi). W trakcie leczenia zaleca się przeprowadzanie badań okresowych (np. mammografia) zgodnie z aktualnie obowiązującymi zasadami dotyczącymi badań przesiewowych, z uwzględnieniem indywidualnych potrzeb pacjentek. Pacjentka powinna być obserwowana szczególnie starannie, jeśli któryś z niżej wymienionych stanów występuje obecnie, miał miejsce w przeszłości i (lub) ulegał pogorszeniu w okresie ciąży albo prowadzonej wcześniej terapii hormonalnej (preparat może spowodować ponowne pojawienie się lub pogorszenie tych stanów): mięśniak gładki (włókniakomięśniaki macicy) lub endometrioza; przebyte zaburzenia zakrzepowo-zatorowe lub czynniki ryzyka ich wystąpienia; czynniki ryzyka rozwoju nowotworów estrogenozależnych (np. rak piersi u krewnych w pierwszym stopniu pokrewieństwa); nadciśnienie tętnicze; choroby wątroby (np. gruczolak wątroby); cukrzyca z lub bez powikłań naczyniowych; kamica żółciowa; migrena lub (ciężkie) bóle głowy; toczeń rumieniowaty układowy; rozrost błony śluzowej trzonu macicy w wywiadzie; padaczka; astma; otoskleroza. Wskazania do natychmiastowego przerwania leczenia: żółtaczka lub pogorszenie się czynności wątroby; istotny wzrost ciśnienia tętniczego; pojawienie się bólów głowy o typie migrenowym; ciąża. U kobiet z zachowaną macicą ryzyko rozrostu i rozwoju raka endometrium ulega zwiększeniu, gdy przez dłuższy okres czasu są stosowane same estrogeny. Cykliczne dodanie progestagenu przez co najmniej 12 dni w miesiącu/cyklu 28 dniowym lub stosowanie cyklicznej sekwencyjnej estrogenowo-progestagenowej terapii zapobiega zwiększeniu ryzyka związanego z HTZ samymi estrogenami. W pierwszych miesiącach leczenia mogą wystąpić krwawienia oraz plamienia w środku cyklu. Jeśli krwawienia lub plamienia pojawią się w późniejszym okresie lub utrzymują się mimo zaprzestania leczenia, należy przeprowadzić diagnostykę (która może obejmować biopsję endometrium) w celu wykluczenia raka endometrium. U kobiet stosujących skojarzoną estrogenowo-progestagenową HTZ istnieje zwiększone ryzyko raka piersi, które pojawia się po ok. 3 latach leczenia. Wzrost ryzyka jest widoczny w ciągu pierwszych kilku lat leczenia, ale powraca do wartości wyjściowych po kilku (najczęściej 5) latach po zakończeniu leczenia. HTZ, szczególnie w postaci terapii skojarzonej estrogenowo-progestagenowej, prowadzi do wzrostu gęstości obrazów mammograficznych, co może utrudnić wykrywanie raka piersi metodą radiologiczną. Długotrwałe (co najmniej 5-10 lat) stosowanie HTZ w postaci terapii skojarzonej estrogenowo-progestagenowej może powodować niewielkie zwiększenie ryzyka wystąpienia raka jajnika. HTZ jest związana z 1,3-3-krotnym wzrostem ryzyka żylnej choroby zakrzepowo-zatorowej (ŻChZZ), tzn. pojawieniem się zakrzepicy żył głębokich lub zatorowości płucnej. Prawdopodobieństwo wystąpienia ww. epizodu jest większe w czasie 1. roku stosowania HTZ, w porównaniu z kolejnymi latami terapii. U pacjentek z rozpoznanymi zaburzeniami zakrzepowymi ryzyko wystąpienia ŻChZZ jest zwiększone - HTZ dodatkowo zwiększa to ryzyko. Czynniki ryzyka wystąpienia ŻChZZ to: stosowanie estrogenów, starszy wiek, operacje chirurgiczne, przedłużone unieruchomienie, otyłość (BMI>30 kg/m2), ciąża, połóg, toczeń rumieniowaty układowy i rak. Brak jednoznacznej opinii dotyczącej możliwej roli żylaków w ryzyku wystąpienia ŻChZZ. Po przebytych operacjach należy zachować środki profilaktyczne, mogące zapobiec rozwojowi ŻChZZ. Zleca się czasowe wstrzymanie HTZ na 4 do 6 tyg. przed planowaną operacją i następującym po niej przedłużonym unieruchomieniem. Nie należy ponownie rozpoczynać leczenia do czasu powrotu pacjentki do pełnej aktywności. U kobiet, u których nie wystąpiła ŻChZZ, ale wystąpiła w młodym wieku u krewnych w pierwszej linii pokrewieństwa można zaproponować badanie przesiewowe po dokładnym rozważeniu jego ograniczeń (badanie przesiewowe ujawnia tylko pewien odsetek zaburzeń zakrzepowych). U kobiet stosujących przewlekle leki przeciwkrzepliwe należy starannie rozważyć stosunek ryzyka do spodziewanych korzyści związanych z HTZ. Wystąpienie ŻChZZ po rozpoczęciu stosowania HTZ wymaga przerwania leczenia. Pacjentka powinna natychmiast skontaktować się z lekarzem prowadzącym, gdy pojawią się objawy mogące wskazywać na możliwość choroby zakrzepowo-zatorowej (np. bolesny obrzęk kończyny, nagły ból w klatce piersiowej, duszność). Podczas leczenia skojarzonego estrogenowo-progestagenowego względne ryzyko wystąpienia choroby wieńcowej jest nieznacznie zwiększone. Ilość dodatkowych zachorowań na chorobę wieńcową z powodu stosowania leczenia skojarzonego estrogenowo-progestagenowego jest bardzo mała u zdrowych kobiet w wieku okołomenopauzalnym, ale zwiększa się wraz z wiekiem. Brak zwiększenia ryzyka wystąpienia choroby wieńcowej u kobiet z usuniętą macicą stosujących same estrogeny. Terapia skojarzona estrogenowo-progestagenowa oraz monoterapia estrogenami wiąże się ze zwiększeniem ryzyka udaru niedokrwiennego mózgu do 1,5-raza. Całkowite ryzyko udaru u kobiet stosujących HTZ będzie się zwiększać wraz z wiekiem. Z uwagi na retencję płynów powodowaną przez estrogeny, pacjentki z zaburzeniami czynności serca lub nerek wymagają szczególnego nadzoru. Ze względu na ryzyko wystąpienia zapalenia trzustki kobiety z rozpoznaną wcześniej hipertriglicerydemią wymagają szczególnego nadzoru. Estrogeny powodują zwiększenie aktywności globuliny wiążącej hormony tarczycy (TBG), globuliny wiążącej kortykosteroidy (CBG), globuliny wiążącej hormony płciowe (SHBG), co prowadzi do zwiększenia stężenia we krwi odpowiednio hormonów tarczycy, kortykosteroidów i hormonów płciowych. Aktywność hormonów wolnych lub aktywnych biologicznie nie ulega zmianie. Zwiększone mogą być aktywności innych białek osocza (substratu dla angiotensyny/reniny, alfa-1 antytrypsyny, ceruloplazminy). Stosowanie HTZ nie poprawia funkcji poznawczych. Istnieją pewne dowody o zwiększonym ryzyku otępienia u kobiet rozpoczynających terapię skojarzoną w wieku po 65 rż. Preparat zawiera laktozę - nie powinien być stosowany u pacjentek z rzadko występującą dziedziczną nietolerancją galaktozy, niedoborem laktazy (typu Lapp) lub zespołem złego wchłaniania glukozy-galaktozy.

Niepożądane działanie

Często: bóle głowy, migrena, nudności, bóle brzucha, wzdęcia, kurcze kończyn dolnych, ból/tkliwość uciskowa piersi, nieregularne krwawienia maciczne i plamienia postmenopauzalne, bóle w obrębie miednicy, osłabienie, zwiększenie lub zmniejszenie masy ciała. Niezbyt często: kandydoza pochwy, zwiększenie wymiarów mięśniaka gładkiego, depresja, zmiana libido, nerwowość, zawroty głowy, żylna choroba zakrzepowo-zatorowa, choroby pęcherzyka żółciowego, skórne reakcje alergiczne (np. wysypka, pokrzywka, świąd), bóle pleców, nadżerki szyjki macicy, zmiany wydzielania śluzu, bolesne miesiączkowanie, obrzęk obwodowy. Rzadko: nietolerancja soczewek kontaktowych, maceracja rogówki, zaburzenia czynności wątroby (niekiedy z osłabieniem lub złym samopoczuciem, żółtaczką i bólami brzucha), powiększenie piersi, zespół napięcia przedmiesiączkowego. Bardzo rzadko: niedokrwistość hemolityczna, reakcje nadwrażliwości, pląsawica, zawał serca, udar mózgu, wymioty, ostuda lub przebarwienia skórne (które mogą się utrzymywać po zaprzestaniu stosowania leku), rumień wielopostaciowy, rumień guzowaty, plamica naczyniowa, obrzęk naczynioruchowy, nasilenie objawów porfirii. HTZ metodą estrogenowo-progestagenową jest związana ze zwiększeniem ryzyka raka piersi (2-krotny wzrost ryzyka u kobiet stosujących skojarzoną HTZ dłużej niż 5 lat). Długotrwałe stosowanie HTZ w monoterapii estrogenami lub jako terapii skojarzonej estrogenowo-progestagenowej było związane z niewielkim wzrostem ryzyka wystąpienia raka jajnika. HTZ jest związana z 1,3-3 krotnym wzrostem względnego ryzyka wystąpienia żylnej choroby zakrzepowo-zatorowej (ŻChZZ), to jest zakrzepicy żył głębokich lub zatorowości płucnej. Stany te występują znacznie częściej w pierwszych latach stosowania HTZ. Ryzyko wystąpienia choroby wieńcowej jest nieznacznie większe u pacjentek powyżej 60 lat stosujących HTZ w postaci terapii skojarzonej estrogenowo-progestagenowej. Stosowanie HTZ w postaci monoterapii estrogenami lub terapii skojarzonej estrogenowo-progestagenowej jest związane ze wzrostem względnego ryzyka udaru niedokrwiennego mózgu (do 1,5-raza). Inne działania niepożądane zgłaszane w związku ze stosowaniem estrogenów/progestagenów: łagodne i złośliwe nowotwory zależne od estrogenu (np. rak błony śluzowej trzonu macicy, rak jajnika), zwiększenie rozmiaru nowotworów zależnych od progestagenu (np. oponiak); toczeń rumieniowaty układowy; hipertriglicerydemia; możliwa demencja, nasilenie epilepsji; zmiany torbielowate w piersiach; zaburzenia zakrzepowo-zatorowe naczyń tętniczych; zapalenie trzustki (u kobiet z wcześniej występującą hipertriglicerydemią); nietrzymanie moczu.

Ciąża i laktacja

Preparat nie jest wskazany w okresie ciąży i karmienia piersią. Wyniki większości badań epidemiologicznych dotyczących nieumyślnego podawania estrogenów z progestagenami w czasie ciąży nie wykazały działania teratogennego lub toksycznego na płód. Nie ma wystarczających danych dotyczących stosowania w okresie ciąży.

Interakcje

Metabolizm estrogenów i progestagenów może ulec przyspieszeniu przy jednoczesnym stosowaniu z substancjami indukującymi aktywność enzymów cytochromu P450: CYP2B6, CYP3A4, CYP3A5, CYP3A7. Do środków tych należą leki przeciwdrgawkowe (np. fenobarbital, karbamazepina, fenytoina) i przeciwzakaźne (np. ryfampicyna, ryfabutyna, newirapina, efawirenz). Rytonawir i nelfinawir pomimo, że znane są jako silne inhibitory CYP3A4, CYP3A5, CYP3A7, to stosowane równocześnie z hormonami steroidowymi wykazują właściwości indukujące. Preparaty zawierające dziurawiec zwyczajny mogą nasilać metabolizm estrogenów i progestagenów. Skutkiem zwiększonego metabolizmu estrogenów może być ich słabsze działanie i zmiana profilu krwawień z dróg rodnych.

Preparat zawiera substancje Dydrogesterone, Estradiol.

Lek refundowany: TAK

Lista leków zawierających te same substancje czynne

1 tabl. powl. zawiera 1 mg 17 β-estradiolu (w postaci estradiolu półwodnego) i 5 mg dydrogesteronu. Preparat zawiera laktozę.

1 tabl. powl. zawiera 0,5 mg 17 β-estradiolu (w postaci estradiolu półwodnego) i 2,5 mg dydrogesteronu. Preparat zawiera laktozę.

Femoston: opakowanie składa się z 14 tabl. ceglastoczerwonych zawierających 2 mg 17β-estradiolu w postaci estradiolu półwodnego i 14 tabl. żółtych zawierających 2 mg 17β-estradiolu w postaci estradiolu półwodnego oraz 10 mg dydrogesteronu. Preparat zawiera laktozę. Femoston mite: opakowanie składa się z 14 tabl. białych zawierających 1 mg 17β-estradiolu w postaci estradiolu półwodnego i 14 tabl. szarych zawierających 1 mg 17β-estradiolu w postaci estradiolu półwodnego oraz 10 mg dydrogesteronu. Preparat zawiera laktozę.

1 tabl. powl. zawiera 1 mg estradiolu w postaci półwodzianu oraz 2 mg drospirenonu. Preparat zawiera laktozę.

1 plaster zawiera 3,2 mg zmikronizowanego estradiolu w postaci półwodzianu (co odpowiada 3,1 mg estradiolu) i 11,2 mg zmikronizowanego octanu noretisteronu (co odpowiada 9,82 mg noretisteronu). W ciągu 24 h uwalnia się 50 µg estradiolu i 170 µg octanu noretisteronu.

1 tabl. powl. zawiera 2 mg estradiolu (w postaci estradiolu półwodnego) oraz 1 mg octanu noretysteronu. Preparat zawiera laktozę.

W 1 plastrze o pojedynczej membranie znajduje się 3,2 mg mikronizowanego półwodnego estradiolu, co odpowiada 3,10 mg estradiolu. W ciągu 24 h z przylepca uwalnia się 50 µg 17β-estradiolu.

Każdy blister zawiera 28 tabl. powl.: 24 tabl. białe, z których każda zawiera 2,5 mg octanu nomegestrolu i 1,5 mg estradiolu (w postaci półwodnej); 4 tabl. żółte (placebo), które nie zawierają substancji czynnych. Preparat zawiera laktozę.

1 dawka dostarcza 90 µl roztworu - w tym 1,53 mg estradiolu (co odpowiada 1,58 mg estradiolu półwodnego).

1 saszetka 0,5 g żelu zawiera 0,5 mg estradiolu w postaci estradiolu półwodnego. 1 saszetka 1 g żelu zawiera 1 mg estradiolu w postaci estradiolu półwodnego.

Najczęściej wyszukiwane

Opakowanie zawiera 21 tabl. o składzie: 0,15 mg dezogestrelu i 0,02 mg etynyloestradiolu.

System w kształcie pierścienia, zawierający 11 mg etonogestrelu oraz 3,474 mg etynyloestradiolu. System uwalnia średnio 0,12 mg etonogestrelu i 0,015 mg etynyloestradiolu na dobę, przez okres 3 tygodni.

System w kształcie pierścienia, zawierający 11 mg etonogestrelu oraz 3,474 mg etynyloestradiolu. System uwalnia średnio 0,12 mg etonogestrelu i 0,015 mg etynyloestradiolu na dobę, przez okres 3 tygodni.

1 tabl. powl. zawiera 0,03 mg etynyloestradiolu i 2 mg octanu chlormadynonu. Preparat zawiera laktozę.

1 tabl. biała zawiera 2 mg walerianianu estradiolu; 1 tabl. niebieska zawiera 2 mg walerianianu estradiolu i 10 mg octanu medroksyprogesteronu. Lek zawiera laktozę.

1 tabl. o zmodyfikowanym uwalnianiu zawiera 680 mg cytrynianu potasu.

1 tabl. powl. zawiera 1 mg lub 2 mg winianu tolterodyny. 1 kaps. o przedł. uwalnianiu zawiera 4 mg winianu tolterodyny; kaps. zawierają laktozę.

1 tabl. powl. zawiera 3 mg drospirenonu oraz 0,02 mg lub 0,03 mg etynyloestradiolu; preparat zawiera laktozę.

1 tabl. powl. zawiera 0,03 mg etynyloestradiolu i 2 mg octanu chlormadynonu. Preparat zawiera laktozę.

Informacje o lekach dostarcza:
Pharmindex
Najpopularniejsze artykuły
Pokonujemy MITY na temat nietrzymania moczu! Pokonujemy MITY na temat nietrzymania moczu!

Prawie połowa Polek (45%) uważa, że wystąpienie dolegliwości nietrzymania moczu (NTM) powodowałoby u nich konieczność rezygnacji z prowadzenia aktywnego trybu życia – ...

więcej

5 najczęstszych pytań na temat nietrzymania moczu 5 najczęstszych pytań na temat nietrzymania moczu

Nietrzymanie moczu to schorzenie, które występuje coraz częściej. Borykają się z nim ludzie starsi i młodsi, kobiety i mężczyźni. Czy z nietrzymaniem ...

więcej

Jak się uchronić przed zapaleniem pęcherza? Jak się uchronić przed zapaleniem pęcherza?

Zapalenia pęcherza możemy nabawić się przez cały rok, jednak sezon jesienno-zimowy sprzyja temu szczególnie. Częste przeziębienia, wychłodzenie i osłabienie organizmu to czynniki ...

więcej

Nowoczesne metody leczenia nietrzymania moczu – inwazyjne i nieinwazyjne Nowoczesne metody leczenia nietrzymania moczu – inwazyjne i nieinwazyjne

Wbrew obiegowym opiniom, nietrzymanie moczu – niezależnie od jego rodzaju i przyczyny – można skutecznie leczyć. Niestety wiele osób uważa ten problem ...

więcej

Nietrzymanie moczu może być efektem choroby lub złych nawyków Nietrzymanie moczu może być efektem choroby lub złych nawyków

Nietrzymanie moczu to przewlekła choroba, która dotyka wiele osób, choć tylko niewielka część chorych otwarcie mówi o tej dolegliwości. W zależności od ...

więcej

Zdrowa społeczność

Właściciel portalu Poradnikzdrowie.pl nie jest właścicielem Bazy Leków. Dostawca bazy leków oświadcza i informuje, że dokłada wszelkich starań, aby wszystkie opisy leków były zgodne z obowiązującym stanem wiedzy, a także oświadcza jednocześnie, że podstawowe znaczenie prawne ma zawsze ulotka dołączona do konkretnego leku, zatwierdzona przez Ministerstwo Zdrowia.