Feiba NF

Preparat zawiera zespół czynników krzepnięcia przeciw inhibitorowi czynnika VIII. Zawiera 200-600 mg lub 400-1200 mg białek ludzkiego osocza z aktywnością omijającą inhibitor czynnika VIII wynoszącą odpowiednio 500 j. lub 1000 j. - 1 jednostka leku powoduje skrócenie czasu kaolinowo-kefalinowego (aPTT -czasu częściowej tromboplastyny po aktywacji) osocza z inhibitorem czynnika VIII do 50 % wartości buforowej (próby ślepej). Preparat zawiera także czynniki II, IX i X głównie w postaci nieaktywowanej oraz aktywowany czynnik VII; antygen koagulacyjny czynnika VIII (cz. VIII C : Ag) obecny jest w stężeniu do 0,1 jednostki na 1 jednostkę leku. Czynniki układu kalikreina-kininy są obecne tylko w śladowych ilościach lub w ogóle nie występują. Preparat zawiera sód: ok. 80 mg w przeliczeniu na fiolkę.

  1. Działanie
  2. Dawkowanie
  3. Wskazania
  4. Przeciwwskazania
  5. Środki ostrożności
  6. Niepożądane działanie
  7. Ciąża i laktacja
  8. Uwagi
  9. Interakcje
Nazwa Zawartość opakowania Substancja czynna Cena 100% Ost. modyfikacja
Feiba NF 1 fiolka + rozp., proszek i rozp. do sporz. roztw. do wstrz. 2017-10-31

Działanie

Aktywowany zespół protrombiny przeciw przeciwciałom czynnika VIII. Ostatnie dane naukowe wskazują, że farmakodynamiczne właściwości i sposób działania leku związane są z czynnikami zespołu protrombiny, protrombiną - zymogenem i aktywowanym czynnikiem X.

Dawkowanie

Leczenie należy rozpocząć i prowadzić pad nadzorem lekarza mającego doświadczenie w leczeniu zaburzeń krzepnięcia. Dawkowanie oraz czas leczenia zależą od ciężkości zaburzenia, umiejscowienia i rozległości krwawienia oraz od stanu klinicznego pacjenta. Dawka, jak również częstość podawania powinny być zawsze uzależnione od skuteczności klinicznej u danego pacjenta. Zaleca się dawkę 50-100 j./kg mc. Nie należy przekraczać jednorazowej dawki 100 j./kg mc., ani maksymalnej dawki dobowej 200 j./kg mc. Krwotoki samoistne. Krwotoki do stawów, mięśni i tkanek miękkich - o małym lub umiarkowanym nasileniu: 50-75 j./kg mc. co 12 h, leczenie należy prowadzić do czasu uzyskania wyraźnych objawów poprawy klinicznej, takich jak ustąpienie bólu, zmniejszenie obrzęku lub uruchomienie stawu; duże krwotoki, jak np. krwotoki do przestrzeni zaotrzewnowej: 100 j./kg mc. co 12 h. Krwotoki z błon śluzowych: 50 j./kg mc. co 6 h, z równoczesną dokładną obserwacją pacjenta (obserwacja powierzchni krwawiącej, powtarzane oznaczenia hematokrytu u pacjenta); jeżeli krwawienie nie ustaje, dawkę można zwiększyć do 100 j./kg mc. Inne ciężkie krwotoki - np. krwawienie do o.u.n.: 100 j./kg mc. co 12 h; w indywidualnych przypadkach można podawać lek co 6 h, do czasu uzyskania wyraźnej poprawy klinicznej. Nie przekraczać maksymalnej dawki dobowej 200 j./kg mc. Zabiegi chirurgiczne: 50-100 j./kg mc. co 6 h. Profilaktyka. Leczenie profilaktyczne krwawień u pacjentów z wysokim mianem inhibitora i częstymi krwawieniami, u których indukcja stanu tolerancji immunologicznej (ITI) nie powiodła się lub nie jest rozważana: 70-100 j./kg mc. co drugi dzień; jeżeli krwawienie nie ustępuje, dawkę można zwiększyć do 100 j./kg mc. codziennie, lub stopniowo ją zmniejszać. Leczenie profilaktyczne krwawień u pacjentów z wysokim mianem inhibitorów w trakcie indukcji stanu tolerancji immunologicznej (ITI): 50-100 j./kg mc. co 12 h (lek można podawać jednocześnie z koncentratami czynnika VIII), aż miano inhibitora obniży się, do Lek podaje się w postaci powolnego wstrzyknięcia lub infuzji dożylnej. Nie przekraczać maksymalnej szybkości wstrzyknięcia 2 j./kg mc./min. Przed podaniem, proszek należy rozpuścić w dostarczonym rozpuszczalniku (woda do wstrzykiwań), używając dostarczonego zestawu do sporządzenia roztworu. Z mikrobiologicznego punktu widzenia, lek po sporządzeniu należy zużyć natychmiast. Po rozpuszczeniu nie przechowywać w lodówce. Należy używać wyłącznie dostarczonych przez producenta elementów. Dzieci: doświadczenie ze stosowaniem u dzieci w wieku poniżej 6 lat jest ograniczone; dawkowanie jak u dorosłych, należy dostosować do stanu dziecka.

Wskazania

Leczenie i zapobieganie krwawieniom u pacjentów z hemofilią A powikłaną obecnością inhibitora czynnika VIII. Leczenie i zapobieganie krwawieniom u pacjentów z hemofilią B powikłaną obecnością inhibitora czynnika IX. Leczenie i zapobieganie krwawieniom u osób niecierpiących na hemofilię, lecz posiadających nabyte inhibitory czynników VIII, IX i XI. Lek jest także stosowany w połączeniu z koncentratem czynnika VIII podczas długotrwałego leczenia mającego na celu całkowite i trwałe wyeliminowanie inhibitora czynnika VIII. W 3 przypadkach preparat zastosowano także u pacjentów z inhibitorem czynnika von Willebranda.

Przeciwwskazania

Nadwrażliwość na substancję czynną lub którąkolwiek z substancji pomocniczych. Rozsiane wykrzepianie śródnaczyniowe (DIC). Ostra zakrzepica lub zator (w tym zawał mięśnia sercowego).

Środki ostrożności

Nie należy przekraczać jednorazowych wynoszących 100 j./kg mc. oraz dawek dobowych 200 j./kg mc. Pacjenci otrzymujący pojedyncze dawki 100 j./kg mc. powinni być pod stałą obserwacją z uwagi na ryzyko wystąpienia DIC lub objawów ostrej choroby wieńcowej. Duże leku powinny być podawane jedynie przez okres niezbędny do zatrzymania krwawienia. W przypadku wystąpienia znaczących zmian ciśnienia krwi, szybkości tętna, zaburzeń oddychania, bólu w klatce piersiowej i kaszlu należy natychmiast przerwać podawanie leku i zastosować odpowiednie zabiegi diagnostyczne i terapeutyczne. Wynikami laboratoryjnymi wskazującymi na DIC są: zmniejszenie zawartości fibrynogenu, zmniejszenie liczby płytek krwi oraz obecność produktów degradacji fibryny/fibrynogenu (FDP). Wyniki badań laboratoryjnych in vitro do oceny skuteczności leczenia, takie jak: aPTT, czas krzepnięcia krwi i tromboelastogram (TEG) mogą nie odzwierciedlać poprawy klinicznej, dlatego próby przywrócenia prawidłowych wartości tych parametrów poprzez podnoszenie dawki preparatu mogą być zawodne i należy ich unikać ze względu na możliwość wystąpienia DIC spowodowanego przedawkowaniem. W przypadku niedostatecznej odpowiedzi na leczenie zaleca się oznaczenie liczby płytek krwi, ponieważ wystarczająca liczba czynnościowo sprawnych płytek jest niezbędna do skuteczności leczenia. Mimo stosowania metod inaktywacji czynników zakaźnych, nie można całkowicie wykluczyć przeniesienia z preparatem znanych i nieznanych patogenów. Podejmowane środki zapobiegające zakażeniom uważane są za skuteczne wobec wirusów otoczkowych, takich jak ludzki wirus niedoboru odporności (HIV), wirus zapalenia wątroby typu B (HBV) i wirus zapalenia wątroby typu C (HCV) oraz bezotoczkowego wirusa zapalenia wątroby typu A (HAV) i parwowirusa B19. U pacjentów otrzymujących regularnie lub w powtarzających się okresach czasu leki pochodzące z osocza ludzkiego, zaleca się zastosowanie odpowiednich szczepień (przeciwko WZW typu A i B). Należy przerwać podawanie leku w przypadku wystąpienia reakcji alergicznej lub anafilaktycznej; w przypadku wstrząsu należy zastosować odpowiednie leczenie. Zawartość sodu w preparacie należy wziąć pod uwagę u pacjentów stosujących dietę niskosodową. Brak wystarczających danych dotyczących stosowania leku u dzieci <6 rż., aby zalecać stosowanie w tej grupie wiekowej, jednak powstawanie inhibitorów jest częstym zjawiskiem u dzieci cierpiących na hemofilię poddawanych leczeniu substytucyjnemu preparatami czynnika VIII; badania przypadków klinicznych wykazały skuteczne zastosowanie preparatu u pacjentów w młodym wieku.

Niepożądane działanie

Rozsiane wykrzepianie śródnaczyniowe (DIC), zawał mięśnia sercowego, kłujący ból, reakcje nadwrażliwości, reakcja anafilaktyczna, pokrzywka, zmniejszenie ciśnienia krwi, niedoczulica, niedoczulica twarzy, zator. Podczas podawania leku pacjentom cierpiących na hemofilię powikłaną obecnością inhibitora lub u pacjentów z nabytymi inhibitorami czynników krzepnięcia, może wystąpić równocześnie skłonność do krwawień, jak i zwiększone ryzyko zakrzepicy.

Ciąża i laktacja

Brak badań nad wpływem leku na reprodukcję u zwierząt. Brak doświadczenia w stosowaniu preparatu u kobiet w ciąży i w okresie karmienia - stosować tylko w przypadku, gdy alternatywne leczenie nie jest dostępne.

Uwagi

Przechowywać w temp. 2-8st.C. W okresie ważności lek może być przechowywany w temp. pokojowej (do 25st.C) przez pojedynczy okres nieprzekraczający 6 mies.; po przechowywaniu w temp. pokojowej nie umieszczać preparatu ponownie w warunkach chłodniczych.

Interakcje

Nie zaleca się równoczesnego stosowania z lekami hamującymi fibrynolizę, np. kwasem ε-aminokapronowym (EACA); jeśli jednak takie skojarzenie jest konieczne, przerwa pomiędzy podaniem każdego z tych leków powinna wynosić co najmniej 6 h.

Preparat zawiera substancję Factor VIII inhibitor bypassing activity.

Lek refundowany: NIE

Lista leków zawierających te same substancje czynne

Preparat zawiera zespół czynników krzepnięcia przeciw inhibitorowi czynnika VIII. Zawiera 200-600 mg lub 400-1200 mg białek ludzkiego osocza z aktywnością omijającą inhibitor czynnika VIII wynoszącą odpowiednio 500 j. lub 1000 j. - 1 jednostka leku powoduje skrócenie czasu kaolinowo-kefalinowego (aPTT -czasu częściowej tromboplastyny po aktywacji) osocza z inhibitorem czynnika VIII do 50 % wartości buforowej (próby ślepej). Preparat zawiera także czynniki II, IX i X głównie w postaci nieaktywowanej oraz aktywowany czynnik VII; antygen koagulacyjny czynnika VIII (cz. VIII C : Ag) obecny jest w stężeniu do 0,1 jednostki na 1 jednostkę leku. Czynniki układu kalikreina-kininy są obecne tylko w śladowych ilościach lub w ogóle nie występują. Preparat zawiera sód: ok. 80 mg w przeliczeniu na fiolkę.

Najczęściej wyszukiwane

1 tabl. zawiera 1 mg lub 4 mg acenokumarolu. Tabletki zawierają laktozę.

1 ml roztworu zawiera 200 mg mannitolu. Osmolarność roztworu wynosi 1098 mOsm/l.

500 ml roztworu zawiera: 2,775 g chlorku sodu, ok. 1,635 g trójwodnego octanu sodu, 0,15 g chlorku potasu, ok. 0,075 g dwuwodnego chlorku wapnia, 0,1 g sześciowodnego chlorek magnezu oraz 20 g żelatyny (w postaci żelatyny zmodyfikowanej płynnej). Osmolarność teoretyczna: 284 mOsmol/l. pH 7,4±0,3. Stężenie elektrolitów: 151 mmol/l sodu, 103 mmol/l chlorków, 4 mmol/l potasu, 1 mmol/l wapnia, 1 mmol/l magnezu, 24 mmol/l octanów.

1 tabl. powl. zawiera 75 mg klopidogrelu w postaci wodorosiarczanu. Preparat zawiera laktozę i lecytynę.

1000 ml roztworu do infuzji zawiera 6,8 g chlorku sodu, 0,3 g chlorku potasu, 0,2 g sześciowodnego chlorku magnezu, 0,37 g dwuwodnego chlorku wapnia, 3,27 g trójwodnego octanu sodu, 0,67 g kwasu L-jabłkowego; stężenia elektrolitów - 145 mmol/l sodu, 4 mmol/l potasu, 1 mmol/l magnezu, 2,5 mmol/l wapnia, 127 mmol/l chloru, 24 mmol/l octanu, 5 mmol/l jabłczanu. Osmolarność teoretyczna: 309 mOsmol/l. pH 5,1-5,9

1 ml roztworu 20% zawiera 200 mg glukozy.

1000 ml roztw. zawiera: 8,6 g chlorku sodu, 0,3 g chlorku potasu, 0,33 g dwuwodnego chlorku wapnia, 147,2 mmol Na+, 4,0 mmol K+, 2,25 mmol Ca2+, 155,7 Cl-.

1 ml roztworu do infuzji zawiera: 6,429 mg chlorku sodu, 0,298 mg chlorku potasu, 0,147 mg dwuwodnego chlorku wapnia, 0,203 mg sześciowodnego chlorku magnezu, 4,082 mg trójwodnego octanu sodu, 11,0 mg jednowodnej glukozy (równowartość 10,0 mg glukozy), co odpowiada 140 mmol/l Na+, 4 mmol/l K+, 1 mmol/l Ca2+,  1 mmol/l Mg2+, 118 mmol/l Cl–, 30 mmol/l jonów octanowych, 55,5 mmol/l glukozy.

1000 ml roztworu zawiera: 5,75 g chlorku sodu, 4,62 g trójwodnego octanu sodu, 0,90 g dwuwodnego cytrynianu sodu, 0,26 g dwuwodnego chlorku wapnia, 0,38 g chlorku potasu, 0,20 g sześciowodnego chlorku magnezu. Preparat zawiera: 141 mmol/1000 ml Na+, 34 mmol/1000 ml CH3COO-, 3 mmol/1000 ml C6H5O73-, 2 mmol/1000 ml Ca2+, 5 mmol/1000 ml K+, 1 mmol/1000 ml Mg2+, 109 mmol/1000 ml Cl-.

1 tabl. do żucia zawiera 100 mg żelaza w postaci kompleksu wodorotlenku żelaza (III) z polimaltozą; tabletki zawierają aspartam. 5 ml syropu zawiera 50 mg żelaza w postaci kompleksu wodorotlenku żelaza (III) z polimaltozą; syrop zawiera sacharozę, sorbitol, parahydroksybenzoesan metylu i propylu oraz etanol (<100 mg/30 ml).

Informacje o lekach dostarcza:
Pharmindex
Najpopularniejsze artykuły
CHOLESTEROL - dobry i zły cholesterol CHOLESTEROL - dobry i zły cholesterol

Cholesterol - zarówno ten dobry, jak i zły - choć brzmi groźnie, jest niezbędny do prawidłowego funkcjonowania organizmu. Bez dobrego i złego ...

więcej

HIT, czyli małopłytkowość wywołana przez heparynę HIT, czyli małopłytkowość wywołana przez heparynę

HIT, czyli małopłytkowość wywołana przez heparynę lub małopłytkowość poheparynowa, to jeden z niepożądanych skutków ubocznych, który jest charakterystycznych dla tego leku przeciwkrzepliwego. ...

więcej

SKAZA KRWOTOCZNA powoduje zaburzenia krzepnięcia krwi SKAZA KRWOTOCZNA powoduje zaburzenia krzepnięcia krwi

Skaza krwotoczna oznacza zwiększoną skłonność do często obfitych krwawień samoistnych lub pourazowych. Skaza krwotoczna może więc oznaczać krwawienia nawet z najmniejszej rany, ...

więcej

Niedomykalność zastawki aortalnej serca - objawy i leczenie Niedomykalność zastawki aortalnej serca - objawy i leczenie

Niedomykalność zastawki aortalnej to wada serca, która przez wiele lat może nie dawać żadnych objawów, przyczyniając się do systematycznego upośledzania funkcji serca. ...

więcej

TROMBOFILIA (nadkrzepliwość) - przyczyny, objawy i leczenie TROMBOFILIA (nadkrzepliwość) - przyczyny, objawy i leczenie

Trombofilia, czyli nadkrzepliwość, to skłonność do tworzenia się zakrzepów w naczyniach krwionośnych. Jest to stan zagrażający życiu, ponieważ skrzepy mogą przemieszczać się ...

więcej

Zdrowa społeczność

Właściciel portalu Poradnikzdrowie.pl nie jest właścicielem Bazy Leków. Dostawca bazy leków oświadcza i informuje, że dokłada wszelkich starań, aby wszystkie opisy leków były zgodne z obowiązującym stanem wiedzy, a także oświadcza jednocześnie, że podstawowe znaczenie prawne ma zawsze ulotka dołączona do konkretnego leku, zatwierdzona przez Ministerstwo Zdrowia.