Fasturtec

Po przygotowaniu koncentratu 1 ml zawiera 1,5 mg rasburykazy. 1 mg odpowiada 18,2 EAU (1 jednostka aktywności enzymu (EAU) odpowiada aktywności enzymu, która przekształca 1 µmol kwasu moczowego do alantoiny w czasie 1 min w określonych warunkach działania: +30st.C ±1st.C TEA pH 8,9 bufor).

  1. Działanie
  2. Dawkowanie
  3. Wskazania
  4. Przeciwwskazania
  5. Środki ostrożności
  6. Niepożądane działanie
  7. Ciąża i laktacja
  8. Uwagi
  9. Interakcje
Nazwa Zawartość opakowania Substancja czynna Cena 100% Ost. modyfikacja
Fasturtec 3 fiolki + 3 amp. rozp. 1 ml, proszek i rozp. do sporz. konc. roztw. do inf. 2018-01-25

Działanie

Rasburykaza jest silną substancją urykolityczną, która katalizuje enzymatyczne utlenianie kwasu moczowego do alantoiny, produktu rozpuszczalnego w wodzie i łatwo wydalanego przez nerki z moczem. Preparat zmniejsza stężenie kwasu moczowego poniżej prawidłowego stężenia, przez co zmniejsza się ryzyko wystąpienia niewydolności nerek spowodowanej wytrącaniem się kryształków kwasu moczowego w kanalikach nerkowych, będącego skutkiem hiperurykemii. Lek jest rekombinowanym enzymem oksydazy moczanowej wytwarzanym przez genetycznie zmodyfikowany szczep Saccharomyces cerevisiae. Rasburykaza jest tetramerycznym białkiem z identycznymi podjednostkami o masie molekularnej około 34 kDa. Po infuzji rasburykazy w dawce 0,20 mg/kg/dobę stan stacjonarny leku w surowicy krwi jest osiągany w 2.-3. dniu. Minimalną kumulację rasburykazy (0,5 jest podobny u dzieci i młodzieży oraz u pacjentów dorosłych i mieści się w zakresie 15,7 -22,5 h. U dzieci i młodzieży klirens zwiększa się (o ok. 35%) w porównaniu z dorosłymi pacjentami, co prowadzi do mniejszej ogólnoustrojowej ekspozycji na lek. Wydalanie rasburykazy z moczem jest uważane za drugorzędną drogę usuwania rasburykazy.

Dawkowanie

Lek stosowany jest tylko bezpośrednio przed i na początku chemioterapii (obecnie brak wystarczających danych pozwalających na zalecenie wielokrotnych kursów leczenia). Zalecana dawka leku wynosi 0,20 mg/kg mc./dobę. Lek podawany jest raz na dobę w 30-minutowym wlewie dożylnym w 50 ml 0,9% roztworu chlorku sodowego. Czas leczenia może wynosić do 7 dni, przy czym dokładny czas leczenia należy określić na podstawie kontrolowanych stężeń kwasu moczowego w osoczu krwi i oceny klinicznej. Nie ma konieczności dostosowywania dawki u dzieci ani u pacjentów z zaburzeniami czynności nerek lub wątroby. Preparat należy podawać pod kontrolą lekarza przeszkolonego w zakresie chemioterapii nowotworów złośliwych układu krwiotwórczego. Podawanie rasburykazy nie wymaga jakichkolwiek zmian w doborze czasu lub schematu rozpoczęcia chemioterapii cytoredukcyjnej. Roztwór rasburykazy należy podawać przez inny dostęp do żyły, niż założony do infuzji chemioterapeutyków, aby zapobiec jakimkolwiek możliwym niezgodnościom leków. Jeżeli założenie oddzielnego dostępu żylnego jest niemożliwe, istniejący dostęp należy przepłukać roztworem soli między infuzją chemioterapeutyków, a infuzją rasburykazy.

Wskazania

Leczenie i zapobieganie ostrej hiperurykemii, w celu zapobiegania ostrej niewydolności nerek u pacjentów z nowotworem złośliwym układu krwiotwórczego z dużą masą całkowitą nowotworu i z ryzykiem szybkiego rozpadu lub zmniejszenia masy nowotworu po rozpoczęciu chemioterapii.

Przeciwwskazania

Nadwrażliwość na substancję czynną lub którąkolwiek substancję pomocniczą. Niedobór G-6-PD i inne komórkowe zaburzenia metaboliczne, które mogą powodować niedokrwistość hemolityczną, spowodowaną nadprodukcją nadtlenku wodoru jako produktu ubocznego przemiany kwasu moczowego do alantoiny.

Środki ostrożności

W trakcie terapii rasburykazą pacjentów należy ściśle monitorować w celu zaobserwowania początku działań niepożądanych typu alergicznego, zwłaszcza ciężkich reakcji nadwrażliwości, włącznie z anafilaksją. W takich przypadkach należy przerwać podawanie preparatu na stałe i rozpocząć odpowiednie leczenie. Należy zachować ostrożność u pacjentów z alergiami atopowymi w wywiadzie. Nie zaleca się wielokrotnych kursów leczenia ze względu na brak wystarczających danych dotyczących pacjentów, u których stosowano wielokrotnie rasburykazę. Przeciwciała przeciwko rasburykazie wykryto zarówno u leczonych pacjentów, jak i u zdrowych ochotników, którym podawano rasburykazę. U pacjentów otrzymujących lek, u których wystąpiła methemoglobinemia lub hemoliza, leczenie preparatem należy niezwłocznie i na stałe przerwać i wdrożyć odpowiednie postępowanie lecznicze. Lek nie jest bezpośrednio skuteczny w leczeniu zaburzeń takich jak hiperfosfatemia, hiperkaliemia i hipokalcemia, które mogą być spowodowane rozpadem nowotworu - pacjentów należy ściśle monitorować. Preparat nie był badany u pacjentów z hiperurykemią spowodowaną zaburzeniami mieloproliferacyjnymi.

Niepożądane działanie

Bardzo często: ból głowy; biegunka, wymioty, nudności; gorączka. Często: reakcje alergiczne, głównie wysypki i pokrzywka. Niezbyt często: hemoliza, niedokrwistość hemolityczna, methemoglobinemia, ciężkie reakcje nadwrażliwości; drgawki; niedociśnienie; skurcz oskrzeli. Rzadko: reakcja anafilaktyczna, zapalenie błony śluzowej nosa. Ponadto: wstrząs anafilaktyczny; mimowolne skurcze mięśni.

Ciąża i laktacja

Brak danych dotyczących stosowania rasburykazy u kobiet w ciąży. Ponieważ nie można wykluczyć działania teratogennego rasburykazy, preparat można stosować w okresie ciąży tylko wtedy, gdy jest to bezwzględnie konieczne. Preparat nie powinien być stosowany u kobiet w wieku rozrodczym, które nie stosują skutecznej metody antykoncepcji. Nie wiadomo czy rasburykaza przenika do mleka ludzkiego. Ponieważ rasburykaza jest białkiem, można się spodziewać, że dawka przyjęta przez dziecko będzie bardzo mała. Podczas leczenia preparatem, należy ocenić korzyści wynikające z karmienia piersią w stosunku do potencjalnego ryzyka dla dziecka.

Uwagi

Nie należy stosować filtrów podczas infuzji. Nie stosować roztworu glukozy do rozcieńczania leku z powodu możliwości wystąpienia niezgodności. Ponieważ rasburykaza może powodować rozkład kwasu moczowego in vitro, należy zachować specjalne środki ostrożności podczas postępowania z próbkami krwi do oznaczenia stężenia kwasu moczowego w surowicy. Proszek w fiolce należy przechowywać w temp. 2-8st.C. Przygotowany roztwór (przez rozpuszczenie proszku załączonym rozpuszczalnikiem, a następnie rozcieńczenie koncentratu 0,9% roztworem NaCl) należy podawać natychmiast po sporządzeniu.

Interakcje

Nie przeprowadzono badań.

Preparat zawiera substancję Rasburicase.

Lek refundowany: NIE

Lista leków zawierających te same substancje czynne

Po przygotowaniu koncentratu 1 ml zawiera 1,5 mg rasburykazy. 1 mg odpowiada 18,2 EAU (1 jednostka aktywności enzymu (EAU) odpowiada aktywności enzymu, która przekształca 1 µmol kwasu moczowego do alantoiny w czasie 1 min w określonych warunkach działania: +30st.C ±1st.C TEA pH 8,9 bufor).

Najczęściej wyszukiwane

1 ml zawiesiny zawiera 20 000 AUeq zaadsorbowanego zmodyfikowanego wyciągu alergenów z mieszaniny 50% Dermatophagoides pteronyssinus i 50% Dermatophagoides farinae.

1 tabl. podjęzykowa zawiera wyciąg alergenów z pyłków następujących traw: kupkówka pospolita, tomka wonna, życica trwała, wiechlina łąkowa oraz tymotka łąkowa, o wskaźniku reaktywności 100 IR lub 300 IR; tabl. podj. zawierają laktozę.

Substancję czynną stanowią wyciągi alergenowe pochodzenia roślinnego, roztoczy kurzu domowego lub mieszanki wyciągów alergenowych w połączeniu z mannitolem (ilość mannitolu ≤40 mg/ml). Zestaw do leczenia podstawowego zawiera 3 fiolki z wyciągami alergenowymi o stężeniach 10 IR/ml, 300 IR/ml i 300 IR/ml. Zestaw do leczenia podtrzymującego zawiera 2 fiolki z wyciągami alergenowymi o stężeniach 300 IR/ml. Preparat zawiera sód (590 mg NaCl/10 ml roztworu).

Woda do wstrzyknięć.

1 ml roztworu zawiera 100 mg acetylocysteiny.

100 ml roztworu zawiera 900 mg chlorku sodu. Osmolarność: 308 mOsmol/l.

1 liofilizat doustny zawiera 12 SQ-HDM standaryzowanego wyciągu alergenowego roztoczy kurzu domowego Dermatophagoides pteronyssinus i Dermatophagoides farinae.

1 amp. zawiera 5 ml lub 10 ml wody do wstrzykiwań.

Wyciągi alergenowe roztoczy kurzu domowego, pochodzenia zwierzęcego (sierści kota i psa) i grzybów pleśniowych Alternaria. Nazwy poszczególnych alergenów i ich udział procentowy są podane na opakowaniu. Standaryzacja jest prowadzona w TU (jednostkach terapeutycznych) lub PNU (jednostkach azotu białkowego). Wyciągi alergenowe roztoczy kurzu domowego: stęż. 1 zawiera 50 TU/ml lub 50 PNU/ml; stęż. 2 zawiera 500 TU/ml lub 500 PNU/ml; stęż. 3 zawiera 5000 TU/ml lub 5000 PNU/ml. Wyciągi alergenowe pochodzenia zwierzęcego (sierść kota, sierść psa): stęż. 1 zawiera 25 PNU/ml; stęż. 2 zawiera 250 PNU/ml; stęż. 3 zawiera 2500 PNU/ml. Wyciągi alergenowe grzybów pleśniowych Alternaria: stęż. 1 zawiera 5 PNU/ml; stęż. 2 zawiera 50 PNU/ml; stęż. 3 zawiera 500 PNU/ml. Stężenie 2 preparatu alergenowego jest rozcieńczeniem stężenia 3 w stosunku 1:10, stężenie 1 jest rozcieńczeniem stężenia 2 w stosunku 1:10.

Zestaw do leczenia początkowego: 4 fiolki zawierają 0,12 µg, 1,2 µg, 12 µg lub 120 µg jadu owada. Zestaw do leczenia podtrzymującego: fiolka zawiera 120 µg jadu owada.

Informacje o lekach dostarcza:
Pharmindex
Najpopularniejsze artykuły
Węgiel leczniczy (aktywowany) - zastosowanie i dawkowanie Węgiel leczniczy (aktywowany) - zastosowanie i dawkowanie

Węgiel leczniczy to węgiel aktywny (aktywowany) w postaci czarnych tabletek, który znalazł zastosowanie jako środek na biegunkę, zatrucia. Podawanie węgla aktywowanego jest ...

więcej

WITAMINA B12 - właściwości. Występowanie i dawkowanie witaminy B12 WITAMINA B12 - właściwości. Występowanie i dawkowanie witaminy B12

Witamina B12 to związek, którego właściwości zdrowotne są nie do przecenienia. Witamina B12 koi nerwy, podnosi odporność na stres, zapobiega anemii i ...

więcej

Syrop z mniszka lekarskiego nie tylko na kaszel. Jakie właściwości lecznicze ma miód z mniszka? Syrop z mniszka lekarskiego nie tylko na kaszel. Jakie ...

Syrop z mniszka lekarskiego jest stosowany głównie w celu łagodzenia kaszlu. Jednak miód z mniszka przyśpiesza także gojenie się ran, oczyszcza organizm ...

więcej

Mniszek lekarski – zastosowanie mniszka lekarskiego Mniszek lekarski – zastosowanie mniszka lekarskiego

Mniszek lekarski (łac. Taraxacum officinale), czyli mniszek pospolity, ma wiele właściwości leczniczych, dzięki którym znalazł zastosowanie w medycynie naturalnej. Jednak najczęściej jest ...

więcej

WITAMINA D - objawy oraz skutki niedoboru i nadmiaru witaminy D WITAMINA D - objawy oraz skutki niedoboru i nadmiaru ...

Witamina D w odpowiednim stężeniu sprawia, że kości są mocne, a zęby zdrowe. Właściwy poziom tej witaminy to również sprawne funkcjonujący układ ...

więcej

Zdrowa społeczność

Właściciel portalu Poradnikzdrowie.pl nie jest właścicielem Bazy Leków. Dostawca bazy leków oświadcza i informuje, że dokłada wszelkich starań, aby wszystkie opisy leków były zgodne z obowiązującym stanem wiedzy, a także oświadcza jednocześnie, że podstawowe znaczenie prawne ma zawsze ulotka dołączona do konkretnego leku, zatwierdzona przez Ministerstwo Zdrowia.