Eztom

1 g kremu lub maści zawiera 1 mg furoinianu mometazonu. Krem zawiera monopalmitynostearynian glikolu propylenowego, promulgen G (alkohol stearylowy i ceteareth–20) oraz butylohydroksytoluen. Maść zawiera monopalmitynostearynian glikolu propylenowego i butylohydroksytoluen.

  1. Działanie
  2. Dawkowanie
  3. Wskazania
  4. Przeciwwskazania
  5. Środki ostrożności
  6. Niepożądane działanie
  7. Ciąża i laktacja
  8. Uwagi
Nazwa Zawartość opakowania Substancja czynna Cena 100% Ost. modyfikacja
Eztom 30 g, maść 20,78zł 2017-10-31

Działanie

Preparat do stosowania miejscowego zawierający glikokortykosteroid o silnym działaniu przeciwzapalnym, przeciwświądowym i obkurczającym naczynia krwionośne. Wchłanianie uogólnione po zastosowaniu miejscowym furoinianu monometazonu w postaci 0,1% kremu lub maści jest niewielkie, wchłania się ok. 0,4% zastosowanej dawki w przypadku kremu i 0,7% w przypadku maści. Większość dawki zostaje wydalona wciągu 72 h po zastosowaniu.

Dawkowanie

Zewnętrznie. Dorośli (w tym pacjenci w podeszłym wieku) i dzieci ≥6 lat: nakładać raz na dobę cienką warstwę kremu lub maści na zmienione chorobowo miejsca skóry. Jednokrotne pobranie kremu opuszkiem palca (ilość kremu nałożona od czubka opuszka palca wskazującego osoby dorosłej do pierwszego zgięcia pod opuszkiem) wystarcza na pokrycie skóry o powierzchni równej powierzchni dwóch dłoni osoby dorosłej. Leku nie należy stosować przez dłuższy czas (dłużej niż 3 tyg.) lub na duże powierzchnie skóry (ponad 20% powierzchni ciała); u dzieci maksymalna powierzchnia skóry, na którą można stosować lek, wynosi 10%. W przypadku poprawy stanu klinicznego często zaleca się stosowanie kortykosteroidów o słabszym działaniu. Nie należy stosować kortykosteroidów o silnym działaniu miejscowym na skórę twarzy, bez ścisłego nadzoru lekarza. Stosowanie kortykosteroidów miejscowo u dzieci i młodzieży lub na skórę twarzy, należy ograniczyć do najmniejszej skutecznej ilości, zgodnej ze schematem leczenia a leczenie nie powinno trwać dłużej niż 5 dni. Nie zaleca się stosować leku u dzieci w wieku poniżej 6 lat, ze względu na brak wystarczających danych dotyczących bezpieczeństwa stosowania.

Wskazania

Krem: leczenie stanów zapalnych i świądu skóry w łuszczycy (z wyjątkiem rozległej łuszczycy plackowatej) i w atopowym zapaleniu skóry u pacjentów dorosłych i dzieci w wieku 6 lat i starszych. Maść: objawowe leczenie stanów zapalnych skóry reagujących na leczenie miejscowe kortykosteroidami, takich jak atopowe zapalenie skóry oraz łuszczyca (z wyłączeniem zmian uogólnionych). Maść należy stosować w celu leczenia bardzo suchej, łuszczącej się oraz popękanej skóry, w której jest wskazane miejscowe leczenie mometazonem.

Przeciwwskazania

Nadwrażliwość na substancję czynną, inne glikortykosteroidy lub na którąkolwiek substancję pomocniczą. Trądzik różowaty. Trądzik pospolity. Zapalenie skóry wokół ust. Atrofia skóry. Świąd okolicy odbytu i narządów płciowych. Pieluszkowe zapalenie skóry. Zakażenia bakteryjne (np. liszajec, ropne zapalenie skóry), wirusowe (np. opryszczka, półpasiec, ospa wietrzna, brodawki zwykłe, kłykciny kończyste, mięczak zakaźny), pasożytnicze lub grzybicze (np. drożdzaki, zakażenia wywołane przez dermatofity). Przeciwwskazane jest stosowanie preparatu na zmiany skórne w ospie wietrznej, gruźlicy, kile oraz na odczyny poszczepienne, rany i owrzodzenia.

Środki ostrożności

Należy zachować ostrożność u pacjentów z nadwrażliwością na którykolwiek z kortykosteroidów. Preparatu nie należy stosować na uszkodzoną skórę. Preparat podawany miejscowo nie jest przeznaczony do leczenia okulistycznego, w tym na okolice powiek, ze względu na bardzo rzadko występujące ryzyko jaskry prostej lub zaćmy podtorebkowej. Jeśli po zastosowaniu preparatu wystąpi podrażnienie skóry lub uczulenie, należy przerwać jego stosowanie i zastosować odpowiednie leczenie. Jeśli wystąpi zakażenie, należy zastosować odpowiednie leczenie przeciwgrzybicze lub przeciwbakteryjne. Jeżeli w krótkim czasie nie nastąpi poprawa, należy przerwać stosowanie glikokortykosteroidu do czasu wyleczenia zakażenia. W wyniku uogólnionego wchłaniania glikortykosteroidów stosowanych miejscowo może wystąpić odwracalne zahamowanie czynności osi podwzgórze-przysadka-kora nadnerczy oraz możliwy niedobór glikokortykosteroidów po przerwaniu leczenia. W wyniku uogólnionego wchłaniania glikokortykosteroidów stosowanych miejscowo, mogą również wystąpić objawy zespołu Cushinga, hiperglikemia i cukromocz. Pacjentów, którzy stosują glikokortykosteroidy miejscowo na dużą powierzchnię skory lub pod opatrunek okluzyjny, należy regularnie monitorować w kierunku objawów zahamowania czynności osi podwzgórze-przysadka-kora nadnerczy. Działania niepożądane, które zgłaszano po stosowaniu glikokortykosteroidów podawanych ogólnie, w tym zahamowanie czynności kory nadnerczy, mogą wystąpić po glikokortykosteroidach stosowanych miejscowo, szczególnie u noworodków i dzieci. U dzieci i młodzieży, ze względu na większy niż u dorosłych stosunek powierzchni ciała do masy ciała, istnieje większe prawdopodobieństwo uogólnionych objawów toksyczności podczas stosowania dawek podobnych do tych stosowanych u pacjentów dorosłych. Miejscowe i uogólnione objawy toksyczności występują często, szczególnie po długotrwałym stosowaniu na duże powierzchnie uszkodzonej skory, w fałdach skórnych lub po zastosowaniu pod opatrunek okluzyjny z folii polietylenowej. Należy zachować ostrożność podczas leczenia dużych powierzchni skóry. U wszystkich pacjentów bez względu na wiek, należy unikać stosowania przez dłuższy czas. Nie należy stosować kremu pod opatrunek okluzyjny u dzieci lub na skórę twarzy. Kremu nie należy stosować na skórę twarzy dłużej niż 5 dni i nie należy stosować go pod opatrunek okluzyjny. Miejscowe stosowanie glikokortykosteroidów może być niebezpieczne u pacjentów z łuszczycą m.in. ze względu na możliwy nawrót choroby, tzw. efekt „z odbicia” w wyniku pojawienia się tolerancji na lek, ryzyka uogólnionej łuszczycy krostkowej i ryzyka miejscowego lub uogólnionego działania toksycznego, spowodowanego zniszczeniem bariery ochronnej w wyniku przerwania ciągłości skory. U pacjenta z łuszczycą lek należy stosować pod ścisłą kontrolą. Tak jak w przypadku innych silnie działających glikokortykosteroidów stosowanych miejscowo, należy unikać nagłego przerwania leczenia. Po przerwaniu długotrwałego leczenia silnie działającymi glikokortykosteroidami stosowanymi miejscowo, może wystąpić zjawisko „z odbicia” w postaci zapalenia skóry z nasilonym zaczerwienieniem, kłującym bólem i pieczeniem. Można temu zapobiec poprzez stopniowe zmniejszanie dawki, np. zwiększając odstępy pomiędzy kolejnymi aplikacjami leku przed zaprzestaniem leczenia. Po zastosowaniu miejscowym glikokortykosteroidów, w wyniku uogólnionego wchłaniania, może wystąpić hiperglikemia i cukromocz. Glikokortykosteroidy mogą zmienić wygląd niektórych zmian chorobowych, co może utrudnić rozpoznanie oraz opóźnić gojenie. Nie zaleca się stosować preparatu u dzieci <6 lat, ze względu na brak wystarczających danych dotyczących bezpieczeństwa stosowania. Glikol propylenowy (w kremie i maści) może powodować podrażnienie skóry. Alkohol stearylowy (w kremie) i butylohydroksytoluen (w kremie i maści), które mogą powodować podrażnienie skóry (np. kontaktowe zapalenie skory) oraz podrażnienie oczu i błon śluzowych.

Niepożądane działanie

U dzieci i młodzieży, ze względu na większy niż u dorosłych stosunek powierzchni ciała do masy ciała, istnieje większe prawdopodobieństwo zahamowania czynności osi podwzgórze-przysadka-kora nadnerczy i wystąpienia zespołu Cushinga po kortykosteroidach stosowanych miejscowo. Długotrwałe leczenie kortykosteroidami może zaburzać wzrost i rozwój dzieci. U dzieci i młodzieży, u których kortykosteroidy stosowano miejscowo opisywano nadciśnienie wewnątrzczaszkowe. Objawy nadciśnienia wewnątrzczaszkowego obejmują uwypuklenie ciemiączka, bóle głowy oraz obustronny obrzęk tarczy nerwu wzrokowego. Krem. Bardzo rzadko: zapalenie mieszków włosowych, uczucie pieczenia, świąd. Częstość nieznana: zakażenia, czyrak, parestezje, kontaktowe zapalenie skóry, niedobór barwnika, nadmierne owłosienie, rozstępy, zmiany podobne do trądziku, zanik skóry, ból w miejscu stosowania, reakcje w miejscu stosowania. Podczas stosowania glikokortykosteroidów na skórę niezbyt często obserwowano następujące działania niepożądane występujące miejscowo: suchą skórę, podrażnienie skóry, zapalenie skóry wokół ust, macerację skóry, potówki i teleangiektazje. Maść. Często: słabe do umiarkowanego uczucie pieczenia w miejscu zastosowania, mrowienie/kłucie, świąd, zakażenia bakteryjne, parestezje, czyraczność i miejscowe zmiany zanikowe skóry. Niezbyt często: rozstępy, podrażnienie, nadmierne owłosienie, odbarwienia, okołowargowe zapalenie skóry, maceracja skóry, alergiczne kontaktowe zapalenie skóry, trądzik różowaty grudkowaty o cechach zapalnych (na twarzy), odczyny trądzikowe, kruchość naczyń włosowatych (wybroczyny), potówki, suchość skóry, uczulenie (na mometazon), zapalenie mieszków włosowych, zakażenie wtórne. Bardzo rzadko: teleangiektazje. W pojedynczych przypadkach opisywano zanik barwnika w skórze lub hiperpigmentację po zastosowaniu innych steroidów (objawy te mogą wystąpić po zastosowaniu preparatu).

Ciąża i laktacja

Lek należy stosować u kobiet w ciąży tylko jeśli korzyści z leczenia uzasadniają możliwe ryzyko dla matki i płodu. Należy unikać stosowania na duże powierzchnie skóry lub przez dłuższy okres czasu. Kortykosteroidy przenikają przez barierę łożyska. Brak wystarczających danych dotyczących bezpieczeństwa stosowania podczas ciąży u ludzi. Po miejscowym stosowaniu glikokortykosteroidów u ciężarnych samic obserwowano zaburzenia rozwoju płodowego, w tym rozszczepienie podniebienia i opóźnienie wewnątrzmacicznego wzrostu płodu. Nie wiadomo, czy mometazon przenika do mleka ludzkiego. Lek stosować u matek karmiących piersią tylko po wnikliwej ocenie stosunku korzyści do ryzyka. Karmienie piersią należy przerwać, jeśli wskazane jest zastosowanie większych dawek lub stosowanie przez dłuższy czas.

Uwagi

Lek nie wpływa na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn.

Preparat zawiera substancję Mometasone furoate.

Lek refundowany: NIE

Lista leków zawierających te same substancje czynne

1 g maści zawiera 1 mg furoinianu mometazonu. Preparat zawiera glikol propylenowy oraz alkohol cetostearylowy.

1 g roztworu zawiera 1 mg furoinianu mometazonu. Preparat zawiera glikol propylenowy.

1 dawka aerozolu donosowego zawiera 50 µg furoinianu mometazonu. Zawiesina zawiera chlorek benzalkoniowy.

1 g roztworu zawiera 1 mg furoinianu mometazonu. Roztwór zawiera glikol propylenowy.

1 g maści, kremu lub płynu do stosowania na skórę zawiera 1 mg furoinianu mometazonu. Maść zawiera stearynian glikolu propylenowego; płyn zawiera glikol propylenowy.

1 dawka zawiera 50 µg furoinianu mometazonu. Preparat zawiera chlorek benzalkoniowy (0,02 mg/dawkę).

1 g maści zawiera 1 mg furoinianu mometazonu i 50 mg kwasu salicylowego. Preparat zawiera stearynian glikolu propylenowego.

1 dawka zawiera 400 µg furoinianu mometazonu zmikronizowanego. Preparat zawiera laktozę (zawiera śladowe ilości białek mleka).

1 g kremu lub maści zawiera 1 mg furoinianu mometazonu. Krem zawiera monopalmitynostearynian glikolu propylenowego, promulgen G (alkohol stearylowy i ceteareth–20) oraz butylohydroksytoluen. Maść zawiera monopalmitynostearynian glikolu propylenowego i butylohydroksytoluen.

Najczęściej wyszukiwane

1 ml płynu i emulsji oraz 1 g żelu zawiera 10 mg klindamycyny w postaci fosforanu.

1 g kremu zawiera 5 mg lub 10 mg octanu hydrokortyzonu. Preparat zawiera: alkohol cetylowy, alkohol stearylowy, glikol propylenowy, parahydroksybenzoesan metylu, parahydroksybenzoesan propylu.

1 g maści zawiera 20 mg mikonazolu i 2,5 mg mazipredonu chlorowodorku. Preparat zawiera parahydroksybenzoesan metylu, alkohol cetostearylowy, glikol propylenowy.

1 g żelu zawiera 30 mg nadtlenku wodoru.

1 g kremu zawiera 20 mg kwasu fusydynowego (w postaci kwasu fusydynowego półwodnego) oraz 1 mg betametazonu (w postaci walerianianu betametazonu). Ponadto preparat zawiera alkohol cetostearylowy, parahydroksybenzoesan metylu i propylu, sorbinian potasu.

1 g kremu zawiera 1 mg dezonidu.

1 g maści zawiera 0,3 mg lub 1 mg takrolimusu w postaci takrolimusu jednowodnego.

1 g kremu zawiera 10 mg chlorowodorku terbinafiny. Preparat zawiera: alkohol cetylowy i alkohol stearylowy.

1 g kremu lub 1 ml płynu zawiera 10 mg cyklopiroksu z olaminą. Krem zawiera alkohol cetostearylowy.

1 g żelu zawiera 3 mg adapalenu oraz 25 mg nadtlenku benzoilu. Preparat zawiera glikol propylenowy.

Informacje o lekach dostarcza:
Pharmindex
Najpopularniejsze artykuły
Trądzik różowaty: objawy i leczenie trądziku Trądzik różowaty: objawy i leczenie trądziku

Trądzik różowaty charakteryzują: zaczerwienienie, pajączki oraz krostki. Przyczyny pojawienia się schorzenia nie są do końca znane, wiadomo, że wywołują go m.in. zaburzenia ...

więcej

Włókniaki twarde i miękkie – jak wyglądają? Jak je usunąć? Włókniaki twarde i miękkie – jak wyglądają? Jak je ...

Włókniaki to łagodne guzy nowotworowe, które mają postać grudkowatych narośli, pojawiających się na różnych obszarach ciała. Mimo, że włókniak to zmiana nowotworowa, ...

więcej

Choroby skóry, włosów i paznokci - rodzaje Choroby skóry, włosów i paznokci - rodzaje

Choroby skóry, włosów i paznokci to różnorodna grupa schorzeń. Niektóre z nich są mało dokuczliwe, inne powodują dolegliwości bólowe, szpecą, a nieleczone ...

więcej

Leczenie ZAJADÓW. Sposoby na zajady w kącikach ust Leczenie ZAJADÓW. Sposoby na zajady w kącikach ust

Leczenie zajadów powinno przebiegać w dwóch kierunkach: objawowym (kremy i maści) i przyczynowym (suplementacja odpowiednich witamin lub metody stosowane w medycynie ludowej). ...

więcej

Zgorzel gazowa (gangrena) Zgorzel gazowa (gangrena)

Zgorzel gazowa (gangrena) wywoływana jest przez laseczki zgorzeli gazowej Clostridium Perfringens, które obecne są w wodzie, ziemi i ściekach i są przyczyną ...

więcej

Zdrowa społeczność

Właściciel portalu Poradnikzdrowie.pl nie jest właścicielem Bazy Leków. Dostawca bazy leków oświadcza i informuje, że dokłada wszelkich starań, aby wszystkie opisy leków były zgodne z obowiązującym stanem wiedzy, a także oświadcza jednocześnie, że podstawowe znaczenie prawne ma zawsze ulotka dołączona do konkretnego leku, zatwierdzona przez Ministerstwo Zdrowia.