Etopozyd Accord

1 ml koncentratu zawiera 20 mg etopozydu. Preparat zawiera alkohol benzylowy i etanol bezwodny.

  1. Działanie
  2. Dawkowanie
  3. Wskazania
  4. Przeciwwskazania
  5. Środki ostrożności
  6. Niepożądane działanie
  7. Ciąża i laktacja
  8. Uwagi
  9. Interakcje
Nazwa Zawartość opakowania Substancja czynna Cena 100% Ost. modyfikacja
Etopozyd Accord 1 fiol. 20 ml, konc. do sporz. roztw. do inf. 42,82zł 2017-10-31

Działanie

Cytostatyk, półsyntetyczna pochodna podofilotoksyny. Działa w mechanizmie przerywania nici DNA, indukcji wewnątrzkomórkowego powstawania wolnych rodników i oddziaływania na enzym - topoizomerazę II. Działanie jest zależne od cyklu komórkowego, najsilniejsze na komórki w fazie S i G2. Farmakokinetyka odpowiada modelowi dwukompartmentowemu: okres półtrwania fazy dystrybucji wynosi ok. 1,5 h, a okres półtrwania końcowej fazy wydalania wynosi od 4 do 11 h. Stopień wiązania z białkami wynosi ok. 94%. Około 45% podanej dawki wydalane jest z moczem, 1/3 dawki wydalana jest w formie niezmienionej w ciągu 72 h. Tylko 6% lub mniej dożylnie podanej dawki jest wydalane z żółcią w postaci niezmienionej.

Dawkowanie

Dożylnie. Dorośli. Zazwyczaj stosowana dawka etopozydu to 60 do 100 mg/m2 pc., podawane w powolnym wlewie dożylnym przez 5 kolejnych dni. W związku z tym, że etopozyd powoduje mielosupresję, pomiędzy kolejnymi etapami leczenia należy zachować 10-20  dniową przerwę. Przy wskazaniach niehematologicznych etapy leczenia można powtarzać z zachowaniem co najmniej 21 dniowej przerwy. Powtarzające się etapy leczenia można kontynuować tylko wtedy, jeśli badania morfologii krwi przeprowadzone z uwzględnieniem objawów zahamowania czynności szpiku kostnego dadzą zadowalający wynik. Często stosowany schemat dawkowania to 100 mg/m2 przez 5 kolejnych dni, lub 120 mg/m2 co drugi dzień przyjmowane w dniach 1, 3 i 5. Dostosowanie dawki. Dawkę należy dostosować biorąc pod uwagę skutki mielosupresyjnego działania leków stosowanych w terapii skojarzonej lub wcześniejszej radio- lub chemioterapii, które mogą doprowadzić do zmniejszenia rezerwy szpiku kostnego. Nie należy rozpoczynać leczenia etopozydem jeśli liczba neutrofili jest mniejsza niż 1500 komórek/mm3 lub liczba płytek krwi jest mniejsza niż 100 000 /mm3 , chyba, że to zmniejszenie jest spowodowane chorobą nowotworową. Jeśli po podaniu pierwszej dawki leku liczba neutrofili jest mniejsza niż 500 komórek/mm3 i utrzymuje się dłużej niż 5 dni lub gdy to zmniejszenie związane jest z wystąpieniem gorączki lub zakażenia dawka powinna zostać dostosowana. Należy tego dokonać również w przypadku jeśli liczba płytek krwi jest mniejsza niż 25 000/mm3, jeśli wystąpią inne objawy toksyczności 3 lub 4 stopnia lub gdy klirens jest mniejszy niż 50 ml/min. Czas trwania leczenia jest ustalany przez lekarza z uwzględnieniem choroby podstawowej, zastosowanej terapii skojarzonej, (jeśli dotyczy) a także indywidualnych okoliczności dotyczących pacjenta. W przypadku progresji choroby, braku skuteczności leczenia guza oraz wystąpienia trudnych do zniesienia działań niepożądanych należy przerwać podawanie etopozydu. Specjalne grupy pacjentów. U pacjentów z zaburzeniami czynności nerek, początkowa dawka powinna być dostosowana w następujący sposób: klirens kreatyniny >50 ml/min – 100% dawki etopozydu, klirens kreatyniny 15-50 ml/min – 75% dawki. Kolejne dawki powinny być dostosowywane z uwzględnieniem skuteczności klinicznej i indywidualnej tolerancji pacjenta na lek. Szczegółowe dane dotyczące pacjentów z klirensem kreatyniny <15 ml/min nie są dostępne. W takich przypadkach zaleca się dodatkowe zmniejszenie dawki. W celu uzyskania końcowego stężenia etopozydu 0,2-0,4 mg/ml należy dawkę rozcieńczyć 5% roztworem glukozy lub 0,9% roztworem chlorku sodu (tj. 1 ml lub 2 ml koncentratu rozcieńczyć 100 ml rozcieńczalnika w celu uzyskania odpowiednio stężeń 0,2 mg/ml i 0,4 mg/ml). Roztwór podaje się we wlewie dożylnym trwającym nie krócej niż 30 min. i nie dłuższym niż 2 h (zgłaszano przypadki nagłego zmniejszenia ciśnienia wskutek szybkiego podania dożylnego). Należy szczególnie unikać pozażylnego podania leku.

Wskazania

Leczenie (u pacjentów dorosłych): opornego nienasieniakowatego raka jądra razem z innymi lekami przeciwnowotworowymi; drobnokomórkowego raka płuc razem z innymi lekami przeciwnowotworowymi; ostrej białaczki monocytwej (AML 5) i ostrej białaczki mielomonocytowej (AML 4) w przypadku niepowodzenia standardowej terapii (razem z innymi lekami przeciwnowotworowymi).

Przeciwwskazania

Nadwrażliwość na etopozyd, podofilotoksynę i jej pochodne lub na którąkolwiek substancję pomocniczą. Ciężka niewydolność wątroby. Ciężka mielosupresja. Karmienie piersią. Jednoczesne przyjęcie szczepionki przeciwko żółtej febrze lub innych żywych szczepionek jest przeciwwskazane u pacjentów z obniżoną odpornością.

Środki ostrożności

Etopozyd powinien być podawany wyłącznie pod ścisłym nadzorem wykwalifikowanego lekarza onkologa, doświadczonego w stosowaniu cytostatyków. W trakcie leczenia oraz po jego zakończeniu pacjenci leczeni etopozydem powinni być uważnie i często monitorowani czy nie występują u nich objawy mielosupresji. Na początku leczenia i przed podaniem kolejnej dawki etopozydu należy dokonywać oznaczeń liczby płytek krwi, stężenia hemoglobiny, ogólnej liczby i różnicy ilości leukocytów. Jeżeli przed rozpoczęciem leczenia etopozydem stosowana jest radioterapia lub chemioterapia, należy zachować odpowiednią przerwę pomiędzy terapiami, aby umożliwić powrót prawidłowej czynności układu krwiotwórczego. Jeśli po podaniu pierwszej dawki leku liczba neutrofili jest mniejsza niż 500 komórek/mm3 i utrzymuje się dłużej niż 5 dni lub gdy to zmniejszenie związane jest z wystąpieniem gorączki lub zakażenia należy dostosować dawkę. Należy tego dokonać również w przypadku, jeśli liczba płytek krwi jest mniejsza niż 25 000/mm3, jeśli wystąpią inne objawy toksyczności 3 lub 4 stopnia lub gdy klirens jest mniejszy niż 50 ml/min. Dawkę należy dostosować biorąc pod uwagę skutki mielosupresyjnego działania leków stosowanych w terapii skojarzonej lub wcześniejszej radio- lub chemoterapii, które mogą doprowadzić do zmniejszenia rezerwy szpiku kostnego. Przed rozpoczęciem podawania etopozydu należy wyleczyć zakażenia bakteryjne. U pacjentów z niższym poziomem albumin w surowicy ryzyko toksyczności spowodowanej podawaniem etopozydu może być podwyższone. Należy również ocenić czynność nerek, wątroby oraz funkcje neurologiczne. Leczenie etopozydem można rozpocząć tylko w sytuacji, gdy nerki i wątroba pacjenta funkcjonują prawidłowo. U pacjentów z niewydolnością nerek lub wątroby funkcje tych narządów powinny być regularnie monitorowane ze względu na ryzyko akumulacji. Ponadto leczenie etopozydem można prowadzić pod warunkiem prawidłowego funkcjonowania obwodowego układu nerwowego. Skuteczność i bezpieczeństwo stosowania leku u dzieci nie były systematycznie badane. Preparat zawiera 30,5% alkoholu (etanolu), co odpowiada 240,64 mg etanolu w przeliczeniu na ml koncentratu. Jest to szkodliwe dla pacjentów z chorobą alkoholową, uszkodzeniem mózgu, kobiet w ciąży oraz karmiących piersią, dzieci oraz pacjentów z grup ryzyka takich jak pacjenci z chorobami wątroby lub padaczką. Ponadto działanie innych leków może być wzmocnione lub osłabione. Ze względu na zawartość alkoholu benzylowego leku nie podawać wcześniakom lub noworodkom. Lek może powodować reakcje toksyczne i alergiczne u niemowląt i dzieci do lat 3. Preparat ponadto zawiera polisorbat 80. Podawanie noworodkom iniekcji witaminy E zawierających polisorbat 80 związane było z występowaniem zagrażających życiu zaburzeń funkcjonowania wątroby i nerek, cholestazy, pogorszenia czynności płuc, małopłytkowości i wodobrzusza.

Niepożądane działanie

Bardzo często: zahamowanie czynności szpiku kostnego, leukopenia, trombocytopenia, neutropenia, niedokrwistość; zawał serca, arytmia; reakcje anafilaktyczne tj. gorączka, dreszcze, tachykardia, skurcz oskrzeli, duszność, hipotonia; ból brzucha, zaparcia, nudności, wymioty, jadłowstręt; hepatotoksyczność; łysienie, przebarwienia skóry; osłabienie, złe samopoczucie. Często: ostra białaczka; zawroty głowy; przemijające zmniejszenie ciśnienia po szybkim podaniu dożylnym, nadciśnienie; zapalenie błon śluzowych (w tym jamy ustnej i przełyku), biegunka; wysypka, pokrzywka, świąd; wynaczynienie, zapalenie żyły. Niezbyt często: neutropatie obwodowe; przemijająca utrata wzroku, zapalenie nerwu wzrokowego. Rzadko: hiperurykemia; drgawki, przemijająca ślepota korowa, neurotoksyczność (senność, zmęczenie); zwłóknienie płuc, śródmiąższowe zapalenie płuc; zburzenia połykania, zaburzenia smaku; zespół Stevensa-Johnsona, toksyczna martwica naskórka, popromienne zapalenie skóry.

Ciąża i laktacja

Nie stosować w ciąży, jeżeli nie jest to bezwzględnie konieczne (ryzyko ciężkiego uszkodzenia płodu). Nie należy karmić piersią podczas leczenia etopozydem. W związku z mutagennym działaniem etopozydu zarówno kobiety jak i mężczyźni powinni stosować skuteczne metody antykoncepcji w trakcie leczenia oraz do 6 miesięcy po jego zakończeniu. Możliwe jest wystąpienie nieodwracalnej bezpłodności, dlatego przed rozpoczęciem leczenia mężczyźni powinni być poinformowani o możliwości przechowywania nasienia.

Uwagi

W trakcie leczenia mogą wystąpić objawy takie jak: osłabienie, senność, nudności, wymioty oraz ostre reakcje alergiczne będące skutkiem zmniejszenia ciśnienia, które mogą zaburzać zdolność do prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn.

Interakcje

W trakcie jednoczesnego stosowania produktów leczniczych o podobnym mielosupresyjnym działaniu na szpik kostny, co etopozyd, można spodziewać się nasilenia tego działania. Jednoczesne podawanie dużych dawek cyklosporyny (stężenie w osoczu> 2000 ng/ml) i etopozydu doustnie prowadziło do wartości AUC dla etopozydu na poziomie 80% oraz zmniejszenia klirensu o 38% w porównaniu z monoterapią etopozydu. Jednoczesne stosowanie cisplatyny związane jest ze zmniejszeniem całkowitego klirensu etopozydu. Jednoczesne stosowanie fenytoiny lub fenobarbitalu związane jest ze zwiększeniem klirensu etopozydu i obniżeniem jego skuteczności. Istnieje zwiększone ryzyko wystąpienia zakończonej zgonem układowej reakcji poszczepiennej po podaniu szczepionki przeciwko żółtej febrze. Stosowanie szczepionek u osób z osłabionym układem odpornościowym jest przeciwwskazane. W warunkach in vitro stopień wiązania etopozydu z białkami osocza wynosi 97%. Fenylbutazon, salicylan sodu oraz kwas acetylosalicylowy mogą wypierać etopozyd z wiązania z białkami osocza. Jednoczesne stosowanie warfaryny może skutkować zwiększeniem wartości INR - zaleca się ścisłe monitorowanie. Wykazano krzyżową oporność antracyklin i etopozydu w badaniach przedklinicznych.

Preparat zawiera substancję Etoposide.

Lek refundowany: NIE

Lista leków zawierających te same substancje czynne

1 ml koncentratu zawiera 20 mg etopozydu. Preparat zawiera alkohol benzylowy i etanol bezwodny.

1 ml koncentratu do sporządzania roztworu do infuzji zawiera 20 mg etopozydu. Preparat zawiera etanol bezwodny.

1 ml koncentratu zawiera 20 mg etopozydu.

Najczęściej wyszukiwane

1 amp.-strzyk. z proszkiem do sporządzania roztworu do wstrzykiwań zawiera 7,5 mg, 22,5 mg lub 45 mg octanu leuproreliny.

1 tabl. powl. zawiera 1 mg anastrozolu. Preparat zawiera laktozę.

1 implant podskórny zawiera 10,8 mg gosereliny (w postaci octanu).

1 fiolka zawiera 10 000 j.m. kryzantaspazy (asparaginaza pochodząca z Erwinia chrysanthemi, L-asparginaza Erwinia).

1 fiolka lub amp.-strzyk. 0,5 ml zawiera 45 mg ustekinumabu; 1 fiolka 1 ml zawiera 90 mg ustekinumabu.

1 ml koncentratu zawiera 20 mg ofatumumabu. 1 fiolka (50 ml) zawiera 1000 mg ofatumumabu. Preparat zawiera 116 mg sodu w dawce w dawce 1000 mg.

1 fiolka (5 ml) zawiera 100 mg panitumumabu; 1 fiolka (20 ml) zawiera 400 mg panitumumabu. Lek zawiera sód (0,15 mmol/ 3,45 mg w 1 ml).

1 tabl. zawiera 50 mg azatiopryny. Preparat zawiera laktozę.

1 amp. (1 ml) zawiera 3 000 000 j.m. naturalnego leukocytarnego interferonu alfa.

Informacje o lekach dostarcza:
Pharmindex
Najpopularniejsze artykuły
Mięsak (guz) Ewinga – przyczyny, objawy, leczenie i rokowania Mięsak (guz) Ewinga – przyczyny, objawy, leczenie i rokowania

Mięsak (guz) Ewinga to złośliwy nowotwór kości, który najczęściej dotyka dzieci. Pierwsze objawy mięsaka Ewinga to bóle kości, które niekiedy wiązane są ...

więcej

Guz przysadki mózgowej: przyczyny, objawy, leczenie Guz przysadki mózgowej: przyczyny, objawy, leczenie

Guz przysadki mózgowej to jeden z najbardziej zróżnicowanych guzów mózgu. Jego istotą jest nieprawidłowy rozrost komórek przysadki - nadrzędnego gruczołu w układzie ...

więcej

Masaż prostaty - na czym polega masaż gruczołu krokowego? Masaż prostaty - na czym polega masaż gruczołu krokowego?

Masaż prostaty (stercza) znany jest jako jedna z technik seksualnych. Mało kto wie, że masaż gruczołu krokowego ma także zastosowanie w medycynie, ...

więcej

Zespół POEMS - objawy, leczenie, przyczyny Zespół POEMS - objawy, leczenie, przyczyny

Zespół POEMS, inaczej zespół Crow-Fukase lub zespół Takatsuki, to bardzo rzadki zespół objawów, który towarzyszy chorobie nowotworowej układu krwiotwórczego, jaką jest osteosklerotyczna ...

więcej

Zespół rakowiaka - objawy, leczenie, rokowania Zespół rakowiaka - objawy, leczenie, rokowania

Zespół rakowiaka to zespół objawów, które pojawiają się u chorych na rakowiaka - rodzaj nowotworu rozwijającego się w różnych częściach przewodu pokarmowego ...

więcej

Zdrowa społeczność

Właściciel portalu Poradnikzdrowie.pl nie jest właścicielem Bazy Leków. Dostawca bazy leków oświadcza i informuje, że dokłada wszelkich starań, aby wszystkie opisy leków były zgodne z obowiązującym stanem wiedzy, a także oświadcza jednocześnie, że podstawowe znaczenie prawne ma zawsze ulotka dołączona do konkretnego leku, zatwierdzona przez Ministerstwo Zdrowia.