Esmeron®

1 ml roztworu zawiera 10 mg bromku rokuronium.

  1. Działanie
  2. Dawkowanie
  3. Wskazania
  4. Przeciwwskazania
  5. Środki ostrożności
  6. Niepożądane działanie
  7. Ciąża i laktacja
  8. Interakcje
Nazwa Zawartość opakowania Substancja czynna Cena 100% Ost. modyfikacja
Esmeron® 10 amp. 10 ml, roztw. do wstrz. 669,02zł 2017-10-31

Działanie

Niedepolaryzujący środek zwiotczający mięśnie poprzecznie prążkowane. Działa konkurencyjnie z acetylocholiną na poziomie receptora nikotynowego w złączu nerwowo-mięśniowym. Charakteryzuje się szybkim początkiem działania (około 60 s po podaniu i.v. 0,6 mg/kg mc. występuje zwiotczenie umożliwiające intubację, po około 2 min - pełne zwiotczenie mięśni) i średnio długim czasem działania (wskaźnik ustąpienie działania 14 min, kliniczny czas działania około 30-40 min). Działanie to jest antagonizowane przez inhibitory acetylocholinoesterazy, takie jak neostygmina, edrofonium i pirydostygmina. Wydalany jest z moczem (47%) i z kałem (43%), w 50% w postaci niezmienionej. T0,5 wynosi 73 min. U pacjentów z zaburzeniami czynności wątroby klirens osoczowy bromku rokuronium jest zmniejszony, a T0,5 wydłużony o 30 min.

Dawkowanie

Dawki powinny być dobierane indywidualnie w zależności od stanu pacjenta, metody znieczulenia, przewidywanego czasu trwania zabiegu, sposobu uśpienia, spodziewanego czasu trwania mechanicznej wentylacji i stosowanych innych leków. Zaleca się monitorowanie przewodnictwa nerwowo-mięśniowego. Podczas znieczuleń dłuższych niż 1 h z użyciem leków wziewnych, należy modyfikować dawkowanie bromku rokuronium, podając mniejsze dawki podtrzymujące w dłuższych odstępach czasu lub zmniejszając szybkość podawania leku. Zazwyczaj stosuje się u dorosłych i dzieci (w tym noworodków donoszonych i niemowląt): 0,6 mg/kg mc. w szybkim wstrzyknięciu i.v., odpowiednie warunki do intubacji osiąga się w ciągu 60 s od podania leku; w stanach nagłych 1 mg/kg mc., odpowiednie warunki do intubacji osiąga się w ciągu 60 s od podania leku; jeśli w stanach nagłych stosuje się dawkę 0,6 mg/kg mc. intubacja po upływie 90 s; u pacjentek poddawanych cięciu cesarskiemu zaleca się 0,6 mg/kg mc.; jeśli istnieje konieczność zastosowania większych dawek, jako dawkę początkową należy podać do 2 mg/ kg mc., bez występowania działań niepożądanych dotyczących serca i naczyń, stosowanie większych dawek skraca czas wystąpienia działania bromku rokuronium i wydłuża czas jego działania; dawka podtrzymująca wynosi 0,15 mg/kg mc.; przy długotrwałym znieczuleniu środkami wziewnymi dawkę podtrzymującą zmniejsza się do 0,075-0,1 mg/kg mc., dawki podtrzymujące należy podawać, gdy reakcja skurczowa na bodziec powraca do 25% wartości kontrolnej gdy występują 2 lub 3 odpowiedzi na bodziec w ciągu 4 impulsów. Przy stosowaniu metody ciągłego wlewu i.v.: dawka początkowa wynosi 0,6 mg/kg mc., dawka podtrzymująca 0,3-0,6 mg/kg mc./h, a u pacjentów znieczulanych środkami wziewnymi 0,3-0,4 mg/kg mc./h, tak aby stopień reakcji skurczowej na bodziec ze stymulatora wynosił 10% wartości kontrolnej lub aby utrzymać 1 lub 2 odpowiedzi na ciąg 4 impulsów. U dzieci zaleca się takie same początkowe szybkości wlewów, co u dorosłych, następnie należy je dostosować tak, aby wartość reakcji skurczowej na bodziec wynosiła 10% wartości kontrolnej lub utrzymać 1 lub 2 odpowiedzi w ciągu 4 impulsów. Pacjenci w wieku podeszłym, z zaburzeniami czynności wątroby i (lub) dróg żółciowych i (lub) nerek: 0,6 mg/kg mc. do intubacji, dawka podtrzymująca 0,075-0,1 mg/kg/mc., przy metodzie ciągłego wlewu i.v. 0,3-0,4 mg/kg mc./h; u pacjentów z nadwagą i otyłych dawki powinny być odnoszone do beztłuszczowej masy ciała. Ułatwienie mechanicznej wentylacji w OIOM: dawka początkowa wynosi 0,6 mg/kg mc., gdy wartość reakcji skurczowej na bodziec powróci do 10% wartości wyjściowej lub wystąpią 1-2 odpowiedzi w ciągu 4 impulsów należy rozpocząć ciągły wlew dożylny; dawka podtrzymująca 0,3-0,6 mg/kg mc./h w pierwszej godzinie podawania; w ciągu następnych 6-12 h szybkość wlewu należy zmniejszyć zgodnie z indywidualnym zapotrzebowaniem. Bromek rokuronium można łączyć z 0,9% NaCl, 5% glukozą, wodą do wstrzykiwań, roztworem Ringera buforowanym mleczanami, Haemacelem oraz 5% roztworem glukozy i 0,9% roztworem NaCl. Wlew dożylny należy rozpocząć natychmiast po przygotowaniu roztworu i zakończyć w ciągu 24 h.

Wskazania

Pomocniczo w znieczuleniu ogólnym w celu ułatwienia intubacji dotchawiczej podczas rutynowego i szybkiego wprowadzenia do znieczulenia oraz w celu uzyskania zwiotczenia mięśni szkieletowych podczas zabiegów chirurgicznych oraz jako lek uzupełniający w oddziałach intensywnej opieki medycznej w celu ułatwienia intubacji i mechanicznej wentylacji. U dzieci, w tym u noworodków donoszonych i młodzieży: pomocniczo w znieczuleniu ogólnym w celu ułatwienia intubacji dotchawiczej podczas rutynowego znieczulenia oraz w celu uzyskania zwiotczenia mięśni szkieletowych podczas zabiegów chirurgicznych.

Przeciwwskazania

Nadwrażliwość na rokuronium, jon bromkowy lub pozostałe składniki preparatu.

Środki ostrożności

Ze względu na to, że bromek rokuronium powoduje zwiotczenie mięśni oddechowych, u pacjentów, którym jest podawany konieczne jest stosowanie mechanicznej wentylacji, do momentu powrotu własnej czynności oddechowej. Gdy konieczne jest zniesienie blokady nerwowo-mięśniowej po rokuronium, należy rozważyć podanie sugammadeksu. W celu zapobiegania powikłaniom (resztkowa kuraryzacja), zaleca się ekstubację pacjenta dopiero, gdy blokada nerwowo-mięśniowa ustąpi. Jeżeli lek nie jest stosowany w ramach standardowej praktyki klinicznej, należy rozważyć zastosowanie sugammadeksu lub innego leku odwracającego jego działanie, szczególnie, gdy istnieje ryzyko resztkowej kuraryzacji. Szczególnie ostrożnie stosować u pacjentów z krzyżowymi reakcjami anafilaktycznymi na leki blokujące przewodnictwo nerwowo-mięśniowe w wywiadzie, chorobami nerwowo-mięśniowymi lub po przebytym zapaleniu substancji szarej rdzenia. U pacjentów z miastenią lub zespołem miastenicznym Eatona-Lamberta nawet małe dawki bromku rokuronium mogą wywierać zwiększone działanie, dawkowanie należy dostosować do mierzonego napięcia mięśni. Podczas wykonywania zabiegów w obniżonej temperaturze działanie blokujące przewodnictwo nerwowo-mięśniowe preparatu jest nasilone a czas działania wydłużony. Preparat może wydłużać czas działania blokującego połączenia nerwowo-mięśniowe i czas spontanicznego powrotu przewodnictwa u pacjentów otyłych, jeżeli dawki zostały ustalone w oparciu o rzeczywistą masę ciała. Ostrożnie stosować u pacjentów z klinicznie istotnymi chorobami wątroby lub dróg żółciowych, zaburzeniami czynności nerek, oparzeniami oraz czynnikami, które mogą zwiększać działanie preparatu (hipokaliemia, hipermagnezemia, hipokalcemia, hipoproteinemia, odwodnienie, kwasica, hiperkapnia, wyniszczenie). Przed zastosowaniem preparatu należy wyrównać ciężkie zaburzenia elektrolitowe, nieprawidłowe pH krwi i odwodnienie. Choroby układu sercowo-naczyniowego, podeszły wiek oraz obrzęki mogą opóźniać wystąpienie działania leku, a ze względu na zmniejszony klirens osoczowy czas działania leku może być wydłużony. Nie zaleca się stosowania preparatu w celu ułatwienia warunków intubacji dotchawiczej w stanach nagłych wprowadzania do znieczulenia u dzieci oraz w celu ułatwienia mechanicznej wentylacji w OIOM u dzieci i pacjentów w podeszłym wieku.

Niepożądane działanie

Niezbyt często: tachykardia, hipotensja, brak reakcji na działanie leku, zmniejszenie lub nasilenie działania, reakcja w miejscu wstrzyknięcia (m.in. ból), przedłużony blok nerwowo-mięśniowy. Bardzo rzadko: reakcje nadwrażliwości (w tym reakcja anafilaktyczna lub anafilaktoidalna, wstrząs anafilaktyczny lub anafilaktoidalny, nagłe zaczerwienienie skóry, skurcz oskrzeli, obrzęk naczynioruchowy, pokrzywka, wysypka, wysypka rumieniowa, świąd), porażenie wiotkie, osłabienie mięśni, miopatia steroidowa, obrzęk twarzy, powikłania ze strony dróg oddechowych.

Ciąża i laktacja

Brak danych dotyczących stosowania bromku rokuronium w ciąży i okresie karmienia piersią. Badania na zwierzętach nie wykazały szkodliwego działania na ciążę, rozwój zarodka lub płodu, poród lub rozwój pourodzeniowy. Należy zachować ostrożność podczas stosowania preparatu w kobiet w ciąży. U pacjentek poddawanych cięciu cesarskiemu, bromek rokuronium można stosować w dawce 0,6 mg/kg mc. jako element szybkiego wprowadzenia do znieczulenia w stanach nagłych pod warunkiem, że nie przewiduje się trudności w intubacji i została zastosowana wystarczająca dawka leku znieczulającego. Lek można również stosować po intubacji po sukcynylocholinie. Preparat nie wpływa na wynik skali Apgar, napięcie mięśniowe ani dostosowanie układu krążenia i oddechowego płodu. W niewielkim stopniu przenika przez łożysko. Odwrócenie bloku nerwowo-mięśniowego może być zahamowane lub zachodzić w niewystarczającym stopniu u pacjentek otrzymujących sole magnezu z powodu zatrucia ciążowego, które zwiększają blokadę nerwowo-mięśniową - u tych pacjentek dawkę preparatu należy zmniejszyć. W mleku szczurów stwierdzono nieznaczne stężenia bromku rokuronium. Preparat może być stosowany w okresie karmienia piersią tylko w przypadku, gdy potencjalne korzyści przeważają nad możliwymi zagrożeniami.

Interakcje

Działanie leku nasilają: halogenowe wziewne leki znieczulające (nasilenie działania jest widoczne podczas podawania dawek podtrzymujących; odwrócenie bloku w wyniku podania inhibitorów antycholinesterazy też może być zahamowane), sukcynylocholina (wcześniej podana; bromek rokuronium można podać tylko wtedy, gdy u pacjenta ustąpią kliniczne objawy blokady przewodnictwa nerwowo-mięśniowego wywołanej sukcynylocholiną), długotrwałego stosowanie kortykosteroidów (ponadto może wystąpić miopatia, czas stosowania bromku rokuronium powinien być ograniczony do minimum), antybiotyki aminoglikozydowe, linkozamidowe, polipeptydowe, acyloaminopenicyliny, leki moczopędne, chinidyna, chinina, sole magnezu, antagoniści kanału wapniowego, sole litu, leki miejscowo znieczulające (lidokaina i.v., bupiwakaina nadtwardówkowo), fenytoina lub leki β-adrenolityczne. Po pooperacyjnym podawaniu antybiotyków aminoglikozydowych, linkozamidowych, polipeptydowych i acylaminopenicylinowych, chinidyny, chininy i soli magnezu opisywano ponowną kuraryzację. Działanie leku osłabiają: długotrwałe podawanie fenytoiny lub karbamazepiny, inhibitory proteazy (gabeksat, ulinastatyna). Podawanie innych niedepolaryzujących leków blokujących przewodnictwo nerwowo-mięśniowe może spowodować zmniejszenie lub zwiększenie bloku nerwowo-mięśniowego, zależnie od porządku podawania i stosowanego środka blokującego przewodnictwo nerwowo-mięśniowe. Sukcynylocholina, podana po bromku rokuronium, może nasilać lub osłabiać działanie preparatu. Bromek rokuronium, w połączeniu z lidokainą, może spowodować szybszy początek działania lidokainy.

Preparat zawiera substancję Rocuronium bromide.

Lek refundowany: NIE

Lista leków zawierających te same substancje czynne

1 ml roztworu zawiera 10 mg bromku rokuroniowego.

1 ml roztworu zawiera 10 mg bromku rokuronium.

1 ml roztworu zawiera 10 mg bromku rokuronium.

1 ml roztworu zawiera 10 mg bromku rokuronium.

Najczęściej wyszukiwane

1 g żelu zawiera 25 mg ketoprofenu.

1 ampułka (3 ml) zawiera 75 mg diklofenaku sodowego. Preparat zawiera alkohol benzylowy, glikol propylenowy, sód (poniżej 23 mg jonów sodu w 1 amp.).

1 tabl. powl. zawiera 30, 60 lub 90 etorykoksybu.

1 tabl. dojelitowa zawiera 25 mg lub 50 mg diklofenaku sodowego; tabletki zawierają laktozę.

1 fiolka zawiera 100 j. toksyny botulinowej typu A.

1 tabl. powl. lub 1 saszetka granulatu zawiera 25 mg deksketoprofenu w postaci soli deksketoprofenu z trometamolem; granulat zawiera sacharozę.

1 plaster leczniczy zawiera 140 mg diklofenaku sodowego.

1 kaps. o przedł. uwalnianiu zawiera 100 mg soli sodowej diklofenaku. Preparat zawiera laktozę.

1 g kremu zawiera 50 mg ibuprofenu.

1 fiolka zawiera 125 jednostek toksyny botulinowej typu A. 0,05 ml rekonstytuowanego roztworu zawiera 10 jednostek Speywood (1 jednostka Speywood jest określona jako mediana dawki śmiertelnej podanej dootrzewnowo myszy - LD50).

Informacje o lekach dostarcza:
Pharmindex
Najpopularniejsze artykuły
Choroba Perthesa (Legga-Calvego-Perthesa) Choroba Perthesa (Legga-Calvego-Perthesa)

Choroba Perthesa, a właściwie choroba Legga-Calvego-Perthesa (łac. coxa plana), jest jedną wielu przyczyn bólu biodra i zaburzeń chodzenia u dzieci. Jeśli objawy, ...

więcej

Złamanie kości udowej - przyczyny, obajwy i leczenie Złamanie kości udowej - przyczyny, obajwy i leczenie

Złamanie kości udowej to głównie problem osób starszych. Na złamanie kości udowej najczęściej narażone są kobiety po 60. roku życia. U nich ...

więcej

SKOLIOZA - przyczyny, objawy i leczenie SKOLIOZA - przyczyny, objawy i leczenie

Skolioza - potocznie mylnie określana jako boczne skrzywienie kręgosłupa - to najczęściej występująca wada postawy u dzieci. Do jej powstania przyczyniają się ...

więcej

Guzki Schmorla - co to jest? Objawy i leczenie Guzki Schmorla - co to jest? Objawy i leczenie

Guzki Schmorla to zmiany pojawiające się w obrębie kręgosłupa. Guzki Schmorla spotykane są u stosunkowo wielu ludzi (najczęściej u dorosłych), a mimo ...

więcej

KIFOZA (okrągłe plecy) - przyczyny, objawy, leczenie i ćwiczenia KIFOZA (okrągłe plecy) - przyczyny, objawy, leczenie i ćwiczenia

Kifoza pogłębiona (inaczej plecy okrągłe) to choroba kręgosłupa, której cechą charakterystyczną jest nadmierne wygięcie kręgosłupa ku tyłowi w odcinku piersiowym i krzyżowym. ...

więcej

Zdrowa społeczność

Właściciel portalu Poradnikzdrowie.pl nie jest właścicielem Bazy Leków. Dostawca bazy leków oświadcza i informuje, że dokłada wszelkich starań, aby wszystkie opisy leków były zgodne z obowiązującym stanem wiedzy, a także oświadcza jednocześnie, że podstawowe znaczenie prawne ma zawsze ulotka dołączona do konkretnego leku, zatwierdzona przez Ministerstwo Zdrowia.